حبیب یغمایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

پرواز: /* اسلامی ندوشن */

2021-09-15T14:17:55Z

اسلامی ندوشن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۷
خط ۲۲۹:		خط ۲۲۹:

	===نگاهِ دیگران===		===نگاهِ دیگران===
	====[[~~محمداسلامی~~ ندوشن\|اسلامی ندوشن]]====		====[[محمدعلی اسلامی ندوشن\|اسلامی ندوشن]]====
	نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش [[مجله یغما\|مجله]]‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}یغمایی بیشتر شاعر بود تا نویسنده، بااین‌حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت هست، درحالی‌که در شیوه نثرش کهنگی لطیفی نهفته است.<ref>{{پک\|اتحاد\|ک= پژوهشگران معاصر ایران(ج۸)\|ص= ۱۰}}</ref>		نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش [[مجله یغما\|مجله]]‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}یغمایی بیشتر شاعر بود تا نویسنده، بااین‌حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت هست، درحالی‌که در شیوه نثرش کهنگی لطیفی نهفته است.<ref>{{پک\|اتحاد\|ک= پژوهشگران معاصر ایران(ج۸)\|ص= ۱۰}}</ref>

پرواز: /* اسلامی ندوشن */

2021-09-15T14:16:09Z

اسلامی ندوشن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۶
خط ۲۲۹:		خط ۲۲۹:

	===نگاهِ دیگران===		===نگاهِ دیگران===
	====[[اسلامی ندوشن]]====		====[[محمداسلامی ندوشن\|اسلامی ندوشن]]====
	نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش [[مجله یغما\|مجله]]‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}یغمایی بیشتر شاعر بود تا نویسنده، بااین‌حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت هست، درحالی‌که در شیوه نثرش کهنگی لطیفی نهفته است.<ref>{{پک\|اتحاد\|ک= پژوهشگران معاصر ایران(ج۸)\|ص= ۱۰}}</ref>		نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش [[مجله یغما\|مجله]]‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}یغمایی بیشتر شاعر بود تا نویسنده، بااین‌حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت هست، درحالی‌که در شیوه نثرش کهنگی لطیفی نهفته است.<ref>{{پک\|اتحاد\|ک= پژوهشگران معاصر ایران(ج۸)\|ص= ۱۰}}</ref>

