مجتبی مینوی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

بهار در ‏۲۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۵۴

2020-09-12T10:54:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۲۴
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	مدت اقامتش در انگلیس هم تحصیل می‌کرد هم تدریس. نزد «والتر هنینگ» ایران‌شناس آلمانی و انگلیسی، پهلوی می‌خواند، در دانشگاه آکسفورد نیز تدریس می‌کند. مینوی بیش از ده سال در انگلستان می‌ماند و سال‌ها به تحقیق و پژوهش و نوشتن مشغول می‌شود. می‌خواهد به وطن بازگردد؛ اما کینه‌ای که وزارت معارف و سایرین از او بابت چاپ کتابش داشتند، کار را برایش دشوار کرده بود. درنهایت ابلاغیه‌ای صادر می‌شود و به او در سمت رئیس دبستان ایرانیان در استانبول عازم ترکیه می‌شود. در آنجاست که به عظمت کتابخانه‌های ترکیه پی می‌برد و زمینه را برای عکس‌برداری از کتابخانه موجود در آن فراهم می‌کند. پس از بازگشت به ایران، از طرف دانشگاه مأمور عکس‌برداری از کتاب‌های کتابخانه ترکیه می‌شود. پس از آن، رایزن فرهنگی در ترکیه شد که چهار سال ادامه یافت. در این مدت بیش از ده‌دوازه‌هزار جلد از کتاب‌های خطی موجود در کتابخانه‌های ترکیه را بررسی و یادداشت‌هایی از آن‌ها تهیه می‌کند.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>		مدت اقامتش در انگلیس هم تحصیل می‌کرد هم تدریس. نزد «والتر هنینگ» ایران‌شناس آلمانی و انگلیسی، پهلوی می‌خواند، در دانشگاه آکسفورد نیز تدریس می‌کند. مینوی بیش از ده سال در انگلستان می‌ماند و سال‌ها به تحقیق و پژوهش و نوشتن مشغول می‌شود. می‌خواهد به وطن بازگردد؛ اما کینه‌ای که وزارت معارف و سایرین از او بابت چاپ کتابش داشتند، کار را برایش دشوار کرده بود. درنهایت ابلاغیه‌ای صادر می‌شود و به او در سمت رئیس دبستان ایرانیان در استانبول عازم ترکیه می‌شود. در آنجاست که به عظمت کتابخانه‌های ترکیه پی می‌برد و زمینه را برای عکس‌برداری از کتابخانه موجود در آن فراهم می‌کند. پس از بازگشت به ایران، از طرف دانشگاه مأمور عکس‌برداری از کتاب‌های کتابخانه ترکیه می‌شود. پس از آن، رایزن فرهنگی در ترکیه شد که چهار سال ادامه یافت. در این مدت بیش از ده‌دوازه‌هزار جلد از کتاب‌های خطی موجود در کتابخانه‌های ترکیه را بررسی و یادداشت‌هایی از آن‌ها تهیه می‌کند.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>

	[[پرونده:His l		[[پرونده:His library.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''میراث استاد مینوی''']]
	~~ibrary~~.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''میراث استاد مینوی''']]
	[[پرونده:His library 2.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''حاصل یک‌عمر پویندگی مینوی''']]		[[پرونده:His library 2.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''حاصل یک‌عمر پویندگی مینوی''']]
	====کتابخانه شخصی‌ مینوی====		====کتابخانه شخصی‌ مینوی====

