صادق هدایت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mshahangi1 در ‏۶ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۱۳:۵۵

2024-10-27T13:55:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۱۷:۲۵
خط ۲۶۷:		خط ۲۶۷:
	===زمینهٔ فعالیت===		===زمینهٔ فعالیت===
	====داستان‌نویسی====		====داستان‌نویسی====
	صادق هدایت را ~~به‌اعتباری، پدر داستان‌نویسی ایران یا دست‌کم~~ بنیان‌گذار نگارش داستان کوتاه در ایران می‌دانند. ~~سهم هدایت در ادبیات داستانی چنان است که بسیاری~~ از نویسندگان معاصر، تحت تأثیر سبک و سیاق نگارش وی ~~قرارگرفته‌اند~~.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= بلوکی\|عنوان= جایگاه صادق هدایت در داستان‌نویسی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|تاریخ= بهمن۱۳۸۱\|ص= ۷۴}}</ref>		برخی افراد، صادق هدایت را بنیان‌گذار نگارش داستان کوتاه در ایران می‌دانند. بعضی از نویسندگان معاصر، تحت تأثیر سبک و سیاق نگارش وی قرار گرفته‌اند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= بلوکی\|عنوان= جایگاه صادق هدایت در داستان‌نویسی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|تاریخ= بهمن۱۳۸۱\|ص= ۷۴}}</ref>
	داستان‌های هدایت درنظرگرفتن مضامین، در ''پنج'' دسته قرار می‌گیرد:{{سخ}}		داستان‌های هدایت با درنظرگرفتن مضامین، در ''پنج'' دسته قرار می‌گیرد:{{سخ}}
	۱. [[واقع‌گرایی\|واقع‌گرایانه]] ۲. طنزآمیز ۳. ملی‌گرایانه ۴. شخصی یا ذهنی‌روانی ۵. علمی‌تخیلی		۱. [[واقع‌گرایی\|واقع‌گرایانه]] ۲. طنزآمیز ۳. ملی‌گرایانه ۴. شخصی یا ذهنی‌روانی ۵. علمی‌تخیلی

خط ۳۱۰:		خط ۳۱۰:

	====نقدنویسی====		====نقدنویسی====
	صادق هدایت ~~روشن‌فکری فعال بود که~~ مسائل ادبی و فرهنگی دوران خود را از نظر دور نمی‌داشت. او در حوزه‌‌های متفاوت، از فرهنگ عامه، متون پهلوی، ادبیات کلاسیک ایران تا ادبیات جهان و ادبیات معاصر ایران را نقد می‌کرد. هدایت نقد را هم به‌اندازهٔ داستان‌هایش جدی می‌گرفت؛ ازاین‌رو فرمی به نام «قضیه» ابداع کرد که با استفاده از آن، توانست نقد را از حد شرح و تفسیر اثر خارج کند و نقدهایش را به رتبهٔ خلق اثر ادبی برساند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= میرعابدینی\|عنوان= صادق هدایت، در جایگاه منتقد ادبی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|ص= ۳۵}}</ref>		صادق هدایت مسائل ادبی و فرهنگی دوران خود را از نظر دور نمی‌داشت. او در حوزه‌‌های متفاوت، از فرهنگ عامه، متون پهلوی، ادبیات کلاسیک ایران تا ادبیات جهان و ادبیات معاصر ایران را نقد می‌کرد. هدایت نقد را هم به‌اندازهٔ داستان‌هایش جدی می‌گرفت؛ ازاین‌رو فرمی به نام «قضیه» ابداع کرد که با استفاده از آن، توانست نقد را از حد شرح و تفسیر اثر خارج کند و نقدهایش را به رتبهٔ خلق اثر ادبی برساند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= میرعابدینی\|عنوان= صادق هدایت، در جایگاه منتقد ادبی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|ص= ۳۵}}</ref>
	* هدایت فعالیت خود در زمینهٔ نقد آثار کلاسیک را با نوشتن یادداشت‌هایی بر ترجمهٔ «فرق‌الشیعه» و «رسالهٔ غفران» ابوالعلاء معری نشان داد. نقدی که هدایت در این دو مقاله نوشته است لحنی جدی دارد؛ اما در نقدهای بعدی‌اش بر متون کلاسیک، مثل «در پیرامون لغت فرس اسدی» و «شیوهٔ نوین در تحقیق ادبی» (دربارهٔ خمسهٔ نظامی) هرچند لحن مقالهٔ ظاهراً جدی است، توانسته با طنزی عمیق شیوهٔ استادان دانشگاهیِ «[[گروه سبعه]]» در تصحیح و تحشیهٔ متون کهن را دست اندازد.<ref name="HedayatCriticTrenteSix">{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= میرعابدینی\|عنوان= صادق هدایت، در جایگاه منتقد ادبی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|ص= ۳۶}}</ref>		* هدایت فعالیت خود در زمینهٔ نقد آثار کلاسیک را با نوشتن یادداشت‌هایی بر ترجمهٔ «فرق‌الشیعه» و «رسالهٔ غفران» ابوالعلاء معری نشان داد. نقدی که هدایت در این دو مقاله نوشته است لحنی جدی دارد؛ اما در نقدهای بعدی‌اش بر متون کلاسیک، مثل «در پیرامون لغت فرس اسدی» و «شیوهٔ نوین در تحقیق ادبی» (دربارهٔ خمسهٔ نظامی) هرچند لحن مقالهٔ ظاهراً جدی است، توانسته با طنزی عمیق شیوهٔ استادان دانشگاهیِ «[[گروه سبعه]]» در تصحیح و تحشیهٔ متون کهن را دست اندازد.<ref name="HedayatCriticTrenteSix">{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= میرعابدینی\|عنوان= صادق هدایت، در جایگاه منتقد ادبی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|ص= ۳۶}}</ref>
	* نقد وسیع هدایت بر «ویس و رامین» اثر فخرالدین اسعد گرگانی است. وی در آن نقد، اثر را رمان خوانده و توانایی شاعر در توصیفات عاطفی و عاشقانه و اطلاعات وسیعش در اصطلاح‌ها و لغت‌های عامیانه و مثل‌ها و حکمت‌ها را می‌ستاید.<ref name= "hedayadAsCritic">{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= میرعابدینی\|عنوان= صادق هدایت، در جایگاه منتقد ادبی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|ص= ۳۷}}</ref>		* نقد وسیع هدایت بر «ویس و رامین» اثر فخرالدین اسعد گرگانی است. وی در آن نقد، اثر را رمان خوانده و توانایی شاعر در توصیفات عاطفی و عاشقانه و اطلاعات وسیعش در اصطلاح‌ها و لغت‌های عامیانه و مثل‌ها و حکمت‌ها را می‌ستاید.<ref name= "hedayadAsCritic">{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= میرعابدینی\|عنوان= صادق هدایت، در جایگاه منتقد ادبی\|ژورنال= کتاب ماه ادبیات و فلسفه\|ص= ۳۷}}</ref>

