https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=%D8%B5%D8%AF%D8%B1%D8%A7 2026-06-10T03:04:31Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.42.1 https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C&diff=38211 2019-11-12T12:26:41Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = کامیار عابدی<br /> | تصویر = kamiar.jpg <br /> | درباره تصویر = <br /> | نام اصلی = کامیار عابدی شال<br /> | زمینه فعالیت = منتقد ادبی<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۴۷<br /> | محل تولد = ماسال، گیلان<br /> | والدین = اردشیر<br /> | تاریخ مرگ = <br /> | محل مرگ = <br /> | علت مرگ = <br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = <br /> |مذهب = <br /> |در زمان حکومت = <br /> |اتفاقات مهم = <br /> |نام دیگر = <br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری = <br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = مریم <br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = <br /> |تحصیلات = کارشناس ارشد تاریخ<br /> |دانشگاه = <br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = www.kamyarabedi.persianblog.ir<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> [[پرونده:Ka01.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اسدالله امرایی، عبدالله صمدیان و کامیار عابدی'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka02.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''روح‌انگیر کراچی، سیدعلی صالحی، کامیار عابدی، عبدالله صمدیان، فرهاد عابدینی در جلسه کانون ادبی گروه شعر معاصر.'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka03.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' کامیار عابدی، حسن میر عابدینی، ابوتراب خسروی، احمد اکبرپور و ایرج زبردست در همایش ملی ادبیات معاصر در مرکز اسناد کتابخانه ملی فارس ۱۳۹۸ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka04.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حافظ موسوی و کامیار عابدی در جلسه نقد و بررسی شعر معاصر'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> <br /> معلم، روزنامه‌نگار، نویسنده و پژوهشگر، منتقد ادبی ایرانی است.<br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> کامیار عابدی متولد اول فروردین سال ۱۳۴۷ ماسال ، از ادیبان و سخن شناسان برجسته معاصرمی باشد .ایشان از سال های پایانی دهه ۱۳۶۰ ضمن اشتغال به کار معلمی وهمکاری با مطبوعات ،به نقد و پژوهش ادبی روی آورده است . عمده توجه وی به شعر فارسی از اواخر دوره قاجار « دوره های بیداری و مشروطه » تا امروز است.این ادیب و پژوهشگر معاصر ایران، چند سالی است که در ژاپن به تدریس و تحقیق اشتغال دارد. &lt;ref&gt;[http://taleshen.ir/%da%a9%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d8%a7%d8%a8%d8%af%db%8c-%d8%9b-%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%a8-%d9%88-%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%d8%b4%da%af%d8%b1/ کامیار عابدی؛ ادیب و پژوهشگر نام آور تالش]، پایگاه تالش‌شناسی.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او کارشناسی ارشد تاریخ دارد. مشاغل پیشین: دبیر دبیرستان، کتابدار، پژوهشگر فرهنگستان زبان و ادب فارسی، مدرس بخش ایرانشناسی دانشگاه اوساکای ژاپن، مدرس موسسه لغت نامه دهخدا<br /> مقاله های تحقیقی تحلیلی متعدد او از اواخر دهه ۱۳۶۰ به بعد در مجله ها و مجموعه های مختلفی منتشر شده است. حدود سه پنجم این مقاله ها در مجله «جهان کتاب» (تاسیس:۱۳۷۴) چاپ شده است. اغلب این مقاله ها (از آغاز تا ۱۳۸۷) در سه مجموعه گردآوری و به صورت کتاب نشر یافته است. اما مقاله های او از سال ۱۳۸۸ به بعد هنوز گردآوری و به صورت کتاب منتشر نشده است.<br /> <br /> تحلیل و نقد ادبیان ایرانی غالیا با رویکرد تاریخی از سوی عابدی پرداخته شده و بسیاری از آثار مربوط دوران معاصر است. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot;&gt;[http://shalejan.blogfa.com/ شالجان]&lt;/ref&gt;<br /> مقاله ها وکتاب هایش ،به طور عمده،تحقیق وتحلیل شعر وشاعران ایران در عصر تجدد(از اواخر دوره قاجار به بعد) بوده است. در این مقاله ها وکتاب ها هم به نوگرایان توجه شده است وهم به سنت گرایان. در آثارش گرایش تاریخی بر دیگر گرایش ها غلبه دارد. در مقاله ها وکتاب های او،به خلاف برخی نظریه های ادبی،از توجه به زندگی شاعران چشم پوشی نشده است. برخی تالیف هایش به موضوع تاریخ ادبی وفرهنگی ایران در عصر تجدد مرتبط است. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot; /&gt; <br /> <br /> پدرم،اردشیر عابدی شال دبیر بازنشسته و فرهنگی ارجمند پیشگام در منطقه ماسال شاندرمن و تالش است و ساکن ماسال.اما اینجانب از سال 1366 به بعد در چند شهر مختلف ایران ،واز اوایل دهه1370 در تهران ساکن بوده ام.از سال 1388 هم در ژاپن اقامت داشته ام. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot; /&gt; <br /> <br /> ==داستانک==<br /> <br /> کامیار عابدی، پژوهشگر و منتقد ادبی در پی خارج شدن خانه نیما یوشیج از ثبت ملی ، در بخشی از یادداشت خود نوشته: &quot;گزاف نیست اگر گفته شود که بخش اعظم عمر این شاعر اندیشه‌مند در خانه‌اش در دزاشیبِ تهران گذشت.&quot;<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> * '''۱۳۴۷''' تولد در ماسال گیلان<br /> * '''۱۳۴۷''' <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> عابدی در دهستان شال از توابع ماسال گیلان متولد شد و <br /> ===شخصیت و اندیشه===<br /> ملی گرا<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> <br /> ===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===<br /> <br /> ===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===<br /> <br /> ===درنگریسته‌های منتقد===<br /> {{بلی}} ترجمه ادبی در آینده فرهنگی ایران و زبان فارسی، نقشی گسترده‌تر از نقش پررنگ و مدرن آغازین خود در حدود دهه ۱۳۷۰ خواهد یافت. در چنین چهارچوبی، به نظر می آید که اتخاذ گرایش های تخصصی در ترجمه بسیار اجتناب ناپذیر است. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= فریده حسن‌زاده و ترجمه شعر جهان |ترجمه=|ژورنال= جهان کتاب |تاریخ= خرداد و مرداد ۱۳۹۷ |دوره= |شماره= |صفحه ۶۰تا۶۱ }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> ====[[فریده حسن‌زاده]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:فریده حسن زاده.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«ترجمه ادبی فریده حسن‌زاده در کنار ترجمه‌های چند مترجم فرهیخته دیگر، طلیعه تخصص‌گرایی‌ در حوزه ترجمه ادبی است. او در سیر آثارش آهسته و پیوسته با تخصص خود یگانه شده و به کیش شعر به معنای جهانی آن گرویده‌ است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= فریده حسن‌زاده و ترجمه شعر جهان |ترجمه=|ژورنال= جهان کتاب |تاریخ= خرداد و مرداد ۱۳۹۷ |دوره= |شماره= |صفحه ۶۰تا۶۱ }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[حسن هنرمندی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:honarmandi.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«هنرمندی با عشق و علاقه‌ای دو سویه و شاعرانه به ادب فارسی و ادب فرانسوی، و کوشش های پژوهشی علاوه بر استحضار ادبی، نکته های ظریف و دقیقی را از توجه مستقیم و نامستقیم شاعران و نویسندگان فرانسوی به ادب کهن فارسی پیش کشیده است. او در مواردی اندک تر به تطبيق آراء و جلوه هایی کهن در ادب فارسی با ادب جدید فرانسوی، و نیز تأثیر شعر و ادب فرانسوی بر شاعران و نویسندگان تجددخواه ایران پرداخته است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= حسن هنرمندی و پژوهش در ادبیات تطبیقی |ترجمه=|ژورنال= ویژه‌نامه نامه فرهنگستان |تاریخ= پاییز و زمستان ۱۳۹۱ |دوره= |شماره= ۲ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[محمدعلی جمال‌زاده]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:Jamalzad.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«آیا روزی روزگاری، همه با اغلب نامه‌های این پیردیری که از عمر صد و شش ساله‌اش، تنها، سیزده سال را در دیر خود زیست، در مجموعه یا مجموعه‌هایی گرد خواهد آمد؟ اگر چنین شود، شایسته خواهد بود که صرفنظر از جمال‌زاده داستان‌نویس و در جوار جمال‌زاده پژوهشگر و منتقد تاریخی و ادبی و اجتماعی، تحقيق دقیقی هم درباره جمال‌زاده نامه‌نگار انجام شود.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= جمال زاده نامه نگار |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[کسرا عنقایی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:angha.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«پیوستگی درون مایه‌ها از جمله آشکارترین نکته‌ها در شعرهای عنقابی است: سرگذشت نیمه تباه آدمی. با یکی شدن من شعری و من بشری، در اغلب شعرهای کوتاه و بلند وی، کلام شاعرانه، در مقام نیرویی برآمده از ناخودآگاه یا وجدان بر شانه بیان تصویری قرار می‌گیرد. البته، بی آن‌که به‌ الزام، گرایشی به سوی ترکیب‌های استعاری پیش آید، جهان در هیأت استعارهای نیم روشن به کاوش و دقت نهاده می‌شود. «انسان» در این شعرها نه تنها جوان نیست، بلکه بسیار پیر است. به تعبير سپهری در پشت سر او «خستگی تاریخ است» و البته خستگی اسطوره هم.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= شاعر مغموم |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[قیصر امین‌پور]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:aminpour.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«شعرهای آغازین او مصادف با جنگ بود و به دلیل فضای اجتماعی و سیاسی حاکم بر آن دوره، در بخش‌هایی از شعرهایش به کلامی حماسی روی آورد. اما نوع تلقی او از آرمان‌های دینی و انقلابی معطوف به جنگ، بیشتر رومانتیک بود تا حماسی. تلقى رومانتیک امین پور، پس از پایان جنگ، به «عشق» و «عرفان» رسید و سه دفتر بعدی او حاصل فصلی جدید و طولانی‌تر در تجربه‌های کلامی او به شمار می‌رود. در این دوره، آگاهی شاعر از ساختار و بیان شعری گسترده‌تر از پیش شد، و به‌ویژه، دریافت‌های ظریفی از نوعی نوگرایی اعتدالی در وزن و شکل نیمایی و گرایشی از نوسنت‌گرایی در غزل به شعرهایش راه یافت.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====ادیب‌الممالک فراهانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:farahani.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«ادیب‌الممالک فراهانی، شاعری است توانا، و در زیر و بم‌های شعر خراسانی کم نظیر، قلمرویی از رودکی و فرخی تا انوری و خاقانی در میدان دید اوست. ادیب‌الممالک از یک سو، دلبسته لغت‌های تازی است و از دیگر سو، ربوده واژه‌های پارسی. حتی پا را از این هم فراتر می‌نهد و به تازی شعر می‌گوید. او به شکلی گسترده، از کلمه‌های دساتيری بهره می‌گیرد، البته استفاده از دامنه واژگانی نامتعارف، از تندرستی زبانی شعرهایش نمی‌کاهد.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= مویه هایی به یاد کشور جم ( مقدمه‌ای در شناخت شعر ادیب‌الممالک فراهانی در سالگرد درگذشت وی) |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====ادیب‌الممالک فراهانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:farahani.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«ادیب‌الممالک فراهانی، شاعری است توانا، و در زیر و بم‌های شعر خراسانی کم نظیر، قلمرویی از رودکی و فرخی تا انوری و خاقانی در میدان دید اوست. ادیب‌الممالک از یک سو، دلبسته لغت‌های تازی است و از دیگر سو، ربوده واژه‌های پارسی. حتی پا را از این هم فراتر می‌نهد و به تازی شعر می‌گوید. او به شکلی گسترده، از کلمه‌های دساتيری بهره می‌گیرد، البته استفاده از دامنه واژگانی نامتعارف، از تندرستی زبانی شعرهایش نمی‌کاهد.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= مویه هایی به یاد کشور جم ( مقدمه‌ای در شناخت شعر ادیب‌الممالک فراهانی در سالگرد درگذشت وی) |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= از بیداری تا مشروطه ( تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی) |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> <br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> <br /> ===مخالفت‌های سیاسی===<br /> او حمایت محمدرضا باطنی از نظام فدرال را به باد انتقاد گرفته و در یادداشتی می‌نویسد «ایرانی، به شهادت تاریخ، همواره، عنصر گویش و زبان را به حاشیه رانده و توجه به آداب و خلق و خوی اجتماعی و انسانی شایسته را در درجه نخست اهمیت قرار داده است، در همین پایتخت دودآلود کنونی‌مان، تهران، اگر ديده بصیرتی باشد، می‌بینیم که معاشرت و آمیختگی مردم چهار گوشه ایران، با گویش‌ها و زبان‌های مختلف، به چه آسانی صورت می‌گیرد و پیوندهای خویشاوندی مردمی که ریشه در استان‌های گونه‌گون دارند» و سپس نظام فدرال در ایران را به حکایت «سری که درد نمی کند و «دستمال» تعبیر کرده است. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله=دستمال برای سری که درد نمی‌کند |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> عابدی در نقد مخالفان علامت شیر و خورشید، با مرور نظرات سیدجعفر شهیدی و سیدمحمد محیط طباطبایی وجود خورشید را اشارتی به «فروغ ولایت علوی» و شیر را به على(ع) منتسب می‌کند. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= شیر و خورشید علامت مذهب و ملیت است نه نشان سیاسی |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===نامه‌های سرگشاده===<br /> <br /> ===نام‌های دسته‌جمعی===<br /> <br /> ===بیانیه‌ها===<br /> <br /> ===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===<br /> <br /> ===جمله‌ای از ایشان===<br /> <br /> ===نحوهٔ پوشش===<br /> <br /> ===تکیه‌کلام‌ها===<br /> <br /> ===خلقیات===<br /> <br /> ===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===<br /> <br /> ===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===<br /> <br /> ===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> ====کانون ادبی گروه شعر معاصر====<br /> از بدو تاسیس کانون شعر معاصر تا امروز،علاوه براین که شاعران پیشکسوت و نامدار در این جلسات حضور یافته‌اند، شاهد حضور گسترده‌ شاعران جوان نیز بوده‌‌ایم. تصور می‌کنم یکی از مولفه‌های کانون شعر معاصر تعامل سازنده میان شاعران جوان و پیشکسوت بوده است. دراین جلسات، شاعران جوان صرف‌نظر ازاین که به قالب‌های سنتی نظر دارند از قالب سپید و نو نیز دراشعار خود بهره می‌گیرند. <br /> https://ana.ir/fa/news/57/4960/برنامه-جلسه-پایان-سال-کانون-ادبی-گروه-شعر-معاصر-با-حضور-شاعران-مختلف<br /> برنامه جلسه پایان سال کانون ادبی گروه شعر معاصر با حضور شاعران مختلف<br /> خبرگزاری آنا<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> <br /> ===استادان و شاگردان===<br /> <br /> ===علت شهرت===<br /> <br /> ===فیلم ساخته شده براساس===<br /> <br /> ===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===<br /> <br /> ===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br /> <br /> ===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===<br /> <br /> ===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> ===سبک و لحن آثار===<br /> در تمام کتاب‌های نویسنده بخشی با عنوان در آیینه وجود دارد که شامل نظرات دیگر نویسندگان درباره سوژه کتاب است.<br /> اشعار ترانه‌های خاطره‌انگیز از سوی کامیار عابدی تحلیل و بررسی شده است که می توان به «باز باران با ترانه» و «» و<br /> <br /> ===کارنامه و فهرست آثار===<br /> * '''از مصاحبت آفتاب'''، زندگی و شعر سهراب سپهری (تاملات و جستجوهایی در شعر سهراب سپهری‌) با همراهی کریم امامی‌، ۱۳۷۵ <br /> * '''به یاد میهن'''، زندگی و شعر ملک الشعرا بهار، ۱۳۷۶، <br /> * '''در زلال شعر'''، زندگی و شعر امیرهوشنگ ابتهاج ( هـ . ا . سایه )، ۱۳۷۷ ، تا چاپ چهارم، <br /> * '''تنهاتر از یک برگ'''، زندگی و شعر فروغ فرخزاد، ۱۳۷۷<br /> * '''تپش سایه دوست'''، در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری، ۱۳۷۷<br /> * '''ترنّم غزل'''، زندگی و شعر سیمین بهبهانی، ۱۳۷۹، این کتاب در سال ۱۳۹۷ با ویرایشی جدید که می توان آن را اثری تازه نامید با عنوان '''سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی''' چاپ شده است.<br /> * '''شبان بزرگ امید'''، زندگی و شعر سیاوش کسرایی، ۱۳۷۹<br /> * '''صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا'''، یک بررسی تاریخی و ادبی، ۱۳۷۹<br /> * '''با ترانه باران'''، زندگی و شعر گلچین گیلانی، ۱۳۷۹<br /> * '''زمزمه‌ای برای ابّدیت'''، از بیژن جلالی، شعرهایش و دلِ ما، ۱۳۷۹<br /> * '''تصویرها و توصیف‌ها درشعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی، ۱۳۷۹<br /> * '''جستجوی گل شیدایی'''، شعر شیراز و منصور اوجی، ۱۳۸۰<br /> * '''به‌رغم پنجره‌های بسته'''، شعر معاصر زنان، ۱۳۸۱<br /> * '''در جستجوی شعر'''، برگزیده بررسی‌های ادبی، ۱۳۸۱<br /> * '''در روشنی باران‌ها'''، تحلیل و بررسی آثار شفیعی کدکنی ( م .سرشک )، ۱۳۸۱<br /> * '''دو رساله درباره سهراب سپهری'''رساله‌های سپهری و ژاپن، سپهری و ک. تینا، کتاب نادر، ۱۳۸۷<br /> * '''برگ هایی از تاریخ بی قراری ما: چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر'''، ۱۳۸۸<br /> * '''شاعری از دیار آذر آبادگان'''، زندگی و شعر رعدی آذرخشی، ۱۳۸۸<br /> * '''گلچین گیلانی'''، دیوان اشعار مجدالدین میرفخرایی معروف به گلچین گیلانی با تدوین و گردآوری كامیار عابدی، ۱۳۸۹<br /> * '''جدال با سعدی در عصر تجدد'''، ۱۳۹۱<br /> * '''منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد'''، موسسه جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> * '''شعر کوتاه از آغاز تا منصور اوجی'''، ۱۳۹۲<br /> * '''رهنورد گمشده'''، زندگی و شعر حسن هنرمندی، نشر ثالث، ۱۳۹۲<br /> * '''شورشگر بی‌آتشی'''، زندگی و شعر تندر کیا، ۱۳۹۴<br /> * '''ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر'''، ۱۳۹۶<br /> * '''محسن هشترودی''' شاعر و ادیب، ۱۳۹۷<br /> * '''محمد مقدم''' شاعر و زبان‌شناس، ۱۳۹۷<br /> * '''تصویر ها و توصیف ها در شعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی ، آتیه ، ۱۳۷۹<br /> <br /> نمونه هایی چند از شعر معاصر ایران / در آغاز هزاره سوم میلادی، ضميمه اندیشه و هنر، ۲ جلد، ۱۳۸۶ – ۱۳۸۷<br /> چند چشم انداز در تحلیل و نقد ادبی /ضمیمه اندیشه و هنر ، ۱۳۸۷<br /> زبان فارسی و ادبیات معاصر، ناصر وثوقی، بازتاب نگار، ۱۳۹۶ اندیشه و هنر ویژه جلال آل احمد، بازتاب نگار، ۱۳۹۸<br /> در جستجوی شعر/ برگزیده بررسی های ادبی، نغمه زندگی، ۱۳۸۱<br /> برگ هایی از تاریخ بی قراری ما/ چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر، ثالث،۱۳۸۸<br /> امیدهای گسسته / بیست گفتار در شناخت و سنجش فرهنگ و ادب معاصر، ضميمه با سعدی در عصر تجدد/ مرکز سعدی شناسی دانشنامهاندیشه و هنر ،۱۳۸۸<br /> ت. تاریخ ادبی و فرهنگی<br /> صور اسرافیل و علی اکبر دهخدا (بررسی تاریخی و ادبی، کتاب نادر ،۱۳۷۹)<br /> مقدمه ای بر شعر فارسی در سده بیستم میلادی/ دانشگاه اوساکا : ژاپن ،۲۰۱۱ م)<br /> ویرایش کامل با همان عنوان:موسسه جهان کتاب،۱۳۹۴)<br /> جدال فارس: شیراز، ۱۳۹۱<br /> منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد/موسسه فرهنگی - هنری جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> <br /> <br /> ====مقاله‌های آکادمیک====<br /> از این پژوهشگر تا کنون بیش ازیکصد مقاله ی تحلیلی و تحقیقی در مجله هایی چون ادبستان ، رشد ادبفارسی ، کتاب ماه ، جهان کتاب ، آینده ، گیله وا ، چیستا و هستی به چاپ رسیده است.<br /> سال سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۱ شماره ۲<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=حسن هنرمندی و پژوهش در ادبیات تطبیقی |ترجمه=|ژورنال= ویژه نامه نامه فرهنگستان (ادبیات تطبیقی)|تاریخ=پاییز و زمستان ۱۳۹۱|دوره=|شماره= ۲ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=دانشنامه ای سنجیده ،مفید و مختصر |ترجمه=|ژورنال=اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله= اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|ترجمه=||تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره=۱۰|شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر مغموم ( اشاره ای به شعرهای کسرا عنقایی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جمال زاده نامه نگار ( نامه های سید محمدعلی جمال زاده در دانشگاه تهران) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= دستمال برای سری که درد نمی کند ( نقدی بر آراء عجیب یک زبان شناس ایرانی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا ( اشاره ای به شعرهای قیصر امین پور) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شیر و خورشید علامت مذهب و ملیت است نه نشان سیاسی منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= نیکوس کازانتیزاکیس؛ روایتی از جان های بی قرار منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مویه هایی به یاد کشور جم ( مقدمه ای در شناخت شعر ادیب الممالک فراهانی اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه ( تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مشتی از خروار ( نمونه ای از زبان نا پیراسته، پر ابهام و مغشوش در نقد ادبی معاصر) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جواز شاعرانه ( یادداشت هایی درباره سالوادور دالی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= زمستان را بهاری شعله ور باش ( یادی از م. آزاد) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= به یاد پروین دولت آبادی ( شاعر انسان دوست) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه شهروند ۱۳۸۷ تیر شماره ۵۲ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه: تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی شهروند ۱۳۸۷ مرداد شماره ۵۸ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> <br /> <br /> درباره ابوالحسن نجفی، کامیار عابدی، آزما ،ش114،بهمن 1394،ص12-11<br /> آرش کمانگیر:از ابراهیم پورداوود تا بهرام بیضایی(کامیار عابدی، جهان کتاب،س22،ش2-1،فروردین-اردی بهشت 1396، صص23-19).<br /> <br /> <br /> ====مقاله‌های مجله ای====<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! ویژگی اثر !! <br /> |-<br /> | از مصاحبت آفتاب || دارنده کامل‌ترین کتاب‌شناسی سپهری و ترجمه اشعار وی به زبان‌های آلمانی، اسپانیائی، انگلیسی، ایتالیائی، ترکی استانبولی، لهستانی، عربی و فرانسوی<br /> |-<br /> | تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری || زندگی‌نامه و شرح خاطرات دوستان و بستگان سپهری<br /> |-<br /> | سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی || وجوه ناشناخته سیمین چون تکاپوگر مدنی، ترانه‌سرا، تحلیل‌گر شعر، روایت‌گر آثار منثور معرفی و بررسی می‌شود. در این کتاب گفتگویی منتشر نشده از سیمین را نیز می‌خوانیم.<br /> |-<br /> | به یاد میهن || رویکرد تاریخی در متن و استفاده از بیش از ۳۰۰ منبع در تالیف کتاب بهار<br /> |-<br /> | در زلال شعر || بررسی تحول ادبی سایه<br /> |-<br /> | تنهاتر از یک برگ‌ || تحلیل زندگی و آثار فروغ به همراه کتاب‌شناسی و نمونه اشعار او<br /> |-<br /> | شبان بزرگ امید || انتشار چند نامه از جمله نامه کسرایی به شاهرخ مسکوب، روایت‌هایی از همسر و فرزندان، بررسی فراز و فرود محتوایی و زبانی شعر او و تحلیل اجتماعی و سیاسی چند منظومه از کسرایی به همراه گزیده‌ای از اشعار وی. بسیاری از مطالب برای اولین بار منتشر می‌شود.<br /> |-<br /> | صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا || تحلیل ادبی و تاریخی یادداشت‌های دهخدا در روزنامه صوراسرافیل <br /> |-<br /> | با ترانه باران || زندگی‌نامه و نقد ادبی اشعار گلچین گیلانی به همراه تعدادی از اشعار وی که برای نخستین بار منتشر می‌شود<br /> |-<br /> | زمزمه‌ای برای ابدیت || تحلیل و سنجش زندگی، سروده‌ها و اندیشه‌های بیژن جلالی به همراه ترجمه چند سروده شاعر از زبان انگلیسی <br /> |-<br /> | ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> <br /> ===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> کتاب‌های «تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری» و فلان به دست خود نویسنده منتشر شده است.