<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Sardabiri1</id>
	<title>ویکی‌ادبیات - مشارکت‌های کاربر [fa]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=Sardabiri1"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7/Sardabiri1"/>
	<updated>2026-06-13T13:23:30Z</updated>
	<subtitle>مشارکت‌های کاربر</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.42.1</generator>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%B3%D8%AA_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;diff=47964</id>
		<title>تست جدید</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%B3%D8%AA_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;diff=47964"/>
		<updated>2024-10-24T04:20:31Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرجع با عنوان فارسی در نام &amp;lt;ref name=&amp;quot;a&amp;quot;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرجع با تکرار عنوان فارسی در نام &amp;lt;ref name=&amp;quot;a&amp;quot;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرجع اول&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot;&amp;gt;نظر افشار&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
استفاده دوباره!&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست تصویر جدید!&amp;lt;ref name=&amp;quot;:3&amp;quot;&amp;gt;[https://esanj.ir/ سایت درج]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
متن تست دوم&amp;lt;ref name=&amp;quot;:3&amp;quot; /&amp;gt;سس&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sample-city.jpg|بندانگشتی|تصویر نمونه یک شهر رو اینجا گذاشتم!]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Test]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8018|عنوان =تعبیر سید علی خامنه‌ای درباره جلال آل‌احمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برای تست ویرایشگر دیداری، این متن را اضافه کردم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt; &amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8018|عنوان=تعبیر سید علی خامنه‌ای درباره جلال آل‌احمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{نستعلیق|چو ایران مباشد تن من مباد}}‎&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 {{آغاز نستعلیق}}&lt;br /&gt;
 {{شعر|نستعلیق}}&lt;br /&gt;
 {{ب|به نام خداوند جان و خرد|کزین برتر اندیشه برنگذرد}}&lt;br /&gt;
 {{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
 {{پایان نستعلیق}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مخالفت با [[ولایت عزرائیل]] ==&lt;br /&gt;
وقتی یادداشت‌های سفر آل‌احمد و دانشور به «ولایت عزرائیل» منتشر شد، صداهای مخالف در فضا طنین انداخت. [آیت‌الله] [[سید علی خامنه‌ای]] که از دوستداران کتاب‌های آل‌احمد بود، این اعتراض را به گوش او رساند. آل‌احمد سربالا پاسخ داد؛ ولی به سال۴۶ متنی را در [[نشریه دنیای جدید]] منتشر کرد با عنوان «آغاز یک نفرت». دنیای جدید برای همیشه تعطیل شد. قمی‌ها همان متن را با تیتر «اسرائیل، عامل امپرالیسم» منتشر کردند. رضایت نسبی کسب شد. &amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|جلال آل‌احمد|۱۳۷۳|ک=سفر به ولایت عزرائیل}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سر پرشور ===&lt;br /&gt;
[[جواد مجابی|مجابی]] و [[محمدعلی سپانلو|سپانلو]] مصاحبه را شروع کردند و رفته‌رفته تعدادی دیگری نیز به آن‌ها اضافه شدند. بحث به موضوعات سیاسی کشید. جلال با صدای بلند شروع به انتقاد از حکومت کرد و گفت:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«می‌خواهند تا سال۲۰۰۰ در این مملکت تعداد دهات را از ۱۰هزار به ۲هزار برسانند و این قتل‌عام بزرگ سنت‌های ایرانی است...» &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
= تست عنوان صفحه =&lt;br /&gt;
آل‌احمد و دانشور به «ولایت عزرائیل» منتشر شد، صداهای مخالف در فضا طنین انداخت. [آیت‌الله] [[سید علی خامنه‌ای]] که از دوستداران کتاب‌های آل‌احمد بود، این اعتراض را به گوش او رساند. آل‌احمد سربا&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست زمان سرور : &lt;br /&gt;
10:31 صبح&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات نهاد&lt;br /&gt;
|بالا = بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان &lt;br /&gt;
|تصویر = [[پرونده:Adabiatirani.jpg|100px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر = بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
|تصویر۲ = [[پرونده:AdabiatiraniPlace.jpg|200px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر۲ = ساختمان کنونی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|بنانهاده= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (معاونت فرهنگی) &lt;br /&gt;
|وضعیت= یازدهمین سال تأسیس &lt;br /&gt;
|وظایف حاکمیتی= برگزاری جشنواره‌های بزرگ ادبی  &lt;br /&gt;
|وظایف خودتعریف= برنامه‌ریزی و اجرای طرح‌هایی با محورهای پژوهشی، آموزشی، تولید و ترویج، بین‌الملل و جشنواره‌ها &lt;br /&gt;
|قوانین یا آیین‌نامه‌های مرتبط= &lt;br /&gt;
|وضعیت حقوقی= زیر نظر معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی &lt;br /&gt;
|ساحت= &lt;br /&gt;
|هدف= گسترش و ترویج ادبیات&lt;br /&gt;
|تمرکز= بر ادبیات داستانی و شعر&lt;br /&gt;
|شیوه‌های عمل=&lt;br /&gt;
|رویدادهای تحت پوشش= جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد، جایزهٔ ادبی پروین اعتصامی، جایزهٔ ادبی ملک‌الشعرای بهار و جشنوارهٔ شعر فجر  &lt;br /&gt;
|محصولات= دبیرخانهٔ جوایز ادبی جلال آل‌احمد، پروین اعتصامی و ملک‌الشعرای بهار، جشنوارهٔ شعر فجر و مجمع انجمن‌های ادبی &lt;br /&gt;
|گستره فعالیت= حوزهٔ ادبیات داستانی و حوزهٔ شعر &lt;br /&gt;
|شعبات= &lt;br /&gt;
|ریاست= مهدی قزلی &lt;br /&gt;
|افراد کلیدی= مهدی قزلی (مدیرعامل)، جواد محقق (معاونت شعر)، ابراهیم زاهدی‌مطلق (معاونت داستان)&lt;br /&gt;
|مقر= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی &lt;br /&gt;
|مکان= تهران، بلوار کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچهٔ پنجم (اعرابی)، پلاک ۶&lt;br /&gt;
|تصویر نقشه = [[پرونده:AdabiatiraniMap.png|100px]]&lt;br /&gt;
|مراجعه‌کنندگان= نویسندگان، شاعران و منتقدان ادبی &lt;br /&gt;
|خدمت‌گیرندگان= &lt;br /&gt;
|تخمین گردش مالی یک‌ساله= &lt;br /&gt;
|وبگاه= http://adabiatirani.com/ &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات رویداد&lt;br /&gt;
|بالا = جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد&lt;br /&gt;
|عنوان = جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد&lt;br /&gt;
|تصویر = [[پرونده:JalalLiteraryPrize.png|80px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر = آرم جایزه ادبی جلال&lt;br /&gt;
|تصویر۲ = [[پرونده:JalalLiteraryPrize11.jpg|250px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر۲ = تصویر جایزه ادبی جلال 11 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|وضعیت= در حال برگزاری دوره دوازدهم&lt;br /&gt;
|نوع= ادبیات داستانی&lt;br /&gt;
|بسامد= &lt;br /&gt;
|بنانهاده= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (معاونت فرهنگی)&lt;br /&gt;
|وضعیت حقوقی= [http://jalal.adabiatirani.com/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87/ مصوب پانصد و نود و سومین جلسه مورخ ۲۳/۰۸/۱۳۸۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی]&lt;br /&gt;
|هدف=  ارتقای زبان و ادبیات ملی و دینی و نیز تشویق نوشته‌هایی با هویت و خاستگاه ایرانی&lt;br /&gt;
|آخرین شعار= &lt;br /&gt;
|مقر= بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
|مکان دبیرخانه= خیابان کریم‌خان. خیابان سنایی کوچه پنجم اعرابی. پلاک ۶&lt;br /&gt;
|مکان برگزاری= تالار وحدت – پژوهشگاه فرهنگ، هنر و معماری - کتابخانه ملی&lt;br /&gt;
|رویداد قبلی= &lt;br /&gt;
|رویداد بعدی= &lt;br /&gt;
|نقش‌آفرینان داخلی= تمام کتاب‌های ادبیِ منتشرشدهٔ داخل کشور را دربرمی‌گیرد&lt;br /&gt;
|نقش‌آفرینان خارجی= &lt;br /&gt;
|گستره = ملی&lt;br /&gt;
|بازدیدکنندگان= اهالی ادبیات و عامه مردم.&lt;br /&gt;
|برنامه‌های جنبی= «ادبیات داستانی افغانستان»، «یک دههٔ ادبیات اقتصاد و پیامدهای اجتماعی کار» و «آتیهٔ ادبیات ایرانی»&lt;br /&gt;
|ریاست = وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی&lt;br /&gt;
|دبیر = مهدی قزلی&lt;br /&gt;
|افراد کلیدی = &lt;br /&gt;
|ساختار = [http://jalal.adabiatirani.com/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87/ وضع شده در دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی]&lt;br /&gt;
|وبگاه= http://jalal.adabiatirani.com&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست جدید، برای بررسی نقشه سایت&lt;br /&gt;
{{DISPLAYTITLE:جدید}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;seo title=&amp;quot;عنوان متفاوت&amp;quot; metakeywords=&amp;quot;تست,جدید&amp;quot; metadescription=&amp;quot;برای تست زبان فارسی&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:File_example_MP4_480_1_5MG.mp4|start=2|end=6]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{#evt:service=youtube|id=https://www.youtube.com/watch?v=pSsYTj9kCHE|alignment=right}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47961</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47961"/>
		<updated>2024-10-22T03:36:01Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب&lt;br /&gt;
|ناشر=سروش&lt;br /&gt;
|نویسنده=حسینعلی جعفری&lt;br /&gt;
|عنوان=صور&lt;br /&gt;
|شابک=۹۶۴۱۲۱۸۸۵۲-۹۷۸&lt;br /&gt;
|تعداد_صفحات=۳۶۴&lt;br /&gt;
|قطع=رقعی&lt;br /&gt;
|تاریخ نشر=۱۴۰۰&lt;br /&gt;
|تصویر=Sour ax.jpg&lt;br /&gt;
|اندازه تصویر=200px&lt;br /&gt;
|عرض_تصویر=200px&lt;br /&gt;
|دسته بندی=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|نوع جلد=شومیز}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان «صور»، نوشته [[حسینعلی جعفری]]، تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است. این اثر توسط انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر شده و در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]]  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شناخته شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد ۱۳۴۷ در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی‌ست شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند و همچنین تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به تاریخ دردناک سرزمین فلسطین ارائه دهد. رمان صور می‌کوشد علاقه‌مندی مسلمان (از هر فرقه‌ای) به امام حسین (ع) را به بهانه روایت حضور پیرمرد فلسطینی در پیاده‌روی اربعین به نمایش بگذارید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== درباره نویسنده ==&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد ‍۱۳۴۷ در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  {{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ماه‌ها صرف تحقیقات میدانی و پژوهشی کردم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان ۱۵ ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot;&amp;gt;[https://iict.ac.ir/1402/08/madabyat/ &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور».سایت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی. 17آبان1402&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» یک عمل معتقدانه است ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot;&amp;gt;[https://mananashr.ir/news/35262/-%D8%B3%D9%87%D9%85-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%88-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%A8-%D8%A7%D9%8E%D8%AF%D8%A7-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85/ &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] سهم جنگ روایت‌ها را در جنگ اراده‌ها.مجمع ناشران .4خرداد1402&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt; به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot;&amp;gt;[https://tibf.ir/en/news/627ce1241d00001100c5fc4a &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] دو کتاب «صور» و «تیگرا» به مخاطبان معرفی شد.سایت نمایشگاه بین المللی کتاب تهران&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر [[مجتبی رحماندوست]]؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Neshast.jpg|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور»&#039;&#039;&#039;]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال ۱۴۰۱در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.[[پرونده:Sour jayeze jalal.png|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;پانزدهمین دوره [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جایزه ادبی جلال آل احمد]]&#039;&#039;&#039;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sour namayeshgah.jpg|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;معرفی دو کتاب «صور» و «تیگرا» _ نمایشگاه بین المللی کتاب تهران ۱۴۰۱&#039;&#039;&#039;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;lt;br /&amp;gt; دو کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این دو کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot; /&amp;gt;{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی؛ مولف و منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. &amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید.&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery mode=&amp;quot;packed&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 1.png&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 2.png&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 3.png&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47959</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47959"/>
		<updated>2024-10-21T17:11:40Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب&lt;br /&gt;
|ناشر=سروش&lt;br /&gt;
|نویسنده=حسینعلی جعفری&lt;br /&gt;
|عنوان=صور&lt;br /&gt;
|شابک=۹۶۴۱۲۱۸۸۵۲-۹۷۸&lt;br /&gt;
|تعداد_صفحات=۳۶۴&lt;br /&gt;
|قطع=رقعی&lt;br /&gt;
|تاریخ نشر=۱۴۰۰&lt;br /&gt;
|تصویر=Sour ax.jpg&lt;br /&gt;
|اندازه تصویر=200px&lt;br /&gt;
|عرض_تصویر=200px&lt;br /&gt;
|دسته بندی=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|نوع جلد=شومیز}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان «صور»، نوشته [[حسینعلی جعفری]]، تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است. این اثر توسط انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر شده و در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]]  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شناخته شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد ۱۳۴۷ در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی‌ست شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند و همچنین تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به تاریخ دردناک سرزمین فلسطین ارائه دهد. رمان صور می‌کوشد علاقه‌مندی مسلمان (از هر فرقه‌ای) به امام حسین (ع) را به بهانه روایت حضور پیرمرد فلسطینی در پیاده‌روی اربعین به نمایش بگذارید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== درباره نویسنده ==&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد ‍۱۳۴۷ در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  {{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ماه‌ها صرف تحقیقات میدانی و پژوهشی کردم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان ۱۵ ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot;&amp;gt;[https://iict.ac.ir/1402/08/madabyat/ &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور».سایت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی. 17آبان1402&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» یک عمل معتقدانه است ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot;&amp;gt;[https://mananashr.ir/news/35262/-%D8%B3%D9%87%D9%85-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%88-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%A8-%D8%A7%D9%8E%D8%AF%D8%A7-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85/ &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] سهم جنگ روایت‌ها را در جنگ اراده‌ها.مجمع ناشران .4خرداد1402&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt; به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot;&amp;gt;[https://tibf.ir/en/news/627ce1241d00001100c5fc4a &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] دو کتاب «صور» و «تیگرا» به مخاطبان معرفی شد.سایت نمایشگاه بین المللی کتاب تهران&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر [[مجتبی رحماندوست]]؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Neshast.jpg|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور»&#039;&#039;&#039;]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال ۱۴۰۱در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.[[پرونده:Sour jayeze jalal.png|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;پانزدهمین دوره [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جایزه ادبی جلال آل احمد]]&#039;&#039;&#039;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sour namayeshgah.jpg|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;معرفی دو کتاب «صور» و «تیگرا» _ نمایشگاه بین المللی کتاب تهران ۱۴۰۱&#039;&#039;&#039;]]آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دو کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این دو کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot; /&amp;gt;{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. &amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید.&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery mode=&amp;quot;packed&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 1.png&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 2.png&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 3.png&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47958</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47958"/>
		<updated>2024-10-21T17:04:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب&lt;br /&gt;
|ناشر=سروش&lt;br /&gt;
|نویسنده=حسینعلی جعفری&lt;br /&gt;
|عنوان=صور&lt;br /&gt;
|شابک=۹۶۴۱۲۱۸۸۵۲-۹۷۸&lt;br /&gt;
|تعداد_صفحات=۳۶۴&lt;br /&gt;
|قطع=رقعی&lt;br /&gt;
|تاریخ نشر=۱۴۰۰&lt;br /&gt;
|تصویر=Sour ax.jpg&lt;br /&gt;
|اندازه تصویر=200px&lt;br /&gt;
|عرض_تصویر=200px&lt;br /&gt;
|دسته بندی=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|نوع جلد=شومیز}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان «صور»، نوشته [[حسینعلی جعفری]]، تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است. این اثر توسط انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر شده و در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]]  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شناخته شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد ۱۳۴۷ در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی‌ست شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند و همچنین حلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشته تاریخ دردناک سرزمین فلسطین ارائه دهد. رمان صور می‌کوشد علاقه‌مندی مسلمان (از هر فرقه‌ای) به امام حسین (ع) را به بهانه روایت حضور پیرمرد فلسطینی در پیاده‌روی اربعین به نمایش بگذارید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== درباره نویسنده ==&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد ‍۱۳۴۷ در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  {{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ماه‌ها صرف تحقیقات میدانی و پژوهشی کردم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان ۱۵ ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot;&amp;gt;[https://iict.ac.ir/1402/08/madabyat/ &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور».سایت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی. 17آبان1402&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» یک عمل معتقدانه است ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot;&amp;gt;[https://mananashr.ir/news/35262/-%D8%B3%D9%87%D9%85-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%88-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%A8-%D8%A7%D9%8E%D8%AF%D8%A7-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85/ &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] سهم جنگ روایت‌ها را در جنگ اراده‌ها.مجمع ناشران .4خرداد1402&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt; به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot;&amp;gt;[https://tibf.ir/en/news/627ce1241d00001100c5fc4a &amp;lt;nowiki&amp;gt;[1] دو کتاب «صور» و «تیگرا» به مخاطبان معرفی شد.سایت نمایشگاه بین المللی کتاب تهران&amp;lt;/nowiki&amp;gt;]&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر [[مجتبی رحماندوست]]؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Neshast.jpg|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور»&#039;&#039;&#039;]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال ۱۴۰۱در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.[[پرونده:Sour jayeze jalal.png|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;پانزدهمین دوره [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جایزه ادبی جلال آل احمد]]&#039;&#039;&#039;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sour namayeshgah.jpg|بندانگشتی|&#039;&#039;&#039;معرفی دو کتاب «صور» و «تیگرا» _ نمایشگاه بین المللی کتاب تهران ۱۴۰۱&#039;&#039;&#039;]]آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دو کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این دو کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot; /&amp;gt;{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. &amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید.&amp;lt;/blockquote&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery mode=&amp;quot;packed&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 1.png&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 2.png&lt;br /&gt;