طراوت بارانی در ‏۱۹ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۵۹

2020-06-08T10:59:09Z

نمایش تغییرات

پرواز در ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۵۶

2020-05-13T15:56:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۲۶
خط ۳۳۴:		خط ۳۳۴:
	# '''عامری نامه''':‌ به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، انتشارات مجله یغما، ۱۳۵۳شمسی، ۳۷۳صفحه.		# '''عامری نامه''':‌ به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، انتشارات مجله یغما، ۱۳۵۳شمسی، ۳۷۳صفحه.
	# '''مقالات فروغی''' جلد اول: اثر محمدعلی فروغی،‌ به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، انتشارات مجله یغما، ۱۳۵۳شمسی،‌ ۳۵۱صفحه.		# '''مقالات فروغی''' جلد اول: اثر محمدعلی فروغی،‌ به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، انتشارات مجله یغما، ۱۳۵۳شمسی،‌ ۳۵۱صفحه.
	# '''مقالات فروغی''' جلد دوم: نوشتهٔ محمدعلی فروغی به اهتمام حبیب یغمایی،‌تهران، مجله ~~یغما،‌۱۳۵۵ش،‌۳۰۶ص~~.		# '''مقالات فروغی''' جلد دوم: نوشتهٔ محمدعلی فروغی به اهتمام حبیب یغمایی،‌تهران، مجله یغما،‌۱۳۵۵شمسی، ‌۳۰۶صفحه.
	# '''محیط ادب''': مجموعه سی گفتار به پاس پنجاه سال تحقیقات و مطالعات سید محمد طباطبایی، به کوشش حبیب یغمایی و دیگران، تهران، دبیرخانه هیأت‌امنای کتابخانه‌های عمومی ~~کشور،‌۱۳۵۸ش،‌۴۸۸ص~~.		# '''محیط ادب''': مجموعه سی گفتار به پاس پنجاه سال تحقیقات و مطالعات سید محمد طباطبایی، به کوشش حبیب یغمایی و دیگران، تهران، دبیرخانه هیأت‌امنای کتابخانه‌های عمومی کشور، ‌۱۳۵۸شمسی،‌ ۴۸۸صفحه.
	# '''رجال عصر مشروطیت''': نوشته سید ابوالحسن علوی، به کوشش حبیب یغمایی و ایرج افشار، تهران، انتشارات اساطیر، ~~۱۳۶۳ش، ۱۷۵ص~~.		# '''رجال عصر مشروطیت''': نوشته سید ابوالحسن علوی، به کوشش حبیب یغمایی و ایرج افشار، تهران، انتشارات اساطیر، ۱۳۶۳شمسی، ۱۷۵صقحه.
	# '''نامه‌های طبیب نادرشاه''': ترجمه دکتر علی اصغر حریری، با مقدمه و اهتمام حبیب یغمایی، تهران، انجمن آثار ملی، ~~۱۳۴۰ش~~.		# '''نامه‌های طبیب نادرشاه''': ترجمه دکتر علی اصغر حریری، با مقدمه و اهتمام حبیب یغمایی، تهران، انجمن آثار ملی، ۱۳۴۰شمسی.
	# '''سازمان آموزش عمومی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی''': ترجمه سعید نفسی، به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، ~~۱۳۲۳ش، ۲۰ص~~.		# '''سازمان آموزش عمومی در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی''': ترجمه سعید نفسی، به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، ۱۳۲۳شمسی، ۲۰صفحه.
	===='''نشریات'''====		===='''نشریات'''====
	# '''نامه فرهنگستان''': [ده شماره و یک ضمیمه از ~~سال۱۳۲۲تا۱۳۲۹ش]~~. نشریه رسمی فرهنگستان ایران،‌این مجله از ابتدای سال۱۳۲۲ با مدیریت [[رشید یاسمی]] و سردبیری حبیب یغمایی شروع به انتشار کرد.		# '''نامه فرهنگستان''': ده شماره و یک ضمیمه از سال۱۳۲۲تا۱۳۲۹شمسی. نشریه رسمی فرهنگستان ایران،‌این مجله از ابتدای سال۱۳۲۲ با مدیریت [[رشید یاسمی]] و سردبیری حبیب یغمایی شروع به انتشار کرد.
	# '''روزنامه یغما''': این روزنامه با امتیاز مجله یغما منتشر می‌شد. از سال۱۳۲۳.		# '''روزنامه یغما''': این روزنامه با امتیاز مجله یغما منتشر می‌شد از سال۱۳۲۳.
	# '''[[مجله یغما]]''':‌ بزرگ‌ترین خدمت یغمایی به زبان فارسی و حوزه پژوهش‌های ایرانی، چاپ ~~ونشر مرتب سی~~ و ~~یک سال~~ مجله ~~یغماست.~~ از ~~سال۱۳۲۷ش~~.		# '''[[مجله یغما]]''':‌ بزرگ‌ترین خدمت یغمایی به زبان فارسی و حوزه پژوهش‌های ایرانی، چاپ و نشر سی‌ویک سالهٔ مجله به صورت مرتب است از سال۱۳۲۷شمسی.
	# '''انتشارات مجله یغما''': تکثیر و چاپ جداگانه برخی مقالات مفصل مجله و انتشار آن به صورت رساله مجزا، فعالیت دیگر انتشاراتی مجله یغما بوده است.		# '''انتشارات مجله یغما''': تکثیر و چاپ جداگانه برخی مقالات مفصل مجله و انتشار آن به صورت رساله مجزا، فعالیت دیگر انتشاراتی مجله یغما بوده است.
	===='''مقالات'''====		===='''مقالات'''====
خط ۳۵۱:		خط ۳۵۱:
	# '''دشواری‌های مجله‌نگاری'''		# '''دشواری‌های مجله‌نگاری'''
	# '''مباحث اجتماعی، انتقادی و مسائل روز'''		# '''مباحث اجتماعی، انتقادی و مسائل روز'''
	===~~جوایز و افتخارات~~===		===تقدیر===
	همزمان با رفتن یغمایی به لندن برای معالجه چشمانش، دانشگاه تهران مراسمی ترتیب داد، طی آن مراسم از یغمایی و چند تن دیگر تقدیر شد و دکترای افتخاری ادبیات از سوی دانشگاه تهران به آنان اهدا شد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۴۶}}</ref>		همزمان با رفتن یغمایی به لندن برای معالجه چشمانش، دانشگاه تهران مراسمی ترتیب داد، طی آن مراسم از یغمایی و چند تن دیگر تقدیر شد و دکترای افتخاری ادبیات از سوی دانشگاه تهران به آنان اهدا شد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۴۶}}</ref>
	===منابعی دربارهٔ شاعر و براساس آثارش===		===منابعی دربارهٔ شاعر و براساس آثارش===
خط ۳۷۰:		خط ۳۷۰:
	===بررسی چند اثر===		===بررسی چند اثر===
	====سرنوشت====		====سرنوشت====
	سرنوشت، دیوان اشعار حبیب یغمایی است. این دیوان، برگزیده‌ای از سروده‌های وی می‌باشد که به تشخیص خودش از سایر اشعارش بهتر است. '''سرنوشت''' در تیراژی بسیار ~~کم [~~۵۰۰نسخه] چاپ شده است. حبیب قطعه‌ای مشهوری به نام سرنوشت سروده بود و آن را در ~~مجله~~ یغما چاپ کرده بود که پس از انتشار آن، بحث‌های بسیاری پیش آمد، [[علی دشتی]]، محسن صدرالاشراف و دیگران مقالاتی در رابطه با آن اثر نوشتند. نام کتاب سرنوشت نیز برگرفته از همان قطعه مشهور است. قطعه مذکور همانند عنوانش شعری شک‌آمیز است. پس از انتشار این اثر دوستان شاعر و شاعران دیگری قطعات و قصاید ستایش‌آمیزی درباره آن سرودند که به نمونه‌ای از آن‌ها می‌پردازیم.		سرنوشت، دیوان اشعار حبیب یغمایی است. این دیوان، برگزیده‌ای از سروده‌های وی می‌باشد که به تشخیص خودش از سایر اشعارش بهتر است. '''سرنوشت''' در تیراژی بسیار کم، ۵۰۰نسخه چاپ شده است. حبیب قطعه‌ای مشهوری به نام سرنوشت سروده بود و آن را در [[مجبه یغما\|یغما]] چاپ کرده بود که پس از انتشار آن، بحث‌های بسیاری پیش آمد، [[علی دشتی]]، محسن صدرالاشراف و دیگران مقالاتی در رابطه با آن اثر نوشتند. نام کتاب سرنوشت نیز برگرفته از همان قطعه مشهور است. قطعه مذکور همانند عنوانش شعری شک‌آمیز است. پس از انتشار این اثر دوستان شاعر و شاعران دیگری قطعات و قصاید ستایش‌آمیزی درباره آن سرودند که به نمونه‌ای از آن‌ها می‌پردازیم.

