کاربر:سیندخت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

طراوت بارانی: صفحه را خالی کرد

2020-02-19T11:59:47Z

صفحه را خالی کرد

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۴۱

2019-02-02T17:41:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
			'''''این صفحه به صورت آزمایشی بارگذاری شده و اطلاعات صرفا تست محتوا است.'''''

	{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده		{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
	\| نام = فرشید مثقالی		\| نام = فرشید مثقالی

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۳۶

2019-02-02T17:36:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۰۶
خط ۱۳۶:		خط ۱۳۶:

	===انتقادهای دلسوزانه===		===انتقادهای دلسوزانه===
	[[پرونده:Mesghali5.~~jpg~~\|260px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> [[فرشید مثقالی]] و [[مهدی حجوانی]] </center>]]		[[پرونده:Mesghali5.JPG\|260px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> [[فرشید مثقالی]] و [[مهدی حجوانی]] </center>]]
	فرشید مثقالی همواره در نشست‌‌هایی که داشته به نزدیک‌شدن تصویرگری کتاب و بالاخص تصویرگری کتاب کودک به فرهنگ عموم جامعه تأکید می‌کند و به هنرمندان متذّکر می‌شود که:		فرشید مثقالی همواره در نشست‌‌هایی که داشته به نزدیک‌شدن تصویرگری کتاب و بالاخص تصویرگری کتاب کودک به فرهنگ عموم جامعه تأکید می‌کند و به هنرمندان متذّکر می‌شود که:
	:''«ما مملکتی هستیم با اختلاف فرهنگی خیلی عجیب و غریب؛ یعنی آدم‌هایی هستند خیلی مدرن و با دنیای بیرون بسیار مرتبط‌اند و... از‌ آن طرف آدم‌هایی هستند که در روستا زندگی می‌کنند، ما برای این‌ها هیچ تولیدی نداریم که قشر وسیعی هم هستند. ما کتابی نداریم که برای عموم تولید شود.»''		:''«ما مملکتی هستیم با اختلاف فرهنگی خیلی عجیب و غریب؛ یعنی آدم‌هایی هستند خیلی مدرن و با دنیای بیرون بسیار مرتبط‌اند و... از‌ آن طرف آدم‌هایی هستند که در روستا زندگی می‌کنند، ما برای این‌ها هیچ تولیدی نداریم که قشر وسیعی هم هستند. ما کتابی نداریم که برای عموم تولید شود.»''
خط ۱۸۰:		خط ۱۸۰:
	فرشید مثقالی دربارهٔ تجربهٔ تصویرسازی این اثر ماندگار چنین می‌گوید:		فرشید مثقالی دربارهٔ تجربهٔ تصویرسازی این اثر ماندگار چنین می‌گوید:
	: «ماهی سیاه کوچولو یک پدیده است. پدیده به این منظور که کتابی است استثنائی و خاص. [[صمد بهرنگی]] گرایشات چپ داشت. او به هر حال در دنیای سیاسی آن موقع نامدار و شناس بود. حتّی هنگامی‌که برای شنا به رودخانهٔ ارس رفته بود به علّت ندانستن شنا غرق شده بود. امّا باور عمومی بر این شد که ساواک او را غرق کرده است. بنابراین چاپ آن کتاب به لحاظ سیاسی و امنیتی کاری ساده نبود. من مدّت‌ها بود به چاپ دستی و کنده‌کاری روی چوب و لینو علاقه‌مند بودم و فرصت تجربهٔ آن را نداشتم. سادگی و خلاصگی شکل ماهی و عوامل تکرارشونده در داستان به فکرم انداخت که این کار را انجام بدهم. کتاب چاپ شد و بکی از محبوب‌ترین آثار کانون شد. [[ماهی سیاه کوچولو]] قهرمان و مبارز کتابخوانان آن زمان شد و همه آن را برای فرزندان‌شان می‌خریدند. یک شب روزنامه‌ها نوشتند که [[ماهی سیاه کوچولو]] برنده‌ جایزهٔ اوّل بولونیا شد. تصوّر عمومی آن بود که جایزه را [[صمد بهرنگی]] برده است. من جوانی ۲۶ ساله و گمنام بودم. یکی دو روز بعد معلوم شد جایزه به تصویرسازی تعلّق گرفته است. {{سخ}}		: «ماهی سیاه کوچولو یک پدیده است. پدیده به این منظور که کتابی است استثنائی و خاص. [[صمد بهرنگی]] گرایشات چپ داشت. او به هر حال در دنیای سیاسی آن موقع نامدار و شناس بود. حتّی هنگامی‌که برای شنا به رودخانهٔ ارس رفته بود به علّت ندانستن شنا غرق شده بود. امّا باور عمومی بر این شد که ساواک او را غرق کرده است. بنابراین چاپ آن کتاب به لحاظ سیاسی و امنیتی کاری ساده نبود. من مدّت‌ها بود به چاپ دستی و کنده‌کاری روی چوب و لینو علاقه‌مند بودم و فرصت تجربهٔ آن را نداشتم. سادگی و خلاصگی شکل ماهی و عوامل تکرارشونده در داستان به فکرم انداخت که این کار را انجام بدهم. کتاب چاپ شد و بکی از محبوب‌ترین آثار کانون شد. [[ماهی سیاه کوچولو]] قهرمان و مبارز کتابخوانان آن زمان شد و همه آن را برای فرزندان‌شان می‌خریدند. یک شب روزنامه‌ها نوشتند که [[ماهی سیاه کوچولو]] برنده‌ جایزهٔ اوّل بولونیا شد. تصوّر عمومی آن بود که جایزه را [[صمد بهرنگی]] برده است. من جوانی ۲۶ ساله و گمنام بودم. یکی دو روز بعد معلوم شد جایزه به تصویرسازی تعلّق گرفته است. {{سخ}}
	تصاویر کتاب بسیار ساده و در عین حال قوی، رسا و گیرا هستند. در عین سادگی و خلاصگی در امتداد بیان و روایت داستان، وفاداری و امانتداری لازم را دارند و هیچ ابهامی ندارند. در طیّ چند دههٔ گذشته که با نسل‌های مختلفی برخورد داشته‌ام هنوز اقبال و حساسیّت زیاد به این کتاب را ملاحظه کرده‌ام. موفقیّت کتاب در قبل از انقلاب را به دلیل موقعیت سیاسی و اجتماعی آن زمان می‌بینم. اما ماندگاری در طی چند نسل برایم سؤال برانگیز و غیرقابل درک است. بعد از بردن جایزهٔ هانس کریستین آندرسون، تقاضا برای چاپ این کتاب همیشه وجود داشت. در ژاپن، آمریکا، ایتالیا، فرانسه، چین و حتی کرواسی. خلاصه اینکه من و [[ماهی سیاه کوچولو]] ممزوج شده‌ایم. چه بخواهم چه نخواهم.<ref name=''ماهی سیاه''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.bookcity.org/detail/7367/root/papers\|عنوان=ماهی سیاه کوچولو، ماندگارترین کتاب کودکان تاریخ ایران \|ناشر=وبگاه پایگاه اطلاع‌رسانی شهر کتاب \|تاریخ انتشار=۱۲اسفند۱۳۹۴\|تاریخ بازدید=۱۲بهمن۱۳۹۷}}</ref></center>»		: تصاویر کتاب بسیار ساده و در عین حال قوی، رسا و گیرا هستند. در عین سادگی و خلاصگی در امتداد بیان و روایت داستان، وفاداری و امانتداری لازم را دارند و هیچ ابهامی ندارند. در طیّ چند دههٔ گذشته که با نسل‌های مختلفی برخورد داشته‌ام هنوز اقبال و حساسیّت زیاد به این کتاب را ملاحظه کرده‌ام. موفقیّت کتاب در قبل از انقلاب را به دلیل موقعیت سیاسی و اجتماعی آن زمان می‌بینم. اما ماندگاری در طی چند نسل برایم سؤال برانگیز و غیرقابل درک است. بعد از بردن جایزهٔ هانس کریستین آندرسون، تقاضا برای چاپ این کتاب همیشه وجود داشت. در ژاپن، آمریکا، ایتالیا، فرانسه، چین و حتی کرواسی. خلاصه اینکه من و [[ماهی سیاه کوچولو]] ممزوج شده‌ایم. چه بخواهم چه نخواهم.<ref name=''ماهی سیاه''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.bookcity.org/detail/7367/root/papers\|عنوان=ماهی سیاه کوچولو، ماندگارترین کتاب کودکان تاریخ ایران \|ناشر=وبگاه پایگاه اطلاع‌رسانی شهر کتاب \|تاریخ انتشار=۱۲اسفند۱۳۹۴\|تاریخ بازدید=۱۲بهمن۱۳۹۷}}</ref></center>»

