سعید نفیسی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

طراوت بارانی در ‏۱۸ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۳

2020-06-07T10:33:16Z

طراوت بارانی در ‏۱۹ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۴

2020-02-08T12:54:05Z

چری در ‏۱۴ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۰

2020-02-03T19:30:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۰۰
خط ۳۲۷:		خط ۳۲۷:

	[[پرونده:۱۳۵۱.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center>روی جلد یادنامهٔ سعید نفیسی:{{سخ}} دانشکدهٔ ادبیات ۱۳۵۱<center/>]]		[[پرونده:۱۳۵۱.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center>روی جلد یادنامهٔ سعید نفیسی:{{سخ}} دانشکدهٔ ادبیات ۱۳۵۱<center/>]]
	====ترجمه<ref name= ''کتاب‌شناسی''/><ref name= ''ملی''~~>{{یادکرد وب\|نشانی= http:~~/~~/www.nlai.ir/\|عنوان= آثار سعید نفیسی از سایت کتابخانه ملی ایران}}</ref~~>====		====ترجمه<ref name= ''کتاب‌شناسی''/><ref name= ''ملی''/>====
	# معالجهٔ تازه برای دندان‌های طبیعی و دهان، گریگوریان، تهران، ۱۲۹۰		# معالجهٔ تازه برای دندان‌های طبیعی و دهان، گریگوریان، تهران، ۱۲۹۰
	# صنعت تخم نوغان در ایران، ف.د.لافن و ه‍.ل.رابینو، تهران، ۱۲۹۸		# صنعت تخم نوغان در ایران، ف.د.لافن و ه‍.ل.رابینو، تهران، ۱۲۹۸

چری در ‏۱۴ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۲۵

2020-02-03T19:25:52Z

طراوت بارانی در ‏۲۳ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۸

2020-01-13T14:28:05Z

نمایش تغییرات

طراوت بارانی در ‏۲۲ دی ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۲

2020-01-12T14:22:57Z

نمایش تغییرات

چری در ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۱۷

2020-01-09T05:17:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۴۷
خط ۲۶۹:		خط ۲۶۹:
	# نیمهٔ راه بهشت (داستان)، تهران، ۱۳۳۲. تجدیدچاپ‌ها تبریز: ستاره، ۱۳۳۶؛ تهران: گوهرخای، امیرکبیر، ۱۳۴۴، ماهریس، ۱۳۹۷ و نشر دف، ۱۳۹۸		# نیمهٔ راه بهشت (داستان)، تهران، ۱۳۳۲. تجدیدچاپ‌ها تبریز: ستاره، ۱۳۳۶؛ تهران: گوهرخای، امیرکبیر، ۱۳۴۴، ماهریس، ۱۳۹۷ و نشر دف، ۱۳۹۸
	# ابن سینا در اروپا، تهران، ۱۳۳۳		# ابن سینا در اروپا، تهران، ۱۳۳۳
			[[پرونده:Maktabeosta.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> <center/>]]
	# بابک خرم‌دین دلاور آذربایجان، تهران: ابن سینا، ۱۳۳۳. تجدیدچاپ: با عنوان «بابک خرم‌دین» در تهران: عطار، ۱۳۸۴، کتاب پارسه، ۱۳۸۸، دنیای کتاب، ۱۳۸۹، یاقوت کویر، ۱۳۹۵، نیلوفر نقره‌ای، ۱۳۹۷، آوینا، ۱۳۹۸، نشر دف، ۱۳۹۸ و... و با عنوان اصلی در تهران: فروغی، ۱۳۴۲ و ۱۳۴۸، اساطیر، ۱۳۸۴، معین، ۱۳۸۵، ثالث، ۱۳۸۷ و...		# بابک خرم‌دین دلاور آذربایجان، تهران: ابن سینا، ۱۳۳۳. تجدیدچاپ: با عنوان «بابک خرم‌دین» در تهران: عطار، ۱۳۸۴، کتاب پارسه، ۱۳۸۸، دنیای کتاب، ۱۳۸۹، یاقوت کویر، ۱۳۹۵، نیلوفر نقره‌ای، ۱۳۹۷، آوینا، ۱۳۹۸، نشر دف، ۱۳۹۸ و... و با عنوان اصلی در تهران: فروغی، ۱۳۴۲ و ۱۳۴۸، اساطیر، ۱۳۸۴، معین، ۱۳۸۵، ثالث، ۱۳۸۷ و...
	# بحرین: حقوق ۱۷۰۰ سالهٔ ایران، تهران: طهوری، ۱۳۳۳. تجدیدچاپ: اساطیر، ۱۳۹۴		# بحرین: حقوق ۱۷۰۰ سالهٔ ایران، تهران: طهوری، ۱۳۳۳. تجدیدچاپ: اساطیر، ۱۳۹۴
خط ۳۰۴:		خط ۳۰۵:
	# حماسهٔ ملی ایران، تئودور نولدکه، ترجمهٔ بزرگ علوی، با مقدمهٔ سعید نفیسی، تهران: سپهر، ۱۳۵۳. تجدیدچاپ‌ها تهران: سپهر، ۱۳۵۷، نشر جامی، ۱۳۶۹ و نگاه، ۱۳۷۹ و ۱۳۸۴		# حماسهٔ ملی ایران، تئودور نولدکه، ترجمهٔ بزرگ علوی، با مقدمهٔ سعید نفیسی، تهران: سپهر، ۱۳۵۳. تجدیدچاپ‌ها تهران: سپهر، ۱۳۵۷، نشر جامی، ۱۳۶۹ و نگاه، ۱۳۷۹ و ۱۳۸۴
	# احوال و آثار نظامی گنجوی، تهران: نشر دف، ۱۳۹۸		# احوال و آثار نظامی گنجوی، تهران: نشر دف، ۱۳۹۸
	~~[[پرونده:Maktabeosta.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> <center/>]]~~
	[[پرونده:۱۳۵۱.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center>روی جلد یادنامهٔ سعید نفیسی:{{سخ}} دانشکدهٔ ادبیات ۱۳۵۱<center/>]]		[[پرونده:۱۳۵۱.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center>روی جلد یادنامهٔ سعید نفیسی:{{سخ}} دانشکدهٔ ادبیات ۱۳۵۱<center/>]]

