غزاله علیزاده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

طراوت بارانی در ‏۸ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۳۱

2020-05-28T12:31:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۰۱
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	\|imdb_id =		\|imdb_id =
	\|soure_id =		\|soure_id =
	\|جوایز = بیست‌سال‌ نویسندگی‌		\|جوایز = بیست‌سال‌ نویسندگی‌ [[وزارت ارشاد]]<ref name= ''جایزه''>
			{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.madomeh.com/site/news/news/8425.htm\|عنوان= نگاهی به کتاب خانه ادریسی‌ها}}</ref>
	\|گفتاورد = چقدر کلید در قفل بچرخانم و قدم بگذارم به خانه‌ای تاریک. من غلام خانه‌های روشنم.		\|گفتاورد = چقدر کلید در قفل بچرخانم و قدم بگذارم به خانه‌ای تاریک. من غلام خانه‌های روشنم.
	\|امضا =		\|امضا =
	}}		}}
	'''فاطمه علیزاده''' مشهور به '''غزاله علیزاده''' داستان‌نویس، خالق رمان ماندگار [[خانه ادریسی‌ها\|خانهٔ ادریسی‌ها]] و برندهٔ جایزهٔ بیست‌سال نویسندگی از سوی [[وزارت ~~فرهنگ‌~~ و ارشاد اسلامی]] است.		'''فاطمه علیزاده''' مشهور به '''غزاله علیزاده''' داستان‌نویس، خالق رمان ماندگار [[خانه ادریسی‌ها\|خانهٔ ادریسی‌ها]] و برندهٔ جایزهٔ بیست‌سال نویسندگی از سوی [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]]<ref name= ''جایزه''/> است.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	غزاله علیزاده از مادری شاعر به نام ''منیرالسادات سیدی'' بهمن۱۳۲۷ در خانه‌ای از اهالی مشهد چشم گشود. علیزاده دخترخوانده حاج‌مطهرعلی‌شاه سرسلسله دراویش خاکساریه که تحصلاتش در دکتریِ فلسفه دانشگاه سوربن فرانسه را به‌دلیل مرگ ناگهانی پدر ناتمام گذاشت با گرایشِ همیشگی‌اش به ادبیات، سرانجام دههٔ چهل موفق شد در شمار داستان‌نویسان مطرح قرار گیرد. علیزاده چند سال پایانی عمر را عمدتاً در جنگل‌های رامسر می‌گذارند و پایان خودخواسته‌اش را نیز در یک صبح جمعهٔ اردیبهشتی (بیست‌ویکم) از سال۱۳۷۵ با حلق‌آویز‌شدن از درختی در جنگل جواهرده رقم زد.		غزاله علیزاده از مادری شاعر به نام ''منیرالسادات سیدی'' بهمن۱۳۲۷ در خانه‌ای از اهالی مشهد چشم گشود. علیزاده دخترخوانده حاج‌مطهرعلی‌شاه سرسلسله دراویش خاکساریه که تحصلاتش در دکتریِ فلسفه دانشگاه سوربن فرانسه را به‌دلیل مرگ ناگهانی پدر ناتمام گذاشت با گرایشِ همیشگی‌اش به ادبیات، سرانجام دههٔ چهل موفق شد در شمار داستان‌نویسان مطرح قرار گیرد. علیزاده چند سال پایانی عمر را عمدتاً در جنگل‌های رامسر می‌گذارند و پایان خودخواسته‌اش را نیز در یک صبح جمعهٔ اردیبهشتی (بیست‌ویکم) از سال۱۳۷۵ با حلق‌آویز‌شدن از درختی در جنگل جواهرده رقم زد.
خط ۲۶۹:		خط ۲۷۰:
	:مردم به یک وعده غذا در رستوران‌های سوگ‌وار، راغب‌تر پول می‌پردازند تا به تجسم رؤیاهای رؤیابینانشان. مقام مقایسه نیست که در مثل مناقشه نیست. مقایسه، دو سو دارد و ما مردم، یک سو. طاقت ایستادن بر میان بام، در ما نیست. باید از یک‌ سو بیافتیم. مثل پرت‌افتادن از مرکز وجود که آن‌قدر از آن دور افتاده‌ایم که بی‌تعارف می‌شود گفت که دیگر وجود نداریم. کافی‌ است که چند صباحی دیگر به‌همین منوال بگذرد تا باور کنیم که اصلاً نبوده‌ایم! هفت قرن رفته‌ است از زمانی که «حافظ» نزد علما صفت مهر منور نکرد. پس آیا خنده‌دار نیست که امروز، ما، اخلاف او، از کسانی که دست بالا با سیصدچهارصد کلمه اموراتشان را بی‌دردسر رتق‌وفتق می‌کنند، انتظار داشته باشیم خوانای رؤیاهایی باشند که خود به چندین هزار کلمه یاری می‌رسد؟		