<br /> <br /> # '''انتشارات ثالث:''' از مجموعه «چهره‌های شعر معاصر ایران‌» شامل کتاب های «به یاد میهن»، «جدال با سعدی در عصر تجدد»، «رهنورد گمشده»، «در زلال شعر»، «از مصاحبت آفتاب»، «با ترانه باران»، «شبان بزرگ امید(ویرایش دوم)»، «شاعری از دیار آذر آبادگان»، «رهنورد گمشده»، «شورشگر بی‌آتشی»، <br /> # '''انتشارات کتاب نادر:''' «ترنّم غزل»، «شبان بزرگ امید»، «صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا»، «زمزمه‌ای برای ابدیت»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»، «جستجوی گل شیدایی»، «به‌رغم پنجره‌های بسته»، «در روشنی باران‌ها»، <br /> # '''انتشارات موسسه فرهنگی هنری جهان کتاب:''' «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی»، «زمزمه‌ای برای ابدیت(ویرایش دوم)»،<br /> # '''انتشارات جامی‌:''' «تنهاتر از یک برگ‌»، <br /> # '''انتشارات فرهنگ ايليا:''' «دیوان گلچین گیلانی»<br /> # '''انتشارات بازتاب نگار:''' «ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»<br /> # '''انتشارات روایت:''' «از مصاحبت آفتاب»،<br /> # '''انتشارات مروارید:''' «محسن هشترودی»، «محمد مقدم»، <br /> # '''انتشارات نغمه زندگی:'''<br /> # '''انتشارات مروارید:'''<br /> ===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===<br /> بسیاری از آثار کامیار عابدی در طی تحقیقات و یافته‌های جدید نویسنده با ویرایش‌‌هایی همراه بوده است. گاهی این یافته‌های تازه به تغییر نام کتاب یا انتشارات آن منجر شده و گاهی به در قالب اثر دیگری منتشر شده است. از همین باب می‌توان به کتاب‌های شبان بزرگ امید چاپ دوم با ویرایش جدبد، کتاب «ترنّم غزل» نشر کتاب نادر که پس از ویرایش با نام «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی» نشر جهان کتاب چاپ شده، کتاب «از مصاحبت آفتاب زندگی و شعر سهراب سپهری» با مختصر ویرایش‌هایی به چاپ ششم رسیده و مولف یافته‌های تازه خود را در قالب کتاب‌های «تپش سایه دوست» و «دو رساله درباره سهراب سپهری» منتشر کرده است. <br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> <br /> ===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> == منابع ==<br /> ==پیوند به بیرون==<br /> <br /> http://fa.rfi.fr/%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C/20170315-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B4-%DA%A9%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C?fbclid=IwAR3FC_aKsI2pEee9UyC9f-Vj71SrYvUPi1yTTg66SKpl38szM3_fXud1w8Y&amp;ref=fb<br /> صدای گوناگون جهان، رادیو فرانسه<br /> <br /> ........................................................................................................<br /> {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Farahani.jpg&diff=38138 2019-11-10T14:27:24Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>ادیب‌الممالک فراهانی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C&diff=38137 2019-11-10T14:05:29Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = کامیار عابدی<br /> | تصویر = kamiar.jpg <br /> | درباره تصویر = <br /> | نام اصلی = کامیار عابدی شال<br /> | زمینه فعالیت = منتقد ادبی<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۴۷<br /> | محل تولد = ماسال، گیلان<br /> | والدین = اردشیر<br /> | تاریخ مرگ = <br /> | محل مرگ = <br /> | علت مرگ = <br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = <br /> |مذهب = <br /> |در زمان حکومت = <br /> |اتفاقات مهم = <br /> |نام دیگر = <br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری = <br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = مریم <br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = <br /> |تحصیلات = کارشناس ارشد تاریخ<br /> |دانشگاه = <br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = www.kamyarabedi.persianblog.ir<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> [[پرونده:Ka01.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اسدالله امرایی، عبدالله صمدیان و کامیار عابدی'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka02.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''روح‌انگیر کراچی، سیدعلی صالحی، کامیار عابدی، عبدالله صمدیان، فرهاد عابدینی در جلسه کانون ادبی گروه شعر معاصر.'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka03.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' کامیار عابدی، حسن میر عابدینی، ابوتراب خسروی، احمد اکبرپور و ایرج زبردست در همایش ملی ادبیات معاصر در مرکز اسناد کتابخانه ملی فارس ۱۳۹۸ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka04.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حافظ موسوی و کامیار عابدی در جلسه نقد و بررسی شعر معاصر'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> <br /> معلم، روزنامه‌نگار، نویسنده و پژوهشگر، منتقد ادبی ایرانی است.<br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> کامیار عابدی متولد اول فروردین سال ۱۳۴۷ ماسال ، از ادیبان و سخن شناسان برجسته معاصرمی باشد .ایشان از سال های پایانی دهه ۱۳۶۰ ضمن اشتغال به کار معلمی وهمکاری با مطبوعات ،به نقد و پژوهش ادبی روی آورده است . عمده توجه وی به شعر فارسی از اواخر دوره قاجار « دوره های بیداری و مشروطه » تا امروز است.این ادیب و پژوهشگر معاصر ایران، چند سالی است که در ژاپن به تدریس و تحقیق اشتغال دارد. &lt;ref&gt;[http://taleshen.ir/%da%a9%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d8%a7%d8%a8%d8%af%db%8c-%d8%9b-%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%a8-%d9%88-%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%d8%b4%da%af%d8%b1/ کامیار عابدی؛ ادیب و پژوهشگر نام آور تالش]، پایگاه تالش‌شناسی.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او کارشناسی ارشد تاریخ دارد. مشاغل پیشین: دبیر دبیرستان، کتابدار، پژوهشگر فرهنگستان زبان و ادب فارسی، مدرس بخش ایرانشناسی دانشگاه اوساکای ژاپن، مدرس موسسه لغت نامه دهخدا<br /> مقاله های تحقیقی تحلیلی متعدد او از اواخر دهه ۱۳۶۰ به بعد در مجله ها و مجموعه های مختلفی منتشر شده است. حدود سه پنجم این مقاله ها در مجله «جهان کتاب» (تاسیس:۱۳۷۴) چاپ شده است. اغلب این مقاله ها (از آغاز تا ۱۳۸۷) در سه مجموعه گردآوری و به صورت کتاب نشر یافته است. اما مقاله های او از سال ۱۳۸۸ به بعد هنوز گردآوری و به صورت کتاب منتشر نشده است.<br /> <br /> تحلیل و نقد ادبیان ایرانی غالیا با رویکرد تاریخی از سوی عابدی پرداخته شده و بسیاری از آثار مربوط دوران معاصر است. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot;&gt;[http://shalejan.blogfa.com/ شالجان]&lt;/ref&gt;<br /> مقاله ها وکتاب هایش ،به طور عمده،تحقیق وتحلیل شعر وشاعران ایران در عصر تجدد(از اواخر دوره قاجار به بعد) بوده است. در این مقاله ها وکتاب ها هم به نوگرایان توجه شده است وهم به سنت گرایان. در آثارش گرایش تاریخی بر دیگر گرایش ها غلبه دارد. در مقاله ها وکتاب های او،به خلاف برخی نظریه های ادبی،از توجه به زندگی شاعران چشم پوشی نشده است. برخی تالیف هایش به موضوع تاریخ ادبی وفرهنگی ایران در عصر تجدد مرتبط است. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot; /&gt; <br /> <br /> پدرم،اردشیر عابدی شال دبیر بازنشسته و فرهنگی ارجمند پیشگام در منطقه ماسال شاندرمن و تالش است و ساکن ماسال.اما اینجانب از سال 1366 به بعد در چند شهر مختلف ایران ،واز اوایل دهه1370 در تهران ساکن بوده ام.از سال 1388 هم در ژاپن اقامت داشته ام. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot; /&gt; <br /> <br /> ==داستانک==<br /> <br /> کامیار عابدی، پژوهشگر و منتقد ادبی در پی خارج شدن خانه نیما یوشیج از ثبت ملی ، در بخشی از یادداشت خود نوشته: &quot;گزاف نیست اگر گفته شود که بخش اعظم عمر این شاعر اندیشه‌مند در خانه‌اش در دزاشیبِ تهران گذشت.&quot;<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> * '''۱۳۴۷''' تولد در ماسال گیلان<br /> * '''۱۳۴۷''' <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> عابدی در دهستان شال از توابع ماسال گیلان متولد شد و <br /> ===شخصیت و اندیشه===<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> <br /> ===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===<br /> <br /> ===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===<br /> <br /> ===درنگریسته‌های منتقد===<br /> {{بلی}} ترجمه ادبی در آینده فرهنگی ایران و زبان فارسی، نقشی گسترده‌تر از نقش پررنگ و مدرن آغازین خود در حدود دهه ۱۳۷۰ خواهد یافت. در چنین چهارچوبی، به نظر می آید که اتخاذ گرایش های تخصصی در ترجمه بسیار اجتناب ناپذیر است. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= فریده حسن‌زاده و ترجمه شعر جهان |ترجمه=|ژورنال= جهان کتاب |تاریخ= خرداد و مرداد ۱۳۹۷ |دوره= |شماره= |صفحه ۶۰تا۶۱ }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> ====[[فریده حسن‌زاده]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:فریده حسن زاده.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«ترجمه ادبی فریده حسن‌زاده در کنار ترجمه‌های چند مترجم فرهیخته دیگر، طلیعه تخصص‌گرایی‌ در حوزه ترجمه ادبی است. او در سیر آثارش آهسته و پیوسته با تخصص خود یگانه شده و به کیش شعر به معنای جهانی آن گرویده‌ است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= فریده حسن‌زاده و ترجمه شعر جهان |ترجمه=|ژورنال= جهان کتاب |تاریخ= خرداد و مرداد ۱۳۹۷ |دوره= |شماره= |صفحه ۶۰تا۶۱ }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[حسن هنرمندی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:honarmandi.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«هنرمندی با عشق و علاقه‌ای دو سویه و شاعرانه به ادب فارسی و ادب فرانسوی، و کوشش های پژوهشی علاوه بر استحضار ادبی، نکته های ظریف و دقیقی را از توجه مستقیم و نامستقیم شاعران و نویسندگان فرانسوی به ادب کهن فارسی پیش کشیده است. او در مواردی اندک تر به تطبيق آراء و جلوه هایی کهن در ادب فارسی با ادب جدید فرانسوی، و نیز تأثیر شعر و ادب فرانسوی بر شاعران و نویسندگان تجددخواه ایران پرداخته است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= حسن هنرمندی و پژوهش در ادبیات تطبیقی |ترجمه=|ژورنال= ویژه‌نامه نامه فرهنگستان |تاریخ= پاییز و زمستان ۱۳۹۱ |دوره= |شماره= ۲ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[محمدعلی جمال‌زاده]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:Jamalzad.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«آیا روزی روزگاری، همه با اغلب نامه‌های این پیردیری که از عمر صد و شش ساله‌اش، تنها، سیزده سال را در دیر خود زیست، در مجموعه یا مجموعه‌هایی گرد خواهد آمد؟ اگر چنین شود، شایسته خواهد بود که صرفنظر از جمال‌زاده داستان‌نویس و در جوار جمال‌زاده پژوهشگر و منتقد تاریخی و ادبی و اجتماعی، تحقيق دقیقی هم درباره جمال‌زاده نامه‌نگار انجام شود.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= جمال زاده نامه نگار |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[کسرا عنقایی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:angha.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«پیوستگی درون مایه‌ها از جمله آشکارترین نکته‌ها در شعرهای عنقابی است: سرگذشت نیمه تباه آدمی. با یکی شدن من شعری و من بشری، در اغلب شعرهای کوتاه و بلند وی، کلام شاعرانه، در مقام نیرویی برآمده از ناخودآگاه یا وجدان بر شانه بیان تصویری قرار می‌گیرد. البته، بی آن‌که به‌ الزام، گرایشی به سوی ترکیب‌های استعاری پیش آید، جهان در هیأت استعارهای نیم روشن به کاوش و دقت نهاده می‌شود. «انسان» در این شعرها نه تنها جوان نیست، بلکه بسیار پیر است. به تعبير سپهری در پشت سر او «خستگی تاریخ است» و البته خستگی اسطوره هم.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= شاعر مغموم |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[قیصر امین‌پور]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:aminpour.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«شعرهای آغازین او مصادف با جنگ بود و به دلیل فضای اجتماعی و سیاسی حاکم بر آن دوره، در بخش هایی از شعرهایش به کلامی حماسی روی آورد. اما نوع تلقی او از آرمان های دینی و انقلابی معطوف به جنگ، بیشتر، رومانتیک بود تا حماسی. تلقى رومانتیک امین پور، پس از پایان جنگ، به «عشق» و «عرفان» رسید و سه دفتر بعدی او حاصل فصلی جدید و طولانی تر در تجربه های کلامی او به شمار می رود. در این دوره، آگاهی شاعر از ساختار و بیان شعری گسترده تر از پیش شد، و به ویژه، دریافت های ظریفی از نوعی نوگرایی اعتدالی در وزن و شکل نیمایی، و گرایشی از نوسنت گرایی در غزل به شعرهایش راه یافت.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[قیصر امین‌پور]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:aminpour.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«شعرهای آغازین او مصادف با جنگ بود و به دلیل فضای اجتماعی و سیاسی حاکم بر آن دوره، در بخش هایی از شعرهایش به کلامی حماسی روی آورد. اما نوع تلقی او از آرمان های دینی و انقلابی معطوف به جنگ، بیشتر، رومانتیک بود تا حماسی. تلقى رومانتیک امین پور، پس از پایان جنگ، به «عشق» و «عرفان» رسید و سه دفتر بعدی او حاصل فصلی جدید و طولانی تر در تجربه های کلامی او به شمار می رود. در این دوره، آگاهی شاعر از ساختار و بیان شعری گسترده تر از پیش شد، و به ویژه، دریافت های ظریفی از نوعی نوگرایی اعتدالی در وزن و شکل نیمایی، و گرایشی از نوسنت گرایی در غزل به شعرهایش راه یافت.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> <br /> <br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> <br /> ===مخالفت‌های سیاسی===<br /> او حمایت محمدرضا باطنی از نظام فدرال را به باد انتقاد گرفته و در یادداشتی می‌نویسد «ایرانی، به شهادت تاریخ، همواره، عنصر گویش و زبان را به حاشیه رانده و توجه به آداب و خلق و خوی اجتماعی و انسانی شایسته را در درجه نخست اهمیت قرار داده است، در همین پایتخت دودآلود کنونی‌مان، تهران، اگر ديده بصیرتی باشد، می‌بینیم که معاشرت و آمیختگی مردم چهار گوشه ایران، با گویش‌ها و زبان‌های مختلف، به چه آسانی صورت می‌گیرد و پیوندهای خویشاوندی مردمی که ریشه در استان‌های گونه‌گون دارند» و سپس نظام فدرال در ایران را به حکایت «سری که درد نمی کند و «دستمال» تعبیر کرده است. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله=دستمال برای سری که درد نمی‌کند |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> عابدی در نقد مخالفان علامت شیر و خورشید، با مرور نظرات سیدجعفر شهیدی و سیدمحمد محیط طباطبایی وجود خورشید را اشارتی به «فروغ ولایت علوی» و شیر را به على(ع) منتسب می‌کند. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کامیار عابدی |مقاله= شیر و خورشید علامت مذهب و ملیت است نه نشان سیاسی |ترجمه=|ژورنال= اندیشه و هنر |تاریخ= بهار ۱۳۸۸ |دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===نامه‌های سرگشاده===<br /> <br /> ===نام‌های دسته‌جمعی===<br /> <br /> ===بیانیه‌ها===<br /> <br /> ===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===<br /> <br /> ===جمله‌ای از ایشان===<br /> <br /> ===نحوهٔ پوشش===<br /> <br /> ===تکیه‌کلام‌ها===<br /> <br /> ===خلقیات===<br /> <br /> ===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===<br /> <br /> ===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===<br /> <br /> ===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> ====کانون ادبی گروه شعر معاصر====<br /> از بدو تاسیس کانون شعر معاصر تا امروز،علاوه براین که شاعران پیشکسوت و نامدار در این جلسات حضور یافته‌اند، شاهد حضور گسترده‌ شاعران جوان نیز بوده‌‌ایم. تصور می‌کنم یکی از مولفه‌های کانون شعر معاصر تعامل سازنده میان شاعران جوان و پیشکسوت بوده است. دراین جلسات، شاعران جوان صرف‌نظر ازاین که به قالب‌های سنتی نظر دارند از قالب سپید و نو نیز دراشعار خود بهره می‌گیرند. <br /> https://ana.ir/fa/news/57/4960/برنامه-جلسه-پایان-سال-کانون-ادبی-گروه-شعر-معاصر-با-حضور-شاعران-مختلف<br /> برنامه جلسه پایان سال کانون ادبی گروه شعر معاصر با حضور شاعران مختلف<br /> خبرگزاری آنا<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> <br /> ===استادان و شاگردان===<br /> <br /> ===علت شهرت===<br /> <br /> ===فیلم ساخته شده براساس===<br /> <br /> ===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===<br /> <br /> ===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br /> <br /> ===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===<br /> <br /> ===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> ===سبک و لحن آثار===<br /> در تمام کتاب‌های نویسنده بخشی با عنوان در آیینه وجود دارد که شامل نظرات دیگر نویسندگان درباره سوژه کتاب است.<br /> اشعار ترانه‌های خاطره‌انگیز از سوی کامیار عابدی تحلیل و بررسی شده است که می توان به «باز باران با ترانه» و «» و<br /> <br /> ===کارنامه و فهرست آثار===<br /> * '''از مصاحبت آفتاب'''، زندگی و شعر سهراب سپهری (تاملات و جستجوهایی در شعر سهراب سپهری‌) با همراهی کریم امامی‌، ۱۳۷۵ <br /> * '''به یاد میهن'''، زندگی و شعر ملک الشعرا بهار، ۱۳۷۶، <br /> * '''در زلال شعر'''، زندگی و شعر امیرهوشنگ ابتهاج ( هـ . ا . سایه )، ۱۳۷۷ ، تا چاپ چهارم، <br /> * '''تنهاتر از یک برگ'''، زندگی و شعر فروغ فرخزاد، ۱۳۷۷<br /> * '''تپش سایه دوست'''، در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری، ۱۳۷۷<br /> * '''ترنّم غزل'''، زندگی و شعر سیمین بهبهانی، ۱۳۷۹، این کتاب در سال ۱۳۹۷ با ویرایشی جدید که می توان آن را اثری تازه نامید با عنوان '''سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی''' چاپ شده است.<br /> * '''شبان بزرگ امید'''، زندگی و شعر سیاوش کسرایی، ۱۳۷۹<br /> * '''صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا'''، یک بررسی تاریخی و ادبی، ۱۳۷۹<br /> * '''با ترانه باران'''، زندگی و شعر گلچین گیلانی، ۱۳۷۹<br /> * '''زمزمه‌ای برای ابّدیت'''، از بیژن جلالی، شعرهایش و دلِ ما، ۱۳۷۹<br /> * '''تصویرها و توصیف‌ها درشعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی، ۱۳۷۹<br /> * '''جستجوی گل شیدایی'''، شعر شیراز و منصور اوجی، ۱۳۸۰<br /> * '''به‌رغم پنجره‌های بسته'''، شعر معاصر زنان، ۱۳۸۱<br /> * '''در جستجوی شعر'''، برگزیده بررسی‌های ادبی، ۱۳۸۱<br /> * '''در روشنی باران‌ها'''، تحلیل و بررسی آثار شفیعی کدکنی ( م .سرشک )، ۱۳۸۱<br /> * '''دو رساله درباره سهراب سپهری'''رساله‌های سپهری و ژاپن، سپهری و ک. تینا، کتاب نادر، ۱۳۸۷<br /> * '''برگ هایی از تاریخ بی قراری ما: چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر'''، ۱۳۸۸<br /> * '''شاعری از دیار آذر آبادگان'''، زندگی و شعر رعدی آذرخشی، ۱۳۸۸<br /> * '''گلچین گیلانی'''، دیوان اشعار مجدالدین میرفخرایی معروف به گلچین گیلانی با تدوین و گردآوری كامیار عابدی، ۱۳۸۹<br /> * '''جدال با سعدی در عصر تجدد'''، ۱۳۹۱<br /> * '''منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد'''، موسسه جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> * '''شعر کوتاه از آغاز تا منصور اوجی'''، ۱۳۹۲<br /> * '''رهنورد گمشده'''، زندگی و شعر حسن هنرمندی، نشر ثالث، ۱۳۹۲<br /> * '''شورشگر بی‌آتشی'''، زندگی و شعر تندر کیا، ۱۳۹۴<br /> * '''ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر'''، ۱۳۹۶<br /> * '''محسن هشترودی''' شاعر و ادیب، ۱۳۹۷<br /> * '''محمد مقدم''' شاعر و زبان‌شناس، ۱۳۹۷<br /> * '''تصویر ها و توصیف ها در شعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی ، آتیه ، ۱۳۷۹<br /> <br /> نمونه هایی چند از شعر معاصر ایران / در آغاز هزاره سوم میلادی، ضميمه اندیشه و هنر، ۲ جلد، ۱۳۸۶ – ۱۳۸۷<br /> چند چشم انداز در تحلیل و نقد ادبی /ضمیمه اندیشه و هنر ، ۱۳۸۷<br /> زبان فارسی و ادبیات معاصر، ناصر وثوقی، بازتاب نگار، ۱۳۹۶ اندیشه و هنر ویژه جلال آل احمد، بازتاب نگار، ۱۳۹۸<br /> در جستجوی شعر/ برگزیده بررسی های ادبی، نغمه زندگی، ۱۳۸۱<br /> برگ هایی از تاریخ بی قراری ما/ چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر، ثالث،۱۳۸۸<br /> امیدهای گسسته / بیست گفتار در شناخت و سنجش فرهنگ و ادب معاصر، ضميمه با سعدی در عصر تجدد/ مرکز سعدی شناسی دانشنامهاندیشه و هنر ،۱۳۸۸<br /> ت. تاریخ ادبی و فرهنگی<br /> صور اسرافیل و علی اکبر دهخدا (بررسی تاریخی و ادبی، کتاب نادر ،۱۳۷۹)<br /> مقدمه ای بر شعر فارسی در سده بیستم میلادی/ دانشگاه اوساکا : ژاپن ،۲۰۱۱ م)<br /> ویرایش کامل با همان عنوان:موسسه جهان کتاب،۱۳۹۴)<br /> جدال فارس: شیراز، ۱۳۹۱<br /> منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد/موسسه فرهنگی - هنری جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> <br /> <br /> ====مقاله‌های آکادمیک====<br /> از این پژوهشگر تا کنون بیش ازیکصد مقاله ی تحلیلی و تحقیقی در مجله هایی چون ادبستان ، رشد ادبفارسی ، کتاب ماه ، جهان کتاب ، آینده ، گیله وا ، چیستا و هستی به چاپ رسیده است.<br /> سال سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۱ شماره ۲<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=حسن هنرمندی و پژوهش در ادبیات تطبیقی |ترجمه=|ژورنال= ویژه نامه نامه فرهنگستان (ادبیات تطبیقی)|تاریخ=پاییز و زمستان ۱۳۹۱|دوره=|شماره= ۲ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=دانشنامه ای سنجیده ،مفید و مختصر |ترجمه=|ژورنال=اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله= اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|ترجمه=||تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره=۱۰|شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر مغموم ( اشاره ای به شعرهای کسرا عنقایی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جمال زاده نامه نگار ( نامه های سید محمدعلی جمال زاده در دانشگاه تهران) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= دستمال برای سری که درد نمی کند ( نقدی بر آراء عجیب یک زبان شناس ایرانی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا ( اشاره ای به شعرهای قیصر امین پور) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شیر و خورشید علامت مذهب و ملیت است نه نشان سیاسی منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= نیکوس کازانتیزاکیس؛ روایتی از جان های بی قرار منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مویه هایی به یاد کشور جم ( مقدمه ای در شناخت شعر ادیب الممالک فراهانی اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه ( تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مشتی از خروار ( نمونه ای از زبان نا پیراسته، پر ابهام و مغشوش در نقد ادبی معاصر) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جواز شاعرانه ( یادداشت هایی درباره سالوادور دالی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= زمستان را بهاری شعله ور باش ( یادی از م. آزاد) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= به یاد پروین دولت آبادی ( شاعر انسان دوست) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه شهروند ۱۳۸۷ تیر شماره ۵۲ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه: تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی شهروند ۱۳۸۷ مرداد شماره ۵۸ |ترجمه=|ژورنال= |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> <br /> <br /> درباره ابوالحسن نجفی، کامیار عابدی، آزما ،ش114،بهمن 1394،ص12-11<br /> آرش کمانگیر:از ابراهیم پورداوود تا بهرام بیضایی(کامیار عابدی، جهان کتاب،س22،ش2-1،فروردین-اردی بهشت 1396، صص23-19).<br /> <br /> <br /> ====مقاله‌های مجله ای====<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! ویژگی اثر !! <br /> |-<br /> | از مصاحبت آفتاب || دارنده کامل‌ترین کتاب‌شناسی سپهری و ترجمه اشعار وی به زبان‌های آلمانی، اسپانیائی، انگلیسی، ایتالیائی، ترکی استانبولی، لهستانی، عربی و فرانسوی<br /> |-<br /> | تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری || زندگی‌نامه و شرح خاطرات دوستان و بستگان سپهری<br /> |-<br /> | سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی || وجوه ناشناخته سیمین چون تکاپوگر مدنی، ترانه‌سرا، تحلیل‌گر شعر، روایت‌گر آثار منثور معرفی و بررسی می‌شود. در این کتاب گفتگویی منتشر نشده از سیمین را نیز می‌خوانیم.