پرونده:Sour 3.png&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47920</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47920"/>
		<updated>2024-10-14T05:45:26Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب|ناشر=سروش|نویسنده=حسینعلی جعفری|عنوان=صور|شابک=978-9641218852|تعداد_صفحات=364|قطع=رقعی|تاریخ_نشر=1400|سبک=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|تصویر=Sor.png|اندازه تصویر=200px|عرض_تصویر=200px|زیرنویس_تصویر=کتاب صور}}کتاب «صور» را [[حسینعلی جعفری]] نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر کرد . این کتاب در سال اول به چاپ دوم رسید. این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است.  این کتاب در پانزدهمین جشنواره جلال آل احمد  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شده است.https://web.bale.ai/chat?uid=5961731817&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;nowiki&amp;gt;*****&amp;lt;/nowiki&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان صور می خواهد علاقه مندی مسلمین (از هر فرقه ای) به امام حسین (ع) را در قالب داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نمایش بگذارید. حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است.&amp;lt;ref&amp;gt;محمدی. حسن. کتاب خوب. تهران.1333&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی است شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند همچنین این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشته تاریخ دردناک فلسطین است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&amp;lt;ref&amp;gt;[https://esanj.ir/ سایت درج]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== درباره نویسنده ==&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ماه‌ها صرف تحقیقات میدانی و پژوهشی کردم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» یک عمل معتقدانه است ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.[2] به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.[3]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر مجتبی رحماندوست؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Neshast.jpg|بندانگشتی|نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور».17 آبان 1402]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.[1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال 1401در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۲ کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این ۲ کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است[2]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. [1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید  &amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%B3%D8%AA_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;diff=47919</id>
		<title>تست جدید</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%B3%D8%AA_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;diff=47919"/>
		<updated>2024-10-14T05:33:43Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
مرجع با عنوان فارسی در نام &amp;lt;ref name=&amp;quot;a&amp;quot;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرجع با تکرار عنوان فارسی در نام &amp;lt;ref name=&amp;quot;a&amp;quot;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرجع اول&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot;&amp;gt;نظر افشار&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
استفاده دوباره!&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست تصویر جدید!&amp;lt;ref name=&amp;quot;:3&amp;quot;&amp;gt;[https://esanj.ir/ سایت درج]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
متن تست دوم&amp;lt;ref name=&amp;quot;:3&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sample-city.jpg|بندانگشتی|تصویر نمونه یک شهر رو اینجا گذاشتم!]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Test]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8018|عنوان =تعبیر سید علی خامنه‌ای درباره جلال آل‌احمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برای تست ویرایشگر دیداری، این متن را اضافه کردم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt; &amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8018|عنوان=تعبیر سید علی خامنه‌ای درباره جلال آل‌احمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{نستعلیق|چو ایران مباشد تن من مباد}}‎&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 {{آغاز نستعلیق}}&lt;br /&gt;
 {{شعر|نستعلیق}}&lt;br /&gt;
 {{ب|به نام خداوند جان و خرد|کزین برتر اندیشه برنگذرد}}&lt;br /&gt;
 {{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
 {{پایان نستعلیق}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست زمان سرور : &lt;br /&gt;
10:31 صبح&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات نهاد&lt;br /&gt;
|بالا = بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان &lt;br /&gt;
|تصویر = [[پرونده:Adabiatirani.jpg|100px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر = بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
|تصویر۲ = [[پرونده:AdabiatiraniPlace.jpg|200px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر۲ = ساختمان کنونی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|بنانهاده= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (معاونت فرهنگی) &lt;br /&gt;
|وضعیت= یازدهمین سال تأسیس &lt;br /&gt;
|وظایف حاکمیتی= برگزاری جشنواره‌های بزرگ ادبی  &lt;br /&gt;
|وظایف خودتعریف= برنامه‌ریزی و اجرای طرح‌هایی با محورهای پژوهشی، آموزشی، تولید و ترویج، بین‌الملل و جشنواره‌ها &lt;br /&gt;
|قوانین یا آیین‌نامه‌های مرتبط= &lt;br /&gt;
|وضعیت حقوقی= زیر نظر معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی &lt;br /&gt;
|ساحت= &lt;br /&gt;
|هدف= گسترش و ترویج ادبیات&lt;br /&gt;
|تمرکز= بر ادبیات داستانی و شعر&lt;br /&gt;
|شیوه‌های عمل=&lt;br /&gt;
|رویدادهای تحت پوشش= جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد، جایزهٔ ادبی پروین اعتصامی، جایزهٔ ادبی ملک‌الشعرای بهار و جشنوارهٔ شعر فجر  &lt;br /&gt;
|محصولات= دبیرخانهٔ جوایز ادبی جلال آل‌احمد، پروین اعتصامی و ملک‌الشعرای بهار، جشنوارهٔ شعر فجر و مجمع انجمن‌های ادبی &lt;br /&gt;
|گستره فعالیت= حوزهٔ ادبیات داستانی و حوزهٔ شعر &lt;br /&gt;
|شعبات= &lt;br /&gt;
|ریاست= مهدی قزلی &lt;br /&gt;
|افراد کلیدی= مهدی قزلی (مدیرعامل)، جواد محقق (معاونت شعر)، ابراهیم زاهدی‌مطلق (معاونت داستان)&lt;br /&gt;
|مقر= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی &lt;br /&gt;
|مکان= تهران، بلوار کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچهٔ پنجم (اعرابی)، پلاک ۶&lt;br /&gt;
|تصویر نقشه = [[پرونده:AdabiatiraniMap.png|100px]]&lt;br /&gt;
|مراجعه‌کنندگان= نویسندگان، شاعران و منتقدان ادبی &lt;br /&gt;
|خدمت‌گیرندگان= &lt;br /&gt;
|تخمین گردش مالی یک‌ساله= &lt;br /&gt;
|وبگاه= http://adabiatirani.com/ &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات رویداد&lt;br /&gt;
|بالا = جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد&lt;br /&gt;
|عنوان = جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد&lt;br /&gt;
|تصویر = [[پرونده:JalalLiteraryPrize.png|80px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر = آرم جایزه ادبی جلال&lt;br /&gt;
|تصویر۲ = [[پرونده:JalalLiteraryPrize11.jpg|250px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر۲ = تصویر جایزه ادبی جلال 11 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|وضعیت= در حال برگزاری دوره دوازدهم&lt;br /&gt;
|نوع= ادبیات داستانی&lt;br /&gt;
|بسامد= &lt;br /&gt;
|بنانهاده= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (معاونت فرهنگی)&lt;br /&gt;
|وضعیت حقوقی= [http://jalal.adabiatirani.com/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87/ مصوب پانصد و نود و سومین جلسه مورخ ۲۳/۰۸/۱۳۸۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی]&lt;br /&gt;
|هدف=  ارتقای زبان و ادبیات ملی و دینی و نیز تشویق نوشته‌هایی با هویت و خاستگاه ایرانی&lt;br /&gt;
|آخرین شعار= &lt;br /&gt;
|مقر= بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
|مکان دبیرخانه= خیابان کریم‌خان. خیابان سنایی کوچه پنجم اعرابی. پلاک ۶&lt;br /&gt;
|مکان برگزاری= تالار وحدت – پژوهشگاه فرهنگ، هنر و معماری - کتابخانه ملی&lt;br /&gt;
|رویداد قبلی= &lt;br /&gt;
|رویداد بعدی= &lt;br /&gt;
|نقش‌آفرینان داخلی= تمام کتاب‌های ادبیِ منتشرشدهٔ داخل کشور را دربرمی‌گیرد&lt;br /&gt;
|نقش‌آفرینان خارجی= &lt;br /&gt;
|گستره = ملی&lt;br /&gt;
|بازدیدکنندگان= اهالی ادبیات و عامه مردم.&lt;br /&gt;
|برنامه‌های جنبی= «ادبیات داستانی افغانستان»، «یک دههٔ ادبیات اقتصاد و پیامدهای اجتماعی کار» و «آتیهٔ ادبیات ایرانی»&lt;br /&gt;
|ریاست = وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی&lt;br /&gt;
|دبیر = مهدی قزلی&lt;br /&gt;
|افراد کلیدی = &lt;br /&gt;
|ساختار = [http://jalal.adabiatirani.com/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87/ وضع شده در دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی]&lt;br /&gt;
|وبگاه= http://jalal.adabiatirani.com&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست جدید، برای بررسی نقشه سایت&lt;br /&gt;
{{DISPLAYTITLE:جدید}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;seo title=&amp;quot;عنوان متفاوت&amp;quot; metakeywords=&amp;quot;تست,جدید&amp;quot; metadescription=&amp;quot;برای تست زبان فارسی&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:File_example_MP4_480_1_5MG.mp4|start=2|end=6]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{#evt:service=youtube|id=https://www.youtube.com/watch?v=pSsYTj9kCHE|alignment=right}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47918</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47918"/>
		<updated>2024-10-14T05:31:00Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب|ناشر=سروش|نویسنده=حسینعلی جعفری|عنوان=صور|شابک=978-9641218852|تعداد_صفحات=364|قطع=رقعی|تاریخ_نشر=1400|سبک=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|تصویر=Sor.png|اندازه تصویر=200px|عرض_تصویر=200px|زیرنویس_تصویر=کتاب صور}}کتاب «صور» را [[حسینعلی جعفری]] نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر کرد . این کتاب در سال اول به چاپ دوم رسید. این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است.  این کتاب در پانزدهمین جشنواره جلال آل احمد  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;nowiki&amp;gt;*****&amp;lt;/nowiki&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان صور می خواهد علاقه مندی مسلمین (از هر فرقه ای) به امام حسین (ع) را در قالب داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نمایش بگذارید. حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی است شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند همچنین این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشته تاریخ دردناک فلسطین است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&amp;lt;ref&amp;gt;[https://esanj.ir/ سایت درج]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== درباره نویسنده ==&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ماه‌ها صرف تحقیقات میدانی و پژوهشی کردم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» یک عمل معتقدانه است ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.[2] به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.[3]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر مجتبی رحماندوست؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Neshast.jpg|بندانگشتی|نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور».17 آبان 1402]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.[1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال 1401در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۲ کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این ۲ کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است[2]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. [1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید  &amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%B3%D8%AA_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;diff=47917</id>
		<title>تست جدید</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%B3%D8%AA_%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF&amp;diff=47917"/>
		<updated>2024-10-14T05:29:42Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
مرجع با عنوان فارسی در نام &amp;lt;ref name=&amp;quot;a&amp;quot;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرجع با تکرار عنوان فارسی در نام &amp;lt;ref name=&amp;quot;a&amp;quot;&amp;gt;&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مرجع اول&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot;&amp;gt;نظر افشار&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
استفاده دوباره!&amp;lt;ref name=&amp;quot;:2&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست تصویر جدید!&amp;lt;ref&amp;gt;[https://esanj.ir/ سایت درج]&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sample-city.jpg|بندانگشتی|تصویر نمونه یک شهر رو اینجا گذاشتم!]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[Test]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8018|عنوان =تعبیر سید علی خامنه‌ای درباره جلال آل‌احمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
برای تست ویرایشگر دیداری، این متن را اضافه کردم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt; &amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot; /&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;:0&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name=&amp;quot;:1&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=8018|عنوان=تعبیر سید علی خامنه‌ای درباره جلال آل‌احمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{نستعلیق|چو ایران مباشد تن من مباد}}‎&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
 {{آغاز نستعلیق}}&lt;br /&gt;
 {{شعر|نستعلیق}}&lt;br /&gt;
 {{ب|به نام خداوند جان و خرد|کزین برتر اندیشه برنگذرد}}&lt;br /&gt;
 {{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
 {{پایان نستعلیق}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست زمان سرور : &lt;br /&gt;
10:31 صبح&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات نهاد&lt;br /&gt;
|بالا = بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان &lt;br /&gt;
|تصویر = [[پرونده:Adabiatirani.jpg|100px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر = بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
|تصویر۲ = [[پرونده:AdabiatiraniPlace.jpg|200px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر۲ = ساختمان کنونی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|بنانهاده= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (معاونت فرهنگی) &lt;br /&gt;
|وضعیت= یازدهمین سال تأسیس &lt;br /&gt;
|وظایف حاکمیتی= برگزاری جشنواره‌های بزرگ ادبی  &lt;br /&gt;
|وظایف خودتعریف= برنامه‌ریزی و اجرای طرح‌هایی با محورهای پژوهشی، آموزشی، تولید و ترویج، بین‌الملل و جشنواره‌ها &lt;br /&gt;
|قوانین یا آیین‌نامه‌های مرتبط= &lt;br /&gt;
|وضعیت حقوقی= زیر نظر معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی &lt;br /&gt;
|ساحت= &lt;br /&gt;
|هدف= گسترش و ترویج ادبیات&lt;br /&gt;
|تمرکز= بر ادبیات داستانی و شعر&lt;br /&gt;
|شیوه‌های عمل=&lt;br /&gt;
|رویدادهای تحت پوشش= جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد، جایزهٔ ادبی پروین اعتصامی، جایزهٔ ادبی ملک‌الشعرای بهار و جشنوارهٔ شعر فجر  &lt;br /&gt;
|محصولات= دبیرخانهٔ جوایز ادبی جلال آل‌احمد، پروین اعتصامی و ملک‌الشعرای بهار، جشنوارهٔ شعر فجر و مجمع انجمن‌های ادبی &lt;br /&gt;
|گستره فعالیت= حوزهٔ ادبیات داستانی و حوزهٔ شعر &lt;br /&gt;
|شعبات= &lt;br /&gt;
|ریاست= مهدی قزلی &lt;br /&gt;
|افراد کلیدی= مهدی قزلی (مدیرعامل)، جواد محقق (معاونت شعر)، ابراهیم زاهدی‌مطلق (معاونت داستان)&lt;br /&gt;
|مقر= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی &lt;br /&gt;
|مکان= تهران، بلوار کریم‌خان، خیابان سنایی، کوچهٔ پنجم (اعرابی)، پلاک ۶&lt;br /&gt;
|تصویر نقشه = [[پرونده:AdabiatiraniMap.png|100px]]&lt;br /&gt;
|مراجعه‌کنندگان= نویسندگان، شاعران و منتقدان ادبی &lt;br /&gt;
|خدمت‌گیرندگان= &lt;br /&gt;
|تخمین گردش مالی یک‌ساله= &lt;br /&gt;
|وبگاه= http://adabiatirani.com/ &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات رویداد&lt;br /&gt;
|بالا = جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد&lt;br /&gt;
|عنوان = جایزهٔ ادبی جلال آل‌احمد&lt;br /&gt;
|تصویر = [[پرونده:JalalLiteraryPrize.png|80px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر = آرم جایزه ادبی جلال&lt;br /&gt;
|تصویر۲ = [[پرونده:JalalLiteraryPrize11.jpg|250px]]&lt;br /&gt;
|عنوان تصویر۲ = تصویر جایزه ادبی جلال 11 &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
|وضعیت= در حال برگزاری دوره دوازدهم&lt;br /&gt;
|نوع= ادبیات داستانی&lt;br /&gt;
|بسامد= &lt;br /&gt;
|بنانهاده= وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (معاونت فرهنگی)&lt;br /&gt;
|وضعیت حقوقی= [http://jalal.adabiatirani.com/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87/ مصوب پانصد و نود و سومین جلسه مورخ ۲۳/۰۸/۱۳۸۵ شورای عالی انقلاب فرهنگی]&lt;br /&gt;
|هدف=  ارتقای زبان و ادبیات ملی و دینی و نیز تشویق نوشته‌هایی با هویت و خاستگاه ایرانی&lt;br /&gt;
|آخرین شعار= &lt;br /&gt;
|مقر= بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان&lt;br /&gt;
|مکان دبیرخانه= خیابان کریم‌خان. خیابان سنایی کوچه پنجم اعرابی. پلاک ۶&lt;br /&gt;
|مکان برگزاری= تالار وحدت – پژوهشگاه فرهنگ، هنر و معماری - کتابخانه ملی&lt;br /&gt;
|رویداد قبلی= &lt;br /&gt;
|رویداد بعدی= &lt;br /&gt;
|نقش‌آفرینان داخلی= تمام کتاب‌های ادبیِ منتشرشدهٔ داخل کشور را دربرمی‌گیرد&lt;br /&gt;
|نقش‌آفرینان خارجی= &lt;br /&gt;
|گستره = ملی&lt;br /&gt;
|بازدیدکنندگان= اهالی ادبیات و عامه مردم.&lt;br /&gt;
|برنامه‌های جنبی= «ادبیات داستانی افغانستان»، «یک دههٔ ادبیات اقتصاد و پیامدهای اجتماعی کار» و «آتیهٔ ادبیات ایرانی»&lt;br /&gt;
|ریاست = وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی&lt;br /&gt;
|دبیر = مهدی قزلی&lt;br /&gt;
|افراد کلیدی = &lt;br /&gt;
|ساختار = [http://jalal.adabiatirani.com/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87/ وضع شده در دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی]&lt;br /&gt;
|وبگاه= http://jalal.adabiatirani.com&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
تست جدید، برای بررسی نقشه سایت&lt;br /&gt;
{{DISPLAYTITLE:جدید}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;seo title=&amp;quot;عنوان متفاوت&amp;quot; metakeywords=&amp;quot;تست,جدید&amp;quot; metadescription=&amp;quot;برای تست زبان فارسی&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:File_example_MP4_480_1_5MG.mp4|start=2|end=6]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{#evt:service=youtube|id=https://www.youtube.com/watch?v=pSsYTj9kCHE|alignment=right}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47913</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47913"/>
		<updated>2024-10-13T11:59:54Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب|ناشر=سروش|نویسنده=حسینعلی جعفری|عنوان=صور|شابک=978-9641218852|تعداد_صفحات=364|قطع=رقعی|تاریخ_نشر=1400|سبک=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|تصویر=Sor.png|اندازه تصویر=200px|عرض_تصویر=200px|زیرنویس_تصویر=کتاب صور}}کتاب «صور» را [[حسینعلی جعفری]] نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر کرد . این کتاب در سال اول به چاپ دوم رسید. این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است.  این کتاب در پانزدهمین جشنواره جلال آل احمد  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;nowiki&amp;gt;*****&amp;lt;/nowiki&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان صور می خواهد علاقه مندی مسلمین (از هر فرقه ای) به امام حسین (ع) را در قالب داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نمایش بگذارید. حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی است شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند همچنین این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشته تاریخ دردناک فلسطین است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== درباره نویسنده ==&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ماه‌ها صرف تحقیقات میدانی و پژوهشی کردم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» یک عمل معتقدانه است ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.[2] به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.[3]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر مجتبی رحماندوست؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Neshast.jpg|بندانگشتی|نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور».17 آبان 1402]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.[1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال 1401در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۲ کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این ۲ کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است[2]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. [1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید  &amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47912</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47912"/>