	===کارنامه و فهرست آثار===		===کارنامه و فهرست آثار===

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۴

2019-02-02T17:24:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۵۴
خط ۱۳۶:		خط ۱۳۶:

	===انتقادهای دلسوزانه===		===انتقادهای دلسوزانه===
			[[پرونده:Mesghali5.jpg\|260px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> [[فرشید مثقالی]] و [[مهدی حجوانی]] </center>]]
	فرشید مثقالی همواره در نشست‌‌هایی که داشته به نزدیک‌شدن تصویرگری کتاب و بالاخص تصویرگری کتاب کودک به فرهنگ عموم جامعه تأکید می‌کند و به هنرمندان متذّکر می‌شود که:		فرشید مثقالی همواره در نشست‌‌هایی که داشته به نزدیک‌شدن تصویرگری کتاب و بالاخص تصویرگری کتاب کودک به فرهنگ عموم جامعه تأکید می‌کند و به هنرمندان متذّکر می‌شود که:
	:''«ما مملکتی هستیم با اختلاف فرهنگی خیلی عجیب و غریب؛ یعنی آدم‌هایی هستند خیلی مدرن و با دنیای بیرون بسیار مرتبط‌اند و... از‌ آن طرف آدم‌هایی هستند که در روستا زندگی می‌کنند، ما برای این‌ها هیچ تولیدی نداریم که قشر وسیعی هم هستند. ما کتابی نداریم که برای عموم تولید شود.»''		:''«ما مملکتی هستیم با اختلاف فرهنگی خیلی عجیب و غریب؛ یعنی آدم‌هایی هستند خیلی مدرن و با دنیای بیرون بسیار مرتبط‌اند و... از‌ آن طرف آدم‌هایی هستند که در روستا زندگی می‌کنند، ما برای این‌ها هیچ تولیدی نداریم که قشر وسیعی هم هستند. ما کتابی نداریم که برای عموم تولید شود.»''

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۰

2019-02-02T17:20:46Z

نمایش تغییرات

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۱۰

2019-02-02T17:10:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۰
خط ۵۴:		خط ۵۴:

	<center>* * * *</center>		<center>* * * *</center>
	فرشید مثقالی دوران کودکی و نوجوانی خود را در اصفهان سپری کرد و سپس برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه به تهران آمد. او در ~~دانشگاه تهران~~ در رشته‌ٔ نقاشی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۴۲ فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان طراح گرافیک و تصویرگر آغاز کرد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، به عضویت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درآمد.{{سخ}}		فرشید مثقالی دوران کودکی و نوجوانی خود را در اصفهان سپری کرد و سپس برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه به تهران آمد. او در دانشکدهٔ هنرهای زیبا در رشته‌ٔ نقاشی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۴۲ فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان طراح گرافیک و تصویرگر آغاز کرد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، به عضویت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درآمد.{{سخ}}
	طی سال‌های ۱۳۴۸تا۱۳۵۶ جوایز زیادی را برای تصویرگری، انیمیشن‌سازی و طرحی پوستر فیلم برای کودکان کسب کرد. در سال ۱۳۵۷ به پاریس رفت و طی چهار سال به‌عنوان نقاش و مجسمه‌ساز فعالیت کرد و درنهایت مجموعه‌ٔ کارهایش در گالری «سامی‌کینگ» در پاریس به‌نمایش درآمد.{{سخ}}		طی سال‌های ۱۳۴۸تا۱۳۵۶ جوایز زیادی را برای تصویرگری، انیمیشن‌سازی و طرحی پوستر فیلم برای کودکان کسب کرد. در سال ۱۳۵۷ به پاریس رفت و طی چهار سال به‌عنوان نقاش و مجسمه‌ساز فعالیت کرد و درنهایت مجموعه‌ٔ کارهایش در گالری «سامی‌کینگ» در پاریس به‌نمایش درآمد.{{سخ}}
	در سال ۱۳۶۴ به کالیفرنیای جنوبیِ آمریکا رفت و استودیوی طراحی گرافیک شخصی خود با نام «دسک‌تاپ» را در لس‌آنجلس افتتاح کرد. فرشید مثقالی در سال‌های ۱۳۶۸تا۱۳۷۲ کارهای هنری دیجیتالی براساس اسنپ‌شات (بریدهٔ) عکس‌های مختلف، خلق کرد که در برخی گالری‌ها و سپس در موزهٔ هنرهای مدرن لس‌آنجلس نمایش داده شد. او درحال‌حاضر در استودیوی شخصی خود مشغول نقاشی، مجسمه‌سازی و پروژه‌های تصویرسازی گوناگون است. <ref name=''وب فرشید''/>		در سال ۱۳۶۴ به کالیفرنیای جنوبیِ آمریکا رفت و استودیوی طراحی گرافیک شخصی خود با نام «دسک‌تاپ» را در لس‌آنجلس افتتاح کرد. فرشید مثقالی در سال‌های ۱۳۶۸تا۱۳۷۲ کارهای هنری دیجیتالی براساس اسنپ‌شات (بریدهٔ) عکس‌های مختلف، خلق کرد که در برخی گالری‌ها و سپس در موزهٔ هنرهای مدرن لس‌آنجلس نمایش داده شد. او در سال ۱۳۷۶ به وطن بازگشت و در همایش‌ها و نشست‌های گوناگون حضور بهم رساند و درحال‌حاضر نیز در استودیوی شخصی خود مشغول نقاشی، مجسمه‌سازی و پروژه‌های تصویرسازی گوناگون است. <ref name=''وب فرشید''/>

	==داستانک==		==داستانک==
خط ۹۰:		خط ۹۰:
	فرشید مثقالی دربارهٔ زندگی خود چنین می‌گوید:		فرشید مثقالی دربارهٔ زندگی خود چنین می‌گوید:
	===کودکی===		===کودکی===
	: «کلاس پنجم یا ششم دبیرستان بودم؛ در شهر اصفهان، مدرسهٔ سعدی. مدرسهٔ سعدی پشت عالی قاپو بود. ~~ما بین~~ میدان نقش جهان و خیابان استانداری. دو ضلع مدرسه خیابان بود. اولین دورهٔ حیات کاری من در این سال‌ها شروع ~~شد بهعنوان نقاش نشریه~~ دیواری مدرسه. مثل اینکه نشریهٔ ورزشی بود. چون تنها بیستی که من در درس‌ها می‌گرفتم در ورزش بود که هیچ فعّالیت ورزشی نداشتم. [[احمد میرعلائی]] هم در این نشریه قلم می‌زد. ~~مصفایی~~ خط می‌نوشت و من هم با قلم فرانسه و مرکب و آبرنگ نقّاشی می‌کشیدم. البتّه یک نشریهٔ دیگر هم به دیوار نصب می‌شد. یک نشریهٔ انگلیسی. جوانی به اسم ''فریدون حاج رسولی'' نقّاش آن نشریه بود و اهل ساخت و ساز دقیق. در یک شماره آگهی کوکاکولا را از یک مجلّهٔ خارجی مدل قرار داده بود و بابانوئلی ساخته بود که هوش از سر آدم می‌رفت. به او حسودیم می‌شد و می‌توانم بگویم آخرین نقّاش رئالیستی بود که حسادت مرا برانگیخت.<ref name=''خودمثقالی''>{{پک\|مثقالی\|۱۳۷۱\|ک= ممیّز اعتبار گرافیک ایران\|ص=}}</ref> </center>»		: «کلاس پنجم یا ششم دبیرستان بودم؛ در شهر اصفهان، مدرسهٔ سعدی. مدرسهٔ سعدی پشت عالی قاپو بود. مابین میدان نقش جهان و خیابان استانداری. دو ضلع مدرسه خیابان بود. اولین دورهٔ حیات کاری من در این سال‌ها شروع شد؛ به عنوان نقّاش نشریهٔ دیواری مدرسه. مثل اینکه نشریهٔ ورزشی بود. چون تنها بیستی که من در درس‌ها می‌گرفتم در ورزش بود که هیچ فعّالیت ورزشی نداشتم. [[احمد میرعلائی]] هم در این نشریه قلم می‌زد. مصفّایی خط می‌نوشت و من هم با قلم فرانسه و مرکب و آبرنگ نقّاشی می‌کشیدم. {{سخ}}
			البتّه یک نشریهٔ دیگر هم به دیوار نصب می‌شد. یک نشریهٔ انگلیسی. جوانی به اسم ''فریدون حاج رسولی'' نقّاش آن نشریه بود و اهل ساخت و ساز دقیق. در یک شماره آگهی کوکاکولا را از یک مجلّهٔ خارجی مدل قرار داده بود و بابانوئلی ساخته بود که هوش از سر آدم می‌رفت. به او حسودیم می‌شد و می‌توانم بگویم آخرین نقّاش رئالیستی بود که حسادت مرا برانگیخت.<ref name=''خودمثقالی''>{{پک\|مثقالی\|۱۳۷۱\|ک= ممیّز اعتبار گرافیک ایران\|ص=}}</ref> </center>»