<br /> |-<br /> | به یاد میهن || رویکرد تاریخی در متن و استفاده از بیش از ۳۰۰ منبع در تالیف کتاب بهار<br /> |-<br /> | در زلال شعر || بررسی تحول ادبی سایه<br /> |-<br /> | تنهاتر از یک برگ‌ || تحلیل زندگی و آثار فروغ به همراه کتاب‌شناسی و نمونه اشعار او<br /> |-<br /> | شبان بزرگ امید || انتشار چند نامه از جمله نامه کسرایی به شاهرخ مسکوب، روایت‌هایی از همسر و فرزندان، بررسی فراز و فرود محتوایی و زبانی شعر او و تحلیل اجتماعی و سیاسی چند منظومه از کسرایی به همراه گزیده‌ای از اشعار وی. بسیاری از مطالب برای اولین بار منتشر می‌شود.<br /> |-<br /> | صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا || تحلیل ادبی و تاریخی یادداشت‌های دهخدا در روزنامه صوراسرافیل <br /> |-<br /> | با ترانه باران || زندگی‌نامه و نقد ادبی اشعار گلچین گیلانی به همراه تعدادی از اشعار وی که برای نخستین بار منتشر می‌شود<br /> |-<br /> | زمزمه‌ای برای ابدیت || تحلیل و سنجش زندگی، سروده‌ها و اندیشه‌های بیژن جلالی به همراه ترجمه چند سروده شاعر از زبان انگلیسی <br /> |-<br /> | ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> <br /> ===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> کتاب‌های «تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری» و فلان به دست خود نویسنده منتشر شده است.<br /> <br /> # '''انتشارات ثالث:''' از مجموعه «چهره‌های شعر معاصر ایران‌» شامل کتاب های «به یاد میهن»، «جدال با سعدی در عصر تجدد»، «رهنورد گمشده»، «در زلال شعر»، «از مصاحبت آفتاب»، «با ترانه باران»، «شبان بزرگ امید(ویرایش دوم)»، «شاعری از دیار آذر آبادگان»، «رهنورد گمشده»، «شورشگر بی‌آتشی»، <br /> # '''انتشارات کتاب نادر:''' «ترنّم غزل»، «شبان بزرگ امید»، «صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا»، «زمزمه‌ای برای ابدیت»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»، «جستجوی گل شیدایی»، «به‌رغم پنجره‌های بسته»، «در روشنی باران‌ها»، <br /> # '''انتشارات موسسه فرهنگی هنری جهان کتاب:''' «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی»، «زمزمه‌ای برای ابدیت(ویرایش دوم)»،<br /> # '''انتشارات جامی‌:''' «تنهاتر از یک برگ‌»، <br /> # '''انتشارات فرهنگ ايليا:''' «دیوان گلچین گیلانی»<br /> # '''انتشارات بازتاب نگار:''' «ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»<br /> # '''انتشارات روایت:''' «از مصاحبت آفتاب»،<br /> # '''انتشارات مروارید:''' «محسن هشترودی»، «محمد مقدم»، <br /> # '''انتشارات نغمه زندگی:'''<br /> # '''انتشارات مروارید:'''<br /> ===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===<br /> بسیاری از آثار کامیار عابدی در طی تحقیقات و یافته‌های جدید نویسنده با ویرایش‌‌هایی همراه بوده است. گاهی این یافته‌های تازه به تغییر نام کتاب یا انتشارات آن منجر شده و گاهی به در قالب اثر دیگری منتشر شده است. از همین باب می‌توان به کتاب‌های شبان بزرگ امید چاپ دوم با ویرایش جدبد، کتاب «ترنّم غزل» نشر کتاب نادر که پس از ویرایش با نام «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی» نشر جهان کتاب چاپ شده، کتاب «از مصاحبت آفتاب زندگی و شعر سهراب سپهری» با مختصر ویرایش‌هایی به چاپ ششم رسیده و مولف یافته‌های تازه خود را در قالب کتاب‌های «تپش سایه دوست» و «دو رساله درباره سهراب سپهری» منتشر کرده است. <br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> <br /> ===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> == منابع ==<br /> ==پیوند به بیرون==<br /> <br /> http://fa.rfi.fr/%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C/20170315-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B4-%DA%A9%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C?fbclid=IwAR3FC_aKsI2pEee9UyC9f-Vj71SrYvUPi1yTTg66SKpl38szM3_fXud1w8Y&amp;ref=fb<br /> صدای گوناگون جهان، رادیو فرانسه<br /> <br /> ........................................................................................................<br /> {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Aminpour.jpg&diff=38136 2019-11-10T13:31:49Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>قیصر امین پور</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Angha.jpg&diff=38135 2019-11-10T13:01:29Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>کسرا عنقایی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Jamalzad.jpg&diff=38134 2019-11-10T12:42:17Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>محمدعلی جمال‌زاده</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Honarmandi.jpg&diff=38133 2019-11-10T12:01:36Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>حسن هنرمندی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%87_%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87.jpg&diff=38132 2019-11-10T10:55:30Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>فریده حسن زاده</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C&diff=38128 2019-11-10T07:59:59Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = کامیار عابدی<br /> | تصویر = kamiar.jpg <br /> | درباره تصویر = <br /> | نام اصلی = کامیار عابدی شال<br /> | زمینه فعالیت = منتقد ادبی<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۴۷<br /> | محل تولد = ماسال، گیلان<br /> | والدین = اردشیر<br /> | تاریخ مرگ = <br /> | محل مرگ = <br /> | علت مرگ = <br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = <br /> |مذهب = <br /> |در زمان حکومت = <br /> |اتفاقات مهم = <br /> |نام دیگر = <br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری = <br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = مریم <br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = <br /> |تحصیلات = کارشناس ارشد تاریخ<br /> |دانشگاه = <br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = www.kamyarabedi.persianblog.ir<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> [[پرونده:Ka01.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اسدالله امرایی، عبدالله صمدیان و کمیار عابدی'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka02.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''روح‌انگیر کراچی، سیدعلی صالحی، کامیار عابدی، عبدالله صمدیان، فرهاد عابدینی در جلسه کانون ادبی گروه شعر معاصر.'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka03.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' کامیار عابدی، حسن میر عابدینی، ابوتراب خسروی، احمد اکبرپور و ایرج زبردست در همایش ملی ادبیات معاصر در مرکز اسناد کتابخانه ملی فارس ۱۳۹۸ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka04.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حافظ موسوی و کامیار عابدی در جلسه نقد و بررسی شعر معاصر'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> <br /> معلم، روزنامه‌نگار، نویسنده و پژوهشگر، منتقد ادبی ایرانی است.<br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> کامیار عابدی متولد اول فروردین سال ۱۳۴۷ ماسال ، از ادیبان و سخن شناسان برجسته معاصرمی باشد .ایشان از سال های پایانی دهه ۱۳۶۰ ضمن اشتغال به کار معلمی وهمکاری با مطبوعات ،به نقد و پژوهش ادبی روی آورده است . عمده توجه وی به شعر فارسی از اواخر دوره قاجار « دوره های بیداری و مشروطه » تا امروز است.این ادیب و پژوهشگر معاصر ایران، چند سالی است که در ژاپن به تدریس و تحقیق اشتغال دارد. &lt;ref&gt;[http://taleshen.ir/%da%a9%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d8%a7%d8%a8%d8%af%db%8c-%d8%9b-%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%a8-%d9%88-%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%d8%b4%da%af%d8%b1/ کامیار عابدی؛ ادیب و پژوهشگر نام آور تالش]، پایگاه تالش‌شناسی.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او کارشناسی ارشد تاریخ دارد. مشاغل پیشین: دبیر دبیرستان، کتابدار، پژوهشگر فرهنگستان زبان و ادب فارسی، مدرس بخش ایرانشناسی دانشگاه اوساکای ژاپن، مدرس موسسه لغت نامه دهخدا<br /> مقاله های تحقیقی تحلیلی متعدد او از اواخر دهه ۱۳۶۰ به بعد در مجله ها و مجموعه های مختلفی منتشر شده است. حدود سه پنجم این مقاله ها در مجله «جهان کتاب» (تاسیس:۱۳۷۴) چاپ شده است. اغلب این مقاله ها (از آغاز تا ۱۳۸۷) در سه مجموعه گردآوری و به صورت کتاب نشر یافته است. اما مقاله های او از سال ۱۳۸۸ به بعد هنوز گردآوری و به صورت کتاب منتشر نشده است.<br /> <br /> تحلیل و نقد ادبیان ایرانی غالیا با رویکرد تاریخی از سوی عابدی پرداخته شده و بسیاری از آثار مربوط دوران معاصر است. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot;&gt;[http://shalejan.blogfa.com/ شالجان]&lt;/ref&gt;<br /> مقاله ها وکتاب هایش ،به طور عمده،تحقیق وتحلیل شعر وشاعران ایران در عصر تجدد(از اواخر دوره قاجار به بعد) بوده است. در این مقاله ها وکتاب ها هم به نوگرایان توجه شده است وهم به سنت گرایان. در آثارش گرایش تاریخی بر دیگر گرایش ها غلبه دارد. در مقاله ها وکتاب های او،به خلاف برخی نظریه های ادبی،از توجه به زندگی شاعران چشم پوشی نشده است. برخی تالیف هایش به موضوع تاریخ ادبی وفرهنگی ایران در عصر تجدد مرتبط است. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot; /&gt; <br /> <br /> پدرم،اردشیر عابدی شال دبیر بازنشسته و فرهنگی ارجمند پیشگام در منطقه ماسال شاندرمن و تالش است و ساکن ماسال.اما اینجانب از سال 1366 به بعد در چند شهر مختلف ایران ،واز اوایل دهه1370 در تهران ساکن بوده ام.از سال 1388 هم در ژاپن اقامت داشته ام. &lt;ref name=&quot;شالجان&quot; /&gt; <br /> <br /> ==داستانک==<br /> <br /> کامیار عابدی، پژوهشگر و منتقد ادبی در پی خارج شدن خانه نیما یوشیج از ثبت ملی ، در بخشی از یادداشت خود نوشته: &quot;گزاف نیست اگر گفته شود که بخش اعظم عمر این شاعر اندیشه‌مند در خانه‌اش در دزاشیبِ تهران گذشت.&quot;<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> عابدی در دهستان شال از توابع ماسال گیلان متولد شد و <br /> ===شخصیت و اندیشه===<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> <br /> ===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===<br /> <br /> ===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===<br /> <br /> ===تفسیر خود از آثارش===<br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> <br /> ===مخالفت‌های سیاسی===<br /> <br /> ===نامه‌های سرگشاده===<br /> <br /> ===نام‌های دسته‌جمعی===<br /> <br /> ===بیانیه‌ها===<br /> <br /> ===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===<br /> <br /> ===جمله‌ای از ایشان===<br /> <br /> ===نحوهٔ پوشش===<br /> <br /> ===تکیه‌کلام‌ها===<br /> <br /> ===خلقیات===<br /> <br /> ===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===<br /> <br /> ===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===<br /> <br /> ===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> ====کانون ادبی گروه شعر معاصر====<br /> از بدو تاسیس کانون شعر معاصر تا امروز،علاوه براین که شاعران پیشکسوت و نامدار در این جلسات حضور یافته‌اند، شاهد حضور گسترده‌ شاعران جوان نیز بوده‌‌ایم. تصور می‌کنم یکی از مولفه‌های کانون شعر معاصر تعامل سازنده میان شاعران جوان و پیشکسوت بوده است. دراین جلسات، شاعران جوان صرف‌نظر ازاین که به قالب‌های سنتی نظر دارند از قالب سپید و نو نیز دراشعار خود بهره می‌گیرند. <br /> https://ana.ir/fa/news/57/4960/برنامه-جلسه-پایان-سال-کانون-ادبی-گروه-شعر-معاصر-با-حضور-شاعران-مختلف<br /> برنامه جلسه پایان سال کانون ادبی گروه شعر معاصر با حضور شاعران مختلف<br /> خبرگزاری آنا<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> <br /> ===استادان و شاگردان===<br /> <br /> ===علت شهرت===<br /> <br /> ===فیلم ساخته شده براساس===<br /> <br /> ===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===<br /> <br /> ===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br /> <br /> ===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===<br /> <br /> ===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> ===سبک و لحن آثار===<br /> در تمام کتاب‌های نویسنده بخشی با عنوان در آیینه وجود دارد که شامل نظرات دیگر نویسندگان درباره سوژه کتاب است.<br /> اشعار ترانه‌های خاطره‌انگیز از سوی کامیار عابدی تحلیل و بررسی شده است که می توان به «باز باران با ترانه» و «» و<br /> <br /> ===کارنامه و فهرست آثار===<br /> * '''از مصاحبت آفتاب'''، زندگی و شعر سهراب سپهری (تاملات و جستجوهایی در شعر سهراب سپهری‌) با همراهی کریم امامی‌، ۱۳۷۵ <br /> * '''به یاد میهن'''، زندگی و شعر ملک الشعرا بهار، ۱۳۷۶، <br /> * '''در زلال شعر'''، زندگی و شعر امیرهوشنگ ابتهاج ( هـ . ا . سایه )، ۱۳۷۷ ، تا چاپ چهارم، <br /> * '''تنهاتر از یک برگ'''، زندگی و شعر فروغ فرخزاد، ۱۳۷۷<br /> * '''تپش سایه دوست'''، در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری، ۱۳۷۷<br /> * '''ترنّم غزل'''، زندگی و شعر سیمین بهبهانی، ۱۳۷۹، این کتاب در سال ۱۳۹۷ با ویرایشی جدید که می توان آن را اثری تازه نامید با عنوان '''سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی''' چاپ شده است.<br /> * '''شبان بزرگ امید'''، زندگی و شعر سیاوش کسرایی، ۱۳۷۹<br /> * '''صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا'''، یک بررسی تاریخی و ادبی، ۱۳۷۹<br /> * '''با ترانه باران'''، زندگی و شعر گلچین گیلانی، ۱۳۷۹<br /> * '''زمزمه‌ای برای ابّدیت'''، از بیژن جلالی، شعرهایش و دلِ ما، ۱۳۷۹<br /> * '''تصویرها و توصیف‌ها درشعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی، ۱۳۷۹<br /> * '''جستجوی گل شیدایی'''، شعر شیراز و منصور اوجی، ۱۳۸۰<br /> * '''به‌رغم پنجره‌های بسته'''، شعر معاصر زنان، ۱۳۸۱<br /> * '''در جستجوی شعر'''، برگزیده بررسی‌های ادبی، ۱۳۸۱<br /> * '''در روشنی باران‌ها'''، تحلیل و بررسی آثار شفیعی کدکنی ( م .سرشک )، ۱۳۸۱<br /> * '''دو رساله درباره سهراب سپهری'''رساله‌های سپهری و ژاپن، سپهری و ک. تینا، کتاب نادر، ۱۳۸۷<br /> * '''برگ هایی از تاریخ بی قراری ما: چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر'''، ۱۳۸۸<br /> * '''شاعری از دیار آذر آبادگان'''، زندگی و شعر رعدی آذرخشی، ۱۳۸۸<br /> * '''گلچین گیلانی'''، دیوان اشعار مجدالدین میرفخرایی معروف به گلچین گیلانی با تدوین و گردآوری كامیار عابدی، ۱۳۸۹<br /> * '''جدال با سعدی در عصر تجدد'''، ۱۳۹۱<br /> * '''منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد'''، موسسه جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> * '''شعر کوتاه از آغاز تا منصور اوجی'''، ۱۳۹۲<br /> * '''رهنورد گمشده'''، زندگی و شعر حسن هنرمندی، نشر ثالث، ۱۳۹۲<br /> * '''شورشگر بی‌آتشی'''، زندگی و شعر تندر کیا، ۱۳۹۴<br /> * '''ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر'''، ۱۳۹۶<br /> * '''محسن هشترودی''' شاعر و ادیب، ۱۳۹۷<br /> * '''محمد مقدم''' شاعر و زبان‌شناس، ۱۳۹۷<br /> * '''تصویر ها و توصیف ها در شعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی ، آتیه ، ۱۳۷۹<br /> <br /> نمونه هایی چند از شعر معاصر ایران / در آغاز هزاره سوم میلادی، ضميمه اندیشه و هنر، ۲ جلد، ۱۳۸۶ – ۱۳۸۷<br /> چند چشم انداز در تحلیل و نقد ادبی /ضمیمه اندیشه و هنر ، ۱۳۸۷<br /> زبان فارسی و ادبیات معاصر، ناصر وثوقی، بازتاب نگار، ۱۳۹۶ اندیشه و هنر ویژه جلال آل احمد، بازتاب نگار، ۱۳۹۸<br /> در جستجوی شعر/ برگزیده بررسی های ادبی، نغمه زندگی، ۱۳۸۱<br /> برگ هایی از تاریخ بی قراری ما/ چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر، ثالث،۱۳۸۸<br /> امیدهای گسسته / بیست گفتار در شناخت و سنجش فرهنگ و ادب معاصر، ضميمه با سعدی در عصر تجدد/ مرکز سعدی شناسی دانشنامهاندیشه و هنر ،۱۳۸۸<br /> ت. تاریخ ادبی و فرهنگی<br /> صور اسرافیل و علی اکبر دهخدا (بررسی تاریخی و ادبی، کتاب نادر ،۱۳۷۹)<br /> مقدمه ای بر شعر فارسی در سده بیستم میلادی/ دانشگاه اوساکا : ژاپن ،۲۰۱۱ م)<br /> ویرایش کامل با همان عنوان:موسسه جهان کتاب،۱۳۹۴)<br /> جدال فارس: شیراز، ۱۳۹۱<br /> منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد/موسسه فرهنگی - هنری جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> <br /> <br /> ====مقاله‌های آکادمیک====<br /> از این پژوهشگر تا کنون بیش ازیکصد مقاله ی تحلیلی و تحقیقی در مجله هایی چون ادبستان ، رشد ادبفارسی ، کتاب ماه ، جهان کتاب ، آینده ، گیله وا ، چیستا و هستی به چاپ رسیده است.<br /> سال سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۱ شماره ۲<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=حسن هنرمندی و پژوهش در ادبیات تطبیقی |ترجمه=|ژورنال= ویژه نامه نامه فرهنگستان (ادبیات تطبیقی)|تاریخ=پاییز و زمستان ۱۳۹۱|دوره=|شماره= ۲ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=دانشنامه ای سنجیده ،مفید و مختصر |ترجمه=|ژورنال=اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله= اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|ترجمه=||تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره=۱۰|شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر مغموم ( اشاره ای به شعرهای کسرا عنقایی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جمال زاده نامه نگار ( نامه های سید محمدعلی جمال زاده در دانشگاه تهران) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= دستمال برای سری که درد نمی کند ( نقدی بر آراء عجیب یک زبان شناس ایرانی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا ( اشاره ای به شعرهای قیصر امین پور) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شیر و خورشید علامت مذهب و ملیت است نه نشان سیاسی منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= نیکوس کازانتیزاکیس؛ روایتی از جان های بی قرار منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مویه هایی به یاد کشور جم ( مقدمه ای در شناخت شعر ادیب الممالک فراهانی اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه ( تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مشتی از خروار ( نمونه ای از زبان نا پیراسته، پر ابهام و مغشوش در نقد ادبی معاصر) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جواز شاعرانه ( یادداشت هایی درباره سالوادور دالی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= زمستان را بهاری شعله ور باش ( یادی از م. آزاد) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= به یاد پروین دولت آبادی ( شاعر انسان دوست) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه شهروند ۱۳۸۷ تیر شماره ۵۲ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه: تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی شهروند ۱۳۸۷ مرداد شماره ۵۸ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # <br /> #<br /> <br /> ====مقاله‌های مجله ای====<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! ویژگی اثر !! <br /> |-<br /> | از مصاحبت آفتاب || دارنده کامل‌ترین کتاب‌شناسی سپهری و ترجمه اشعار وی به زبان‌های آلمانی، اسپانیائی، انگلیسی، ایتالیائی، ترکی استانبولی، لهستانی، عربی و فرانسوی<br /> |-<br /> | تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری || زندگی‌نامه و شرح خاطرات دوستان و بستگان سپهری<br /> |-<br /> | سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی || وجوه ناشناخته سیمین چون تکاپوگر مدنی، ترانه‌سرا، تحلیل‌گر شعر، روایت‌گر آثار منثور معرفی و بررسی می‌شود. در این کتاب گفتگویی منتشر نشده از سیمین را نیز می‌خوانیم.<br /> |-<br /> | به یاد میهن || رویکرد تاریخی در متن و استفاده از بیش از ۳۰۰ منبع در تالیف کتاب بهار<br /> |-<br /> | در زلال شعر || بررسی تحول ادبی سایه<br /> |-<br /> | تنهاتر از یک برگ‌ || تحلیل زندگی و آثار فروغ به همراه کتاب‌شناسی و نمونه اشعار او<br /> |-<br /> | شبان بزرگ امید || انتشار چند نامه از جمله نامه کسرایی به شاهرخ مسکوب، روایت‌هایی از همسر و فرزندان، بررسی فراز و فرود محتوایی و زبانی شعر او و تحلیل اجتماعی و سیاسی چند منظومه از کسرایی به همراه گزیده‌ای از اشعار وی. بسیاری از مطالب برای اولین بار منتشر می‌شود.<br /> |-<br /> | صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا || تحلیل ادبی و تاریخی یادداشت‌های دهخدا در روزنامه صوراسرافیل <br /> |-<br /> | با ترانه باران || زندگی‌نامه و نقد ادبی اشعار گلچین گیلانی به همراه تعدادی از اشعار وی که برای نخستین بار منتشر می‌شود<br /> |-<br /> | زمزمه‌ای برای ابدیت || تحلیل و سنجش زندگی، سروده‌ها و اندیشه‌های بیژن جلالی به همراه ترجمه چند سروده شاعر از زبان انگلیسی <br /> |-<br /> | ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> <br /> ===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> کتاب‌های «تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری» و فلان به دست خود نویسنده منتشر شده است.<br /> <br /> # '''انتشارات ثالث:''' از مجموعه «چهره‌های شعر معاصر ایران‌» شامل کتاب های «به یاد میهن»، «جدال با سعدی در عصر تجدد»، «رهنورد گمشده»، «در زلال شعر»، «از مصاحبت آفتاب»، «با ترانه باران»، «شبان بزرگ امید(ویرایش دوم)»، «شاعری از دیار آذر آبادگان»، «رهنورد گمشده»، «شورشگر بی‌آتشی»، <br /> # '''انتشارات کتاب نادر:''' «ترنّم غزل»، «شبان بزرگ امید»، «صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا»، «زمزمه‌ای برای ابدیت»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»، «جستجوی گل شیدایی»، «به‌رغم پنجره‌های بسته»، «در روشنی باران‌ها»، <br /> # '''انتشارات موسسه فرهنگی هنری جهان کتاب:''' «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی»، «زمزمه‌ای برای ابدیت(ویرایش دوم)»،<br /> # '''انتشارات جامی‌:''' «تنهاتر از یک برگ‌»، <br /> # '''انتشارات فرهنگ ايليا:''' «دیوان گلچین گیلانی»<br /> # '''انتشارات بازتاب نگار:''' «ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»<br /> # '''انتشارات روایت:''' «از مصاحبت آفتاب»،<br /> # '''انتشارات مروارید:''' «محسن هشترودی»، «محمد مقدم»، <br /> # '''انتشارات نغمه زندگی:'''<br /> # '''انتشارات مروارید:'''<br /> ===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===<br /> بسیاری از آثار کمیار عابدی در طی تحقیقات و یافته‌های جدید نویسنده با ویرایش‌‌هایی همراه بوده است. گاهی این یافته‌های تازه به تغییر نام کتاب یا انتشارات آن منجر شده و گاهی به در قالب اثر دیگری منتشر شده است. از همین باب می‌توان به کتاب‌های شبان بزرگ امید چاپ دوم با ویرایش جدبد، کتاب «ترنّم غزل» نشر کتاب نادر که پس از ویرایش با نام «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی» نشر جهان کتاب چاپ شده، کتاب «از مصاحبت آفتاب زندگی و شعر سهراب سپهری» با مختصر ویرایش‌هایی به چاپ ششم رسیده و مولف یافته‌های تازه خود را در قالب کتاب‌های «تپش سایه دوست» و «دو رساله درباره سهراب سپهری» منتشر کرده است. <br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> <br /> ===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> == منابع ==<br /> ==پیوند به بیرون==<br /> <br /> http://fa.rfi.fr/%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C/20170315-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B4-%DA%A9%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C?fbclid=IwAR3FC_aKsI2pEee9UyC9f-Vj71SrYvUPi1yTTg66SKpl38szM3_fXud1w8Y&amp;ref=fb<br /> صدای گوناگون جهان، رادیو فرانسه<br /> <br /> ........................................................................................................