بهار در ‏۳ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۲۳

2020-08-24T13:23:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۵۶:		خط ۵۶:
	'''مجتبی مینوی''' پژوهشگر، ایران‌شناس، شاهنامه‌پژوه، مصحح و نسخه‌شناسِ برجستهٔ‌ معاصر، مورخ و‌ مترجم است. او شاگر خَلف [[محمد قزوینی]] است که تصحیح متون قدیمی مهم ایران و تهیه میکروفیلم‌ از نسخ‌خطی فارسی و عربی کتابخانه‌های ترکیه، از برجسته‌ترین خدمات علمی او در عرصه زبان، ادبیات، فرهنگ فارسی به‌شمار می‌رود.		'''مجتبی مینوی''' پژوهشگر، ایران‌شناس، شاهنامه‌پژوه، مصحح و نسخه‌شناسِ برجستهٔ‌ معاصر، مورخ و‌ مترجم است. او شاگر خَلف [[محمد قزوینی]] است که تصحیح متون قدیمی مهم ایران و تهیه میکروفیلم‌ از نسخ‌خطی فارسی و عربی کتابخانه‌های ترکیه، از برجسته‌ترین خدمات علمی او در عرصه زبان، ادبیات، فرهنگ فارسی به‌شمار می‌رود.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	مینوی دانش‌آموخته [[دارالفنون]] بود و در همین مدرسه با چهره‌هایی چون [[صادق هدایت]] دوستی و مراوده داشت. او در کنار [[مسعود فرزاد]]، [[بزرگ علوی]] و صادق هدایت [[گروه ربعه]] را تشکیل داد و این گروه توانست با همکاری هم آثار ادبی و هنری ارزشمندی را خلق کند. مینوی در نوجوانی با چهره‌های سرشناسی چون [[محمدعلی فروغی]] و [[محمد قزوینی]] آشنا شد و روش نقد تحقیقی متون را از علامه قزوینی فراگرفت و با فروغی نیز در تهیهٔ خلاصهٔ شاهنامه همکاری کرد. مینوی سال۱۳۲۸ و در دورهٔ اوج‌گرفتن نهضت ملی‌شدن صنعت نفت پس از ۱۵سال دوری از وطن، از انگلستان به ایران بازگشت و در [[دانشکده ادبیات دانشگاه تهران\|دانشکدهٔ ادبیات]] [[دانشگاه تهران]] به تدریس پرداخت. سال۱۳۲۹ از طرف دانشگاه تهران مأموریت یافت تا با سفر به ترکیه، ضمن جست‌و‌جو در کتابخانه‌های این کشور و بررسی کتب خطی فارسی و عربی و ترکی به عکس‌برداری و تهیه میکروفیلم از تعدادی از کتب خطی بپردازد. او گزارشی از نتایج علمی این سفرها را در مقاله‌هایی با عنوان «از خزائن ترکیه» در مجلهٔ دانشکده ادبیات تهران طی سه شماره متوالی در سال۱۳۳۵ منتشر کرد. همان دوران موفق شد بیش از ده‌هزار نسخه خطی را به‌صورت میکروفیلم بایگانی کند که اکنون در [[کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران]] نگهداری می‌شود.		مینوی دانش‌آموخته [[دارالفنون]] بود و در همین مدرسه با چهره‌هایی چون [[صادق هدایت]] دوستی و مراوده داشت. او در کنار [[مسعود فرزاد]]، [[بزرگ علوی]] و صادق هدایت [[گروه ربعه]] را تشکیل داد و این گروه توانست با همکاری هم آثار ادبی و هنری ارزشمندی را خلق کند. مینوی در نوجوانی با چهره‌های سرشناسی چون [[محمدعلی فروغی]] و [[محمد قزوینی]] آشنا شد و روش نقد تحقیقی متون را از علامه قزوینی فراگرفت و با فروغی نیز در تهیهٔ خلاصهٔ شاهنامه همکاری کرد. مینوی سال۱۳۲۸ و در دورهٔ اوج‌گرفتن نهضت ملی‌شدن صنعت نفت پس از ۱۵سال دوری از وطن، از انگلستان به ایران بازگشت و در [[دانشکده ادبیات دانشگاه تهران\|دانشکدهٔ ادبیات]] [[دانشگاه تهران]] به تدریس پرداخت. سال۱۳۲۹ از طرف دانشگاه تهران مأموریت یافت تا با سفر به ترکیه، ضمن جست‌و‌جو در کتابخانه‌های این کشور و بررسی کتب خطی فارسی و عربی و ترکی به عکس‌برداری و تهیه میکروفیلم از تعدادی از کتب خطی بپردازد. وی از سال۱۳۳۶ بمدت ۴سال به سمت رایزن فرهنگی ایران در ترکیه تعیین می‌شود. او گزارشی از نتایج علمی این سفرها را در مقاله‌هایی با عنوان «از خزائن ترکیه» در مجلهٔ دانشکده ادبیات تهران طی سه شماره متوالی در سال۱۳۳۵ منتشر کرد. همان دوران موفق شد بیش از ده‌هزار نسخه خطی را به‌صورت میکروفیلم بایگانی کند که اکنون در [[کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران]] نگهداری می‌شود.
	مینوی مقالات متعدد و آثار ارزشمندی در حوزه تصحیح و تألیف دارد. «دیوان ناصرخسرو»،‌ بخش‌هایی از «شاهنامه» فردوسی،‌ «ویس‌ورامین»، «عیون‌الحکمه» تألیف ابن‌سینا از جمله آثار تصحیح‌شده و «فردوسی و شعر او» از جمله آثار تألیفی او هستند.		مینوی مقالات متعدد و آثار ارزشمندی در حوزه تصحیح و تألیف دارد. «دیوان ناصرخسرو»،‌ بخش‌هایی از «شاهنامه» فردوسی،‌ «ویس‌ورامین»، «عیون‌الحکمه» تألیف ابن‌سینا از جمله آثار تصحیح‌شده و «فردوسی و شعر او» از جمله آثار تألیفی او هستند.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	مدت اقامتش در انگلیس هم تحصیل می‌کرد هم تدریس. نزد «والتر هنینگ» ایران‌شناس آلمانی و انگلیسی، پهلوی می‌خواند، در دانشگاه آکسفورد نیز تدریس می‌کند. مینوی بیش از ده سال در انگلستان می‌ماند و سال‌ها به تحقیق و پژوهش و نوشتن مشغول می‌شود. می‌خواهد به وطن بازگردد؛ اما کینه‌ای که وزارت معارف و سایرین از او بابت چاپ کتابش داشتند، کار را برایش دشوار کرده بود. درنهایت ابلاغیه‌ای صادر می‌شود و به او در سمت رئیس دبستان ایرانیان در استانبول عازم ترکیه می‌شود. در آنجاست که به عظمت کتابخانه‌های ترکیه پی می‌برد و زمینه را برای عکس‌برداری از کتابخانه موجود در آن فراهم می‌کند. پس از بازگشت به ایران، از طرف دانشگاه مأمور عکس‌برداری از کتاب‌های کتابخانه ترکیه می‌شود. پس از آن، رایزن فرهنگی در ترکیه شد که چهار سال ادامه یافت. در این مدت بیش از ده‌دوازه‌هزار جلد از کتاب‌های خطی موجود در کتابخانه‌های ترکیه را بررسی و یادداشت‌هایی از آن‌ها تهیه می‌کند.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>		مدت اقامتش در انگلیس هم تحصیل می‌کرد هم تدریس. نزد «والتر هنینگ» ایران‌شناس آلمانی و انگلیسی، پهلوی می‌خواند، در دانشگاه آکسفورد نیز تدریس می‌کند. مینوی بیش از ده سال در انگلستان می‌ماند و سال‌ها به تحقیق و پژوهش و نوشتن مشغول می‌شود. می‌خواهد به وطن بازگردد؛ اما کینه‌ای که وزارت معارف و سایرین از او بابت چاپ کتابش داشتند، کار را برایش دشوار کرده بود. درنهایت ابلاغیه‌ای صادر می‌شود و به او در سمت رئیس دبستان ایرانیان در استانبول عازم ترکیه می‌شود. در آنجاست که به عظمت کتابخانه‌های ترکیه پی می‌برد و زمینه را برای عکس‌برداری از کتابخانه موجود در آن فراهم می‌کند. پس از بازگشت به ایران، از طرف دانشگاه مأمور عکس‌برداری از کتاب‌های کتابخانه ترکیه می‌شود. پس از آن، رایزن فرهنگی در ترکیه شد که چهار سال ادامه یافت. در این مدت بیش از ده‌دوازه‌هزار جلد از کتاب‌های خطی موجود در کتابخانه‌های ترکیه را بررسی و یادداشت‌هایی از آن‌ها تهیه می‌کند.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>