		<updated>2024-10-13T11:34:13Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب|ناشر=سروش|نویسنده=حسینعلی جعفری|عنوان=صور|شابک=978-9641218852|تعداد_صفحات=364|قطع=رقعی|تاریخ_نشر=1400|سبک=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|تصویر=Sor.png|اندازه تصویر=200px|عرض_تصویر=200px|زیرنویس_تصویر=کتاب صور}}کتاب «صور» را [[حسینعلی جعفری]] نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر کرد . این کتاب در سال اول به چاپ دوم رسید. این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است.  این کتاب در پانزدهمین جشنواره جلال آل احمد  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان صور می خواهد علاقه مندی مسلمین (از هر فرقه ای) به امام حسین (ع) را در قالب داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نمایش بگذارید. حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی است شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند همچنین این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشته تاریخ دردناک فلسطین است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== درباره نویسنده ===&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» را دلی نوشتم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.[2] به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.[3]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر مجتبی رحماندوست؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Neshast.jpg|بندانگشتی|نشست علمی نقل مقاومت مردم فلسطین با محوریت بررسی رمان «صور».17 آبان 1402]]&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.[1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال 1401در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۲ کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این ۲ کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است[2]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. [1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید  &amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Neshast.jpg&amp;diff=47911</id>
		<title>پرونده:Neshast.jpg</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Neshast.jpg&amp;diff=47911"/>
		<updated>2024-10-13T11:03:31Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47910</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47910"/>
		<updated>2024-10-13T10:54:58Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب|ناشر=سروش|نویسنده=حسینعلی جعفری|عنوان=صور|شابک=978-9641218852|تعداد_صفحات=364|قطع=رقعی|تاریخ_نشر=1400|سبک=ادبیات ایران، ادبیات داستانی، رمان|تصویر=Sor.png}}کتاب «صور» را [[حسینعلی جعفری]] نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر کرد . این کتاب در سال اول به چاپ دوم رسید. این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است.  این کتاب در پانزدهمین جشنواره جلال آل احمد  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان صور می خواهد علاقه مندی مسلمین (از هر فرقه ای) به امام حسین (ع) را در قالب داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نمایش بگذارید. حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی است شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند همچنین این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشته تاریخ دردناک فلسطین است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== درباره نویسنده ===&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نظر نویسنده درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== «صور» را دلی نوشتم ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.[2] به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.[3]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نقد و بررسی اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== دکتر مجتبی رحماندوست؛ منتقد ادبی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.[1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جوایز و افتخارات ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در پانزدهمین [[جایزه ادبی جلال آل‌احمد|جشنواره جلال آل احمد]] سال 1401در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* کتاب «صور» در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نشست‌های مهم درباره اثر ==&lt;br /&gt;
آئین رونمایی از رمان «صور» دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۲ کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این ۲ کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است[2]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== اظهارنظرها درباره اثر ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== محمد­حسن شاهنگی ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. [1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید  &amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== برشی از کتاب ==&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مشخصات کتاب‌شناختی ==&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در [https://www.faraketab.ir/book/28606-%D8%B5%D9%88%D8%B1 فراکتاب] و [https://taaghche.com/book/107416/%D8%B5%D9%88%D8%B1 طاقچه] در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== نوا، نما، نگاه ==&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Sor.png&amp;diff=47909</id>
		<title>پرونده:Sor.png</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Sor.png&amp;diff=47909"/>
		<updated>2024-10-13T10:54:19Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47908</id>
		<title>صور</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B5%D9%88%D8%B1&amp;diff=47908"/>
		<updated>2024-10-13T09:41:29Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;&lt;br /&gt;
{{جعبه اطلاعات کتاب|ناشر=سروش|نویسنده=حسینعلی جعفری|عنوان=صور|شابک=978-9641218852|تعداد_صفحات=364|قطع=رقعی|تاریخ_نشر=1400|سبک=ادبیات ایران, ادبیات داستانی, رمان}}کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲ صفحه منتشر کرد . این کتاب در سال اول به چاپ دوم رسید. این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشتهٔ ناآرام فلسطین است.  این کتاب در پانزدهمین جشنواره جلال آل احمد  در بخش داستان بلند و رمان شایسته‌تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رمان صور می خواهد علاقه مندی مسلمین (از هر فرقه ای) به امام حسین (ع) را در قالب داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نمایش بگذارید. حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.کتاب صور روایتگر داستانی است شیرین و در عین حال غم انگیز از پیرمردی فلسطینی به نام ابوخالد، که قصد دارد در راهپیمایی عظیم اربعین شرکت کند همچنین این رمان تحلیلى از اوضاع جهان اسلام با توجه به گذشته تاریخ دردناک فلسطین است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== خلاصه اثر ==&lt;br /&gt;
کتاب صور داستانی از حضور یک پیرمرد فلسطینی به نام ابو خالد است. این پیرمرد فلسطینی با وجود سختی راهپیمایی اربعین، به عشق امام حسین(ع)، تمام این سختی ها را به جان می خرد و در دوران خفقان صدام و بعثی ها راهپیمایی خود را از قدس شروع می کند. در واقع درون‌مایه صور پیوند میان قدس و کربلا است. در لا به لای داستان نویسنده تحلیلی نیز از اوضاع جهان اسلام خصوصا در فلسطین ناآرام را نیز ارائه می دهد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
حسینعلی جعفری تلاش دارد تصویری از گذشته‌ ملتهب و مشوش و اوضاع و احوال فلسطین به مخاطب ارائه دهد و علاوه بر گذشته فلسطین ارتباط معناداری میان فلسطین  وکربلا بنا کند. در واقع می خواهد به طور عینی و داستانی جمله معروف «راه قدس از کربلا می‌گذرد.» را به تصویر کشد و بگوید که امام حسین(ع) اختصاص به شیعیان ندارد و برای تمام ادیان و مردم دنیا کشتی نجات و چراغ هدایت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== درباره نویسنده ===&lt;br /&gt;
حسینعلی‌ جعفری، متولد 1347 در روستای میاناب ساری و مقیم سمنان، دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی، مدرس دانشگاه و دبیر هنری بخش داستان جشنواره شعر و داستان انقلاب است. در کارنامه ادبی او آثاری همچون «دقیقا نیمه شب»، «افرا»، «من سرباز هخامنشی بودم»، «ساعت‌ها همه خوابند» و «الو لیلی» وجود دارد.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== نظر نویسنده درباره اثر ===&lt;br /&gt;
&amp;lt;blockquote&amp;gt;نگارش این رمان 15 ماه به طول انجامید؛ البته زمانی زیادی صرف تحقیقات و پژوهش شد. به دلیل اینکه به موضوع پیاده‌روی اربعین علاقه زیادی داشتم، تصمیم گرفتم درباره این موضوع بنویسم؛ چندین مرتبه به پیاده‌روی اربعین رفته بودم؛ اما برای نگارش این کتاب علاوه بر تحقیقات میدانی، تحقیقات کتابخانه‌ای و پژوهشی هم انجام دادم. این کتاب در  جشنواره جهانی فلسطین که از کشورهای مختلف در آن حضور داشتند و در کشور لبنان برگزار شد. مقاوم دوم را کسب کرد.[https://web.bale.ai/chat?uid=5961731817]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«صور» را دلی نوشتم&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«صور» را دلی نوشتم و یک عمل معتقدانه است. حال ممکن است بگویید چرا فلسطین؟ من همیشه این شعر از سعدی در ذهنم است که (تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی)، در واقع این موضوع، درد بزرگ روزگار ماست و اگر دنبال آزادی قدس هستیم، راهش از کربلا می‌گذرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این کتاب سعی کرده‌ام راهپیمایی عظیم اربعین و بحث عاشورا که نقطه اوج تاریخ بشر است و هم بحث قدس و فلسطین را مطرح کنم. اینکه چقدر موفق بوده‌ام نمی‌دانم، اما تلاش خود را کرده‌ام.[2] به دلیل اینکه راهپیمایی اربعین را یک قیامت کوچک دیدم نام اثر را صور گذاشتم.[3]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== نقد و بررسی اثر ===&lt;br /&gt;
دکتر مجتبی رحماندوست؛ منتقد ادبی:&amp;lt;blockquote&amp;gt;رمان صور به معنای واقعی کلمه یک رمان است؛ قرائن و دلایل زیادی در این خصوص وجود دارد؛ ‌در این اثر ما با شخصیت­های زیادی مواجه هستیم. از سوی دیگر تنوع جغرافیایی قابل توجهی به چشم می خورد. دیالوگها کوتاه و جذاب هستند. تعاطی افکار و جدل­ها و جهان­بینی­ها در این اثر در قالب دیالوگها خودش را به خوبی نشان می­دهد. این حالت رمان را تصویری می­کند و به فضای سینمایی کردن آن حرکت می­کند. حجم رمان ۳۶۲ صفحه است و از حیث کمی نیز متناسب با قالب رمان است. نکته دیگر در مورد صور این است که ما شاهد مروری بر وقایع تاریخ فلسطین در این اثر هستیم و این رویکرد بسیار ارزشمند است. وی افزود: مطلب مهم دیگری که در مورد صور می توان گفت این است که ما با یک رمان عفیف ایرانی مواجه هستیم؛ بدین معنا که در فرازهایی از رمان که فضای عاشقانه وجود دارد، نویسنده خطوط قرمز را به خوبی مراعات می­کند و مانند رمان­های خارجی به تحریک غیر­اخلاقی مخاطب اقدام نمی­کند. این اثر را می­توان یک رمان تاریخی هم محسوب کرد معمولا گفته می­شود در رمان ۳ چیز مستند نیست، زمین و زمان و آدمها؛ در این رمان مکانها، تاریخ­ها و شخصیت­های مستند داریم و این موضوع از ارزش­های افزوده این اثر است.[1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== جوایز و افتخارات ===&lt;br /&gt;
کتاب«صور» در پانزدهمین جشنواره جلال احمد سال 1401در بخش رمان شایسته‌ی تقدیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این کتاب در جشنواره بین المللی فلسطین در کشور لبنان  رتبه‌ی دوم را کسب کرده‌است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== نشست‌های مهم درباره اثر ===&lt;br /&gt;
آئین رونمایی از رمان «صور» نوشته حسینعلی جعفری، دوشنبه سوم خردادماه با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین محمد قمی؛ رئیس سازمان تبلیغات اسلامی، سعید کرمی؛ مدیرعامل انتشارات سروش، مجتبی رحماندوست؛ نویسنده و استاد دانشگاه، محسن پرویز؛ استاد دانشگاه، مرضیه هاشمی؛ خبرنگار و مستندساز و حسینعلی جعفری؛ نویسنده رمان «صور» در مجموعه فرهنگی شهدای انقلاب اسلامی (سرچشمه) برگزار ‌شد.[1]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
۲ کتاب «صور» و «تیگرا» به نویسندگی حسینعلی جعفری در غرفه اهل قلم سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی کتاب تهران به مخاطبان معرفی شد. این ۲ کتاب توسط انتشارات سروش منتشر شده است که کتاب صور با استقبال بسیار خوبی از مخاطبان مواجه شد و به چاپ سوم رسیده است[2]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== اظهارنظرها درباره اثر ===&lt;br /&gt;
محمد­حسن شاهنگی&amp;lt;blockquote&amp;gt;این رمان تراز انقلاب اسلامی در آینده بیشتر خواهد درخشید. یکی از محوری­ترین پیام­های رمان صور، ذلت ­نپذیری و عدم کرنش در برابر ظالم و غاصب است که ملهم از فرهنگ متعالی عاشوراست. ما در این رمان از زبان قهرمان و سایر کاراکترها و شخصیت­ها مانند ناجی معلّم عیاض، ابو خالد و… می­شنویم که خودت باید قیام کنی تا امور اصلاح شود و در این زمینه نباید متکی به دیگران باشی. اوضاع فلسطین به دست خود فلسطینی­ها باید سامان یابد. یکی از ویژگی­های قابل­توجه رمان سیاسی صور این است که این رمان نقد درون گفتمانی دارد و از سکون جهان سنی ­مذهب در قبال تحرکات صهیونیستی گلایه می­کند. بارها از زبان شخصیت­ها در این اثر می­شنویم که علت ادامه حیات اسرائیل، سستی کشورهای عربی در موضع­گیری و محکومیت رژیم نژادپرست اسرائیل است. [1]&amp;lt;/blockquote&amp;gt;سعید کرمی مدیرعامل انتشارات سروش &amp;lt;blockquote&amp;gt;«صور»، یکی از رمان‌های راهبردی و حاصل یک تلاش یک‌ونیم ساله است. بنابراین وقتی رمان را می‌خوانید با یک سری پیچیدگی‌های ادیانی و قومی آشنا می‌شوید  &amp;lt;/blockquote&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== برشی از کتاب ===&lt;br /&gt;
طبقــه دوم خانــه دکتــر ابوخضــر ســالن نســبتا بزرگــی داشــت پر از قفســه های کتاب. کتاب های پزشکی و ادبی به زبان های عربی و انگلیسی و فارسی. پیش ترها ابوخضر اگر گم می شــد می توانســتی با نگاهی به خیابان متنبّی پیدایش کنی. بــه پلک زدنــی. می پلکید میــان کتاب فروشــی ها. کانــون فرهنگ بغــداد. خیابانی کم عــرض و طولانــی. گاهی هم از روزگار شــاکی می شــد و شــعر متنبّــی را زیر لب زمزمه می کرد: «همه ستیزه ها از توست؛ هم دشمنی و هم داور.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قابــی از کاریکاتــور حنظله ناجی العلی نشســته میان کتاب ها. پســرک ده ســاله حاضــر و ناظرِ پابرهنه و دســت ها پشــت ســر قلاب کــرده و با لبــاس وصله دار و موهایی ســیخ ســیخ شبیه جوجه تیغی. زنی مغموم با لباس سنتی فلسطین گلــی را در آغوش داشــت. کنــارش کتاب مجموعــه کاریکاتورهــای ناجی العلی بود. ابوخضر انگشت گذاشت روی کتاب: «هدیه عیاض است.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالــد رویــش نشــد کــه کتــاب را بــر دارد و جــای انگشــت های عیــاض را بوسه باران کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
عشــق بــه فلســطین نقطه اشــتراک خوبــی بــود بــرای مصاحبــت بــا ابوخضــر. موبایــل ابوخالد پر از عکس و فیلم فلســطین بود. حتّــی میدان قدیمی یافا. زیبا و باورناپذیر. مال وقتی که تل آویو نبود. تعجب و حسرت را در چشم های ابوخضر دید. :«آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و عکس هایی بود در رسانه های جهان با چهره های فلسطینی قبل دهه سی. بعــدش فقــط عکــس اماکــن و طبیعــت. آدم هــا حذف شــدند. گفــت: «حذف آدم ها از تصویر تا واقعیت.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر گفت: «آدم از غصه دق می کند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخالد اشــاره کرد به دو عکس قاب گرفتــه که بالای کتابخانه جا خوش کرده بــود. پــدر و پدربــزرگ. عین هم. حتی در لباس و پوشــش. ســاده و صمیمی با دشداشــه ســفید و چفیه سیاه و سفید و عقال مشکی. فقط پدر کمی چاق تر به نظر می رسید و ریشش جوگندمی بود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
ابوخضر اشاره کرد به عکس پدربزرگش: «کشتندش.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== مشخصات کتاب‌شناختی: [اثر مورد بحث و به شکل توصیفی] ===&lt;br /&gt;
کتاب «صور» را حسینعلی جعفری نوشته و محمدحسن شاهنگی ویراستاری کرده و انتشارات سروش در سال ۱۴۰۰ در ۳۶۲  صفحه در قطع رقعی، کاغذ بالک و جلد شومیز منتشر کرد و نسخه الکترونیک آن در فراکتاب و طاقچه در دسترس است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== نوا، نما، نگاه ===&lt;br /&gt;
گفتگوبا حسنعلی جعفری در تلوبیون در برنامه [https://ketab.tv/video/%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84-%D8%A2%D9%84-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AC%D8%B9%D9%81%D8%B1%DB%8C جلال آل احمد از نگاه حسینعلی جعفری] ، استودیو شبکه کتاب.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A2%D8%AA%D8%B4_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D8%AF%D9%88%D8%AF&amp;diff=47882</id>
		<title>آتش بدون دود</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A2%D8%AA%D8%B4_%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86_%D8%AF%D9%88%D8%AF&amp;diff=47882"/>
		<updated>2024-10-06T11:06:28Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات کتاب&lt;br /&gt;
|عنوان		= آتشْ بدون دود&lt;br /&gt;
|تصویر          = Atash bedoone dod.png&lt;br /&gt;
|اندازه تصویر   = 150px&lt;br /&gt;
|زیرنویس تصویر	= &#039;&#039;&#039;آتش، بدونِ دود نمی‌شود، جوان بدونِ گناه&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
|نویسنده	= [[نادر ابراهیمی]]&lt;br /&gt;
|تصویرگر	= &lt;br /&gt;
|طراح جلد	= مرتضی ممیّز&lt;br /&gt;
|زبان		= فارسی&lt;br /&gt;
|مجموعه		= &lt;br /&gt;
|موضوع		= زندگی ترکمن در صحرا، اختلاف و جنگ درون قبیله‌ای، جنگ‌ با بیگانگان و درگیری‌های سیاسی&lt;br /&gt;
|سبک		= [[واقع‌گرا]]&lt;br /&gt;
|ناشر		= روزبهان&lt;br /&gt;
|ناشر فارسی	=&lt;br /&gt;
|محل انتشارات	= تهران&lt;br /&gt;
|تاریخ نشر	= چاپ اول ۱۳۵۸&lt;br /&gt;
|تاریخ نشر فارسی=&lt;br /&gt;
|محل ناشر فارسی	= تهران&lt;br /&gt;
|نوع رسانه	= &lt;br /&gt;
|صفحه           =۲۲۶۱&lt;br /&gt;
|شابک           = ۹۶۴۵۵۲۹۲۲۰&lt;br /&gt;
|پس از		= &lt;br /&gt;
|پیش از		= &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sonati.jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مجموعهٔ ۷جلدی به صورت رقعی شومیز&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Atash (2).jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مجموعهٔ ۷جلدی به صورت رقعی گالینگور&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Green.jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مجموعهٔ ۷جلدی به صورت رقعی گالینگور در رنگی متفاوت&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;آتشْ بدون دود&#039;&#039;&#039; رمانی ۷جلدی است به قلم [[نادر ابراهیمی]]، سه جلد نخست را نویسنده در سال ‍۱۳۵۲ نگاشت. چهار جلد بعدی که جنبه‌ای سیاسی و تاریخی دارد، در سال۱۳۷۱ به چاپ رسید.&amp;lt;ref name=راوی&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20100920090326-%D8%B1%D8%A7%D9%88%D9%8A%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%20%C2%AB%D8%A2%D8%AA%D8%B4%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D8%AF%D9%88%D8%AF%C2%BB.pdf|عنوان =راوی در رمان آتش بدون دود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
رمان [[واقع‌گرا|رئالیستی]] است؛ اما وجود بخش‌هایی چون احساس‌گرایی بیانگر آن است که نویسنده گاهی به رمانتیسم روی آورده است.&lt;br /&gt;
اولین چاپِ رمان در سال ۱۳۵۸ بود.این مجموعه که به دو صورت ۷جلدی و مجموعِ ۷جلد در سه جلد منتشر شده است از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۹۸ مجموعاً در ۹۶نوبت توسط نشر روزبهان به چاپ رسیده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;آتشْ بدون دود&#039;&#039; روایتگر زندگی سه نسل از مردم صحرانشین ترکمن است از عهد قاجار و پادشاهی ناصرالدین شاه تا پهلوی دوم و حکومت محمدرضا پهلوی.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;آتشْ بدون دود&#039;&#039; رویارویی علم و جهل است. اختلاف نظر نسل‌ها را بیان می‌کند. عشق و افسانهٔ ترکمن را به‌تصویر می‌کشد و از پایبندی به اعتقادات و وطن‌دوستی می‌گوید.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[نادر ابراهیمی|ابراهیمی]] با نوشتن این رمان جایزهٔ لوح زرین و دیپلم افتخار «بیست سال ادبیات داستانی ایران» را از [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|وزرات فرهنگ‌ وارشاد اسلامی]] دریافت کرد و جوایزی نخستی چون &#039;&#039;&#039;براتیسلاوا&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;تعلیم‌وتربیت یونسکو&#039;&#039;&#039; و &#039;&#039;&#039;[[کتاب‌سال ایران]]&#039;&#039;&#039; گرفت. &lt;br /&gt;
==اگر نخوانده‌اید==&lt;br /&gt;
===شروعِ ماجرا===&lt;br /&gt;
داستان با اختلاف میان دو قبیله آغاز می‌شود این را با خواندن جملهٔ اولِ جلد اول می‌توان دریافت؛ «گوکلان به یموت دختر نمی‌دهد و از یموت دختر نمی‌آورد، هنوز هم.»&lt;br /&gt;
سپس توضیحی دربارهٔ چگونگی تشکیل این دو قبیله می‌آید.اختلافِ نخستِ میانِ این قبیله‌ها بر سر آب بوده. &lt;br /&gt;