	ابیاتی از قصیده استاد خلیل‌الله ~~خلیلی(~~برجسته‌ترین شاعر معاصر افغان):		ابیاتی از قصیده استاد خلیل‌الله خلیلی، برجسته‌ترین شاعر معاصر افغان:
	{{شعر\|سبک=color: darkblue}}{{ب\|به گیتی تا بود نازند مرد از فیض دانائی\|سخن‌نازان بود بر حضرت استاد یغمایی}}		{{شعر\|سبک=color: darkblue}}{{ب\|به گیتی تا بود نازند مرد از فیض دانائی\|سخن‌نازان بود بر حضرت استاد یغمایی}}
	{{ب\|بهار عمر را ماند به پیری شعر شادابش\|شگفتا معجز مرد است در پیری و برنائی}}		{{ب\|بهار عمر را ماند به پیری شعر شادابش\|شگفتا معجز مرد است در پیری و برنائی}}
خط ۳۸۰:		خط ۳۸۰:
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}
	=====از خور تا انارک=====		=====از خور تا انارک=====
	مثنوی «از خور تا انارک» از ~~بهترین و~~ زیبا‌ترین و روان‌ترین مثنوی‌هایی است که ساخته شده است. این مثنوی در کتاب سرنوشت درج شده است. با خواندن این اثر ~~شخص~~ به بیابان‌های وهم‌انگیز ~~می‌رود~~. ~~این اثر~~ به سبک اشعار جلال‌الممالک شباهت دارد.<ref name=شعر>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۳۰۳و۳۰۴}}</ref>		مثنوی «از خور تا انارک» از زیبا‌ترین و روان‌ترین مثنوی‌هایی است که ساخته شده است. این مثنوی در کتاب سرنوشت درج شده است. خواندن این اثر ما را به بیابان‌های وهم‌انگیز می‌برد. سبکش به سبک اشعار جلال‌الممالک شباهت دارد.<ref name=شعر>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۳۰۳و۳۰۴}}</ref>
	====نابینایی====		====نابینایی====
	~~نابینائی~~ از جمله آثار حبیب یغمایی بود که پس از انتشار بلافاصله مشهور شد. این منظومه را در کتاب «سرنوشت» می‌توان خواند. هنگامی که برای معالجه چشمانش به لندن رفته بود این منظومه را سروده است. در آن زمان چند روزی چشمانش بسته بود و او تحت تاثیر این حالت قرار گرفت و ~~اثر مذکور~~ را سرود~~. نابینائی~~ با این بیت آغاز می‌شود:		نابینایی از جمله آثار حبیب یغمایی بود که پس از انتشار بلافاصله مشهور شد. این منظومه را در کتاب «سرنوشت» می‌توان خواند. هنگامی که برای معالجه چشمانش به لندن رفته بود این منظومه را سروده است. در آن زمان چند روزی چشمانش بسته بود و او تحت تاثیر این حالت قرار گرفت و آن را سرود که با این بیت آغاز می‌شود:
	:دیگر آن آسمان نمی‌بینم		:دیگر آن آسمان نمی‌بینم
	:::خرمن کهکشان نمی‌بینم<ref name=شعر/>		:::خرمن کهکشان نمی‌بینم<ref name=شعر/>

پرواز: /* اسلامی ندوشن */

2020-05-13T15:44:59Z

اسلامی ندوشن

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۱۴
خط ۲۱۲:		خط ۲۱۲:
	تحقیق و تدریس کار همیشگیِ روزنامه‌نگاری بود که گاه گاهی شعر هم می‌سرود.		تحقیق و تدریس کار همیشگیِ روزنامه‌نگاری بود که گاه گاهی شعر هم می‌سرود.
	===نگاهِ دیگران===		===نگاهِ دیگران===
	===='''[[اسلامی ندوشن]]'''====		===='''[[محمدعلی اسلامی ندوشن]]'''====
	نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش مجله‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}حبیب بیشتر شاعر بود تا نویسنده، با این حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت است، درحالی که در شیوه نثرش کهنگی و لطیفی نهفته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۰}}</ref>		نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش مجله‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}حبیب بیشتر شاعر بود تا نویسنده، با این حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت است، درحالی که در شیوه نثرش کهنگی و لطیفی نهفته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۰}}</ref>