<br /> {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7&diff=37252 2019-10-28T17:49:38Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> |نام = علی‌اکبر دهخدا<br /> |تصویر = D01.jpg <br /> |توضیح تصویر = <br /> |نام اصلی = میرزاعلی‌اکبر خان‌قزوینی<br /> |زمینه فعالیت = لغت‌شناس، شاعر و ادیب، روزنامه نگار و سیاست مدار<br /> |ملیت = ایرانی<br /> |تاریخ تولد = ۱۲۵۸<br /> |محل تولد = تهران، محلهٔ سنگلج<br /> |پدر = خان‌بابا خان قزوینی <br /> |تاریخ مرگ = ۷اسفند۱۳۳۴<br /> |محل مرگ = تهران<br /> |علت مرگ = <br /> |محل زندگی = تهران<br /> |مختصات محل زندگی =<br /> |مدفن = شهرری، گورستان ابن‌بابویه<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |لقب = <br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه =<br /> |سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری = <br /> |کتاب‌ها = [[لغت‌نامه]]، [[امثال و حکم]]<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = دخو<br /> |همسر = <br /> |شریک زندگی =<br /> |فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه = مدرسه علوم‌سیاسی<br /> |حوزه = ده سال<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = غلام‌حسین بروجردی، حسن پیرنیا، محمدحسین فروغی<br /> |علت شهرت = تألیف لغت‌نامه<br /> |تأثیرگذاشته بر =<br /> |تأثیرپذیرفته از =<br /> |وب‌گاه = <br /> |جوایز = <br /> |گفتاورد = <br /> |امضا = امضای دهخدا.jpg<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:دهخدا در جوانی.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در اوان جوانی'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:دهخدا پیری.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در پیرانه‌سری'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> '''علی‌اکبر دهخدا''' لغت‌شناس، مصحّح، شاعر، نویسنده، مترجم، روزنامه‌نگار و طنزنویس، فعال سیاسی و نماینده چند دورهٔ مجلس شورای ملی بود. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> شهرت دهخدا به‌دلیل تلاش‌هایش در تألیف اثر عظیم [[لغت‌نامه]] است، علاوه بر آن، می‌توان او را پیشتاز طنزنویسی مدرن در زبان فارسی امروزی دانست. او یکی از چهره‌های تأثیرگذار مشروطه و دگرگونی‌های پس از آن نیز بود. دهخدا با خلاقیت ادبی خود و آموختهٔ اندیشه مدرن توانست روزنامه «صوراسرافیل» را به سرحد محبوب‌ترین و کاراترین رسانهٔ عصر مشروطه برساند. یادداشت‌های طنز [[چرندوپرند]] او در این روزنامه شاهکاری در تاریخ طنز ادبیات فارسی محسوب می‌شود.&lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر|ص= ۱۷تا۹۴}}&lt;/ref&gt; دهخدا طبع شاعرانه هم داشت که تعدادی از آن در خاطره جمعی ایرانیان از یک صد سال پیش تاکنون به ثبت رسیده و زنده است.<br /> <br /> دهخدا پس از ورود نیروی‌های نظامی روس در جنگ جهانی اول به ایران به ایل بختیاری پناه می‌برد که از آن می‌توان به «فصل جدید زندگی دهخدا» نام برد. پس از آن دهخدا دیگر به‌طور جدی در عرصهٔ سیاسی حضور نیافت و چهل سال عمر خود را به تألیف لغت‌نامه صرف کرد. به تعبیر دهخدا شناخت لغت دریچه علوم و فلسفه مدرن و تمدن‌سازی و لغت‌نامه عامل حیاتی در پاسداری از زبان و هویت جمعی است و به همین علت برخی او را معمار ادبیات فارسی معاصر می‌دانند. دهخدا اعتبار و شهرت سیاسی خود را در خانه محبوس کرد و با تحمل فقر و سختی بسیار، پایه‌های تالیف لغت‌نامه را گذاشت و تنها زمانی مورد حمایت قرار گرفت که سال‌ها از آغاز این راه گذشته بود. &lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> تألیف «امثال و حکم» اثر دیگر دهخداست که خود، آن را تکمیل‌کننده لغت‌نامه می‌داند. «امثال‌ و حکم» و مجلدات اول «لغت‌نامه» با نظارت مستقیم دهخدا چاپ و منتشر شد و آثار دیگر او نظیر چرندوپرند و دیوان اشعار یا توسط دیگران گردآوری شده یا مانند ترجمه‌ها و تصحیحات وی، به‌دلایلی هنوز انتشار نیافته است. او در سن ۷۷ سالگی در تهران درگذشت.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> [[پرونده:دخو.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«دخو» در حیاط روزنامه صوراسرافیل'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ==حکایت‌واره‌ها==<br /> ===استیضاح دهخدای روزنامه‌نگار===<br /> {{گفتاورد تزیینی|پس از دومین توقیف روزنامه صوراسرافیل، دهخدا برای پاسخ به سؤالات نمایندگان به مجلس رفت:<br /> :''«جوان بودم و حاضرالذهن و با مطالعه و آگاه به‌دلایل و براهین مخالفان و حاضر به گفتن پاسخ‌های منطقی به اعتراض‌های ایشان، هر مسئله‌ای را که طرح می‌کردند و هر نکته‌ای را که بر من و نوشتهٔ من گرفتند، با دلایل محکم، جواب‌ها از سنخ سخن خودشان قاطع و مقنع گفتم، آیه را به آیه و حدیث را به حدیث و روایت را به روایت رد کردم و سپس با همان منطق و ابزار به اثبات و صحت مسائل طرح شده در خود پرداختم و کار بدانجا رسید که همه مجاب شدند و به برائت من و حقانیت سخنانم رأی دادند.»''{{سخ}}<br /> نائب‌رئیس مجلس به دهخدا می‌گوید: «... رفیق در مجلس همه حرف‌های خودت را زیرکانه تکرار که کردی هیچ، اثبات هم کردی و مانند گالیله سرانجام گفتی که «با این حال زمین می‌چرخد».&lt;ref&gt;{{پک|سیاقی|۱۳۷۹|ک= خاطرات دهخدا از زبان دهخدا|ص=۹تا۱۰}}&lt;/ref&gt;}}<br /> [[پرونده:دهخدا.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در حیاط منزل، سال۱۳۰۵'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:دانشگاه.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا (رئیس دانشکده حقوق و علوم‌سیاسی) و تاگور (شاعر و فیلسوف هندی) و استادان و دانشجویان حقوق اردیبهشت۱۳۱۱'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:فیش نویسی.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''فیش‌های لغت‌نامه،از یک تا چهارمیلیون برآورد شد. نقل [[سعید نفیسی]]: این تعداد مبالغه است. بیش از ۱۶۰هزار نبود.'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===شأن نزول چرندوپرند===<br /> دهخدا جز به‌ندرت و جز به‌حکم ضرورت، شعر نمی‌گفت و حتی [[چرندوپرند]] را هم در ساعات آخری که روزنامه صوراسرافیل بایستی زیر چاپ می‌رفت، می‌نوشت. دهخدا برای رعدی آذرخشی نقل می‌کند که هر وقت مرحوم میرزاجهانگیرخان و مرحوم میرزاقاسم‌خان با اصرار از من می‌خواستند که برای صوراسرافیل مقاله و چرندوپرند بنویسم، مخصوصاً اینکه شعر بگویم و من طفره می‌رفتم، در آخرین ساعات پیش از چاپ روزنامه مرا در اتاقی محبوس می‌کردند و مقدار زیادی سیگار در دسترسم می‌گذاشتند و من ناچار به نوشتن و سرودن می‌پرداختم.&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر|ص= ۴۴۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===نان و نمک و جان===<br /> امیراعظم با پهلوانان رفاقتی داشت‌. روزی افصح‌المتکلمین مدیر روزنامه خیرالکلام رشت را به استناد رعایت‌نکردن موازین قانون مطبوعات چوب می‌زند. روزنامه‌های تهران مانند صوراسرافیل، از این رخداد مطلع می‌شوند و دهخدا در [[چرندوپرند]] شماره ۱۷، به‌سختی به امیراعظم انتقاد می‌کند و او را ریاکار و دورو می‌نامد. امیراعظم از این مقاله ناراحت می‌شود و به «آقا عزیز» که پهلوان بنامی بود متوسل می‌شود تا دهخدا را سر جای خود بنشاند. دهخدا از ماجرا باخبر می‌شود و به‌طور ناشناس به دیدن آقا عزیز می‌رود و با خوردن نان و نمک او جان خود را می‌خرد.&lt;ref&gt;{{پک|بالایی|۱۳۶۶|ک= سرچشمه‌های داستان کوتاه فارسی|ص= ۶۹}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===روزی که مجلس به توپ بسته شد===<br /> عصر روزی که فردای آن جنگ شد تقی‌زاده به من گفت شما امشب بیایید منزل من، می‌خواهم یک لایحه مفصل و جامع از اعمال ناشایست و کردار ناپسندیده محمدعلی‌شاه تهیه کنم و مواردی را که او برخلاف مشروطیت و قانون اساسی رفتار کرده یک به یک شرح بدهم و خیانت او به ملک و ملت ثابت کنم، تا فردا آن لایحه را در مجلس قرائت نموده و کار او را یکسره کنیم. من شب را منزل تقی‌زاده رفتم و پس از صرف شام چون هوا گرم بود، روی پشت بام رفتم و روی فرشی که گسترده بودم نشستم و قلم در دست گرفتم و تا نزدیک طلوع صبح مشغول به نگارش لایحه مذکور بودم. هوا داشت روشن میشد که لایحه را تمام کردم و چون بسیار خسته بودم خوابم برد تا صدای توپ و شلیک تفنگ مرا از خواب بیدار کرد.&lt;ref&gt;{{پک|یعقوبی|۱۳۷۷|ک= زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۸تا۱۹}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===پناهنده سیاسی===<br /> الان بدون هیچ خجلت، چون چیزی از شما پنهان ندارم عرض می‌کنم سه روز است که با نان و شاه‌بلوط می‌گذرانم... با ۳ونیم فرانک پول که الان در کیف دارم، می‌خواهم محمدعلی‌شاه را از سلطنت خلع کرده و مشروطه را به ایران عودت دهم» &lt;ref&gt;{{پک|افشار|۱۳۵۸|ک= نامه‌های سیاسی دهخدا|ص=۲۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===ملاقات با استبداد===<br /> رضاخان در سال‌های اولیه حکومت خود از دهخدا تقاضای تحریر مقالاتی از نوع [[چرندوپرند]] را داشته است. دهخدا که تمایلی به این کار نداشته است با تجدید چاپ بخشی از مقالات قدیمی خود در «شفق سرخ» هم از خود رفع تکلیف می‌کند، هم از گزند رضاخان در امان می‌ماند. البته بنا به گفته خود دهخدا، وی یکی دو دیدار با رضاخان داشته است.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۸۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===دوره گردی===<br /> کتاب‌فروش دوره‌گرد پیری برای دهخدا کتاب می‌آورد. او کتاب‌ها را معمولا به بهای گران‌تر می‌خرید، زیرا که آن کتاب‌فروش جز خورجین کتابش سرمایه‌ای نداشت. سال‌ها پیرمرد به استاد کتاب می‌فروخت تا روزی از روزها رفت و دیگر بازنیامد، دهخدا به جستجوی او برخاست و دریافت که کتاب‌فروش درگذشته است. و چون بیشتر جست خانواده او را یافت در نهایت عسرت و تنگدستی، زنی با دو فرزند صغیر: یک پسر و یک دختر. بی‌آنکه بگوید کیست و چه آشنایی و نسبتی با آن پیر در‌گذشته دارد وظیفه‌ای برای آن خانواده کوچک معین کرد. مادر خانواده هر ماه به در خانه استاد می‌آمد، سهمش را می‌گرفت و می‌رفت. سال‌ها از پی هم گذشت، پسر در پرتو این کمک بزرگ شد و از آنجا که مایه‌ای به سزا داشت، بعد از تحصیلات خوب، رهسپار دیار فرنگ گردید و استاد، دختر را با جهیزیه مختصری به خانه شوهر فرستاد.&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دامادی| نام =سیدمحمد| پیوند نویسنده = | عنوان = فارسی عمومی | ترجمه = | جلد = | سال = | ناشر = نشر دانشگاه تهران |مکان = تهران | شابک = | صفحه = ۶۴ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===ترانه تبسم===<br /> دکتر رعدی آذرخشی می‌گوید«دهخدا را سر حوصله دیدم گفتم شما سال‌هاست که شعر نگفته اید، آیا اجازه می‌دهید استدعا کنم که در این باب آزمایش بفرمایید؟ دهخدا اول بر این حرف من خندید و بعد گفت چنین خواهشی از من نکنید زیرا از چند سال به این طرف هر وقت خواسته‌ام شعری بگویم خنده‌ام گرفته است. زیرا این سوال به خاطرم رسیده است که چرا گاهی انسان به جای اینکه مطلب و مقصود خود را نثر بیان کند خود را مقید به وزن و قافیه می‌سازد و به شعر روی می‌آورد.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۴۴۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===روح‌القوانین دهخدا===<br /> در مجلس اول حقوقی برای نمایندگان تحت عنوان «مزد وکالت عامه» تصویب شد. تعدادی از وکلا از دریافت پول خودداری و آن را در صندوقی در مجلس واریز کردند. در دوره نمایندگی مصدق، با هدف «روشنی فکر و افزایش معلومات عمومی» پیشنهاد چاپ کتبی را از وجوه این صندوق دادند. مرحوم مصدق، محمد پرویز را دو بار به نزد دهخدا فرستاد تا ترجمه کتاب روح‌القوانین او را از طریق این سپرده چاپ کند. دهخدا هر دو بار مخالفت کرد. بار سوم مصدق به پرویز گفت به نزد دهخدا برو، یا رضایت او را با چاپ ترجمه خود جلب کن یا موافقت او را بگیر که ترجمه این اثر را به دیگری بسپارند. دهخدا که این پیغام را شنید بسیار برافروخت و گفت: «کار غلط بی‌جایی می‌کنید که ترجمه چنین کتابی را می‌خواهید چاپ کنید. من الان برمی‌خیزم و به رضاشاه تلفون می‌کنم و می‌گویم چاپ این کتاب بر ضد تاج‌وتخت تست و برای همین بود که من ترجمه خود را تاکنون انتشار نداده بودم.» این کتاب سال‌ها تنها مورد استفاده فرانسه‌دانان بود تا اینکه در سال ۱۳۲۶ علی‌اکبر مهتدی کتاب را ترجمه و چاپ کرد. &lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۵۵۷تا۵۶۱}}&lt;/ref&gt;<br /> [[پرونده:دهخدا و آذر.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا و مهدی آذر وزیر فرهنگ دولت دکتر مصدق در مهمانی'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===خانه [[لغت‌نامه]]===<br /> مهدی آذر وزیر فرهنگ وقت نقل می کند «یکی دیگر از خدماتی که مرحوم دهخدا به من پیشنهاد کرد ساختن ساختمان تالار درازی در حیاط منزل او بود. من معاون و معمار اداره ساختمان وزارت فرهنگ را به نزد دهخدا بردم تا بار دیگر درباره نحوه ساخت تبادل نظر کرده و هزینه آن را برآورد نمایند. من قسمتی از هزینه را به مناسبت آنکه خانه مسکونی مرحوم دهخدا موقوفه وزارت فرهنگ بود از محل درآمد اوقاف و محل‌های ساختمانی دیگر وزارت فرهنگ تامین کردم و ساختمان شروع شد. به واسطع کودتا ۲۸ مرداد و زندانی شدنم از عاقبت آن بی‌خبر ماندم. بعد از آزاد شدنم دیدم که ساختمان تالار تمام نشده است. بهانه ناتمام ماندن هم کسر بودجه بود. شاه به واسطه کینه‌ای که نسبت به یاران و همکاران مرحوم مصدق داشت، دستور تخلیه آنجا را صادر کرده بود ولی ماموران این کار نظر به بیماری مرحوم دهخدا مسامحه کرده بودند تا زمانی که او فوت کرد.»&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۴۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تفتیش منزل===<br /> فرهاد دهخدا برادرزاده دهخدا نقل می‌کند: «دوسه شب بعد از کودتای ۲۸ مرداد عده ای درجه‌دار و افسر پاسی از شب گذشته منزل عموجان را احاطه کردند! بعداز آنکه از به‌صداآوردن کوبهٔ در نتیجه نگرفتند به سراغ ما آمدند به این نیت که از طریق خانه ما به آنجا شبیخون بزنند! آن‌ها مدعی بودند که هم اینک به آن‌ها راپورت داده شده که جلسه‌ای در خانه استاد برقرار است. ما انکار کردیم؛ اما آن‌ها نپذیرفتند. چند تن از آنان را تا پشت پنجره اتاق کار عموجان همراهی کردیم.آن‌ها دیدند که استاد غرق در مطالعه هستند و با عذرخواهی رفتند.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۱۳۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===(انجمن) ادبای سبعه===<br /> [[سعید نفیسی]] نقل می کند که «هر هفته روزهای پنج‌شنبه، اول شب چند تن از ما در خانهٔ آن مرحوم جمع می‌شدیم. در آن زمان خانه‌ای در خیابان خانقاه در زاویه‌ی کوچهٔ ظهیرالاسلام کرایه کرده بود ، مرحوم [[عباس اقبال آشتیانی]] و مرحوم رشید یاسمی و مرحوم [[عبدالحسین هژیر]] و آقایان [[نصرالله فلسفی]] و [[مجتبی مینوی]] و من مدت‌های مدید در همان خانه گرد می‌آمدیم و سه چهار ساعت اول شب را با او بودیم. [[بزرگ علوی]] و [[صادق هدایت]] نام ما را «ادبای سبعه» گذاشته بودند. پیداست که هر هفته نقل مجلس ما در خانه دهخدا مسائل ادبی بود. همین که مجلس گرم می‌شد پیرمرد یک سینی از تنقل که در این مورد به آن به اصطلاح «مزه» می‌گویند با آنچه با آن می‌آشامند می‌آورد. اقبال و یاسمی و دیگران گاهی به ندرت لب تر می‌کردند.&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===عشق پیری گر بجنبد===<br /> یکی از همکاران دهخدا در سازمان [[لغت‌نامه]] خاطره‌ای از عاشق شدن دهخدا در سن ۶۸ سالگی می‌گوید «خانم ... که دوره‌ی پزشکاری را گذارنده بود به خواست دکتر سرپرست بخش که برای دهخدا احترام فراوانی قائل بود، تزریقات روزانه‌ی استاد را به عهده می‌گیرد. مهربانی و بیمارداری این دوشیزه که دختر ۱۹-۱۸ ساله بود، کم کم سبب می‌شود که استاد بزرگوار دلباخته شود و محبتی پاک و انسانی و دور از هر نوع شائبه و هوس‌های جسمی و زمینی بین‌شان ایجاد می‌شود که آن دختر نیز با فداکاری و خدمتکاری بیشتر نسبت به استاد، این عشق مقدس را به مرحله اعلا می‌رساند. این خدمت از شهریور ۱۳۲۹ شروع شده و تا سال ۱۳۳۱ که استاد به پرستاری و تزریق نیاز داشته، ادامه پیدا می‌کند.»&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۷۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===کاغذ سیگار===<br /> دهخدا برای [[لغت‌نامه]] چهار میلیون فیش نوشت.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۷}}&lt;/ref&gt;از عجایب این بود که قلم و دوات مرتبی نداشت و بارها شد که با سر سوخته‌ی کبریت چیزی نوشت و یادداشت کرد. روی هر کاغذ پاره‌ای که می‌یافت یادداشت می‌کرد. مکرر روی پاکت شیرینی یا میوه و روی کاغذ پاره‌ای که سیگار در آن پیچیده بودند چیزی می‌نوشت. گاهی قوطی خالی کبریت را پاره می‌کرد و روی چوب سفید آن یادداشتی می‌کرد. &lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۷۴}}&lt;/ref&gt;وصیت‌نامه او با دستی لرزان بر پشت کاغذ سیگار هما نوشته شده بود. دهخدا ذیل این وصیت‌نامه نوشته است:«حال دوباره نوشتن ندارم و وصیت من درباره [[لغت‌نامه]] همین است»&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۷}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===واپسین نوا===<br /> دهخدا با صورت متورم و چشمان برآمده دو زانو نشسته بود، بیماری و خستگی ۴۸ سال کار او را از پای درآورده بود. سنگینی ۴۸ سال مطالعه و تحقیق و جستجو شانه‌های ناتوان او را خرد می‌کرد. هزاران جلد کتاب که در مدت ۴۸ سال با او سخن گفته و گفتگو کرده بودند، اینک همه خاموش نشسته و استاد پیر را تماشا می‌کردند. در این هنگام دکتر معین و سیدجعفر شهیدی همکاران صمیمی و مهربان او به عیادتش آمدند. دهخدا در همان حال گفت: پوست بر استخوان ترنجیده، لحظاتی چند به سکوت گذشت. استاد پیر هر چند لحظه یک‌بار به حالت اغما فرو می‌رفت و باز به حالت عادی برمی‌گشت. در یکی از این لحظات لبان دهخدا سکوت سنگین را شکست و گفت «که مپرس» باز چند لحظه سکوت برقرار شد و دهخدا مجددا گفت: «که مپرس» در این موقع آقای دکتر معین پرسید: منظورتان شعر حافظ است: دهخدا جواب داد: بله. دکتر معین گفت: «مایل هستید برایتان بخوانم؟» دهخدا گفت: بله. آنگاه دکتر معین دیوان حافظ را برداشت و غزل را خواند. از آن لحظه به بعد دهخدا به حالت اغما فرو رفت و روز بعد جان سپرد. &lt;ref&gt;مجله آینده، شماره ۹تا۷ ص ۴۷۷تا۴۷۶&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سوانح عمر&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۰تا۱۴}}&lt;/ref&gt;===<br /> [[پرونده:عضوفرهنگستان.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حکم انتصاب علی‌اکبر دهخدا به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران'''&lt;/center&gt;]]<br /> * ۱۲۵۸: تولد در کوچه قاسم علی‌خان محله سنگلج<br /> * ۱۲۶۸: فوت پدر؛ قرارگرفتن تحت سرپرستی یوسف‌خان قزوینی<br /> * ۱۲۷۱: آموزش صرف‌و‌نحو عربی واصول‌ فقه‌وکلام‌ اسلامی زیر نظر حاج‌‌شیخ هادی نجم‌آبادی و شیخ غلام‌حسین بروجردی، به مدت هفت سال<br /> * ۱۲۷۸: تحصیل در مدرسه علوم‌سیاسی و کنارگذاشتن درس به‌مدت دو سال<br /> * ۱۲۸۰: دستیار محمدحسین فروغی در تدریس ادبیات فارسی<br /> * ۱۲۸۲: مأموریت در سفارت ایران در بالکان به‌عنوان منشی معاون‌الدوله غفاری؛ اقامت در وین و سفر به رم، بخارست و پاریس<br /> * ۱۲۸۴: بازگشت به ایران <br /> * ۱۲۸۵: استخدام به‌عنوان معاون و مترجم در راه شوسه خراسان؛ انتشار شب‌نامه‌هایی ضد جهل و خرافات استبداد قاجارها<br /> * ۱۲۸۶: دعوت به همکاری در تحریریه صوراسرافیل؛ انتشار نخستین شماره در دهم خرداد؛ تهدید به مرگ و محاکمه در مجلس شورای ملی (دوره اول) به‌دلیل قلم‌فرسایی در صوراسرافیل<br /> * ۱۲۷۸: انتشار سی‌و‌دومین شماره صوراسرافیل؛ به توپ بستن مجلس شورای ملی به دستور محمدعلی شاه قاجار؛ دستگیری میرزا جهانگیرخان شیرزای و گروهی از روشن‌فکران و مشروطه‌خواهان و اعدام آن‌ها؛ پناهنده‌شدن به سفارت انگلیس و دستور محمدعلی‌شاه به تبعید آن‌ها؛ عزیمت دهخدا به پاریس و سپس ایوردون سوییس<br /> * ۱۲۸۸: انتشار سه شماره از روزنامه صوراسرافیل در تبعید با کمک معاضدالسلطنه (ابوالحسن پیرنیا)، میرزا قاسم‌خان تبریزی و علامه [[محمد قزوینی]]؛ سفر به استانبول برای تقویت انجمن سعادت ایران و انتشار نشریهٔ سروش در استانبول<br /> * ۱۲۸۹: بازگشت به ایران از راه رشت؛ نمایندگی در دوره دوم مجلس شورای ملی به وکالت مردم کرمان و تهران؛ عضویت در حزب اعتدال<br /> * ۱۲۹۰: انحلال مجلس دوم<br /> * ۱۲۹۲: سفر به چهارمحال به دعوت و مصلحت‌اندیشی خوانین بختیاری به‌سبب آغاز جنگ جهانی اول و التیماتوم روسیه تزاری و پاره‌ای عوامل دیگر؛ پناهندگی و سکونت در روستای دزک تا پایان جنگ؛ طرح اولیه برای تدوین [[لغت‌نامه]] و امثال‌وحکم؛ ریاست دفتر وزارت معارف؛ ریاست تفتیش در وزارت عدلیه<br /> <br /> [[پرونده:لغت نامه.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شکستگی پیکر نحیف دهخدا زیر بار ۴۰ سال کار بر روی [[لغت‌نامه]]'''&lt;/center&gt;]]<br /> * ۱۲۹۹: فیش‌برداریِ لغت‌نامه و امثال‌وحکم<br /> * ۱۳۰۰: دریافت امتیاز مجلهٔ هفتگی فردا در شهریور و منتشر نکردن آن<br /> * ۱۳۰۴: نگارش حاشیه‌هایی بر دیوان ناصر خسرو به‌تصحیح نصرالله تقوی و [[مجتبی مینوی]]<br /> * ۱۳۰۶: پذیرش ریاست مدرسه علوم‌سیاسی؛ نگارش حاشیه‌هایی بر دیوان حافظ تصحیح عبدالرحیم خلخالی<br /> * ۱۳۰۸تا۱۳۱۱: انتشار دوره چهارجلدی امثال‌وحکم<br /> * ۱۳۱۳: تغییر نام مدرسه علوم‌سیاسی به مدرسه عالی حقوق و علوم‌سیاسی؛ تصویب رساله ''تحقیقات درباره فرهنگ‌نویسی فارسی'' و کسب رتبه استادی از سوی شورای دانشگاه.<br /> * ۱۳۱۸: چاپ جلد اول لغت‌نامه<br /> * ۱۳۲۰: بازنشستگی از ریاست مدرسه عالی حقوق و علوم‌سیاسی<br /> * ۱۳۲۴: تصویب مجلس شورای ملی برای چاپ لغت‌نامه به پیشنهاد عبدالحمید اعظم زنگنه و حمایت محمد مصدق و چند تن دیگر؛ تألیف و انتشار شرح حال ابوالریحان بیرونی<br /> [[پرونده:کنگره نویسندگان.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کنگره نویسندگان ایران، در تصویر [[صادق هدایت]] و علی شایگان و دهخدا (باعلامت مشخص است) دیده می‌شود'''&lt;/center&gt;]]<br /> * ۱۳۲۵: ریاست کنگره نویسندگان ایران به‌ابتکار هیئت‌مدیره انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی با حضور[[صادق هدایت]]، [[نیما یوشیج]]، [[عبدالحسین نوشین]]، [[بدیع‌الزمان فروزانفر]]، [[پرویز ناتل خانلری]]، کریم کشاورز، علی شایگان، [[علی‌اصغر حکمت]]، [[احسان طبری]]، عباس میلانی، بانو محصصی و فاطمه سیاح<br /> * ۱۳۲۸: تعلیقات بر دیوان سیدحسن غزنوی (اشرف) چاپ محمدتقی مدرس رضوی<br /> * ۱۳۲۹: تشکیل جمعیت مبارزه با بی‌سوادی ایران و انتشار نخستین اعلامیه جمعیت، حاشیه‌هایی بر فرهنگ فرس اسدی طوسی تصحیح عباس اقبال‌آشتیانی<br /> * ۱۳۳۰: عضویت در انجمن هواداران صلح؛ تألیف و انتشار مقاله منشا لغات مجعول فرهنگ فارسی پس از دساتیر؛ انتشار مجموعه مقالات [[چرندوپرند]] به‌همت [[سعید نفیسی]]<br /> * ۱۳۳۲: نگارش مقاله و انجام گفت‌وگوی رادیویی در دفاع از دولت ملی دکتر محمد مصدق؛ شایعه پذیرفتن ریاست شورای سلطنتی پس از خروج محمدرضا پهلوی؛ بازرسی منزل دهخدا پس از کودتای ۲۸مرداد برای کشف محل اختفای دکتر حسین فاطمی؛ بازجویی در دادستانی ارتش و رهاکردنش بعد از نیمه‌شب در منزل مسکونی‌اش<br /> * ۱۳۳۴: انتشار مجموعه اشعار دهخدا به‌کوشش [[محمد معین]]؛ وصیت دهخدا به معین برای ادامه انتشار لغت‌نامه (آبان‌ماه)؛ وخامت وضع جسمانی (آذرماه)؛ نامه به رییس مجلس شورای ملی درخصوص بخشش حق‌التألیف لغت‌نامه به ملت ایران (دی‌ماه)؛ وفات در ۷اسفند<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> [[پرونده:شناسنامه.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تصویری از شناسنامه دهخدا که در آن ایام به سند اظهارنامه ولادت معروف بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> علی‌اکبر دهخدا در تاریخ ۱۲۵۸ در تهران به دنیا آمد. پدر او خان‌‌بابا‌خان قزوینی، خان دو روستا در حوالی قزوین بود که پیش از تولد علی‌اکبر مایملک خود در دو روستا یعنی خانه و زمین و آب را فروخته و به تهران آمد. علی‌اکبر در نه سالگی پدر خود را از دست داد و چیزی نگذشت که دامادهای قیم او دارایی‌های خانواده دهخدا را تصاحب کردند و خانواده دهخدا فقیر شد. <br /> {{سخ}}<br /> دهخدا ده سال نزد غلامحسین بروجردی به تحصیل علوم حوزوی پرداخت.&lt;ref&gt;{{پک|دهخدا|۱۳۵۸|ک= مجموعه مقالات|ص=۵}}&lt;/ref&gt; سپس در آذر ۱۲۷۸ ش به مدرسه علوم سیاسی رفت و دیپلم گرفت. علی اکبر جزو دانش آموختگان و یکی از هفت نفری بود که برای اولین بار وارد اولین محیط آکادمیک مدرن ایران می‌شدند، جایی که در سال ۱۳۱۳ ش نام دانشگاه تهران به خود گرفت. دهخدا پس از به پایان رسانیدن مدرسه علوم سیاسی به خدمت وزارت امور خارجه درآمد و آنگاه که مرحوم معاون‌الدوله‌ی غفاری به سفارت بالکان می‌رفت، دهخدا نیز به همراه او شد و مدت دو سال در اروپا و بیشتر در وین، پایتخت اتریش اقامت کرد.<br /> [[پرونده:مدرسه.