:مردم به یک وعده غذا در رستوران‌های سوگ‌وار، راغب‌تر پول می‌پردازند تا به تجسم رؤیاهای رؤیابینانشان. مقام مقایسه نیست که در مثل مناقشه نیست. مقایسه، دو سو دارد و ما مردم، یک سو. طاقت ایستادن بر میان بام، در ما نیست. باید از یک‌ سو بیافتیم. مثل پرت‌افتادن از مرکز وجود که آن‌قدر از آن دور افتاده‌ایم که بی‌تعارف می‌شود گفت که دیگر وجود نداریم. کافی‌ است که چند صباحی دیگر به‌همین منوال بگذرد تا باور کنیم که اصلاً نبوده‌ایم! هفت قرن رفته‌ است از زمانی که «حافظ» نزد علما صفت مهر منور نکرد. پس آیا خنده‌دار نیست که امروز، ما، اخلاف او، از کسانی که دست بالا با سیصدچهارصد کلمه اموراتشان را بی‌دردسر رتق‌وفتق می‌کنند، انتظار داشته باشیم خوانای رؤیاهایی باشند که خود به چندین هزار کلمه یاری می‌رسد؟
	:تعداد اتاق‌های بی‌قاعده‌ای که بسازوبفروش‌ها در ساختمان‌های بدقواره‌شان عَلم می‌کنند چندین برابر خانه‌های بی‌حافظه‌ٔ مغز آن‌هاست. شور دلال‌ها معنای زندگی را با حیوانیت سرشت انسان برابر می‌کند. در این جهان که بد است برای کسی که نداند دنیا چیست، احمق‌ها اول‌اند، «پی‌نوشه» هنوز هم در ارتش شیلی شلنگ‌تخته می‌اندازد. «آلنده» یک‌تنه برابر ارتش او ایستاد، بیست‌ودو سال پیش. دکتر «محمد مصدق» چهارده سال در «احمد‌آباد» زیر غبار تبعید از نفس‌هایی می‌افتاد که با هر آمدورفت، دنیا را تکان می‌داد. دلال‌های خارجی، خانه‌ٔ ملی او را به باد دادند. مردم در فرار و تبعید، کلید خانه‌هایشان را در مشت می‌فشارند؛ برگشت همیشه هست؛ در مرگ هست که نیست. می‌گویند مشکلات مالی، آدم را از پا درمی‌آورد. راهِ دور نمی‌روم؛ «مادام بواری» پیش‌روی من است. «فلوبر» می‌گفت: «مادام بواری منم». حیوانیت دلال‌ها و بی‌خیالی عشاق و حماقت شوهر به خودکشی‌اش کشاند؛ اما «فلوبر» ماند با خانه‌ٔ شاهانه‌ای در قلب. من درِ این خانه‌ٔ شاهانه را گچ گرفته‌ام؛ اما این خانه ویران نشده است. خانه‌ٔ روشن ما از کی به باد رفت؟ خانه‌های تزویر و ریا تاریک‌اند. «ما غلام خانه‌های روشن‌ایم». در خانه، رؤیا می‌بینیم، در خواب رؤیای خانه و بی‌خانه، کابوس و در کابوس، زوال که آغاز شده‌ است.<ref name=''ماهنامهٔ آدینه''/>		:تعداد اتاق‌های بی‌قاعده‌ای که بسازوبفروش‌ها در ساختمان‌های بدقواره‌شان عَلم می‌کنند چندین برابر خانه‌های بی‌حافظه‌ٔ مغز آن‌هاست. شور دلال‌ها معنای زندگی را با حیوانیت سرشت انسان برابر می‌کند. در این جهان که بد است برای کسی که نداند دنیا چیست، احمق‌ها اول‌اند، «پی‌نوشه» هنوز هم در ارتش شیلی شلنگ‌تخته می‌اندازد. «آلنده» یک‌تنه برابر ارتش او ایستاد، بیست‌ودو سال پیش. دکتر «محمد مصدق» چهارده سال در «احمد‌آباد» زیر غبار تبعید از نفس‌هایی می‌افتاد که با هر آمدورفت، دنیا را تکان می‌داد. دلال‌های خارجی، خانه‌ٔ ملی او را به باد دادند. مردم در فرار و تبعید، کلید خانه‌هایشان را در مشت می‌فشارند؛ برگشت همیشه هست؛ در مرگ هست که نیست. می‌گویند مشکلات مالی، آدم را از پا درمی‌آورد. راهِ دور نمی‌روم؛ «مادام بواری» پیش‌روی من است. «فلوبر» می‌گفت: «مادام بواری منم». حیوانیت دلال‌ها و بی‌خیالی عشاق و حماقت شوهر به خودکشی‌اش کشاند؛ اما «فلوبر» ماند با خانه‌ٔ شاهانه‌ای در قلب. من درِ این خانه‌ٔ شاهانه را گچ گرفته‌ام؛ اما این خانه ویران نشده است. خانه‌ٔ روشن ما از کی به باد رفت؟ خانه‌های تزویر و ریا تاریک‌اند. «ما غلام خانه‌های روشن‌ایم». در خانه، رؤیا می‌بینیم، در خواب رؤیای خانه و بی‌خانه، کابوس و در کابوس، زوال که آغاز شده‌ است.<ref name=''ماهنامهٔ آدینه''/>


