احمد عزیزی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Mshahangi1 در ‏۱۳ آبان ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۴۶

2024-11-03T05:46:51Z

@@ خط ۳۴۴: / خط ۳۴۴: @@
 شاعران انقلاب نوعی انتظام و التزام به سنت ادبی و دایره واژگانی سنت ادبی در کارهایشان  وجود دارد، اما ‌احمد عزیزی برخلاف آن‌ها دایره واژگانی جدیدی را به شعر پیشنهاد می‌کند که برخاسته از تخیل بی‌نظیر اوست. عزیزی آفاقی را به سمت شعر انقلاب ما باز می‌کند که باید بگویم که نزد خود او می‌ماند و دیگر شاعران نمی‌توانند و یا نمی‌خواهند که این شیوه بیانی را در پیش بگیرند.
 زبان و بیان شعر احمد عزیزی علی‌رغم زیبایی‌ها، بداعت و تازگی‌ای که دارد معضلاتی را هم به وجود آورده است، نوعی پراکندگی و تظاهر و فرازهای طنزآمیزی که نزدیک به فکاهه‌نویسی است در شعرهای عزیزی وجود دارد که شاعران نمی‌پذیرند این تظاهرها در شعرشان باشد. همان‌طور که [[یدالله رویایی]] در شعرش ماند و  کسی دیگری شعر حجم  نگفت،  احمد عزیزی نیز در شعر خودش ماند و  کس دیگری زبان و بیان او را نخواست یا نتوانست به نمایش‌ بگذارد.<ref name="منحصر">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/95121710979/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان=احمد عزیزی منحصر به فرد باقی ماند}}</ref>
 ===دیگران از نگاه احمد عزیزی===

محمد ایذجی: /* محمدرضا سنگری */

2022-03-03T12:10:29Z

محمدرضا سنگری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۰
خط ۳۲۵:		خط ۳۲۵:
	====[[محمدرضا سنگری]]====		====[[محمدرضا سنگری]]====
	هرچند پیرامون شعر عزیزی گفتگوهایی درگرفته است ولی متأسفانه نثر او اصلاً شناخته‌نشده است. در میان شعرا کم هستند کسانی که به نویسندگی نیز شناخته‌شده باشند. اما در این میان صاحب سبک‌ترین ایشان احمد عزیزی است. که نترس ترازمند و ترازمند بود و هم به لحاظ کمّی و هم به لحاظ کیفی قابل‌توجه بود.		هرچند پیرامون شعر عزیزی گفتگوهایی درگرفته است ولی متأسفانه نثر او اصلاً شناخته‌نشده است. در میان شعرا کم هستند کسانی که به نویسندگی نیز شناخته‌شده باشند. اما در این میان صاحب سبک‌ترین ایشان احمد عزیزی است. که نترس ترازمند و ترازمند بود و هم به لحاظ کمّی و هم به لحاظ کیفی قابل‌توجه بود.
	یکی از عناصری که برخی وجود آن را موجب کاهش زیبایی می‌شمرند تکرار است ولی برخلاف این نظر، عنصر تکرار یکی از عناصر زیبایی است و این عنصر به زیبایی هرچه‌تمام‌تر در ادبیات احمد عزیزی مشاهده می‌شود.		یکی از عناصری که برخی وجود آن را موجب کاهش زیبایی می‌شمرند تکرار است ولی برخلاف این نظر، عنصر تکرار یکی از عناصر زیبایی است و این عنصر به زیبایی هرچه‌تمام‌تر در ادبیات احمد عزیزی مشاهده می‌شود.
	افق نگاه احمد عزیزی، نگاه‌های عالی و متعالی او و قدرت شگفت انگیزش در کشف مضمون را نباید از یاد برد. شعر و نثر او باغ هزار پنجره از مضمون و علوم مختلف است و اگر بخواهیم به دنبال شباهت میان او و سایر ادبا بگردیم، بی‌درنگ باید او را شبیه به جبران خلیل جبران بدانیم.		افق نگاه احمد عزیزی، نگاه‌های عالی و متعالی او و قدرت شگفت انگیزش در کشف مضمون را نباید از یاد برد. شعر و نثر او باغ هزار پنجره از مضمون و علوم مختلف است و اگر بخواهیم به دنبال شباهت میان او و سایر ادبا بگردیم، بی‌درنگ باید او را شبیه به جبران خلیل جبران بدانیم.
	تلفیق واژه‌های دم‌دستی با واژه‌های مناسب از دیگر نکاتی بود که در ادبیات عزیزی وجود داشت و حیف آن‌که آموزش‌وپرورش و آموزش عالی در حق او جفا کرده و نسبت به او غفلت ورزیده است.<ref name="تشکر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.bultannews.com/fa/amp/news/459812\|عنوان=تشکر خانواده احمد عزیزی از رهبر انقلاب/ اشک های اسماعیل امینی در پاسداشت «احمد عزیز»}}</ref>		تلفیق واژه‌های دم‌دستی با واژه‌های مناسب از دیگر نکاتی بود که در ادبیات عزیزی وجود داشت و حیف آن‌که آموزش‌وپرورش و آموزش عالی در حق او جفا کرده و نسبت به او غفلت ورزیده است.<ref name="تشکر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.bultannews.com/fa/amp/news/459812\|عنوان=تشکر خانواده احمد عزیزی از رهبر انقلاب/ اشک های اسماعیل امینی در پاسداشت «احمد عزیز»}}</ref>