	===تأثیرپذیری===		===تأثیرپذیری===

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۰۶

2019-02-02T17:06:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۶
خط ۱۶۶:		خط ۱۶۶:


	===~~بررسی~~ چند اثر===		===نگاهی به چند چند اثر===
	====[[تو را من چشم در راهم]]؛ اکتشاف بصری بی‌بدیل====		====[[تو را من چشم در راهم]]؛ اکتشاف بصری بی‌بدیل====
	[[پرونده:Nima.jpg\|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> کتاب «نیما» از آثار [[فرشید مثقالی]] در گالری اعتماد </center>]]کتاب «نیما» مجموعه‌ی بیست تصویر است که فرشید مثقالی در اوایل دهه‌ی ۱۳۶۰ بر اساس اشعار نیما یوشیج طراحی کرد و به صورت کتاب دستی توسط «ای‌بی‌بوکنس» طراحی شده است. فرشید که کمی زودتر در ۱۳۵۶ مجموعه‌ای از اشعار شاعران معاصر را در کتاب [[می‌تراود مهتاب]] به تصویر کشیده بود، در این مجموعه با تمرکز بر شعر نیما که به اعتقاد او از مهم‌ترین چهره‌های مدرنیسم در ایران است، برهم‌کنشی فرمی بین استتیک نقاشی معاصر و مینیاتور ایرانی ایجاد کرد. کتاب با ساختار لایه‌ای که تصاویر و شعرها در تعامل با یکدیگر ایجاد می‌کنند، تبدیل به اکتشاف دیداری منحصربفردب در دل شب‌ها و مهتاب‌های نیما یوشیج می‌شود.		[[پرونده:Nima.jpg\|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> کتاب «نیما» از آثار [[فرشید مثقالی]] در گالری اعتماد </center>]]کتاب «نیما» مجموعه‌ی بیست تصویر است که فرشید مثقالی در اوایل دهه‌ی ۱۳۶۰ بر اساس اشعار نیما یوشیج طراحی کرد و به صورت کتاب دستی توسط «ای‌بی‌بوکنس» طراحی شده است. فرشید که کمی زودتر در ۱۳۵۶ مجموعه‌ای از اشعار شاعران معاصر را در کتاب [[می‌تراود مهتاب]] به تصویر کشیده بود، در این مجموعه با تمرکز بر شعر نیما که به اعتقاد او از مهم‌ترین چهره‌های مدرنیسم در ایران است، برهم‌کنشی فرمی بین استتیک نقاشی معاصر و مینیاتور ایرانی ایجاد کرد. کتاب با ساختار لایه‌ای که تصاویر و شعرها در تعامل با یکدیگر ایجاد می‌کنند، تبدیل به اکتشاف دیداری منحصربفردب در دل شب‌ها و مهتاب‌های نیما یوشیج می‌شود.
خط ۱۷۵:		خط ۱۷۵:
	نخستین و کامل‌ترین مجموعه‌ای که متعلق به دورهٔ کاری اوست تصویرسازی کتاب [[افسانهٔ آفرینش در ایران]]، شامل سی تصویر است. این کتاب، که نوشتهٔ مهدخت کشکولی است، درون‌مایه‌ای اسطوره‌ای دارد و به باور زرتشتیان دربارهٔ آفرینش جهان هستی و موجودات خیر و شر اشاره می‌کند احتمالا همین درون‌مایه اسطوره‌های تاریخی اولین جرقهٔ استفاده از تصاویر چاپ سنگی بوده است. مثقالی به واسطهٔ [[ایرج افشار]] که در آن زمان مدیر کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران بود، به منابع چاپ سنگی دست پیدا کرد. بدین ترتیب از تمامی و یا اکثر تصاویر کتاب‌های سنگی موجود در کتابخانهٔ مرکزی میکروفیلم نگاتیو و پزیتوی تهیّه شده و در اختیار او قرار گرفت. مثقالی با دستگاه‌های کپی اولیّه تصاویر چاپ سنگی را از میکروفیلم به روی کاغذ منتقل کرده است. از ویژگی‌های این شیوه کپی آن است که تیرگی به حاشیه اشکال و فرم‌ها رانده شده و مرکز شکل خاکستری یا سفید شده است. تصویرسازی‌های او فضایی وهم‌آلوده، افسانه‌ای و غریب داشته باشد که در جهت پرورش متن است. همین نمونهٔ کوچک نشان می‌دهد که مثقالی تا چه حد شیفتهٔ اکتشافات بصری و تکنیکی به منظور خلق زبانی نو بوده است. این چند نمونه نشان می‌دهد که مثقالی در آن سال‌ها با چه علاقه و دقّتی با این نقش مایه‌ها کلنجار رفته، آنقدر کم و زیادشان کرده، پیچ و تاب داده که گاهی شناسایی آن‌ها مشکل می‌شود و بسیاری از پژوهشگران، این تصاویر را برگرفته از تصاویر پرده‌های قهوه‌خانه می‌دانند. در واقع گذشتهٔ فرهنگی و هنری غنی و پربار ایران باعث شده است در بسیاری از هنرمندان و به ویژه تصویرگران، گرایشی به وجود آید که از گنجینهٔ تصویری گذشته برای خلق آثاری بدیع و جدید استفاده کنند. از جمله می‌توان به آثار افرادی چون نفیسه ریاحی در کتاب هفت خوان رستم<ref name=''رستم''>{{پک\|آزاد\|۱۳۵۵\|ک= هفت خوان رستم\|ص=}}</ref>، ملهم از فلزکاری دورهٔ ساسانی و یا آثار نورالدّین زرین‌کلک در کتاب کوروش شاه<ref name=''کوروش''>{{پک\|پسیا\|۱۳۵۶\|ک= کوروش شاه\|ص=}}</ref> با الهام از نقش برجسته‌های دوران هخامنشی و ساسانی و آثار بسیاری از دیگر تصویرگران معاصر اشاره کرد.<ref name=''بوذری''>{{پک\|بوذری\|۱۳۸۶\|ک= آفرینش به شیوهٔ فرشید مثقالی\|ص=۶۳-۷۳}}</ref> </center>		نخستین و کامل‌ترین مجموعه‌ای که متعلق به دورهٔ کاری اوست تصویرسازی کتاب [[افسانهٔ آفرینش در ایران]]، شامل سی تصویر است. این کتاب، که نوشتهٔ مهدخت کشکولی است، درون‌مایه‌ای اسطوره‌ای دارد و به باور زرتشتیان دربارهٔ آفرینش جهان هستی و موجودات خیر و شر اشاره می‌کند احتمالا همین درون‌مایه اسطوره‌های تاریخی اولین جرقهٔ استفاده از تصاویر چاپ سنگی بوده است. مثقالی به واسطهٔ [[ایرج افشار]] که در آن زمان مدیر کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران بود، به منابع چاپ سنگی دست پیدا کرد. بدین ترتیب از تمامی و یا اکثر تصاویر کتاب‌های سنگی موجود در کتابخانهٔ مرکزی میکروفیلم نگاتیو و پزیتوی تهیّه شده و در اختیار او قرار گرفت. مثقالی با دستگاه‌های کپی اولیّه تصاویر چاپ سنگی را از میکروفیلم به روی کاغذ منتقل کرده است. از ویژگی‌های این شیوه کپی آن است که تیرگی به حاشیه اشکال و فرم‌ها رانده شده و مرکز شکل خاکستری یا سفید شده است. تصویرسازی‌های او فضایی وهم‌آلوده، افسانه‌ای و غریب داشته باشد که در جهت پرورش متن است. همین نمونهٔ کوچک نشان می‌دهد که مثقالی تا چه حد شیفتهٔ اکتشافات بصری و تکنیکی به منظور خلق زبانی نو بوده است. این چند نمونه نشان می‌دهد که مثقالی در آن سال‌ها با چه علاقه و دقّتی با این نقش مایه‌ها کلنجار رفته، آنقدر کم و زیادشان کرده، پیچ و تاب داده که گاهی شناسایی آن‌ها مشکل می‌شود و بسیاری از پژوهشگران، این تصاویر را برگرفته از تصاویر پرده‌های قهوه‌خانه می‌دانند. در واقع گذشتهٔ فرهنگی و هنری غنی و پربار ایران باعث شده است در بسیاری از هنرمندان و به ویژه تصویرگران، گرایشی به وجود آید که از گنجینهٔ تصویری گذشته برای خلق آثاری بدیع و جدید استفاده کنند. از جمله می‌توان به آثار افرادی چون نفیسه ریاحی در کتاب هفت خوان رستم<ref name=''رستم''>{{پک\|آزاد\|۱۳۵۵\|ک= هفت خوان رستم\|ص=}}</ref>، ملهم از فلزکاری دورهٔ ساسانی و یا آثار نورالدّین زرین‌کلک در کتاب کوروش شاه<ref name=''کوروش''>{{پک\|پسیا\|۱۳۵۶\|ک= کوروش شاه\|ص=}}</ref> با الهام از نقش برجسته‌های دوران هخامنشی و ساسانی و آثار بسیاری از دیگر تصویرگران معاصر اشاره کرد.<ref name=''بوذری''>{{پک\|بوذری\|۱۳۸۶\|ک= آفرینش به شیوهٔ فرشید مثقالی\|ص=۶۳-۷۳}}</ref> </center>