	==آثار و کتاب‌شناسی==		==آثار و کتاب‌شناسی==
خط ۳۰۰:		خط ۳۰۰:
	آقایی که توانسته رمان «از شیطان آموخت و سوزاند» خود را برندهٔ دورهٔ هفتم جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی کند، داستان‌های غزاله را تأثیرگرفته از دو داستان‌نویس آمریکایی و نیز یک داستان‌نویسان روسی می‌داند:		آقایی که توانسته رمان «از شیطان آموخت و سوزاند» خود را برندهٔ دورهٔ هفتم جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی کند، داستان‌های غزاله را تأثیرگرفته از دو داستان‌نویس آمریکایی و نیز یک داستان‌نویسان روسی می‌داند:
	:علیزاده خیلی تحت تأثیر ''آنتون چخوف''، ''ارنست همینگوی'' و به‌ویژه ''هنری جیمز'' است و در داستان‌هایش از آن‌ها یاد می‌کند. شخصیت اصلی رمان «شب‌های تهران» به نام آسیه بسیار شبیه شخصیت دِیزی میلر از رمانی به همین نام نوشتهٔ «هنری جیمز» است.<ref name=''اثرپذیری''>{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257846/%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%D8%AA-%D9%81%D8%B3%DB%8C%D9%84-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D8%AF\|عنوان= نقد اشرافیت فسیل‌شده}}</ref>		:علیزاده خیلی تحت تأثیر ''آنتون چخوف''، ''ارنست همینگوی'' و به‌ویژه ''هنری جیمز'' است و در داستان‌هایش از آن‌ها یاد می‌کند. شخصیت اصلی رمان «شب‌های تهران» به نام آسیه بسیار شبیه شخصیت دِیزی میلر از رمانی به همین نام نوشتهٔ «هنری جیمز» است.<ref name=''اثرپذیری''>{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/longint/257846/%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%D8%AA-%D9%81%D8%B3%DB%8C%D9%84-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D8%B1%D8%AF\|عنوان= نقد اشرافیت فسیل‌شده}}</ref>