Mshahangi1 در ‏۲ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۰۷:۴۰

2024-10-23T07:40:35Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۱۰
خط ۵۱:		خط ۵۱:
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	اهالی ادبیات، صادق هدایت را در ردیف‌های نخست نویسندگان بزرگ معاصر ایران می‌دانند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= والری رادو\|عنوان= صادق هدایت\|ژورنال= کیان\|صص= ۱۴۸تا۱۶۱}}</ref> هدایت بیش از چهل عنوان داستان، سه نمایشنامه، سه مقاله دربارهٔ فرهنگ توده (فولکلور)، مطالعاتی دربارهٔ خیام و کافکا، پژوهش‌هایی درخصوص زبان پهلوی و ترجمه‌هایی از این زبان به‌فارسی، برجای گذاشته‌ است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= والری رادو\|عنوان= آثار هدایت\|ژورنال= کیان\|سال=\|ص= ۳۵۱}}</ref> از آثار بسیار برجستهٔ هدایت و مهم‌ترین اثر داستانی ادبیات ایران، رمان [[بوف کور]] است که نخستین رمان فارسی نیز شناخته می‌شود.{{سخ}}		اهالی ادبیات، صادق هدایت را در ردیف‌های نخست نویسندگان بزرگ معاصر ایران می‌دانند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= والری رادو\|عنوان= صادق هدایت\|ژورنال= کیان\|صص= ۱۴۸تا۱۶۱}}</ref> هدایت بیش از چهل عنوان داستان، سه نمایشنامه، سه مقاله دربارهٔ فرهنگ توده (فولکلور)، مطالعاتی دربارهٔ خیام و کافکا، پژوهش‌هایی درخصوص زبان پهلوی و ترجمه‌هایی از این زبان به‌فارسی، برجای گذاشته‌ است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= والری رادو\|عنوان= آثار هدایت\|ژورنال= کیان\|سال=\|ص= ۳۵۱}}</ref> از آثار بسیار برجستهٔ هدایت و مهم‌ترین اثر داستانی ادبیات ایران، رمان [[بوف کور]] است که نخستین رمان فارسی نیز شناخته می‌شود.{{سخ}}
	او طی زندگی‌اش با افراد سرشناس بسیاری در ارتباط بود با آن‌ها رابطهٔ دوستی داشت و بر آن‌ها تأثیر گذاشت. [[پرویز ناتل خانلری]]، [[بزرگ علوی]]، [[مجتبی مینوی]]، [[مسعود فرزاد]]، [[محمدضیاء هشترودی]]، [[حسن قائمیان]]، [[صادق چوبک]] و [[ابوالقاسم انجوی شیرازی]] برخی از این افراد بودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= براهنی\|عنوان= بازنویسی بوف کور\|ژورنال= بایا\|ص= ۸}}</ref>{{سخ}}		او طی زندگی‌اش با افراد سرشناس بسیاری در ارتباط بود با آن‌ها رابطهٔ دوستی داشت و به‌طور متقابل، بر آن‌ها تأثیر گذاشت و از آنها تأثیر می‌گرفت. [[پرویز ناتل خانلری]]، [[بزرگ علوی]]، [[مجتبی مینوی]]، [[مسعود فرزاد]]، [[محمدضیاء هشترودی]]، [[حسن قائمیان]]، [[صادق چوبک]] و [[ابوالقاسم انجوی شیرازی]] برخی از این افراد بودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= براهنی\|عنوان= بازنویسی بوف کور\|ژورنال= بایا\|ص= ۸}}</ref>{{سخ}}
	درعین‌حال منتقدانی نیز داشت که شاید [[نیما]] سرشناس‌ترینشان باشد. نیما به ارزش‌های راهگشای کار هدایت آشنا بود و انتقادهایش به او زمانی به‌شکل نقد ادبی و با استدلال‌های شفاف فنی بیان می‌شد و زمان دیگری متوجه مضمون آثار کسی است که به‌قول او انگار نمی‌خواهد در دنیای «بدون انزجار و وحشت» زندگی کند. بنیان‌گذار شعر نو در پایانِ نامه و پس از انتقادهای فراوان به کاستی‌های کار هدایت از منظر داستان‌نویسی مدرن، نثر او را می‌ستاید و تلاش‌هایش در این زمینه را هم‌سنگ کار خود در شعر عنوان می‌کند:		درعین‌حال منتقدانی نیز داشت که شاید [[نیما]] سرشناس‌ترینشان باشد. نیما به ارزش‌های راهگشای کار هدایت آشنا بود و انتقادهایش به او زمانی به‌شکل نقد ادبی و با استدلال‌های شفاف فنی بیان می‌شد و زمان دیگری متوجه مضمون آثار کسی است که به‌قول او انگار نمی‌خواهد در دنیای «بدون انزجار و وحشت» زندگی کند. بنیان‌گذار شعر نو در پایانِ نامه و پس از انتقادهای فراوان به کاستی‌های کار هدایت از منظر داستان‌نویسی مدرن، نثر او را می‌ستاید و تلاش‌هایش در این زمینه را هم‌سنگ کار خود در شعر عنوان می‌کند:
	:''«کاری که تو در نثر انجام دادی، من در نظم کلمات خشن و سقط انجام داده‌ام که به نتیجه‌ٔ زحمت آن‌ها را رام کرده‌ام... .»''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.dw.com/fa-ir/%DB%B1%DB%B1%DB%B0-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/a-16603923\|عنوان= سایه‌ای سنگین و گسترده بر داستان‌نویسی معاصر}}</ref>{{سخ}}		:''«کاری که تو در نثر انجام دادی، من در نظم کلمات خشن و سقط انجام داده‌ام که به نتیجه‌ٔ زحمت آن‌ها را رام کرده‌ام... .»''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.dw.com/fa-ir/%DB%B1%DB%B1%DB%B0-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/a-16603923\|عنوان= سایه‌ای سنگین و گسترده بر داستان‌نویسی معاصر}}</ref>{{سخ}}
خط ۸۷:		خط ۸۷:
	:شب و روز کارش خواندن و نوشتن بود. چشمش ضعیف شده‌ بود. چشمش درد می‌کرد. مدام قطره، توی چشمش می‌ریخت و مشغول کارش می‌شد. حتی یک بار ندیدم که او در آن اتاق، کاری جز خواندن و نوشتن بکند. زندگیش این‌ طوری می‌گذشت.<ref>{{پک\|بهارلو\|۱۳۷۴\|ک= نامه‌های صادق هدایت\|ص= ۲۸۵}}</ref>}}		:شب و روز کارش خواندن و نوشتن بود. چشمش ضعیف شده‌ بود. چشمش درد می‌کرد. مدام قطره، توی چشمش می‌ریخت و مشغول کارش می‌شد. حتی یک بار ندیدم که او در آن اتاق، کاری جز خواندن و نوشتن بکند. زندگیش این‌ طوری می‌گذشت.<ref>{{پک\|بهارلو\|۱۳۷۴\|ک= نامه‌های صادق هدایت\|ص= ۲۸۵}}</ref>}}