	====[ماهی سیاه کوچولو]]؛ یک موفقیّت ابدی====		====[[ماهی سیاه کوچولو]]؛ یک موفقیّت ابدی====
	فرشید مثقالی دربارهٔ تجربهٔ تصویرسازی این اثر ماندگار چنین می‌گوید:		فرشید مثقالی دربارهٔ تجربهٔ تصویرسازی این اثر ماندگار چنین می‌گوید:
	: «ماهی سیاه کوچولو یک پدیده است. پدیده به این منظور که کتابی است استثنائی و خاص. [[صمد بهرنگی]] گرایشات چپ داشت. او به هر حال در دنیای سیاسی آن موقع نامدار و شناس بود. حتّی هنگامی‌که برای شنا به رودخانهٔ ارس رفته بود به علّت ندانستن شنا غرق شده بود. امّا باور عمومی بر این شد که ساواک او را غرق کرده است. بنابراین چاپ آن کتاب به لحاظ سیاسی و امنیتی کاری ساده نبود. من مدّت‌ها بود به چاپ دستی و کنده‌کاری روی چوب و لینو علاقه‌مند بودم و فرصت تجربهٔ آن را نداشتم سادگی و خلاصگی شکل ماهی و عوامل تکرارشونده در داستان به فکرم انداخت که این کار را انجام بدهم. کتاب چاپ شد و بکی از محبوب‌ترین آثار کانون شد. [[ماهی سیاه کوچولو]] قهرمان و مبارز کتابخوانان آن زمان شد و همه آن را برای فرزندان‌شان می‌خریدند. یک شب روزنامه‌ها نوشتند که [[ماهی سیاه کوچولو]] برنده‌ جایزهٔ اوّل بولونیا شد. تصوّر عمومی آن بود که جایزه را [[صمد بهرنگی]] برده است. من جوانی ۲۶ ساله و گمنام بودم. یکی دو روز بعد معلوم شد جایزه به تصویرسازی تعلّق گرفته است. تصاویر کتاب بسیار ساده و در عین حال قوی، رسا و گیرا هستند. در عین سادگی و خلاصگی در امتداد بین و روایت داستان، وفاداری و امانتداری لازم را دارند و هیچ ابهامی ندارند. در طیّ چند دههٔ گذشته که با نسل‌های مختلفی برخورد داشته‌ام هنوز اقبال و حساسیت زیاد به این کتاب را ملاحظه کرده‌ام. موفقیت کتاب در قبل از انقلاب را به دلیلی موقعیت سیاسی و اجتماعی آن زمان می‌بینم. اما ماندگار در طی چند نسل برایم سؤال برانگیز و غیرقابل درک است. بعد از بردن جایزهٔ هانس کریستین آندرسون، تقاضا برای چاپ این کتاب همیشه وجود داشت. در ژاپن، آمریکا، ایتالیا، فرانسه، چین و حتی کرواسی. خلاصه اینکه من و [ماهی سیاه کوچولو]] ممزوج شده‌ایم. چه بخواهم چه نخواهم.<ref name=''ماهی سیاه''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.bookcity.org/detail/7367/root/papers\|عنوان=ماهی سیاه کوچولو، ماندگارترین کتاب کودکان تاریخ ایران \|ناشر=وبگاه پایگاه اطلاع‌رسانی شهر کتاب \|تاریخ انتشار=۱۲اسفند۱۳۹۴\|تاریخ بازدید=۱۲بهمن۱۳۹۷}}</ref></center>»		: «ماهی سیاه کوچولو یک پدیده است. پدیده به این منظور که کتابی است استثنائی و خاص. [[صمد بهرنگی]] گرایشات چپ داشت. او به هر حال در دنیای سیاسی آن موقع نامدار و شناس بود. حتّی هنگامی‌که برای شنا به رودخانهٔ ارس رفته بود به علّت ندانستن شنا غرق شده بود. امّا باور عمومی بر این شد که ساواک او را غرق کرده است. بنابراین چاپ آن کتاب به لحاظ سیاسی و امنیتی کاری ساده نبود. من مدّت‌ها بود به چاپ دستی و کنده‌کاری روی چوب و لینو علاقه‌مند بودم و فرصت تجربهٔ آن را نداشتم سادگی و خلاصگی شکل ماهی و عوامل تکرارشونده در داستان به فکرم انداخت که این کار را انجام بدهم. کتاب چاپ شد و بکی از محبوب‌ترین آثار کانون شد. [[ماهی سیاه کوچولو]] قهرمان و مبارز کتابخوانان آن زمان شد و همه آن را برای فرزندان‌شان می‌خریدند. یک شب روزنامه‌ها نوشتند که [[ماهی سیاه کوچولو]] برنده‌ جایزهٔ اوّل بولونیا شد. تصوّر عمومی آن بود که جایزه را [[صمد بهرنگی]] برده است. من جوانی ۲۶ ساله و گمنام بودم. یکی دو روز بعد معلوم شد جایزه به تصویرسازی تعلّق گرفته است. تصاویر کتاب بسیار ساده و در عین حال قوی، رسا و گیرا هستند. در عین سادگی و خلاصگی در امتداد بین و روایت داستان، وفاداری و امانتداری لازم را دارند و هیچ ابهامی ندارند. در طیّ چند دههٔ گذشته که با نسل‌های مختلفی برخورد داشته‌ام هنوز اقبال و حساسیت زیاد به این کتاب را ملاحظه کرده‌ام. موفقیت کتاب در قبل از انقلاب را به دلیلی موقعیت سیاسی و اجتماعی آن زمان می‌بینم. اما ماندگار در طی چند نسل برایم سؤال برانگیز و غیرقابل درک است. بعد از بردن جایزهٔ هانس کریستین آندرسون، تقاضا برای چاپ این کتاب همیشه وجود داشت. در ژاپن، آمریکا، ایتالیا، فرانسه، چین و حتی کرواسی. خلاصه اینکه من و [[ماهی سیاه کوچولو]] ممزوج شده‌ایم. چه بخواهم چه نخواهم.<ref name=''ماهی سیاه''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.bookcity.org/detail/7367/root/papers\|عنوان=ماهی سیاه کوچولو، ماندگارترین کتاب کودکان تاریخ ایران \|ناشر=وبگاه پایگاه اطلاع‌رسانی شهر کتاب \|تاریخ انتشار=۱۲اسفند۱۳۹۴\|تاریخ بازدید=۱۲بهمن۱۳۹۷}}</ref></center>»

	===کارنامه و فهرست آثار===		===کارنامه و فهرست آثار===

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۰۵

2019-02-02T17:05:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۵
خط ۱۳۹:		خط ۱۳۹:
	او همچنین معتقد است که:		او همچنین معتقد است که:
	:''«تصویرسازی‌های ما نمی‌توانند طیف کامل نیازهای بازار را پوشش بدهند. ما یا تصویرسازی فوق‌العاده بازاری داریم یا تصویرسازی فوق‌العاده هنری. درصورتی‌که این وسط، طیف وسیعی وجود دارد که این طیف کاملاً خالی است.»''<ref name=''تصویرگرعالی''>{{پک\|اکرمی\|۱۳۸۴\|ک= تصویرگران عالی؟ داریم‌، صنعت تصویرسازی؟ نداریم\|ص=}}</ref> </center>		:''«تصویرسازی‌های ما نمی‌توانند طیف کامل نیازهای بازار را پوشش بدهند. ما یا تصویرسازی فوق‌العاده بازاری داریم یا تصویرسازی فوق‌العاده هنری. درصورتی‌که این وسط، طیف وسیعی وجود دارد که این طیف کاملاً خالی است.»''<ref name=''تصویرگرعالی''>{{پک\|اکرمی\|۱۳۸۴\|ک= تصویرگران عالی؟ داریم‌، صنعت تصویرسازی؟ نداریم\|ص=}}</ref> </center>