	~~====تعهد، جایگزین میهن‌دوستی====~~

	===جوایز و افتخارات===		===جوایز و افتخارات===
خط ۳۲۷:		خط ۳۲۵:

	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==
			# {{یادکرد وب\|نشانی= http://www.madomeh.com/site/news/news/8425.htm\|عنوان= نگاهی به کتاب خانه ادریسی‌ها\|ناشر= مَدّومِه\|تاریخ انتشار= ۱۲شهریور۱۳۹۶\|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}
	# {{یادکرد وب\|نشانی= https://www.tribunezamaneh.com/archives/146775\|عنوان= غزاله به‌روایت سایرین\| ناشر= تریبون زمانه\|تاریخ انتشار= ۳۰بهمن۱۳۹۶\|تاریخ بازبینی= ۱۷فروردین۱۳۹۸}}		# {{یادکرد وب\|نشانی= https://www.tribunezamaneh.com/archives/146775\|عنوان= غزاله به‌روایت سایرین\| ناشر= تریبون زمانه\|تاریخ انتشار= ۳۰بهمن۱۳۹۶\|تاریخ بازبینی= ۱۷فروردین۱۳۹۸}}
	# {{یادکرد وب\|نشانی= http://cafe-dastan.ir/%D8%BA%D8%B2%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B1/\|عنوان= ارزیابی غزاله از سال قبل از مرگ\| ناشر= کافه دلستان\|تاریخ بازبینی= ۱۷فروردین۱۳۹۸}}		# {{یادکرد وب\|نشانی= http://cafe-dastan.ir/%D8%BA%D8%B2%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%B1/\|عنوان= ارزیابی غزاله از سال قبل از مرگ\| ناشر= کافه دلستان\|تاریخ بازبینی= ۱۷فروردین۱۳۹۸}}