اولین شخصیتِ مهمی که در جلد اول با او آشنا می‌شویم گالان اوجا، پسری جنگ‌جو و مقتدر است. گالان در طی گشت‌‌و‌گذارهای صحرایی‌اش، سولماز را می‌بیند و در بند عشق گرفتار می‌شود! او دل‌باختهٔ دخترِ رئیسِ قبیلهٔ دشمن می‌شود. سولماز در ولایتِ خود به زیبایی و شجاعت مشهور است و چه عاشقانی که در بندِ او هستند.{{سرخط}}دیدارِ گالان و سولماز شبی در صحرا اتفاق می‌افتد و پس از آن، دو عاشقِ مغرور به یکدیگر نزدیک می‌شوند و ماجرا به اوج می‌رسد و در فراز و نشیبِ عشق و تکبرِ گالان حرکت می‌کند!&lt;br /&gt;
شعلهٔ عشقِ آن دو اطرافیان را می‌سوزاند. سولماز توسط معشوقش از چادر رئیس قبیله دزدیده می‌شود و در این اتفاق برادران گالان به دست هم ولایتی‌های سولماز کشته می‌شوند و تعدادی از گوکلانی‌ها  نیز جان می‌بازند. کینه یموت به گوکلان بیشتر می‌شود چون به عقیده‌ٔ گالان گوکلان دو برادرش را به کشتن داد نه عشق او به معشوق! این نفرت و آتش انتقام همچنان می‌پاید و گالان و سولماز هم از قربانیان آن می‌شوند.&lt;br /&gt;
داستان همواره  بر محور شخصیت و افکار گالان اوجا، می‌چرخد و در ادامه ماجرا هم شاهد نشانه‌هایی از آن هستیم و کردار گالان در شخصیت و طرز فکر فرزندان و نوادگانش نمایان می‌شود. &lt;br /&gt;
روایت جلد دوم آغاز می‌شود اما با فاصلهٔ زمانی بسیار که روایت‌گر حیات فرزندان گالان و سولماز است مخصوصا آلنی که نوه‌ی آن‌هاست. ماجرای آلنی با کشمکش‌ها و اختلافاتش با مردم صحرا آغاز می‌شود او می‌خواهد به شهر برود و از فارس‌ها علم بیاموزد تا پزشک شود و کودکان صحرا را که به علت بیماری ناشناسی می‌میرند نجات دهد. اما هم ولایتی‌ها مخالفند که او برای علم‌آموزی به شهر برود. آن‌ها از شهری‌ها کینه به دل دارند به علت کشت و کشتاری که در روستا‌ها راه انداختند و زمین‌هایی که بالا کشیدند. اما آق‌اویلر در تصمیم خود مصمم است و پسرش را برای ادامه تحصیل به شهر می‌فرستد. درگیری‌های آلنی با مردم صحرا همچنان ادامه دارد. او با دوراندیشی و تدبیر با مردم صحرا همراه می‌شود و درخت مقدس اینچه برون را با خود همراه می‌سازد تا مردم بپندارند که درخت مقدس او را برای نجات کودکان واسطه قرار داده به همین دلیل تصمیم گرفته که پزشک شود. در پایان جلد سه شاهد اتحاد تقریبیِ صحرا هستیم.{{سخ}}در سه جلد نخست،اتفاقاتِ داستان در صحرای ترکمن، ایری بوغوز،‌ گومیشان، اینچه برون و گنبد رخ می‌دهد اما از جلد چهارم به بعد حوادث بیشتر در تهران و گاه صحرای ترکمن، شهرهای دیگر ایران و خارج از ایران، در فرانسه می‌گذرد. از ابتدای  جلد چهارم است که آلنی وارد مبارزات سیاسی علیه حکومت می‌شود حکومتی که ظلم را سرلوحهٔ کار قرار داده و زمین‌های ترکمن را به زور تصاحب می‌کند تا آنان را رعیت خود سازد. این درگیری‌ها تا پایان داستان ادامه دارد. آلنی حزب وحدت مردم صحرا را به همراهیِ مارال، نامزدش،  پایه‌گذاری می‌کند. آن دو حرکتی سیاسی را با یکدیگر آغاز می‌کنند و چنان همراه می‌شوند که در نهایت یکی می‌شوند. در بخشی از ماجرا شاهد مبارزات درونی آلنی هستیم  که با عقاید ضدخدایی خود درگیر است! از نکات جالب توجه، دوستی او با ملا قلیچ بلغای، مردی مومن و ملای اینچه برون، است. رفاقت آنان تا پایان عمر می‌پاید. ملا او را به سمت عرفان هدایت می‌کند بلکه از آشفتگی‌ ذهنش کاسته شود. پس از کودتای ۲۸مرداد، آلنی و همسرش به اروپا سفر می‌کنند و پس از بازگشت به ایران درحوالی سال۱۳۳۸ مشغول تدریس در دانشگاه می‌شوند. ساواک همواره به مردم و ترکمن‌ها ستم می‌کند، آرتا، نتیجه ی گالان و فرزندِ آلنی و مارال، از سوی ساواک به اعدام محکوم می‌شود. پس از آن حکم، آلنی هم به قتل می‌رسد و مارال طی درگیریِ مسلحانه جان می‌بازد.&lt;br /&gt;
===از این‌سو فرورفتن و از آن‌سو برآمدن===&lt;br /&gt;
[[نادر ابراهیمی]] از داستان‌نویسان،‌ پژوهشگران، قصه‌نویسان و مترجمان آثار کودک بود. او در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی تحصیل کرد. وی تمام و کمال با ادبیات کهن فارسی آشنا بود. از اوانِ جوانی مطالعهٔ متون قدیمی فارسی را آغاز کرد و در این زمینه گفته:&lt;br /&gt;
:مکرر خوانی می‌کردم و علامت‌گذاری و یادداشت‌برداری. دیوانه‌وار می‌خواندم. مجنون تاریخ بیهقی شدم. چهار مقالهٔ عروضی، مرزبان‌نامه، کلیله‌ودمنه، عقل سرخ، گلستان و بوستان، حافظ، مولوی، عطار، ناصرخسرو...{{سخ}} و غوطه خوردنی غریب در نثر دوره‌های مختلف قدیم، از این سو فرورفتن و از آن سو برآمدن.{{سخ}}&lt;br /&gt;
همچنین در گفته‌ها و نوشته‌های ابراهیمی مشهود است که او قدمتی پنج‌هزار ساله برای پیشینهٔ  تاریخی قصه در ایران قائل است. او معتقد است که به داستان‌های بزرگانی چون فردوسی، مولوی، سعدی و عطار باید توجه ویژه‌ای کرد.{{سخ}}همین است که ردپایی از ادبیات کهن در آتشْ بدون دود نمود دارد.&lt;br /&gt;
===گزارشی از شخصیت‌های اصلی حاضر در کتاب داستان گزارشی از شعرهای مهم در کتاب شعر- گزارشی از فصل‌های کتاب پژوهش===&lt;br /&gt;
====شخصیت‌های اصلی====&lt;br /&gt;
داستانی به این وسعت شخصیت‌های بسیاری دارد اما اصلی‌ترین شخصیت‌های آن از انگشتان یک دست هم تجاوز نمی‌کنند.&lt;br /&gt;
&#039;&#039;گالان اوجا&#039;&#039;، پسری اهل قومِ یموت است که جنگاوری و شجاعتش زبان‌زد خاص و عام است. انسانی خودپسند که تنها بر باور‌های خود معتقد است. مغرور و سنگ‌دل جلوه می‌کند اما زمانی که زبانِ شاعری به سراغش می‌آید دلی نرم و نازک دارد. کینه، دشمنی، کشت و کشتار به خواستِ خود در دلش ریشه نزده! از کودکی او را با این افکار و عقاید پرورش داده‌اند. {{سخ}}&#039;&#039;بویان میش&#039;&#039; رفیقِ شفیق اوست از کودکی تا پایان عمر و تنها کسی که در دنیا، گالان از او حرف شنوی دارد گالانی که از پدرش هم حرف نمی‌شنود!{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;سولماز&#039;&#039;، تنها دخترِ رئیسِ قبیلهٔ گوکلان که گالان اوجا در پی نابودیِ آن‌هاست. دختری که از شدت زیبایی و شجاعت پسرانِ یک ولایت را دربندِ خود کرده و پدرش هراس دارد که او را به خانهٔ شوهر بفرستد مبادا خواستگارانش به جان یک‌دیگر افتاده و برادر‌کشی شود. که در نهایت به همسریِ گالان در می‌آید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در جلد دوم با &#039;&#039;&#039;آلنی&#039;&#039;&#039; و &#039;&#039;&#039;مارال&#039;&#039;&#039; آشنا می‌شویم که بعدها این دو با یک‌دیگر ازداوج می‌کنند. آلنی نوهٔ گالان اوجا است. وی انسانی تحصیل کرده، انقلابی و وطن‌دوست است. او برای رهایی از ظلم و ستمِ حکومت پهلوی از هیچ تلاشی فرو گذار نمی‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عنوان ها و فصل‌ها==== &lt;br /&gt;
هر جلد از اثر دارای نام‌های متفاوتی است. و هر کتاب شامل فصل‌هایی است با نام‌های مختص به خود به جز جلد هفتم که فصل‌های آن نام‌گذاری نشده است.{{سخ}} &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;«گالان و سولماز»&#039;&#039;&#039;: &lt;br /&gt;
* گالان اوجا، شاعر وحشی&lt;br /&gt;
* شامِ ناتمام&lt;br /&gt;
* کینه&lt;br /&gt;
* از غربت عشق&lt;br /&gt;
* آغاز تفرقه&lt;br /&gt;
* لحظه‌های خوف‌آور انتخاب&lt;br /&gt;
* اینچه برون&lt;br /&gt;
* بیوک اوچی در آتش &lt;br /&gt;
* عشق، بیداد می‌کند&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;«درخت مقدس»&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* نیم‌نگاهی به دفتر اوراق خاطرات&lt;br /&gt;
* خدا بچه‌ها را صدا می‌زند&lt;br /&gt;
* صدای چرخ گاریِ چه کسی می‌آید&lt;br /&gt;
* ملاقاتی کوتاه با آلنیِ ترکمن&lt;br /&gt;
* مکالمات&lt;br /&gt;
* چه کسی به عروسی پالاز می‌آید؟&lt;br /&gt;
* آتش بدون دود نمی‌شود&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;«اتحاد بزرگ»&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* گومیشان، سرزمین تیراندازانِ آرام&lt;br /&gt;
* چه کسی آرپاچی را صدا می‌کند&lt;br /&gt;
* این صدای چرخ‌های گاری آلنی‌ست&lt;br /&gt;
* برای جنگ یا برای مدارا&lt;br /&gt;
* مکالمات دیگر&lt;br /&gt;
* فصل کوتاه&lt;br /&gt;
* دو قبیله در برابر هم&lt;br /&gt;
* آلنی بچه‌ها را صدا می‌کند&lt;br /&gt;
* نخستین بیمار&lt;br /&gt;
* آلنی، مرد خطرناک&lt;br /&gt;
* دیگر چه کسی پای درخت مقدس گریه می‌کند&lt;br /&gt;
* طبیبی در شهر &lt;br /&gt;
* بچه‌ها آلنی را صدا می‌کنند&lt;br /&gt;
* خانه‌ی سفید&lt;br /&gt;
* فصل پایان، اتحاد بزرگ&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;«واقعیت‌های پرخون»&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* قانون لحظه‌ها &lt;br /&gt;
* تصویرهای متفرق&lt;br /&gt;
* یاشا، مرد خطرناک&lt;br /&gt;
* از عشق سخن باید گفت&lt;br /&gt;
* لحظه‌های مؤثر&lt;br /&gt;
* آرام به سوی اوج&lt;br /&gt;
* پس عروس ما کجاست؟&lt;br /&gt;
* و آن سفر بزرگ&lt;br /&gt;
* آخرین اخبار&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;«حرکت از نو»&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* بی‌تاب،‌ جوشان، آشفته&lt;br /&gt;
* مکالمات&lt;br /&gt;
* باز، بوی حادثه می‌آید&lt;br /&gt;
* حادثه می‌آید&lt;br /&gt;
* بشتاب آلنی، بشتاب!&lt;br /&gt;
* هیچ پلی در قفای ما نبود&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;«هرگز آرام نخواهی گرفت»&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* از زخمِ قلبِ آمان‌جان&lt;br /&gt;
* لااقل در خواب گریه مکن!&lt;br /&gt;
* پیچیدگی‌های حضور در سال‌های برق‌آسا&lt;br /&gt;
* رنج‌هایی کشیده‌ام که مپرس!&lt;br /&gt;
* این جاده هرگز خلوت نخواهد شد&lt;br /&gt;
* سراسرِ وطن آلاچیق من است&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;«هر سرانجام، سرآغازی‌ست»&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
===دلیل شهرت===&lt;br /&gt;
فضاسازیِ مناسب باعث می‌شود مخاطب با شخصیت‌های یک داستان ارتباطِ نزدیکی برقرار کند و &#039;&#039;آتش بدون دود&#039;&#039; دارای این ویژگی است. ارتباطِ نزدیک خوانندگان با شخصیت‌های رمان ماحصل تلاشِ ۳۰ ساله‌ٔ [[نادر ابراهیمی|ابراهیمی]] برای نگاشتنِ اثرش است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://akharinkhabar.ir/book/4695928|عنوان = ۵رمان از جنس عشق که حتماً باید بخوانید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|روایتِ [[احمدرضا احمدی|احمدی]] از &#039;&#039;آتش بدون دود&#039;&#039;: {{سخ}} به اعتقاد من، رمان ایرانی با رمان &#039;&#039;آتش بدون دودِ&#039;&#039; نادر ابراهیمی آغاز می‌شود نه با [[شوهرِ آهوخانم]] علی‌محمد افغانی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/511516-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%AF|عنوان = روایت احمدرضا احمدی از آتش بدون دود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تقدیم‌شده به===&lt;br /&gt;
در صفحه نخستِ جلد اول تا چهارمِ اثر نوشته‌ای آمده که بیان می‌کند کتاب به کسی تقدیم شده. نوشته مخاطبی دارد اما نام آن ذکر نشده. پس از پخش مستندی با نام «بار دیگر مردی که دوست می‌داشتیم» عیان شد که اثر پیش‌کشی است به رهبر انقلاب. رهبر سه جلد ابتدای رمان را خوانده بودند و پس از انقلاب نادر ابراهیمی را به ادامهٔ تحریر این رمان تشویق کردند که این موضوع در یادداشت ابتدایی اثر نیز نمایان است.&amp;lt;ref name=تقدیمی/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===یادداشت===&lt;br /&gt;
====جمله‌ای برای تقدیم====&lt;br /&gt;
در صفحه نخستِ جلد اول تا چهارم می‌خوانیم:{{سخ}}&lt;br /&gt;
«پیشکش به بزرگی که به درستی، خلوص، و بزرگی باورش کرده‌ام؛ به مردی که مرا به نوشتنِ الباقیِ &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;آتشْ بدون دود&#039;&#039;&#039;&#039;&#039; واداشت. نامش برای این خاک، مبارک باد و برای همه‌ی عاشقانِ وطن! و ای کاش زمانی برسد که او، همچنان باشد و دیگر درد نباشد، و ایرانیِ دردمند هم.»&lt;br /&gt;
====آخرین نوشتهٔ آخرین صفحه====&lt;br /&gt;
یادداشت [[نادر ابراهیمی|ابراهیمی]] در صفحهٔ پایانیِ جلد ۷:{{سخ}}&lt;br /&gt;
«من، در یک لحظه، غفلتاً، وقتی بسیار جوان بودم و کمک کارگر فنی در صحرا، عاشقِ صحرا شدم. غفلتاً. نمی‌دانم چه شد؛ اما شدم. &#039;&#039;آتش بدون دود&#039;&#039; همه‌ی آن چیزی‌ست که من می‌توانستم به پیشگاهِ معشوقم ببرم و به او پیشکش کنم. خدا کند که مردم صحرا، این هدیه‌ی کوچک را قبول کنند. یادِ آن روز‌ها و شب‌های صحرایی، آن غروب‌ها و آن مهتاب‌ها، آن پهناوری و خلوت، آن آفتاب و گلّه‌های خفته و آلاچیق‌ها، آن مردان و زنان خوب، و آن بچه‌ها که زیبایی شگفتی‌انگیز داشتند برای ابد در قلب کوچک من زنده است و خواهد ماند.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا باید این کتاب را خواند===&lt;br /&gt;
پژوهشگران آتش بدن دود را، از رمان‌های بلند و پرحجم فارسی می‌دانند.&amp;lt;ref name=راوی/&amp;gt;&lt;br /&gt;
برخی نیز معتقدند که رمان ایرانی با رمان «آتشْ بدون دود» آغاز می‌شود.&amp;lt;ref name=رمان&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.isna.ir/news/8803-11958/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D8%A7%D8%AF%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%8A%D9%85%D9%8A-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86|عنوان =احمدرضا احمدی در یادبود نادر ابراهیمی: رمان ایرانی با «آتش بدون دود» آغاز می‌شود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
طراحی، تنظیم و تحریرِ جلد اول تا پایان جلد هفتمِ کتاب حدود سی‌سال شاید هم کمی بیشتر زمان برده.&lt;br /&gt;
[[نادر ابراهیمی]] در قلم زدن رمانش همواره کوشیده تا داستان از هیجان و هیجان‌طلبی دور باشد. به گفتهٔ خودش هر گاه احساس کرده فصل‌هایی از ماجرا قرار است بر احساسات مخاطب فشار آورد نوشته‌ها را فروپاشیده و بار دیگر ساده‌تر، سردتر و آرام‌تر ماجرا را روایت کرده است که این عمل تنها یک دلیل داشته و آن اینکه:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;«نمی‌خواستم هیجان، جانشینِ کنجکاوی شود، و با موجْ رفتنْ جانشینِ تأمل و تفکر.»&#039;&#039;&#039;&#039;&#039; &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =آتش بدون دود|جلد =هفتم|صفحه =۴۰۷و۴۰۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
==آنان که خوانده‌اند== &lt;br /&gt;
===آغاز داستان===&lt;br /&gt;
داستان در ابتدایِ جوانیِ‌ نویسنده طراحی شده؛&lt;br /&gt;
«این داستان را وقتی خیلی جوان بودم طراحی کردم. در آن زمان با رویای نویسنده‌ شدن، نویسنده‌ای سیاسی و خطرناک، طرح دو داستانِ بسیار بلندِ بی‌آغاز و انجام را ریختم: «آق اویلرها» و «قَرَه‌لوها»؛ به‌تعبیری سپیدزادگان و سیاه‌زادگان...»&lt;br /&gt;
سال‌های قبل از انقلاب بخش‌هایی از آق اویلرها با نام «درخت مقدس» به چاپ می‌رسد، سپس [[نادر ابراهیمی|ابراهیمی]] مجموعه‌ٔ سی و شش ساعتهٔ تلویزیونی با همان نام می‌سازد که به پیشنهاد سفارش‌دهندهٔ مجموعه، ایرج گرگین و بنابر مثلِ قدیمیِ ترکمنی که می‌گوید: &#039;&#039;«آتش، بدونِ دود نمی‌شود،‌ جوان بدونِ گناه»&#039;&#039; نام داستان برای همیشه به &#039;&#039;«آتشْ بدون دود»&#039;&#039; تغییر می‌کند. پس از انقلاب، نگارنده سه جلد نخست رمان را از نو و بدون سانسور به‌چاپ می‌رساند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان=آتش بدون دود|جلد =هفتم|صفحه =۴۰۶و۴۰۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
آتش بدون دود داستانی براساس واقعیت است و نه عینِ واقعیت! تصویری واقعی است از حکومت پهلوی با بیانی دلنشین و روان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://snn.ir/fa/news/157657/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%AF|عنوان= جوان بدون گناه نمی‌شود، آتشْ بدون دود}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ایدهٔ اصلیِ قسمتی از این روایت که مربوط به عشق گالان و سولماز می‌شود، برگرفته از سخنان و داستان‌هایی است که دکتر خدر فروهر برای ابراهیمی می‌گفت او از اجداد خود و شخصیتی شبیه به گالان تعریف می‌کرد. وصفِ خوبِ نویسنده از صحرا و آشنایی با آداب‌ورسومشان از این روست که او خود، سال‌های بسیاری در صحرا و با ترکمن‌ها زیسته است.{{سخ}}طی داستان می‌‌بینیم که نام همه قهرمانان ترکمنی نیست و نام آذری هم به‌ چشم می‌خورد مثلاً: «آقشام گلن». این به آن دلیل است که نویسنده خود عاشق صحراست و پدرش اصالتاً آذری‌ است. به‌قول خودش:{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;«چیزی از پدر، چیزی از عشقِ پسر»&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= آتش بدون دود|جلد= سوم|صفحه= ۴۲۹و۴۳۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===چگونگی روایت===&lt;br /&gt;
روایتِ آتش بدون دود، روایتِ سوم شخص است و داستان را راویِ «دانای کل» روایت می‌کند. شکل غالب روایت این داستان، موقعیت داستانی نقّال است. راوی بیرون از جهان داستان به روایت ماجرا می‌پردازد و همچون یک فردآگاه به همهٔ رویدادهای داستان، از درون و بیرون شخصیت‌ها گزارش می‌دهد؛ بی آن که جزو شخصیت‌های داستان باشد.{{سخ}}نویسنده هر جا لازم است، با تلخیص، زمان داستان را پیش برده، و هر جا که لازم دیده، مفصل به ماجرا پرداخته و از روایت چکیده به صحنه نمایش روی آورده است. گاه از بیرون و از فاصله‌ای دور به شخصیت‌ها و حوادث نگریسته و گاه به ذهن شخصیت‌ها وارد شده و تک‌گویی درونی آن‌ها را به خواننده نشان داده است.&amp;lt;ref name =راوی/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===ترسیم داستان===&lt;br /&gt;
[[نادر ابراهیمی|ابراهیمی]] با استفاده از عواطف خویش و حوادثی چون؛ اختلافات قبایل ترکمن بر سر مراتع و زمین، وجود جنگ‌های داخلی بین آن‌ها، تهاجم نیرو‌های بیگانه از جمله تزار روس به ترکمن صحرا، مخالفت شدید حکومت قاجار با صحرانشینان و تبعید آن‌ها و ادامهٔ ظلم و استبداد حکومت پهلوی بر قوم ترکمن ماجرا را شرح می‌دهد. وی با فضاسازیِ قوی و شخصیت‌پردازیِ مؤثر استبداد اربابان و فقر و فلاکت مردم صحرا را بیان می‌کند.&lt;br /&gt;
===شخصیت‌پردازی===&lt;br /&gt;
===ویژگی‌های مهم کتاب===&lt;br /&gt;
حضور راوی در همه‌ٔ بخش‌های داستان حس می شود و این حضور چنان پررنگ است که می‌توان او را مانند شخصیت‌های داستان دارای ویژگی‌هایی دانست. همچنین می‌توانیم دیدگاه او را نسبت به عشق، زن و اندیشه‌های سیاسی‌اش بشناسیم.&amp;lt;ref name=راوی/&amp;gt;&lt;br /&gt;
نویسنده در جای جایِ داستان راوی را نشان می‌دهد. حتی گاهی روایت حالتی گزارشی و خلاصه‌وار به خود می‌گیرد. در جلد ششمِ اثر شاهد این حالت هستیم. چند صفحه از رمان، اطلاعاتی تاریخی و واقعی است که در طی تحقیقات نگارنده به دست آمده و به گفتهٔ خودش این کار را انجام داده تا ادای دینی به مردم ترکمن کرده باشد.{{سخ}}از ویژگی‌های راوی داستان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ادبیات را خوب می‌شناسد{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} نثری زیبا دارد{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} به خوبی می‌تواند از توصیف‌های شاعرانه استفاده کند{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} به ایرانی بودن خود افتخار می‌کند{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} وطن از عناصر کلیدی ذهن اوست&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
===الهام از شخصیت‌ها===&lt;br /&gt;
====شخصیت‌های اصلی====&lt;br /&gt;
====شخصیت‌های فرعی====&lt;br /&gt;
===گزارشی از فروش کتاب===&lt;br /&gt;
===اظهارنظرها===&lt;br /&gt;
{{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkgreen&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;فاطمه سادات طاهری و زهرا عسگری: یکی از برجستگی‌های &#039;&#039;آتش بدون دود&#039;&#039; علاوه بر قدرت داستان‌نویسی، انتخاب زبان ادبی و نثر شاعرانه، است.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref name=زبان&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/1538385261-10016-82.pdf|عنوان =زبان شاعرانه در رمان آتش بدون دود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦ ♦ ♦ ♦ ♦&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&amp;lt;span style=&amp;quot;color:darkgreen&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;معصومه صادقی و دیگران: این اثر یکی از برجسته‌ترین آثار ادبیات داستانی معاصر ایران است که در ترسیم برخی از آداب و رسوم قوم ترکمن موفق بوده است.&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;|تراز=چپ|عرض=۲۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نویسندگی [[نادر ابراهیمی|ابراهیمی]] با آتشْ بدون دود تمام شد====&lt;br /&gt;
به گفتهٔ [[عبدالعلی دستغیب]]:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
چند داستانی كه ابراهيمی در دههٔ ۴۰ نوشت، تا حدودی تازگی داشت. بعد از آن، مدتی شروع به همكاری با تلويزيون كرد. رمان «آتش بدون دود» هم بعد به فيلم تبديل شد. در اين دوره شروع به كارهای سفارشی كرد و كارهای متفاوتی انجام داد مانند:{{سخ}} فيلم‌نامه‌نويسی، فيلم‌سازی، تحقيق در ادبيات معاصر و قديم. به هرحال، نادر ابراهيمی در تمام زمينه‌ها وارد شد و سفارش قبول می‌كرد و كار نويسندگی او با كتاب &#039;&#039;«آتش بدون دود»&#039;&#039; تمام شد. او نويسنده‌ای بود كه مي‌بايست توجه خود را به قصه‌های كوتاه متمركز می‌كرد. دوره‌ٔ اول داستان‌نویسی ابراهيمی با رمان &#039;&#039;«آتش بدون دود»&#039;&#039; تمام می‌شود. اما دوره‌ٔ دوم نويسندگی او كه در دهه‌ٔ ۶۰ شروع ‌شد، تا زمانی‌كه در بستر بيماری افتاد و قادر به نوشتن نبود، شاخصه‌ای ندارد. كارهايش تبليغاتی، سفارشی و بدون ابداع هستند.&amp;lt;ref name=نویسندگی&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.isna.ir/news/8703-07951/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D9%8A-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%BA%D9%8A%D8%A8-%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%8A%D9%85%D9%8A-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%D9%8A-40-%D9%81%D8%B1%D9%85-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86|عنوان =عبدالعلی دستغیب: نادر ابراهیم در دههٔ ۴۰ فرم تازه‌ای در نوشتن پدید آورد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====پژوهشگران====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|آتشْ بدون دود یک اثر جاودانهٔ حماسی، انقلابی، سیاسی، عاشقانه و عارفانه است که نویسنده با بهره‌گیری از عشق و عرفان در جاهای مختلف این رمان از دوبیتی‌ها و اشعار عاشقانه و مباحث عرفانی بهره برده است. هر چند آتشْ بدون دود با عناصر شاعرانگی آمیخته‌است؛ اما درواقع داستانی واقعیت‌گرا یا رئالیسم است و با واقعیت‌های اجتماعی آن روزگار منطبق است.&amp;lt;ref name=زبان/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====معصومه صادقی====&lt;br /&gt;