	[[پرونده:His ~~library~~.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''میراث استاد مینوی''']]		[[پرونده:His l
			ibrary.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''میراث استاد مینوی''']]
	[[پرونده:His library 2.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''حاصل یک‌عمر پویندگی مینوی''']]		[[پرونده:His library 2.jpg\|180px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''حاصل یک‌عمر پویندگی مینوی''']]
	====کتابخانه شخصی‌ مینوی====		====کتابخانه شخصی‌ مینوی====

بهار در ‏۳ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۴۹

2020-08-24T11:49:11Z

نمایش تغییرات

بهار در ‏۳ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۳

2020-08-24T10:03:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۳۳
خط ۲۸۸:		خط ۲۸۸:
	===بررسی چند اثر===		===بررسی چند اثر===
	====فردوسی و شعر او====		====فردوسی و شعر او====
			[[پرونده:Ferdosi.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|'''<center> از مهمترین آثار مینوی{{سخ}}</center>''']]
	مینوی در این کتاب 250 صفحه‌ای به شرح حال فردوسی و چگونگی گردآمدن شاهنامه و اهمیت و ارزش این نوشته ارزشمند پرداخته است. در بخش آغازین کتاب،‌ قسمت مهم داستان‌های اساطیری ایران و پس از آن داستان‌های تاریخی به صورت خلاصه بیان شده است.		مینوی در این کتاب 250 صفحه‌ای به شرح حال فردوسی و چگونگی گردآمدن شاهنامه و اهمیت و ارزش این نوشته ارزشمند پرداخته است. در بخش آغازین کتاب،‌ قسمت مهم داستان‌های اساطیری ایران و پس از آن داستان‌های تاریخی به صورت خلاصه بیان شده است.

بهار در ‏۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۴۸

2020-08-23T12:48:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۸
خط ۷۲:		خط ۷۲:
	مینوی علاقه‌ زیادی به یادگیری انگلیسی داشت. زمانی که به لندن رفته بود، علاوه‌بر کلاس‌ زبانی که سپری می‌کرد، شبی پنجاه‌شصت و گاه هفتاد صفحه کتاب انگلیسی می‌خواند. به آثار «چارلز دیکنز» رمان‌نویس انگلیسی علاقهٔ وافر داشت. به‌گفتهٔ خود، بیش از هزار کتاب انگلیسی خوانده است. چنان شوری به یادگیری این زبان داشت که گاهی در خواب با مادرش انگلیسی صحبت می‌کرد و مادرش هم انگلیسی جوابش را می‌داد؛ درحالی‌که مادرش اصلاً انگلیسی نمی‌دانست!<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>		مینوی علاقه‌ زیادی به یادگیری انگلیسی داشت. زمانی که به لندن رفته بود، علاوه‌بر کلاس‌ زبانی که سپری می‌کرد، شبی پنجاه‌شصت و گاه هفتاد صفحه کتاب انگلیسی می‌خواند. به آثار «چارلز دیکنز» رمان‌نویس انگلیسی علاقهٔ وافر داشت. به‌گفتهٔ خود، بیش از هزار کتاب انگلیسی خوانده است. چنان شوری به یادگیری این زبان داشت که گاهی در خواب با مادرش انگلیسی صحبت می‌کرد و مادرش هم انگلیسی جوابش را می‌داد؛ درحالی‌که مادرش اصلاً انگلیسی نمی‌دانست!<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>

			=== اولین دیدارش با نیما===
			آشنایی‌اش با نیما برمی‌گردد به دورانی که به دارالمعلمین رفت‌وآمد داشت. در مصاحبه‌ای می‌گوید: نیما یوشیج از ابتدا، با طرزی تصنعی وارد میدان شد. ما شاگرد دارالمعلمین بودیم. یادم هست، یک روز که از دارالمعلمین خارج می‌شدیم، به آقایی برخوردیم. این آقا کلاه پوست بخارایی سرش بود و روی سینۀ کت سفید رنگش هم جا فشنگی داشت. چکمه‌های بلند هم پا کرده بود. این آقا آمد جلوی ما که «هه هه!… شما فارسی می‌خوانید؟!» لهجه‌اش هم شبیه مخلوطی از مازندرانی و ترکی قفقازی بود. خلاصه، لهجه‌اش عجیب و غریب بود و شروع کرد با ما حرف زدن. بعد هم در تمام طول راه همراه ما بود و ادبیات فارسی را مسخره می‌کرد که: «این شعرها چیست که شما می‌خوانید، گلستان چیست، سعدی کیست، فلانی کیست…» اگر شعر صحیح می خواهید این است: «خانوادۀ سرباز.» کم‌کم دوستی‌ ما بیشتر شد و فهمیدم که او هم از خود ماست، یعنی ایرانی است. قبلا از طرز لباس پوشیدن و چکمه و کلاه پوستی و جافشنگی‌های روی جیبش و لهجۀ عجیب‌و‌غریبش فکر کرده بودم خارجی است. راستی این را بگویم که خنجر هم می بست. به نظرم گاهی هم خنجرش را توی جیب چکمه‌اش می‌گذاشت. بعدها در کتابخانۀ بروخیم زیاد با هم روبه‌رو می‌شدیم که اغلب محمدضیاء هشترودی هم بود. نیما اغلب به خانۀ من هم می آمد و با هم حرف می‌زدیم، درددل می‌کردیم. <ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>