طراوت بارانی در ‏۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۸

2020-05-10T23:28:04Z

نمایش تغییرات

طراوت بارانی در ‏۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۱۳

2020-05-09T10:13:26Z

نمایش تغییرات

طراوت بارانی در ‏۸ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۵۱

2020-03-27T01:51:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۲۱
خط ۲۶۸:		خط ۲۶۸:
	علیزاده داستانی نگاشته است که گویی ذهن و ضمیرش از دیرباز با آن پرورش یافته. رمانی در چهار بخش با ۵۵ فصل که وصف حال درگیریِ خانواده‌ای اشرافی با آشوب‌های انقلاب بلشویکی است. قصه با دست‌وپازدن بین واقعی‌بودن و نبودن، به‌بهانه توزیع ثروت بین فقرا به گردافشانی فقر بین ثروتمندان می‌پردازد و شکافی که اگر تا قبل از هجوم انقلابیون صرفاً صورت مادی و ارزش ریالی داشت، به مرزهای درگیری‌های خانوادگیِ و افشای فقر عاطفی می‌کشد. ماجرای در خانه‌ای با حوزهٔ جغرافیایی خاصی می‌گذرد. بین شکاف چوب‌ها، تای ملافه‌ها، درز دریچه‌ها و چین پرده‌ها غبار نرمی می‌نشیند.		علیزاده داستانی نگاشته است که گویی ذهن و ضمیرش از دیرباز با آن پرورش یافته. رمانی در چهار بخش با ۵۵ فصل که وصف حال درگیریِ خانواده‌ای اشرافی با آشوب‌های انقلاب بلشویکی است. قصه با دست‌وپازدن بین واقعی‌بودن و نبودن، به‌بهانه توزیع ثروت بین فقرا به گردافشانی فقر بین ثروتمندان می‌پردازد و شکافی که اگر تا قبل از هجوم انقلابیون صرفاً صورت مادی و ارزش ریالی داشت، به مرزهای درگیری‌های خانوادگیِ و افشای فقر عاطفی می‌کشد. ماجرای در خانه‌ای با حوزهٔ جغرافیایی خاصی می‌گذرد. بین شکاف چوب‌ها، تای ملافه‌ها، درز دریچه‌ها و چین پرده‌ها غبار نرمی می‌نشیند.
	نویسنده هم طرز نگاه خود و هم منظره‌های اصلی روایت را معین می‌کند. از سویی دیگر به ساخت صلیبیِ داستان دست می‌زند تا تصویر اصلی رمان را برای تعمیم به جامعهٔ جهانی فراهم آورد. البته این آغاز، خود یادآور جملهٔ آنا کارنین در ''خانه ابلونسک'' است: «همهٔ خانواده‌های خوشبخت به‌هم شبیه‌اند؛ اما تیره‌بختی یک خانواده بدبخت مخصوص به خود اوست.»{{سخ}}		نویسنده هم طرز نگاه خود و هم منظره‌های اصلی روایت را معین می‌کند. از سویی دیگر به ساخت صلیبیِ داستان دست می‌زند تا تصویر اصلی رمان را برای تعمیم به جامعهٔ جهانی فراهم آورد. البته این آغاز، خود یادآور جملهٔ آنا کارنین در ''خانه ابلونسک'' است: «همهٔ خانواده‌های خوشبخت به‌هم شبیه‌اند؛ اما تیره‌بختی یک خانواده بدبخت مخصوص به خود اوست.»{{سخ}}
	رمان که علیزاده در آن با شمایل [[واقع‌گرا]] و [[فراواقع‌گرا]] به شرح اختلافات طبقاتی بارز و حقوق پایمال‌شدهٔ زنان می‌پردازد بستری است برای بازنشر نقدهای تند اجتماعی و بیان دغدغه‌های بی‌پایان عدالت‌جویان تاریخ بشری که در کنار تقدیرهای بسیار، نقدهایی را نیز به‌دوش می‌کشد. [[آیدین آغداشلو\|آغداشلو]] در روزنامهٔ شرق نوشته:		رمان که علیزاده در آن با شمایل [[واقع‌گرایی\|واقع‌گرا]] و [[فراواقع‌گرایی\|فراواقع‌گرا]] به شرح اختلافات طبقاتی بارز و حقوق پایمال‌شدهٔ زنان می‌پردازد بستری است برای بازنشر نقدهای تند اجتماعی و بیان دغدغه‌های بی‌پایان عدالت‌جویان تاریخ بشری که در کنار تقدیرهای بسیار، نقدهایی را نیز به‌دوش می‌کشد. [[آیدین آغداشلو\|آغداشلو]] در روزنامهٔ شرق نوشته:
	:«''کتاب «دو منظره»اش که منتشر شد خاطرم جمع شد که صاحب نویسنده‌ای شده‌ایم. اما «خانه ادریسی‌ها»ی پرحجمش را نتوانستم بیشتر از ۷۰ صفحه بخوانم. قصه‌ای بود انباشه و پیچیده که انگار خواسته بود آن انبارِ گردآمده طی سال‌ها را یک کاسه کند و درجا بیرون بریزد. از کجا می‌دانست عمرش این‌قدر کوتاه است؟ این سال‌های آخر را قهر بودیم ظاهراً به‌دلیل امضایی که پای اعلامیهٔ خطاب به واسلاوهاوال گذاشته بود؛ اما در باطن برنمی‌تابیدم تداوم رفتار آدمی چنان هوشمند و بااستعداد را که چنان منظم و یکسره در کار ویرانی و انهدام خود بود. قهر نماندیم؛ اما دور ماندیم.''<ref name=''آغداشلو''/>»		:«''کتاب «دو منظره»اش که منتشر شد خاطرم جمع شد که صاحب نویسنده‌ای شده‌ایم. اما «خانه ادریسی‌ها»ی پرحجمش را نتوانستم بیشتر از ۷۰ صفحه بخوانم. قصه‌ای بود انباشه و پیچیده که انگار خواسته بود آن انبارِ گردآمده طی سال‌ها را یک کاسه کند و درجا بیرون بریزد. از کجا می‌دانست عمرش این‌قدر کوتاه است؟ این سال‌های آخر را قهر بودیم ظاهراً به‌دلیل امضایی که پای اعلامیهٔ خطاب به واسلاوهاوال گذاشته بود؛ اما در باطن برنمی‌تابیدم تداوم رفتار آدمی چنان هوشمند و بااستعداد را که چنان منظم و یکسره در کار ویرانی و انهدام خود بود. قهر نماندیم؛ اما دور ماندیم.''<ref name=''آغداشلو''/>»