چری در ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۵۷

2020-01-09T04:57:08Z

نمایش تغییرات

چری در ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۳۸

2020-01-09T03:38:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۰۸
خط ۱۷۷:		خط ۱۷۷:
	در روزهایی که در محافل ادبی ایران، بین طرفداران شعر نو و هواداران شعر قدیم مبارزه شدت گرفته بود، از نفیسی خواسته شد که نظر خود را در این باره ابراز دارد. او ضمن بحث مفصلی با توجه به پیشینهٔ شعر فارسی در تمدن‌های کهن، نه قافیه و نه وزن عروضی را جزء شرایط اساسی شعر فارسی نمی‌داند و با این استدلال، ملامت نوسرایان را جایز نمی‌داند. البته به نظر او، با توجه به سابقهٔ شعر عروضی، اگر شاعری بخواهد سخنش در دل مردم بنشیند بهتر است وزن عروضی را از دست ندهد، اگر قافیه را رعایت نکرد، باز چندان ماخوذ نخواهد بود و اگر شاعری، جسورتر بود و خواست وزن عروضی را رعایت نکند، باز به نظر نفیسی می‌تواند شعر هجایی بگوید؛ اما نفیسی شعری را که نه وزن عروضی داشته باشد و نه وزن هجایی، شعر نه، بلکه نثر مقطع یا موزون می‌داند.<ref name= ''اتحاد''/> او در ادامه می‌گوید:{{سخ}}		در روزهایی که در محافل ادبی ایران، بین طرفداران شعر نو و هواداران شعر قدیم مبارزه شدت گرفته بود، از نفیسی خواسته شد که نظر خود را در این باره ابراز دارد. او ضمن بحث مفصلی با توجه به پیشینهٔ شعر فارسی در تمدن‌های کهن، نه قافیه و نه وزن عروضی را جزء شرایط اساسی شعر فارسی نمی‌داند و با این استدلال، ملامت نوسرایان را جایز نمی‌داند. البته به نظر او، با توجه به سابقهٔ شعر عروضی، اگر شاعری بخواهد سخنش در دل مردم بنشیند بهتر است وزن عروضی را از دست ندهد، اگر قافیه را رعایت نکرد، باز چندان ماخوذ نخواهد بود و اگر شاعری، جسورتر بود و خواست وزن عروضی را رعایت نکند، باز به نظر نفیسی می‌تواند شعر هجایی بگوید؛ اما نفیسی شعری را که نه وزن عروضی داشته باشد و نه وزن هجایی، شعر نه، بلکه نثر مقطع یا موزون می‌داند.<ref name= ''اتحاد''/> او در ادامه می‌گوید:{{سخ}}
	<font color=DarkGreen>:«این روزها، چند تن از گویندگان هستند که شعر نو می‌سرایند، مانند آقایان [[شین پرتو]]، [[تندرکیا]]، [[منوچهر شیبانی]]، شوریده، شرنگ، آرزو، [[نیما یوشیج]]، کولی، آریا، [[هوشنگ ابتهاج\|سایه]]، ا. صبح‌یاب، غروب و گلچین گیلانی که، بیشتر از دیگران، آثارشان را در مطبوعات دیده‌ام. برخی از ایشان اصولی را که نوشتم رعایت می‌کنند و، به همین جهت، گاهی شاهکارهای جالبی بیرون داده‌اند و این پسند و اقبال مردم خود بهترین میزان و معیار کار هنری است؛ زیرا مقصود از هنر تاثیر در ذهن و احساسات و اندیشهٔ مردم است. اگر اثری که هنرمند می‌خواهد نکند، رنج هنرمند بیهوده خواهد ماند و هنر بی‌اثر، کالای بی‌خریدار است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= نفیسی\|عنوان= شعر نو و کهن\|ژورنال= اطلاعات ماهانه\|شماره= ۶۱\|صفحات= ۳۹ تا ۴۱}}</ref></font>		<font color=DarkGreen>:«این روزها، چند تن از گویندگان هستند که شعر نو می‌سرایند، مانند آقایان [[شین پرتو]]، [[تندرکیا]]، [[منوچهر شیبانی]]، شوریده، شرنگ، آرزو، [[نیما یوشیج]]، کولی، آریا، [[هوشنگ ابتهاج\|سایه]]، ا. صبح‌یاب، غروب و گلچین گیلانی که، بیشتر از دیگران، آثارشان را در مطبوعات دیده‌ام. برخی از ایشان اصولی را که نوشتم رعایت می‌کنند و، به همین جهت، گاهی شاهکارهای جالبی بیرون داده‌اند و این پسند و اقبال مردم خود بهترین میزان و معیار کار هنری است؛ زیرا مقصود از هنر تاثیر در ذهن و احساسات و اندیشهٔ مردم است. اگر اثری که هنرمند می‌خواهد نکند، رنج هنرمند بیهوده خواهد ماند و هنر بی‌اثر، کالای بی‌خریدار است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= نفیسی\|عنوان= شعر نو و کهن\|ژورنال= اطلاعات ماهانه\|شماره= ۶۱\|صفحات= ۳۹ تا ۴۱}}</ref></font>