	===مریدان احمق ~~و ملت ریقو~~===		===مریدان احمق!===
	{{گفتاورد تزیینی\|به‌گفتهٔ اردشیر آوانسیان:		{{گفتاورد تزیینی\|به‌گفتهٔ اردشیر آوانسیان:
	:بارها به منزل او [هدایت] رفته‌ بودم. اتاق، اثاثیهٔ سادهٔ کمی داشت. گربه‌اش را بسیار دوست‌ می‌داشت. بارها در منزلش به من گز اصفهان و باقلوای یزد داده‌‌ است. پرسیدم: «صادق! تو که بودجه نداری! چطور چنین چیزهای گرانی می‌خری؟» تبسمی کرد و گفت: «احمق‌هایی هستند که برایم می‌فرستند.» بعدها فهمیدم که او مریدانی دارد که از یزد و اصفهان، این‌طور چیزها برایش می‌فرستند... عیب هدایت در آن بود که آدم مأیوس و ناامیدی بود و به‌طور مؤثری تحت‌تأثیر کافکا قرار داشت. علت هم آن است که در کشور، نهضتی قوی وجود نداشت؛ لذا او به ملت ایران، «ملت ریقو» می‌گفت.<ref>{{پک\|دهباشی\|۱۳۸۰\|ک= یاد صادق هدایت\|ص= ۸۱۹و۸۲۰}}</ref>}}		:بارها به منزل او [هدایت] رفته‌ بودم. اتاق، اثاثیهٔ سادهٔ کمی داشت. گربه‌اش را بسیار دوست‌ می‌داشت. بارها در منزلش به من گز اصفهان و باقلوای یزد داده‌‌ است. پرسیدم: «صادق! تو که بودجه نداری! چطور چنین چیزهای گرانی می‌خری؟» تبسمی کرد و گفت: «احمق‌هایی هستند که برایم می‌فرستند.» بعدها فهمیدم که او مریدانی دارد که از یزد و اصفهان، این‌طور چیزها برایش می‌فرستند... عیب هدایت در آن بود که آدم مأیوس و ناامیدی بود و به‌طور مؤثری تحت‌تأثیر کافکا قرار داشت. علت هم آن است که در کشور، نهضتی قوی وجود نداشت؛ لذا او به ملت ایران، «ملت ریقو» می‌گفت.<ref>{{پک\|دهباشی\|۱۳۸۰\|ک= یاد صادق هدایت\|ص= ۸۱۹و۸۲۰}}</ref>}}
خط ۹۷:		خط ۹۷:

	===ترز: معشوقهٔ هدایت===		===ترز: معشوقهٔ هدایت===
	ترز (therèse) معشوقهٔ صادق در رنس، زمان تحصیلش در پاریس بود. پدر ترز در جنگ جهانی اول در جبههٔ «ماژینو» کشته‌ شده‌‌ بود و مادرش آرزو داشت دختر او با مرد دل‌خواه خود ازدواج کند و خوشبخت شود. ~~ترز در نامه‌ای به هدایت می‌نویسد:~~		ترز (therèse) معشوقهٔ صادق در رنس، زمان تحصیلش در پاریس بود. پدر ترز در جنگ جهانی اول در جبههٔ «ماژینو» کشته‌ شده‌‌ بود و مادرش آرزو داشت دختر او با مرد دل‌خواه خود ازدواج کند و خوشبخت شود.
	{{گفتاورد تزیینی\|گربهٔ کوچک ایرانی من! تنها یک کارت کوچک، زیرا در مرخصی هستم. در «اترتا» پیش مادرم و خیلی گرفتار. من چند روز پیش از «پون‌تورسن» رد می‌شدم خیلی به نخستین ملاقاتمان فکر کردم. مادرم پیر شده و کمی بیمار است؛ این مرا ناراحت کرده. وقتی برگشتم به شما نامه خواهم‌‌ نوشت نزدیک ۱۵ژوئن. من را محکوم به بی‌وفایی نکن شاید تنبلی. و چرا اسم معشوقم را می‌پرسی؟ ترجیح می‌دهی که به شما جواب بدهم چند‌ تا معشوقه دارم. چیزی که لازم است بگویم این است که من از آن‌ها هیچ‌کدام را دوست ندارم. من به شما نامه‌ای مفصل، تا ده روز دیگر می‌نویسم. من شما را همیشه دوست دارم.<ref>{{پک\|بهارلو\|۱۳۷۴\|ک= نامه‌های صادق هدایت\|ص= ۲۸۴}}</ref>}}

