حق‌السکوت

حق‌السکوت
نویسنده	محمدمهدی سیار
ناشر	فصل پنجم
محل نشر	تهران
تاریخ نشر	۱۳۸۹
تعداد صفحات	۸۹
سبک	نئوکلاسیک
بی‌خوابی عمیق بی‌خوابی عمیق	رودخوانی رودخوانی

حق‌السکوت مجموعهٔ غزلی است سرودهٔ محمدمهدی سیار در سبک نئوکلاسیک و با موضوع عشق و عرفان که جایزهٔ «کتاب‌سال» ۱۳۸۹ را برده و تا بهار۱۳۹۸ به چاپ نهم و جمع تیراژ ۱۰هزار نسخه رسیده است.

* * * * *

«حق‌السکوت» دومین اثر از محمدمهدی سیار بعد از «بی‌خوابی عمیق» است که غزل‌هایی کوتاه درحد پنج یا شش بیت دارد. غزل‌ها دربرگیرندهٔ موضوع‌های اجتماعی، عاطفی، حدیث نفس و آئینی است که سیار ۱۰ سال سروده است. تعدادی از این غزل‌ها در اولین اثر او «بی‌خوابی عميق» نيز دیده می‌شود.

شاعر حق‌السکوت

برای کسانی که کتاب را نخوانده‌اند

گزارشی از شعرهای مهم در کتاب شعر

شعر «سال‌های هجری» از مهم‌ترین شعرهای این مجموعه است که در پشت‌ جلد کتاب هم آمده است. و شعر «حیات خلوت» که نام کتاب نیز از آن گرفته شده است و همچنین شعر «بسمل...آه» از ديگر شعرهای مهم حق‌السکوت‌اند. غزل «سال‌های هجری»:

ٰ

هنوز مثل زمين در طواف خورشيدم		ولی زمين نشدم، گرد خود نچرخيدم
حكايت من و باران كه می‌گريست يكی است		از ‌آسمان به زمين كرده‌اند تبعيدم
بگو به باد كه من آفتابگردانم		جز آفتاب به ساز کسی نرقصیدم
گل محمدی‌ام من، سلامم و صلوات		ولی سراپا تيغم اگر بچینیدم!

غزل«حیات خلوت»:

خیره است چشمِ خانه به چشمان مات من		خالی است بی‌صدا و سکوتت حیات من
دل می‌کنم به خاطر تو از دیار خویش		ای خاطرت عزیزتر از خاطرات عزیزتر از خاطرات من
آیات سجده‌دار خدا چشم‌های توست		ای سوره‌ٔ مغازله، ای سور و سات من!
حق‌السکوت می‌طلبند از لبان تو		چشمان لاابالی و لب‌های لات من
شاعر شدن بهانه‌ی تلمیح کهنه‌ای‌ست		تا حافظ تو باشم، شاخ نبات من!
شکر خدا که دفتر من بی‌غزل نماند		شد عاشق نیز منکری از منکرات من

غزل«بسمل...آه»:

زخم‌هایی بر تن این چنگ باقی مانده است		خاطراتی تار از آن آهنگ باقی مانده است
تکه‌ای از آسمان بوده است روزی این زمین		رعد و برقی در دل هر سنگ باقی مانده است
همدم ای کاش‌هواییم و غبار آه‌مان		روی کاشی‌های آبی رنگ باقی مانده است
کم نمی‌آید خدا را شکر، من پرسیده‌ام		غم برای یک جهان دلتنگ باقی مانده است
راه کوتاه است... یک آه است‌... تا فانی‌شدن		گرچه زاهد گفت صد فرسنگ باقی مانده است
مرغ بسمل خواند: بسم الله الرحمن الرحیم		در گلویم صدهزار آهنگ باقی مانده است

همچنين غزل«عيد» با موضوع انتظار صاحب‌الزمان از غزل‌های برجستۀ حق‌السكوت است كه سيار آن را در محضر مقام رهبري قرائت كرده. غزل«عيد»:

زمين از برگ، برگ از باد، باد از رود، رود از ماه		روايت كرده‌اند ارديبهشتی می‌رسد از راه
بهاری می‌رسد از راه و می‌گويد می‌رويد		گل داوودی از هر سنگ، حسن يوسف از هر چاه
بگو چله‌نشينان زمستان را كه برخيزند		به استقبال می‌آييمت ای عيد از همين دی ماه
به استقبال می‌آييمت آری دشت پشت دشت		چه باک از راه ناهموار و از ياران ناهمراه
به استهلال می‌آييمت ای عيد از محرم‌ها		به روی بام‌ها هر شام با آيينه و با آه
سر بسمل‌شدن دارند اين مرغان سرگردان		گلويی تر كنيد ای تيغ‌های تشنه، بسم‌الله!