اصلی ترين درون‌مایهٔ آتش بدون دود مبارزه میان خیر و شر، درگیری و تقابل نسل‌ها، رویارویی علم و جهل، سنت و تجدد، پایبندی به اعتقادات و آرمان‌ها، عشق‌های پاک، رسوم و افسانه‌های قوم ترکمن، ضرورت ایجاد وحدت میان اقوام مختلف ایرانی، وطن‌دوستی، پرداختن به مشکلات اجتماعی، مبارزات سیاسی علیه ظالمان و مذهب و نگاه عرفانی به مذهب از دیگر موضوعاتی است که ابراهیمی به آن می‌پردازد.&lt;br /&gt;
====نقدِ شاعری معتاد و مظلوم====&lt;br /&gt;
افسوس که ابراهیمی، برای نوشتنِ این داستان، بسیار عجله نشان داد. اگر تا این حد شتاب‌زده و سرسری نمی‌نوشت، البته ممکن بود که اثرش، داستانی خوب از آب درآید؛ حتی خوب‌تر از «رومئووژولیت» و یا «لیلی و مجنون...»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =آتشْ بدون دود|جلد =هفتم|صفحه =۴۰۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ketab.jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Photo-2017-01-08-15-49-04.jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====شانه به شانهٔ واقعیت====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|right|آتشْ بدون دود -همچنان که بارها گفته‌ام- باز می‌گویم که عین واقعیت نیست؛ بل، داستانی‌ست که تنگاتنگ و شانه به شانه‌ی واقعیت، حرکت کرده است؛ و از این داستان، درست به همین اندازه باید انتظار داشت نه بیشتر که مایه‌ٔ شرمساری من خواهد شد.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;این کتاب کمرم را شکست&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
اینطور بگویم و خلاص‌تان کنم: نوشتنِ آتشْ بدون دود، کمرم را شکست. تمامم کرد. خُرد و خمیرم کرد. خسته و بیمارم کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;من، همان کار را کردم که فرهاد کرد&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فرهادِ کوه‌کن، سالیان سال، با تیشه‌ای حقیر، کوهی سنگی را، ذره‌ذره از جا برداشت تا شاید آبِ چشمه‌ای که به قصر سلطنتی می‌رسید، از آن جویِ باریکِ فرهادی به دشت بیاید و به دست مردم برسد...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
من، همان کار را کردم که فرهاد کرد؛ اما ذره‌‌ای اطمینان ندارم که آبِ باریکه‌ای، حتی قطره‌ آبی هم از قصر سلاطین به دشت‌های مردم وطنم آورده باشم. به خدا اطمینان ندارم. غرور، چیزی‌ست، اطمینان چیز دیگری. مغرورم از اینکه چنین اثری را، در طول بیش از سی سال، آفریده‌ام با صبوری بی‌حساب، با حالتی همیشه میان عشق و جنون و خستگی و کلافگی و درماندگی... اما اینکه آیا این اثر، به راستی،‌ همان کاری‌ست که آرزو داشته‌ام باشد، و یکی از بزرگ‌ترین داستان‌های تمام تاریخ حیات بشر، امری‌ست به کلی سوای آن غرور بی‌حساب. فقط و فقط در طول زمان، «اهل کتاب» می‌تواند بگوید که آتشْ بدون دود، نزدیک شد به آن چیزی که حق بود یا نشد. می‌گویم «اهل کتاب» و نه مطلقاً «اهل قلم». &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|left|&#039;&#039;&#039;نوشتن بلد نیستم!&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
من از آن جمله نویسندگانی نیستم که می‌توانند خیلی راحت و روان و مسلط بنویسند بی‌دغدغه و بدون شک. من نوشتن بلد نیستم و می‌نویسم؛ و این بسیار مهم است و در عین حال غم‌انگیز است. کسانی هستند که شهادت بدهند که برخی از صفحه‌های این کتاب حجیم، بیش از ده‌بار نوشته شده است، و همسرم مسلماً گواهی خواهد داد که چه کشیدم تا آتشْ بدن دود را به پایان جلد هفتم رساندم و چندبارْ چندین‌بار، بدون هیچ علت محسوس، زیر فشارِ نوشتن این داستان، فکر خودکشی به سرم آمد...}}&lt;br /&gt;
===گزارشی از اقتباس‌های هنری انجام‌گرفته در کتاب===&lt;br /&gt;
سریالی سی و شش ساعته با نام «آتشْ بدون دود» در سال ۱۳۵۴ از تلویزیون ملی ایران به نمایش در آمد. نادر ابراهیمی این مجموعه را به سفارش ایرج گرگین ساخته بود.&amp;lt;ref name=تقدیمی&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.mashreghnews.ir/amp/733760/|عنوان =ماجرای تقدیم‌نامه یک رمان به رهبر انقلاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===جمله‌های ماندگار کتاب===&lt;br /&gt;
* عشق، ترکیبی‌ست از پر و تبر. (ص:۲۵۴)&lt;br /&gt;
* از عشق سخن باید گفت؛ همیشه از عشق سخن باید گفت. «عشق» در لحظه پدید می‌آید، «دوست داشتن» در امتداد زمان. این، اساسی‌ترین تفاوت میان عشق و دوست داشتن است. (ص:۲۱۲)&lt;br /&gt;
* مبارزه‌ٔ ساسیِ واقعی، عاطفه را صیقل می‌دهد و روح را مهربانی می‌اموزد. (ص:۱۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==مشخصات کتاب‌شناختی==&lt;br /&gt;
===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراژ و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===&lt;br /&gt;
مجموع هفت جلدِ کتابِ آتشْ بدون دود ۲۲۶۱صفحه است.&lt;br /&gt;
و مجموع صفحاتِ اجتماعِ هفت جلد در سه جلد ۱۶۱۲ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Se jeldi.jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Images (1).jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Red.jpg|250px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===طراحی جلد و تصویرسازی===&lt;br /&gt;
===تغییرات طرح جلد در چاپ‌های مختلف===&lt;br /&gt;
انتشارات روزبهان آتش بدون دود را به دو شکل متفاوت چاپ کرده است: مجموعه ۷جلدی و اجتماع ۷جلد در سه جلد به صورت رقعی (شومیز) و رقعی (گالینگور).&lt;br /&gt;
طرح جلد رقعی شومیز و گالینگور مشابه است اما طرح  دوره سه جلدی، متفاوت از آن‌ دو طراحی شده.&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (پایان‌نامه و مقاله نوشته شده دربارهٔ کتاب)==&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;آتش همچنان بدون دود است&#039;&#039;&#039; به اهتمام رحمت‌الله رجایی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1830210|عنوان =آتش همچنان بدون دود است (نادر ابراهیمی و سرزمین گرگان)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;راوی در رمان اتش بدون دود&#039;&#039;&#039; به قلم قدسیه رضوانیان و حمیده نوری. منتشر شده در شمارهٔ۳ پژوهش‌های زبان و ادبیات فارسی، سال۱۳۸۸&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20100920090326-%D8%B1%D8%A7%D9%88%D9%8A%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%20%C2%AB%D8%A2%D8%AA%D8%B4%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D8%AF%D9%88%D8%AF%C2%BB.pdf|عنوان =راوی در رمان آتش بدون دود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;زبان شاعرانه نادر ابراهیمی در آتش بدون دود&#039;&#039;&#039; به کوشش فاطمه سادات طاهری و زهرا عسگری، چاپ شده در دو فصلنامهٔ علوم ادبی، سال هفتم، شمارهٔ۱۱، بهار و تابستان۱۳۹۶، صفحهٔ ۱۲۹تا۱۵۵&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/1538385261-10016-82.pdf|عنوان =زبان شاعرانه نادر ابراهیمی در آتش بدون دود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;تحلیل بینامتنی رمان آتش بدون دود و تأثیر ادبیات کهن فارسی در آن&#039;&#039;&#039; به اهتمام معصومه صادقی، غلامحسین غلامحسین‌زاده و سعید بزرگ بیگدلی. منتشر شده در مجله ادبیات پارسی معاصر،‌ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال ششم، زمستان ۱۳۹۵ شمارهٔ۴، صفحهٔ ۶۹تا۹۴&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/1541504997-9726-20-4.pdf|عنوان =تحلیل بینامتنی رمان آتش بدون دود و تأثیرات ادبیات کهن فارسی در آن}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;مقایسهٔ قدرت دو شخصیت محوریِ رمان اتش بدون دود (با استفاده از «نظریهٔ نابرابری قدرت در دیالوگ» فرکلاف و مدل مایکل شورت)&#039;&#039;&#039; به قلم افسانه میری،‌ محمدجواد مهدوی، شهلا شریفی و بهروز محمودی بختیاری. منتشر شده در مجلهٔ جستارهای زبانی، آذر و دی۱۳۹۷ علمی-پژوهشی، شمارهٔ۴۷، صفحهٔ ۱۴۷تا۱۷۱&amp;lt;ref name= مقاله&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.noormags.ir/view/fa/search?q=%D8%A2%D8%AA%D8%B4%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D8%AF%D9%88%D8%AF&amp;amp;origin=start&amp;amp;index=|عنوان =آتش بدون دود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;نقد و تحلیل ساختار و عناصر داستانی رمان آتش بدون دود&#039;&#039;&#039; به اهتمام مهیار علوی مقدم و سوسن پورشهرام، منتشر شده در مجلهٔ سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، پاییز۱۳۹۰، شمارهٔ۱۳، علمی-پژوهشی، صفحهٔ۲۵۵تا۲۶۶&amp;lt;ref name= مقاله/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;نقد و تحلیل رمان‌های نادر ابراهیمی (با تأکید بر رمان‌های آتش بدون دود، بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم، یک عاشقانه آرام تکثیر تأسف‌انگیز پدربزرگ)&#039;&#039;&#039; پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد حمید صالحی با راهنماییِ سعید بزرگ بیگدلی و مشاورهٔ حسینعلی قبادی، ۱۳۸۸&amp;lt;ref name =پایان‌نامه&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://ganj-old.irandoc.ac.ir/dashboard?q=%D8%A2%D8%AA%D8%B4+%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86+%D8%AF%D9%88%D8%AF&amp;amp;qd%5B%5D=0|عنوان =پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشجوی ادبیات فارسی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;نقد جامعه‌شناسی رمان اتش بدون دود&#039;&#039;&#039; پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد ریحانه قاسمی با راهنماییِ فروغ صهبا و مشاورهٔ محمدرضا عمران‌پور، ۱۳۹۰&amp;lt;ref name =پایان‌نامه/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;بررسی و تحلیل تأثیر آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی در داستان‌نویسی معاصر (با نگاهی به رمان‌های سووشون، جای خالی سلوچ، آتش بدون دود)&#039;&#039;&#039; پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد معصومه صادقی با راهنماییِ غلامحسین غلامحسین‌زاده و مشاورهٔ سعید بزرگ بیگدلی، ۱۳۹۱&amp;lt;ref name =پایان‌نامه/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;بررسی شخصیت‌پردازی در مجموعهٔ آتش بدون دود نادر ابراهیمی&#039;&#039;&#039; پایان نامهٔ کارشناسی ارشد امیدعلی مقصودی گنجه با راهنماییِ مسعود فروزنده و مشاورهٔ جهانگیر صفوی، ۱۳۹۰&amp;lt;ref name =پایان‌نامه/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;بررسی شخصیت و جایگاه اجتماعی زنان در رمان آتش بدون دود نادر ابراهیمی&#039;&#039;&#039; پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد فرشته فرخی با راهنماییِ احمد خانلری، ۱۳۹۴&amp;lt;ref name= پایان‌نامه/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;بررسی محتوا و درون‌مایه رمان آتش بدون دود با تکیه بر فرهنگ ترکمن&#039;&#039;&#039; پایان‌نامه کارشناسی ارشد حمیده ایران پور یلمه با راهنماییِ عبدالله حسن زاد میر علی و مشاورهٔ همایون جمشیدیان، ۱۳۹۵&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;جایگاه و بازتاب فرهنگ عامه (فولکلور) در رمان آتش بدون دود&#039;&#039;&#039; به قلم کمال‌الدین آرخی، عبدالله واثق عباسی، فرشید باقری. منتشر شده در همایش گردهمایی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران&lt;br /&gt;
سال پنجم تا هفتم، شهریور۱۳۹۳، دورهٔ نهم&amp;lt;ref name =پژوهش&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.sid.ir/Fa/Seminar/SearchPaper.aspx?str=%d8%a2%d8%aa%d8%b4%20%d8%a8%d8%af%d9%88%d9%86%20%d8%af%d9%88%d8%af|عنوان =همایش‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;شخصیت‌پردازی «گالان اوجا» قهرمانی از نسل کهن و «آت میش» دلاوری از نسلی نو، در رمان آتش بدون دود&#039;&#039;&#039; به قلم سوران شیخ‌الاسلامی مکری، منتشر شده در همایش گردهمایی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران، سال سیزدهم تا پانزدهم،‌ ۱۵شهریور ۱۳۹۲،‌دورهٔ هشتم&amp;lt;ref name= پژوهش/&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;سیمای قوم ترکمن در آثار احمد شاملو، نادر ابراهیمی، صادق هدایت&#039;&#039;&#039; به کوشش کمال‌الدین آرخی،‌منتشر شده در همایش گردهمایی انجمن ترویج زبان و ادب فارسی ایران،‌سال پانزدهم تا هفدهم،‌شهریور۱۳۹۱،‌ دورهٔ هفتم&amp;lt;ref name =پژوهش/&amp;gt;&lt;br /&gt;
==نوا، نما و نگاه==&lt;br /&gt;
===تصویر از صفحات کتاب===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Taghdim.jpg|200px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;یادداشتی برای تقدیم&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===طرحی از یکی از صحنه‌های کتاب===&lt;br /&gt;
==جستارهای وابسته==&lt;br /&gt;
==پانویس==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =ابراهیمی|نام =نادر|عنوان=آتش بدون دود|جلد=سوم|سال=۱۳۷۱|ناشر =روزبهان|مکان =تهران|شابک =۹۶۴-۵۵۲۹-۲۴-۷}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=ابراهیمی|نام =نادر|عنوان =آتش بدون دود|جلد =هفتم|سال =۱۳۷۱|ناشر =روزبهان|مکان =تهران|شابک =۹۶۴-۵۵۲۹-۲۸-X}}&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20100920090326-%D8%B1%D8%A7%D9%88%D9%8A%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%20%C2%AB%D8%A2%D8%AA%D8%B4%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D8%AF%D9%88%D8%AF%C2%BB.pdf|عنوان=راوی در رمان آتش بدون دود|ناشر=پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ بازدید=۸دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.mashreghnews.ir/amp/733760/|عنوان =ماجرای تقدیم‌نامه یک رمان به رهبر انقلاب|ناشر=مشرق نیوز|تاریخ بازدید=۷دی۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://snn.ir/fa/news/157657/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87-%D9%86%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%AF|عنوان =جوان بدون گناه نمی‌شود، آتش بدون دود|ناشر=خبرگزاری دانشجو|تاریخ بازدید=۱بهمن۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.isna.ir/news/8803-11958/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D8%A7%D8%AF%D8%A8%D9%88%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%8A%D9%85%D9%8A-%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86|عنوان =احمدرضا احمدی در یادبود نادر ابراهیمی: رمان ایرانی با «آتش بدون دود» آغاز می‌شود|ناشر=خبرگزاری دانشجویان ایران «ایسنا»|تاریخ بازدید=۱بهمن۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1830210|عنوان =آتش همچنان بدون دود است (نادر ابراهیمی و سرزمین گرگان)|ناشر=خانه کتاب|تاریخ بازدید=۲بهمن۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/1541504997-9726-20-4.pdf|عنوان =تحلیل بینامتنی رمان آتش بدون دود و تأثیرات ادبیات کهن فارسی در آن|ناشر=پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ بازدید=۴بهمن۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.noormags.ir/view/fa/search?q=%D8%A2%D8%AA%D8%B4%20%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D8%AF%D9%88%D8%AF&amp;amp;origin=start&amp;amp;index=|عنوان =آتش بدون دود|ناشر=وبگاه نورمگز|تاریخ بازدید=۴بهمن۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj-old.irandoc.ac.ir/dashboard?q=%D8%A2%D8%AA%D8%B4+%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86+%D8%AF%D9%88%D8%AF&amp;amp;qd%5B%5D=0|عنوان =پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشجوی ادبیات فارسی|ناشر=وبگاه گنج|تاریخ بازدید=۴بهمن۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.sid.ir/Fa/Seminar/SearchPaper.aspx?str=%d8%a2%d8%aa%d8%b4%20%d8%a8%d8%af%d9%88%d9%86%20%d8%af%d9%88%d8%af|عنوان =همایش‌ها|ناشر=پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی|تاریخ بازدید=۴بهمن۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%B1&amp;diff=47881</id>
		<title>گرگ‌های دوندر</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%AF%D9%88%D9%86%D8%AF%D8%B1&amp;diff=47881"/>
		<updated>2024-10-06T10:25:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب |عنوان		= گرگ های دوندر  |تصویر      =  |اندازه تصویر   = 150px |زیرنویس تصویر	=  |نویسنده	= احمد ضیا سیامک هروی |طراح جلد	= عصمت الله احراری |زبان		= فارسی |مجموعه		=  |موضوع		=  |سبک		=واقع گرا  |ناشر		= مطبعة شبیر |ناشر فارسی	= |محل انتشارات	=  |تا...» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات کتاب&lt;br /&gt;
|عنوان		= گرگ های دوندر &lt;br /&gt;
|تصویر      = &lt;br /&gt;
|اندازه تصویر   = 150px&lt;br /&gt;
|زیرنویس تصویر	= &lt;br /&gt;
|نویسنده	= احمد ضیا سیامک هروی&lt;br /&gt;
|طراح جلد	= عصمت الله احراری&lt;br /&gt;
|زبان		= فارسی&lt;br /&gt;
|مجموعه		= &lt;br /&gt;
|موضوع		= &lt;br /&gt;
|سبک		=واقع گرا &lt;br /&gt;
|ناشر		= مطبعة شبیر&lt;br /&gt;
|ناشر فارسی	=&lt;br /&gt;
|محل انتشارات	= &lt;br /&gt;
|تاریخ نشر	= &lt;br /&gt;
|تاریخ نشر فارسی=&lt;br /&gt;
|محل ناشر فارسی	= &lt;br /&gt;
|نوع رسانه	= &lt;br /&gt;
|صفحه           = 235&lt;br /&gt;
|شابک           =&lt;br /&gt;
|پس از		= &lt;br /&gt;
|پیش از		= &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
= شناسه =&lt;br /&gt;
کتاب گرگ های دوندر که با قلم احمد ضیا سیامک هروی نوشته شده است. در سال 1389توسط انتشاراتی مطبعة شبیر در افغانستان به چاپ رسیده است. این کتاب در نهمین دوره جایزه ادبی جلال(بخش ویژه افغانستان) رمان در سال 1396 برگزیده معرفی شده است.&lt;br /&gt;
سرنوشته (چکیده)&lt;br /&gt;
هروی با این اثر خود روایتی کامل از دردها و مشقت‌هایی که مردم این کشور در طول ادوار تاریخ به خود دیده‌اند را به تصویر کشیده است. این کتاب در بهار سال1390  به چاپ دوم رسیده است. نثر کتاب بسیار روان و بعضی از ابیات آن به زبان محلی هراتی نگاشته شده است.. داستان گرگ‌های دوندر با وجودی که در مورد کروخ و اهالی آن نوشته شده است امّا در برگیرنده اوضاع تمام مردم افغانستان است. روایتیست بی نظیر از جماعتی گردنه گیر، و به شکلی نمادین از سرگذشت ملتی تاراج شده ، بی آنکه کسی،بتواند فرق قربانی و قاتل را دریابد. آنکه تاراج می شود، خود در تاراجی دیگر است و آنکه تاراج می کند خود قربانی خیانتی دیگر است. هر کدام به نفرینی دچارند و برای این نفرین تاریخی است که راه گریزی و گزیری ازین دایره محتوم برایشان نیست.&lt;br /&gt;
خلاصه اثر &lt;br /&gt;
این کتاب داستانش بر می‌گردد به زمانی که امریکایی‌ها وارد افغانستان شدند و راه برای دزدان و سر راه‌گیران باز می‌شود. در شروع مخاطب  با یک رؤیا روبرو می‌شود. رویایی که در کشمکش یک عذاب وجدان است. رویایی که حالا جان فرزندی را نیز به خطر انداخته است. &lt;br /&gt;
سبحان که حالا عذاب وجدان او را در برگرفته است و غیر از آه و نفرین دیگران و دود تریاک دیگر چیزی برایش در بساط نمانده است، در پی پسرش است تا او را از راهی که خود روزی در آن غوطه‌ور بود برگرداند. او که خود نیز روزی از همین جماعت زورگو بود. زمانی‌که در تفنگداری کسی به گرد پایش هم نمی‌رسید امّا حالا دیگر پیر شده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
مصطفی، پسر سبحان که نقش اصلی و قهرمان داستان است و روایت بر محور او می‌چرخد، به خاطر معشوقه‌اش نگار سر از کوه‌ها در می‌آورد. معشوقی که اصلاً به او نمی‌رسد و داستان را غمگین می‌کند. قادر زینل‌ها، لطیف سیاوشانی، نادر، ظاهر، عثمان و … همه از یک جنس‌اند، جماعتی گردنه‌گیر و زورگو، امّا مصطفی فرق می‌کند در دل او می‌توان رحم، مروت و شفقت را دید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نادر شخصیتی اعصاب خشک و عصبانی، دزدی که خیلی‌ها از او حساب می‌برند و رئیس گروهی که در کوه آسمانی قرار دارند. او که قرار بود دخترش نگار را به عقد مصطفی درآورد به خاطر مرگ دخترش درهم می‌شکند. مرگی که خودش باعث و بانی آن می‌شود و کوه آسمانی را برایش جهنم می‌کند و در همان کوه توسط سبحان که روزی یاور نادر بود و در همه‌ی کارهایش با او هم‌قدم بود جان به لب می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
قادر شخصیت بد دیگر داستان است که زیاد عمر نمی‌کند. او نگار دختر نادر را می‌دزدد تا به عقد خود درآورد و نادر در پی گرفتن دخترش، می‌رود تا همه‌شان را قتل عام کند. ناگهان پیش از حمله متوجّه یک آتش‌سوزی می‌شود و آن دخترش است که خود را آتش زده است و به همین دلیل نادر در پی انتقام گرفتن از ایل و خاندان قادر به نازنین می‌رسد و نازنین دختر کوچک و بی‌گناه داستان که قربانی کارهای دیگران می‌شود؛ و این دور باطل همچنان ادامه دارد.&lt;br /&gt;
درباره نویسنده&lt;br /&gt;
سیامک هروی در سال ۱۳۴۶ خورشیدی در روستای خواجه سرمق، شهرستان انجیل هرات متولد شد و در سال ۱۳۵۹ خورشیدی جهت ادامه تحصیلات به کابل رفت و دبیرستان حبیبیه را به اتمام رساند. سیامک هروی در سال ۱۳۶۲ خورشیدی فارغ التحصیل دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه کابل شد و بعد با دریافت بورسیه تحصیلی به روسیه رفت و از سال ۱۹۸۴ میلادی الی ۱۹۹۰ میلادی در دانشگاه «استاوراپل» کشور روسیه درس خواند و با اخذ ماستری در رشته زبان و ادبیات روسی در سال ۱۹۹۱ میلادی به وطن برگشت.&lt;br /&gt;
او دوره مأموریت خویش را در سمت خبرنگار در سال ۱۳۷۳  از آژانس اطلاعاتی باختر آغاز کرد و بعد در پست‌هایی چون: مسئول بخش خبر و مدیر شعبه عکاسی آژانس باختر، رئیس و مدیر مسئول روزنامه انیس، مسئول بخش دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری، مسئول شعبه تولید دفتر سخن‌گوی و ریاست مطبوعات ریاست جمهوری کار کرد و در سال ۱۳۸۳در سمت معاون سخن‌گوی رئیس جمهور حامد کرزی مقرر شد. او بعد از ۱۰ سال کار در پست معاونت سخن‌گوی رئیس جمهوری، در سال ۱۳۹۲  به سمت معاون سخن‌گوی وزارت امور خارجه تعیین شد و بعد در سال ۱۳۹۲ به سمت مستشار در سفارت افغانستان در لندن منصوب شد. سیامک هروی با روی‌کار آمدن اشرف غنی از وظیفه‌اش استعفا داد.&lt;br /&gt;
سیامک هروی اهل نقاشی بود وعلاوع بر مقالات و نوشته‌های زیادی در مطبوعات، تا کنون دوازده جلد کتاب نوشته وسوژه اصلی تمام رمان‌های او را «جنگ، درد و زندگی در افغانستان» می‌باشد.&lt;br /&gt;
مرغ تخم طلایی؛ مجموعه قصه‌های عامیانه؛ ۱۳۶۶ خورشیدی / مرده‌های عصبانی؛ مجموعه طنز، ۱۳۸۳ خورشیدی / اشک‌های تورنتو در پای درخت انار؛ رمان، ۱۳۸۸ خورشیدی / گرگ‌های دوندر؛ رمان، ۱۳۸۹ خورشیدی؛ بازچاپ ۱۳۹۴ خورشیدی / سرزمین جمیله؛ رمان، ۱۳۹۱ خورشیدی، بازچاپ ۱۳۹۶ خورشیدی / تالان، رمان؛ ۱۳۹۲ خورشیدی / گرداب سیاه؛ رمان، ۱۳۹۳ خورشیدی / برگشت هابیل؛ رمان، ۱۳۹۴ خورشیدی / بوی بهی؛ مجموعه داستان‌های کوتاه، ۱۳۹۵ خورشیدی / دختران تالی؛ رمان، ۱۳۹۷ خورشیدی / خدایان منسوخ؛ رمان، ۱۳۹۹ خورشیدی / در رکاب عشق؛ رمان، ۱۴۰۰ خورشیدی».&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%DB%8C%D9%88%D9%85%D8%B1%D8%AB_%D8%B5%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C&amp;diff=47880</id>