	===نخستین اقدام===		===نخستین اقدام===
	صادق هدایت در اوایل خرداد۱۳۰۷، برای نخستین بار اقدام به خودکشی کرد. به‌نقل از تقی رضوی:		صادق هدایت در اوایل خرداد۱۳۰۷، برای نخستین بار اقدام به خودکشی کرد. به‌نقل از تقی رضوی:
خط ۱۱۰:		خط ۱۰۸:
	{{گفتاورد تزیینی\|سفارت ایران، هدایت را به یک پروفسور مغزواعصاب معرفی کرد و پروفسور برای انجام معاینه و اظهار تشخیص خود هشت روز وقت خواست. در این هشت روز، از دور و نزدیک دربارهٔ او تحقیق کرد. نُووِل‌هایی را که او به‌زبان فرانسه نوشته‌ بود، مطالعه کرد. حتی یک بار از من خواست که او را بی‌خبر از اتاقش بیرون ببرم تا مخفیانه همهٔ اثاثیه و آثارش را به‌‌دقت بررسی کند و این کار را هم کردیم. به‌کمک مترجم اکثر آثار، نامه‌ها و یادداشت‌هایی را که به‌زبان فرانسه نوشته شده‌‌ بود، مطالعه کرد. کتاب‌هایی را که او مطالعه می‌کرد، بررسی کرد. دست‌آخر با خود او به گفت‌وگو نشست و او را به‌دقت معاینه کرد. بعد در حضور همهٔ اعضای سفارت، لبخندی زد و دست روی شانهٔ او گذاشت و گفت: «آقایان! این نویسندهٔ جوان شما از همهٔ ما سالم‌تر است و فقط یک عیب دارد. عیب او این است که دنیا را از پشت عینک سیاه تماشا می‌کند. سعی کنید این عینک را از جلوی چشم او بردارید!»<ref>{{پک\|اتحاد\|۱۳۸۲\|ک= پژوهشگران معاصر ایران: صادق هدایت(ج.۶)\|ص= ۲۹۳و۲۹۴}}</ref>}}		{{گفتاورد تزیینی\|سفارت ایران، هدایت را به یک پروفسور مغزواعصاب معرفی کرد و پروفسور برای انجام معاینه و اظهار تشخیص خود هشت روز وقت خواست. در این هشت روز، از دور و نزدیک دربارهٔ او تحقیق کرد. نُووِل‌هایی را که او به‌زبان فرانسه نوشته‌ بود، مطالعه کرد. حتی یک بار از من خواست که او را بی‌خبر از اتاقش بیرون ببرم تا مخفیانه همهٔ اثاثیه و آثارش را به‌‌دقت بررسی کند و این کار را هم کردیم. به‌کمک مترجم اکثر آثار، نامه‌ها و یادداشت‌هایی را که به‌زبان فرانسه نوشته شده‌‌ بود، مطالعه کرد. کتاب‌هایی را که او مطالعه می‌کرد، بررسی کرد. دست‌آخر با خود او به گفت‌وگو نشست و او را به‌دقت معاینه کرد. بعد در حضور همهٔ اعضای سفارت، لبخندی زد و دست روی شانهٔ او گذاشت و گفت: «آقایان! این نویسندهٔ جوان شما از همهٔ ما سالم‌تر است و فقط یک عیب دارد. عیب او این است که دنیا را از پشت عینک سیاه تماشا می‌کند. سعی کنید این عینک را از جلوی چشم او بردارید!»<ref>{{پک\|اتحاد\|۱۳۸۲\|ک= پژوهشگران معاصر ایران: صادق هدایت(ج.۶)\|ص= ۲۹۳و۲۹۴}}</ref>}}

	===~~فحش‌های آبدار و ابراز نفرت~~===		===سوراخ‌کردن چشم‌های محمدرضا‌شاه!===
	{{گفتاورد تزیینی\|اردشیر آوانسیان تعریف می‌کند که:		{{گفتاورد تزیینی\|اردشیر آوانسیان تعریف می‌کند که:
	:هدایت از عصبانیت و تنفری که نسبت به رضاشاه و خاندانش داشت بدترین فحش‌ها را به شاه و فامیلش می‌داد و فحش‌های آبدار حوالهٔ زن و دخترهای شاه می‌کرد.{{سخ}}		:هدایت از عصبانیت و تنفری که نسبت به رضاشاه و خاندانش داشت بدترین فحش‌ها را به شاه و فامیلش می‌داد و فحش‌های آبدار حوالهٔ زن و دخترهای شاه می‌کرد.{{سخ}}
خط ۱۲۵:		خط ۱۲۳:
	:''برخی می‌گویند هدایت به‌ هندوستان‌ رفت تا در کمپانی فیلم‌برداری کار کند یا برای خواندن زبان پهلوی رفت؛ ولی حقیقت چیز دیگری است. سال۱۳۱۳ آقای علی مقدم جزوه‌ای به‌ نام «پیشکش‌آوردن اعرابی به‌ بارگاه‌ ایران» چاپ کرد که‌ شکل عرب روی جلد آن‌ را صادق کشیده‌‌ بود. انتشار این جزوه‌، خشم جناب آقای [[علی‌اصغر حکمت]]، وزیر فرهنگ آن زمان را برافروخت و با کمک مراجع قانونی صادق هدایت ممنوع‌القلم شد و تحت‌تعقیب قرار گرفت... برای خاموش‌شدن سروصداها و آرامش اعصاب تحریک‌شده‌ٔ صادق صلاح بود که‌ مسافرتی بنماید و چندی نگذشت که‌ با فروش اثاثیه‌ و کتاب‌هایش، به‌ هندوستان رفت...''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.bokan.de/laperekan/nuseran/Kak%20Anwer/hedayet.htm/\|عنوان= زمزمهٔ عقل‌های سلیم و ناسلیم}}</ref>		:''برخی می‌گویند هدایت به‌ هندوستان‌ رفت تا در کمپانی فیلم‌برداری کار کند یا برای خواندن زبان پهلوی رفت؛ ولی حقیقت چیز دیگری است. سال۱۳۱۳ آقای علی مقدم جزوه‌ای به‌ نام «پیشکش‌آوردن اعرابی به‌ بارگاه‌ ایران» چاپ کرد که‌ شکل عرب روی جلد آن‌ را صادق کشیده‌‌ بود. انتشار این جزوه‌، خشم جناب آقای [[علی‌اصغر حکمت]]، وزیر فرهنگ آن زمان را برافروخت و با کمک مراجع قانونی صادق هدایت ممنوع‌القلم شد و تحت‌تعقیب قرار گرفت... برای خاموش‌شدن سروصداها و آرامش اعصاب تحریک‌شده‌ٔ صادق صلاح بود که‌ مسافرتی بنماید و چندی نگذشت که‌ با فروش اثاثیه‌ و کتاب‌هایش، به‌ هندوستان رفت...''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://www.bokan.de/laperekan/nuseran/Kak%20Anwer/hedayet.htm/\|عنوان= زمزمهٔ عقل‌های سلیم و ناسلیم}}</ref>