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شاگردان کلاس هشتم مدرسه سن لویی در حوالی ۱۲۹۰ ش در کنار دهخدا(شماره۹)'''&lt;/center&gt;]]<br /> {{سخ}}<br /> بازگشت دهخدا به ایران همزمان با آغاز فرایند مشروطیت در سال ۱۲۸۵ بود. ابتدا به مدت شش ماه در اداره شوسه‌ی خراسان که در مقاطعه‌ی حاج‌ حسین‌آقا امین‌الضرب بود، با عنوان معاون و مترجم مسیودوبروک، مهندس بلژیکی استخدام شد.&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۸}}&lt;/ref&gt;<br /> در همین ایام و پس از نه ماه از صدور فرمان مشروطیت میرزا جهانگیرخان شیرازی و میرزا قاسم‌خان تبریزی در جست‌وجوی کسی بودند که در قامت سردبیری روزنامه صوراسرافیل باشد. دهخدا کار سردبیری روزنامه را برعهده گرفت.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۸۳|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۷ }}&lt;/ref&gt; او در هر شماره از صوراسرافیل یک سرمقاله سیاسی و یک [[چرندوپرند]] می‌نوشت و گاهی هم شعر می‌سرود.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۳}}&lt;/ref&gt; بنا بر شواهد دهخدا در همین حوالی در مدرسه سن لویی تدریس داشته ‌است.&lt;ref&gt;عکسی از دهخدا با دانش آموزان مدرسه سن لویی وجود دارد. زندگی‌نامه نویسان این عکس را تفسیر نکرده‌اند اما به راحتی می‌توان جایگاه شاگرد و استادی را از آن تصویر استنباط کرد.&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> دهخدا در جهت احقاق مشروطیت به عضویت کمیته انقلاب که زیرمجموعه اجتماعیون عامیون جبهه تندرو سیاسی بود، درآمد. سپس در پی درخواست محمدعلی‌شاه مبنی بر تبعید و تسلیم سران آزادی‌خواه، همراه با گردانندگان صوراسرافیل و برادرش در مجلس متحصن شد. او در روز به توپ بستن مجلس و آغاز کودتا و استبداد صغیر با کمک سیدحسن تقی‌زاده به سفارت انگلیس در تهران پناه برد و توانست جان سالم به در برد. این دوران ۲۵ روز طول کشید و در نهایت شاه به یک سال تبعید آنها رضایت داد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۳۱تا۴۳}}&lt;/ref&gt; «همگی در کالسکه‌های دولتی نشسته همراه با غلامان سفارت از راه گیلان روانه قفقاز شدند و چون به باکو رسیدند هر یکی به سوی دیگری رفتند».&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =کسروی | نام =احمد| پیوند نویسنده = | عنوان = تاریخ مشروطه ایران | ترجمه = | جلد = | سال = | ناشر = |مکان = | شابک = | صفحه = ۶۵۶-۶۵۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}} احمد کسروی در همین جا ذکر می‌کند «سیدحسین بروجردی گفت: بنا شده است شش نفر از مفسدین که در سفارتخانه انگلیس بودند نفی و تبعید شوند که هر یک را از قرار ماهی ۱۵۰ تومان پول بدهند. جز تقی‌زاده که بی‌نیازی نموده، پولی نگرفت، دیگران گرفتند. &lt;/ref&gt; <br /> <br /> دهخدا به پاریس رفت. در پاریس، فقر مالی، چندان دهخدا را دچار استیصال می‌کند که وی پانسیون را رها کرده و به منزل شیخ [[محمد قزوینی]] پناه می‌برد. این در حالی است که حتی پولی در بساط برای سیر کردن شکم خود نیز ندارد. او بی‌پول، فقیر، شکست خورده و تنهاست. غم غربت، بی‌کفایتی هموطنان، پریشانی خانواده‌اش در ایران، دو چهرگی دوستان، دست به دست هم می‌دهد تا او را به سوی یأس و نومیدی هدایت کند، تا آنجا که حتی به خودکشی فکر می‌کند.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۵۰}}&lt;/ref&gt; اولین تلنگر روحی برای دوری گزیدن از عرصه سیاسی در اینجا رخ می‌دهد. دهخدا در این شرایط کم کم روحیات مبارزه‌طلبی خود را از دست می‌دهد.<br /> [[پرونده:انجمن اخوت.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''انجمن اخوت اسلامی، نشسته از راست به چپ ۱. جلیل ثقفی ۳. مخبرالسلطنه ۵. احمدرضا بیک ۶.علی‌اکبر دهخدا ۷. [[محمد قزوینی]] ۸. معاضد السلطنه ۹. اسماعیل امین‌الملک'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> او سپس با هماهنگی اعتضادالسلطنه به جهت انتشار دوباره صوراسرافیل و پایین بودن هزینه زندگی از پاریس به ایوردون سوییس می‌رود.در آنجا سه شماره از صوراسرافیل را منتشر می‌کند که در اولین شماره آن شعر یادآر را با نام و یاد جهانگیرخان شیرازی شهید مشروطه و مدیرمسئول روزنامه صوراسرافیل سرود و چاپ کرد. با مهاجرت دوباره مشروطه‌خواهان از اروپا به ترکیه، او نیز به ترکیه می‌رود. او در ۱۰ تیر ۱۲۸۸ ش در تاسیس نشریه سروش با فعالان سیاسی مشارکت می‌کند که به فاصله سه ماه ۱۴ شماره به مدیرمسئولی محمد توفیق و سردبیری علی‌اکبر دهخدا منتشر شد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۴}}&lt;/ref&gt; او بعدها در دوران نمایندگی با روزنامه‌هایی مانند «مجلس»، «آفتاب»، «شورا»، «ایران کنونی»، «پیکار» و «شفق سرخ» و هفته‌نامه «جنگل» همکاری داشت اما این همکاری موجب خلق آثار برجسته‌ای نشد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۶}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}} <br /> [[پرونده:بهار و دهخدا.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''علی‌اکبر دهخدا و ملک الشعرا بهار'''&lt;/center&gt;]]<br /> دهخدا بعد از بازگشت به ایران وارد دنیای سیاست عملی شد و به نمایندگی مجلس از سوی مردم کرمان انتخاب شد. البته دهخدا در مجلس دوم برخلاف انتظار به حزب محافظه‌کار اعتدالیون پیوست و مواضعی کاملا خلاف گذشته خود اتخاذ کرد. او تا پیش از نمایندگی از جمله تندروترین چهره‌های سیاسی بود، اما از این پس از همدلی با شاه و اصلاح گام به گام صحبت می‌کرد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۷۱تا۸۱}}&lt;/ref&gt;<br /> مواضع و رویکرد سیاسی او دگرگون شده بود. [[محمدتقی بهار|بهار]] که در حزب مخالف (عامیون) فعالیت داشت، او را جزو رهبران حزب اعتدالیون معرفی می‌کند.&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =بهار | نام =محمدتقی| پیوند نویسنده = | عنوان = تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران | ترجمه = | جلد = | سال = | ناشر = |مکان = | شابک = | صفحه =۱۰تا۹ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; بدین ترتیب می‌توان کنش سیاسی او را در حوادث بعدی از جمله برچیده شدن نهاد مجلس و روی کار آمدن رضاخان بسیار موثر دانست.&lt;ref&gt;یکی از نقش آفرینی‌های حزب اعتدال در دوره مجلس دوم که تبعاتی کم و بیش منفی با خود داشت، پیروزی این حزب در انتخاب نائب‌السلطنه بود که به رای مجلس واگذار شده بود. در دوران سه ساله نیابت سلطنت ناصرالملک، دموکرات‌ها بیش از پیش در تنگنا قرار گرفتند. برخی از جراید آنها تعطیل و برخی از اعضا آن تبعید شدند. البته در نهایت نیز وی در پاسخ به التیماتوم روسیه مبنی بر اخراج مستر شوستر آمریکایی، مجلس را تعطیل و بساط هر دو گروه اعتدال و دموکرات را برچید.&lt;/ref&gt; <br /> {{سخ}}<br /> دهخدا در هنگامه جنگ اول جهانی با نزدیک شدن قوای روس به تهران به همراه بسیاری از سیاسیون دیگر از تهران خارج و به قم و اصفهان رفت و از آنجا به ایل بختیاری پناهنده شد. او ۲۸ ماه در میان ایل بختیاری مهمان لطفعلی‌خان‌ امیر مفخم ایلخانی و پسرش فتحعلی‌خان سردار معظم بود. دومین تکانه روحی دهخدا در اینجا حادث می‌شود و او با استفاده از کتابخانه رییس ایل، مقدمات لغت‌نامه را پی‌ریزی می‌کند. پس از بازگشت به تهران جز مدت کوتاهی در دوران نخست‌وزیری محمد مصدق کار فرهنگی را برگزید و از عرصه سیاست کنار گرفت.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۸۲تا۸۵}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> او برای مدت کوتاهی ریاست دفتر کابینه وزارت معارف و ریاست اداره تفتیش در وزارت عدلیه را عهده‌دار بود. پس از آن به مدت ۱۷ سال ریاست مدرسه علوم‌ سیاسی را داشت. او از این زمان تا پایان عمر، مشغول تالیف لغت‌نامه بوده است. دهخدا در دوران نخست‌وزیری مصدق از جبهه ملی حمایت کرد و آن را جنبشی هم عرض مشروطه دانست. گفته شده است که مصدق پیشنهاد ریاست شورای سلطنتی را پس از خروج شاه از ایران را داده و وی پذیرفته است. <br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:بالین مرگ.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در بستر مرگ'''&lt;/center&gt;]]<br /> در نهایت علی‌اکبر دهخدا در ۱۳۳۴ به مرگ طبیعی و براثر سکته درگذشت. برخی در پی آن بوده‌اند که مرگ دهخدا را به عوامل حکومت وقت نسبت دهند.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۶۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===بنیان گذاری===<br /> [[پرونده:صور اسرافیل.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نمونهای از روزنامه صوراسرافیل که در حدود ۳۶ شماره به سردبیری دهخدا منتشر شد'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====روزنامه صوراسرافیل====<br /> دهخدا از بنیان گذاران روزنامه صوراسرافیل بود. او به پیشنهاد میرزا جهانگیر‌خان شیرازی و میرزا قاسم خان تبریزی به سردبیری این مجموعه با حقوق ۴۰ تومان ماهانه منصوب شد. صوراسرافیل با بیش از ۲۴ هزار تیراژ پرمخاطب‌ترین جریده وقت بود. مقالات طنز [[چرند‌وپرند]] و سبک عامیانه‌‌ای که در بطن خود مفاهیم و اندیشه مدرن داشت و بار انتقادی زیاد مطالب، با جامعه شهری آن روز ارتباط برقرار می‌کرد و این روزنامه را به اثربخش ترین رسانه عصر مشروطه تبدیل کرده بود.<br /> {{سخ}}<br /> این روزنامه در مجموع پنج بار تعطیل شد. بار اول در شماره ۶ به مدت یک ماه و به علت اعتراض روحانیون به مقالات چرندوپرند بود. بار دوم در شماره ۱۴ به حکم مجلس شش هفته متوقف شد و دهخدا را برای محاکمه فراخواندند. سومین توقف در شماره ۱۹ به علت حمله به دفتر روزنامه بود. چهارمین توقف بعد از شماره ۲۵ بود که علت آن را بیماری دهخدا مطرح کردند. و آخرین تعطیلی سه روز پیش از به توپ بستن مجلس و آغاز استبداد صغیر بود. پس از به توپ بستن مجلس و شهادت میرزا جهانگیرخان سه شماره درسوییس منتشر شد و پس از آن این روزنامه برای همیشه بسته و تعطیل شد.<br /> {{سخ}}<br /> دهخدا مطالب خود را در روزنامه با اسامی مستعار چاپ می‌کرد و تنها در صورتی که مایل بود که مطلبی با امضای خود به چاپ برسد از نام مستعار دخو استفاده می‌کرد. چنانچه می‌بینید در تمام فراز و نشیب‌های این روزنامه علی‌اکبر دهخدا نقش اساسی و حیاتی داشته است. &lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۷تا۲۵}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> ====حوزه مخفی اجتماعیون عامیون====<br /> دهخدا همزمان با روزنامه‌نگاری به کمیته انقلاب که خود شاخه و شعبه‌ای از حوزه اجتماعیون عامیون بود، پیوست و تلاش برای حفظ مشروطیت و نگهبانی از این نهال نوپا را آغاز کرد. برخی از «کمیته انقلاب»، به عنوان «کمیته سری انقلاب ملی» یا «حوزه مخفی اجتماعیون عامیون» نام برده‌اند.<br /> {{سخ}}<br /> در این کمیته دو نفر ناطق درجه اول تهران، یعنی آقا سیدجمال‌الدین اصفهانی و ملک‌المتکلمین و سه نفر نویسنده و روزنامه‌نگار درجه اول تهران، یعنی میرزاجهانگیرخان شیرازی، میرزاعلی‌اکبر دهخدا و سیدمحمدرضا مساوات و چند نفر از وکلای آزادی‌طلب فعالیت داشتند. این کمیته علاوه بر اتخاذ سیاست‌های تعیین‌کننده در پیشبرد اهداف مشروطه، در شکل‌گیری نیروهای نظامی که به مجاهدین شهرت داشتند و در کودتای محمدعلی‌شاه از مدافعان مشروطیت و مجلس محسوب می‌شدند، نقش مهمی داشت. &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =عمواوغلی | نام =حیدر| پیوند نویسنده = | عنوان = چکیده انقلاب | ترجمه = رضازاده ملک| جلد = | سال = | ناشر = |مکان = | شابک = | صفحه = ۴۳تا۲۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:دانش اصفهانی دهخدا.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''علی‌اکبر دهخدا و حسین دانش اصفهانی نویسنده و از اساتید وقت زبان و ادبیات فارسی دانشگاه استانبول'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====نشریه سروش====<br /> در سال ۱۲۸۸ ش نشریه سروش به مدیرمسئولی محمد توفیق و سردبیری علی‌اکبر دهخدا تاسیس شد. سروش مروج افکار و دیدگاه‌های اعضای انجمن سعادت ایران به ریاست معاضدالسلطنه بود.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۹۳}}&lt;/ref&gt; هدف از انتشار این نشریه، تقویت رابطه ایران و عثمانی در برابر روس و انگلیس بود. خط سیاسی که پس از عزیمت مشروطه خواهان و دهخدا به ایران، همچنان دنبال می‌شد. نشریه سروش ۱۴ شماره در استانبول منتشر شد و پس از وقفه‌ای کوتاه انتشار خود را در تهران از ادامه داد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۳تا۶۵}}&lt;/ref&gt;مقالات دهخدا در سروش عمدتا سرمقاله‌های سیاسی هستند و از مقاله‌های طنزآمیز [[چرندوپرند]] در آنها نشانی نیست.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۰}}&lt;/ref&gt; با توجه به موضوع نگارش چرندوپرند تردیدی باقی نمی‌ماند که رهبر واقعی و اصلی سروش تهران نیز مرحوم دهخدا بوده و در بین هیات تحریریه آن سمت مرشدی داشته است. &lt;ref&gt;رضوانی، محمداسماعیل، مجله آینده، شماره ۹تا۷، ص ۵۰۷&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> ====جمعیت مبارزه با بی‌سوادی ایران====<br /> این جمعیت در بهار ۱۳۳۰ با انتشار اعلامیه‌ای اعلام موجودیت کرد. دهخدا یک هفته پس از انتشار اعلامیه در مصاحبه‌ای با نشریه کبوتر‌صلح می‌گوید:«سه ماه است جمعیت مبارزه با بی‌سوادی را تاسیس کرده‌ایم. هدف ما این است که دور از کش‌مکش‌های سیاسی برای همه امکان باسواد شدن را در مدتی کوتاه فراهم کنیم. دفتر جمعیت را دایر کرده‌ایم. امیدواریم بتوانیم مجله‌ای هم داشته باشیم. برای توسعه تشکیلات خود در دهات و قصاب نقشه داریم. همه باید به ما کمک کنند از علما و روحانیون گرفته تا ارباب قلم، وعاظ، دوستاداران ادب و بالاخره همه باسوادان»&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۳}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:دهخدا معین.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''پاسداران ادب فارسی در کنار یکدیگر. محمد معین و علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====سازمان لغت‌نامه دهخدا====<br /> سازمان [[لغت‌نامۀ]] دهخدا نخستین سازمان در ایران است که برای تألیف فرهنگ لغت یا واژه‌نامه تأسیس شده است. حیات این سازمان در دی ماه سال ۱۳۲۴ خورشیدی، حدود ۳۰ سال پس از آنکه دهخدا طرح تألیف لغت‌نامه را ریخت، با تصویب مجلس شورای ملی، در خانۀ دهخدا در خیابان ایرانشهر تهران آغاز شد. در سال ۱۳۳۴ با درگذشت دهخدا این سازمان به دو اتاق در کنار عمارت مجلس در میدان بهارستان منتقل گردید. بنابر وصیت دهخدا دکتر [[محمد معین]] سرپرستی ادارۀ را برعهده گرفت و دیگر یاران دهخدا، دکتر [[سیدمحمد دبیرسیاقی]] و دکتر [[سیدجعفر شهیدی]] او را یاری دادند. در آذرماه ۱۳۳۶ بنابر مصوبۀ مجلس این سازمان با بودجۀ پیش‌بینی شده به دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران منتقل شد. در سال ۱۳۵۳ شادروان دکتر محمود افشار، ساختمانی در محل موقوفات خود به سازمان لغت‌نامه دهخدا اهدا کرد. از سال ۱۳۸۳ سازمان لغت‌نامۀ دهخدا و اعضا و کارکنان آن در ساختمان بزرگی که توسط دانشگاه تهران در محل موقوفات دکتر محمود افشار ساخته شد مستقر گردیده‌اند. &lt;ref&gt;مقدمه لغت‌نامه دهخدا، ص ۴۰۷&lt;/ref&gt;<br /> ===اندیشه===<br /> اندیشه سیاسی دهخدا سه فصل دارد و دارای تلاطم‌ها و تغییر نگرش‌های بسیاری است. فصل اول مربوط به دوران پیشا مشروطه و نقش سردبیری دهخدا در روزنامه صوراسرافیل است. اعضای روزنامه صوراسرافیل بیشتر مشی سوسیالیستی داشتند و سیدحسن تقی‌زاده به عنوان نماینده اندیشه سوسیال دموکراسی با این مجموعه در رفت و آمد بود. دهخدا «ياري به روستائيان و ضعفا و فقرا و مظلومين» را سرلوحه قرار داده و مسائلی مانند واگذاری زمین به کشاورزان را مطرح می‌کرد. در آن زمان ایران هنوز صنعتی نشده بود و عموم روشنفکران بیشتر با پدیده استبداد مبارزه می‌کردند و سخن‌ها بیشتر بر حول شعار حریت می‌گردید.<br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:دهخدا بختیار.jpg|160px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تصویر دهخدا در روزگاری که به ایل بختیاری پناهنده شده بود.'''&lt;/center&gt;]]<br /> با آغاز استبداد صغیر و تبعید دهخدا فصل دوم اندیشه سیاسی وی در حال شکل‌گیری است. او به فرانسه می‌رود و با اندیشه‌های جاری در آن دیار روبرو می‌شود. فقر و مشکلات شدید روحی، روند تغییر بنیادهای فکری را در وی تسریع می‌بخشد، به طوری که پس از بازگشت به ایران دقیقا رودررو دوستان سابق خود می‌ایستد و با همان اشخاصی که روزی در چرندوپرند به بار انتقاد می‌گرفت هم پیمان می‌شود. دهخدا که روزی به معاضدالسلطنه نامه نوشت و گفت «می خواهم محمدعلی‌شاه را از سلطنت خلع کرده و مشروطه را به ایران عودت دهم» از شاه و درباریان ، اشراف و خان‌زادگان حمایت و از اصلاحات ذیل شاه صحبت می‌کرد. <br /> {{سخ}}<br /> دهخدا در زمان جنگ جهانی اول و یورش ارتش روس به ایران، به نزد مخالفان مشروطه پناه می‌برد. در این زمان او به ترجمه آثار منتسکیو می‌پردازد و به فکر اجرای مشروطه به سبک مشروطه‌خواهی فرانسه است. ترجمه‌هایی که پس از بازگشت از تبعید و حمایت از رضاشاه به پستوخانه می‌ریزد و هیچ‌گاه اجازه انتشار آن را نمی‌دهد. روزگار دهخدا در ایل بختیاری و بی‌پناهی وی بار دیگر بر روحیات او غالب می‌شود و این‌بار روح گریز از فعالیت سیاسی را در او زنده می‌کند. این عهد تا واپسین روزهای زندگی وی باقی می‌ماند و تنها در دوره‌ای از نخست‌وزیری محمد مصدق در پی تحقق رویای اجرای مشروطه به سبک فرانسه تلاش‌هایی می‌کند که به سرعت با کودتای ۲۸ مرداد خاموش می‌شود.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۶تا۹۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===نام‌های مستعار===<br /> دخو پرکاربردترین نام مستعار دهخداست. دخو، دخوعلی، خرمگس، رزنومه‌چی، غلام گدا، آزادخان علی‌اللهی، خادم الفقرا، دخوعلی شاه، نخود همه آش، برهنه خوشحال،&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=}}&lt;/ref&gt; سگ حسن دله، اسیرالجوال &lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=}}&lt;/ref&gt; نام‌های مستعار دیگری است که دهخدا مقالات [[چرندوپرند]] را امضا کرده است. او در سرمقاله‌های صوراسرافیل را که جنبه سیاسی داشتند ع.ا.دهخدا امضا می‌کرد و تنها در شماره آخر نام کامل او به صورت میرزا‌علی‌اکبر‌خان‌ قزوینی با عنوان دبیر و نگارنده درج شده است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:دهخدا پرتره.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا همیشه مردی فقیر بود و در خانه‌های استیجاری و موقوفی زندگی می‌کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> ===منزلی که زندگی می‌کرد===<br /> دهخدا در منزلی در خیابان طالقانی تهران زندگی می‌کرد. این خانه موقوفه وزارت فرهنگ بود. بعدها این خانه محل استقرار اعضای سازمان [[لغت‌نامه ]] شد. پس از مرگ دهخدا سازمان لغت‌نامه به جایی دیگر منتقل شد و خانه از سوی دولت وقت ضبط شد.<br /> <br /> === در هنرهای هفتگانه ===<br /> نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و آثار سمعی‌و‌بصری هنرمندان نشان می‌دهد که دهخدا تنها در میان اهالی ادب مورد توجه نبوده است. درباره علی‌اکبر دهخدا فیلم سینمایی با نام زندگی دهخدا به کارگردانی محمدرضا ورزی و تهیه کنندگی علی لدنی در سال ۱۳۸۶ ساخته شد و در صدا و سیما و شبکه خانگی انتشار یافت.&lt;ref&gt;[https://tv2.ir/News/30574.html سینمایی دهخدا]، شبکه دو سیما.&lt;/ref&gt;بخش‌های قابل توجهی از مستند شناسای سخن به کارگردانی منوچهر مشیری به شخصیت ادبی دهخدا اختصاص یافته است.&lt;ref&gt;[https://www.mehrnews.com/news/4235354/%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%AE%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B4%D8%AF مستند پرتره «شناسای سخن» آماده نمایش شد]، خبرگزاری مهر.&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> https://www.aftabir.com/news/view/2007/dec/02/c5c1196596566_art_culture_media_serial.php/دهخدا-به-شبكه-دوم-می-آید<br /> {{سخ}}<br /> هادی حیدری و بهمن عبدی از جمله کاریکاتوریست‌هایی هستند که از شمایل دهخدا، سوژه کارتن ساختد. علی‌اکبر صنعتی نقاش و مجسمه‌ساز نامی نیز دو پرتره نقاشی و یک مجسمه از دهخدا ساخته است. مجسمه با همکاری شخص دهخدا و کار ماسک برداری از چهره ایشان انجام شد.&lt;ref&gt; www.instagram.com/aliakbarsanati_foundation صفحه اینستاگرام مربوط به علی‌اکبر صنعتی .&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;170px&quot; perrow=&quot;5&quot;&gt;<br /> پرونده:صنعتی یک.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری از علی‌اکبر صنعتی، تاریخ اثر ۱۳۵۷، آبرنگ، از مجموعه خصوصی'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:صنعتی دو.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری دیگر از علی‌اکبر صنعتی،‌آبرنگ، تاریخ اثر ۱۳۶۶، از مجموعه خصوصی<br /> '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:صنعتی سه.jpg|&lt;center&gt;'''مجسمه دهخدا، اثری دیگر از علی‌اکبر صنعتی، گچ فرنگی، تاریخ اثر ۱۳۲۸، مجموعه موزه صنعتی تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:هادی حیدری.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری از هادی حیدری'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:جوانی دهخدا.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری از بهمن عبدی'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> [[پرونده:آرم کتاب سال.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تاکنون چند صد کتاب دانشگاهی در جشنواره کتاب سال دهخدا به داوری گذاشته شده است'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:تمبر.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''رونمایی از تمبر دهخدا در کمتر از یک‌سال از سپری شدن پیروزی انقلاب نشان دهنده نقش وی در ادبیات معاصر است'''&lt;/center&gt;]]<br /> ===یادبودها===<br /> ====تمبر====<br /> در سال ۱۳۵۸ به پاس خدمات دهخدا و در روزهای اتمام چاپ آخرین مجلدات [[لغت‌نامه]] و به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد وی، تمبری زده شد. <br /> ====نشان دهخدا====<br /> از سال ۱۳۹۴ جایزه کتاب سال اعضای هیات علمی دانشگاه‌های سراسر کشور ویژه علوم انسانی با عنوان نشان دهخدا به قلم برتر اهدا می‌شود.این نشان طی برگزاری جشنواره‌‌ای و سه دوره داوری آثار نویسندگان برگزار می‌شود. شورای سیاستگذاری جشنواره از نمایندگان وزارت علوم، وزارت کار، وزارت فرهنگ و ارشاد، نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور، خانه کتاب،‌ اداره کل ارشاد استان تهران و انتشارات علمی فرهنگی است.&lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13970822000580/جایزه-جشنواره-نشان-دهخدا-آب-رفت-تقدیر-از-استاد-پیشکسوت-علوم-انسانی خبرگزاری فارس]، جایزه جشنواره نشان دهخدا آب رفت!/ تقدیر از استاد پیشکسوت علوم انسانی.&lt;/ref&gt; <br /> ====به نام دهخدا====<br /> تلاش فرهنگی دهخدا از چشم و نظر صاحبان و اهالی فرهنگ دور نبوده و مراکز علمی و فرهنگی بسیاری به نام وی نهاده شده است. دانشگاه غیرانتفاعی دهخدا قزوین و مرکز آموزش علمی و کاربردی دهخدا تکاب آذربایجان غربی، کتابخانه عمومی دهخدا در تهران (شهرری و مجیدیه) چهارمحال بختیاری، بجنورد،‌ایلام، نجف آباد، سیستان و بلوچستان، همدان، شهرکرد و تعداد بیشماری مدارس ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان و فنی و حرفه‌ای در سراسر کشور به نام دهخدا وجود دارد. علاوه بر مراکز علمی و فرهنگی خیابان‌هایی نیز به نام وی در اصفهان و تهران و ... نامگذاری شده است. <br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''محمد قزوینی: «جای افسوس خواهد بود که ذوالفقار علی در نیام و زبان آقای دهخدا در کام باشد.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۱۸}}&lt;/ref&gt;'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ====[[پرویز ناتل خانلری]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:پرویز ناتل خانلری.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر از اهاجی رکیک بعضی از شعرا بگذریم در ادبیات قدیم ما مزاح و انتقاد طنزآمیز بسیار کم است و تنها نمونه عالی آن آثار عبید زاکانی است؛ اما در ادبیات جدید دهخدا موسس و مبتکر این نوع است. انتقادهای پر از نیش و کنایه او باب تاره‌ای در ادبیات معاصر فارسی گشود. این مقالات دهخدا پر از کنایه‌ها و طعنه‌های زیرکانه و لطیف است. دهخدا در این مقالات طبقات مختلف زمان را که سد راه پیشرفت جامعه بودند، به باد مسخره گرفته است.»''