تقدیم‌شده به

محمدمهدی سيار کتاب «حق‌السکوت» را در بیست‌و‌نهمین نمایشگاه بین‌المللی در نشست «در کوچه آفتاب» به «غلامرضا آغاسی» فرزند محمدرضا آغاسی تقدیم کرد.

چرا باید این کتاب را خواند

شعر «محمدمهدی سیار» پشتوانه عاطفی و فرهنگی دارد و زبانش یک‌دست است و شعر بافت احساسی عمیق دارد و ساختار تک‌بیتی در آن قوی است که بدین سبب شعرها قابلیت تبادل در دهان‌ها را دارند.

برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند

سبک کتاب

«محمدمهدی سیار» شاعری است مضمون‌گرا. او به اشیاء و کلمات خیره می‌شود و روابطی تازه میانشان میابد و با خواندن اشعار او به کشف برمی‌خوریم. باری کمتر شعری از وی می‌توان یافت که خالی از هنرمندی‌های بیانی و تصویری باشد.
همچنین خالق «حق‌السكوت» علاوه‌بر ساختار و معنای شعر، برای لفظ هم ارزش و اعتبار قائل است و نقش آرايه‌هایی چون مراعات نظير، واج آرایی، ايهام، تلميح و جناس در اثرش مشهود است.
سيار بر وزن عروضی تسلط دارد و غزل او خوش‌لفظ و روان و عاری از مصراع‌های سخت‌خوان است.
غزل‌های سیار از وحدت موضوعی در محور عمودی برخوردار است و با وجود اينكه او گاه شعرش را در سبک هندی سروده است و هر بیت آن به تنهایی استقلال معنایی دارد اما ارتباط طولی غزل‌ها هم رعايت شده. «سيار» با وجود اينكه شاعری كم‌گوست و ابيات غزل‌های حق‌السكوت ۵ الی ۶ بيت بيش‌تر ندارند اما در شعرش از حداكثر واژگانش بهره‌برده است.

جریان‌سازی‌های کتاب

شعر «محمدمهدب سیار» و «حق‌السکوت» سه بعد دارد: بعد مذهبی، بعد عرفانی و بعد عاشقانه، باتوجه‌به اینکه گاه بعد عاشقانه و عارفانه نزدیک به‌هم می‌شوند و مخاطب او به سبب پس‌زمینه شناختی از شعر سیار ناخودآگاه برداشتی عرفانی، مذهبی از شعرش می‌کند؛ یعنی ابتدا در شعر او دنبال مضمون می‌گردد و بعد به دنبال محتوا.

اظهارنظر اهالی ادبیات

محمدکاظم کاظمی، شاعر و نويسنده افغان

«محمدمهدی سیار|سیار» جوان‌ترین شاعری است که جايزهٔ كتاب‌سال را دريافت كرده و کسب چنین مقامی از سوی شاعری که هنوز سومین دهه از عمر و اولین دهه از شاعری‌اش را به‌پایان نرسانده است، شایسته تحسین است. و نمايانگر اين است كه « سیار» در دههٔ نود از شاعران پیشتاز و کم بدیل در عرصه شعر فارسی است..

محمدرضا وحیدزاده، منتقد ادبی

«سیار» اولین شاعر جوان انقلابی است که برندۀ جایزۀ کتاب سال می شود؛ «سیار» از نظر ذوق هنری در سطح بالایی قرار دارد و هم از جهت اندیشه و نگاه و درک عمیقش به زندگی. به معنای دیگر؛ هم زیبایی شعرش قابل توجه است و هم جهت اندیشه شاعری او. سیار» با وجود سن کمش توانسته به جایگاه خوبی در شعر دست پیدا کند و با اینکه «حق‌السکوت» دفتر دومش است که منتشر شده؛ در همین مسیر کوتاه توانسته گام‌های بلندی بردارد. مشخصاً راجع‌به «حق‌السکوت» باید بگویم هم کتابش را خواندم و هم شعرهایش را قبل از انتشار از آقای سیار شنیده بودم و بعد از انتشار چند روزی را با کتاب سرکردم و لحظات خوشی را برایم رقم زد. هم زیبایی شعر سیار مرا مجذوب خودش کرده بود و هم نگاه عمیقش و تأملی که در این شعرها دیده می‌شود بسیار برایم قیمتی و کم‌نظیر بود.