		<title>کیومرث صابری</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%DB%8C%D9%88%D9%85%D8%B1%D8%AB_%D8%B5%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C&amp;diff=47880"/>
		<updated>2024-10-06T00:27:14Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = کیومرث صابری&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Image-jpeg.jpeg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = خنده بر لب دارد تا کسی دردش نداند&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = کیومرث صابری&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = نویسندگی و معلمی &lt;br /&gt;
|ملیت                   = &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۷شهریور۱۳۲۰&amp;lt;ref name= یادبود&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120326144112-2133-859.pdf|عنوان =یادی از کیومرث صابری «گل‌آقا»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|محل تولد               = صومعه‌سرا&lt;br /&gt;
|والدین                 = علی‌نقی و سیده ربابه&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = ۱۱اردیبهشت۱۳۸۳&lt;br /&gt;
|محل مرگ                = بیمارستان مهر تهران&amp;lt;ref name=درگذشت&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه =۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|علت مرگ                = سرطان خون&amp;lt;ref name=درگذشت/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        =  تهران&lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       =&lt;br /&gt;
|مدفن                   = قطعهٔ هنرمندان بهشت‌ زهرا&lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = دورهٔ پهلوی&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = کودتای ۲۸مرداد۱۳۳۲&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان = کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه =۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = &lt;br /&gt;
|لقب                    = گل‌آقای ملت ایران&amp;lt;ref name=گل‌آقا&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه =۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = دوکلمه حرف حساب، هفته‌نامه، ماه‌نامه و سال‌نامهٔ گل‌آقا&lt;br /&gt;
|پیشه                   = طنزپرداز&lt;br /&gt;
|سالهای نویسندگی        =  از سال۱۳۳۶ تا پایان عمر&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = طنز&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = «برداشتی از فرمان حضرت علی(ع) به مالک اشتر»، «داستان ضحاک و کاوه‌ی آهنگر» و..&amp;lt;ref name=اثر&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =«گل‌آقا» کیومرث صابری|صفحه =۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلمنامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = &lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر                   = عطیه اقدام‌دوست&amp;lt;ref name=خانواده/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = آرش و پوپک&amp;lt;ref name=خانواده/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = فوق‌لیسانس ادبیات تطبیقی&lt;br /&gt;
|دانشگاه                = دانشگاه تهران&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = روزنامه‌نگاری و طنز‌نویسی&lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = طنز ایران‌امروز&lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[علی‌اکبر دهخدا]]&lt;br /&gt;
|وبگاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = &lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Saberi.jpg.jpg    &lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;کیومرث صابری فومنی&#039;&#039;&#039; معروف به &#039;&#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039;&#039; نویسنده، شاعر و بنیان‌گذار طنز نوین بود.&amp;lt;ref name=آغاز&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل آقا»|صفحه= ۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= طنزپرداز&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://ensani.ir/file/download/article/20120504123519-6006-128.pdf|عنوان= گل‌آقا طنزپردازی متعهد و فهیم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:IMG 20190531 021235 786.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;قلم گل‌آقا گُل می‌کاشت&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده: 139.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دفتر مجله گل‌آقا، صابری با دوستان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;کیومرث صابری فومنی&#039;&#039;&#039; جسارتی داشت که به قلمش قدرت بسیاری می‌بخشید تا واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی را بنویسد. ازهمین‌رو عده‌ای او را &#039;&#039;&#039;سوپاپ دولت&#039;&#039;&#039; تلقی می‌کردند. جذابی و گیراییِ قلمش موجب شد تا نوشته‌هایش در مدت کوتاهی نظر مردم، مقامات، ادبا، نویسندگان و رسانه‌های داخلی و خارجی را جلب کند. [[محمدعلی جمال‌زاده]] از نخستین مشوقان &#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039; بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://tannazan.blogfa.com/post/24|عنوان =کیومرث صابری فومنی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نشریات &#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039; جایگاه ویژه‌ای در ادبیات فارسی دارد و طنزش شاخص طنز فارسی معاصر است.&amp;lt;ref name=تأثیرگذار&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان = «گل‌آقا» کیومرث صابری|صفحه= ۴۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; همیشه با مردم صادق بود قلمش راست می‌نوشت. این ویژگیِ خاص اوست که در هفته‌نامهٔ گل‌آقا به‌روشنی دیده می‌شود. هفته‌نامه‌ای که بسیاری را جذب خواندن کند از کودک تا پیر! چند ماه از انتشار گذشته بود که [[محمدجعفر محجوب]] گل‌آقا را جدی‌ترین روزنامه‌ٔ ایران دانست. استادان دانشگاه نیز آن را مرکز عطفی در تاریخ مطبوعات دانستند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =«گل‌آقا» کیومرث صابری|صفحه= ۳۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; پس از انتشار این هفته‌نامه، برای انتشار سه نشریه‌ٔ دیگر نیز امتیاز گرفت. اولین شماره از ماهنامه گل‌آقا در مرداد۱۳۷۰ و اولین شماره از سال‌نامهٔ گل‌آقا در اسفند همان سال به‌چاپ رسید. هفته‌نامهٔ بچه‌ها گل‌آقا را نیز در فروردین۱۳۷۸ منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
صابری همچنین با تأسیس مؤسسه‌ٔ گل‌آقا که آن‌ را خانه‌ٔ طنز ایران نامید، تأثیر بسیاری بر فضای ادبی ایران‌امروز گذاشت و با برگزاری مسابقات دوسالانه‌ٔ بین‌المللی کاریکاتور، کاریکاتور ایران را در سطح جهانی مطرح کرد.&amp;lt;ref name=تأثیرگذار/&amp;gt; اغلب طنزنویسان و کاریکاتوریست‌های کاربلد و معروف کشور از شاگردان گل‌آقا بوده‌اند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =خاطرات کیومرث صابری|صفحه =۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; برخی ا ز اهالی ادبیات چون [[علی موسوی گرمارودی]] بر این باورند که میان طنز صابری و عبید زاکانی شباهت‌هایی است؛ مثلاً: هر دوی آن‌ها مردم‌گرا بودند، طنز را عاملی برای بهبود وضعیت مردم کوچه و بازار می‌دانستند و در نقد و طنز به مردم طبقات پایین به‌طورمستقیم توجه می‌کردند. ازاین‌رو آثار آن‌ها نه‌تنها خواندنی بلکه ماندنی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Saberi.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;من برای امروز می‌نویسم و کاری به فردا ندارم!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کله‌‌ات بوی قورمه‌سبزی می‌ده===&lt;br /&gt;
افکار تندی که علیه حکومت داشت، او را در دانشسرا چهره‌ای جنجالی معرفی می‌کرد. در همان روزها روزی به کتاب‌خانه‌ٔ دانشسرا رفت تا کتاب «فلسفه از آغاز تا نخستین آکادمی» را امانت بگیرد؛ اما مسئول کتاب‌خانه به او گفت: اصلاً تو را به کتاب‌خانه راه نمی‌دهیم چه برسد به امانت‌دادن کتاب. گلایه نزد رئیس برد. سخن او نیز جالب نبود! به کیومرث گفت: «تو همین‌جوری کله‌ات بوی قورمه‌سبزی می‌ده، کتاب بخونی بدتر می‌شه.» کیومرث اما تحمل این ممنوعیت را نداشت و تصمیم گرفت علیه زور برخیزد. روزی هنگام ظهر که مسئول کتاب‌خانه چرت زده بود، یواشکی وارد آنجا شد و کتاب را برداشت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گردنِ شکسته‌ٔ فومنی به توفیق رسید===&lt;br /&gt;
روحیه‌ٔ انقلابی‌اش بخش جدانشدنیِ شخصیتش بود. سال اول دانشگاه، دقیقاً دو سال پیش از قیام ۱۵خرداد۱۳۴۲ همراه هم‌کلاسی‌ها در تظاهرات دانشجویی دانشگاه تهران شرکت کرد. از مأموران کتک خورد و گردنش آسیب دید. به دنبال راهی بود تا بی‌رحمی حکومت را به همه نشان دهد. توفیق روزنامه‌ٔ طنزی بود که انتقاداتش مستقیماً متوجهٔ شاه و حکومتش بود! درنتیجه تریبونی شد برای کیومرث! فومنی ماجرای تظاهرات و هجوم وحشیانه‌ٔ مأموران را در شعری طنز بیان کرد و با نام &#039;&#039;&#039;«گردنِ شکسته‌ٔ فومنی»&#039;&#039;&#039; به روزنامه‌ٔ توفیق فرستاد. حسین توفیق بسیار پسندید و چاپ کرد و طیِ نامه‌ای، طنزپرداز جوان را به ادامه‌ٔ همکاری دعوت کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۲۲و۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:IMG_20190531_021235_78.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با توفیق تا توقیف&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===دوکلمه حرف حساب===&lt;br /&gt;
مدت‌ها بود که قصد داشت مطالبی سیاسی با سرتیتری ثابت، در نشریه‌ ایجاد کند! چند ماه پس از سفر حج، ستونی سیاسی با نام &#039;&#039;&#039;دوکلمه حرف حساب&#039;&#039;&#039; اضافه کرد. اولین حرف حسابِ کیومرث با امضای گل‌آقا در اطلاعات، ۲۳دی۱۳۶۳ به‌چاپ رسید.&amp;lt;ref name=حج&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان = زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه= ۱۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرایط ازدواج===&lt;br /&gt;
برف می‌بارید. از اداره، خارج شد. راه خانه را پیش گرفت. مادرش در حیاط رخت پهن می‌کرد. همیشه وقتی برف می‌بارید با مادر شوخی می‌کرد:&lt;br /&gt;
:ننه! سرمای پیرزن‌کُش اومد!{{سخ}}&lt;br /&gt;
می‌خواست این جمله را بگوید که مادر اجازه نداد و گفت: &lt;br /&gt;
:انگار این سرما سرمای عزب‌کشه؛ نیس ننه؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خانه به‌جز او مجرد دیگری نبود. متوجه کنایه‌ٔ مادر شد! به اتاق رفت. خیالش پرکشید به‌سوی دخترهای فامیل و محله! فکر کرد که شاید مادر کسی را برایش درنطر گرفته. اما چیزی به ذهنش نرسید. مادر که وارد اتاق شد از فکر و خیال درآمد. ناگهان سیده‌ربابه گفت:&lt;br /&gt;
:ببینم زینت چطوره، هان دختر آقابالاخان؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
والده ذهنش را خوانده بود. کیومرث گفت:&lt;br /&gt;
:ببین ننه! از حالا به بعد هر کاری خواستی بکن... ولی بالاغیرتاً منو تو هچل نندازیا؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
:هچل کجا بود ننه، دختر آقابالاخان، جون می‌ده واسه تو. اصلاً واسه همدیگه ساخته شدین!&lt;br /&gt;
:آقا بالاخان دخترشو به آدم کارمند یه‌لاقبایی مثل من می‌ده؟&lt;br /&gt;
:چرا نده ننه؟ دختر آقابالاخانه دیگه، دختر اتول‌خان رشتی که نیست!&lt;br /&gt;
:آقا‌بالاخان هم کم‌کسی نیست؛ آقا نیست که هست؛ بالا نیست که هست؛ خان نیست که هست؛ پول نداره که داره...&lt;br /&gt;
:می‌خوام برم خونهٔ آقابالاخان با زنش، زرین‌خانوم، صحبت کنم!{{سخ}}&lt;br /&gt;
مادر رفت تا ناهار حاضر کند. کیومرث هم استراحت کرد و سرمای عزب‌کش را با تمام وجود حس کرد! شب بود که ننه‌کیومرث، با لب‌ولوچه‌ٔ آویزان از خانه‌ٔ آقابالاخان آمد.&lt;br /&gt;
:ها چه خبر؟ نگفتم آقابالاخان کم‌کسی نیست؟ خوب چی گفت؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
با صدای لرزان جواب داد:&lt;br /&gt;
:خودش که نبود؛ با زنش حرف زدم. دخترش هم بود.&lt;br /&gt;
:مخالفت کرد؟&lt;br /&gt;
:مخالفت که نمی‌شه گفت؛ ولی گفتند داماد باید رفیقاشو عوض کنه. به سر و وضعش بیشتر برسه و شب‌ها هم زود بیاد خونه که از حالا عادت کنه.&lt;br /&gt;
:دیگه چی گفتند؟&lt;br /&gt;
:پرسیدند خونه و ماشین داره؟ منم گفتم: ماشین ریش‌تراشی داره. برای خونه هم یه فکری می‌کنه، دویست چوق گذاشته توی بانک که بازهم بذاره. ایشالا خونه هم بعداً می‌خره!&lt;br /&gt;
:دیگه چی؟&lt;br /&gt;
:دیگه‌هم گفتند: تحصیلاتش خوبه؛ ولی حقوقش کمه! یه تیکه ملک هم باید پشت قباله عروس بندازه. و دیگه اینکه دختره کار خونه بلد نیس؛ باید براش کلفت بگیری!&lt;br /&gt;
:دیگه چی؟&lt;br /&gt;
:دیگه اینکه گفتند: علاوه‌بر این اجازه بدین فکرهامونو بکنیم. با پدرش هم حرف بزنیم و سه ماه دیگه خبرتون می‌کنیم!{{سخ}}&lt;br /&gt;
سه ماه گذشت و خبری نشد. طبق حکم وزارتی، صابری را به جنوب منتقل کردند. قبل از رفتنشان مادرش به اقدس‌خانم (همسایه) گفت به‌محض‌اینکه جواب خواستگاری را از زرین‌خانم گرفت برایشان نامه بنویسد. نامه رسید. زن آقابالاخان پیغام فرستاده بود که:&lt;br /&gt;
:اگر داماد، دوستانش را هم عوض نکرد، عیبی ندارد؛ ولی بقیه شرایط را باید داشته باشد!{{سخ}}&lt;br /&gt;
چند ماه گذشت؛ بازهم نامه‌ای رسید که نوشته بود:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;زن آقابالاخان گفته به سر و وضعش هم نرسید، مانعی ندارد؛ ولی بقیه شرایط را باید داشته باشد.&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
چند ماه دیگر بازهم نامه نوشت و گفت:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;زن آقابالاخان گفته شب‌ها هم اگر زود نیامد، عیبی ندارد؛ ولی خیلی هم دیر نکند که بچه‌ام تنها بماند؛ ضمناً سایر شرایط را هم حتماً باید داشته باشد!&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
هر پنج‌شش ماه یک‌بار، اقدس‌خانم نامه می‌نوشت و هر بار یکی از شرایط اولیه حذف شده بود. زن آقابالاخان خودش آمد خانهٔ ما و گفت:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;ماشین هم لازم نیست؛ چون با این وضع شلوغ خیابان‌ها آدم هرچی ماشین نداشته باشد، راحت‌تر است؛ ولی بقیهٔ شرایط را باید داشته باشد!&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زرین‌خانوم توی حمام به من گفت:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;دیشب آقابالاخان می‌گفت خودمان خانه داریم؛ نمی‌خواهد فکر آن باشد؛ ولی بقیهٔ شرایط را حتماً باید داشته باشد.&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آقابالاخان و زنش دیشب پیغام دادند:&lt;br /&gt;
&#039;&#039;از یک تکه ملک پشت قباله می‌شود گذشت؛ ولی بقیه مسائل مهم است!&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروز خود زینت را توی کوچه دیدم؛ طفلکی خیلی لاغر شده... می‌گفت:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;با حقوق کمش می‌سازم؛ ولی نوکر را باید حتماً داشته باشد!&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
چند سال گذشت؛ نامه‌های اقدس‌خانم هم قطع شد. دختر آقابالاخان هم اگر مجرد بود به سن ترشیدگی رسیده‌ بود! قضیه فراموش شده بود تااینکه روزی نامه‌ای با خط ناشناس برای کیومرث فرستاده شد. در آن نامه نوشته بود:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;«آقای برهان‌پور! پس از عرض سلام، می‌خواستم به اطلاع شما برسانم که برای سرگرفتن ازدواج ما کلفت و نوکر هم لازم نیست؛ چون در این مدت در کلاس خانه‌داری، تمام کارهای خانه را از آشپزی و خیاطی گرفته تا آرایش و گل‌دوزی، یاد گرفته‌ام و دیپلمش را دارم. منتظر جواب شما هستم؛ جواب، جواب، جواب، زینت.»&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
او هم در جواب نوشت:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;«سرکار خانوم زینت‌خانوم! نامه‌ای که فرستاده بودید، زیارت شد؛ ولی به‌درستی نفهمیدم نظر شما از آقای برهان‌پور که بود؟ اگر منظور، احمد برهان‌پور‌ است که کلاس اول دبستان درس می‌خواند و اهل این حرف‌ها نیست؛ بنده هم که پدرش هستم و در خانه هم عزب اوقلی دیگری نداریم. سلام بنده را به مامان و بابا برسانید. قربان‌علی برهان‌پور.»&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوسه ماه پس از انتقال به جنوب کیومرث با دختری شیرازی ازدواج کرده بود که شرایط خاصی برای ازدواج نداشت و پدر و مادرش هم آقابالاخان و زرین‌خانم نبودند!&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://hawzah.net/fa/Magazine/View/4892/6571/75834/%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7-%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC%DA%A9%DB%8C%D9%88%D9%85%D8%B1%D8%AB-%D8%B5%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D9%81%D9%88%D9%85%D9%86%DB%8C-(%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7)|عنوان =شرایط ازدواج کیومرث صابری فومنی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===وارث===&lt;br /&gt;
[[ابوالفضل زرویی نصر‌آباد]]، ملانصرالدینِ گل‌آقا بود. او که از طنزنویسان چیره‌دست معاصر بود، با تذکره‌المقامات در گل‌آقا گل می‌کاشت. به شیوه تذکره‌الاولیا برای مقامات می‌نوشت و تذکره‌ٔ او در دهه۷۰ در گل‌آقا چاپ می‌شد. صابری او را یادگار خود می‌دانست و آسوده‌خاطر بود که ملانصر‌الدین می‌تواند حافظ میراثش در گل‌آقا باشد و راهش را ادامه دهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/1208960/%D9%BE%D9%88%D9%BE%DA%A9-%D8%B5%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D8%B2%D8%B1%D9%88%DB%8C%DB%8C-%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%BE%D8%AF%D8%B1%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7-%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان =پوپک صابری:زرویی نصر‌آباد حافظ میراث پدرم در «گل‌آقا» بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نحسی سیزده دامن‌گیر شد===&lt;br /&gt;
در پایان مقالهٔ ویژه‌نامهٔ نوروز۱۳۸۱ گل‌آقا به‌طنز یا کنایه نوشته شد: «اگر گل‌آقا نحسی سیزده را پشت سر بگذارد و از سال سیزدهم عبور کند، تا سال‌های دیگر باقی و برقرار خواهد ماند! ما نحسی سیزده را یک شوخی می‌دانیم؛ اما شما هم به‌شوخی یا جدی کمک کنید تا سال سیزدهم نیز بگذرد و گل‌آقا برقرار بماند، البته اگر انتشار آن را برای جامعه مفید می‌دانید.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری فومنی|صفحه= ۵۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===&amp;lt;span style=&amp;quot;color:black{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;هیچ‌کس نفهمید چرا...؟&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;===&lt;br /&gt;
بی‌خبر تصمیم گرفت گل‌آقا را تعطیل کند! از آن روز تابه‌حال کسی دلیل کار او را نفهمیده. به‌نظر واقعیتی تلخ پشت این ماجرای غم‌انگیز پنهان شده بود. کیومرث صابری در سال‌های پس از انقلاب از مسئولان نظام بود. او دوستان بسیاری داشت که مشغول کار سیاست بودند. پس از جنجا‌ل‌هایی که در زمان محمد خاتمی و اصلاحات شکل گرفت، صابری در دوراهی، گرفتار شد. اگر این‌طرفی می‌گفت آن‌طرفی‌ها ناراحت می‌شدند و اگر آن‌طرفی می‌گفت این‌طرفی‌ها دلخور می‌شدند. در تنگنا مانده بود، نه راهی به جلو داشت و نه به عقب! همین توقف موجب شد تا تیراژ هفته‌نامه گل‌آقا کاهش یابد. مردم نیز ناراضی بودند. آبدارخانه دیگر محبوبیتی نداشت، این را تعداد مجله‌های برگشتی نمایان می‌کرد. کیومرث می‌خواست از آن وضعیت نابسامان بگریزد. به‌طور موقت هفته‌نامه را تعطیل کرد؛ بلکه دوستان او را از دوراهی برهانند. افسوس که مؤثر نبود. حتی یک نفر هم برای دلجویی با او تماس نگرفت! تعطیلی آبدارخانه‌ٔ گل‌آقا سرانجام خوشی نداشت. پس از بسته‌شدن درِ آبدارخانه، سرطان صابری شدت گرفت. گل‌آقا ۱۱اردیبهشت۱۳۸۳ از دست رفت!&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.asriran.com/fa/news/229476/%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%B9%D8%B7%DB%8C%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7|عنوان= ناگفته‌هایی از تعطیلی گل‌آقا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:بدرود.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مجله‌ات گل باران&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:خوانندگان_کوچک.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بدرود هفته‌های گل‌آقایی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از خاطرات حج===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|در جوار کعبه قلمم را درآوردم و رو به کعبه کردم و گفتم: من این قلم را در خانه خدا با خدا معامله کردم. خدایا تو شاهد باش که من در راه اعتلای دین تو و کشورم گام برمی‌دارم. مرا از لغزش‌ها مصون بدار و قلمم را از انحرافات حفظ کن.&amp;lt;ref name=حج/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تأثیر نامه‌های کیلویی===&lt;br /&gt;
حدود ۵۰ کیلو‌ نامه از مردم دارم، فقط از کسانی که به روزنامهٔ اطلاعات نامه نوشته‌اند. پس از چند ماه انتشار مجلهٔ گل‌آقا، نامه‌های خوانندگان به‌قدری زیاد شد که نگهداری‌اش، واقعاً سخت بود. من حقیقاً شرمنده کرامت و محبت این مردمم. وقتی نامه‌ای دلگرم‌کننده از خواننده‌ای، تکانم می‌دهد، با خود می‌گویم: آهای... گل‌آقا! سقوط، پله‌به‌پله است. ناگهان، آدم به قعر سقوط نمی‌کند. کم‌کم و قدم‌به‌قدم سقوط می‌کند. در همین قدم اول، مواظب خودت باش. این‌ها را وقتی می‌گویم که از قلمم، تعریف می‌کنند.&amp;lt;ref name=ماجرا&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.mashreghnews.ir/news/305469/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%B5%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D9%81%D9%88%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%AD%D8%A7%D8%B6%D8%B1-%D9%86%D8%B4%D8%AF-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%AF-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C|عنوان= اولین شماره، نیم‌ساعته تمام شد!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Aramghah.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سنگی بر گوری&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Zendeginame-gol-agha-biogeraphie-gol-agha.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;فردا، نویسنده‌ٔ خود را{{سخ}} خواهد داشت&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===سکوت پرهیاهو===&lt;br /&gt;