طراوت بارانی در ‏۲۷ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۵

2020-02-16T14:25:59Z

نمایش تغییرات

طراوت بارانی در ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۰۷

2020-01-09T01:07:24Z

نمایش تغییرات

طراوت بارانی در ‏۳ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۵۳

2019-04-23T13:53:32Z

نمایش تغییرات

آزاده در ‏۲۰ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۴۴

2019-04-09T08:44:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۱۴
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	'''فاطمه علیزاده''' مشهور به '''غزاله علیزاده'''، در خانه‌ای از اهالی مشهد چشم به دنیا گشود که مادر، [[منیرالسادات سیدی]] شاعر شناخته می‌شد. نویسندهٔ رمانِ مشهور [[خانهٔ ادریسی‌ها]] خود نیز برندهٔ جایزهٔ بیست‌ سال نویسندگی از سوی وزارت‌ فرهنگ‌و‌ارشاد‌ بود.		'''فاطمه علیزاده''' مشهور به '''غزاله علیزاده'''، در خانه‌ای از اهالی مشهد چشم به دنیا گشود که مادر، [[منیرالسادات سیدی]] شاعر شناخته می‌شد. نویسندهٔ رمانِ مشهور [[خانهٔ ادریسی‌ها]] خود نیز برندهٔ جایزهٔ بیست‌ سال نویسندگی از سوی وزارت‌ فرهنگ‌و‌ارشاد‌ بود.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	غزاله پس از آنکه رشتهٔ علوم‌انسانی را در دبیرستان مهستی مشهد به‌پایان بُرد، در کنکور ادبیات فارسی دانشگاه مشهد و کنکور حقوق و فلسفه دانشگاه تهران پذیرفته شد، وی دومی را برگزید. در همان دوران بود که با [[~~سید‌مرتضی~~ آوینی]] آشنا شد. آوینی در دانشکده‌ای دیگر تحصیل می‌کرد و بین همگنانش به کامران معروف بود. آشنایی‌ بین این دو که به‌رغم نبود گزارشی دقیق و جزئی از آن، ظاهراً به پیوندی مستحکم می‌ماند، آنچنان که در سال‌های پس از خروج هر دو از عرصه حیات، سخن از آن بسیار بر زبان‌ها رفته است.		غزاله پس از آنکه رشتهٔ علوم‌انسانی را در دبیرستان مهستی مشهد به‌پایان بُرد، در کنکور ادبیات فارسی دانشگاه مشهد و کنکور حقوق و فلسفه دانشگاه تهران پذیرفته شد، وی دومی را برگزید. در همان دوران بود که با سید‌[[مرتضی آوینی]] آشنا شد. آوینی در دانشکده‌ای دیگر تحصیل می‌کرد و بین همگنانش به کامران معروف بود. آشنایی‌ بین این دو که به‌رغم نبود گزارشی دقیق و جزئی از آن، ظاهراً به پیوندی مستحکم می‌ماند، آنچنان که در سال‌های پس از خروج هر دو از عرصه حیات، سخن از آن بسیار بر زبان‌ها رفته است.

	غزاله برای ادامهٔ تحصیلات عالی، راهی سوربن فرانسه شد و در آنجا رشتهٔ خود را از حقوق به فلسفهٔ اشراق تغییر داد تا بتواند رساله‌اش را دربارهٔ مولانا بنویسد؛ اما ازآنجاکه پدر در ایران بدرود حیات گفته بود، به‌ناچار تحصیل را نیمه‌کاره رها کرد و به وطن بازگشت.		غزاله برای ادامهٔ تحصیلات عالی، راهی سوربن فرانسه شد و در آنجا رشتهٔ خود را از حقوق به فلسفهٔ اشراق تغییر داد تا بتواند رساله‌اش را دربارهٔ مولانا بنویسد؛ اما ازآنجاکه پدر در ایران بدرود حیات گفته بود، به‌ناچار تحصیل را نیمه‌کاره رها کرد و به وطن بازگشت.