	===='''[[ایرج افشار]]'''====		===='''[[ایرج افشار]]'''====
	زندگی‌اش برای فرهنگِ درخشانِ ایران پربهره بود.{{سخ}}نثرش از نثر‌های شناخته شدهٔ روزگار ماست. لفظ دری در دست او حکم موم داشت هم در شعر و هم در نثر. استواری آهنگ خوش و ایجاز از مختصات سخن اوست.{{سخ}}یغمایی، '''پیراستاد‌مجله‌نویسی ایران'''، در راه پرپیچ‌وخمِ [[مجله یغما\|یغما]] رنج‌های دراز بر جان خرید و به راستی که در انتشار مجله معجزه کرد!<ref name=یادبود/>		زندگی‌اش برای فرهنگِ درخشانِ ایران پربهره بود.{{سخ}}نثرش از نثر‌های شناخته شدهٔ روزگار ماست. لفظ دری در دست او حکم موم داشت هم در شعر و هم در نثر. استواری آهنگ خوش و ایجاز از مختصات سخن اوست.{{سخ}}یغمایی، '''پیراستاد‌مجله‌نویسی ایران'''، در راه پرپیچ‌وخمِ [[مجله یغما\|یغما]] رنج‌های دراز بر جان خرید و به راستی که در انتشار مجله معجزه کرد!<ref name=یادبود/>

پرواز: /* برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد */

2020-05-13T15:38:26Z

برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۰۸
خط ۲۷۱:		خط ۲۷۱:
	یغمایی در مصاحبه‌ای دیگر می‌گوید: شعر و ادب باید استخوان‌بندی قدیم را داشته باشد و نو بشود، یعنی مطلب و فکر باید نو باشد و همه‌اش سر هم‌بندی دو سه کلمه به نام شعر نباشد. این‌ها نو نیست. نو مثنوی است، برای این‌که فکر نو دارد. شما اصلا به قافیه و وزن مثنوی اعتنا نکنید، به فکرش بنگرید که مثل دریا است. به قول یکی از فرنگی‌هایی که اشعار مولانا را می‌خواند: مثنوی تو را، «تو»‌ی بشر را به آسمان‌ها می‌برد و به جایی می‌رساند که دیگر تحمل نداری،‌ یعنی بشر تحملش را ندارد و پایین می‌افتد.		یغمایی در مصاحبه‌ای دیگر می‌گوید: شعر و ادب باید استخوان‌بندی قدیم را داشته باشد و نو بشود، یعنی مطلب و فکر باید نو باشد و همه‌اش سر هم‌بندی دو سه کلمه به نام شعر نباشد. این‌ها نو نیست. نو مثنوی است، برای این‌که فکر نو دارد. شما اصلا به قافیه و وزن مثنوی اعتنا نکنید، به فکرش بنگرید که مثل دریا است. به قول یکی از فرنگی‌هایی که اشعار مولانا را می‌خواند: مثنوی تو را، «تو»‌ی بشر را به آسمان‌ها می‌برد و به جایی می‌رساند که دیگر تحمل نداری،‌ یعنی بشر تحملش را ندارد و پایین می‌افتد.

	این جوان‌های امروزی، این به اصطلاح نوپردازها، باید فکرشان را درست کنند. اهمیتی ندارد اگر لفظ و قالب را به هم بزنند. بایستی فکر نو داشته باشند ولی شما کاوش کنید در این جست‌وجو مسلماً بعضی خوب‌ها را هم پیدا می‌کنید؛ مثلا شعرهای [[نادر نادرپور]]، [[فریدون مشیری]] و [[~~مهدیی اخوان‌~~ ثالث]] خوب است و خانم‌هایی هم هستند که خوب شعر می‌گویند. [[لیلا کسری]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]، [[ژاله قائم‌مقامی]](مادر پژمان)، [[پروین اعتصامی]] و [[سیمین بهبهانی]] از آن‌هاست.{{سخ}} درعین‌حال این را هم بگویم که چون من خود کهنه‌ام و به ادب و فرهنگ اصیل و قدیم و قویم فارسی معتقدم و بدان خو گرفته‌ام و «خوگری از عاشقی بتر بود»، به این جهت، از لغاتی چون: اردنانس، لجستیک، فرست (حاضر)، نه هست (غایب)، ترابری و کمثال این‌ها نفرت دارم و منظومه‌هایی را که غالباً بی‌مغز و بی‌معنی است و به نام شعر نو خوانده می‌شود مطلقاً نمی‌پسندم و همین یک بیت حافظ را:		این جوان‌های امروزی، این به اصطلاح نوپردازها، باید فکرشان را درست کنند. اهمیتی ندارد اگر لفظ و قالب را به هم بزنند. بایستی فکر نو داشته باشند ولی شما کاوش کنید در این جست‌وجو مسلماً بعضی خوب‌ها را هم پیدا می‌کنید؛ مثلا شعرهای [[نادر نادرپور]]، [[فریدون مشیری]] و [[مهدی اخوان ثالث]] خوب است و خانم‌هایی هم هستند که خوب شعر می‌گویند. [[لیلا کسری]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]، [[ژاله قائم‌مقامی]](مادر پژمان)، [[پروین اعتصامی]] و [[سیمین بهبهانی]] از آن‌هاست.{{سخ}} درعین‌حال این را هم بگویم که چون من خود کهنه‌ام و به ادب و فرهنگ اصیل و قدیم و قویم فارسی معتقدم و بدان خو گرفته‌ام و «خوگری از عاشقی بتر بود»، به این جهت، از لغاتی چون: اردنانس، لجستیک، فرست (حاضر)، نه هست (غایب)، ترابری و کمثال این‌ها نفرت دارم و منظومه‌هایی را که غالباً بی‌مغز و بی‌معنی است و به نام شعر نو خوانده می‌شود مطلقاً نمی‌پسندم و همین یک بیت حافظ را:
	:دریغ و درد که تا این زمان ندانستم		:دریغ و درد که تا این زمان ندانستم
	:::که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق		:::که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق
خط ۲۸۰:		خط ۲۸۰:
	:شعر ناگفتن بِه از شعری که باشد نادرست		:شعر ناگفتن بِه از شعری که باشد نادرست
	:::بچه نازادن بِه از شش ماهه افکندن جنین<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۴و۱۵}}</ref>		:::بچه نازادن بِه از شش ماهه افکندن جنین<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۴و۱۵}}</ref>