&#039;&#039;گل‌آقای ملت ایران به خدا پیوست&#039;&#039;. خبری بود که تیتر همه‌ٔ روزنامه‌هایِ شنبه، ۱۲اردیبهشت۱۳۸۳ شد و پیام‌های تسلیت از مقالات تا خوانندگان پی‌درپی بدرقهٔ راه بی‌بازگشتش شد.&amp;lt;ref name=مرگ&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۴۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===روز معلم، برای معلمی هنرمند===&lt;br /&gt;
صابری همیشه پیش از هر چیز، خود را معلم می‌دانست و فرجام این گونه بود که در روز معلم پیکرش تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا به خاک سپرده شود. در مراسم، دیگر مقام تشریفاتی نمانده بود که حضورش را ثبت نکرده باشد. همگان از دور و نزدیک چه به‌بُعد مسافت و چه از مسند وزارت آمدند تا هم مستقیم خداحافظی کنند و هم خاطرِ خود را تسلی دهند.&amp;lt;ref name=مرگ/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.radiofarda.com/a/341172.html|عنوان =حضور مقامات بلندپایه جمهوری اسلامی در مراسم تشییع جنازه طنرپرداز کیومرث صابری فومنی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===گذر زندگی===&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۰: ۷شهریور تولد در صومعه‌سرا گیلان&lt;br /&gt;
* ۱۳۲۱: فوت پدر &lt;br /&gt;
* ۱۳۳۶: چاپ اولین شعر در مجلهٔ امید ایران &lt;br /&gt;
* ۱۳۳۸: فارغ‌التحصیلی از دانشسرای کشاورزی ساری&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۰تا۴۱: دریافت دیپلم ادبی در فومن؛ قبولی در کنکور دانشگاه تهران؛ شرکت در تظاهرات دانشجویی و چاپ اولین شعر طنز در مجلهٔ توفیق&lt;br /&gt;
* ۱۳۴۴تا۴۵: دریافت مدرک لیسانس حقوق سیاسی از دانشگاه تهران؛ ازدواج و اقامت در تهران و معاونت سردبیری روزنامهٔ توفیق &lt;br /&gt;
* ۱۳۴۵تا۵۷: تدریس در دبیرستان‌های تهران؛ همکاری با نشریات فردوسی، سپید و سیاه، امیدایران، نگین و...&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۲: آشنایی با محمدعلی رجایی و نگارش مقالهٔ «ضحاک و کاوه آهنگر»&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۷: دریافت مدرک فوق‌لیسانس در رشتهٔ ادبیات تطبیقی از دانشگاه تهران و چاپ کتاب برداشتی از رمان حضرت علی(ع) به مالک اشتر&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۸: مدیرکل دفتر آموزش‌ و بازرگانی وزارت آموزش‌وپرورش و مسؤل مجله‌ٔ رشدادب فارسی&lt;br /&gt;
* ۱۳۵۹: مشاور فرهنگی مطبوعاتی نخست‌وزیر رجایی و انتشار مقالهٔ ضحاک و کاوه آهنگر در روزنامهٔ کیهان&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۰: مشاور فرهنگی رئیس جمهور رجایی و چاپ مکاتبات رجایی با بنی صدر&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۱تا۶۲: مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور [آیت‌الله] خامنه‌ای و چاپ کتاب اولین استیضاح در جمهوری اسلامی ایران و کتاب دیدار از شوروی&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۲: کناره‌گیری از مشاغل رسمی در پست‌های سیاسی&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۳: زیارت خانهٔ خدا و بازکردن ستون طنز داستان‌های جعفرآقا در خبرنامهٔ حجاج ایرانی؛ راه‌اندازیِ ستون «دوکلمه حرف حساب» گل‌آقا در روزنامهٔ اطلاعات &lt;br /&gt;
* ۱۳۶۴: ازدست‌دادن پسرش&lt;br /&gt;
* ۱۳۶۹: انتشار هفته‌نامهٔ گل‌آقا &lt;br /&gt;
* ۱۳۷۰: انتشار ماهنامه و سالنامهٔ گل‌آقا&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۸: انتشار هفته‌نامهٔ بچه‌های گل‌آقا؛ برگزاری اولین مسابقهٔ دوسالانهٔ بین‌المللی کاریکاتور&lt;br /&gt;
* ۱۳۸۱: قطع انتشار هفته‌نامهٔ گل‌آقا &lt;br /&gt;
* ۱۳۸۳: وفات در ۱۱اردیبهشت و خاک‌سپاری در ۱۲اردیبهشت&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۷و۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جهان گل‌آقا و گل‌آقای ایران===&lt;br /&gt;
====تولدِ در جنگ====&lt;br /&gt;
کیومرث صابری فومنی، هفتم شهریور۱۳۲۰ بود که در خانه‌ٔ بانو سیده‌زهرا، مامای شهر سومعه‌سرا صدای تولدش پیچید. آغاز زندگیِ فرزندِ علی‌نقی و سیده‌ربابه، به جنگ جهانی دوم خورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۱۱و۱۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مادرش از سادات ترک بود. پدر سیده‌ربابه از روحانیان مراغه، به فومن آمده بود و پس از مرگش اهالی شهر، سیده‌خانم را «دخترآقا» صدا می‌زدند. کیومرث در دامن مادری باسواد پرورش یافت که مکتب‌خانه قرآن داشت. اشعار حافظ و سعدی را از حفظ و در خلوت برای پسرش می‌خواند و کیومرث هم تکرار می‌کرد. این شعرخوانی‌ها از زیباترین خاطرات صابری شد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۱۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}علی‌نقی پدر کیومرث، اصالتاً رشتی بود و در وزارت داراییِ صومعه‌سرا کار می‌کرد. ۱۳۲۱ به فومن منتقل شد و با مرگ زودهنگام خود، کیومرثِ یک‌ساله را از نعمت پدر محروم کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====حسرت و شعر====&lt;br /&gt;
ده‌دوازده‌ساله بود که متوجهِ بار سنگین برادر شد و نتوانست تحمل کند که علی مسئولیت خانواده را تنهایی به‌دوش کشد. پس به مغازه‌ٔ خیاطی رفت و شاگردی کرد. جسمش در مغازه بود، دور از درس و مشق و ذهنش در کلاس‌ درس، پشت نیمکت. صبح‌ها با حسرت به دوستانش که راهی مدرسه می‌شدند، نگاه می‌کرد. مادر و برادر از دلتنگی‌هایش خبر داشتند و تصمیم گرفتند با هر مشقتی بود، او را به مدرسه برگردانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۱۵و۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌ بار در ۱۴سالگی قلم شاعری در دست گرفت و شعری ۸بیتی با عنوان &#039;&#039;&#039;&#039;&#039;یتیم&#039;&#039;&#039;&#039;&#039; سرود. درواقع شعر را برای روزنامه دیواریِ بچه‌های کلاس بالاتر سروده بود و پس از آن، نامش بر سر زبان‌ها افتاد. معلم ادبیات هر هفته که سرکلاس می‌آمد، می‌پرسید: صابری شعر تازه نداری؟ او هم برای‌اینکه دستِ خالی به کلاس نرود به هر زحمتی شده ابیاتی می‌سرود. انتظارهای معلم سبب شد تا شاعر تازه‌کار، ده‌دوازده شعرِ دیگر هم بسراید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۱۷و۱۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واقعیتِ رویا====&lt;br /&gt;
کودکِ فقر، پس از سیکل، دوباره مشغولِ خیاطی شد و همواره به دنبال راهی برای ادامه تحصیل تا مانع فقر را از پیشِ پا بردارد. دانشسرای شبانه‌روزیِ ساری آزمونی برگزار می‌کرد که فقط یک نفر را برمی‌گزید. صابری هم شب‌ها درس می‌خواند تا آن یک نفر باشد و شد! درس‌خواندن در مدرسه‌ٔ شبانه‌روزی هزینه‌ای نداشت. پس از یک دوره‌ٔ دوساله، در امتحانات نهایی قبول شد. این قبولی، مجوزی بود برای شغلی که آرزوی کیومرث بود: «معلمی». معلمی را در ۱۸سالگی و با روستایِ کسما آغاز کرد. پس از یک سال به مدرسه‌ای در روستای کوچه‌چال از توابع ماکلوان، نزدیکی فومن منتقل شد. در آن مدرسه هیچ‌کس کار نمی‌کرد. آنجا هم معلم بود، هم مدیر و ناظم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= خاطرات کیومرث صابری|صفحه= ۷۴و۷۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:K.saberi.jpg.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;نقد در دل طنز&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
=====از یتیمی تا طنز=====&lt;br /&gt;
نوشته‌های صابری یتیم بود! این نامی بود که کیومرث بر اغلب کارهایش می‌گذاشت. اولین اثرش شعری بود با اسم «یتیم» که ۱۳۳۶تا۳۹ در مجلهٔ «امیدایران» به‌چاپ رسید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= خاطرات کیومرث صابری|صفحه= ۷۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; در سال‌های ۱۳۳۶تا۳۸ ناشران تهران ماهنامه‌ٔ «کتاب‌های ماه» را منتشر می‌کردند. صابری هم که از زمان تحصیل در دانشسرا مشترکِ این ماهنامه بود، به‌گفتهٔ خودش، مدتی به‌دلیل تغییر نشانی، نشریه به دستش نرسید:&lt;br /&gt;
:نامه‌ای نوشتم و گلایه کردم. در پاسخ نامه‌ای که با ماشین تحریر نوشته بودند و امضای کسی را داشت که بعدها فهمیدم حیدر صلصانی است، به دستم رسید که این جور شروع شده بود: «نامهٔ شیرین و طنز‌آمیز شما رسید...» و تمام شماره‌های گذشته آن نشریه را یکجا برایم فرستادند. همین جملهٔ «نامهٔ شیرین و طنز‌آمیز شما رسید» کارم را ساخت و مرا به دنیای طنزنویسی کشاند؛ یعنی همیشه در این فکر بودم که من،‌ همان کسی هستم که با متنی ماشین‌شدهٔ، کسی، طنز‌نویسی مرا تأیید کرده است که علی‌الاصول باید صلاحیت باشد. این نامه، هیچ‌وقت از من جدا نشد و هنوز هم باید درمیان اوراق کتاب‌خانه‌ام باشد. اما من در تمرینات اولیه پس از دریافت این نامه، در راه طنزنویسی، هیچ موفقیتی به‌دست نیاوردم. تا زمانی که آن شعر سیاسی با امضای «گردن شکسته‌ٔ فومنی» را به حسین توفیق فرستادم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =خاطرات کیومرث صابری|صفحه= ۷۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====از گردن‌شکستگی تا سربلندی=====&lt;br /&gt;
۱۳۴۰ به خواست خود و اصرار مادرش در رشته‌ٔ ادبیات امتحان داد و دیپلم گرفت. بلافاصله در کنکور رشته‌ٔ حقوق سیاسی شرکت کرد و در دانشکده‌ٔ حقوق تهران پذیرفته شد. ۲۰ساله بود که معلم دبیرستان‌های فومن نیز شد و به‌دلیل مشغله‌ٔ کاری تقریباً غیرحضوری درس می‌خواند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۲۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سال اول دانشگاه، به‌همراه هم کلاسی‌ها در تظاهراتی شرکت کرد. از مأموران کتک مفصلی خورد و گردنش آسیب دید. برای شرح این حادثه شعری سیاسی سرود و با امضای «گردن شکسته‌ٔ فومنی» برای روزنامه‌ٔ توفیق فرستاد. سردبیر شعر را بسیار پسندید و در شماره‌ٔ بعدی چاپ و البته شاعرش را به ادامه‌ٔ همکاری دعوت کرد. آنچه باعث شهرت کیومرث شد و بار دیگر طنزنویسی او را به‌رخ کشید گزارشی است درباره‌ٔ عروسی نخست‌وزیر آن زمان. رپرتاژی که در دو صفحه از توفیق به‌چاپ رسید. در همان سال۱۳۴۴ پایان‌نامه‌ای با موضوع «برداشتی از فرمان علی(ع) به مالک اشتر» ارائه داد و مدرک لیسانس را گرفت. پس از آن به‌عنوان همکارِ روزنامه‌ٔ توفیق به تهران منتقل شد و تا روزی که توفیق توقیف شد همکار ثابت آن بود. صبح‌ها در یکی از دبیرستان‌های تهران درس می‌داد و عصرها به توفیق می‌رفت. پس از مدت کوتاهی معاون سردبیر شد؛ سپس ستون ثابتی با نام «هشت روز هفته» در نشریه راه انداخت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =خاطرات کیومرث صابری|صفحه= ۷۷و۷۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; در کنار تمام جهش‌های فرهنگی‌اش، صابری تا سال۱۳۵۷، فوق‌لیسانس ادبیات تطبیقی را نیز از دانشگاه تهران گرفته بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =زندگی نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه= ۱۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
      &lt;br /&gt;
====چرا شد گل‌آقای ملت؟!====&lt;br /&gt;
مدتی پس از انتقال به تهران معاون سردبیرِ توفیق شد. در نشریه با نام مستعار می‌نوشت. &#039;&#039;&#039;میرزاگل&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;عبدالفانوس&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;گردن‌شکسته‌ٔ فومنی&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;ریش سفید&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;لوده&#039;&#039;&#039; و... از اسامی مستعارش بود.&amp;lt;ref name=خانواده&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۲۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt; درعین‌حال، کیومرث صابری، همواره مداراجو، انسان‌دوست و مردمی بود. همین صفات کافی بود تا رئیس‌جمهور خاتمی در سال۱۳۷۷، او را &#039;&#039;&#039;«گل‌آقای ملت ایران»&#039;&#039;&#039; بنامد.&amp;lt;ref name=گل‌آقا/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
از ابتدای جوانی معلم بود و از ۱۴سالگی شعر می‌گفت که نرم‌نرم طبعش به طنز رفت و قلمش غالباً طناز شد. صابری روزنامه‌نگاری ماهر بود که گاه مبدع ستونی خلاقه و پرمخاطب می‌شد. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دید و نظر دیگران===&lt;br /&gt;
====[[محمدعلی جمال‌زاده]]====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|در روزهایی که نوشته‌های کوتاه کیومرث با نام «دوکلمه حرف حساب» در اطلاعات چاپ می‌شد به خودم گفتم که طنزنویس شایسته‌ای در ایران پیدا شده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= خاطرات کیومرث صابری|صفحه= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نگاه [[حسن حبیبی]] به طنز گل‌آقا====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|طنز گل‌آقا و گل‌آقاییان به‌عنوان سبکی تازه و بدیع است و نه‌تنها وقوع دارد؛ بلکه درواقع و در مقام بروز و ظهور نیز امری تحقق یافته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= زندگی نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه= ۹۸و۹۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}} &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نظر [[علی موسوی گرمارودی]]====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|بی‌گمان در عمر تاریخ ادبیات ایران یکی از نویسندگان بسیار حرفه‌ای در طنزپردازی چه از منظر حجم و کمیت و چه از منظر عمق و کیفیت کیومرث صابری است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= زندگی نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه= ۷۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Gol-agha-khate-akhar.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;معلم طناز&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===برای مردم طنز نیست!===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|right|نوشته‌هایم درظاهر طنز است؛ اما مردم آن‌ها را حرف حساب می‌دانند. این مسئولان‌اند که آن‌ها را طنز می‌دانند. من در اشعار پراکنده و مطالب جدی هم همان هدفی را دنبال می‌کنم که در طنز. در اولی، از اصولی حمایت می‌کنم که به‌گمانم  شایسته‌ٔ موافقت‌اند. در آن‌ها سعی می‌کنم چیزی را بسازم یا چیز ساخته‌شده‌ای را تأیید کنم. این جنبهٔ مثبت کار است. البته اشعار و نوشته‌هایم به‌نسبت کم است،‌ یا حداقل، کمتر چاپ می‌شود. این وظیفهٔ هر انسانی است که در تأیید و حمایت آنچه درست می‌داند کاری بکند. اما تأیید خوبی‌ها بدون نفی بدی‌ها بی‌معناست؛ یعنی کار هر انسان، هر انسان زنده این نیست که فقط خوبی‌ها را ببیند. در بخش دوم، یعنی همان چیزی که اسمش را طنز گذاشته‌اند سعی من بر این است که بی‌ها و کاستی‌ها را ببینم. این جنبه‌ منفیِ کار است.}} &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;کریم‌شیره‌ای، نی‌ام&#039;&#039;&#039;{{سخ}} بااینکه نوشته‌های من طنز است؛ اما همیشه با آن‌ها بسیار جدی برخورد می‌کنم چون من «گل‌آقا»یم. کریم‌شیره‌ایِ ناصرالدین‌شاه که نیستم!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;دنیا به آخر رسیده بود!&#039;&#039;&#039;{{سخ}} وقتی مقالهٔ نویسنده‌ای مخالف در روزنامه چاپ می‌شود، فردا در مطبوعات و مجلس، سیل ناسزا به‌سویش  سرازیر می‌شود. انگار دنیا به آخر رسیده! کار به جایی رسیده بود که خوانندگان از من می‌پرسیدند: چطور است که تو هرچه می‌خواهی می‌نویسی؛ ولی دیگران نه؟! من داشتم کم‌کم تبدیل می‌شدم به تنها صدای معترض و مخالف! واقعاً گاهی با خود می‌گفتم «آن‌ها که در اصالت کار من و در استقلال قلم من شک می‌کنند چه گناهی دارند؟!»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;تنها می‌نوشتم اما محکم&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
به اصل نظام معتقدم. با همان لحن محکمی انتقاد می‌کنم که یک موافق حمایت می‌کند و این دلیلی بود تا بی‌وقفه بنویسم، ادامه دهم و تنها صدای مردم باشم. بی‌طرفم. به هیچ گروه و جناحی وابسته نیستم. همیشه با مردم و انقلاب با صداقت رفتار می‌کردم؛ اما از هجوم اتهام درامان نبودم و گاه‌وبی‌گاه زخمی شدم.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی دیگر|left|&#039;&#039;&#039;زنبور عسل را آری&#039;&#039;&#039;{{سخ}}طنز بسیار ظریف و حساس است. تیغ دولبه است. من روی این تیغ راه رفته‌ام و خدا می‌داند که به قصد سلاخی و صدمه‌رسانی کار نمی‌کنم. من مثل مار نیش نمی‌زنم. دلم می‌خواهد «زنبور عسل» باشم: نیش‌ونوش!{{سخ}}&lt;br /&gt;
بین من و نوشته‌هایم همیشه خداوند حاکم است. هرگز از روی کینه و نفرت ننوشته‌ام. جز به‌ندرت، درباره‌ مسائل شخصی ننوشته‌ام. همیشه به‌قصد اصلاح نوشته‌ام. انتقاد سازنده هم یعنی همین.&amp;lt;ref name=گل‌آقایی&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://shirintanz.ir/%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%81%D8%B3%D8%AA-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C/|عنوان= مانیفست گل‌آقایی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گل‌آقا چه می‌گوید دربارهٔ نصرآباد===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|قلمی که عبید و [[علی‌اکبر دهخدا|دهخدا]] در دست داشتند، الان بی‌صاحب نیست. یکی از طنزنویسان بسیار مشهور امروز ما، ملانصرالدین، [[ابوالفضل زرویی نصرآباد]] است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.fardanews.com/fa/news/619916/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A8%DB%8C%D9%84-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%81-%D9%85%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان =ماجرای سبیل معروف ملا‌نصرالدین «گل‌آقا»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}} &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نامه‌ها===&lt;br /&gt;
زمانی که «دوکلمه حرف حسابِ گل‌آقا» در روزنامهٔ اطلاعات به‌چاپ می‌رسید، مردم نامه‌های بسیاری برای او می‌نوشتند و خواستار انتشار آن بودند. صابری اگر مناسب چاپ می‌دانست آن‌ها را منتشر می‌کرد. نمونه‌ای چند:{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=red&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;پیام فریدزاده از تهران&#039;&#039;&#039;: از گل‌آقا بعید است و جای تأسف که واژهٔ من‌درآوردیِ «گاهاً» را استعمال می‌کند. «گاه» فارسی است و کلمات فارسی تنوین نمی‌پذیرد!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=green&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039;&#039;: از شما بعید است و هیچ هم جای تأسف نیست. بنده گاهاً از این واژه استفاده می‌کنم! اگر همیشه استفاده می‌کردم حق با شما بود!(۱۷دی۱۳۶۶) &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=red&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;بیات از تهران&#039;&#039;&#039;: نیم لیتر آب را به‌مبلغ ۲۴۰ریال به بنده فروختند. فرقش با آب معمولی فقط در این بود که دور شیشه‌اش یک کاغذی چسبانده رویش نوشته بودند «گلاب!» ولی عطر و مزه‌اش با همین آب لوله‌کشی خودمان مو نمی‌زد! بفرمایید رسیدگی کنند!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=green&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039;&#039;: رسیدگی لازم نیست. قیمت آب معمولی را ۲۴۰ریال بکنند که خوانندگان ما و خریداران گلاب احساس غبن ننمایند!(۱۷دی۱۳۶۶) &lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=red&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;سیدعلیرضا عشرتی از بندر انزلی&#039;&#039;&#039;: بنده نمی‌دانستم که صفی هم به نام صف بیکاری وجود دارد! چندی پیش،‌ سازمان بهداشت‌ودرمان‌وآموزش پزشکی منطقه‌ای تهران، ۶۸۵ نفر استخدام می‌کرد که حدود پنج‌شش هزار نفر توی صف قرار گرفته بودند. بعد از امتحان کتبی، نوبت امتحان حضوری رسید! یک سؤالاتی می‌کردند که آدم از استخدام پشیمان می‌شد! زیاده، وارد سیاست نمی‌شوم!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=green&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039;&#039;: خوب کاری می‌کنی. این مش‌رجب یک زور وارد سیاست شد، بعداً پشیمان گردید! شما همان وارد صف بیکاری بشو، بلکه دری به تخته خورد و دست و بالت جایی بند گردید! بنده هم از زور بیکاری است که حرف حساب می‌زنم.(۱بهمن۱۳۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=red&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;سیدرضا شجاع از تهران پارس&#039;&#039;&#039;: همهٔ روزنامه‌ها نوشتند که ما از لحاظ گرانی و آلودگی‌هوا، هر دو، در جهان به مقام دوم رسیده‌ایم. آقای گل‌آقا، شما چرا نسبت به این‌ جور مسائل کم‌لطفی می‌فرمایید؟ &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=green&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039;&#039;: ما کم‌لطفی نمی‌فرماییم. مسئولان مربوطه کم‌لطفی می‌فرمایند که وقتی می‌خواهیم به آن‌ها جایزه‌ای، تشویق‌نامه‌ای چیزی تقدیم کنیم، به‌جای تشکر، اعتراض می‌فرمایند! هر وقت رتبهٔ اول شدیم، حضرت‌عالی سریعاً یادآوری بفرما که فوراً اقدام کنیم!(۲۹بهمن۱۳۶۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=red&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;ح.پ.از اصفهان&#039;&#039;&#039;: مادربزرگ پیری دارم که به‌علت کهولت سن و ضعف قوای جسمانی با عصا راه می‌رود. اخیراً عده‌ای دنبال او افتاده‌ می‌خواهند اسمش را زورکی در کلاس نهضت سواد‌آموزی بنویسند! برادری دارم که رفت اسم فرزندش را در کلاس اول دبستان بنویسد، گفتند: «جا نداریم!» مدرسهٔ دیگر رفت. مدیرش گفت: «دفترچهٔ بسیج اقتصادی شما مال این محله نیست. از ثبت‌نام معذوریم!» اینجانب دو سال پیش دیپلم گرفته‌ام؛ اما هنوز به فتح خاکریز اول دانشگاه موفق نشده‌ام! لطفاً با رهنمودهای خود خانوادهٔ ما را ممنون فرمایید.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=green&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039;&#039;: مادربزرگ را زورکی مدرسه بفرستید. برادرزاده‌تان را بگذارید شاگرد مغازه شود که بعدها برود به بخش خصوصی! خودتان هم برای ما از این نامه‌ها بنویسید که سرتان گرم شود.(۲۶آبان۱۳۶۷)&lt;br /&gt;
    &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=red&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;محمد عین‌الله‌زاده از طاهر گوراب رشت&#039;&#039;&#039;: ما هر وقت ناخوش می‌شویم، بعضی دواجات را با قیمت مناسب از بازار آزاد تهیه می‌نماییم. بفرمایید وقتی «ممصادق» شما مریض بود، خانم کمینه دارو از کجا پیدا می‌نمود؟&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=green&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گل‌آقا&#039;&#039;&#039; «ممصادق» را نمی‌دانیم؛ ولی خودمان که ناخوش می‌شویم، اسم دواها را گفته به خودمان فوت نموده سالم می‌شویم! آزمایش بفرمایید.(۸دی۱۳۶۷)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جملهٔ معروف===&lt;br /&gt;
گل‌آقا همیشه می‌نوشت؛ «سبیل ما را دود داده‌اند» یا «میارزه گل‌آقا با روند روبه‌رشد درازی سبیل شاغلام من‌باب تشویق و مشتلق ماچ‌کردن شاغلام»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://gilanmosavar.com/?p=2237|عنوان =ما هم به قول کیومرث صابری سبیلمان را دود می‌دهیم پس از ۱۴سال با چای دیشلمه‌ٔ شاغلام، گل‌آقا بخوانید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمزمه‌‌ٔ تلخ===&lt;br /&gt;