			===خلقیات===
			{{گفتاورد تزیینی\|آشنایی با او زود میسر است، و به سادگی دل در مهر او می‌توان بست. شیرین‌سخن است و هم‌صحبت خود را از گفتارهای ملیح خویش لذت می‌بخشد. او زمان را در میان کتاب‌ها از دست می‌دهد و با آنها بام را به شام می‌رساند. از دیدار یاران خود سخت خوشنود می‌شود. محضرش هیچ‌گاه سرد و ناراحت نیست. از هر دری می‌گوید و بسیار می‌خندد. از طعنه بر کار جهان زدن باکی ندارد.{{سخ}}
			شناسایی او زود میسر نیست و به سادگی به کمال خلق و علم او پی نمی‌توان برد. بیننده به یک بار او را نمی‌شناسد. هر کس مدت‌ها با او ننشسته و سال‌ها با قلم او هم‌آواز نبوده باشد، نمی‌داند که در اندرون جسم نحیف او چه نهفته است. او هیچ‌گاه چشم‌داشت به تعلقات دنیا ندارد. در خانه‌ای پی‌گسسته می‌نشیند، چون می‌داند که اگر به کاخی هم در می‌نشست به جز این نبود.<ref name= ''آواز افشار''/>}}{{سخ}}
			اینها توصیفاتی است که [[ایرج افشار]] از منش سعید نفیسی می‌کند. به نظر او نفیسی مرد مادی نبود. برای مال دنیا ارزشی قائل نبود. گشاده‌دست بود. کتب عزیز و نفیس خود را بی‌هیچ نگرانی و خستی به دوست و آشنا می‌سپرد و کم اتفاق می‌افتاد که خواستار برگرداندنش باشد، مگر اینکه بدان نیازمند شود. چون مادی نبود، در گرفتن حق تالیف سخت‌گیر نبود. به آسانی و ارزانی قبول طبع کتاب برای هر ناشر و کتاب‌فروش می‌کرد، بدان حد که حیرت رقیبان را برمی‌انگیخت و غالبا او را سرزنش می‌کردند، ولی نفیسی را عقیدتی دیگر و اندیشه‌هایی بلندتر در سر بود.<ref name= ''آواز افشار''/>

	===گزارشی از سفرهای فرهنگی نفیسی به قلم خودش===		===گزارشی از سفرهای فرهنگی نفیسی به قلم خودش===

چری در ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۳:۲۰

2020-01-09T03:20:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۱۷۸:		خط ۱۷۸:
	<font color=DarkGreen>:«این روزها، چند تن از گویندگان هستند که شعر نو می‌سرایند، مانند آقایان [[شین پرتو]]، [[تندرکیا]]، [[منوچهر شیبانی]]، شوریده، شرنگ، آرزو، [[نیما یوشیج]]، کولی، آریا، [[هوشنگ ابتهاج\|سایه]]، ا. صبح‌یاب، غروب و گلچین گیلانی که، بیشتر از دیگران، آثارشان را در مطبوعات دیده‌ام. برخی از ایشان اصولی را که نوشتم رعایت می‌کنند و، به همین جهت، گاهی شاهکارهای جالبی بیرون داده‌اند و این پسند و اقبال مردم خود بهترین میزان و معیار کار هنری است؛ زیرا مقصود از هنر تاثیر در ذهن و احساسات و اندیشهٔ مردم است. اگر اثری که هنرمند می‌خواهد نکند، رنج هنرمند بیهوده خواهد ماند و هنر بی‌اثر، کالای بی‌خریدار است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= نفیسی\|عنوان= شعر نو و کهن\|ژورنال= اطلاعات ماهانه\|شماره= ۶۱\|صفحات= ۳۹ تا ۴۱}}</ref></font>		<font color=DarkGreen>:«این روزها، چند تن از گویندگان هستند که شعر نو می‌سرایند، مانند آقایان [[شین پرتو]]، [[تندرکیا]]، [[منوچهر شیبانی]]، شوریده، شرنگ، آرزو، [[نیما یوشیج]]، کولی، آریا، [[هوشنگ ابتهاج\|سایه]]، ا. صبح‌یاب، غروب و گلچین گیلانی که، بیشتر از دیگران، آثارشان را در مطبوعات دیده‌ام. برخی از ایشان اصولی را که نوشتم رعایت می‌کنند و، به همین جهت، گاهی شاهکارهای جالبی بیرون داده‌اند و این پسند و اقبال مردم خود بهترین میزان و معیار کار هنری است؛ زیرا مقصود از هنر تاثیر در ذهن و احساسات و اندیشهٔ مردم است. اگر اثری که هنرمند می‌خواهد نکند، رنج هنرمند بیهوده خواهد ماند و هنر بی‌اثر، کالای بی‌خریدار است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= نفیسی\|عنوان= شعر نو و کهن\|ژورنال= اطلاعات ماهانه\|شماره= ۶۱\|صفحات= ۳۹ تا ۴۱}}</ref></font>