	===از نگاه دیگران===		===از نگاه دیگران===
خط ۱۴۶:		خط ۱۴۵:
	ساعد مشکی نیز اشاره داشته: «تنوّع‌طلبی و نوخواهی در زندگی [شخصی] فرشید مقالی زیاد دیده نمی‌شود. خیلی هم اهل هیاهو و جنجال در اطراف کارهایش نیست.»		ساعد مشکی نیز اشاره داشته: «تنوّع‌طلبی و نوخواهی در زندگی [شخصی] فرشید مقالی زیاد دیده نمی‌شود. خیلی هم اهل هیاهو و جنجال در اطراف کارهایش نیست.»
	<ref name=''ساعدمشکی''>{{یادکرد وب\|نشانی = http://www.rangmagazine.com/post/1911/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B9%D8%AF-%D9%85%D8%B4%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AB%D9%82%D8%A7%D9%84%DB%8C\|عنوان =گفتگوی ساعد مشکی با فرشید مثقالی\|ناشر = وبگاه مجلّهٔ رنگ \|تاریخ بازدید = ۱۲بهمن۱۳۹۷ \|تاریخ =۲۸آبان۱۳۹۵}}</ref>		<ref name=''ساعدمشکی''>{{یادکرد وب\|نشانی = http://www.rangmagazine.com/post/1911/%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%B9%D8%AF-%D9%85%D8%B4%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%AB%D9%82%D8%A7%D9%84%DB%8C\|عنوان =گفتگوی ساعد مشکی با فرشید مثقالی\|ناشر = وبگاه مجلّهٔ رنگ \|تاریخ بازدید = ۱۲بهمن۱۳۹۷ \|تاریخ =۲۸آبان۱۳۹۵}}</ref>


	===حضور در هیئت داوری===		===حضور در هیئت داوری===
خط ۱۷۷:		خط ۱۷۵:
	نخستین و کامل‌ترین مجموعه‌ای که متعلق به دورهٔ کاری اوست تصویرسازی کتاب [[افسانهٔ آفرینش در ایران]]، شامل سی تصویر است. این کتاب، که نوشتهٔ مهدخت کشکولی است، درون‌مایه‌ای اسطوره‌ای دارد و به باور زرتشتیان دربارهٔ آفرینش جهان هستی و موجودات خیر و شر اشاره می‌کند احتمالا همین درون‌مایه اسطوره‌های تاریخی اولین جرقهٔ استفاده از تصاویر چاپ سنگی بوده است. مثقالی به واسطهٔ [[ایرج افشار]] که در آن زمان مدیر کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران بود، به منابع چاپ سنگی دست پیدا کرد. بدین ترتیب از تمامی و یا اکثر تصاویر کتاب‌های سنگی موجود در کتابخانهٔ مرکزی میکروفیلم نگاتیو و پزیتوی تهیّه شده و در اختیار او قرار گرفت. مثقالی با دستگاه‌های کپی اولیّه تصاویر چاپ سنگی را از میکروفیلم به روی کاغذ منتقل کرده است. از ویژگی‌های این شیوه کپی آن است که تیرگی به حاشیه اشکال و فرم‌ها رانده شده و مرکز شکل خاکستری یا سفید شده است. تصویرسازی‌های او فضایی وهم‌آلوده، افسانه‌ای و غریب داشته باشد که در جهت پرورش متن است. همین نمونهٔ کوچک نشان می‌دهد که مثقالی تا چه حد شیفتهٔ اکتشافات بصری و تکنیکی به منظور خلق زبانی نو بوده است. این چند نمونه نشان می‌دهد که مثقالی در آن سال‌ها با چه علاقه و دقّتی با این نقش مایه‌ها کلنجار رفته، آنقدر کم و زیادشان کرده، پیچ و تاب داده که گاهی شناسایی آن‌ها مشکل می‌شود و بسیاری از پژوهشگران، این تصاویر را برگرفته از تصاویر پرده‌های قهوه‌خانه می‌دانند. در واقع گذشتهٔ فرهنگی و هنری غنی و پربار ایران باعث شده است در بسیاری از هنرمندان و به ویژه تصویرگران، گرایشی به وجود آید که از گنجینهٔ تصویری گذشته برای خلق آثاری بدیع و جدید استفاده کنند. از جمله می‌توان به آثار افرادی چون نفیسه ریاحی در کتاب هفت خوان رستم<ref name=''رستم''>{{پک\|آزاد\|۱۳۵۵\|ک= هفت خوان رستم\|ص=}}</ref>، ملهم از فلزکاری دورهٔ ساسانی و یا آثار نورالدّین زرین‌کلک در کتاب کوروش شاه<ref name=''کوروش''>{{پک\|پسیا\|۱۳۵۶\|ک= کوروش شاه\|ص=}}</ref> با الهام از نقش برجسته‌های دوران هخامنشی و ساسانی و آثار بسیاری از دیگر تصویرگران معاصر اشاره کرد.<ref name=''بوذری''>{{پک\|بوذری\|۱۳۸۶\|ک= آفرینش به شیوهٔ فرشید مثقالی\|ص=۶۳-۷۳}}</ref> </center>		نخستین و کامل‌ترین مجموعه‌ای که متعلق به دورهٔ کاری اوست تصویرسازی کتاب [[افسانهٔ آفرینش در ایران]]، شامل سی تصویر است. این کتاب، که نوشتهٔ مهدخت کشکولی است، درون‌مایه‌ای اسطوره‌ای دارد و به باور زرتشتیان دربارهٔ آفرینش جهان هستی و موجودات خیر و شر اشاره می‌کند احتمالا همین درون‌مایه اسطوره‌های تاریخی اولین جرقهٔ استفاده از تصاویر چاپ سنگی بوده است. مثقالی به واسطهٔ [[ایرج افشار]] که در آن زمان مدیر کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران بود، به منابع چاپ سنگی دست پیدا کرد. بدین ترتیب از تمامی و یا اکثر تصاویر کتاب‌های سنگی موجود در کتابخانهٔ مرکزی میکروفیلم نگاتیو و پزیتوی تهیّه شده و در اختیار او قرار گرفت. مثقالی با دستگاه‌های کپی اولیّه تصاویر چاپ سنگی را از میکروفیلم به روی کاغذ منتقل کرده است. از ویژگی‌های این شیوه کپی آن است که تیرگی به حاشیه اشکال و فرم‌ها رانده شده و مرکز شکل خاکستری یا سفید شده است. تصویرسازی‌های او فضایی وهم‌آلوده، افسانه‌ای و غریب داشته باشد که در جهت پرورش متن است. همین نمونهٔ کوچک نشان می‌دهد که مثقالی تا چه حد شیفتهٔ اکتشافات بصری و تکنیکی به منظور خلق زبانی نو بوده است. این چند نمونه نشان می‌دهد که مثقالی در آن سال‌ها با چه علاقه و دقّتی با این نقش مایه‌ها کلنجار رفته، آنقدر کم و زیادشان کرده، پیچ و تاب داده که گاهی شناسایی آن‌ها مشکل می‌شود و بسیاری از پژوهشگران، این تصاویر را برگرفته از تصاویر پرده‌های قهوه‌خانه می‌دانند. در واقع گذشتهٔ فرهنگی و هنری غنی و پربار ایران باعث شده است در بسیاری از هنرمندان و به ویژه تصویرگران، گرایشی به وجود آید که از گنجینهٔ تصویری گذشته برای خلق آثاری بدیع و جدید استفاده کنند. از جمله می‌توان به آثار افرادی چون نفیسه ریاحی در کتاب هفت خوان رستم<ref name=''رستم''>{{پک\|آزاد\|۱۳۵۵\|ک= هفت خوان رستم\|ص=}}</ref>، ملهم از فلزکاری دورهٔ ساسانی و یا آثار نورالدّین زرین‌کلک در کتاب کوروش شاه<ref name=''کوروش''>{{پک\|پسیا\|۱۳۵۶\|ک= کوروش شاه\|ص=}}</ref> با الهام از نقش برجسته‌های دوران هخامنشی و ساسانی و آثار بسیاری از دیگر تصویرگران معاصر اشاره کرد.<ref name=''بوذری''>{{پک\|بوذری\|۱۳۸۶\|ک= آفرینش به شیوهٔ فرشید مثقالی\|ص=۶۳-۷۳}}</ref> </center>