مادر در خلوت برایش حافظ می‌خواند و او تکرار می‌کرد. بزرگ که شد، همیشه در لحظه‌های تلخ زندگی به یاد مادر می‌خواند:&lt;br /&gt;
{{شعر|سبک=color: green}}{{ب|&#039;&#039;&#039;گویند سنگ لعل شود در مقام صبر&#039;&#039;&#039;|&#039;&#039;&#039;آری شود و لیک به خون جگر شود&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۱۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
{{پایان شعر}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===اخلاقم گل‌آقایی نیست!===&lt;br /&gt;
:گل‌آقا در ابتدا فقط یک اسم بود. یک اسم مستعار برای خودم تا مدت‌ها کسی نمی‌دانست که کیست. تا یک سال حتی خانواده‌ام هم صددرصد نمی‌دانستند که گل‌آقا منم؛ اما حدس‌هایی می‌زدند که من انکار می‌کردم. گل‌آقا خصوصیات اخلاقی من را ندارد؛ یعنی تیپی جدا از کیومرث صابری است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= خاطرات کیومرث صابری|صفحه= ۹۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:مزار_شاغلام.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سنگ قبر گچی شاغلام{{سخ}}اثر بزرگمهر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===قلمرو آبدارخانه===&lt;br /&gt;
حرف حساب‌های روزنامهٔ اطلاعات را گل‌آقا می‌زد. مردی که محبوب صابری بود. تا مدتی گل‌آقا یکه‌وتنها کار می‌کرد؛ اما بار حرف حساب‌ها سنگین بود. افراد دیگری را به همکاری دعوت کرد. همگی از همان جایی آمده بودند که گل‌آقا آمده بود. اینان به قلمروِ فرمانروایی گل‌آقا که آبدارخانه باشد، ورود کردند و هریک وظیفه‌ای داشتند. نزدیک بیست سال باهم همکاری کردند تا طنزهای به‌ظاهر خنده‌دار بگویند:{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;شاغلام&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;: عوام بود و آبدارچیِ آبدارخانه‌ٔ گل‌آقا.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;مش‌رجب&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;: پیرمرد دهاتیِ کلاه نمدی به سر.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;غضنفر&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;: مسئول روابط‌عمومی گل‌آقا و مأمور کوبیدن مشت محکم بر دهان استکبار جهانی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;ممصادق&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;: نماینده‌ٔ مردم کوچه و بازار.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;کمینه&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;: عیال ممصادق سخنگوی زنان در دوکلمه حرف حساب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|صفحه= ۳۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Golaqa.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هوشیار و اخلاق‌مدار&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===هم‌اکنون...===&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;گر آدمی به دنیا، دارای مال باشد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;البته می‌تواند، شیرین‌مقال باشد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;آن را که وضع مالی، چون بنده نیست عالی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با صورت هلالی، قدش چو «دال» باشد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دیدیم بس ملامت، بردیم بس ندامت&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;از اغنیا کرامت، امری محال باشد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;گرد مرد بی‌بضاعت، خو کرد با قناعت&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بر سکوی مناعت، او را مدال باشد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ای آن‌که با چموشی، کردی گران‌فروشی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;خون جای آب نوشی، گویی حلال باشد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;از خود مباش راضی، تنها مرو به قاضی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;مانند عهد ماضی، کی عصر حال باشد؟&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;امروزِ روز، مردم، سازند با تورم&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;گویند با تبسم: ثروت و بال باشد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;«شاطر» که راه پوید، بسیار گفت و گوید&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &lt;br /&gt;
:::&amp;lt;font color=orange&amp;gt;&#039;&#039;&#039;دست از سخن نشوید، گیرم که لال باشد!&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt; &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://tanzimat.blog.ir/1396/11/17/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%DB%8C%D9%88%D9%85%D8%B1%D8%AB-%D8%B5%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C|عنوان =شعر طنز از کیومرث صابری (گل‌آقا)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
به عقیده‌ٔ [[منوچهر احترامی]]، کیومرث صابری پیش از آغاز کار نویسندگی، مجذوب دنیای [[علی‌اکبر دهخدا|دهخدا]] شده بود! البته این تأثیر‌پذیری را خود صابری نیز تأیید می‌کند:&lt;br /&gt;
:قبل از اینکه طنزنویسی را شروع کنم یا کسی به من بگوید تو طنزنویس هستی، با دهخدا آشنا شدم.&lt;br /&gt;
:دهخدا چیزی به من یاد داد، اینکه بدون مطالعه نمی‌شود طنز‌نویس شد. نوشته‌های دهخدا دریای ناپیداکرانه‌ای است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان= زندگی‌نامه و خدمات علمی  و فرهنگی استاد کیومرث صابری فومنی|صفحه= ۵۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===منتشر نشد اما امام را خنداند===&lt;br /&gt;
:یادم است زمانی [امام] خمینی شطرنج را آزاد کرده بودند. روزنامه‌ها نوشتند که فتوای شطرنج و موسیقی و... آمد. من دوکلمه حرف حساب را با نمابر می‌فرستادم اطلاعات. آن زمان چیزی نوشتم که فقط به بیت رفت و فقط پیش سیداحمد. رفت زیردست  [آیت‌الله] خمینی:&lt;br /&gt;
:حضرت امام که قبلاً ماهی اوزون برون را آزاد کرده بودند و بعداً شطرنج را آزاد کرده بودند و راجع به موسیقی هم این را گفتند و خدا ایشان را زنده نگه داشته باشد، همان اصطلاحی که خود مردم گفتند که خدا ایشان را طول عمر همراه‌با عزت عنایت فرماید که به‌تدریج کم‌کم بقیه چیزها را هم آزاد بکنند تا ما در آخر عمری یک کیفی کرده باشیم، «خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار».{{سخ}}&lt;br /&gt;
سیداحمد به دعایی گفته بود که آقا این نمابر ما خراب شده. فرستاد که آن دستگاه را درست کنند. دستگاه که درست شد، گفت حالا شما متنی نمابر کنید که دعایی این دوکلمه حرف حساب را نمابر کرده بود. سیداحمد هم بلافاصله خدمت امام برده بود که امام خندیده بود. منتها همان یک نسخه بود و ما جز به محارم، دیگر به کسی نگفتیم.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===هرگز کاریکاتور روحانی چاپ نمی‌کنم!===&lt;br /&gt;
صابری معتقد بود که چاپ کاریکاتور از روحانیان توهین به لباس آن‌هاست و می‌گفت که آن لباس مقدس است. این اندیشه را نیز داشت که در هر لباسی آدم‌های بد هم دیده می‌شود؛ اما می‌گفت آن بدها دیگر روحانی نیستند.&amp;lt;ref name=ماجرا/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مصاحبه‌ای با موضوع چیستیِ شعر نو=== &lt;br /&gt;
قالب شعر نو را می پسندم. اعتقاد دارم که در این قالب بهتر و آسان‌تر می‌شود با مخاطب امروزی رابطه برقرار کرد. اینکه شما اشعار جدی مرا زیبا یافته‌اید تا حدودی ناشی از محبتی است که به من دارید؛ اما من چند برابر آ‌نچه را که شما زیبا یافته‌اید از بین برده‌ام. به‌این‌دلیل که وقتی کلاهم را قاضی کردم دیدم درمجموع شاعر متوسطی هستم و من در هر کاری، متوسط‌بودن را دوست ندارم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =خاطرات کیومرث صابری|صفحه= ۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===در چند سالگی گل‌آقا گل کرد؟===&lt;br /&gt;
کار گل‌آقایی را در ۴۳سالگی شروع کردم و تا چند سال هیچ‌کس کار طنزم را جدی نگرفت. نخستین کسی که مرا به‌عنوان طنزنویس تحویل گرفت در سطح وسیع، [[محمدعلی جمال‌زاده]] بود. هر وقت هم که به‌عللی نمی‌نوشتم نامه می‌فرستاد و اظهار نگرانی می‌‌کرد. در ایران چند نفر به‌طورخصوصی مشوق من بودند: [آیت‌الله] خامنه‌ای، سیدمحمود دعایی و دوستم [[جلال رفیع]].‌&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =خاطرات کیومرث صابری|صفحه = }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===لحن گل‌آقا===&lt;br /&gt;
گل‌آقا طنز می‌نوشت. نوشته‌هایی که انتقاد، تجاهل، انصاف، ادب، ایجاز، رندی، امیدبخشی، سازندگی و شادی‌آفرینی در دل آن بود. شخصیت‌های چون شاغلام، مش‌رجب، غضنفر، ممصادق و کمینه(عیال ممصادق) خلق کرد تا بتواند مشکلات و انتقادات مردم را به گوش مسئولان برساند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|صفحه= ۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===قصد، مأیوس‌کردن نیست!===&lt;br /&gt;
:من این دیدگاه ناامیدکنندگی را دربارهٔ طنزِ گل‌آقا قبول ندارم. ما اساساً در کاریکاتورها و در مطالب قصد مأیوس کردن مردم را نداریم؛ چون در این یأس، مرگِ خود ما نهفته است. ما با امید زنده‌ایم و امید می‌دهیم؛ امید به زندگی و امید به اصلاح. مثال می‌زنم: در کاریکاتوری، تلویزیونی را کشیده‌ایم که مدیرعاملش درحال حرف‌زدن است. پدر خانواده‌ای که در کاریکاتور پای سفره است خطاب به او می‌گوید: «از بس حرف زدید خسته شدید... بفرمایید شام»؛ یعنی تلویزیون جای حرف‌زدن و شعاردادن نیست. کاریکاتورهای‌ ما اصلاح را می‌خواهد و انتظار بیهوده و وعده و وَعید را نادرست می‌داند. و این یعنی امید به حرکت.&amp;lt;ref name=گل‌آقایی/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پربار هرچند جمع‌وجور===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;برداشتی از فرمان حضرت علی(ع) به مالک‌ اشتر&#039;&#039;&#039;(۱۳۵۷){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;تحلیل داستان ضحاک و کاوه آهنگر&#039;&#039;&#039;(۱۳۵۹تا۱۳۶۰){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;مکاتبات شهیدرجایی و بنی‌صدر&#039;&#039;&#039; (۱۳۶۰){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;اولین استیضاح در جمهوری اسلامی ایران&#039;&#039;&#039; (۱۳۶۱){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;دیدار از شوروی&#039;&#039;&#039; (۱۳۶۱){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گزیدهٔ دوکلمه حرف حساب (جلد اول)&#039;&#039;&#039; (۱۳۶۹){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گزیدهٔ دوکلمه حرف حساب (جلد دوم)&#039;&#039;&#039; (۱۳۷۰){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گزیدهٔ دوکلمه حرف حساب (جلد سوم)&#039;&#039;&#039; (۱۳۷۴){{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=gold&amp;gt;ණ&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; &#039;&#039;&#039;گزیدهٔ دوکلمه حرف حساب (جلد چهارم)&#039;&#039;&#039; (۱۳۷۷)&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد کتاب|عنوان =«گل‌آقا» کیومرث صابری|صفحه= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دربارهٔ صابری یا برگرفته از آثارش===&lt;br /&gt;
* «سبک کنایی &#039;&#039;دوکلمه حرف حساب&#039;&#039; کیومرث صابری فومنی» مقاله‌ای به‌کوشش نعمت‌الله ایران‌زاده و نجمه زارع بنادکوکی، در فصل‌نامهٔ علمی‌پژوهشی ادبیات پارسی معاصر، سال چهارم، شمارهٔ اول، بهار۱۳۹۳،‌ صفحات ۱۹تا۳۶.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20141211111003-9726-49.pdf|عنوان= سبک کنایی صابری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «شگردهای طنزساز در &#039;&#039;دوکلمه حرف حساب&#039;&#039; کیومرث صابری (گل‌آقا)» به‌قلم نعمت‌الله ایران‌زاده و نجمه زارع بنادکوکی، در مجلهٔ تاریخ ادبیات، بهار و تابستان۱۳۹۱، شمارهٔ۷۰.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140521142415-9909-91.pdf|عنوان= شگردهای طنزساز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «(کیومرث صابری) باهم گریسته بودیم» چاپ‌شده در شمارهٔ ۴۵و۴۶ کلک‌آذر و دی۱۳۷۲ نوشته‌ٔ [[احمدرضا احمدی]].&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120426150155-5209-578.pdf|عنوان =(کیومرث صابری) باهم گریسته بودیم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «طنز: میراث کیومرث صابری فومنی، طنز و شوخ‌طبعی و ارزش‌های اخلاقی آن در ایران» به‌قلم کتبا فولمر، مقاله‌ای در مجلهٔ بخارا، شماره۵۰، اردیبهشت۱۳۸۵.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120326144603-2133-1272.pdf|عنوان= طنز: میراث کیومرث صابری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نشریات جدی از قبیل؛ فردوسی، سپیدوسیاه، امیدایران، نگین و روزنامه‌ی اطلاعات مقاله‌ها و شعرهای او را چاپ می‌کردند.&amp;lt;ref name=اثر/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==گالری برخی از شماره‌ها==&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery widths=&amp;quot;170px&amp;quot; heights=&amp;quot;180px&amp;quot; perrow=&amp;quot;4&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده: هفته‌نامه_گل‌آقا.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: هفته‌نامه_گل‌آقا_۲.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: هفته‌نامه_گل‌آقا_۴.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: هفته‌نامه_گل‌آقا_۳.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: هفته‌نامه_گل‌آقا_۱.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: هفته‌نامه_گل‌آقا_۵.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Golagha&amp;amp;habibi.png&lt;br /&gt;
پرونده: Golagha&amp;amp;jalaseh.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Golaghaf&amp;amp;khatami.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Golaghaf&amp;amp;rajaee.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Golaghaf&amp;amp;khamanaee.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Golagha&amp;amp;sapoor.jpg&lt;br /&gt;
پرونده:Saberi&amp;amp;ateraz.jpg|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;اعتراض یکی از کارمندان گل‌آقا به سردبیرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://passionofanna.wordpress.com/2010/08/28/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%B7%D9%86%D8%B2%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C/|عنوان= ما شاگردان خوبی نبودیم!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده: Golaghafoomani11.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Golagha&amp;amp;majaleh tofigh.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Golagha&amp;amp;gerani.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = قنبری|نام = امید|عنوان= زندگی‌نامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد کیومرث صابری|سال =۱۳۸۶|ناشر =انجمن آثار و مخافر فرهنگی|مکان= تهران| شابک = ۹۶۴-۵۲۸-۰۲۵-۷}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = صابری|نام = کیومرث|عنوان= خاطرات کیومرث صابری|سال =۱۳۹۳|ناشر =چاپ و نشر عروج(وابسته به مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)|مکان =تهران| شابک =۹۷۸-۹۶۴-۳۳۵-۹۴۰-۹}} &lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =اصغرپور|نام =ریتا|عنوان= کیومرث صابری «گل‌آقا»|سال =۱۳۹۱|ناشر =مؤسسه فرهنگی مدرسه برهان (انتشارات مدرسه)|مکان =تهران| شابک =۹۷۸-۹۶۴-۳۸۵-۴۴۸-۵}} &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.mashreghnews.ir/news/305469/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%B5%D8%A7%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D9%81%D9%88%D9%85%D9%86%DB%8C-%D8%AD%D8%A7%D8%B6%D8%B1-%D9%86%D8%B4%D8%AF-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%AF-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D8%A7%DB%8C|عنوان=اولین شماره نیم‌ساعته تمام شد!|ناشر= مشرق|تاریخ بازدید = |تاریخ =۱۱اردیبهشت۱۱۳۹۳}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.asriran.com/fa/news/229476/%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%B9%D8%B7%DB%8C%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7|عنوان= ناگفته‌هایی از تعطیلی گل‌آقا|ناشر= عصر ایران|تاریخ انتشار=۷شهریور۱۳۹۱|تاریخ بازدید=۷شهریور۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://tannazan.blogfa.com/post/24 |عنوان =کیومرث صابری فومنی|ناشر =تذکره‌الطنازان شرح مختصری از زندگی بزرگان عرصهٔ طنز|تاریخ بازدید = |تاریخ = }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://shirintanz.ir/%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%81%D8%B3%D8%AA-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C%DB%8C/|عنوان =مانیفست گل‌آقایی|ناشر =پایگاه خبری شیرین طنز|تاریخ انتشار =۱۲اردیبهشت۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۲۰تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120326144112-2133-859.pdf|عنوان =یادی از کیومرث صابری «گل‌آقا»}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20141211111003-9726-49.pdf|عنوان =سبک کنایی صابری|ناشر= پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ انتشار= بهار۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۲۵تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140521142415-9909-91.pdf|عنوان= شگردهای طنزساز|ناشر= پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۹۱|تاریخ بازدید= ۲۵تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
*{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120426150155-5209-578.pdf|عنوان =(کیومرث صابری) باهم گریسته بودیم|ناشر= پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ انتشار= آذرودی۱۳۷۲|تاریخ بازدید= ۲۷تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120504123519-6006-128.pdf|عنوان= گل‌آقا طنزپردازی متعهد و فهیم|ناشر= پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ انتشار= پاییز۱۳۸۳|تاریخ بازدید= ۳۰تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120326144603-2133-1272.pdf|عنوان= طنز: میراث صابری|ناشر= پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ انتشار= بهار۱۳۸۵|تاریخ بازدید= ۵مرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://passionofanna.wordpress.com/2010/08/28/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%AF%D9%84-%D8%A2%D9%82%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%B7%D9%86%D8%B2%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C/|عنوان= ما شاگردان خوبی نبودیم!|ناشر= مصائب آنا|تاریخ انتشار= ۷شهریور۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۷شهریور۱۳۹۸}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%B1&amp;diff=47879</id>
		<title>کتاب برتر</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%B1&amp;diff=47879"/>
		<updated>2024-10-01T05:07:32Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;کتاب برار اثر برگزیده &#039;&#039;&#039;جلال&#039;&#039;&#039; شد.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%B1&amp;diff=47878</id>
		<title>کتاب برتر</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8_%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%B1&amp;diff=47878"/>
		<updated>2024-10-01T05:05:20Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: صفحه‌ای تازه حاوی «کتاب برار اثر برگزیده &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;جلال&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; شد» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;کتاب برار اثر برگزیده &#039;&#039;&#039;جلال&#039;&#039;&#039; شد&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86&amp;diff=47877</id>
		<title>ماه بی نشان</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86&amp;diff=47877"/>
		<updated>2024-10-01T05:01:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;* ماه بی نشان کتاب برنده جلال&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86&amp;diff=47876</id>
		<title>ماه بی نشان</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D9%87_%D8%A8%DB%8C_%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86&amp;diff=47876"/>
		<updated>2024-10-01T04:56:10Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: صفحه‌ای تازه حاوی «ماه بی نشان کتاب برنده جلال» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;ماه بی نشان&lt;br /&gt;
کتاب برنده جلال&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B1_%D8%AA%D8%B7%D9%88%D8%B1_%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86_%D9%88_%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86&amp;diff=47875</id>
		<title>سیر تطور اکنون و آینده رمان</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B1_%D8%AA%D8%B7%D9%88%D8%B1_%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86_%D9%88_%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86&amp;diff=47875"/>
		<updated>2024-10-01T04:21:33Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;سیر تطور، اکنون وآینده رمان&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B1_%D8%AA%D8%B7%D9%88%D8%B1_%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86_%D9%88_%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86&amp;diff=47874</id>
		<title>سیر تطور اکنون و آینده رمان</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%B1_%D8%AA%D8%B7%D9%88%D8%B1_%D8%A7%DA%A9%D9%86%D9%88%D9%86_%D9%88_%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87_%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86&amp;diff=47874"/>
		<updated>2024-10-01T03:49:04Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;Sardabiri1: کتاب سیر تطور،اکنون وآینده رمان اثر حامد رشاد جلد دوم از دوگانه «درباره رمان» است&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;سیر تطور،اکنون وآینده رمان&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Sardabiri1</name></author>
	</entry>
</feed>