	===~~یادمان و بزرگداشت‌ها~~===		===گزارشی از سفرهای فرهنگی نفیسی به قلم خودش===
	~~===نظرات فرد دربارهٔ خودش~~ و ~~آثارش===~~		مرا جزو نخستین اعضای پیوستهٔ فرهنگستان انتخاب کردند و سفرهای متعدد در خارج از ایران برای من پیش آمد، چنانکه تاکنون نه بار برای شرکت در جشن‌ها و عضویت در کنگره‌های ادبی به خاک شوروی رفته‌ام.<ref name= ''فرازها''/>{{سخ}}
	~~===تفسیر خود~~ از ~~آثارش===~~		در سفر اول هندوستان مهمان دوازده دانشگاه مهم آن کشور یعنی دانشگاه‌های الله‌آباد و بمبئی و کلکته و پنته و دهلی و علیگره و بنارس و مدراس و ناگپور و تریواندروم و حیدرآباد دکن و لکنهو بودم. در سفر دوم به دعوت دانشگاه علیگره برای تاسیس شعبهٔ ادبیات فارسی در انستیتوی مطالعات اسلامی آن دانشگاه رفتم و دو سال به این کار مشغول بودم.<ref name= ''فرازها''/>{{سخ}}
	~~===همراهی‌های سیاسی===~~		در سفر اول پاکستان نخست مهمان آکادمی اقبال و سپس مهمان دانشگاه‌های کراچی و لاهور و حیدرآباد سند و ملتان و کویته و پیشاور بودم و انجمن‌های ادبی سیالکوت و وزیرآباد و جهلم و راولپندی نیز از من پذیرایی‌های بسیار گرم کردند و در کنگرهٔ فلسفهٔ شرق در پیشاور شرکت کردم. در سفر دوم به کنگرهٔ اسلامی در لاهور دعوت شده و در سفر دوم مهمان دانشگاه لاهور بودم.<ref name= ''فرازها''/>{{سخ}}
	~~===مخالفت‌های سیاسی===~~		در سفر افغانستان مهمان دانشگاه کابل بودم و چهار ماه به عنوان استاد افتخاری در آن دانشگاه تدریس کردم و در شهرهای هرات و شنیدن(اسفزار) و فراه و گرشک و قندهار و غزنین و جلال‌آباد و بامیان و پل‌خمری و بغلان و قندز و ... مهمان دولت افغانستان بودم.<ref name= ''فرازها''/>{{سخ}}
	~~===نامه‌های سرگشاده===~~		در سفر مصر یک دورهٔ تاریخ ادبیات ایران را در دانشگاه قاهره تدریس کردم. در سفر لبنان چهار ماه مهمان دانشگاه سن‌ژوزف بودم. در سفر بلژیک مهمان دانشگاه بروکسل و دانشگاه گان بودم. در سفر آمریکا چندی مهمان دانشگاه معروف هاروارد در ناحیهٔ ماساچوست بودم و دانشگاه‌های کلمبیا را در نیویورک و دانشگاه پرینستون را در نیوجرسی دیدم و در چهارمین کنگرهٔ باستان‌شناسی و هنر ایران در نیویورک و فیلادلفیا و واشنگتن شرکت کردم.<ref name= ''فرازها''/>{{سخ}}
	~~===نام‌های دسته‌جمعی===~~		در همان سفر نمایندهٔ دولت ایران در کمیتهٔ فنی وحدت نام‌های جغرافیایی در سازمان ملل متحد بودم. در سفر آلمان برای شرکت در کنگرهٔ بیست‌وچهارم خاورشناسان مهمان دولت آلمان بودم و در یکی از سفرهای انگلستان مهمان دانشگاه کمبریج بودم.<ref name= ''فرازها''/>
	~~===بیانیه‌ها===~~
	~~===جملهٔ موردعلاقه~~ در ~~کتاب‌هایش==~~=
	~~===جمله‌ای از ایشان===~~
	~~===نحوهٔ پوشش===~~
	~~===تکیه‌کلام‌ها===~~
	~~===خلقیات===~~
	~~===منزلی که~~ در آن ~~زندگی می‌کرد (باغ~~ و ~~ویلا)===~~
	~~===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که~~ به آن ~~مسافرت کرده است)==~~=
	~~===برنامه‌های~~ ادبی که در ~~دیگر کشورها اجرا کرده است===~~
	~~===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===~~
	~~===بنیان‌گذاری===~~
	~~===تأثیرپذیری‌ها===~~
	~~===استادان~~ و ~~شاگردان===~~
	~~===علت شهرت===~~
	~~===فیلم ساخته شده براساس==~~=
	~~===حضور~~ در ~~فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===~~
	~~===اتفاقات بعد از انتشار آثار===~~
	~~===نام جاهایی که~~ به ~~اسم این فرد است==~~=
	=~~==کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===~~
	~~===مجسمه~~ و ~~نگاره‌هایی که~~ از ~~او کشیده‌اند===~~
	~~===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===~~
	~~===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد==~~=