	====[[حسین اسرافیلی]]====		====[[حسین اسرافیلی]]====
	شعرهای عزیزی عکس‌برگردان روح و جانش بود. شعر او مملو از صمیمیت بود و تأثیرات گسترده مطالعات عمیق او در عرفان و فلسفه در شعر او متجلی شده است. عزیزی اهل مطالعه و تعمیق بود، تنوع موضوعات در شعر او به همراه فراوانی ترکیبات تازه و تعابیر نو جای بررسی بسیار دارد. باید از احمد عزیزی به‌عنوان یکی از کسانی یاد کنیم که به عمق بخشیدن به شعر معاصر نقش درخور توجهی داشت.<ref name="تشکر"/>		شعرهای عزیزی عکس‌برگردان روح و جانش بود. شعر او مملو از صمیمیت بود و تأثیرات گسترده مطالعات عمیق او در عرفان و فلسفه در شعر او متجلی شده است. عزیزی اهل مطالعه و تعمیق بود، تنوع موضوعات در شعر او به همراه فراوانی ترکیبات تازه و تعابیر نو جای بررسی بسیار دارد. باید از احمد عزیزی به‌عنوان یکی از کسانی یاد کنیم که به عمق بخشیدن به شعر معاصر نقش درخور توجهی داشت.<ref name="تشکر"/>

محمد ایذجی در ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۹

2022-03-03T12:09:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده		{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
	\|نام = احمد عزیزی		\|نام = احمد عزیزی
	\|تصویر =		\|تصویر = عزیزیاصلی.jpg
	\|توضیح تصویر =		\|توضیح تصویر =
	\|نام اصلی =		\|نام اصلی =

محمد ایذجی در ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۵

2022-03-03T12:05:53Z

@@ خط ۲۰۶: / خط ۲۰۶: @@
 ==زندگی و یادگار==
 ===بزرگداشت===
 {{بلی}} پنجاه و سومین «عصرانه ادبی فارس» ویژه پاسداشت مقام ادبی احمد عزیزی ۲۲دی۱۳۹۴ در خبرگزاری فارس برگزار خواهد شد.<ref name="تجلیل">{{یادکرد وب|نشانی=https://rahnava.ir|عنوان=تجلیل-از-مقام-ادبی-احمد-عزیزی}}</ref>

محمد ایذجی: /* سعید بیابانکی در خصوص پس‌گرفتن خانهٔ احمد عزیزی گفت: */

2022-03-03T11:42:53Z

سعید بیابانکی در خصوص پس‌گرفتن خانهٔ احمد عزیزی گفت:

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۱۲
خط ۳۴۷:		خط ۳۴۷:
	'''با پادشه بگوی که روزی مقدر است...'''		'''با پادشه بگوی که روزی مقدر است...'''