	===آخرین روزهای ایران===		===آخرین روزهای حضور در ایران===
	بنابه گفتهٔ [[ابوالقاسم انجوی شیرازی\|اِنجوی شیرازی]] هدایت قبل از آخرین سفرش به اروپا بی‌اندازه خسته‌ بود. سلسلهٔ اعصابش به‌کلی از هم در‌رفته‌ بود. محیط هم از هر جهت ناراحتی‌های او را تشدید می‌کرد. ناچار به فکر سفر اروپا افتاد و برای مرخصیِ چهار‌ماهه و استعلاجی راهی شد. هرچند نیت هدایت این بود که در اروپا کاری پیدا بکند که با آن کار، مدتی در اروپا بماند. فروختن کتابخانه‌اش، خالی‌کردن اتاقش، بخشیدن اشیا یا کتاب‌هایش به اشخاص، بالاخص همراه‌بردن دورهٔ آثارش که از هر نسخه یکی جلد کرده‌ داشت و در آن‌ها تجدیدنظر کرده‌ بود همهٔ این‌ها نشان می‌داد که او به‌شکل سفری طولانی یا لااقل بیشتر از چهار‌ ماه رهسپار اروپا می‌شود. کتاب‌هایی که غالب آن‌ها و بلکه همگی، حاشیه داشت و به خط دست او بود به نازل‌ترین بها به‌فروش رفت. آنگاه به فکر تخلیهٔ اتاق و بیرون ریختن «احمال» و «اشقال» دیگر افتاد. آنچه به او تعلق داشت و در آن اتاق کذایی پدری بود همه‌وهمه را بیرون ریخت و بیرون فرستاد. حتی کاغذهای سفید و مدادپاک‌کن و مداد و این قبیل وسایل را.<ref>{{پک\|اتحاد\|۱۳۸۲\|ک= پژوهشگران معاصر ایران: صادق هدایت(ج.۶)\|ص= ۳۴۰}}</ref>		بنابه گفتهٔ [[ابوالقاسم انجوی شیرازی\|اِنجوی شیرازی]] هدایت قبل از آخرین سفرش به اروپا بی‌اندازه خسته‌ بود. سلسلهٔ اعصابش به‌کلی از هم در‌رفته‌ بود. محیط هم از هر جهت ناراحتی‌های او را تشدید می‌کرد. ناچار به فکر سفر اروپا افتاد و برای مرخصیِ چهار‌ماهه و استعلاجی راهی شد. هرچند نیت هدایت این بود که در اروپا کاری پیدا بکند که با آن کار، مدتی در اروپا بماند. فروختن کتابخانه‌اش، خالی‌کردن اتاقش، بخشیدن اشیا یا کتاب‌هایش به اشخاص، بالاخص همراه‌بردن دورهٔ آثارش که از هر نسخه یکی جلد کرده‌ داشت و در آن‌ها تجدیدنظر کرده‌ بود همهٔ این‌ها نشان می‌داد که او به‌شکل سفری طولانی یا لااقل بیشتر از چهار‌ ماه رهسپار اروپا می‌شود. کتاب‌هایی که غالب آن‌ها و بلکه همگی، حاشیه داشت و به خط دست او بود به نازل‌ترین بها به‌فروش رفت. آنگاه به فکر تخلیهٔ اتاق و بیرون ریختن «احمال» و «اشقال» دیگر افتاد. آنچه به او تعلق داشت و در آن اتاق کذایی پدری بود همه‌وهمه را بیرون ریخت و بیرون فرستاد. حتی کاغذهای سفید و مدادپاک‌کن و مداد و این قبیل وسایل را.<ref>{{پک\|اتحاد\|۱۳۸۲\|ک= پژوهشگران معاصر ایران: صادق هدایت(ج.۶)\|ص= ۳۴۰}}</ref>

