آذرین علومی

آذرین علومی
نام اصلی	آذرین وندر ولیت علومی
زمینهٔ کاری	نویسندگی و تدریس
زادروز	آمریکا
پیشه	داستان‌نویس، استاد دانشگاه و بازیگر تئاتر
جوایز وایتینگ رایترز و پن فاکنر

آذرین وندر ولیت علومی مشهور به آذرین علومی در ایران، نویسندهٔ داستان و استاد دانشگاه، روزنامه‌نگار و بازیگر تئاتر است. علومی یک آمریکایی ایرانی‌تبار است‏، البته تبار هلندی و اسکاتلندی هم دارد. زادهٔ آمریکاست، در چندین کشور زندگی کرده، مسلط بر زبان‌های انگلیسی، اسپانیایی، ایتالیایی، فارسی و کاتالان. زبان کاری‌اش انگلیسی است؛ اما «فارسی» را زبان مادری خود می‌داند.‏

* * * * *

علومی تاکنون دو اثر داستانی نوشته است که هر دو برندهٔ جوایز مختلفی شده‌اند. رمان «فراکیلر» جایزهٔ وایتینگ رایترز را از آن خود کرد و از برگزیدگان بنیاد کتاب ملی بود. «مرا زبرا صدا کن» رمان تحسین‌شده در سال ۲۰۱۹ از سوی جایزهٔ پن فاکنر که هر ساله از طرف انجمن فاکنر برگزار می‌شود، دومین رمان علومی است. هیئت داوران پس از بررسی بیش از چهارصد اثر داستانی منتشر شده در آمریکا در سال دوهزاروهجده، اثر علومی را مستحق دریافت این جایزه پانزده هزار دلاری دانستند. آذرین علومی در فینال این جایزه توانست نویسندگان سرشناسی از جمله ریچارد پاورز (برنده جایزه پولیتزر) را هم‌ کنار بزند و به جایزه پن-فاکنر بزرگ‌ترین جایزهٔ کشور آمریکا برای داستان دست یابد. جایزه «پن فاکنر» از سال ۱۹۸۱ سالانه توسط بنیاد «پن فاکنر» آمریکا به بهترین آثار نویسنده‌های آمریکایی که در سال گذشته منتشرشده تعلق می‌گیرد. مرا زبرا صدا کن با قالبی طنز، داستان یک ‌زن جوان ایرانی را بیان می‌کند که به عنوان آخرین وارث یک میراث ادبی مسئولیتی سنگین دارد. او تا جایی که می‌تواند کتاب می‌خواند و خاطرات سفری را که با پدرش داشت مرور می‌کند؛ گریز از جنگ ایران و عراق و گذر از کردستان و کاتالونیا به آمریکا. او در دانشگاه نوتردام، استادیار نویسندگی خلاق در برنامه ام‌اف‌ای دپارتمان انگلیسی است.

از نگاه دیگران

گویدیون سویلبهن(مدیر اجرایی جایزه پن فاکنر)

بسیار خوشحالیم که توانستیم چنین کار هنری نادر و قابل‌توجهی را گرامی بداریم.

پرسیوال اورت، ارنستو کوینونز و جوی ویلیامز (داوران جایزه پن فاکنر)

تاریخ، قاضی نهایی است. و مطمئنا با هر پنج فینالیست با مهربانی رفتار خواهد کرد. با این حال، گه‌گاهی یک صدای منحصربه‌فرد، پرماجرا و از لحاظ نظری طنزآمیز پیدا می‌شود که ما را به سفری اجتناب‌ناپذیر می‌برد. «مرا زبرا صدا کن» آذرین وندر ولیت علومی کتابخانه‌ای در دل کتابخانه دیگر است، هزارتویی از منابعی از تمامی فرهنگ‌ها و تمام موقعیت‌های زندگی. در دنیای بصری نتفلیکسی امروز، رمان خانم علومی در نمایش چیزی که یک رمانِ نوشته‌شده به ما نشان می‌دهد، در بالاترین سطح قرار دارد.

از نگاه خود

من «خشم و هیاهو»ی ویلیام فاکنر را در کنار «دلبند» تونی موریسون تقریبا دو دهه پیش در سال‌های دبیرستان کشف کردم. این دو کتاب بخش جدایی‌ناپذیری از تکامل آگاهی ادبی من بوده‌اند و فهمیدم که انرژی حیاتی زندگی می‌تواند در طول زمان و فضا به خوانندگان انتقال پیدا کند و ادبیات این توان را دارد که بخش عمده فردی و اجتماعی را بهبود ببخشد. «مرا زبرا صدا کن» ادای احترامی است به نویسندگان بزرگ گذشته و حال که این شجاعت و توان فکری را دارند که با قلب‌هایشان درباره معنی انسان بودن در دنیایی که عدالت و برابری برای بسیاری هنوز کمیاب است، فکر کنند. بردن جایزه پن/فاکنر در چنین شرایط حساسی افتخاری است که من بابت آن بسیار سپاس‌گزارم. این برای من یادآور دنیای مرموز ماست که در آن نوشتنِ صادقانه به ما اجازه می‌دهد با دیگری متواضعانه صحبت کنیم، انگیزه‌ای برای دوست داشتن و گوش دادن عمیق‌تر، هر بار که قلم را روی کاغذ می‌گذارم.