	سال‌ها فعالیت ادبی احمد عزیزی منجر به انتشار شمار زیادی کتاب شعر از وی شد. آثاری با ویژگی‌هایی بعضا منحصر به فرد و حتی متفاوت از یکدیگر.<ref name="">{{یادکرد وب\|نشانی=https://defapress.ir/fa/news/394086\|عنوان=حکم تخلیه خانه احمد عزیزی صادر شد}}</ref>		سال‌ها فعالیت ادبی احمد عزیزی منجر به انتشار شمار زیادی کتاب شعر از وی شد. آثاری با ویژگی‌هایی بعضا منحصر به فرد و حتی متفاوت از یکدیگر.<ref name="تخلیه">{{یادکرد وب\|نشانی=https://defapress.ir/fa/news/394086\|عنوان=حکم تخلیه خانه احمد عزیزی صادر شد}}</ref>

	===دیگران از نگاه احمد عزیزی===		===دیگران از نگاه احمد عزیزی===

محمد ایذجی در ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۲

2022-03-03T11:42:04Z

@@ خط ۳۳۲: / خط ۳۳۲: @@
 شاعران انقلاب نوعی انتظام و التزام به سنت ادبی و دایره واژگانی سنت ادبی در کارهایشان  وجود دارد، اما ‌احمد عزیزی برخلاف آن‌ها دایره واژگانی جدیدی را به شعر پیشنهاد می‌کند که برخاسته از تخیل بی‌نظیر اوست. عزیزی آفاقی را به سمت شعر انقلاب ما باز می‌کند که باید بگویم که نزد خود او می‌ماند و دیگر شاعران نمی‌توانند و یا نمی‌خواهند که این شیوه بیانی را در پیش بگیرند.
 زبان و بیان شعر احمد عزیزی علی‌رغم زیبایی‌ها، بداعت و تازگی‌ای که دارد معضلاتی را هم به وجود آورده است، نوعی پراکندگی و تظاهر و فرازهای طنزآمیزی که نزدیک به فکاهه‌نویسی است در شعرهای عزیزی وجود دارد که شاعران نمی‌پذیرند این تظاهرها در شعرشان باشد. همان‌طور که [[یدالله رویایی]] در شعرش ماند و  کسی دیگری شعر حجم  نگفت،  احمد عزیزی نیز در شعر خودش ماند و  کس دیگری زبان و بیان او را نخواست یا نتوانست به نمایش‌ بگذارد.<ref name="منحصر">{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/95121710979/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان=احمد عزیزی منحصر به فرد باقی ماند}}</ref>
 ===دیگران از نگاه احمد عزیزی===

محمد ایذجی در ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۵

2022-03-03T09:55:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۵
خط ۴۱۱:		خط ۴۱۱:

	ثبت است بر جریده عالم دوام ما ... <ref name="دلنوشته">{{یادکرد وب\|نشانی=http://fashnews.ir/fa/print/52291/\|عنوان=دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی}}</ref>		ثبت است بر جریده عالم دوام ما ... <ref name="دلنوشته">{{یادکرد وب\|نشانی=http://fashnews.ir/fa/print/52291/\|عنوان=دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی}}</ref>


			====[[افشین علاء]] در یادداشتی تلگرامی به مناسبت درگذشت «احمد عزیزی» شاعر، نوشت:====
			احمد عزیزی از زمره کسانی است که ذیل عنوان “شاعر انقلاب” شناخته می شوند. هم به جهت مضامین بسیاری از آثارش، هم به سبب تعلق خاطری که به انقلاب اسلامی، دفاع مقدس، امام و رهبری داشت. حشر و نشر با شخصیت هایی چون نخست وزیر دوران ریاست جمهوری رهبر انقلاب و حمایت ویژه مهندس میرحسین موسوی از احمد عزیزی نیز زبانزد خاص و عام است.
			در انظار عموم و در محافل دوستانه نیز نام و مشی احمد عزیزی بیشتر در کنار نام و مشی کسانی چون استاد “یوسفعلی میرشکاک” شناخته شده است. البته با دو جهان ذهنی و زبانی متفاوت. هر قدر نگاه و زبان میرشکاک “جلالی” است، نگاه و جوهر آثار احمد عزیزی را “جمالی” می دانم.
			او اگرچه شاعری کلاسیک محسوب می شود، اما در نظم و نثر، صاحب کشف ها و نوآوری های زبانی و مضمونی بسیاری است. تا حدی که می توان گفت برخی از شاعران و نویسندگان جوان تر تحت تأثیر فضای پارادوکسیکال حماسی – رمانتیک آثار دهه شصت او قرار گرفتند و به شهرت رسیدند. به ویژه نثرهای شاعرانه اش که «شطحیات» نام گرفت و «کفش های مکاشفه»اش شهرت فراوان یافت.
			بنده به جهت توفیق الفتی که از نوجوانی با دو نسل پیش کسوت و جوان تر شعر انقلاب داشتم، علاوه بر سعادت درک محضر بزرگانی چون اوستا، مشفق، سپیده کاشانی، سبزواری، شاهرخی و… با حلقه جوان تر این سلسله از جمله احمد عزیزی هم آشنا بودم.
			شهادت می دهم که او را شاعری آگاه، خوش محضر و صمیمی یافتم و جز ادب و احترام آمیخته به نازک طبعی و مهر، چیزی از او ندیدم. اقامت چندین ساله اش در زادگاهم شهرستان نور نیز سبب افزایش ارادت بنده به ایشان و لطف و محبت آن عزیز به بنده شد. افسوس که نه سال پایانی عمر کوتاه او در بستر بیماری ناشی از سکته مغزی و با ضریب هشیاری بسیار پایین سپری شد. با آن وخامت حال طولانی مدت، خانواده گرامی اش نیز با دشواری های غیر قابل تصور دست به گریبان شدند. به خصوص خواهر رنج دیده و فداکاری که سالها پروانه وار گرد آن جان بیمار چرخید و عاشقانه از او پرستاری کرد. اما از نگاهی دیگر می توان گفت خوشا به حالش که تلخی سال هایی را که در دوران ناهشیاری او بر ما هشیاران گذشت ندید! بگذریم…