Mshahangi1 در ‏۲۸ مهر ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۲۴

2024-10-19T08:24:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ مهر ۱۴۰۳، ساعت ۱۱:۵۴
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\|لقب = صادق‌خان		\|لقب = صادق‌خان
	\|بنیان‌گذار = [[گروه ربعه]]		\|بنیان‌گذار = [[گروه ربعه]]
	\|پیشه = رمان و داستان و نمایشنامه‌نویس{{سخ}}~~ایران‌پژوه،~~ منتقد و نقاش		\|پیشه = رمان و داستان و نمایشنامه‌نویس{{سخ}}منتقد و نقاش
	\|سال‌های نویسندگی = ۱۳۰۲ تا پایان عمر		\|سال‌های نویسندگی = ۱۳۰۲ تا پایان عمر
	\|سبک نوشتاری =		\|سبک نوشتاری =
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	\|شاگرد =		\|شاگرد =
	\|استاد =		\|استاد =
	\|علت شهرت = پایه‌گذاریِ ادبیات داستانیِ ~~نوین، خلق رمان «بوف کور» و خودکشی~~		\|علت شهرت = پایه‌گذاریِ ادبیات داستانیِ نهیلیستی در ایران
	\|تأثیرگذاشته بر = [[صادق چوبک]]، [[محمود دولت‌آبادی]] و...		\|تأثیرگذاشته بر = [[صادق چوبک]]، [[محمود دولت‌آبادی]] و...
	\|تأثیرپذیرفته از = ژان پل سارتر، شوپنهاور، فرانتس کافکا و...		\|تأثیرپذیرفته از = ژان پل سارتر، شوپنهاور، فرانتس کافکا و...
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	\|امضا = Hedayat.emza.png		\|امضا = Hedayat.emza.png
	}}		}}
	'''صادق هدایت''' ~~روشن‌فکر،~~ داستان‌نویس، منتقد ادبی، مترجم و پژوهشگر زبان پهلوی و ادبیات فولکلور، روزنامه‌نگار و نمایشنامه‌نویس بود.		'''صادق هدایت''' داستان‌نویس، منتقد ادبی، مترجم و پژوهشگر زبان پهلوی و ادبیات فولکلور، روزنامه‌نگار و نمایشنامه‌نویس بود.
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	اهالی ادبیات، صادق هدایت را در ردیف‌های نخست نویسندگان بزرگ معاصر ایران می‌دانند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= والری رادو\|عنوان= صادق هدایت\|ژورنال= کیان\|صص= ۱۴۸تا۱۶۱}}</ref> هدایت بیش از چهل عنوان داستان، سه نمایشنامه، سه مقاله دربارهٔ فرهنگ توده (فولکلور)، مطالعاتی دربارهٔ خیام و کافکا، پژوهش‌هایی درخصوص زبان پهلوی و ترجمه‌هایی از این زبان به‌فارسی، برجای گذاشته‌ است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= والری رادو\|عنوان= آثار هدایت\|ژورنال= کیان\|سال=\|ص= ۳۵۱}}</ref> از آثار بسیار برجستهٔ هدایت و مهم‌ترین اثر داستانی ادبیات ایران، رمان [[بوف کور]] است که نخستین رمان فارسی نیز شناخته می‌شود.{{سخ}}		اهالی ادبیات، صادق هدایت را در ردیف‌های نخست نویسندگان بزرگ معاصر ایران می‌دانند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= والری رادو\|عنوان= صادق هدایت\|ژورنال= کیان\|صص= ۱۴۸تا۱۶۱}}</ref> هدایت بیش از چهل عنوان داستان، سه نمایشنامه، سه مقاله دربارهٔ فرهنگ توده (فولکلور)، مطالعاتی دربارهٔ خیام و کافکا، پژوهش‌هایی درخصوص زبان پهلوی و ترجمه‌هایی از این زبان به‌فارسی، برجای گذاشته‌ است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= والری رادو\|عنوان= آثار هدایت\|ژورنال= کیان\|سال=\|ص= ۳۵۱}}</ref> از آثار بسیار برجستهٔ هدایت و مهم‌ترین اثر داستانی ادبیات ایران، رمان [[بوف کور]] است که نخستین رمان فارسی نیز شناخته می‌شود.{{سخ}}
	او طی ~~زندگیِ پرثمرش~~ با افراد سرشناس بسیاری در ارتباط بود با آن‌ها رابطهٔ دوستی داشت و بر آن‌ها تأثیر گذاشت. [[پرویز ناتل خانلری]]، [[بزرگ علوی]]، [[مجتبی مینوی]]، [[مسعود فرزاد]]، [[محمدضیاء هشترودی]]، [[حسن قائمیان]]، [[صادق چوبک]] و [[ابوالقاسم انجوی شیرازی]] برخی از این افراد بودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= براهنی\|عنوان= بازنویسی بوف کور\|ژورنال= بایا\|ص= ۸}}</ref>{{سخ}}		او طی زندگی‌اش با افراد سرشناس بسیاری در ارتباط بود با آن‌ها رابطهٔ دوستی داشت و بر آن‌ها تأثیر گذاشت. [[پرویز ناتل خانلری]]، [[بزرگ علوی]]، [[مجتبی مینوی]]، [[مسعود فرزاد]]، [[محمدضیاء هشترودی]]، [[حسن قائمیان]]، [[صادق چوبک]] و [[ابوالقاسم انجوی شیرازی]] برخی از این افراد بودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام‌ خانوادگی= براهنی\|عنوان= بازنویسی بوف کور\|ژورنال= بایا\|ص= ۸}}</ref>{{سخ}}
	درعین‌حال منتقدانی نیز داشت که شاید [[نیما]] سرشناس‌ترینشان باشد. نیما به ارزش‌های راهگشای کار هدایت آشنا بود و انتقادهایش به او زمانی به‌شکل نقد ادبی و با استدلال‌های شفاف فنی بیان می‌شد و زمان دیگری متوجه مضمون آثار کسی است که به‌قول او انگار نمی‌خواهد در دنیای «بدون انزجار و وحشت» زندگی کند. بنیان‌گذار شعر نو در پایانِ نامه و پس از انتقادهای فراوان به کاستی‌های کار هدایت از منظر داستان‌نویسی مدرن، نثر او را می‌ستاید و تلاش‌هایش در این زمینه را هم‌سنگ کار خود در شعر عنوان می‌کند:		درعین‌حال منتقدانی نیز داشت که شاید [[نیما]] سرشناس‌ترینشان باشد. نیما به ارزش‌های راهگشای کار هدایت آشنا بود و انتقادهایش به او زمانی به‌شکل نقد ادبی و با استدلال‌های شفاف فنی بیان می‌شد و زمان دیگری متوجه مضمون آثار کسی است که به‌قول او انگار نمی‌خواهد در دنیای «بدون انزجار و وحشت» زندگی کند. بنیان‌گذار شعر نو در پایانِ نامه و پس از انتقادهای فراوان به کاستی‌های کار هدایت از منظر داستان‌نویسی مدرن، نثر او را می‌ستاید و تلاش‌هایش در این زمینه را هم‌سنگ کار خود در شعر عنوان می‌کند:
	:''«کاری که تو در نثر انجام دادی، من در نظم کلمات خشن و سقط انجام داده‌ام که به نتیجه‌ٔ زحمت آن‌ها را رام کرده‌ام... .»''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.dw.com/fa-ir/%DB%B1%DB%B1%DB%B0-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/a-16603923\|عنوان= سایه‌ای سنگین و گسترده بر داستان‌نویسی معاصر}}</ref>{{سخ}}		:''«کاری که تو در نثر انجام دادی، من در نظم کلمات خشن و سقط انجام داده‌ام که به نتیجه‌ٔ زحمت آن‌ها را رام کرده‌ام... .»''<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= https://www.dw.com/fa-ir/%DB%B1%DB%B1%DB%B0-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/a-16603923\|عنوان= سایه‌ای سنگین و گسترده بر داستان‌نویسی معاصر}}</ref>{{سخ}}
	~~همچنین هدایت، به‌دلیل خودکشی‌ نیز در بین قشرهای گوناگون جامعه، ادیبی شناخته‌‌شده‌ است.~~ او فروردین۱۳۳۰ در آپارتمانی اجاره‌ای در خیابان «شامپیونه» پاریس، پایتخت فرانسه، با گاز به زندگی خودش پایان داد.<ref>{{پک\|طاهباز\|۱۳۷۶\|ک= بوف کور (دربارهٔ زندگی و هنر صادق هدایت)\|ص= ۳۶}}</ref>		او فروردین۱۳۳۰ در آپارتمانی اجاره‌ای در خیابان «شامپیونه» پاریس، پایتخت فرانسه، با گاز به زندگی خودش پایان داد.<ref>{{پک\|طاهباز\|۱۳۷۶\|ک= بوف کور (دربارهٔ زندگی و هنر صادق هدایت)\|ص= ۳۶}}</ref>