	==آثار و منبع‌شناسی==		==آثار و منبع‌شناسی==
	===سبک و لحن و ویژگی آثار===		===سبک و لحن و ویژگی آثار===

پرواز در ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۷

2020-05-13T15:17:15Z

نمایش تغییرات

پرواز در ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۳۶

2020-05-13T13:36:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۶
خط ۲۴۷:		خط ۲۴۷:
	ساده و آسان نوشت و پیش من افکند و گفت این هم داستان بانتیجه!		ساده و آسان نوشت و پیش من افکند و گفت این هم داستان بانتیجه!

	کتاب [[~~بوف‌~~ کور]] را که در هندوستان نوشته بود پیش از بازگشتش، [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی\|وزارت فرهنگ]] به من سپرد که اظهار نظر کنم. مکرر خواندم و نفهمیدم. اکنون نیز اقرار می‌کنم که نمی‌فهمم، کتابی که به زبان فرانسه ترجمه کرده‌اند و اهمیت بسیار دارد. امان از بی‌ذوقی و بی‌استعدادی!<ref name=یادبود/>		کتاب [[بوف کور ]] را که در هندوستان نوشته بود پیش از بازگشتش، [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی\|وزارت فرهنگ]] به من سپرد که اظهار نظر کنم. مکرر خواندم و نفهمیدم. اکنون نیز اقرار می‌کنم که نمی‌فهمم، کتابی که به زبان فرانسه ترجمه کرده‌اند و اهمیت بسیار دارد. امان از بی‌ذوقی و بی‌استعدادی!<ref name=یادبود/>
	===همراهی‌های سیاسی===		===همراهی‌های سیاسی===
	یغمایی اشعار سیاسی هم می‌سرود. چند غزل و قصیده در دوران جوانی سرود که در هفته‌نامه طوفان به چاپ رسید. هم‌زمان با کودتای ۲۸مرداد و به زندان افتادن یاران مصدق، قصیده‌ای برای معاون مجلس،‌ مهندس احمد رضوی سرود که موجب آزادی او شد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۳۰۵}}</ref>		یغمایی اشعار سیاسی هم می‌سرود. چند غزل و قصیده در دوران جوانی سرود که در هفته‌نامه طوفان به چاپ رسید. هم‌زمان با کودتای ۲۸مرداد و به زندان افتادن یاران مصدق، قصیده‌ای برای معاون مجلس،‌ مهندس احمد رضوی سرود که موجب آزادی او شد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۳۰۵}}</ref>