			====[ماهی سیاه کوچولو]]؛ یک موفقیّت ابدی====
			فرشید مثقالی دربارهٔ تجربهٔ تصویرسازی این اثر ماندگار چنین می‌گوید:
			: «ماهی سیاه کوچولو یک پدیده است. پدیده به این منظور که کتابی است استثنائی و خاص. [[صمد بهرنگی]] گرایشات چپ داشت. او به هر حال در دنیای سیاسی آن موقع نامدار و شناس بود. حتّی هنگامی‌که برای شنا به رودخانهٔ ارس رفته بود به علّت ندانستن شنا غرق شده بود. امّا باور عمومی بر این شد که ساواک او را غرق کرده است. بنابراین چاپ آن کتاب به لحاظ سیاسی و امنیتی کاری ساده نبود. من مدّت‌ها بود به چاپ دستی و کنده‌کاری روی چوب و لینو علاقه‌مند بودم و فرصت تجربهٔ آن را نداشتم سادگی و خلاصگی شکل ماهی و عوامل تکرارشونده در داستان به فکرم انداخت که این کار را انجام بدهم. کتاب چاپ شد و بکی از محبوب‌ترین آثار کانون شد. [[ماهی سیاه کوچولو]] قهرمان و مبارز کتابخوانان آن زمان شد و همه آن را برای فرزندان‌شان می‌خریدند. یک شب روزنامه‌ها نوشتند که [[ماهی سیاه کوچولو]] برنده‌ جایزهٔ اوّل بولونیا شد. تصوّر عمومی آن بود که جایزه را [[صمد بهرنگی]] برده است. من جوانی ۲۶ ساله و گمنام بودم. یکی دو روز بعد معلوم شد جایزه به تصویرسازی تعلّق گرفته است. تصاویر کتاب بسیار ساده و در عین حال قوی، رسا و گیرا هستند. در عین سادگی و خلاصگی در امتداد بین و روایت داستان، وفاداری و امانتداری لازم را دارند و هیچ ابهامی ندارند. در طیّ چند دههٔ گذشته که با نسل‌های مختلفی برخورد داشته‌ام هنوز اقبال و حساسیت زیاد به این کتاب را ملاحظه کرده‌ام. موفقیت کتاب در قبل از انقلاب را به دلیلی موقعیت سیاسی و اجتماعی آن زمان می‌بینم. اما ماندگار در طی چند نسل برایم سؤال برانگیز و غیرقابل درک است. بعد از بردن جایزهٔ هانس کریستین آندرسون، تقاضا برای چاپ این کتاب همیشه وجود داشت. در ژاپن، آمریکا، ایتالیا، فرانسه، چین و حتی کرواسی. خلاصه اینکه من و [ماهی سیاه کوچولو]] ممزوج شده‌ایم. چه بخواهم چه نخواهم.<ref name=''ماهی سیاه''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.bookcity.org/detail/7367/root/papers\|عنوان=ماهی سیاه کوچولو، ماندگارترین کتاب کودکان تاریخ ایران \|ناشر=وبگاه پایگاه اطلاع‌رسانی شهر کتاب \|تاریخ انتشار=۱۲اسفند۱۳۹۴\|تاریخ بازدید=۱۲بهمن۱۳۹۷}}</ref></center>»

	===کارنامه و فهرست آثار===		===کارنامه و فهرست آثار===

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۳۵

2019-02-02T16:35:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۵
خط ۸۸:		خط ۸۸:

	==زندگی و تراث==		==زندگی و تراث==
			فرشید مثقالی دربارهٔ زندگی خود چنین می‌گوید:
	===کودکی===		===کودکی===
	~~فرشید مثقالی دربارهٔ روزهای دانش‌آموزیش در اصفهان چنین می‌گوید:~~
	: «کلاس پنجم یا ششم دبیرستان بودم؛ در شهر اصفهان، مدرسهٔ سعدی. مدرسهٔ سعدی پشت عالی قاپو بود. ما بین میدان نقش جهان و خیابان استانداری. دو ضلع مدرسه خیابان بود. اولین دورهٔ حیات کاری من در این سال‌ها شروع شد بهعنوان نقاش نشریه دیواری مدرسه. مثل اینکه نشریهٔ ورزشی بود. چون تنها بیستی که من در درس‌ها می‌گرفتم در ورزش بود که هیچ فعّالیت ورزشی نداشتم. [[احمد میرعلائی]] هم در این نشریه قلم می‌زد. مصفایی خط می‌نوشت و من هم با قلم فرانسه و مرکب و آبرنگ نقّاشی می‌کشیدم. البتّه یک نشریهٔ دیگر هم به دیوار نصب می‌شد. یک نشریهٔ انگلیسی. جوانی به اسم ''فریدون حاج رسولی'' نقّاش آن نشریه بود و اهل ساخت و ساز دقیق. در یک شماره آگهی کوکاکولا را از یک مجلّهٔ خارجی مدل قرار داده بود و بابانوئلی ساخته بود که هوش از سر آدم می‌رفت. به او حسودیم می‌شد و می‌توانم بگویم آخرین نقّاش رئالیستی بود که حسادت مرا برانگیخت.<ref name=''خودمثقالی''>{{پک\|مثقالی\|۱۳۷۱\|ک= ممیّز اعتبار گرافیک ایران\|ص=}}</ref> </center>»		: «کلاس پنجم یا ششم دبیرستان بودم؛ در شهر اصفهان، مدرسهٔ سعدی. مدرسهٔ سعدی پشت عالی قاپو بود. ما بین میدان نقش جهان و خیابان استانداری. دو ضلع مدرسه خیابان بود. اولین دورهٔ حیات کاری من در این سال‌ها شروع شد بهعنوان نقاش نشریه دیواری مدرسه. مثل اینکه نشریهٔ ورزشی بود. چون تنها بیستی که من در درس‌ها می‌گرفتم در ورزش بود که هیچ فعّالیت ورزشی نداشتم. [[احمد میرعلائی]] هم در این نشریه قلم می‌زد. مصفایی خط می‌نوشت و من هم با قلم فرانسه و مرکب و آبرنگ نقّاشی می‌کشیدم. البتّه یک نشریهٔ دیگر هم به دیوار نصب می‌شد. یک نشریهٔ انگلیسی. جوانی به اسم ''فریدون حاج رسولی'' نقّاش آن نشریه بود و اهل ساخت و ساز دقیق. در یک شماره آگهی کوکاکولا را از یک مجلّهٔ خارجی مدل قرار داده بود و بابانوئلی ساخته بود که هوش از سر آدم می‌رفت. به او حسودیم می‌شد و می‌توانم بگویم آخرین نقّاش رئالیستی بود که حسادت مرا برانگیخت.<ref name=''خودمثقالی''>{{پک\|مثقالی\|۱۳۷۱\|ک= ممیّز اعتبار گرافیک ایران\|ص=}}</ref> </center>»

خط ۹۶:		خط ۹۶:

	===جوانی===		===جوانی===
	: «در سال‌های ۱۳۳۹تا۱۳۴۰ دبیرستان را تمام کردم در رشتهٔ ریاضی با معدلی کمی بالاتر از مرز قبولی. سه ماهی امدم تهران برای شرکت در کلاس‌های کنکوری که می‌دانستم هیچ باعث پیشرفت دانشم نخواهد شد. در کنکورهای متعدّد نام‌نویسی کردم. اوّل دانشکده فنی بعد دانشکده معماری. بعد پلی تکنیک و حسابداری <ref name=''کودکی''>{{پک\|صفی‌نیا\|۱۳۸۳\|ک= از پشت سال‌های کودکی \|ص=}}</ref>. یکی از بچّه‌ها که با من به تهران آمده بود الکی در دانشکده مجسّمه‌سازی هم اسم نوشت. به طور غریزی حس کردم این راه ممکن است به قبولی در یک دانشکده ختم شود و برای دانشکدهٔ هنرهای زیبا اسم نوشتم. کنکورها که شروع شدند همان نیم ساعت اوّل می‌فهمیدم که مرد میدان نیستم و سریع جلسه را ترک می‌کردم تا از فرصت حضورم در تهران استفاده کنم؛ سینمایی بروم و ساندویچی بخورم. کنکور نقّاشی از قضا فقط نقّاشی بود. از روی مجسّمه‌ی هرکول. اوّلین بار بود با ذغال روی کاغذ بزرگ کار می‌کردم ولی اتفّقا بد نشد. به اصفهان برگشتم. هر شب لیست قبول‌شدگان دانشکده‌ها در رزونامه می‌آمد و مادرم زودتر از همیشه روزنامه می‌خرید. در درون می‌دانستم که امیدی به اسم من نخواهد بود اما از میان ۹۰۰ نفر شرکت‌کنندهٔ کنکور نقّاشی نفر پنجاه‌و‌دوم شده بودم.»		: «در سال‌های ۱۳۳۹تا۱۳۴۰ دبیرستان را تمام کردم در رشتهٔ ریاضی با معدلی کمی بالاتر از مرز قبولی. سه ماهی امدم تهران برای شرکت در کلاس‌های کنکوری که می‌دانستم هیچ باعث پیشرفت دانشم نخواهد شد. در کنکورهای متعدّد نام‌نویسی کردم. اوّل دانشکده فنی بعد دانشکده معماری. بعد پلی تکنیک و حسابداری <ref name=''کودکی''>{{پک\|صفی‌نیا\|۱۳۸۳\|ک= از پشت سال‌های کودکی \|ص=}}</ref>. یکی از بچّه‌ها که با من به تهران آمده بود الکی در دانشکده مجسّمه‌سازی هم اسم نوشت. به طور غریزی حس کردم این راه ممکن است به قبولی در یک دانشکده ختم شود و برای دانشکدهٔ هنرهای زیبا اسم نوشتم. کنکورها که شروع شدند همان نیم ساعت اوّل می‌فهمیدم که مرد میدان نیستم و سریع جلسه را ترک می‌کردم تا از فرصت حضورم در تهران استفاده کنم؛ سینمایی بروم و ساندویچی بخورم. کنکور نقّاشی از قضا فقط نقّاشی بود. از روی مجسّمه‌ی هرکول. اوّلین بار بود با ذغال روی کاغذ بزرگ کار می‌کردم ولی اتفّقا بد نشد. به اصفهان برگشتم. هر شب لیست قبول‌شدگان دانشکده‌ها در رزونامه می‌آمد و مادرم زودتر از همیشه روزنامه می‌خرید. در درون می‌دانستم که امیدی به اسم من نخواهد بود اما از میان ۹۰۰ نفر شرکت‌کنندهٔ کنکور نقّاشی نفر پنجاه‌و‌دوم شده بودم.<ref name= ''خودمثقالی''/>»