			روحش شاد و یادش گرامی باد.
			<ref name="افشین">{{یادکرد وب\|نشانی=http://www.ensafnews.com/54442\|عنوان=در غم فراق آن آگاه ناهشیار \| افشین علاء}}</ref>

	==آثار و کتابشناسی==		==آثار و کتابشناسی==

محمد ایذجی: /* دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی */

2022-03-03T09:51:37Z

دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۳۷۹:		خط ۳۷۹:
	====دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی====		====دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی====
	'''عزیزی که احمد بود'''		'''عزیزی که احمد بود'''

	نغمه ها را به یاد بسپار،که تا چشم به هم بزنی، پرنده ها کوچ کرده اند. پرنده ها هرچقدر خوش نواتر،هرچقدر بی قرارتر، و هرچقدر عاشق تر و شیدا تر باشند، رفتنی ترند. می روند اما نه برای همیشه.		نغمه ها را به یاد بسپار،که تا چشم به هم بزنی، پرنده ها کوچ کرده اند. پرنده ها هرچقدر خوش نواتر،هرچقدر بی قرارتر، و هرچقدر عاشق تر و شیدا تر باشند، رفتنی ترند. می روند اما نه برای همیشه.

محمد ایذجی در ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۱

2022-03-03T09:51:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۳۷۵:		خط ۳۷۵:

	ای سوختگان! حال که ما را ملاقات حضرت صاحب، میسر نیست و از منزل آن آرام جان و کعبۀ دل، ما را خبر نه، بهتر آنکه بر دامن سید علی آویزیم و به واسطۀ وی عطر گلشن ولایت در مشام جان بیامیزیم؛ آری! اگر ما را به ابروی صاحب‌الزمان، نه سعادت پیوستن است ... خامنه‌ای به دست است.<ref name="پرونده"/>		ای سوختگان! حال که ما را ملاقات حضرت صاحب، میسر نیست و از منزل آن آرام جان و کعبۀ دل، ما را خبر نه، بهتر آنکه بر دامن سید علی آویزیم و به واسطۀ وی عطر گلشن ولایت در مشام جان بیامیزیم؛ آری! اگر ما را به ابروی صاحب‌الزمان، نه سعادت پیوستن است ... خامنه‌ای به دست است.<ref name="پرونده"/>


			====دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی====
			'''عزیزی که احمد بود'''
			نغمه ها را به یاد بسپار،که تا چشم به هم بزنی، پرنده ها کوچ کرده اند. پرنده ها هرچقدر خوش نواتر،هرچقدر بی قرارتر، و هرچقدر عاشق تر و شیدا تر باشند، رفتنی ترند. می روند اما نه برای همیشه.

			پرنده ها هرچقدر خوش نواتر،هرچقدر بی قرارتر، و هرچقدر عاشق تر و شیدا تر باشند، رفتنی ترند.

			می روند اما نه برای همیشه.