پرواز در ‏۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۹

2020-05-12T20:49:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۹
خط ۱۵۴:		خط ۱۵۴:
	:«این نکته را در این محضر مقدس مخصوصاً یاد کردم که اگر جناب‌ دکتر نهاوندی لطف و عنایتی داشته باشد، به استناد همین اوراق می‌توانند حکم استادی مرا صادر فرمایند! مقصود اصلی هم حقوق استادی است نه‌عنوانش! و نه تدریسش! و نه دانشش!»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =برین‌خوان‌یغما\|صفحه =۲۴۲و۲۴۳}}</ref>		:«این نکته را در این محضر مقدس مخصوصاً یاد کردم که اگر جناب‌ دکتر نهاوندی لطف و عنایتی داشته باشد، به استناد همین اوراق می‌توانند حکم استادی مرا صادر فرمایند! مقصود اصلی هم حقوق استادی است نه‌عنوانش! و نه تدریسش! و نه دانشش!»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =برین‌خوان‌یغما\|صفحه =۲۴۲و۲۴۳}}</ref>
	===داستان دوستان===		===داستان دوستان===
	در ~~سال‌های ۴۱ و ۴۲،~~ یغمایی برنامه‌ای هفتگی در رادیو ایران داشت. نخست «از یادداشت‌های یک استاد» نام داشت، سپس به «داستان دوستان» تغییر کرد. در هر قسمت، خصوصیات اخلاقی و زندگی یکی از بزرگان ادب‌ و فرهنگ ایران را که اغلب از دوستان وی بودند شرح می‌داد. نطقش نیز چون قلمش صادقانه، گیرا و جذاب بود. پس از این برنامه، حبیب گاهی در مجله شرح‌حالی مختصر از خود یا آثار بزرگان فرهنگ می‌نوشت.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =برین‌خوان‌یغما\|صفحه =۷}}</ref>		در سال‌های۴۱و۴۲، یغمایی برنامه‌ای هفتگی در رادیو ایران داشت. نخست «از یادداشت‌های یک استاد» نام داشت، سپس به «داستان دوستان» تغییر کرد. در هر قسمت، خصوصیات اخلاقی و زندگی یکی از بزرگان ادب‌ و فرهنگ ایران را که اغلب از دوستان وی بودند شرح می‌داد. نطقش نیز چون قلمش صادقانه، گیرا و جذاب بود. پس از این برنامه، حبیب گاهی در مجله شرح‌حالی مختصر از خود یا آثار بزرگان فرهنگ می‌نوشت.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =برین‌خوان‌یغما\|صفحه =۷}}</ref>
	===آرامید===		===آرامید===
	دوستان و خویشان با تابوت '''حبیب''' به خور رفتند. به یک مصراع از وصیت شاعرانه یغمایی که خواسته بود او را ''«در نمک‌زاری کجا از هر طرف فرسنگ‌هاست»'' پنهان کنند، عمل کردند.		دوستان و خویشان با تابوت '''حبیب''' به خور رفتند. به یک مصراع از وصیت شاعرانه یغمایی که خواسته بود او را ''«در نمک‌زاری کجا از هر طرف فرسنگ‌هاست»'' پنهان کنند، عمل کردند.
خط ۲۱۱:		خط ۲۱۱:
	شعر، نویسندگی، تدریس، تحقیق و روزنامه‌نگاری		شعر، نویسندگی، تدریس، تحقیق و روزنامه‌نگاری
	===نگاهِ دیگران===		===نگاهِ دیگران===
	====~~دیدگاه~~ '''[[اسلامی ندوشن]]'''====		===='''[[اسلامی ندوشن]]'''====
	نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش مجله‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}یغمایی بیشتر شاعر بود تا نویسنده، با این حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت هست، درحالی که در شیوه نثرش کهنگی لطیفی نهفته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۰}}</ref>		نکته‌سنج، شوخ طبع و دقیق بود. بزرگ‌ترین معشوقش مجله‌اش بود. با کوشش بسیاری آن را منتشر می‌کرد.{{سخ}}'''یغمایی''' با تاریخ و ادب ایران پیوند داشت و به پختگی رسیده بود. تنعم‌های معنوی نزد او گرامی‌تر بود و به مقام‌های دولتی چشم نداشت. او مردم و کشورش را بسیار دوست می‌داشت.<ref name=یادبود/> {{سخ}}یغمایی بیشتر شاعر بود تا نویسنده، با این حال من نثر‌های او را بر شعرهایش ترجیح می‌دهم. در مضامین شعرها و لحن گویندگی‌اش نوعی ضعف اراده و خفض شخصیت هست، درحالی که در شیوه نثرش کهنگی لطیفی نهفته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۰}}</ref>
	====~~دیدگاه~~'''[[ایرج افشار]]'''====		===='''[[ایرج افشار]]'''====
	زندگی‌اش برای فرهنگ درخشانِ ایران پربهره بود.{{سخ}}نثر یغمایی از نثر‌های شناخته شده روزگار ماست. لفظ دری در دست او حکم موم داشت. هم در شعر و هم در نثر. {{سخ}}استواری ، آهنگ خوش و ایجاز از مختصات سخن اوست.{{سخ}}یغمایی-'''پیراستاد‌مجله‌نویسی ایران'''- در راه پر پیچ‌وخم [[یغما]] رنج‌های دراز بر جان خرید و به راستی که در انتشار مجله معجزه کرد!<ref name=یادبود/>		زندگی‌اش برای فرهنگ درخشانِ ایران پربهره بود.{{سخ}}نثر یغمایی از نثر‌های شناخته شده روزگار ماست. لفظ دری در دست او حکم موم داشت. هم در شعر و هم در نثر. {{سخ}}استواری ، آهنگ خوش و ایجاز از مختصات سخن اوست.{{سخ}}یغمایی-'''پیراستاد‌مجله‌نویسی ایران'''- در راه پر پیچ‌وخم [[یغما]] رنج‌های دراز بر جان خرید و به راستی که در انتشار مجله معجزه کرد!<ref name=یادبود/>
	===='''[[جلال‌الدین همایی]]'''====		===='''[[جلال‌الدین همایی]]'''====
خط ۲۲۱:		خط ۲۲۱:
	===='''[[غلامرضا قدسی]]'''====		===='''[[غلامرضا قدسی]]'''====
	در بحث از جامعیت ادبی یغمایی، از یغماییِ پژوهشگر و مصحح متون نیز باید سخن گفت. مردی که در جوانی با فروغی کار کرده، ریزه‌کاری‌های نقد و تصحیح را از او آموخته بود و چون خود به استقلال کار کرد، آنچه را انجام داد، درست و صحیح و بی‌عیب انجام داد و سنگ تمام نهاد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصر ایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۵}}</ref>		در بحث از جامعیت ادبی یغمایی، از یغماییِ پژوهشگر و مصحح متون نیز باید سخن گفت. مردی که در جوانی با فروغی کار کرده، ریزه‌کاری‌های نقد و تصحیح را از او آموخته بود و چون خود به استقلال کار کرد، آنچه را انجام داد، درست و صحیح و بی‌عیب انجام داد و سنگ تمام نهاد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصر ایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۵}}</ref>