	===دوران دانشکده===		===دوران دانشکده===

سیندخت در ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۳۳

2019-02-02T16:33:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۰۳
خط ۵۹:		خط ۵۹:

	==داستانک==		==داستانک==
	~~===در کنار مرتضی ممیز===~~
	[[مرتضی ممیز]] اسطورهٔ فرشید مثقالی بود تا آنجا که در دربیرستان زمانی‌که دوستی از او خواست تا یکی از اشعارش را برایش تصویرسازی کند، فرشید کارهای ممیز را عیناً کپی کرد. بعدها این‌دو باهم در دانشکده آشنا شدند و مثقالی تعریف می‌کند که هنگام ورود به دانشکده، ممیز پروژهٔ جالبی داشته است. یک مجلس عروسی با حضور اساتید دانشکده که عروس، مجسمهٔ ونوس بود و داماد، خود ممیز!

	===پیک سیاسی===		===پیک سیاسی===
	مجله‌ٔ پیک قرار بود یک منبع مطالعاتی آموزشی برای دانش‌آموزان در کنار کتاب‌های درسی باشد. ایده‌ٔ کار را [[فیروز شیروانلو]] که تازه از انگلیس برگشته بود برعهده داشت که برای کار طراحی مجله از سه نفر یعنی [[بهمن بروجنی]]، [[آراپیک باغداساریان]] و فرشید مثقالی دعوت کرد. مثقالی این کار را خیلی دوست داشت؛ چون برخلاف کارهای قبلی در ازای آن پول دریافت می‌کرد. چندی نگذشت که به جان شاه سوءقصد شد و عده‌ای را دستگیر کردند که شیروانلو هم جزو آن‌ها بود. هفته‌ٔ بعد هم همگی آنان از مجله اخراج شدند!		مجله‌ٔ پیک قرار بود یک منبع مطالعاتی آموزشی برای دانش‌آموزان در کنار کتاب‌های درسی باشد. ایده‌ٔ کار را [[فیروز شیروانلو]] که تازه از انگلیس برگشته بود برعهده داشت که برای کار طراحی مجله از سه نفر یعنی [[بهمن بروجنی]]، [[آراپیک باغداساریان]] و فرشید مثقالی دعوت کرد. مثقالی این کار را خیلی دوست داشت؛ چون برخلاف کارهای قبلی در ازای آن پول دریافت می‌کرد. چندی نگذشت که به جان شاه سوءقصد شد و عده‌ای را دستگیر کردند که شیروانلو هم جزو آن‌ها بود. هفته‌ٔ بعد هم همگی آنان از مجله اخراج شدند!
خط ۹۱:		خط ۸۸:

	==زندگی و تراث==		==زندگی و تراث==
	===کودکی ~~و جوانی~~===		===کودکی===
	فرشید مثقالی دربارهٔ روزهای دانش‌آموزیش در اصفهان چنین می‌گوید:		فرشید مثقالی دربارهٔ روزهای دانش‌آموزیش در اصفهان چنین می‌گوید:
	: «کلاس پنجم یا ششم دبیرستان بودم؛ در شهر اصفهان، مدرسهٔ سعدی. مدرسهٔ سعدی پشت عالی قاپو بود. ما بین میدان نقش جهان و خیابان استانداری. دو ضلع مدرسه خیابان بود. اولین دورهٔ حیات کاری من در این سال‌ها شروع شد بهعنوان نقاش نشریه دیواری مدرسه. مثل اینکه نشریهٔ ورزشی بود. چون تنها بیستی که من در درس‌ها می‌گرفتم در ورزش بود که هیچ فعّالیت ورزشی نداشتم. [[احمد میرعلائی]] هم در این نشریه قلم می‌زد. مصفایی خط می‌نوشت و من هم با قلم فرانسه و مرکب و آبرنگ نقّاشی می‌کشیدم. البتّه یک نشریهٔ دیگر هم به دیوار نصب می‌شد. یک نشریهٔ انگلیسی. جوانی به اسم ''فریدون حاج رسولی'' نقّاش آن نشریه بود و اهل ساخت و ساز دقیق. در یک شماره آگهی کوکاکولا را از یک مجلّهٔ خارجی مدل قرار داده بود و بابانوئلی ساخته بود که هوش از سر آدم می‌رفت. به او حسودیم می‌شد و می‌توانم بگویم آخرین نقّاش رئالیستی بود که حسادت مرا برانگیخت.»		: «کلاس پنجم یا ششم دبیرستان بودم؛ در شهر اصفهان، مدرسهٔ سعدی. مدرسهٔ سعدی پشت عالی قاپو بود. ما بین میدان نقش جهان و خیابان استانداری. دو ضلع مدرسه خیابان بود. اولین دورهٔ حیات کاری من در این سال‌ها شروع شد بهعنوان نقاش نشریه دیواری مدرسه. مثل اینکه نشریهٔ ورزشی بود. چون تنها بیستی که من در درس‌ها می‌گرفتم در ورزش بود که هیچ فعّالیت ورزشی نداشتم. [[احمد میرعلائی]] هم در این نشریه قلم می‌زد. مصفایی خط می‌نوشت و من هم با قلم فرانسه و مرکب و آبرنگ نقّاشی می‌کشیدم. البتّه یک نشریهٔ دیگر هم به دیوار نصب می‌شد. یک نشریهٔ انگلیسی. جوانی به اسم ''فریدون حاج رسولی'' نقّاش آن نشریه بود و اهل ساخت و ساز دقیق. در یک شماره آگهی کوکاکولا را از یک مجلّهٔ خارجی مدل قرار داده بود و بابانوئلی ساخته بود که هوش از سر آدم می‌رفت. به او حسودیم می‌شد و می‌توانم بگویم آخرین نقّاش رئالیستی بود که حسادت مرا برانگیخت.<ref name=''خودمثقالی''>{{پک\|مثقالی\|۱۳۷۱\|ک= ممیّز اعتبار گرافیک ایران\|ص=}}</ref> </center>»