	[[پرونده:HedayatVaOtherFamilyMembers.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''هدایت در پنج‌سالگی (با لباس سفید)، همراه‌با خواهران، برادران و عموزاده‌هایش، باغ پدربزرگ (نیرالملک)'''</center>]]		[[پرونده:HedayatVaOtherFamilyMembers.jpg\|210px\|thumb\|بندانگشتی\|چپ\|<center>'''هدایت در پنج‌سالگی (با لباس سفید)، همراه‌با خواهران، برادران و عموزاده‌هایش، باغ پدربزرگ (نیرالملک)'''</center>]]
خط ۴۳۴:		خط ۴۳۴:
	{{نقل‌قول\|[[پرونده:AhmadFardidOnHedayat.jpg\|60px\|راست]] بر این باورم که صادق هدایت، روی‌هم‌رفته، نویسنده‌ای بود «نیست‌انگار». آدمی بود که مانند همهٔ هنرمندان و نویسندگان باخترزمین حوالت تاریخی او چنین آمده‌ بود که آنچه برای او اصالت داشته‌ باشد همان «من» و «ما»ی انسانی باشد، نه حق و حقیقت به‌طور مطلق. هدایت بیش از هرچیز، قلندرمآب و عارف‌منش بود؛ اما قلندرمآب و عارف‌منش فرنگی‌مآب. او از دیدگاه من یک «صوفی فرنگی» بود... هدایت هیچ‌گاه به مارکسیسم نپیوست و گرایش او به روس از دلبستگی او به مارکسیسم و کمونیسم نبود؛ از تأثیر ژرفی بود که ادبیات و روح عرفانی روس در او بخشیده‌ بود. هدایت در آغاز جوانی، چندی از «شوونیسم» بعضی از اشخاص که مد روز شده‌ بود، تأثیر گرفت؛ ولی به‌هرحال با دین اسلام از نظر اصولی کاری نداشت و در این زمینه چنین می‌اندیشید که درخت را از میوه‌اش باید شناخت و با این ترازو، اوضاع و احوال کشورهای اسلامی را می‌سنجید... .<ref>{{پک\|دهباشی\|۱۳۸۰\|ک= یاد صادق هدایت\|ص= ۶۱۸تا۶۲۰}}</ref>}}		{{نقل‌قول\|[[پرونده:AhmadFardidOnHedayat.jpg\|60px\|راست]] بر این باورم که صادق هدایت، روی‌هم‌رفته، نویسنده‌ای بود «نیست‌انگار». آدمی بود که مانند همهٔ هنرمندان و نویسندگان باخترزمین حوالت تاریخی او چنین آمده‌ بود که آنچه برای او اصالت داشته‌ باشد همان «من» و «ما»ی انسانی باشد، نه حق و حقیقت به‌طور مطلق. هدایت بیش از هرچیز، قلندرمآب و عارف‌منش بود؛ اما قلندرمآب و عارف‌منش فرنگی‌مآب. او از دیدگاه من یک «صوفی فرنگی» بود... هدایت هیچ‌گاه به مارکسیسم نپیوست و گرایش او به روس از دلبستگی او به مارکسیسم و کمونیسم نبود؛ از تأثیر ژرفی بود که ادبیات و روح عرفانی روس در او بخشیده‌ بود. هدایت در آغاز جوانی، چندی از «شوونیسم» بعضی از اشخاص که مد روز شده‌ بود، تأثیر گرفت؛ ولی به‌هرحال با دین اسلام از نظر اصولی کاری نداشت و در این زمینه چنین می‌اندیشید که درخت را از میوه‌اش باید شناخت و با این ترازو، اوضاع و احوال کشورهای اسلامی را می‌سنجید... .<ref>{{پک\|دهباشی\|۱۳۸۰\|ک= یاد صادق هدایت\|ص= ۶۱۸تا۶۲۰}}</ref>}}