&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۵تا۲۶}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''یاد آر ز شمع مرده یار آر'''{{سخ}}<br /> یاد آر ز شمع مرده یار آر{{سخ}}<br /> ای مرغ سحر، چو این شب تار{{سخ}}<br /> بگذاشت ز سر سیاهکاری{{سخ}}<br /> وز نفحه روح بخش اسحار{{سخ}}<br /> رفت از سر خفتگان خماری{{سخ}}<br /> بگشود گره ز زلف زر تار{{سخ}}<br /> محبوبه نیلگون عماری{{سخ}}<br /> یزدان به کمال شد پدیدار{{سخ}}<br /> و اهریمن زشتخو حصاری{{سخ}}<br /> یاد آر ز شمع مرده یار آر{{سخ}}<br /> ای مونس یوسف، اندر این بند{{سخ}}<br /> تعبیر عیان چو شد تو را خواب{{سخ}}<br /> دل پر ز شعف، لب از شکر خند{{سخ}}<br /> محسود عدو به کام اصحاب{{سخ}}<br /> رفتی بر یار و خویش و پیوند{{سخ}}<br /> آزاد تر از نسیم و مهتاب{{سخ}}<br /> زان کو همه شام با تو یک چند{{سخ}}<br /> در آرزوی وصال احباب{{سخ}}<br /> اختر به سحر شمرده یاد آر{{سخ}}<br /> چون باغ شود دوباره خرم{{سخ}}<br /> ای بلبل مستمند مسکین{{سخ}}<br /> وز سنبل و سوری و سپرغم{{سخ}}<br /> آفاق نگارخانه ی چین{{سخ}}<br /> گل سرخ و به رخ عرق ز شبنم{{سخ}}<br /> تو داده ز کف قرار و تمکین{{سخ}}<br /> زان نوگل پیش رس که در غم{{سخ}}<br /> ناداده به نار شوق تسکین{{سخ}}<br /> از سردی دی، فسرده یاد آر».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۲۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ====[[ابوالقاسم پاینده]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:ابوالقاسم پاینده.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«مقالات طنزآمیز و فکاهی او پرمایه و غنی هستند، و خوانندگان را به حیرت وامی‌دارند که چگونه نویسنده آنها از خفایای زندگی طبقه ممتاز دوره خود مطلع بوده است. از نظر حالت نوشته‌های دخو از چنان دقتی برخوردارند که گویی مجمع یا مجامع مخفی یا تشکیلاتی که زاییده انقلاب مشروطیت بودند او را از آن خفایا باخبر می‌کردند. «وابستگی به نویسنده به این مجامع با قراین قوی مسلم است و شاید تفاوت سرنوشت او با میرزاجهانگیرخان شیرازی، که یکی بی‌خبر به کام مرگ رفت و در زنجیر باغ‌شاه جان داد، و یکی به وقت مناسب جیم شد، از همین جا بود.»''&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۳۰}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[محمد بهارلو]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«دهخدا نخستین نویسنده زبان‌آموزی بود که نشان داد کالای مترسلان، و به تعبیر استاد بهار «مترادف‌بافان»، آوردن کلمات مطنطن و مزین و ذکر مترادفات و معلومات لفظی دیگر مصرف ندارد. در واقع استعداد دهخدا در قیاس با سایر نویسندگان ساده‌نویس معاصر او در این بود که توانست فارسی عامیانه را با نثر مرسل کلاسیک از بالای سر جماعت «مترادف‌باف» به یکدیگر متصل کند، اتفاق فرخنده‌ای که مفهوم نویسندگی را از سخن‌پردازی متمایز ساخت.»''&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۸۴}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[ایرج پزشکزاد]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:ایرج پزشکزاد.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«شاید آنهایی که لغت‌نامه‌اش را نشناخته بودندبهتر و روشن‌تر می توانستند راجع به چرندوپرندش قضاوت کنند. آن موقع دهخدا هنوز آخرین پرده نقش باشکوه خود را بازی نکرده بود، ولی با همه اینها اگر بخواهیم هنر دهخدا را براساس مقالات انتقادی [[چرندوپرند]] قضاوت و بررسی کنیم، و اگر در همان اثر انسانیت و نوع‌دوستی و هدف‌های عالی او را کنار بگذاریم باز سبک و شیوه نوشته‌اش را به عنوان یک هزل‌نویس و طنزنویس فوق‌العاده می‌یابیم.»'' &lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۹۳}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[منوچهر آتشی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:منوچهر آتشی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«شناخت دهخدای شاعر از آن رو ضرورت دارد که نه تنها شعرهای استوار و پر جان و جوهری ساخته که گاه با آثار اساتید فن پهلو می‌زند، بلکه هم از آن روی که دهخدا یکی از معدود کسانی است که پیش از نیمایوشیج آغاز به نوآوری در شعر فارسی کرد. نشانه نوآوری او در شعر، یا در واقع احساس نیاز به نوگرایی را می‌توان از شیوه آغاز شاعری او دریافت.»'' &lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۱۰}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[عبدالحسین زرین‌کوب]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:Zarinkoub.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«او از بنیاد‌گذاران شعر و نثر فارسی محسوب می‌شود. حسن کار دهخدا در این بود که در دوره‌ای از عمر - عهد جوانی خویش - برای جمعی بیشتر از عام خلق سخن گفت، و در دوره‌ای دیگر -اوان پیری- بیشتر برای جمعی معدود، و در هیچ یک از دو دوره نه دعوی شاعری کرد نه کسانی را که شیوه‌ای غیر از شیوه او داشتند درخور نقد یا رشک یافت.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۱۸۳}}&lt;/ref&gt; }} <br /> <br /> ====[[مهدی اخوان‌ ثالث]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:اخوان برای دهخدا.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«نثر دهخدا راه‌هایی گشود و در جهات مختلف پیروان و ادامه‌دهندگان توانایی یافت و شعرهای به زبان عامیانه‌اش نیز بنیاد پیگیری‌ها و راه و روشهایی کمابیش جدید گشت زیرا مواد تازه و موجبات تحول در آنها بیشتر و ریشه‌دارتر بود. چنانچه می‌دانیم این‌گونه شعر و نثر او توانست نقطه شروع و مبنای تکامل و تحولی بشود که بحثی مبسوط و معروف دارد که به آن آشناییم.»'' &lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۱۱}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[محمدرضا شفیعی کدکنی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمدرضا شفیعی کدکنی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«کار عظیم و مردانه استاد علی‌اکبر دهخدا درباره واژگان زبان فارسی از کارهای کارستانی است که توفیق انجام آن را باید موهبتی الهی برای زبان فارسی و برای بنیادگذار آن به شمار آورد. دهخدا در چند حوزه فرهنگ ما کارهای استثنایی و بزرگ عرضه کرده است. تنها امثال و حکم او کافی است که مولفی را در زبان پارسی جاودانگی بخشد تا چه رسد به [[لغت‌نامه]] بزرگ او. عظمت کار دهخدا وقتی آشکار‌تر می‌شود که می‌بینیم او در عرصه خلاقیت ادبی نیز در دو حوزه شعر و نثر از پیشاهنگان تجدد و تحول است.»'' &lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۶۰}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[غلام‌حسین یوسفی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:غلامحسین یوسفی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«دهخدا در زندگی ادبی مردی پرتلاش و با پشتکاری شگفت‌انگیز بود. در سراسر عمر خود از کار و کوشش باز نایستاد. چنانکه حتی در ایام عزلت در چهارمحال بختیاری به تالیف فرهنگ فرانسه به فارسی دست زد و روح‌القوانین منتسکیو را ترجمه کرد. آثار معروف و گرانقدر او از جمله امثال و حکم و [[لغت‌نامه]] و متون متعددی از شعر و نثر فارسی که تصحیح کرده و مقالات تحقیقی که نوشته، حاصل مطالعه و تتبع چهل و پنج ساله او در ادب فارسی است و نمودار عشقی سرشار به زبان و فرهنگ ایران زمین.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۴۵}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[یحیی آرین‌پور]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:یحیی آرین پور.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«دهخدا گاهی به تفنن شعر می‌سرود. اما شاعری صفت اصلی او نیست. این منظومه‌های معدود، که دکتر معین در مجموعه‌ای گردآورده، به واسطه ممارسمت او در کتب متقدمان و تسلط وی بر لغات کهن غالبا چنان با کلمات مهجور و نامانوس و اصطلاحات کهنه و قدیمی و امثال و شواهد و کنایات پر است که کلام او را واقعا به سبک و شیوه گویندگان نخستین همانند و فهم و درک آن را برای پارسی‌زبانان امروز دشوار می‌سازد.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۶}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[عمران صلاحی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:عمران صلاحی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«دهخدا این‌گونه پیروزی نثر را بر نظم اعلام کرده است. آن هم در اوایل قرن بیستم. قرنی که درآن گرایش به داستان و رمان بیشتر از شعر بوده است. شعر فارسی قرن‌ها بار مقولات مختلف را بر دوش می‌کشید. از جمله بار داستان و مقاله و حتی طب را. دهخدا کمک کرد تا شعر به شعریت خود برسد. او نوعی راه ظهور نیما را صاف کرده است.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۴۴۸}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[رضا براهنی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:رضا براهنی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«نثر دهخدا، پلی است بین قصه‌نویسی و روزنامه‌نویسی؛ نثری است روزنامه‌ای که به جای آن که یک روزنامه‌نگار بنویسد، یک ادب‌دان واقعی می‌نویسد؛ نثری است که عامیانه است بدون آن که مبتذل باشد؛ و طنز است بدون آن که به هجو بیانجامد؛ و نثری انتقادی است بدون آن که فقط در سطح انتقاد بماند؛ نثری است که از طریق تصویرهای طنزآمیز انتقادی به دنبال سرگرمی نیز می گردد. و البته طنز دهخدا بهترین طنز اجتماعی است که داریم، بدون آن که آن‌چنان سنگین بشود که مردم نفهمند؛ و بی‌آن که آن‌قدر سبک شود که از حدود طنز خارج شود؛ و یا مثل طنزی که بعضی از این «چیچو فرانکو»‌های مطبوعاتی می‌نویسند، فقط مضحک باشد.»''&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۰۰}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[سعید نفیسی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:سعید نفیسی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«اگر مرحوم دهخدا کتابی جامع همه لغات فارسی و عربی که در زبان ما به کار می‌رود آماده می‌کرد و برای هر کلمه از نظم و نثر فصل شاهدی می‌آورد و بدین وسیله تاریخ همه کلمه را در این زبان معلوم می‌کرد حتما کاری کرده بود که هیچ جای خرده‌گیری نداشت و همیشه مرجع همه‌ی دانشمندان ایران می‌شد و خود به تنهایی می‌توانست آن را به پایان برساند و در زنده بودن خود نتیجه‌ی بسیار مهم آن را ببیند. مولف باید تنها کلمات خودی و بیگانه را که تاکنون در زبان آمده است ضبط کند و نه اینکه هر کلمه‌ای را از هر زبان دیگری می‌خواهد و عقیده دارد باید وارد زبان بشود کلمه‌ی فارسی بشمارد و آن را هم ضبط و تعریف کند.»''&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۷۷}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[سیدابوالقاسم انجوی‌شیرازی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:سیدابوالقاسم انجوی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«دهخدا بود که نخستین‌بار زبان محاوره‌ی مردم را به صورت صحیح و دور از غلط‌های دستوری ابداع کرد. این نکته نباید فراموش بشود که نوشتن به زبان محاوره یا به زبان مردم کوچه و بازار کاری است بسیار ظریف و دشوار، آن‌چه امروزه به نام زبان مردم می‌بینید، غالبا غلط و پر از اشتباه است.»''&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۷۳}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[غلام‌علی رعدی آذرخشی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:غلام‌علی رعدی آذرخشی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«اصولا ذوق و قریحه دهخدا در شعر و نثر جدی و عامیانه و حتی در مجاورت عادی بیشتر به طنز و کنایه و انتقاد از اوضاع اجتماعی رغبت داشت و چون موجبات و مقتضیات این امر در محیط صدر مشروطیت با وجود موانع و مخاطرات سیاسی مختلف آماده‌تر بود طبع و استعداد پر مایه او خودبه‌خود به اقتضای اوضاع و احوال و یا به هر دو جهت، گرایشی به سرودن و نوشتن شعر و نثر اجتماعی و انتقادی، جدی و فکاهی پیدا کرد و نمونه‌هایی انگشت شمار ولی بدیع، در نهایت پختگی و سلاست و سادگی و اثربخشی و مقبولیت پدیدآورد... با سپری شدن آن دوره و مقتضیات ... آن هم ناچار دم در کشید.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۲۴}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[محمد معین]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد معین.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«مسلم است که به نسبت عظمت [[لغت‌نامه]] اشتباهات و خطایای بسیار در آن راه یافته و هیچ کس بیش از مرحوم دهخدا و اعضای لغت‌نامه از این لغزش‌ها آگاه نیستند. مرحوم دهخدا می‌فرمود در تالیف عظیمی مانند لغت‌نامه تا ده هزار اشتباه معفو است.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۳}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[صادق هدایت]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:صادق هدایت.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در نوشتن امثال و حکم دوستانش هر چه می‌یافتند و داشتند به او کمک می‌کردند، و بیش از همه، [[صادق هدایت]] به ایشان کمک کرد، و مجموعه‌ای داشت از امثال عامیانه در یک کتاب دویست صفحه‌ای، که در حدود دو هزار مثل در آن نوشته بود، این کتاب را بی‌مضایقه در اختیار دهخدا گذاشت»'' &lt;ref&gt;از سخنرانی [[مجتبی مینوی]] در جلسه یادبود هدایت،{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۴}} و نیز کتاب عقاید و افکار درباره هدایت، ص ۱۰۸&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ===دیگران از زبان دهخدا===<br /> [[پرونده:دهخدا مصدق.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا از دولت مصدق حمایت کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====برای محمد مصدق====<br /> «در زمانی که دولت مصدق تحت فشار اقتصادی بود، علی‌اکبر دهخدا مبلغ ده هزار تومان بلاعوض همراه با نامه‌ای برای مصدق فرستاد. مصدق ضمن قدردانی این مبلغ را بازگرداند تا در ایام انتشار اوراق بهادار قرضه ملی از آن اوراق خریداری کند. دهخدا در بخشی از این نامه نوشت: «قربانت شوم، اگر دل یک کتاب چند هزار صفحه بود، دلم می‌خواست آن کتاب را به ضمیمه این نامه برای شما بفرستم تا معلوم شود همه صفحات آن مشحون از ذکر جمیل و تمجید و تجلیل بشردوستی و وطن‌پرستی و شجاعت و فداکاری شخص شخیص شما است.»&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۰۶}}&lt;/ref&gt;<br /> ===دهخدا از زبان دهخدا===<br /> * «بسیاری برآنند که اگر [[لغت‌نامه]] بدون اعلام طبع می‌شد، بهتر بود. بالعکس معتقدیم چون در عصر ما فرهنگ اعلامی به زبان فارسی، آن هم بدین تفصیل، تدوین و طبع نشده است و ما این کار را هم ضمن تالیف و تدوین لغت‌نامه انجام داده‌ایم، دریغ است بخش اعلام را جدا کرده و دور بیندازیم. نویسنده یقین دارد که محققان به مرور به لزوم طبع اعلام توجه بیشتری خواهند فرمود و نقایص آنها را رفع خواهند نمود.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۵}}&lt;/ref&gt;<br /> * «اگر قائد و باعث من نام و نان بود و اگر کتاب لغت‌نامه برای پول و کسب شهرت نوشته می‌شد این نبود، مرا هیچ چیز از نام و نان به تحمل این تعب طویل جز مظلومیت مشرق در مقابل ظالمین و ستمکاران غربی وانداشت. می‌دیدم که مشرق باید به هر نحو شده است با اسلحه تمدن جدید مسلح گردد و آن آموختن علوم امروز بود. پس بایستی آن علوم و فنون را ترجمه کنیم. و این میسر نمی‌سود جز بدین‌گونه که اول لغت را بدانیم.»&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۴۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==کتاب شناسی==<br /> ===آثارمنتشر شده===<br /> ====کتب برجسته====<br /> * '''لغت نامه''': [[لغت‌نامه]] دهخدا عظیم‌ترین فرهنگ فارسی است که تالیف آن مدت چهل و پنج سال به درازا کشید. چاپ لغت‌نامه نخستین بار در سال ۱۳۱۹ در چاپ‌خانه بانک ملی آغاز شد و جلد اول آن در ۴۸۶ صفحه به چاپ رسید و سپس به دلیل شروع جنگ جهان دوم چاپ آن متوقف ماند تا مجلس شورای ملی در ۲۵ دی ۱۳۲۴ طرح پیشنهادی تعدادی از نمایندگان را برای تامین هزینه‌های چاپ لغت‌نامه تصویب کرد. طبق وصیت دهخدا محمدمعین و سیدمحمد هاشمی بر چاپ مجلدات کتاب از حیث علمی و فنی مامور شدند. کار چاپ و انتشار مجلدات مختلف لغت‌نامه، پس از مرگ دهخدا، تا سال ۱۳۵۹ ادامه یافت.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۵تا۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> * '''امثال و حکم''': دهخدا، چنان که خود روایت کرده، مواد کتاب امثال و حکم را ضمن آنکه کتاب‌ها و آثار ادبی زبان فارسی را به قصد تحقیق در لغت برای فرهنگ بزرگ خود، لغت‌نامه، مطالعه می‌کرد، گرد آورد؛ به عبارت دیگر این کار عظیم خود فرع کار بزرگ‌تری بود که لغت‌نامه است و به سال‌های ۱۳۱۱-۱۳۰۸ در چهار جلد چاپ شد.<br /> * '''چرندوپرند''': مقالات طنز اجتماعی و سیاسی دهخدا با نام [[چرند‌وپرند]] که یادداشت‌های روزنامه صوراسرافیل تهران و ایوردون (سوییس) و روزنامه‌های سروش و ایران کنونی و آفتاب بود، جمع‌آوری و منتشر شده است. سعید نفیسی مقالات چرند‌وپرند وی را از روزنامه صوراسرافیل تهران برای اولین بار استخراج کرد و در کتاب شاهکارهای نثر فارسی معاصر در تهران در سال ۱۳۳۰ به طبع رسانید.<br /> * '''مقالات دهخدا''': تاکنون کتب متفاوتی در بررسی و گردآوری مقالات دهخدا چاپ و منتشر شده است که می‌توان به کوشش‌های محمد معین و محمد دبیر سیاقی و دیگران اشاره کرد.<br /> * '''دیوان اشعار''' دیوان اشعار دهخدا نخستین بار، در زمان حیات دهخدا، به همت عالی عبدالغفار طهوری، مدیر انتشارات طهوری، و سپس دکتر محمد معین به ترتیب در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۳۴ شمسی منتشر شد. <br /> * '''شرح حال ابوریحان بیرونی''' این رساله نخستین بار در مهرماه ۱۳۲۴ با نام شرح حال نابغه شهیر ابوریحان محمد بن احمد خوارزمی بیرونی در ۸۴ صفحه توسط انتشارات اداره کل نگارش وزارت فرهنگ منتشر و سپس در لغت‌نامه تجدید چاپ شد. <br /> {{سخ}}<br /> ====تصحیحات و دواوین====<br /> * '''تعلیقات بر دیوان ناصر خسرو''' دیوان قصاید و مقطعات ناصر خسرو قبادیانی به تصحیح نصرالله تقوی و مقدمه سیدحسن تقی‌زاده و تعلیقات مجتبی مینوی در سال‌های ۱۳۰۷-۱۳۰۴ به ضمیمه روشنایی‌نامه و سعادت‌نامه به طبع رسید. یادداشت‌های دهخدا در تصحیح اشعار در مقدمه‌ای مفید و سودمند در همین کتاب درج است. پس از آن‌که نسخه قدیمی دیوان ناصر خسرو متعلق به سال ۷۳۶ هجری قمری پیدا شد و مجتبی مینوی و مهدی محقق به تصحیح دیوان پرداختند که بسیاری از تصحیح‌های قیاسی دهخدا درست بوده است.<br /> * '''تصحیح صحاح الفرس''' از صحاح الفرس، که دومین کتاب لغت فارسی کهن موجود است، تاکنون سه نسخه به دست آمده است که یک نسخه متعلق به کتابخانه استاد دهخداست. استاد آن را تصحیح کرده و مقدمه ای بر آن نوشته‌اند. عبدالعلی طاعتی تصحیح این کتاب را به عنوان پایان‌نامه دکتری ادبیات فارسی به عهده گرفته و یادداشت‌های دهخدا را در طی کتاب خود با ماخذ وارد کرده است. این کتاب در سال ۱۳۵۵ توسط انتشارات بنگاه ترجمه و نشر کتاب منتشر شده است.<br /> * '''تصحیح دیوان سیدحسن غزنوی''' این دیوان در اختیار دهخدا قرار گرفت و او تصحیحاتی نوشت که به اهتمام مدرس رضوی در سال ۱۳۲۸ به طبع رسید.<br /> * '''تصحیح دیوان حافظ''' دهخدا بر دیوان حافظ چاپ خلخالی (۱۳۰۶) و دیوان حافظ چاپ [[محمد قزوینی]] (۱۳۲۰) تحشیه نوشته است. بعدها دکتر معین تعلیقات او بر نسخه طبع قزوینی را در مجله دانش منتشر کرد.&lt;ref&gt;مجله دانش، سال دوم، شماره هشتم&lt;/ref&gt;<br /> * '''تصحیح لغت فرس اسدی''' تصحیحات لغت فرس اسدی به قلم استاد دهخدا در طی سال‌های متمادی در حواشی دو نسخه چاپ هرن و چاپ مرحوم عباس اقبال یادداشت شده است. قسمتی از این تصحیحات در مجله یغما و مجله دانش به طبع رسیده است.<br /> <br /> ===آثارمنتشر نشده===<br /> * '''پندها و کلمات قصار''' مجموعه‌ای است شامل جمله‌های کوتاه و حاوی مطالب فلسفی و نغز استاد دهخدا که منتشر نشده است.<br /> * '''فرهنگ فرانسه به زبان فارسی''' این کتاب هنوز چاپ نشده است. <br /> ====تصحیحات و دواوین====<br /> * '''تصحیح دیوان ابن یمین''' نسخه تصحیح شده این دیوان به دست دهخدا در کتابخانه مجلس موجود است. این اثر چاپ نشده است.<br /> * '''تصحیح یوسف و زلیخا''' یک نسخه خطی با تصحیح دهخدا از این دیوان موجود بوده است. حاشیه‌نوشته‌های مذکور تاکنون چاپ نشده است.<br /> * '''تصحیح دیوان سوزنی سمرقندی''' نسخه تصحیح شده دهخدا از دیوان سوزنی در کتاب‌خانه سازمان [[لغت‌نامه]] موجود است. این اثر چاپ نشده است.<br /> * '''تصحیح مسعود سعد''' بخشی از این دیوان توسط دهخدا تصحیح شده که هنوز به چاپ نرسیده است.<br /> * '''تصحیح دیوان منوچهری''' به واسطه پاره ای از بهم ریختگی‌های یادداشت‌های دهخدا، تنقیح و تدوین یادداشت‌های او بر دیوان منوچهری مقدور نشده و هنوز به طبع نرسیده است.<br /> * '''تصحیح دیوان فرخی سیستانی''' دهخدا تصحیح دیوان فرخی را به کمک تعدادی از همکاران فاضل خود که با او محشور بوده‌اند از روی نسخ متعدد خطی و چاپی انجام داده اما تاکنون به چاپ نرسیده است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۵۲تا۶۸}}&lt;/ref&gt;<br /> ====ترجمه‌ها====<br /> * '''ترجمه روح القوانین اثر منتسکیو''' این اثر تاکنون منتشر نشده است.<br /> * '''ترجمه عظمت و انحطاط رومیان اثر منتسکیو''' این کتاب نیز هنوز به چاپ نرسیده است<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ====لغت‌نامه====<br /> * دهخدا تا روزهایی که زنده بود در خانه خود سرپرستی اداره سازمان [[لغت‌نامه]] را برعهده داشت. هر روز صبح از ساعت ۸ تا اذان ظهر و از ۳ بعدظهر تا پاسی از شب روی زمین می‌نشست و فیش می‌نوشت. صبح روز بعد فیش‌ها را برداشته و مرتب می‌کردند و باز روز از نو. لغت‌نامه مشتمل بر ۲۰۰ هزار واژه اصلی، حدود ۶۰۰ هزار ترکیب و قریب ۸۰ هزار اعلام اشخاص و اعلام جغرافیایی، ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار شاهد منثور و منظوم برای معنی واژه‌ها و ترکیب‌ها است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۳}}&lt;/ref&gt;<br /> * با تصویب مجلس شورای ملی در ۲۵ دی ۱۳۲۴ و تایید دهخدا گروه وسیعی از دانشمندان و محققان به کمک دهخدا شتافتند تا کار تهیه و تنظیم فیش‌ها را سر و سامان دهند.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۴}}&lt;/ref&gt;<br /> * دهخدا در تهیه و تنظیم لغت‌نامه، بنا به گفته سیدجعفر شهیدی سه دسته همکار داشت. دسته اول معمولا دانشجویان مدرسه‌های عالی بودند که کار فیش‌برداری را انجام می‌دادند. دسته دوم مترجمین زبردستی بودند که برای تکمیل کار مطالبی را از زبان‌های دیگر به فارسی برگرداندند و دسته سوم استادانی بودند که در کار تالیف لغت‌نامه زیرنظر دهخدا با وی همکاری داشتند. از جمله این استادان می‌توان به [[محمد معین]]، خان‌بابا بیانی، [[غلام‌حسین صدیقی]]، ذبیح‌الله صفا، [[سیدجعفر شهیدی]]، [[سیدمحمد دبیرسیاقی]]، عبدالحمید اعظم زنگنه اشاره کرد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۴۶}}&lt;/ref&gt;<br /> ====امثال و حکم==== <br /> * دهخدا در امثال و حکم و حکایت‌های بازنویسی شده آن به همان سبک پر تکلف قدما بازگشت و راهی را که با درخشش آغاز کرده بود، ادامه نداد.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۹۷}}&lt;/ref&gt;<br /> * امثال و حکم شامل امثال و حکم، قصه‌های کهن و اصطلاحات، اخبار و احادیث، به ترتیب حروف الفبا تنظیم شده و شان نزول هر مثل ذکر شده است. روش دهخدا نوعی کار تطبیقی است و نشان می‌دهد که اغلب مثل‌های عرب ریشه فارسی دارد. در این کتاب به نکته‌های علمی و تاریخی هم توجه شده است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۳}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====چرند‌و‌پرند====<br /> * چرندوپرندها زبانی گزنده و لحنی شوخ داشت، آن‌طور که مردم کوچه و بازار از هر قشر و طبقه می‌پسندیدند. به تعبیری جملات و ترکیبات ادبی دهخدا در [[چرندوپرند]]، به خلاف شیوه رایج ادبی، به زبان جاری توده‌های مردم نزدیک است و کوشش شده در شیوه بیان خارق عادت عمل شود. نثر دهخدا از زبان زنده و جاری مردم، مثل‌ها و متل‌ها، کنایه‌ها و متلک‌ها، تکیه‌کلام‌ها و اصطلاح‌ها، دشنام‌ها، شوخی‌ها و اعتقادها و خرافه‌های مردم مدد می‌گیرد.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۵تا۲۶}}&lt;/ref&gt;<br /> * پیدایش عامل لحن زبان، تغییر زاویه دید، شکست زمان، نقش گفتگو در پیشبرد روایت و به کارگیری زبان توصیفی متفاوت برای تیپ‌های مختلف اجتماعی، برخی از ویژگی‌های مقالات دهخدا در صوراسرافیل است.<br /> * چرندوپرند به عنوان شاخصی از آغاز یک دوره جدید ادبی دارای ارزش و اعتبار ویژه‌ای است که اهل نظر جملگی آن را تایید می‌کند و آن را سنگ‌بنای سبکی در نثر فارسی می‌دانند که بعدها در یکی بود یکی نبود [[محمدعلی جمال‌زاده|جمال‌زاده]] به عنوان اولین داستان‌نویس فارسی تبلور پیدا کرد.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۹۷}}&lt;/ref&gt;<br /> * دهخدا برای هر چرندوپرند و بیان هر ایده و مطلب تازه‌ای که به ذهنش می‌رسید سبک و شیوه‌ای تر و تازه انتخاب می‌کرد. گاهی مطالبش را به صورت نامه یا پاسخ آن‌ها و عریضه و شکواییه می‌نوشت و گاهی هم به صورت مقاله‌ای که گرده‌ای شبیه داستان‌های کوتاه و نمایشنامه‌های نویسندگان نسل پس از خود داشت.