	==زندگی و یادگار==		==زندگی و یادگار==
خط ۱۹۸:		خط ۲۰۰:

	===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===		===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===
			====درباره نیما====
			مینوی به نیما علاقه‌ داشت و از بعضی شعرهایش مثل «افسانه» هم خوشش می‌آمد. رباعیاتش را می‌پسندید و می‌گفت: بعضی از شعرهایش خوب است، اما بعضی از شعرهایش را چه عرض کنم؟.. به خلوص و صمیمیت نیما اذعان داشت و می‌گفت: من حتی یک‌ذره هم نسبت به صدیق بودن او شک نداشتم. عیب او این بود که خودش را بیش از آنچه که بود، تصور می‌کرد و کیست که خودش را بالاتر از آنکه هست، نداند؟ مگر خود بنده غیر از این هستم؟<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>

	===همراهی‌های سیاسی===		===همراهی‌های سیاسی===

بهار در ‏۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۶:۳۹

2020-08-23T06:39:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۹
خط ۲۲۲:		خط ۲۲۲:
	شهرت مینوی به‌دلیل تسلط وی بر ادبیات عرب، فارسی، فرانسه، انگلیسی بود و خدمات ارزنده‌ای چون شناسایی و تصحیح متون کهن فارسی و ثبت‌وضبط نسخ‌خطی قدیم فارسی و عربی بوده است.		شهرت مینوی به‌دلیل تسلط وی بر ادبیات عرب، فارسی، فرانسه، انگلیسی بود و خدمات ارزنده‌ای چون شناسایی و تصحیح متون کهن فارسی و ثبت‌وضبط نسخ‌خطی قدیم فارسی و عربی بوده است.
	===توقیف اثر===		===توقیف اثر===
			====سفر نه‌ماه به سفری پانزده‌ساله تبدیل شد====
	ترجمهٔ کتاب «شاهنشاهی ساسانیان» مینوی مدتی بعد از چاپ، توقیف می‌‌شود. در این دوران مینوی در لندن به‌سر می‌برد. هم خود او هم «کریستین سن» نویسنده کتاب، به وزارت معارف و دیگران در ایران نامه می‌زنند و دلیل توقیف کتاب را جویا می‌شوند. اما جواب قانع‌کننده‌ای‌ نمی‌گیرند. در پاسخ نامه آمده است: «چون کتاب شما (مینوی)اغلاط زیادی داشت، وزارت معارف آن را توقیف کرد!» مینوی در پاسخ می‌نویسد: «این اغلاط را به بنده اطلاع دهید تا تصحیح کنم.» همین موضوع باعث می‌شود در لندن شرایط دشواری داشته باشد. اجازه فرستادن پول به او داده نمی‌شود و او روزگار سختی را در انگلیس سپری می‌کند.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/> اما واقعیت از زبان ماه‌منیر خواهر مینوی چیز دیگری است. او برای سفری پژوهشی به مدت نه‌ماه عازم لندن می‌شود، حسودان در این زمان فرصت می‌یابند از او نزد رضاشاه سعایت کنند. بهانه هم این بود: در جائی از کتاب کریستین‌ سن ذکر شده بود که پارت‌ها قومی چادرنشین بودند که از راه راهزنی زندگی می‌کردند و بعدها با جنگ و ستیز حکومت را در دست گرفتند و به سلطنت رسیدند. در جای دیگر همین کتاب ریشهٔ کلمهٔ پهلو و صفت پهلوی را که برای بیان زبان فارسی پیش از اسلام به کار می‌رفت، به این ترتیب نشان داده بود: «پارت، پرثو، پرتو، پهلو، پهلوی» به رضاشاه گفتند که منظور مینوی و نه نویسندهٔ اصلی از بیان این مطلب، اهانت به شخص اوست که نام‌خانوادگی پهلوی را انتخاب کرده است، یعنی منظور مینوی این است که رضاشاه از راه راهزنی به حکومت و سلطنت رسیده است و قبولاندن این مطلب به دیکتاتور کم‌سواد، کار مشکلی نبود. از دربار به شهربانی دستور داده شد که کلّیهٔ کتاب‌های چاپ شده را جمع‌آوری و در شهربانی توقیف کند. دستور اجرا شد، حتّی مأموران به کتابخانه شخصی مینوی واقع در خانهٔ پدری او یورش بردند و چند جلدی را هم که آنجا بود با خود بردند. گویا فقط سیزده جلد از کتاب‌ها را که به افراد ناشناس فروخته شده بود به دست نیاوردند. کتاب‌ها در شهربانی ماند تا بعد از شهریور ۱۳۲۰ که از توقیف خارج شد و در معرض فروش قرار گرفت، اما فتنه‌ای که دشمنان به پا کردند، سبب شد که سفر نُه‌ماههٔ مینوی تبدیل به سفری پانزده‌ساله شود. <ref name=''رضاشاه''>{{پک\|دهباشی\|۱۳۹۰\|ک=بخارا\|ص=۵۱۶}}</ref>		ترجمهٔ کتاب «شاهنشاهی ساسانیان» مینوی مدتی بعد از چاپ، توقیف می‌‌شود. در این دوران مینوی در لندن به‌سر می‌برد. هم خود او هم «کریستین سن» نویسنده کتاب، به وزارت معارف و دیگران در ایران نامه می‌زنند و دلیل توقیف کتاب را جویا می‌شوند. اما جواب قانع‌کننده‌ای‌ نمی‌گیرند. در پاسخ نامه آمده است: «چون کتاب شما (مینوی)اغلاط زیادی داشت، وزارت معارف آن را توقیف کرد!» مینوی در پاسخ می‌نویسد: «این اغلاط را به بنده اطلاع دهید تا تصحیح کنم.» همین موضوع باعث می‌شود در لندن شرایط دشواری داشته باشد. اجازه فرستادن پول به او داده نمی‌شود و او روزگار سختی را در انگلیس سپری می‌کند.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/> اما واقعیت از زبان ماه‌منیر خواهر مینوی چیز دیگری است. او برای سفری پژوهشی به مدت نه‌ماه عازم لندن می‌شود، حسودان در این زمان فرصت می‌یابند از او نزد رضاشاه سعایت کنند. بهانه هم این بود: در جائی از کتاب کریستین‌ سن ذکر شده بود که پارت‌ها قومی چادرنشین بودند که از راه راهزنی زندگی می‌کردند و بعدها با جنگ و ستیز حکومت را در دست گرفتند و به سلطنت رسیدند. در جای دیگر همین کتاب ریشهٔ کلمهٔ پهلو و صفت پهلوی را که برای بیان زبان فارسی پیش از اسلام به کار می‌رفت، به این ترتیب نشان داده بود: «پارت، پرثو، پرتو، پهلو، پهلوی» به رضاشاه گفتند که منظور مینوی و نه نویسندهٔ اصلی از بیان این مطلب، اهانت به شخص اوست که نام‌خانوادگی پهلوی را انتخاب کرده است، یعنی منظور مینوی این است که رضاشاه از راه راهزنی به حکومت و سلطنت رسیده است و قبولاندن این مطلب به دیکتاتور کم‌سواد، کار مشکلی نبود. از دربار به شهربانی دستور داده شد که کلّیهٔ کتاب‌های چاپ شده را جمع‌آوری و در شهربانی توقیف کند. دستور اجرا شد، حتّی مأموران به کتابخانه شخصی مینوی واقع در خانهٔ پدری او یورش بردند و چند جلدی را هم که آنجا بود با خود بردند. گویا فقط سیزده جلد از کتاب‌ها را که به افراد ناشناس فروخته شده بود به دست نیاوردند. کتاب‌ها در شهربانی ماند تا بعد از شهریور ۱۳۲۰ که از توقیف خارج شد و در معرض فروش قرار گرفت، اما فتنه‌ای که دشمنان به پا کردند، سبب شد که سفر نُه‌ماههٔ مینوی تبدیل به سفری پانزده‌ساله شود. <ref name=''رضاشاه''>{{پک\|دهباشی\|۱۳۹۰\|ک=بخارا\|ص=۵۱۶}}</ref>