	===تأثیرپذیری===		===تأثیرپذیری===
	: «رابطهٔ من با گرافیک از طریق مجّلات روز برقرار شد. مجّلهٔ ''تهران مصوّر'' و ''اطلاعات بانوان'' که جزو ملزومات مسلّم خانهٔ ما بود. داستان‌های این مجلّات مانند رابعه و آفت نقل مجالس بودند و مثل سریالا‌های تلویزیونی الان مردم داستان‌ها و قرهمان‌های آن‌ها را دنبال می‌کردند و به سرنوشت کاراکترهای آنان حسّاس بودند. من شروع کردم به نگاه کردن به تصویرها و نفّاشی‌های این مجلّات. ''علی مسعودی'' در هر دو این مجلّات کار می‌کرد و سعی می‌کرد زنان را زیباتر ترسیم کند. دست محکمی داشت. ولی همهٔ کارهای آن زمان به طرز معصومانه‌ای شبیه هم بود در همین مرحله بود که ''ممیّز'' آشنا شدم که در در مجلّه‌ی ''ایران آباد'' شرکت نفت کار می‌کرد و جذب نگاه و تکنیک او شدم. به تیتر مقالات نگاه تازه داشت و از تصاویر برداشت متفاوت. هر قضیّه‌ای را به روایتی تازه مصوّر می‌کرد و این شکستن رسوم تصویرگران آن عصر برای من جوان تازه و جذّاب بود. تا آن‌جا که برای مصّر کردن کار یکی از شعرای مدرسه، عینا کار ممیّز را کپی کردم. من جزو نژادی هستم که از آقای ممیز، زاده شده است. این دوران عملاً دوران درخشان تصویرگری ایران است و ممیّز کارهای بسیار ارزشمندی در این دوره دارد.»		: «رابطهٔ من با گرافیک از طریق مجّلات روز برقرار شد. مجّلهٔ ''تهران مصوّر'' و ''اطلاعات بانوان'' که جزو ملزومات مسلّم خانهٔ ما بود. داستان‌های این مجلّات مانند رابعه و آفت نقل مجالس بودند و مثل سریالا‌های تلویزیونی الان مردم داستان‌ها و قرهمان‌های آن‌ها را دنبال می‌کردند و به سرنوشت کاراکترهای آنان حسّاس بودند. من شروع کردم به نگاه کردن به تصویرها و نفّاشی‌های این مجلّات. ''علی مسعودی'' در هر دو این مجلّات کار می‌کرد و سعی می‌کرد زنان را زیباتر ترسیم کند. دست محکمی داشت. ولی همهٔ کارهای آن زمان به طرز معصومانه‌ای شبیه هم بود در همین مرحله بود که ''ممیّز'' آشنا شدم که در در مجلّه‌ی ''ایران آباد'' شرکت نفت کار می‌کرد و جذب نگاه و تکنیک او شدم. به تیتر مقالات نگاه تازه داشت و از تصاویر برداشت متفاوت. هر قضیّه‌ای را به روایتی تازه مصوّر می‌کرد و این شکستن رسوم تصویرگران آن عصر برای من جوان تازه و جذّاب بود. تا آن‌جا که برای مصّر کردن کار یکی از شعرای مدرسه، عینا کار ممیّز را کپی کردم. من جزو نژادی هستم که از آقای ممیز، زاده شده است. این دوران عملاً دوران درخشان تصویرگری ایران است و ممیّز کارهای بسیار ارزشمندی در این دوره دارد.<ref name= ''خودمثقالی''/>»

			===جوانی===
			: «در سال‌های ۱۳۳۹تا۱۳۴۰ دبیرستان را تمام کردم در رشتهٔ ریاضی با معدلی کمی بالاتر از مرز قبولی. سه ماهی امدم تهران برای شرکت در کلاس‌های کنکوری که می‌دانستم هیچ باعث پیشرفت دانشم نخواهد شد. در کنکورهای متعدّد نام‌نویسی کردم. اوّل دانشکده فنی بعد دانشکده معماری. بعد پلی تکنیک و حسابداری <ref name=''کودکی''>{{پک\|صفی‌نیا\|۱۳۸۳\|ک= از پشت سال‌های کودکی \|ص=}}</ref>. یکی از بچّه‌ها که با من به تهران آمده بود الکی در دانشکده مجسّمه‌سازی هم اسم نوشت. به طور غریزی حس کردم این راه ممکن است به قبولی در یک دانشکده ختم شود و برای دانشکدهٔ هنرهای زیبا اسم نوشتم. کنکورها که شروع شدند همان نیم ساعت اوّل می‌فهمیدم که مرد میدان نیستم و سریع جلسه را ترک می‌کردم تا از فرصت حضورم در تهران استفاده کنم؛ سینمایی بروم و ساندویچی بخورم. کنکور نقّاشی از قضا فقط نقّاشی بود. از روی مجسّمه‌ی هرکول. اوّلین بار بود با ذغال روی کاغذ بزرگ کار می‌کردم ولی اتفّقا بد نشد. به اصفهان برگشتم. هر شب لیست قبول‌شدگان دانشکده‌ها در رزونامه می‌آمد و مادرم زودتر از همیشه روزنامه می‌خرید. در درون می‌دانستم که امیدی به اسم من نخواهد بود اما از میان ۹۰۰ نفر شرکت‌کنندهٔ کنکور نقّاشی نفر پنجاه‌و‌دوم شده بودم.»

	~~فرشید مثقالی~~ در ~~سال ۱۳۳۹تا۱۳۴۰از دبیرستان معروف «سعدی» اصفهان دیپلم ریاضی گرفت~~ و ~~سپس برای کنکور~~ به ~~تهران آمد~~. او در ~~ابتدا هیچ تصوری از شغلی~~ که در ~~آینده می‌خواست نداشت. برای رشته‌‌‌های معماری~~ و ~~حسابداری و نقاشی امتحان~~ داد. در ~~رشته‌‌های معماری~~ و ~~حسابداری پذیرفته نشد~~ <ref name=''~~کودکی~~''~~>{{پک\|صفی‌نیا\|۱۳۸۳\|ک= از پشت سال‌های کودکی \|ص=}}<~~/~~ref~~> و سرانجام نقاشی را در دانشکده‌‌ٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و در حضور کسانی مانند [[علی‌محمد حیدریان]]، [[محمود جوادی‌پور]] و [[جواد حمیدی]] آموخت.		===دوران دانشکده===
			: «در دانشکده اسم دو نفری که در مجّلات می‌دیدم پای تابلوها بودند: ممیّز و [[آیدین]]. تا مدّت‌ها نمی‌دانستم دقیقا کی هستند. هنگام ورودم به دانشکده، ممیز پروژهٔ جالبی داشت. یک مجلس عروسی با حضور اساتید دانشکده که عروس، مجسمهٔ ونوس بود و داماد، خود ممیز! شانس و تصادف بود که او از جلد یکی از کتاب‌هایی که من ساختم خوشش آمد و ترتیب کار کردن من در یک آژانس تبلیغاتی که خود در آن کار می‌کرد و دفتر داشت را داد. در آن دوران دانشکده نقّاشی تحت سلطهٔ ''علی‌محمد حیدریان'' بود . بعدها تغییرات بیشتری داده شد و ''محمود جوادی‌پور'' و ''جواد حمیدی'' میدان بیشتری داده شد. یک مادام فرانسوی هم بود که متاسفانه اسمش را فراموش کرده‌ام.<ref name= ''خودمثقالی''/>»

	===در مسیر تخصص===		===در مسیر تخصص===
خط ۲۹۳:		خط ۲۹۴:
	#{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =آزاد \| نام =م\| پیوند نویسنده =م.آزاد \| عنوان =هفت خوان رستم \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۵۵\| ناشر = کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان \|مکان = \| شابک =\| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}		#{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =آزاد \| نام =م\| پیوند نویسنده =م.آزاد \| عنوان =هفت خوان رستم \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۵۵\| ناشر = کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان \|مکان = \| شابک =\| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}
	#{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =پسیا \| نام =کوروش\| پیوند نویسنده =کوروش پسیا \| عنوان =کوروش شاه \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۵۶\| ناشر = کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان \|مکان = \| شابک =\| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}		#{{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =پسیا \| نام =کوروش\| پیوند نویسنده =کوروش پسیا \| عنوان =کوروش شاه \| ترجمه = \| جلد = \| سال = ۱۳۵۶\| ناشر = کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان \|مکان = \| شابک =\| صفحه = \| پیوند = \| تاریخ بازبینی =}}
	#{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =بوذری \| نام =علی \| پیوند نویسنده = \| عنوان =آفرینش به شیوهٔ فرشید مثقالی \| ژورنال = خط‌خطی \| مکان = \| دوره = \| شماره = ۲\| سال =زمستان۱۳۸۶ \| تاریخ بازبینی = \| ص=۶۳-۷۳}}		#{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی =بوذری \| نام =علی \| پیوند نویسنده = علی بوذری \| عنوان =آفرینش به شیوهٔ فرشید مثقالی \| ژورنال = خط‌خطی \| مکان = \| دوره = \| شماره = ۲\| سال =زمستان۱۳۸۶ \| تاریخ بازبینی = \| ص=۶۳-۷۳}}
			#{{یادکرد ژورنال \| نام خانوادگی = مثقالی \| نام = فرشید \| پیوند نویسنده = فرشید مثقالی \| عنوان = ممیّز اعتبار گرافیک ایران \| ژورنال = کلک \| مکان = \| دوره = \| شماره = ۳۰\| سال =شهریور۱۳۷۱ \| تاریخ بازبینی = \| ص=}}