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۵تا۲۶}}&lt;/ref&gt; <br /> * این مقالات را با آثار عبیدزاکانی مقایسه کرده اند. <br /> <br /> ===آثار ترجمه شده از دهخدا به زبان‌های دیگر===<br /> Charand-o Parand, Revolutionary Satire from Iran, Ali Akbar Dehkhoda, 1907-1909, Janet Afary, John R. Perry, Yale University Press<br /> <br /> ==منبع شناسی==<br /> آمیختگی شخصیت ادبی و سیاسی ممتاز علی‌اکبر دهخدا موجب توجه بسیاری از نویسندگان به بررسی زندگی و اندیشه وی گشته است. او را شاید بتوان به عنوان یکی از زنده ترین چهره‌های ایرانی در میان پژوهش‌ها و بالاخص سوژه زندگی‌نامه نویسان نامید. درباره او کتاب‌ها و مقالات بیشماری نوشته شده است<br /> <br /> * '''دخوی نابغه&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان = دخوی نابغه | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۴| ناشر = نشر گل آقا |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;، [[ولی‌الله درودیان]] ''': گزیده‌ای از مقالات چاپ نشده یا کمتر دیده شده علی‌اکبر دهخدا را در این کتاب جمع آوری کرده است. گردآورنده در نخستین بخش کتاب، اظهارنظرها و بازتاب‌های چاپ اول این کتاب را همراه با زندگی‌نامه‌‌ای از دهخدا نگاشته و طبع کرده است. آثار و تالیفاتی که از دهخدا در این کتاب درج شده عبارت است از نگاهی به «ترجمه عظمت و انحطاط رومیان و ترجمه روح‌القوانین اثر منتسکیو»، «فرهنگ فرانسه به فارسی»، «شرح‌حال ابوریحان محمدبن احمد خوارزمی بیرونی» و تصحیح و تحشیه دیوان‌های ناصرخسرو، سیدحسن غزنوی، حافظ، منوچهری، فرخی سیستانی، مسعود سعد سلمان، سوزنی سمرقندی، ابن یمین، یوسف و زلیخای منسوب به فردوسی، صحاح‌الفرس، لغت فرس اسدی، [[امثال و حکم]]، مجموعه مقالات و دیوان اشعار. <br /> از همین نویسنده آثار دیگری نیز در شرح دهخدا وجود دارد که می‌توان به سه کتاب دهخدای شاعر (نقد و بررسی)&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان =دهخدای شاعر (نقد و بررسی) | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۶۲| ناشر = نشر امیرکبیر |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;، برگزیده و شرح آثار دهخدا (مجموعه ادب جوان) &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان =ب رگزیده و شرح آثار دهخدا (مجموعه ادب جوان) | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۴| ناشر = نشر فرزان روز |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; و بازخوانی چرندوپرند دهخدا &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان = بازخوانی چرندوپرند دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۸| ناشر = نشر سوره مهر |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; و دهخدا مرغ سحر در شب تار&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=}}&lt;/ref&gt; اشاره کرد.<br /> [[پرونده:دخوی نابغه.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مجموعه مقالات دهخدا که توسط انتشارات گل آقا منتشر شده است'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:نامه‌های سیاسی دهخدا.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نامه‌های سیاسی دهخدا به کوشش ایرج افشار'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:محمد دبیر سیاقی.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''پیش از محمد دبیرسیاقی دیوان اشعار دهخدا راعبدالغفار طهوری و محمد معین منتشر کرده بودند'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''خاطرات دهخدا از زبان دهخدا، محمد دبیرسیاقی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دبیر سیاقی | نام =محمد| پیوند نویسنده = | عنوان = خاطرات دهخدا از زبان دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۵۹| ناشر = نشر کتاب پایا |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': مرحوم [[محمد دبیرسیاقی]] همکار دهخدا در سازمان [[لغت‌نامه]] بود و همین همکاری و صمیمیت و شناخت بی‌واسطه‌ موجب شده که به اسناد دست اول و دست‌نوشته‌های منتشر نشده بسیاری از دهخدا دسترسی داشته باشد. دبیرسیاقی راه دهخدا را ادامه داد و می‌توان وی را در کنار [[محمد معین]] مبلغ قابل اعتماد کارنامه دهخدا دانست. دبیرسیاقی در کتاب‌هایی دیگری چون '''مقالات دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دهخدا | نام =علی‌اکبر| پیوند نویسنده = | عنوان =مجموعه مقالات | کوشش = سیدمحمد دبیر سیاقی | جلد = | سال = ۱۳۵۸| ناشر = نشر گلشن |مکان = | شابک = | صفحه =۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' و '''دیوان اشعار دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دبیر سیاقی | نام =محمد| پیوند نویسنده = | عنوان = دیوان اشعار دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۶۶| ناشر = نشر تیراژه |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''' آثاری از دهخدا را تنظیم و منتشر کرده است.<br /> * '''صوراسرافیل و علی‌اکبر دهخدا، کامیار عابدی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =عابدی| نام =کامیار| پیوند نویسنده = | عنوان = صوراسرافیل و علی‌اکبر دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۹| ناشر = نشر کتاب نادر |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': کامیار عابدی در این مجموعه پس از مقدمه‌ای در باب انقلاب مشروطه و بنیادهای فرهنگی آن، نکاتی درباره روزنامه صوراسرافیل بیان می‌کند و در پی آن شرحی از زندگی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی علی‌اکبر دهخدا همراه با تحلیلی در باب آرای سیاسی و اجتماعی، همچنین سروده‌ها، آثار و پژوهش‌های وی به دست می‌دهد .<br /> * '''نامه‌های سیاسی دهخدا، ایرج افشار&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =افشار | نام =ایرج| پیوند نویسنده = | عنوان = نامه‌های سیاسی دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۵۸| ناشر = نشر روزبهان |مکان =تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': [[ایرج افشار]] در مقدمه کتاب می‌نویسد«در این دفتر، آن مقدار از نامه‌های علی‌اکبر دهخدا که جنبه سیاسی و اجتماعی دارد و به دست من افتاده است به چاپ ‌می‌رسد تا علاقمندان نسبت به احوال او بتوانند از این نوشته‌ها در نگارش و تحقیق آنچه درباره او نوشته می‌شود بهره درست ببرند و دهخدا را از روی نوشته‌های دوستانه و سیاسی‌اش بیشتر و بهتر بشناسند.» در این کتاب نامه‌های دهخدا به سید نصرالله تقوی، سید محمد صراف، ابوالحسن معاضدالسلطنه، [[محمد قزوینی]] و نامه‌های اداری وی در زمان راه‌سازی خراسان چاپ شده است.<br /> * '''احوال و افکار علی‌اکبر دهخدا، عباس قنبرزاده ''': نمونه‌ای از شرح حال نویسی و جمع‌آوری خاطراتی از دهخدا را می توان در اثر عباس قنبرزاده مشاهده کرد. <br /> * '''معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا، شهناز مرادی‌کوچی و فتح‌الله اسماعیلی‌گلهرانی ''': آن‌چه در این کتاب عرضه می‌شود کوششی است برای نشان دادن و ارزیابی کردن کم و کیف فعالیت ادبی و فرهنگی و سیاسی علامه علی‌اکبر دهخدا، از طریق ثبت پاره‌ای از آثار خود او و همچنین آرا و نظراتی که نویسندگان، شاعران، محققان، منتقدان درباره حیات سیاسی و اجتماعی و آثار ادبی و فرهنگی او نوشته‌اند.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۹تا۱۰}}&lt;/ref&gt; شهناز مرادی‌کوچی و فتح‌الله اسماعیلی‌گلهرانی علاوه بر گردآوری مقالات و هماهنگی موضوعی بین آنان، زندگی‌نامه مفصلی از دهخدا نوشتند که شاید بتوان آن را کامل‌ترین و مستند‌ترین اثر در معرفی دهخدا دانست. <br /> * '''همنوا با مرغ سحر؛ زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا، بلقیس سلیمانی ''': عناوین این کتاب شامل از تولد تا مبارزه، از مبارزه تا تبعید، مبارزه در غربت، دهخدا در عرصه سیاست، قافله مرگ، علامه علی‌اکبر دهخدا مبتکر یا موسس نثر نوین فارسی، دهخدا و سوسیالیسم، لغت‌نامه بنایی سترگ، در کسوت شاعری، شعر فکاهی، اشعار متجددانه، شعر سنتی، منابع و گزیده اشعار. این کتاب به نویسندگی بلقیس سلیمانی منتشر شده است.<br /> * '''یاد آر ز شمع مرده یاد آر؛ زندگی، نقد و تحلیل اشعار دهخدا، سحر مازیار ''': سحر مازیار در ابتدای کتاب نوشته است «گردآوری این کتاب تلاشی است در جهت شناساندن دهخدا با تمرکز بر وجه شاعرانه او و اشعارش. از آن رو که کتاب‌ها و مقالات بسیاری در باب زندگی سیاسی او نوشته شده، ما در این کتاب به وجه سیاسی او کمتر پرداخته‌ایم و در کنار وجه شاعریش تا حدودی نیز به جنبه طنزپردازی او توجه نشان داده‌ایم، چرا که بسیاری از اشعار مهم او در قالب طنز سراییده شده است. در مجموع باید گفت که این کتاب مجموعه‌ایست از جستارهایی که در باب شعر دهخدا و جنبه شاعری او نگاشته شده است.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۱۰}}&lt;/ref&gt; مقالات این کتاب شامل عناوین طنز دهخدا، دهخدای شاعر، یاد و خاطرات، گزیده اشعار و کتاب‌شناسی است.<br /> * '''زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا با تاکید بر جنبه سیاسی آن، رضا یعقوبی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =یعقوبی | نام =رضا| پیوند نویسنده = | عنوان = زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا با تاکید بر جنبه‌های سیاسی آن | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۷| ناشر = نشر زهد |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': سعی رضا یعقوبی بر آن بوده است تا حد امکان، با استفاده از مدارک و مستندات موجود به جمع‌بندی و تنظیم خلاصه‌ای از زندگی آن بزرگوار با تاکید بر جنبه‌های مختلف فعالیت‌های سیاسی وی بپردازد. وی در مقدمه کتاب می‌نویسد: «علت عمده شهرت و برجستگی علی‌اکبر دهخدا فعالیت‌های سیاسی وی است و همین امر ما را بر آن داشت که با انتشار کتاب حاضر قسمتی از دین خویش را به یکی از عناصر فرهنگ‌ساز این سامان ادا کنیم.»&lt;ref&gt;{{پک|یعقوبی|۱۳۷۷|ک= زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۸تا۱۹}}&lt;/ref&gt;<br /> * ''' علی‌اکبر دهخدا، علی‌اکبر ولایتی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =ولایتی | نام =علی‌اکبر| پیوند نویسنده = | عنوان =[[علی‌اکبر دهخدا]] | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۹۳| ناشر = نشر امیرکبیر |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': جلد هشتم از مجموعه آفرینندگان فرهنگ و تمدن اسلام و بوم ایران که به کوشش علی‌اکبر ولایتی منتشر شده است. این کتاب در 9 فصل تدوین شده است. فصل اول درباره اوضاع سیاسی - اجتماعی ایران در دوران قاجار است. فصل دوم کتاب «تولد در عصر استبداد» نام دارد و در فصل سوم که «دمیدن صور اسرافیل» نام دارد، چگونگی به راه افتادن نشریه صور اسرافیل روایت می‌شود. فصل چهارم کتاب درباره «اندیشه‌های سیاسی - اقتصادی» دهخدا است. فصل پنجم این کتاب، درباره «لغت‌نامه دهخدا» است. «امثال و حکم دهخدا» هم در فصل ششم کتاب مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه‌هایی از شعر دهخدا در فصل هفتم کتاب با عنوان «دهخدای شاعر» بررسی شده است. در فصل هشتم هم آثار دهخدا تجزیه و تحلیل شده‌اند. فصل نهم و پایانی کتاب هم سالشمار زندگی دهخدا است که منابع و ماخذ تهیه کتاب را در برمی‌گیرد.&lt;ref&gt;[https://www.mehrnews.com/news/1562834/علی-اکبر-دهخدا-به-قلم-علی-اکبر-ولایتی-منتشر-شد علی‌اکبر دهخدا به قلم علی‌اکبر ولایتی منتشر شد]، خبرگزاری مهر.&lt;/ref&gt;<br /> * ''' مسافر روشنی، میترا بیات&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =بیات | نام =میترا| پیوند نویسنده = | عنوان =مسافر روشنی | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۷| ناشر = نشر سروش |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': این رمان - مستند به نویسندگی میترا بیات براساس زندگی علی‌اکبر دهخدا نوشته شده است. محمدباقر رضایی از طرف «گروه اخلاق و زندگی شهروندی»&lt;ref&gt;[http://radiotehran.ir/NewsDetails/?m=104124&amp;n=207393 داستان زندگی علی‌اکبر دهخدا یک هفته در کتاب شب رادیو تهران]، صدای جمهوری اسلامی ایران.&lt;/ref&gt; این رمان را در سال ۱۳۹۶ برای سلسله برنامه کتاب شب رادیو تهران تنظیم کرد و با صدای بهروز رضوی پخش شد.&lt;ref&gt;[http://book.iranseda.ir/DetailsAlbum/?VALID=TRUE&amp;g=124756 مسافر روشنی]، ایران صدا.&lt;/ref&gt; <br /> {{سخ}}<br /> علاوه بر این می‌توان به کتابچه '''علی‌اکبر دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =سالاری | نام =حسن| پیوند نویسنده = | عنوان =[[علی‌اکبر دهخدا]] | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۹۲| ناشر = نشر محراب قلم |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' از مجموعه دانشوران دیروز و امروز انتشارات محراب قلم به کوشش حسن سالاری برای گروه سنی کودک و نوجوان؛ ''' علی‌اکبر دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =بهمن | نام =مهناز| پیوند نویسنده = | عنوان =دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۲| ناشر = نشر موسسه‌ فرهنگي‌ مدرسه ‌برهان |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' به کوشش مهناز بهمن در ۹۹ صفحه با نشر موسسه‌ فرهنگي‌ مدرسه ‌برهان؛ '''حکایت‌های دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =صفاخواه | نام =محمدحسین| پیوند نویسنده = | عنوان = حکایت‌های دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۸| ناشر = نشر قدیانی |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' گزیده حکایت‌های ترتیبی از لغت‌نامه دهخدا به انتخاب محمدحسین صفاخواه؛ '''گزیده آثار دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =احمدی گیوی | نام =حسن| پیوند نویسنده = | عنوان = گزیده آثار دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۵| ناشر = نشر قطره |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''' به انتخاب حسن احمدی گیوی و '''علامه علی‌اکبر دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =جانزاده| نام =علی| پیوند نویسنده = | عنوان = علامه علی‌اکبر دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۶۲| ناشر = نشر جانزاده |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''' به اهتمام علی جانزاده اشاره کرد.<br /> <br /> === مقاله شناسی===<br /> درباره دهخدا و بررسی اندیشه سیاسی و نقد ادبی وی صدها مقاله ژورنالیستی و علمی وجود دارد. از جمله می‌توان به چرندوپرند دهخدا و مکان در طنزنویسی فارسی نوشته [[ایرج افشار]]، دهخدا، شاعر یا استاد شعر؟ نوشته [[عبدالحسین زرین کوب]]، درباره اثر بزرگ علی‌اکبر دهخدا: امثال و حکم نوشته [[احسان طبری]]، سرمقاله‌های سروش استانبول نوشته مهرداد سلیمی، دهخدا به عنوان آغازگر تحول نوشته [[مهدی اخوان‌ثالت]]، دخو نوشته [[غلام‌حسین یوسفی]] اشاره کرد.علاوه بر این نام دهخدا به عنوان یک فصل در بسیاری از کتاب‌های تاریخی، ادبی، اجتماعی و سیاسی دیده می‌شود. <br /> <br /> === پایان‌نامه‌های مرتبط با دهخدا ===<br /> * تحلیل و نقد نکات دستوری لغت‌نامه دهخدا، شهرزاد نیازی، دکتری تخصصی، ۱۳۹۱<br /> * بررسی شعر «یاد آر ز شمع مرده یادآر» دهخدا و مقلدان آن، محمدمهدی منصور، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۱<br /> * بررسی و تحلیل شگردهای طنزآفرینی علی‌اکبر دهخدا در چرندوپرند و دیوان اشعارش، سیداحمد پارسا، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۵<br /> * بازتاب اندیشه‌های سیاسی-اجتماعی علی‌اکبر دهخدا بر تحولات سیاسی دوران مشروطه، محمد قدمگاهی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲<br /> * کتاب شناسی توصیفی - انتقادی دهخدا، محترم قربانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * صور خیال در اشعار دهخدا، مجتبی نعیمی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * زمینه‌های استبدادستیزی و استبدادپذیری در امثال و حکم دهخدا، مصطفا قهرمانی ارشد، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * رویکرد چندرشته‌ای به وجوه طنز در امثال و حکم دهخدا، حمیده مظفری، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹&lt;ref&gt;[https://ganj-beta.irandoc.ac.ir/#/search?basicscope=1&amp;keywords=علی%20اکبر%20دهخدا پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با علی‌اکبر دهخدا.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===ناشران آثار دهخدا===<br /> انتشارات دانشگاه تهران و انتشارات‌ امیرکبیر ناشر دو اثر مهم دهخدا یعنی [[لغت‌نامه]] و امثال‌ و حکم است.<br /> <br /> ==نوا و نگاه== <br /> قطعه نوار مغناطیسی که دقایقی صدای ضبط شده از علامه دهخدا است را دکتر حسن رهارود به کتابخانه مجلس اهدا نمود. علی ططری نقل می‌کند «به اتفاق چند تن از دوستان به منزل ایشان رفته بودیم. در بین اوراق و کتاب‎های کتابخانه به ناگاه چشمانم به جعبه‎ای فلزی افتاد که در لابلای کتاب‎ها افتاده بود، جعبه را بیرون آوردم که روی آن نوشته بود صدای دهخدا، از آقای دکتر رهاورد پرسیدم، ایشان تأیید نمودند که تنها صدای بازمانده از دهخدا همین است و آن را از دهخدا گرفته است. البته بعدها یعنی تقریباً دو سه هفته بعد متوجه شدم قرینه همین نوار را مؤسسه دهخدا در اختیار دارد که آنها از دستیار دهخدا یعنی دبیر سیاقی گرفته بودند.» &lt;ref&gt;[http://tehranshenasi.com/1396/11/08/%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/ تهران شناسی]، روایت تنها صدای موجود و ضبط شده از علی‌اکبر دهخدا.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:دست اول.jpg|&lt;center&gt;'''نامه‌ای به مجلس شورای ملی، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:دست خط.jpg|&lt;center&gt;'''یاد آر ز شمع مرده یاد آر، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:دست خط دوم.jpg|&lt;center&gt;'''نامه‌ای به مجلس شورای ملی، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:شعری از دهخدا.jpg|&lt;center&gt;'''شعری از دهخدا، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= سلیمانی|نام= بلقیس|عنوان= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|سال= ۱۳۷۹|ناشر= ثالث |مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بالایی|نام= کریستف|عنوان= سرچشمه‌های داستان کوتاه فارسی|ترجمه= احمد کریمی حکاک|سال= ۱۳۶۶|ناشر= پاپیروس |مکان= تهران}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= دبیرسیاقی|نام= سیدمحمد|عنوان= خاطرات دهخدا از زبان دهخدا|سال= |ناشر= کتاب پایا|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =درودیان|نام=ولی‌الله|عنوان= دهخدا مرغ سحر در شب تار|سال= ۱۳۸۳|ناشر= اختران|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی۱= شهناز|نام۱ = مرادی کوچکی|نام خانوادگی۲= فتح‌الله|نام۲= اسماعیلی گلهرانی|عنوان= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|سال= ۱۳۸۲|ناشر= قطره|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب| نام خانوادگی= یعقوبی|نام= رضا|عنوان= زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا با تأکید بر جنبه‌های سیاسی آن|سال= ۱۳۷۷|ناشر= زهد|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= مازیار|نام= سحر|عنوان= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|سال= ۱۳۶۲|ناشر= سخن|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= افشار|نام= ایرج|عنوان= نامه‌های سیاسی دهخدا|سال= ۱۳۵۸|ناشر= روزبهان |مکان= تهران| شابک= }}<br /> == پیوند به بیرون ==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://www.farsnews.com/news/13970822000580/جایزه-جشنواره-نشان-دهخدا-آب-رفت-تقدیر-از-استاد-پیشکسوت-علوم-انسانی|عنوان= جایزه جشنواره نشان دهخدا آب رفت!|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۲آبان۱۳۹۱|تاریخ بازدید= ۵مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://www.mehrnews.com/news/4235354/%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%AE%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B4%D8%AF|عنوان= مستند پرتره «شناسای سخن» آماده نمایش شد|ناشر= خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۵اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۲شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://www.mehrnews.com/news/1562834/علی-اکبر-دهخدا-به-قلم-علی-اکبر-ولایتی-منتشر-شد‏|عنوان= علی‌اکبر دهخدا به‌قلم علی‌اکبر ولایتی منتشر شد|ناشر= خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۲فروردین۱۳۹۱|تاریخ بازدید= ۳شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://book.iranseda.ir/DetailsAlbum/?VALID=TRUE&amp;g=124756‏|عنوان= فایل صوتی مسافر روشنی|ناشر= ایران صدا|تاریخ بازدید= ۸شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://radiotehran.ir/NewsDetails/?m=104124&amp;n=207393|عنوان= داستان زندگی علی‌اکبر دهخدا یک هفته در کتاب شب رادیو تهران|ناشر= صدای جمهوری اسلامی ایران|تاریخ انتشار= ۵اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۸شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://tehranshenasi.com/1396/11/08/%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/|عنوان= روایت تنها صدای موجود و ضبط شده از علی‌اکبر دهخدا|ناشر= تهران‌شناسی|تاریخ انتشار= ۸بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۴مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj-beta.irandoc.ac.ir/#/search?basicscope=1&amp;keywords=علی%20اکبر%20دهخدا|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با علی‌اکبر دهخدا|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۰شهریور۱۳۹۸}}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1_%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7&diff=37212 2019-10-28T02:52:06Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> |نام = علی‌اکبر دهخدا<br /> |تصویر = D01.jpg <br /> |توضیح تصویر = <br /> |نام اصلی = میرزاعلی‌اکبر خان‌قزوینی<br /> |زمینه فعالیت = لغت‌شناس، شاعر و ادیب، روزنامه نگار و سیاست مدار<br /> |ملیت = ایرانی<br /> |تاریخ تولد = ۱۲۵۸<br /> |محل تولد = تهران، محلهٔ سنگلج<br /> |پدر = خان‌بابا خان قزوینی <br /> |تاریخ مرگ = ۷اسفند۱۳۳۴<br /> |محل مرگ = تهران<br /> |علت مرگ = <br /> |محل زندگی = تهران<br /> |مختصات محل زندگی =<br /> |مدفن = شهرری، گورستان ابن‌بابویه<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |لقب = <br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه =<br /> |سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری = <br /> |کتاب‌ها = [[لغت‌نامه]]، [[امثال و حکم]]<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = دخو<br /> |همسر = <br /> |شریک زندگی =<br /> |فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه = مدرسه علوم‌سیاسی<br /> |حوزه = ده سال<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = غلام‌حسین بروجردی، حسن پیرنیا، محمدحسین فروغی<br /> |علت شهرت = تألیف لغت‌نامه<br /> |تأثیرگذاشته بر =<br /> |تأثیرپذیرفته از =<br /> |وب‌گاه = <br /> |جوایز = <br /> |گفتاورد = <br /> |امضا = امضای دهخدا.jpg<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:دهخدا در جوانی.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در اوان جوانی'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:دهخدا پیری.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در پیرانه‌سری'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> '''علی‌اکبر دهخدا''' لغت‌شناس، مصحّح، شاعر، نویسنده، مترجم، روزنامه‌نگار و طنزنویس، فعال سیاسی و نماینده چند دورهٔ مجلس شورای ملی بود. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> شهرت دهخدا به‌دلیل تلاش‌هایش در تألیف اثر عظیم [[لغت‌نامه]] است، علاوه بر آن، می‌توان او را پیشتاز طنزنویسی مدرن در زبان فارسی امروزی دانست. او یکی از چهره‌های تأثیرگذار مشروطه و دگرگونی‌های پس از آن نیز بود. دهخدا با خلاقیت ادبی خود و آموختهٔ اندیشه مدرن توانست روزنامه «صوراسرافیل» را به سرحد محبوب‌ترین و کاراترین رسانهٔ عصر مشروطه برساند. یادداشت‌های طنز [[چرندوپرند]] او در این روزنامه شاهکاری در تاریخ طنز ادبیات فارسی محسوب می‌شود.&lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر|ص= ۱۷تا۹۴}}&lt;/ref&gt; دهخدا طبع شاعرانه هم داشت که تعدادی از آن در خاطره جمعی ایرانیان از یک صد سال پیش تاکنون به ثبت رسیده و زنده است.