خط ۲۸۲:		خط ۲۸۳:

	===بررسی چند اثر===		===بررسی چند اثر===
			====فردوسی و شعر او====
			مینوی در این کتاب 250 صفحه‌ای به شرح حال فردوسی و چگونگی گردآمدن شاهنامه و اهمیت و ارزش این نوشته ارزشمند پرداخته است. در بخش آغازین کتاب،‌ قسمت مهم داستان‌های اساطیری ایران و پس از آن داستان‌های تاریخی به صورت خلاصه بیان شده است.

	====فردوسی و شعر او====		مینوی در بخش دیگر کتاب تحت‌عنوان «مقام زبان و ادبیات در ملیت» به اهمیت شاهنامه فردوسی برای مردم ایران می‌پردازد و می‌نویسد: مقام شعری و هنری شاهنامه بقدری بلند است که حتی اگر از جامه زبان فارسی نیز عاری شود، یعنی بزبانی از زبان‌های دیگر عالم چنانکه بایدوشاید آن را ترجمع کنند، باز کتابی بزرگ و دارای مقام هنری بلند خواهد بود. <ref name=''فردوسی''>{{پک\|مینوی\|۱۳۵۴\|ک=فردوسی و شعر او\|ص=۱۴}}</ref>

			در ادامه به نحوه گردآوری داستان‌های شاهنامه و مقایسه کلی آن با سایر آثار نوشته شده در این راستا و نیز اینکه شاهنامه چه تاثیری در خیزش مردمی بر ضد عرب داشته است. مینوی معتقد است که شاهنامه باعث و عامل عصیان مردم علیه عرب‌ها نشد و زمانی ظهور کرد که مردم پیش از آن، در عهد ابومسلم و بهافرید بارها بر ضد عرب سربلند کرده بودند. به اعتقاد وی،‌ فردوسی در انتهای تسلط عرب‌ها بر ایران و آغاز استیلای ترک‌ها وارد عرصه شدند. «در چنین ازمنه‌ای که باید چنان کتابی مثل شاهنامه مردم را به عصیان بر ضد ترکان (که دشمنان قدیم نژاد ایرانی بودند) وادار نماید، تأثیری نکرد جز در فکر جماعتی که با کتاب سروکار داشتند و با افکار فردوسی موافق بودند...» <ref name=''شاهنامه''>{{پک\|مینوی\|۱۳۵۴\|ک=فردوسی و شعر او\|ص=33}}</ref>