			آنها فقط کوچ می کنند؛ از این باغ به باغی دیگر، از این پنجره به پنجره ای دیگر؛ و از این بهار به بهاری دیگر.

			آنها روزی بعد، سالی بعد، قرنی بعد، و حتی هزاره هایی بعد، دوباره تکرار می شوند و تو را اگر چشمی و گوشی
			باشد، نه در سر، که در جان،اگر عاشق و خود از تبار عاشقان باشی،این تکرار،همزاد تو نیز خواهد بود.

			و این است که تو در هزاره هایی دیگر، همان پرند ه ها را می بینی و همان نغمه ها را دیگر بارمی بینی و همان
			نغمه ها را باردیگر می شنوی.

			این بار پرنده ای کوچید که سالیان بلندی بر شاخسار درخت سبز انقلاب ، غزلخوانی و مثنوی خوانی می کرد.

			کیست از اصحاب عشق و معرفت، که او را نشناسد؟

			عزیز بود ، همچو نام عزیزش که "احمد عزیزی" بود.

			صفا و طراوت کوهساران کرمانشاه، در روح زلال و آبی اش جاری بود.

			نه اهل نام بود و نه اهل جاه و مکنت و آوازه، اگرچه آوازخوانی بی بدیل بود در دنیای موسیقی کلمات نیز...

			او از شاخه بال گشود و رفت، اما نغمه های زیبایش در حنجره کلمات بیادگار ماند.

			بیاییم به احترامش، این بیت از خواجه شیراز را زمزمه کنیم که فرمود:

			هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

			ثبت است بر جریده عالم دوام ما ... <ref name="دلنوشته">{{یادکرد وب\|نشانی=http://fashnews.ir/fa/print/52291/\|عنوان=دلنوشتهٔ سیدرضا سیددانش در فراق احمد عزیزی}}</ref>

	==آثار و کتابشناسی==		==آثار و کتابشناسی==

محمد ایذجی در ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۴۱

2022-03-03T08:41:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۱
خط ۳۲۶:		خط ۳۲۶:
	احمد عزیزی در سال‌های ۶۳ تا ۶۸ یکی از چهره‌های درخشان شعر در عصر انقلاب بود و با تکنیک‌های تازه شعر انقلابی و مذهبی به خوبی آشنایی داشت. او صعود به قله شعر دینی را در فرم جدید از اولین قدم آغاز کرد و تا این اواخر بی‌وقفه، شعر سرود و در دهه‌ هفتاد و هشتاد یک تنه عمرش را وقف سرودن کرد.		احمد عزیزی در سال‌های ۶۳ تا ۶۸ یکی از چهره‌های درخشان شعر در عصر انقلاب بود و با تکنیک‌های تازه شعر انقلابی و مذهبی به خوبی آشنایی داشت. او صعود به قله شعر دینی را در فرم جدید از اولین قدم آغاز کرد و تا این اواخر بی‌وقفه، شعر سرود و در دهه‌ هفتاد و هشتاد یک تنه عمرش را وقف سرودن کرد.
	چشم‌انداز شعر عزیزی، افقی وسیع را به روی خواننده می‌گشاید. افقی که پاسدار ارزش‌های دینی و انقلابی است. شعر عزیزی، جوهر بسیاری از میراث شاعران در شعر دفاع مقدس بود. همگامی او با شاعران نسل اول انقلاب گامی موثر در جهت رواج بدیهه‌گویی شعر انقلاب با تصاویر تازه شد؛ تصاویری که در قالب مثنوی و اوزان عروضی خوش‌آهنگ عرضه می‌شد و معیار این زیبایی دمیدن روح هنر در کالبد یا در قالب شعر سنتی بود. چه غافلند شاعران و منتقدان و ترانه‌سرایانی که هنوز یک گام فراتر از خود نرفته، ارزش شعرهای احمد عزیزی را نادیده می‌انگارند و غافل‌تر از این شاعران و به ظاهر منتقدان و به تقلید ترانه‌سرا، شاعرانی بودند که تازه در مسیر شاعری پا نهاده بودند و دل احمد عزیزی را می‌آزردند. آن شاعران و تازه واردان، احمد را در حوزه هنری که خانه‌اش بود، نمی‌پذیرفتند. هر چند که بهتر است از این موضوع بگذریم و به جریان شعری که احمد عزیزی از سرآمدان آن بود بپردازیم.<ref name="ژولیده">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.ibna.ir/fa/shortint/202426/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%B2%D9%8A%D8%B2%D9%8A-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%86%D9%87-%DA%98%D9%88%D9%84%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%8A%D8%B4%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B1%D9%8A\|عنوان=احمد عزيزي شاعر انقلاب است، نه ژوليده نيشابوري!}}</ref>		چشم‌انداز شعر عزیزی، افقی وسیع را به روی خواننده می‌گشاید. افقی که پاسدار ارزش‌های دینی و انقلابی است. شعر عزیزی، جوهر بسیاری از میراث شاعران در شعر دفاع مقدس بود. همگامی او با شاعران نسل اول انقلاب گامی موثر در جهت رواج بدیهه‌گویی شعر انقلاب با تصاویر تازه شد؛ تصاویری که در قالب مثنوی و اوزان عروضی خوش‌آهنگ عرضه می‌شد و معیار این زیبایی دمیدن روح هنر در کالبد یا در قالب شعر سنتی بود. چه غافلند شاعران و منتقدان و ترانه‌سرایانی که هنوز یک گام فراتر از خود نرفته، ارزش شعرهای احمد عزیزی را نادیده می‌انگارند و غافل‌تر از این شاعران و به ظاهر منتقدان و به تقلید ترانه‌سرا، شاعرانی بودند که تازه در مسیر شاعری پا نهاده بودند و دل احمد عزیزی را می‌آزردند. آن شاعران و تازه واردان، احمد را در حوزه هنری که خانه‌اش بود، نمی‌پذیرفتند. هر چند که بهتر است از این موضوع بگذریم و به جریان شعری که احمد عزیزی از سرآمدان آن بود بپردازیم.<ref name="ژولیده">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.ibna.ir/fa/shortint/202426/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%B2%D9%8A%D8%B2%D9%8A-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%86%D9%87-%DA%98%D9%88%D9%84%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%8A%D8%B4%D8%A7%D8%A8%D9%88%D8%B1%D9%8A\|عنوان=احمد عزيزي شاعر انقلاب است، نه ژوليده نيشابوري!}}</ref>