	==آثار و کتاب‌شناسی==		==آثار و کتاب‌شناسی==
خط ۳۲۸:		خط ۳۰۶:
	# ایلیاد و ادیسه، هومر، تهران: کتاب‌های هرمس، ۱۳۸۷. تجدیدچاپ تهران: ارس، ۱۳۹۱		# ایلیاد و ادیسه، هومر، تهران: کتاب‌های هرمس، ۱۳۸۷. تجدیدچاپ تهران: ارس، ۱۳۹۱

	===جوایز و افتخارات===		===جوایز و افتخارات<ref name= ''عمری''/>===
			* فرمان و نشان مخصوص نمایندهٔ واتیکان برای کتاب «تاریخ مسیحیت در ایران تا صدر اسلام»
			* عضویت فرهنگستان فرانسه
			* نشان پالم آکادمیک
			* نشان لژیون دونور برای فرهنگ فرانسه-فارسی
			* جایزهٔ سلطنتی برای ترجمهٔ «آرزوهای بربادرفته» اثر بالزاک

	===سیری در آثار سعید نفیسی===		===سیری در آثار سعید نفیسی===

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ بهمن ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۵۵
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	[[پرونده:Dahechel.jpg\|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center>نفیسی در اواخر دههٔ چهل<center/>]]		[[پرونده:Dahechel.jpg\|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center>نفیسی در اواخر دههٔ چهل<center/>]]