			مینوی در بخش دیگر به زندگی فردوسی و تلاش او برای نگارش شاهنامه و آثاری که حاوی داستان‌های ایرانیان به نثر بدست آورده و از روی آن، شاهنامه را بنظم درآورده، اشاره کرده است. سپس به این موضوع پرداخته که کتبی که منشا نگارش شاهنامه شده از چه قبیل بوده و چگونه تدوین و تحریر شده است.
			در بخش بعدی به دلایلی که فردوسی برای بنظم کشیدن شاهنامه کمر همت بست، پرداخته و نوشت که فردوسی بفکر سرودن داستان‌های قدیم ایران و ایجاد یک حماسه ملی ایران افتاد «شنیده بود که شاعری دقیقی نام، بدین کار پرداخته بود، ولی بدست غلام خویش کشده شده است و کار او ناتمام مانده. یکی از دوستان مخلص او نسخه شاهنامه ابومنصوری را برای او آورد و وی را بگفتن شهنامه ترغیب کرد.» <ref name=''ابومنصوری''>{{پک\|مینوی\|۱۳۵۴\|ک=فردوسی و شعر او\|ص=64}}</ref>

			مینوی همچنین معتقد است که عمده شاهنامه فردوسی صورت منظوم کتاب یا کتب نثری است که پیش از او تدوین شده بود. هنری که او بکار برده در اینست که همان عبارات منثور را در قالب شعر ریخته و اینکه تفصیل‌ها و توصیف‌ها و خیالات شاعرانه‌ای از خود در میان آن‌ها گنجانیده است. <ref name=''دقیقی''>{{پک\|مینوی\|۱۳۵۴\|ک=فردوسی و شعر او\|ص=70}}</ref>
			در بخش بعدی مینوی با ذکر دلایلی نشان می‌دهد که فردوسی در اصل داستان شاهان ایران از خود چیزی نیفزوده است و هرچه بنظم درآورده مبتنی بر مدرک و سندی بوده است.

			در ادامه کتاب به اشعار مورد شکی که به فردوسی نسبت داده شده، پرداخته شده است. مینوی در بحثی مفصل و با استناد به مقالات و مباحثات موجود و دلایلی که ذکر می‌کند، نشان می‌دهد که قصه یوسف و زلیخا متعلق به فردوسی نیست و یوسف و زلیخائی که بنام فردوسی شناخته می‌شود در حدود 476هجری بنام شمس‌الدوله طغانشاه پسر آلپ ارسلان ساخته شده و گوینده آن شاعری با تخلص شمسی بوده است.<ref name=''یوسف''>{{پک\|مینوی\|۱۳۵۴\|ک=فردوسی و شعر او\|ص=95}}</ref>
			در پایان کتاب نیز گزیده‌هایی از داستان‌های مختلف شاهنامه از جمله شورش کاوه آهنگر، داستان ایرج،‌ نبرد دستان (زال) با تورانیان، روبه‌رو شدن رستم با افراسیاب و غیره آمده است.
	===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===		===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===
	انتشارات توس، خوارزمی، امیرکبیر و زوار، معین، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران، نگاه و طلایه از جمله نشرهایی که به انتشار آثار مینوی همت گماشته‌اند.		انتشارات توس، خوارزمی، امیرکبیر و زوار، معین، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه تهران، نگاه و طلایه از جمله نشرهایی که به انتشار آثار مینوی همت گماشته‌اند.