	====~~نظر~~ یکی از پسرانش====		====یکی از پسرانش====
	یغمایی می‌گفت: یکی از پسرهایم در «بنیاد شاهنامه» کار می‌کند. دیگری در باستان‌شناسی است که به‌تازگی شیئی را کشف کرده است که نمی‌دانم چیست. به من نمی‌گوید. خبرش را در روزنامه اطلاعات خواندم و تعجب کردم. وقتی از او پرسیدم چرا به من نمی‌گوید که در [[مجله یغما]] بنویسم، گفت: روزنامه‌ها را خوب می‌خوانند، مجلهٔ تو کهنه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۷}}</ref>		یغمایی می‌گفت: یکی از پسرهایم در «بنیاد شاهنامه» کار می‌کند. دیگری در باستان‌شناسی است که به‌تازگی شیئی را کشف کرده است که نمی‌دانم چیست. به من نمی‌گوید. خبرش را در روزنامه اطلاعات خواندم و تعجب کردم. وقتی از او پرسیدم چرا به من نمی‌گوید که در [[مجله یغما]] بنویسم، گفت: روزنامه‌ها را خوب می‌خوانند، مجلهٔ تو کهنه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =پژوهشگران‌معاصرایران\|جلد =هشتم\|صفحه =۱۷}}</ref>
	===از خودش و آثارش می‌گوید===		===از خودش و آثارش می‌گوید===
خط ۲۳۶:		خط ۲۳۶:
	می‌گویند که محصول عمر من در ادب و فرهنگ کشور قابل توجه است، اما خودم خوب درمی‌یابم که این همه بی‌ارزش است، و باری از نتیجه رنجی که در مدت زندگانی به دست آمده سخت ناراضی و ناخشنودم و به طور قطع اگر به راهی دیگر رفته بودم بهره‌ای سزاوارتر می‌بردم، ولی چه می‌توان کرد. جف‌القلم بماهو کائن الی‌یوم‌الدین.{{سخ}}چند می‌گویی که این کارست نیک، آن کار زشت{{سخ}}کار زشت و نیک نبود جز به حکم سرنوشت		می‌گویند که محصول عمر من در ادب و فرهنگ کشور قابل توجه است، اما خودم خوب درمی‌یابم که این همه بی‌ارزش است، و باری از نتیجه رنجی که در مدت زندگانی به دست آمده سخت ناراضی و ناخشنودم و به طور قطع اگر به راهی دیگر رفته بودم بهره‌ای سزاوارتر می‌بردم، ولی چه می‌توان کرد. جف‌القلم بماهو کائن الی‌یوم‌الدین.{{سخ}}چند می‌گویی که این کارست نیک، آن کار زشت{{سخ}}کار زشت و نیک نبود جز به حکم سرنوشت
	===نظرش درباره دیگران===		===نظرش درباره دیگران===
	====یادِ [[~~فروغ فرخزاد\|~~فروغ]]====		====یادِ [[فروغ]]====
	در اوایل سال ۱۳۳۷ دوستان و استادان یغمایی، بهمناسبت ده‌سالگی [[مجله یغما]] جشنی ادبی برگزار کردند. شاعران، نویسندگان و بزرگان طراز اول کشور در آن انجمن حضور داشتند. حبیب برای اولین بار [[فروغ ~~فرخزاد]]~~ را در آنجا دید. وی بیان احساسات فروغ در شعر را تحسین میکند و او را مبتکر سبکی بدیع و صاحب مکتبی خاص می‌داند. پس از مرگ فروغ، در مجله تسلیتی به اهل ادب و هنر و فرهنگ عرض می‌کند و این‌گونه درباره‌ٔ آن مرحوم می‌نویسد:		در اوایل سال ۱۳۳۷ دوستان و استادان یغمایی، بهمناسبت ده‌سالگی [[مجله یغما]] جشنی ادبی برگزار کردند. شاعران، نویسندگان و بزرگان طراز اول کشور در آن انجمن حضور داشتند. حبیب برای اولین بار فروغ فرخ‌زاد را در آنجا دید. وی بیان احساسات فروغ در شعر را تحسین میکند و او را مبتکر سبکی بدیع و صاحب مکتبی خاص می‌داند. پس از مرگ فروغ، در مجله تسلیتی به اهل ادب و هنر و فرهنگ عرض می‌کند و این‌گونه درباره‌ٔ آن مرحوم می‌نویسد:
	:در شمار مشترکین مجله بود. کتاب‌های خود را با امضاء خود به کتابخانه یغما اهدا می‌فرمود و به درخواست مجله، قطعات از اشعار خود را نیز می‌فرستاد.{{سخ}}فروغ فرخزاد اگر از عمق تحصبلات درسی به پایه [[ژاله قائم مقامی]] و [[پروین اعتصامی]] نیست، اما در بیان احساسات زنانه، عواطف نفسانی و صراحت لهجه در میان زنان شاعر فارسی ~~زبان -~~جز ~~مهستی-~~ بی‌نظیر و بی‌مانند است. او در وزن و در مضمون و معنی شعر مبتکر سبکی بدیع و صاحب مکتبی خاص است که در ادب و فرهنگ ایران وجود نداشته و شاغران نو‌پرداز مخصوصا بانوان معاصر، همه از پیروان و از شاگردان مکتب وی‌اند.{{سخ}}ما عادت کرده‌ایم که تمایلات عاشقانه از مردان بشنویم. مثلا از شعر سعدی لذت می‌بریم که می‌گوید:		:در شمار مشترکین مجله بود. کتاب‌های خود را با امضاء خود به کتابخانه یغما اهدا می‌فرمود و به درخواست مجله، قطعات از اشعار خود را نیز می‌فرستاد.{{سخ}}فروغ فرخزاد اگر از عمق تحصبلات درسی به پایه [[ژاله قائم مقامی]] و [[پروین اعتصامی]] نیست، اما در بیان احساسات زنانه، عواطف نفسانی و صراحت لهجه در میان زنان شاعر فارسی زبان، جز مهستی، بی‌نظیر و بی‌مانند است. او در وزن و در مضمون و معنی شعر مبتکر سبکی بدیع و صاحب مکتبی خاص است که در ادب و فرهنگ ایران وجود نداشته و شاغران نو‌پرداز مخصوصا بانوان معاصر، همه از پیروان و از شاگردان مکتب وی‌اند.{{سخ}}ما عادت کرده‌ایم که تمایلات عاشقانه از مردان بشنویم. مثلا از شعر سعدی لذت می‌بریم که می‌گوید:
	:میان ما و تو جز پیرهن نخواهد ماند		:میان ما و تو جز پیرهن نخواهد ماند
	:::وگر حجاب شود، تا به دامنش بدرم		:::وگر حجاب شود، تا به دامنش بدرم
خط ۲۴۷:		خط ۲۴۷:
	ساده و آسان نوشت و پیش من افکند و گفت این هم داستان بانتیجه!		ساده و آسان نوشت و پیش من افکند و گفت این هم داستان بانتیجه!