	'''سعید نفیسی''' مورخ، ~~منتقد،~~ نویسنده، نمایشنامه‌نویس، شاعر، لغت‌نویس، زبان‌شناس، مترجم، پژوهشگر و روزنامه‌نگار بود که تسلطش بر تاریخ ادبیات باعث شد بسیاری از متن‌های منثور و منظوم فارسی را به‌شیوهٔ علمی منتشر کند.<ref name=''اتحاد''>{{پک\|اتحاد\|۱۳۸۷\|ک= پژوهشگران معاصر ایران\|ج= ۴\|ص= ۳۵۱تا۴۲۳}}</ref>		'''سعید نفیسی''' مورخ، نویسنده، نمایشنامه‌نویس، شاعر، لغت‌نویس، زبان‌شناس، مترجم، منتقد، پژوهشگر و روزنامه‌نگار بود که تسلطش بر تاریخ ادبیات باعث شد بسیاری از متن‌های منثور و منظوم فارسی را به‌شیوهٔ علمی منتشر کند.<ref name=''اتحاد''>{{پک\|اتحاد\|۱۳۸۷\|ک= پژوهشگران معاصر ایران\|ج= ۴\|ص= ۳۵۱تا۴۲۳}}</ref>
	<center>* * * * *</center>		<center>* * * * *</center>
	سعید نفیسی از ادبا و محققان است که [[جلال‌الدین همایی]] او را در تعدد تألیف‌هایش، تالی «جلال‌الدین سیوطی» شمرده است.<ref name= ''امیدسالار''/> گرچه، فرهنگ و ادب فارسی از همان ایام جوانی، نفیسی را مسحور کرده بود، سیر فعالیت‌های او نشان از گرایش به ساختن پلی بین شرق و غرب دارد که شرق، بی‌آنکه از سیل تمدن غرب ویران شود، بتواند از برکت هدیهٔ آن بهره گیرد. به‌همین‌سبب نفیسی هم ادبیات اروپایی را ترجمه می‌کرد و هم به تدوین و احیای متون قدیمی می‌پرداخت. درواقع از یک سو، شیوهٔ اروپایی را در تاریخ‌نویسی، داستان‌نویسی و لغت‌نویسی پیروی کرد و از سوی دیگر، به تحقیق در سنت‌های ادبی و در احوال و آثار شاعران و نویسندگان قدیم ایران همت گماشت. به‌علاوه، بررسیِ تاریخ خاندان‌ها، تاریخ اجتماعی ادوار مختلف و حتی تاریخ عمومی نیز از حوزهٔ وسیع علایق و پژوهش او دور نماند.<ref name=''زرین‌کوب''>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= زرین‌کوب\|عنوان= دربارهٔ سعید نفیسی\|ژورنال= پیام نوین\|شماره= ۱\|صفحات= ۴۴تا۵۳}}</ref>{{سخ}}		سعید نفیسی از ادبا و محققان پرکار صدسالهٔ اخیر ایران است چنانکه [[جلال‌الدین همایی]] او را در تعدد تألیف‌هایش، تالی «جلال‌الدین سیوطی» شمرده است.<ref name= ''امیدسالار''/> گرچه، فرهنگ و ادب فارسی از همان ایام جوانی، نفیسی را مسحور کرده بود، سیر فعالیت‌های او نشان از گرایش به ساختن پلی بین شرق و غرب دارد که شرق، بی‌آنکه از سیل تمدن غرب ویران شود، بتواند از برکت هدیهٔ آن بهره گیرد. به‌همین‌سبب نفیسی هم ادبیات اروپایی را ترجمه می‌کرد و هم به تدوین و احیای متون قدیمی می‌پرداخت. درواقع از یک سو، شیوهٔ اروپایی را در تاریخ‌نویسی، داستان‌نویسی و لغت‌نویسی پیروی کرد و از سوی دیگر، به تحقیق در سنت‌های ادبی و در احوال و آثار شاعران و نویسندگان قدیم ایران همت گماشت. به‌علاوه، بررسیِ تاریخ خاندان‌ها، تاریخ اجتماعی ادوار مختلف و حتی تاریخ عمومی نیز از حوزهٔ وسیع علایق و پژوهش او دور نماند.<ref name=''زرین‌کوب''>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= زرین‌کوب\|عنوان= دربارهٔ سعید نفیسی\|ژورنال= پیام نوین\|شماره= ۱\|صفحات= ۴۴تا۵۳}}</ref>{{سخ}}
	درنتیجه آنچه بحث دربارهٔ سعید نفیسی و ارزیابی آثار وی را دشوار می‌کند، علاوه‌بر تعدد آثار و تألیف‌هایش در حوزه‌های مختلف، شخصیت چندبعدی اوست که از وی مورخ، ادیب، منتقد و نویسنده ساخته است، آن‌هم نه ادیب و منتقدی ساده‌ و نه مورخ و نویسنده‌ای معمولی. نفیسی هم داستان کوتاه می‌نوشت، هم رمان، هم نمایشنامه و هم شاعر بود. او منتقدی بود که هم از ادبیات فارسی سخن می‌راند، هم از ادبیات روسی و فرانسوی. ضمناً در تاریخ‌نویسی، نه گذشته‌های باستانی و روزگاران پیش از تاریخ از قلمرو علاقهٔ او بیرون می‌ماند و نه تاریخ معاصر ایران و جهان. آثار سعید نفیسی به‌قدری متنوع و متعدد است که فهرست آن‌ها خود، مقاله‌ای مستقل است، به‌ویژه آنکه به‌جز آثار منتشرشده، نوشته‌های چاپ‌نشده بسیار و کتب استنساخ‌شده‌ای نیز از او به‌جای مانده است که مقدارش کمتر از آثار چاپ‌شدهٔ او نیست.<ref name= ''اتحاد''/>{{سخ}}		درنتیجه آنچه بحث دربارهٔ سعید نفیسی و ارزیابی آثار وی را دشوار می‌کند، علاوه‌بر تعدد آثار و تألیف‌هایش در حوزه‌های مختلف، شخصیت چندبعدی اوست که از وی مورخ، ادیب، منتقد و نویسنده ساخته است، آن‌هم نه ادیب و منتقدی ساده‌ و نه مورخ و نویسنده‌ای معمولی. نفیسی هم داستان کوتاه می‌نوشت، هم رمان، هم نمایشنامه و هم شاعر بود. او منتقدی بود که هم از ادبیات فارسی سخن می‌راند، هم از ادبیات روسی و فرانسوی. ضمناً در تاریخ‌نویسی، نه گذشته‌های باستانی و روزگاران پیش از تاریخ از قلمرو علاقهٔ او بیرون می‌ماند و نه تاریخ معاصر ایران و جهان. آثار سعید نفیسی به‌قدری متنوع و متعدد است که فهرست آن‌ها خود، مقاله‌ای مستقل است، به‌ویژه آنکه به‌جز آثار منتشرشده، نوشته‌های چاپ‌نشده بسیار و کتب استنساخ‌شده‌ای نیز از او به‌جای مانده است که مقدارش کمتر از آثار چاپ‌شدهٔ او نیست.<ref name= ''اتحاد''/>{{سخ}}
	سعید نفیسی از بدو تأسیس دانشگاه تهران، تاریخ ادبیات، تاریخ تمدن و تاریخ تصوف را در آنجا تدریس می‌کرد. در آخرین سمتش، وی مدرس ادبیات فارسیِ دورهٔ دکتری بود. هم‌زمان در مؤسسهٔ مطالعات اجتماعی دانشگاه نیز درس می‌داد. نفیسی از اعضای اولیهٔ و پیوستهٔ [[فرهنگستان زبان و ادب فارسی\|فرهنگستان]] بود و عضویت شورای فرهنگی سلطنتی را داشت. او مدت‌ها در دانشگاه‌های هند، پاکستان، افغانستان، اتحاد جماهیر شوروی، سوئد، دانمارک، بلژیک، آلمان، اتریش، سوئیس، چکسلواکی، رومانی، بلغارستان، فرانسه، ایتالیا، انگلیس، ایالات متحدهٔ آمریکا، سوریه و مصر تدریس کرد و با دانشمندان فرانسه، شوروی و هند رابطهٔ نزدیک داشت.<ref name= ''سلیمی''>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= مشیر سلیمی\|عنوان= شمه‌ای از زندگانی استاد سعید نفیسی\|ژورنال= مجلهٔ آموزش و پرورش (تعلیم و تربیت)\|شماره= ۶\|صفحات= ۶تا۸}}</ref>		سعید نفیسی از بدو تأسیس دانشگاه تهران، تاریخ ادبیات، تاریخ تمدن و تاریخ تصوف را در آنجا تدریس می‌کرد. در آخرین سمتش، وی مدرس ادبیات فارسیِ دورهٔ دکتری بود. هم‌زمان در مؤسسهٔ مطالعات اجتماعی دانشگاه نیز درس می‌داد. نفیسی از اعضای اولیهٔ و پیوستهٔ [[فرهنگستان زبان و ادب فارسی\|فرهنگستان]] بود و عضویت شورای فرهنگی سلطنتی را داشت. او مدت‌ها در دانشگاه‌های هند، پاکستان، افغانستان، اتحاد جماهیر شوروی، سوئد، دانمارک، بلژیک، آلمان، اتریش، سوئیس، چکسلواکی، رومانی، بلغارستان، فرانسه، ایتالیا، انگلیس، ایالات متحدهٔ آمریکا، سوریه و مصر تدریس کرد و با دانشمندان فرانسه، شوروی و هند رابطهٔ نزدیک داشت.<ref name= ''سلیمی''>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= مشیر سلیمی\|عنوان= شمه‌ای از زندگانی استاد سعید نفیسی\|ژورنال= مجلهٔ آموزش و پرورش (تعلیم و تربیت)\|شماره= ۶\|صفحات= ۶تا۸}}</ref>
خط ۲۰۲:		خط ۲۰۲:

	====[[نیما یوشیج\|نیما]] و دیگران====		====[[نیما یوشیج\|نیما]] و دیگران====
	آن روزها که در محافل ادبی ایران، بین طرف‌داران شعر نو و هواداران شعر قدیم مبارزه، شدت گرفته بود، از نفیسی خواستند که نظر خود را در این باره ابراز کند. او ضمن بحث مفصلی باتوجه‌به پیشینهٔ شعر فارسی در تمدن‌های کهن، نه قافیه و نه وزن عروضی را از شرایط اساسی شعر فارسی ندانست و با این استدلال، ملامت نوسرایان را جایز ندید. البته به‌نظر او باتوجه‌به سابقهٔ شعر عروضی، اگر شاعری بخواهد سخنش در دل مردم بنشیند بهتر است وزن عروضی را از دست ندهد. اگر قافیه را رعایت نکرد، باز چندان ~~ماخوذ نخواهد بود~~ و اگر شاعری، جسورتر بود و خواست وزن عروضی را رعایت نکند، باز به‌نظر نفیسی می‌تواند شعر هجایی بگوید؛ اما نفیسی شعری را که نه وزن عروضی داشته باشد و نه وزن هجایی، شعر نه، بلکه نثر مقطع یا موزون می‌داند.<ref name= ''اتحاد''/> او در ادامه می‌گوید:		آن روزها که در محافل ادبی ایران، بین طرف‌داران شعر نو و هواداران شعر قدیم مبارزه، شدت گرفته بود، از نفیسی خواستند که نظر خود را در این باره ابراز کند. او ضمن بحث مفصلی باتوجه‌به پیشینهٔ شعر فارسی در تمدن‌های کهن، نه قافیه و نه وزن عروضی را از شرایط اساسی شعر فارسی ندانست و با این استدلال، ملامت نوسرایان را جایز ندید. البته به‌نظر او باتوجه‌به سابقهٔ شعر عروضی، اگر شاعری بخواهد سخنش در دل مردم بنشیند بهتر است وزن عروضی را از دست ندهد. اگر قافیه را رعایت نکرد، باز نمی‌توان چندان بر او خرده گرفت و اگر شاعری، جسورتر بود و خواست وزن عروضی را رعایت نکند، باز به‌نظر نفیسی می‌تواند شعر هجایی بگوید؛ اما نفیسی شعری را که نه وزن عروضی داشته باشد و نه وزن هجایی، شعر نه، بلکه نثر مقطع یا موزون می‌داند.<ref name= ''اتحاد''/> او در ادامه می‌گوید:
	:<font color=DarkGreen>«این روزها چند تن از گویندگان هستند که شعر نو می‌سرایند، مانند آقایان [[شین.پرتو]]، [[تندرکیا]]، [[منوچهر شیبانی]]، شوریده، شرنگ، آرزو، [[نیما یوشیج]]، کولی، آریا، [[هوشنگ ابتهاج\|سایه]]، ا.صبح‌یاب، غروب و [[گلچین گیلانی]] که بیشتر از دیگران، آثارشان را در مطبوعات دیده‌ام. برخی از ایشان اصولی را که نوشتم رعایت می‌کنند و به همین جهت، گاهی شاهکارهای جالبی بیرون داده‌اند و این پسند و اقبال مردم خود بهترین میزان و معیار کار هنری است؛ زیرا مقصود از هنر تأثیر در ذهن و احساسات و اندیشهٔ مردم است. اگر اثری که هنرمند می‌خواهد نکند، رنج هنرمند بیهوده خواهد ماند و هنر بی‌اثر، کالای بی‌خریدار است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= نفیسی\|عنوان= شعر نو و کهن\|ژورنال= اطلاعات ماهانه\|شماره= ۶۱\|صفحات= ۳۹تا۴۱}}</ref></font>		:<font color=DarkGreen>«این روزها چند تن از گویندگان هستند که شعر نو می‌سرایند، مانند آقایان [[شین.پرتو]]، [[تندرکیا]]، [[منوچهر شیبانی]]، شوریده، شرنگ، آرزو، [[نیما یوشیج]]، کولی، آریا، [[هوشنگ ابتهاج\|سایه]]، ا.صبح‌یاب، غروب و [[گلچین گیلانی]] که بیشتر از دیگران، آثارشان را در مطبوعات دیده‌ام. برخی از ایشان اصولی را که نوشتم رعایت می‌کنند و به همین جهت، گاهی شاهکارهای جالبی بیرون داده‌اند و این پسند و اقبال مردم خود بهترین میزان و معیار کار هنری است؛ زیرا مقصود از هنر تأثیر در ذهن و احساسات و اندیشهٔ مردم است. اگر اثری که هنرمند می‌خواهد نکند، رنج هنرمند بیهوده خواهد ماند و هنر بی‌اثر، کالای بی‌خریدار است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی= نفیسی\|عنوان= شعر نو و کهن\|ژورنال= اطلاعات ماهانه\|شماره= ۶۱\|صفحات= ۳۹تا۴۱}}</ref></font>