			====[[حمیدرضا شکارسری]]====
			احمد عزیزی در شعر انقلاب و در عرصه شعر دینی چهار دهه اخیر یک چهره تنها و منحصر به فرد باقی ماند.
			زبان و بیان خاص احمد عزیزی در شعرهاش، ویژه خود او ماند. زبان و بیان عزیزی با تخیل عجیب و غریب گسترده او همخوانی داشت و به همین خاطر تأثیرات او را در شعر دیگر شاعران انقلاب قابل ردیابی نمی‌دانم.
			شاعران انقلاب نوعی انتظام و التزام به سنت ادبی و دایره واژگانی سنت ادبی در کارهایشان وجود دارد، اما ‌احمد عزیزی برخلاف آن‌ها دایره واژگانی جدیدی را به شعر پیشنهاد می‌کند که برخاسته از تخیل بی‌نظیر اوست. عزیزی آفاقی را به سمت شعر انقلاب ما باز می‌کند که باید بگویم که نزد خود او می‌ماند و دیگر شاعران نمی‌توانند و یا نمی‌خواهند که این شیوه بیانی را در پیش بگیرند.
			زبان و بیان شعر احمد عزیزی علی‌رغم زیبایی‌ها، بداعت و تازگی‌ای که دارد معضلاتی را هم به وجود آورده است، نوعی پراکندگی و تظاهر و فرازهای طنزآمیزی که نزدیک به فکاهه‌نویسی است در شعرهای عزیزی وجود دارد که شاعران نمی‌پذیرند این تظاهرها در شعرشان باشد. همان‌طور که [[یدالله رویایی]] در شعرش ماند و کسی دیگری شعر حجم نگفت، احمد عزیزی نیز در شعر خودش ماند و کس دیگری زبان و بیان او را نخواست یا نتوانست به نمایش‌ بگذارد.<ref name="منحصر">{{یادکرد وب\|نشانی=https://www.isna.ir/news/95121710979/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%B2%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF\|عنوان=احمد عزیزی منحصر به فرد باقی ماند}}</ref>

	===دیگران از نگاه احمد عزیزی===		===دیگران از نگاه احمد عزیزی===