بهار در ‏۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۰۱

2020-08-22T08:01:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۳۱
خط ۱۱۶:		خط ۱۱۶:
	در همان دوران تحصیل در دارالفنون است که دوستی‌اش با [[صادق هدایت]]، [[بزرگ علوی]]، [[عبدالحسین نوشین]]، [[مسعود فرزاد]] و یکی دو سال بعد، [[پرویز ناتل خانلری]]، به تشکیل گروهی به نام «ربعه» منتهی می‌شود. در آن روزها اغلب در کافه‌ها دور هم جمع می‌شدند و شطرنج‌بازی می‌کردند و سعی می‌کردند در سیاست دخالتی نکنند. مینوی این پنج‌سال را دوره «کمال کاروری و کاربری» این گروه می‌داند. [[پرونده:Minovi2.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''' تقدیم‌نامه صادق هدایت برای مینوی بسال۱۹۳۷میلادی به هنگام ارسال بوف‌کور برای او''']]		در همان دوران تحصیل در دارالفنون است که دوستی‌اش با [[صادق هدایت]]، [[بزرگ علوی]]، [[عبدالحسین نوشین]]، [[مسعود فرزاد]] و یکی دو سال بعد، [[پرویز ناتل خانلری]]، به تشکیل گروهی به نام «ربعه» منتهی می‌شود. در آن روزها اغلب در کافه‌ها دور هم جمع می‌شدند و شطرنج‌بازی می‌کردند و سعی می‌کردند در سیاست دخالتی نکنند. مینوی این پنج‌سال را دوره «کمال کاروری و کاربری» این گروه می‌داند. [[پرونده:Minovi2.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''' تقدیم‌نامه صادق هدایت برای مینوی بسال۱۹۳۷میلادی به هنگام ارسال بوف‌کور برای او''']]
	در همین دوران است که سه تابلو از شاهنامه را برای «هزاره فردوسی» آماده می‌کنند. مینوی '''«نامه تنسر»'''، '''«نوروزنامه»''' و '''«اطلال شهر پارسه»''' را چاپ می‌کند. با [[صادق هدایت]] کتاب '''«مازیار»''' را می‌نویسد؛ مینوی قسمت تاریخی‌ آن را و هدایت قسمت نمایشی‌اش را. '''«ویس و رامین»''' و جلد اول شاهنامه را هم چاپ می‌کند. خلاصهٔ شاهنامه را با مرحوم [[محمدعلی فروغی]] درست می‌کند و '''«شاهنشاهی ساسانیان»''' اثر «کریستین سن» ایران‌شناس دانمارکی را ترجمه می‌کند. پس از آن راهی لندن می‌شود.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>		در همین دوران است که سه تابلو از شاهنامه را برای «هزاره فردوسی» آماده می‌کنند. مینوی '''«نامه تنسر»'''، '''«نوروزنامه»''' و '''«اطلال شهر پارسه»''' را چاپ می‌کند. با [[صادق هدایت]] کتاب '''«مازیار»''' را می‌نویسد؛ مینوی قسمت تاریخی‌ آن را و هدایت قسمت نمایشی‌اش را. '''«ویس و رامین»''' و جلد اول شاهنامه را هم چاپ می‌کند. خلاصهٔ شاهنامه را با مرحوم [[محمدعلی فروغی]] درست می‌کند و '''«شاهنشاهی ساسانیان»''' اثر «کریستین سن» ایران‌شناس دانمارکی را ترجمه می‌کند. پس از آن راهی لندن می‌شود.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>
	[[پرونده:Minovi2.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''' تقدیم‌نامه صادق هدایت برای مینوی بسال۱۹۳۷میلادی به هنگام ارسال بوف‌کور برای او''']]

	====مینوی و کتاب‌خانه‌های ترکیه====		====مینوی و کتاب‌خانه‌های ترکیه====

بهار در ‏۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۰۰

2020-08-22T08:00:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۳۰
خط ۵۱:		خط ۵۱:

	[[پرونده:Minavi&zirinkob.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|'''<center>در کنار قمر آریان و [[عبدالحسین زرین‌کوب]]{{سخ}}لندن</center>''']]		[[پرونده:Minavi&zirinkob.jpg\|220px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|'''<center>در کنار قمر آریان و [[عبدالحسین زرین‌کوب]]{{سخ}}لندن</center>''']]
			[[پرونده:Minovi1.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''' مینوی در کنار عباس زریاب‌خویی، سیدجعفر شهیدی و احمد تفضلی''']]


	'''مجتبی مینوی''' پژوهشگر، ایران‌شناس، شاهنامه‌پژوه، نسخه‌شناسِ برجستهٔ‌ معاصر، مترجم و شاعر است. او شاگر خَلف [[محمد قزوینی]] است که تصحیح متون قدیمی مهم ایران و تهیه میکروفیلم‌ از نسخ‌خطی فارسی و عربی کتابخانه‌های ترکیه، از برجسته‌ترین خدمات علمی او در عرصه زبان، ادبیات، فرهنگ فارسی به‌شمار می‌رود.		'''مجتبی مینوی''' پژوهشگر، ایران‌شناس، شاهنامه‌پژوه، نسخه‌شناسِ برجستهٔ‌ معاصر، مترجم و شاعر است. او شاگر خَلف [[محمد قزوینی]] است که تصحیح متون قدیمی مهم ایران و تهیه میکروفیلم‌ از نسخ‌خطی فارسی و عربی کتابخانه‌های ترکیه، از برجسته‌ترین خدمات علمی او در عرصه زبان، ادبیات، فرهنگ فارسی به‌شمار می‌رود.
خط ۱۱۲:		خط ۱۱۴:

	====گروه ربعه====		====گروه ربعه====
	در همان دوران تحصیل در دارالفنون است که دوستی‌اش با [[صادق هدایت]]، [[بزرگ علوی]]، [[عبدالحسین نوشین]]، [[مسعود فرزاد]] و یکی دو سال بعد، [[پرویز ناتل خانلری]]، به تشکیل گروهی به نام «ربعه» منتهی می‌شود. در آن روزها اغلب در کافه‌ها دور هم جمع می‌شدند و شطرنج‌بازی می‌کردند و سعی می‌کردند در سیاست دخالتی نکنند. مینوی این پنج‌سال را دوره «کمال کاروری و کاربری» این گروه می‌داند.		در همان دوران تحصیل در دارالفنون است که دوستی‌اش با [[صادق هدایت]]، [[بزرگ علوی]]، [[عبدالحسین نوشین]]، [[مسعود فرزاد]] و یکی دو سال بعد، [[پرویز ناتل خانلری]]، به تشکیل گروهی به نام «ربعه» منتهی می‌شود. در آن روزها اغلب در کافه‌ها دور هم جمع می‌شدند و شطرنج‌بازی می‌کردند و سعی می‌کردند در سیاست دخالتی نکنند. مینوی این پنج‌سال را دوره «کمال کاروری و کاربری» این گروه می‌داند. [[پرونده:Minovi2.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''' تقدیم‌نامه صادق هدایت برای مینوی بسال۱۹۳۷میلادی به هنگام ارسال بوف‌کور برای او''']]
	در همین دوران است که سه تابلو از شاهنامه را برای «هزاره فردوسی» آماده می‌کنند. مینوی '''«نامه تنسر»'''، '''«نوروزنامه»''' و '''«اطلال شهر پارسه»''' را چاپ می‌کند. با [[صادق هدایت]] کتاب '''«مازیار»''' را می‌نویسد؛ مینوی قسمت تاریخی‌ آن را و هدایت قسمت نمایشی‌اش را. '''«ویس و رامین»''' و جلد اول شاهنامه را هم چاپ می‌کند. خلاصهٔ شاهنامه را با مرحوم [[محمدعلی فروغی]] درست می‌کند و '''«شاهنشاهی ساسانیان»''' اثر «کریستین سن» ایران‌شناس دانمارکی را ترجمه می‌کند. پس از آن راهی لندن می‌شود.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>		در همین دوران است که سه تابلو از شاهنامه را برای «هزاره فردوسی» آماده می‌کنند. مینوی '''«نامه تنسر»'''، '''«نوروزنامه»''' و '''«اطلال شهر پارسه»''' را چاپ می‌کند. با [[صادق هدایت]] کتاب '''«مازیار»''' را می‌نویسد؛ مینوی قسمت تاریخی‌ آن را و هدایت قسمت نمایشی‌اش را. '''«ویس و رامین»''' و جلد اول شاهنامه را هم چاپ می‌کند. خلاصهٔ شاهنامه را با مرحوم [[محمدعلی فروغی]] درست می‌کند و '''«شاهنشاهی ساسانیان»''' اثر «کریستین سن» ایران‌شناس دانمارکی را ترجمه می‌کند. پس از آن راهی لندن می‌شود.<ref name=''پژوهشگر ستیهنده''/>
			[[پرونده:Minovi2.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>''' تقدیم‌نامه صادق هدایت برای مینوی بسال۱۹۳۷میلادی به هنگام ارسال بوف‌کور برای او''']]

	====مینوی و کتاب‌خانه‌های ترکیه====		====مینوی و کتاب‌خانه‌های ترکیه====

بهار در ‏۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۲۵

2020-08-22T07:25:56Z

@@ خط ۲۰۰: / خط ۲۰۰: @@
 ====ملاقات با لنین====
 مینوی در جوانی وارد مسائل سیاسی شد اما با دیدن روی واقعی سیاست از نزدیک و سرخوردگی از آن، دیگر سیاست را کنار گذاشت و همه عمر به بحث‌ و پژوهش در ادب و فرهنگ و تاریخ ایران پرداخت. ماه‌منیر خواهر مینوی می‌گوید وقتی مجتبی شانزده‌ساله بود، پدر به سِمت رئیس عدلیه رشت منصوب می‌شود و با خانواده قصد آن دیار می‌کند. هنوز چند ماهی از عزیمت خانواده به رشت نگذشته بود که وقایع حملهٔ بلوشیک‌ها به گیلان و جریان میرزا کوچک‌خان جنگلی پیش می‌آید. مجتبی هم مجذوب تبلیغات کمونیستی‌ می‌شود و در سِلک جوانان کمونیست ثبت‌نام می‌کند. قوای دولتی وارد رشت شده و زدوخورد شدید میان دو گروه درمی‌گیرد. مجتبی در بحبوحهٔ این درگیر‌ی‌ها همراه دیگر جوانان به باکو می‌رود و گویا در این سفر با لنین هم دیدار می‌کند. مجتبی پس از چند ماه اقامت در باکو، از اختلافی که میان گفتار و کردار کمونیست‌ها می‌بیند، سرخورده می‌شود و به رشت بازمی‌گردد، و تمام عمر از سیاست کناره می‌گیرد. همهٔ شایعهٔ کمونیست بودن مینوی مربوط به همین دوران شانزده‌هفده سالگی اوست. مینوی در سنین بزرگی در هیچ حزب و دستهٔ سیاسی وارد نشد و تمام همّ خود را صرف علم و فرهنگ کرد. <ref name=''لنین''>{{پک|دهباشی|۱۳۹۰|ک=بخارا|ص=۵۱۵}}</ref>
 ===خلقیات===
 به بیان [[حبیب یغمایی]]، مینوی دلی پاک و بی‌کینه داشت؛ اما گاهی تند و تلخ می‌شد و دوستان را می‌رنجاند. این خشونت در مقالاتش نیز نمود داشت.<ref name=''استاد مینوی''/>
@@ خط ۲۲۴: / خط ۲۱۰: @@
 ===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===
 ===تأثیرپذیری‌ها===
@@ خط ۲۳۵: / خط ۲۱۷: @@
 مینوی از محضر بسیاری از بزرگان و محققان عصر خود بهره‌ها برد که به تنی‌چند از آن‌ها اشاره می‌شود:
 * علامه [[محمد قزوینی]]، [[عباس اقبال آشتیانی]]، میرزاابوالحسن‌خان فروغی، میرزاغلام‌حسین‌خان رهنما و پروفسورارنست هرتسفلد (ایران‌شناس آلمانی)
 ===علت شهرت===
 شهرت مینوی به‌دلیل تسلط وی بر ادبیات عرب، فارسی، فرانسه، انگلیسی بود و خدمات ارزنده‌ای چون شناسایی و تصحیح متون کهن فارسی و ثبت‌وضبط نسخ‌خطی قدیم فارسی و عربی بوده است.
@@ خط ۳۱۳: / خط ۲۹۴: @@
 ==نوا، نما، نگاه==
 == پانویس ==

بهار در ‏۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۱۵

2020-08-22T07:15:50Z

نمایش تغییرات