	====سیدعلی خامنه‌ای====		====آیت الله سیدعلی خامنه‌ای====
	{{نقل‌قول\|[[پرونده:LeaderOnHedayat.jpg\|60px\|راست]] یک روز صادق هدایت در این کشور مُد بود، البته حالا این‌طور نیست؛ این مربوط به حدود بیست سال پیش است. هرکس می‌خواست راجع به قصه حرف بزند، حتماً باید اسم صادق هدایت را می‌آورد! البته صادق هدایت نقاط قوّتی دارد؛ اما نقاط ضعفی هم دارد. صادق هدایت که جزو نویسندگان بزرگ دنیا نیست. اگر شما صادق هدایت را با نویسنده‌های معروف دنیا مقایسه کنید چه نویسنده‌های روسی، چه نویسنده‌های فرانسوی، چه نویسنده‌های انگلیسی؛ این‌هایی که رمان‌های معروف را خلق کردند و داستان‌های بزرگ را نوشتند درمقابل آن‌ها بچه‌ٔ کوچکی است! البته او در ایران جایگاهی دارد؛ اما در همان حد باید او را تفخیم کرد و نه بیشتر. آدم نباید اسیر مُد باشد.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2597\|عنوان= دیدار اعضای گروه ادب‌وهنر صدا}}</ref>}}		{{نقل‌قول\|[[پرونده:LeaderOnHedayat.jpg\|60px\|راست]] یک روز صادق هدایت در این کشور مُد بود، البته حالا این‌طور نیست؛ این مربوط به حدود بیست سال پیش است. هرکس می‌خواست راجع به قصه حرف بزند، حتماً باید اسم صادق هدایت را می‌آورد! البته صادق هدایت نقاط قوّتی دارد؛ اما نقاط ضعفی هم دارد. صادق هدایت که جزو نویسندگان بزرگ دنیا نیست. اگر شما صادق هدایت را با نویسنده‌های معروف دنیا مقایسه کنید چه نویسنده‌های روسی، چه نویسنده‌های فرانسوی، چه نویسنده‌های انگلیسی؛ این‌هایی که رمان‌های معروف را خلق کردند و داستان‌های بزرگ را نوشتند درمقابل آن‌ها بچه‌ٔ کوچکی است! البته او در ایران جایگاهی دارد؛ اما در همان حد باید او را تفخیم کرد و نه بیشتر. آدم نباید اسیر مُد باشد.<ref>{{یادکرد وب\|نشانی= http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2597\|عنوان= دیدار اعضای گروه ادب‌وهنر صدا}}</ref>}}

طراوت بارانی در ‏۱۹ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۷

2020-04-07T17:07:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۷
خط ۱۲۹:		خط ۱۲۹:

	===گذری بر «روی جادهٔ نمناک»<ref name= ''نمناک''>{{یادکر وب\|نشانی= https://seemorgh.com/culture/literature/literature-papers/398477-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%85%D9%86%D8%A7%DA%A9-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AB%D8%A7%D9%84%D8%AB-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%B4%DB%8C/\|عنوان= کوشش اخوان بر جادهٔ نمناک}}</ref>===		===گذری بر «روی جادهٔ نمناک»<ref name= ''نمناک''>{{یادکر وب\|نشانی= https://seemorgh.com/culture/literature/literature-papers/398477-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%82-%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%85%D9%86%D8%A7%DA%A9-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D9%87%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AB%D8%A7%D9%84%D8%AB-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%B4%DB%8C/\|عنوان= کوشش اخوان بر جادهٔ نمناک}}</ref>===
	از کسانی که بر بالین صادق هدایت در آپارتمانش ~~در پاریس محله شامپی‌یونه خانه شماره۳۷~~ حاضر بودند نقل است که:		از کسانی که بر بالین صادق هدایت در آپارتمانش حاضر بودند نقل است که:
	:''وقتی همراه با پلیس وارد آپارتمان شدیم پیکر لاغر و ضعیف هدایت به گونه‌ای قرار داشت که انگار یکی دیگر از شوخی‌های همیشگی‌اش را می‌کرد. در کنار تختش مبلغ ۴۵۱۰ فرانک جهت مراسم کفن‌ودفن قرار داشت. و همچنین نقل است که تکه‌های کاغذ پاره‌ای که نوشتهٔ کامل ازبین‌رفته بود و تنها چیزی که خوانده می‌شد این بود: «روی جاده نمناک»''{{سخ}}		:''وقتی همراه با پلیس وارد آپارتمان شدیم پیکر لاغر و ضعیف هدایت به گونه‌ای قرار داشت که انگار یکی دیگر از شوخی‌های همیشگی‌اش را می‌کرد. در کنار تختش مبلغ ۴۵۱۰ فرانک جهت مراسم کفن‌ودفن قرار داشت. و همچنین نقل است که تکه‌های کاغذ پاره‌ای که نوشتهٔ کامل ازبین‌رفته بود و تنها چیزی که خوانده می‌شد این بود: «روی جاده نمناک»''{{سخ}}
	و این همان سرنخی است که [[مهدی اخوان ثالث]] در شعر و متنی پرمحتوی می‌کوشد تا در موضوعات داستان‌های قبلی به موضوع داستان ازبین‌رفته که آخرین دست‌نوشتهٔ هدایت بوده پی‌ببرد.		و این همان سرنخی است که [[مهدی اخوان ثالث]] در شعر و متنی پرمحتوی می‌کوشد تا در موضوعات داستان‌های قبلی به موضوع داستان ازبین‌رفته که آخرین دست‌نوشتهٔ هدایت بوده پی‌ببرد.