خط ۲۳۴:		خط ۲۳۴:
	[[پرونده:Maktabeosta.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> <center/>]]		[[پرونده:Maktabeosta.jpg \|220px\|thumb\|بند انگشتی\|چپ\|<center> <center/>]]
	===کارنامه و فهرست آثار===		===کارنامه و فهرست آثار===
	====تألیف و تصحیح<ref name= ''کتاب‌شناسی''/><ref name= ''ملی''>{{یادکرد وب\|نشانی= http://~~www~~.nlai.ir/\|عنوان= آثار سعید نفیسی از سایت کتابخانه ملی ایران}}</ref>====		====تألیف و تصحیح<ref name= ''کتاب‌شناسی''/><ref name= ''ملی''>{{یادکرد وب\|نشانی= http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/bibliographicAdvancedSearchProcess.do;jsessionid=1C049705D6737065A5F5B1CFD5E63C01\|عنوان= آثار سعید نفیسی از سایت کتابخانه ملی ایران}}</ref>====
	# ''هدیهٔ دوستانه، از طرف حیدرعلی کمالی''، محمدحسین حسابی و سعید نفیسی، تهران: مطبعهٔ فاروس، ۱۳۰۴، به‌یادگار کنسرت‌های بزرگ ۱۷، ۲۰، ۲۳ و ۲۴تیرماه۱۳۰۴، تقدیم‌شده به علی‌نقی وزیری		# ''هدیهٔ دوستانه، از طرف حیدرعلی کمالی''، محمدحسین حسابی و سعید نفیسی، تهران: مطبعهٔ فاروس، ۱۳۰۴، به‌یادگار کنسرت‌های بزرگ ۱۷، ۲۰، ۲۳ و ۲۴تیرماه۱۳۰۴، تقدیم‌شده به علی‌نقی وزیری
	# ''آخرین یادگار نادرشاه''(نمایشنامه)، تهران: مجلهٔ شرق، ۱۳۰۵. تجدیدچاپ‌ها تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۸۱ و ۱۳۹۷ با عنوان «آخرین یادگار نادرشاه: بازی در سه پرده»		# ''آخرین یادگار نادرشاه''(نمایشنامه)، تهران: مجلهٔ شرق، ۱۳۰۵. تجدیدچاپ‌ها تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۸۱ و ۱۳۹۷ با عنوان «آخرین یادگار نادرشاه: بازی در سه پرده»
خط ۴۰۸:		خط ۴۰۸:

	==پیوند به بیرون==		==پیوند به بیرون==
	* {{یادکرد وب\|نشانی =http://~~www~~.nlai.ir\|عنوان= آثار سعید نفیسی از سایت کتابخانه ملی ایران \|تاریخ بازدید=۱۰دی۱۳۹۸}}		* {{یادکرد وب\|نشانی =http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/bibliographicAdvancedSearchProcess.do;jsessionid=1C049705D6737065A5F5B1CFD5E63C01\|عنوان= آثار سعید نفیسی از سایت کتابخانه ملی ایران \|تاریخ بازدید=۱۰دی۱۳۹۸}}