محمد مرادی، شاعر مجموعهٔ «شعر امروز»

باوجوداينكه بیشتر کارهای «بی‌خوابی عمیق» سیار در «حق‌السکوت» آمده؛ «حق‌السکوت» موفق‌تر است و تعدادی از اشعار «بی‌خوابی عميق» كه غالباً اشعار آزاداند و به‌زعم بنده ضعيف‌ترند در «حق‌السكوت» حذف شده‌اند. درواقع طی این دو سالی که در چاپ این دو کتاب فاصله است چهار تا پنج شعر جدید بیشتر از سوی شاعر اضافه نشده است. من فکر می‌کنم محمدمهدی سیار کم‌گوست و این را در تعداد ابیات شعرها كه اغلب پنج شش بيت است؛ هرچندکه یکی از شیوه‌های غزل‌سرایی جوان دههٔ هشتاد همین است.

محمدحسین نعمتی، شاعر

نکته قابل توجه در برگزیده‌شدن «حق‌السکوت» به عنوان کتاب شعر سال؛ این است که شعر «سیار» به‌رغم جوانی او بسیار مترقّی است.
وقتی به اشعار او توجه می‌کنیم به‌رغم سهل و روان‌‌بودن، انتخاب واژه‌ها بسیار دقیق است و پیوستگی بسیار عمیق و دقیقی میان واژه‌ها دیده می‌شود و این ویژگی شعر سیار هم در میان هم‌نسل‌هایش و هم در شعر معاصر شاخص است.

حسین بیاتینی، شاعر

«محمدمهدی سیار» یکی از شاعران دوست‌داشتنی من است. این متمایزبودن برای من دلایلی دارد؛ از زبان شعری استوار و بی‌تکلف و شاعرانه او تا آنِ شعرهایش و وجود لایه‌های عمیق در آثارش که شاید ناشی از تحصیلات فلسفی اوست؛ اما هنر او این است که با داشتن تحصیلات فلسفی گرفتار اظهار فضل و قلمبه‌گویی نشده و روانی و صمیمیت زبان را حفظ کرده. تمایز دیگر شعر او برای من درهم‌آمیختگی مرزهای شعر اجتماعی، مذهبی، اجتماعی و حتی شعر عاشقانه است. در «حق‌السکوت» کم نیستند ابیاتی که درعین اجتماعی‌بودن، شخصی‌اند یا درعین مذهبی‌بودن، اجتماعی‌ یا درعین اعتراضی‌بودن، مذهبی‌اند.

نظر خود نویسنده دربارهٔ کتاب

غزل‌های این مجموعه، غزل‌های نئوکلاسیک‌اند و جهان‌بینی واحد و متناسب به شخصیت خودم و فرهنگ و سنت ایران در این شعرها نمايانگر است. به‌رغم اينكه غزل‌ها موضوعات متنوعی دارند، همواره نگاه ثابتی در این شعرها جاری است كه اين نگاه ثابت از مبانی فرهنگ ایرانی‌اسلامی سرچشمه می‌گیرد.

جوایز کتاب

«حق‌السكوت» ۱۳۸۹ جايزهٔ كتاب‌سال را بُرد؛ همچنين جايزه بيست‌ونهمين دوره كتاب‌سال انتشارات فصل پنجم را نيز ازآنِ‌خود كرد.

مشخصات کتاب‌شناختی

دی‌ماه۱۳۸۹ انتشارات «فصل پنجم» اولین بار کتاب «حق‌السکوت» را به‌طبع رساند. این مجموعۀشعر در ۸۸ صفحه و با قیمت ۱۷۰۰۰ ریال وارد بازار کتاب شد. بهار۱۳۹۸ «حق‌السکوت» به چاپ نهم رسید. «فصل پنجم» تاکنون نزدیک به۱۰هزار نسخه از این کتاب را به بازار عرضه کرده است.