	کتاب [[بوف‌ کور]] را که در هندوستان نوشته بود پیش از بازگشتش، وزارت فرهنگ به من سپرد که اظهار نظر کنم. مکرر خواندم و نفهمیدم. اکنون نیز اقرار می‌کنم که نمی‌فهمم، کتابی که به زبان فرانسه ترجمه کرده‌اند و اهمیت بسیار دارد. امان از بی‌ذوقی و بی‌استعدادی!<ref name=یادبود/>		کتاب [[بوف‌ کور]] را که در هندوستان نوشته بود پیش از بازگشتش، [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی\|وزارت فرهنگ]] به من سپرد که اظهار نظر کنم. مکرر خواندم و نفهمیدم. اکنون نیز اقرار می‌کنم که نمی‌فهمم، کتابی که به زبان فرانسه ترجمه کرده‌اند و اهمیت بسیار دارد. امان از بی‌ذوقی و بی‌استعدادی!<ref name=یادبود/>
	===همراهی‌های سیاسی===		===همراهی‌های سیاسی===
	یغمایی اشعار سیاسی هم می‌سرود. چند غزل و قصیده در دوران جوانی سرود که در هفته‌نامه طوفان به چاپ رسید. هم‌زمان با کودتای ۲۸مرداد و به زندان افتادن یاران مصدق، قصیده‌ای برای معاون مجلس،‌ مهندس احمد رضوی سرود که موجب آزادی او شد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۳۰۵}}</ref>		یغمایی اشعار سیاسی هم می‌سرود. چند غزل و قصیده در دوران جوانی سرود که در هفته‌نامه طوفان به چاپ رسید. هم‌زمان با کودتای ۲۸مرداد و به زندان افتادن یاران مصدق، قصیده‌ای برای معاون مجلس،‌ مهندس احمد رضوی سرود که موجب آزادی او شد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان =ارج‌نامه حبیب یغمایی\|صفحه =۳۰۵}}</ref>

پرواز در ‏۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۲

2020-05-12T17:52:09Z

نمایش تغییرات