طراوت بارانی در ‏۱۷ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۱۵

2019-04-06T13:15:35Z

نمایش تغییرات

طراوت بارانی در ‏۱۷ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۲۲

2019-04-06T09:22:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ فروردین ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۲۳۰:		خط ۲۳۰:
	جذابیت‌های شخصیتی غزاله علیزاده و تناقضات رفتاری او در زندگی خصوصی، گفت‌وگو با خانواده و دوستانش، از جمله بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی، [[محمدعلی سپانلو]]، جواد مجابی و سلمی الهی (یگانه فرزندش) و همچنین تصاویری که از وی به‌جای مانده، همه در کنار هم، مضمون صوتی و تصویری فیلم مستند پگاه آهنگرانی از غزاله علیزاده است.{{سخ}}		جذابیت‌های شخصیتی غزاله علیزاده و تناقضات رفتاری او در زندگی خصوصی، گفت‌وگو با خانواده و دوستانش، از جمله بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی، [[محمدعلی سپانلو]]، جواد مجابی و سلمی الهی (یگانه فرزندش) و همچنین تصاویری که از وی به‌جای مانده، همه در کنار هم، مضمون صوتی و تصویری فیلم مستند پگاه آهنگرانی از غزاله علیزاده است.{{سخ}}
	این فیلم در فهرست ۴۰ اثر برگزیده مستند "خانه سینما" قرار داشت و حتی در برنامه اکران جشنواره "سینما حقیقت" نیز گنجانده شده بود که پس از ابلاغ محرومیت، کارگردانش با انتشار نامه‌ای اعتراض‌آمیز نوشت:		این فیلم در فهرست ۴۰ اثر برگزیده مستند "خانه سینما" قرار داشت و حتی در برنامه اکران جشنواره "سینما حقیقت" نیز گنجانده شده بود که پس از ابلاغ محرومیت، کارگردانش با انتشار نامه‌ای اعتراض‌آمیز نوشت:
	:«... این فیلم در بخش مسابقه فيلم‌های مستند كوتاه شركت كرد. چند نسخه از فيلم را خواستند كه برايشان بردم. با من مصاحبه كردند تا در بولتن جشنواره چاپ كنند. نام فيلم در برنامه آمد و زمان نمايش آن مشخص شد. نمی‌گويم چرا فيلم در جشنواره نيست. می‌گويم چرا اگر قرار بود نباشد زودتر اعلام نشد؟ اشكالش چه بود؟‌‏ چرا برای نمايش در جشن خانهٔ سينما بی‌مسئله است؛ ولی در "سينما حقيقت" مسئله دارد؟ اين كپی‌ها و اين وقتی كه از من برای مصاحبه تلف كرديد كجا رفت؟...»<ref name=''~~زمانه~~''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://pyknet.net/1387/06MEHR/29/PAGE/PEGAH.htm\|عنوان = پرستو پرکشید؛ امید درانتظار پگاه است!}}</ref>}}		:«... این فیلم در بخش مسابقه فيلم‌های مستند كوتاه شركت كرد. چند نسخه از فيلم را خواستند كه برايشان بردم. با من مصاحبه كردند تا در بولتن جشنواره چاپ كنند. نام فيلم در برنامه آمد و زمان نمايش آن مشخص شد. نمی‌گويم چرا فيلم در جشنواره نيست. می‌گويم چرا اگر قرار بود نباشد زودتر اعلام نشد؟ اشكالش چه بود؟‌‏ چرا برای نمايش در جشن خانهٔ سينما بی‌مسئله است؛ ولی در "سينما حقيقت" مسئله دارد؟ اين كپی‌ها و اين وقتی كه از من برای مصاحبه تلف كرديد كجا رفت؟...»<ref name=''مستند''>{{یادکرد وب\|نشانی=http://pyknet.net/1387/06MEHR/29/PAGE/PEGAH.htm\|عنوان = پرستو پرکشید؛ امید درانتظار پگاه است!}}</ref>

	===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===		===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===