<br /> <br /> دهخدا پس از ورود نیروی‌های نظامی روس در جنگ جهانی اول به ایران به ایل بختیاری پناه می‌برد که از آن می‌توان به «فصل جدید زندگی دهخدا» نام برد. پس از آن دهخدا دیگر به‌طور جدی در عرصهٔ سیاسی حضور نیافت و چهل سال عمر خود را به تألیف لغت‌نامه صرف کرد. به تعبیر دهخدا شناخت لغت دریچه علوم و فلسفه مدرن و تمدن‌سازی و لغت‌نامه عامل حیاتی در پاسداری از زبان و هویت جمعی است و به همین علت برخی او را معمار ادبیات فارسی معاصر می‌دانند. دهخدا اعتبار و شهرت سیاسی خود را در خانه محبوس کرد و با تحمل فقر و سختی بسیار، پایه‌های تالیف لغت‌نامه را گذاشت و تنها زمانی مورد حمایت قرار گرفت که سال‌ها از آغاز این راه گذشته بود. &lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> تألیف «امثال و حکم» اثر دیگر دهخداست که خود، آن را تکمیل‌کننده لغت‌نامه می‌داند. «امثال‌ و حکم» و مجلدات اول «لغت‌نامه» با نظارت مستقیم دهخدا چاپ و منتشر شد و آثار دیگر او نظیر چرندوپرند و دیوان اشعار یا توسط دیگران گردآوری شده یا مانند ترجمه‌ها و تصحیحات وی، به‌دلایلی هنوز انتشار نیافته است. او در سن ۷۷ سالگی در تهران درگذشت.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> [[پرونده:دخو.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«دخو» در حیاط روزنامه صوراسرافیل'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ==حکایت‌واره‌ها==<br /> ===استیضاح دهخدای روزنامه‌نگار===<br /> {{گفتاورد تزیینی|پس از دومین توقیف روزنامه صوراسرافیل، دهخدا برای پاسخ به سؤالات نمایندگان به مجلس رفت:<br /> :''«جوان بودم و حاضرالذهن و با مطالعه و آگاه به‌دلایل و براهین مخالفان و حاضر به گفتن پاسخ‌های منطقی به اعتراض‌های ایشان، هر مسئله‌ای را که طرح می‌کردند و هر نکته‌ای را که بر من و نوشتهٔ من گرفتند، با دلایل محکم، جواب‌ها از سنخ سخن خودشان قاطع و مقنع گفتم، آیه را به آیه و حدیث را به حدیث و روایت را به روایت رد کردم و سپس با همان منطق و ابزار به اثبات و صحت مسائل طرح شده در خود پرداختم و کار بدانجا رسید که همه مجاب شدند و به برائت من و حقانیت سخنانم رأی دادند.»''{{سخ}}<br /> نائب‌رئیس مجلس به دهخدا می‌گوید: «... رفیق در مجلس همه حرف‌های خودت را زیرکانه تکرار که کردی هیچ، اثبات هم کردی و مانند گالیله سرانجام گفتی که «با این حال زمین می‌چرخد».&lt;ref&gt;{{پک|سیاقی|۱۳۷۹|ک= خاطرات دهخدا از زبان دهخدا|ص=۹تا۱۰}}&lt;/ref&gt;}}<br /> [[پرونده:دهخدا.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در حیاط منزل، سال۱۳۰۵'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:دانشگاه.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا (رئیس دانشکده حقوق و علوم‌سیاسی) و تاگور (شاعر و فیلسوف هندی) و استادان و دانشجویان حقوق اردیبهشت۱۳۱۱'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:فیش نویسی.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''فیش‌های لغت‌نامه،از یک تا چهارمیلیون برآورد شد. نقل [[سعید نفیسی]]: این تعداد مبالغه است. بیش از ۱۶۰هزار نبود.'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===شأن نزول چرندوپرند===<br /> دهخدا جز به‌ندرت و جز به‌حکم ضرورت، شعر نمی‌گفت و حتی [[چرندوپرند]] را هم در ساعات آخری که روزنامه صوراسرافیل بایستی زیر چاپ می‌رفت، می‌نوشت. دهخدا برای رعدی آذرخشی نقل می‌کند که هر وقت مرحوم میرزاجهانگیرخان و مرحوم میرزاقاسم‌خان با اصرار از من می‌خواستند که برای صوراسرافیل مقاله و چرندوپرند بنویسم، مخصوصاً اینکه شعر بگویم و من طفره می‌رفتم، در آخرین ساعات پیش از چاپ روزنامه مرا در اتاقی محبوس می‌کردند و مقدار زیادی سیگار در دسترسم می‌گذاشتند و من ناچار به نوشتن و سرودن می‌پرداختم.&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر|ص= ۴۴۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===نان و نمک و جان===<br /> امیراعظم با پهلوانان رفاقتی داشت‌. روزی افصح‌المتکلمین مدیر روزنامه خیرالکلام رشت را به استناد رعایت‌نکردن موازین قانون مطبوعات چوب می‌زند. روزنامه‌های تهران مانند صوراسرافیل، از این رخداد مطلع می‌شوند و دهخدا در [[چرندوپرند]] شماره ۱۷، به‌سختی به امیراعظم انتقاد می‌کند و او را ریاکار و دورو می‌نامد. امیراعظم از این مقاله ناراحت می‌شود و به «آقا عزیز» که پهلوان بنامی بود متوسل می‌شود تا دهخدا را سر جای خود بنشاند. دهخدا از ماجرا باخبر می‌شود و به‌طور ناشناس به دیدن آقا عزیز می‌رود و با خوردن نان و نمک او جان خود را می‌خرد.&lt;ref&gt;{{پک|بالایی|۱۳۶۶|ک= سرچشمه‌های داستان کوتاه فارسی|ص= ۶۹}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===روزی که مجلس به توپ بسته شد===<br /> عصر روزی که فردای آن جنگ شد تقی‌زاده به من گفت شما امشب بیایید منزل من، می‌خواهم یک لایحه مفصل و جامع از اعمال ناشایست و کردار ناپسندیده محمدعلی‌شاه تهیه کنم و مواردی را که او برخلاف مشروطیت و قانون اساسی رفتار کرده یک به یک شرح بدهم و خیانت او به ملک و ملت ثابت کنم، تا فردا آن لایحه را در مجلس قرائت نموده و کار او را یکسره کنیم. من شب را منزل تقی‌زاده رفتم و پس از صرف شام چون هوا گرم بود، روی پشت بام رفتم و روی فرشی که گسترده بودم نشستم و قلم در دست گرفتم و تا نزدیک طلوع صبح مشغول به نگارش لایحه مذکور بودم. هوا داشت روشن میشد که لایحه را تمام کردم و چون بسیار خسته بودم خوابم برد تا صدای توپ و شلیک تفنگ مرا از خواب بیدار کرد.&lt;ref&gt;{{پک|یعقوبی|۱۳۷۷|ک= زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۸تا۱۹}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===پناهنده سیاسی===<br /> الان بدون هیچ خجلت، چون چیزی از شما پنهان ندارم عرض می‌کنم سه روز است که با نان و شاه‌بلوط می‌گذرانم... با ۳ونیم فرانک پول که الان در کیف دارم، می‌خواهم محمدعلی‌شاه را از سلطنت خلع کرده و مشروطه را به ایران عودت دهم» &lt;ref&gt;{{پک|افشار|۱۳۵۸|ک= نامه‌های سیاسی دهخدا|ص=۲۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===ملاقات با استبداد===<br /> رضاخان در سال‌های اولیه حکومت خود از دهخدا تقاضای تحریر مقالاتی از نوع [[چرندوپرند]] را داشته است. دهخدا که تمایلی به این کار نداشته است با تجدید چاپ بخشی از مقالات قدیمی خود در «شفق سرخ» هم از خود رفع تکلیف می‌کند، هم از گزند رضاخان در امان می‌ماند. البته بنا به گفته خود دهخدا، وی یکی دو دیدار با رضاخان داشته است.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۸۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===دوره گردی===<br /> کتاب‌فروش دوره‌گرد پیری برای دهخدا کتاب می‌آورد. او کتاب‌ها را معمولا به بهای گران‌تر می‌خرید، زیرا که آن کتاب‌فروش جز خورجین کتابش سرمایه‌ای نداشت. سال‌ها پیرمرد به استاد کتاب می‌فروخت تا روزی از روزها رفت و دیگر بازنیامد، دهخدا به جستجوی او برخاست و دریافت که کتاب‌فروش درگذشته است. و چون بیشتر جست خانواده او را یافت در نهایت عسرت و تنگدستی، زنی با دو فرزند صغیر: یک پسر و یک دختر. بی‌آنکه بگوید کیست و چه آشنایی و نسبتی با آن پیر در‌گذشته دارد وظیفه‌ای برای آن خانواده کوچک معین کرد. مادر خانواده هر ماه به در خانه استاد می‌آمد، سهمش را می‌گرفت و می‌رفت. سال‌ها از پی هم گذشت، پسر در پرتو این کمک بزرگ شد و از آنجا که مایه‌ای به سزا داشت، بعد از تحصیلات خوب، رهسپار دیار فرنگ گردید و استاد، دختر را با جهیزیه مختصری به خانه شوهر فرستاد.&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دامادی| نام =سیدمحمد| پیوند نویسنده = | عنوان = فارسی عمومی | ترجمه = | جلد = | سال = | ناشر = نشر دانشگاه تهران |مکان = تهران | شابک = | صفحه = ۶۴ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===ترانه تبسم===<br /> دکتر رعدی آذرخشی می‌گوید«دهخدا را سر حوصله دیدم گفتم شما سال‌هاست که شعر نگفته اید، آیا اجازه می‌دهید استدعا کنم که در این باب آزمایش بفرمایید؟ دهخدا اول بر این حرف من خندید و بعد گفت چنین خواهشی از من نکنید زیرا از چند سال به این طرف هر وقت خواسته‌ام شعری بگویم خنده‌ام گرفته است. زیرا این سوال به خاطرم رسیده است که چرا گاهی انسان به جای اینکه مطلب و مقصود خود را نثر بیان کند خود را مقید به وزن و قافیه می‌سازد و به شعر روی می‌آورد.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۴۴۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===روح‌القوانین دهخدا===<br /> در مجلس اول حقوقی برای نمایندگان تحت عنوان «مزد وکالت عامه» تصویب شد. تعدادی از وکلا از دریافت پول خودداری و آن را در صندوقی در مجلس واریز کردند. در دوره نمایندگی مصدق، با هدف «روشنی فکر و افزایش معلومات عمومی» پیشنهاد چاپ کتبی را از وجوه این صندوق دادند. مرحوم مصدق، محمد پرویز را دو بار به نزد دهخدا فرستاد تا ترجمه کتاب روح‌القوانین او را از طریق این سپرده چاپ کند. دهخدا هر دو بار مخالفت کرد. بار سوم مصدق به پرویز گفت به نزد دهخدا برو، یا رضایت او را با چاپ ترجمه خود جلب کن یا موافقت او را بگیر که ترجمه این اثر را به دیگری بسپارند. دهخدا که این پیغام را شنید بسیار برافروخت و گفت: «کار غلط بی‌جایی می‌کنید که ترجمه چنین کتابی را می‌خواهید چاپ کنید. من الان برمی‌خیزم و به رضاشاه تلفون می‌کنم و می‌گویم چاپ این کتاب بر ضد تاج‌وتخت تست و برای همین بود که من ترجمه خود را تاکنون انتشار نداده بودم.» این کتاب سال‌ها تنها مورد استفاده فرانسه‌دانان بود تا اینکه در سال ۱۳۲۶ علی‌اکبر مهتدی کتاب را ترجمه و چاپ کرد. &lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۵۵۷تا۵۶۱}}&lt;/ref&gt;<br /> [[پرونده:دهخدا و آذر.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا و مهدی آذر وزیر فرهنگ دولت دکتر مصدق در مهمانی'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===خانه [[لغت‌نامه]]===<br /> مهدی آذر وزیر فرهنگ وقت نقل می کند «یکی دیگر از خدماتی که مرحوم دهخدا به من پیشنهاد کرد ساختن ساختمان تالار درازی در حیاط منزل او بود. من معاون و معمار اداره ساختمان وزارت فرهنگ را به نزد دهخدا بردم تا بار دیگر درباره نحوه ساخت تبادل نظر کرده و هزینه آن را برآورد نمایند. من قسمتی از هزینه را به مناسبت آنکه خانه مسکونی مرحوم دهخدا موقوفه وزارت فرهنگ بود از محل درآمد اوقاف و محل‌های ساختمانی دیگر وزارت فرهنگ تامین کردم و ساختمان شروع شد. به واسطع کودتا ۲۸ مرداد و زندانی شدنم از عاقبت آن بی‌خبر ماندم. بعد از آزاد شدنم دیدم که ساختمان تالار تمام نشده است. بهانه ناتمام ماندن هم کسر بودجه بود. شاه به واسطه کینه‌ای که نسبت به یاران و همکاران مرحوم مصدق داشت، دستور تخلیه آنجا را صادر کرده بود ولی ماموران این کار نظر به بیماری مرحوم دهخدا مسامحه کرده بودند تا زمانی که او فوت کرد.»&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۴۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تفتیش منزل===<br /> فرهاد دهخدا برادرزاده دهخدا نقل می‌کند: «دوسه شب بعد از کودتای ۲۸ مرداد عده ای درجه‌دار و افسر پاسی از شب گذشته منزل عموجان را احاطه کردند! بعداز آنکه از به‌صداآوردن کوبهٔ در نتیجه نگرفتند به سراغ ما آمدند به این نیت که از طریق خانه ما به آنجا شبیخون بزنند! آن‌ها مدعی بودند که هم اینک به آن‌ها راپورت داده شده که جلسه‌ای در خانه استاد برقرار است. ما انکار کردیم؛ اما آن‌ها نپذیرفتند. چند تن از آنان را تا پشت پنجره اتاق کار عموجان همراهی کردیم.آن‌ها دیدند که استاد غرق در مطالعه هستند و با عذرخواهی رفتند.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۱۳۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===(انجمن) ادبای سبعه===<br /> [[سعید نفیسی]] نقل می کند که «هر هفته روزهای پنج‌شنبه، اول شب چند تن از ما در خانهٔ آن مرحوم جمع می‌شدیم. در آن زمان خانه‌ای در خیابان خانقاه در زاویه‌ی کوچهٔ ظهیرالاسلام کرایه کرده بود ، مرحوم [[عباس اقبال آشتیانی]] و مرحوم رشید یاسمی و مرحوم [[عبدالحسین هژیر]] و آقایان [[نصرالله فلسفی]] و [[مجتبی مینوی]] و من مدت‌های مدید در همان خانه گرد می‌آمدیم و سه چهار ساعت اول شب را با او بودیم. [[بزرگ علوی]] و [[صادق هدایت]] نام ما را «ادبای سبعه» گذاشته بودند. پیداست که هر هفته نقل مجلس ما در خانه دهخدا مسائل ادبی بود. همین که مجلس گرم می‌شد پیرمرد یک سینی از تنقل که در این مورد به آن به اصطلاح «مزه» می‌گویند با آنچه با آن می‌آشامند می‌آورد. اقبال و یاسمی و دیگران گاهی به ندرت لب تر می‌کردند.&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===عشق پیری گر بجنبد===<br /> یکی از همکاران دهخدا در سازمان [[لغت‌نامه]] خاطره‌ای از عاشق شدن دهخدا در سن ۶۸ سالگی می‌گوید «خانم ... که دوره‌ی پزشکاری را گذارنده بود به خواست دکتر سرپرست بخش که برای دهخدا احترام فراوانی قائل بود، تزریقات روزانه‌ی استاد را به عهده می‌گیرد. مهربانی و بیمارداری این دوشیزه که دختر ۱۹-۱۸ ساله بود، کم کم سبب می‌شود که استاد بزرگوار دلباخته شود و محبتی پاک و انسانی و دور از هر نوع شائبه و هوس‌های جسمی و زمینی بین‌شان ایجاد می‌شود که آن دختر نیز با فداکاری و خدمتکاری بیشتر نسبت به استاد، این عشق مقدس را به مرحله اعلا می‌رساند. این خدمت از شهریور ۱۳۲۹ شروع شده و تا سال ۱۳۳۱ که استاد به پرستاری و تزریق نیاز داشته، ادامه پیدا می‌کند.»&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۷۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===کاغذ سیگار===<br /> دهخدا برای [[لغت‌نامه]] چهار میلیون فیش نوشت.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۷}}&lt;/ref&gt;از عجایب این بود که قلم و دوات مرتبی نداشت و بارها شد که با سر سوخته‌ی کبریت چیزی نوشت و یادداشت کرد. روی هر کاغذ پاره‌ای که می‌یافت یادداشت می‌کرد. مکرر روی پاکت شیرینی یا میوه و روی کاغذ پاره‌ای که سیگار در آن پیچیده بودند چیزی می‌نوشت. گاهی قوطی خالی کبریت را پاره می‌کرد و روی چوب سفید آن یادداشتی می‌کرد. &lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۷۴}}&lt;/ref&gt;وصیت‌نامه او با دستی لرزان بر پشت کاغذ سیگار هما نوشته شده بود. دهخدا ذیل این وصیت‌نامه نوشته است:«حال دوباره نوشتن ندارم و وصیت من درباره [[لغت‌نامه]] همین است»&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۷}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===واپسین نوا===<br /> دهخدا با صورت متورم و چشمان برآمده دو زانو نشسته بود، بیماری و خستگی ۴۸ سال کار او را از پای درآورده بود. سنگینی ۴۸ سال مطالعه و تحقیق و جستجو شانه‌های ناتوان او را خرد می‌کرد. هزاران جلد کتاب که در مدت ۴۸ سال با او سخن گفته و گفتگو کرده بودند، اینک همه خاموش نشسته و استاد پیر را تماشا می‌کردند. در این هنگام دکتر معین و سیدجعفر شهیدی همکاران صمیمی و مهربان او به عیادتش آمدند. دهخدا در همان حال گفت: پوست بر استخوان ترنجیده، لحظاتی چند به سکوت گذشت. استاد پیر هر چند لحظه یک‌بار به حالت اغما فرو می‌رفت و باز به حالت عادی برمی‌گشت. در یکی از این لحظات لبان دهخدا سکوت سنگین را شکست و گفت «که مپرس» باز چند لحظه سکوت برقرار شد و دهخدا مجددا گفت: «که مپرس» در این موقع آقای دکتر معین پرسید: منظورتان شعر حافظ است: دهخدا جواب داد: بله. دکتر معین گفت: «مایل هستید برایتان بخوانم؟» دهخدا گفت: بله. آنگاه دکتر معین دیوان حافظ را برداشت و غزل را خواند. از آن لحظه به بعد دهخدا به حالت اغما فرو رفت و روز بعد جان سپرد. &lt;ref&gt;مجله آینده، شماره ۹تا۷ ص ۴۷۷تا۴۷۶&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سوانح عمر&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۰تا۱۴}}&lt;/ref&gt;===<br /> [[پرونده:عضوفرهنگستان.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حکم انتصاب علی‌اکبر دهخدا به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران'''&lt;/center&gt;]]<br /> * ۱۲۵۸: تولد در کوچه قاسم علی‌خان محله سنگلج<br /> * ۱۲۶۸: فوت پدر؛ قرارگرفتن تحت سرپرستی یوسف‌خان قزوینی<br /> * ۱۲۷۱: آموزش صرف‌و‌نحو عربی واصول‌ فقه‌وکلام‌ اسلامی زیر نظر حاج‌‌شیخ هادی نجم‌آبادی و شیخ غلام‌حسین بروجردی، به مدت هفت سال<br /> * ۱۲۷۸: تحصیل در مدرسه علوم‌سیاسی و کنارگذاشتن درس به‌مدت دو سال<br /> * ۱۲۸۰: دستیار محمدحسین فروغی در تدریس ادبیات فارسی<br /> * ۱۲۸۲: مأموریت در سفارت ایران در بالکان به‌عنوان منشی معاون‌الدوله غفاری؛ اقامت در وین و سفر به رم، بخارست و پاریس<br /> * ۱۲۸۴: بازگشت به ایران <br /> * ۱۲۸۵: استخدام به‌عنوان معاون و مترجم در راه شوسه خراسان؛ انتشار شب‌نامه‌هایی ضد جهل و خرافات استبداد قاجارها<br /> * ۱۲۸۶: دعوت به همکاری در تحریریه صوراسرافیل؛ انتشار نخستین شماره در دهم خرداد؛ تهدید به مرگ و محاکمه در مجلس شورای ملی (دوره اول) به‌دلیل قلم‌فرسایی در صوراسرافیل<br /> * ۱۲۷۸: انتشار سی‌و‌دومین شماره صوراسرافیل؛ به توپ بستن مجلس شورای ملی به دستور محمدعلی شاه قاجار؛ دستگیری میرزا جهانگیرخان شیرزای و گروهی از روشن‌فکران و مشروطه‌خواهان و اعدام آن‌ها؛ پناهنده‌شدن به سفارت انگلیس و دستور محمدعلی‌شاه به تبعید آن‌ها؛ عزیمت دهخدا به پاریس و سپس ایوردون سوییس<br /> * ۱۲۸۸: انتشار سه شماره از روزنامه صوراسرافیل در تبعید با کمک معاضدالسلطنه (ابوالحسن پیرنیا)، میرزا قاسم‌خان تبریزی و علامه [[محمد قزوینی]]؛ سفر به استانبول برای تقویت انجمن سعادت ایران و انتشار نشریهٔ سروش در استانبول<br /> * ۱۲۸۹: بازگشت به ایران از راه رشت؛ نمایندگی در دوره دوم مجلس شورای ملی به وکالت مردم کرمان و تهران؛ عضویت در حزب اعتدال<br /> * ۱۲۹۰: انحلال مجلس دوم<br /> * ۱۲۹۲: سفر به چهارمحال به دعوت و مصلحت‌اندیشی خوانین بختیاری به‌سبب آغاز جنگ جهانی اول و التیماتوم روسیه تزاری و پاره‌ای عوامل دیگر؛ پناهندگی و سکونت در روستای دزک تا پایان جنگ؛ طرح اولیه برای تدوین [[لغت‌نامه]] و امثال‌وحکم؛ ریاست دفتر وزارت معارف؛ ریاست تفتیش در وزارت عدلیه<br /> <br /> [[پرونده:لغت نامه.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شکستگی پیکر نحیف دهخدا زیر بار ۴۰ سال کار بر روی [[لغت‌نامه]]'''&lt;/center&gt;]]<br /> * ۱۲۹۹: فیش‌برداریِ لغت‌نامه و امثال‌وحکم<br /> * ۱۳۰۰: دریافت امتیاز مجلهٔ هفتگی فردا در شهریور و منتشر نکردن آن<br /> * ۱۳۰۴: نگارش حاشیه‌هایی بر دیوان ناصر خسرو به‌تصحیح نصرالله تقوی و [[مجتبی مینوی]]<br /> * ۱۳۰۶: پذیرش ریاست مدرسه علوم‌سیاسی؛ نگارش حاشیه‌هایی بر دیوان حافظ تصحیح عبدالرحیم خلخالی<br /> * ۱۳۰۸تا۱۳۱۱: انتشار دوره چهارجلدی امثال‌وحکم<br /> * ۱۳۱۳: تغییر نام مدرسه علوم‌سیاسی به مدرسه عالی حقوق و علوم‌سیاسی؛ تصویب رساله ''تحقیقات درباره فرهنگ‌نویسی فارسی'' و کسب رتبه استادی از سوی شورای دانشگاه.<br /> * ۱۳۱۸: چاپ جلد اول لغت‌نامه<br /> * ۱۳۲۰: بازنشستگی از ریاست مدرسه عالی حقوق و علوم‌سیاسی<br /> * ۱۳۲۴: تصویب مجلس شورای ملی برای چاپ لغت‌نامه به پیشنهاد عبدالحمید اعظم زنگنه و حمایت محمد مصدق و چند تن دیگر؛ تألیف و انتشار شرح حال ابوالریحان بیرونی<br /> [[پرونده:کنگره نویسندگان.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کنگره نویسندگان ایران، در تصویر [[صادق هدایت]] و علی شایگان و دهخدا (باعلامت مشخص است) دیده می‌شود'''&lt;/center&gt;]]<br /> * ۱۳۲۵: ریاست کنگره نویسندگان ایران به‌ابتکار هیئت‌مدیره انجمن روابط فرهنگی ایران و شوروی با حضور[[صادق هدایت]]، [[نیما یوشیج]]، [[عبدالحسین نوشین]]، [[بدیع‌الزمان فروزانفر]]، [[پرویز ناتل خانلری]]، کریم کشاورز، علی شایگان، [[علی‌اصغر حکمت]]، [[احسان طبری]]، عباس میلانی، بانو محصصی و فاطمه سیاح<br /> * ۱۳۲۸: تعلیقات بر دیوان سیدحسن غزنوی (اشرف) چاپ محمدتقی مدرس رضوی<br /> * ۱۳۲۹: تشکیل جمعیت مبارزه با بی‌سوادی ایران و انتشار نخستین اعلامیه جمعیت، حاشیه‌هایی بر فرهنگ فرس اسدی طوسی تصحیح عباس اقبال‌آشتیانی<br /> * ۱۳۳۰: عضویت در انجمن هواداران صلح؛ تألیف و انتشار مقاله منشا لغات مجعول فرهنگ فارسی پس از دساتیر؛ انتشار مجموعه مقالات [[چرندوپرند]] به‌همت [[سعید نفیسی]]<br /> * ۱۳۳۲: نگارش مقاله و انجام گفت‌وگوی رادیویی در دفاع از دولت ملی دکتر محمد مصدق؛ شایعه پذیرفتن ریاست شورای سلطنتی پس از خروج محمدرضا پهلوی؛ بازرسی منزل دهخدا پس از کودتای ۲۸مرداد برای کشف محل اختفای دکتر حسین فاطمی؛ بازجویی در دادستانی ارتش و رهاکردنش بعد از نیمه‌شب در منزل مسکونی‌اش<br /> * ۱۳۳۴: انتشار مجموعه اشعار دهخدا به‌کوشش [[محمد معین]]؛ وصیت دهخدا به معین برای ادامه انتشار لغت‌نامه (آبان‌ماه)؛ وخامت وضع جسمانی (آذرماه)؛ نامه به رییس مجلس شورای ملی درخصوص بخشش حق‌التألیف لغت‌نامه به ملت ایران (دی‌ماه)؛ وفات در ۷اسفند<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> [[پرونده:شناسنامه.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تصویری از شناسنامه دهخدا که در آن ایام به سند اظهارنامه ولادت معروف بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> علی‌اکبر دهخدا در تاریخ ۱۲۵۸ در تهران به دنیا آمد. پدر او خان‌‌بابا‌خان قزوینی، خان دو روستا در حوالی قزوین بود که پیش از تولد علی‌اکبر مایملک خود در دو روستا یعنی خانه و زمین و آب را فروخته و به تهران آمد. علی‌اکبر در نه سالگی پدر خود را از دست داد و چیزی نگذشت که دامادهای قیم او دارایی‌های خانواده دهخدا را تصاحب کردند و خانواده دهخدا فقیر شد. <br /> {{سخ}}<br /> دهخدا ده سال نزد غلامحسین بروجردی به تحصیل علوم حوزوی پرداخت.&lt;ref&gt;{{پک|دهخدا|۱۳۵۸|ک= مجموعه مقالات|ص=۵}}&lt;/ref&gt; سپس در آذر ۱۲۷۸ ش به مدرسه علوم سیاسی رفت و دیپلم گرفت. علی اکبر جزو دانش آموختگان و یکی از هفت نفری بود که برای اولین بار وارد اولین محیط آکادمیک مدرن ایران می‌شدند، جایی که در سال ۱۳۱۳ ش نام دانشگاه تهران به خود گرفت. دهخدا پس از به پایان رسانیدن مدرسه علوم سیاسی به خدمت وزارت امور خارجه درآمد و آنگاه که مرحوم معاون‌الدوله‌ی غفاری به سفارت بالکان می‌رفت، دهخدا نیز به همراه او شد و مدت دو سال در اروپا و بیشتر در وین، پایتخت اتریش اقامت کرد.<br /> [[پرونده:مدرسه.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شاگردان کلاس هشتم مدرسه سن لویی در حوالی ۱۲۹۰ ش در کنار دهخدا(شماره۹)'''&lt;/center&gt;]]<br /> {{سخ}}<br /> بازگشت دهخدا به ایران همزمان با آغاز فرایند مشروطیت در سال ۱۲۸۵ بود. ابتدا به مدت شش ماه در اداره شوسه‌ی خراسان که در مقاطعه‌ی حاج‌ حسین‌آقا امین‌الضرب بود، با عنوان معاون و مترجم مسیودوبروک، مهندس بلژیکی استخدام شد.&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۸}}&lt;/ref&gt;<br /> در همین ایام و پس از نه ماه از صدور فرمان مشروطیت میرزا جهانگیرخان شیرازی و میرزا قاسم‌خان تبریزی در جست‌وجوی کسی بودند که در قامت سردبیری روزنامه صوراسرافیل باشد. دهخدا کار سردبیری روزنامه را برعهده گرفت.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۸۳|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۷ }}&lt;/ref&gt; او در هر شماره از صوراسرافیل یک سرمقاله سیاسی و یک [[چرندوپرند]] می‌نوشت و گاهی هم شعر می‌سرود.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۳}}&lt;/ref&gt; بنا بر شواهد دهخدا در همین حوالی در مدرسه سن لویی تدریس داشته ‌است.&lt;ref&gt;عکسی از دهخدا با دانش آموزان مدرسه سن لویی وجود دارد. زندگی‌نامه نویسان این عکس را تفسیر نکرده‌اند اما به راحتی می‌توان جایگاه شاگرد و استادی را از آن تصویر استنباط کرد.&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> دهخدا در جهت احقاق مشروطیت به عضویت کمیته انقلاب که زیرمجموعه اجتماعیون عامیون جبهه تندرو سیاسی بود، درآمد. سپس در پی درخواست محمدعلی‌شاه مبنی بر تبعید و تسلیم سران آزادی‌خواه، همراه با گردانندگان صوراسرافیل و برادرش در مجلس متحصن شد. او در روز به توپ بستن مجلس و آغاز کودتا و استبداد صغیر با کمک سیدحسن تقی‌زاده به سفارت انگلیس در تهران پناه برد و توانست جان سالم به در برد. این دوران ۲۵ روز طول کشید و در نهایت شاه به یک سال تبعید آنها رضایت داد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۳۱تا۴۳}}&lt;/ref&gt; «همگی در کالسکه‌های دولتی نشسته همراه با غلامان سفارت از راه گیلان روانه قفقاز شدند و چون به باکو رسیدند هر یکی به سوی دیگری رفتند».&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =کسروی | نام =احمد| پیوند نویسنده = | عنوان = تاریخ مشروطه ایران | ترجمه = | جلد = | سال = | ناشر = |مکان = | شابک = | صفحه = ۶۵۶-۶۵۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}} احمد کسروی در همین جا ذکر می‌کند «سیدحسین بروجردی گفت: بنا شده است شش نفر از مفسدین که در سفارتخانه انگلیس بودند نفی و تبعید شوند که هر یک را از قرار ماهی ۱۵۰ تومان پول بدهند. جز تقی‌زاده که بی‌نیازی نموده، پولی نگرفت، دیگران گرفتند. &lt;/ref&gt; <br /> <br /> دهخدا به پاریس رفت. در پاریس، فقر مالی، چندان دهخدا را دچار استیصال می‌کند که وی پانسیون را رها کرده و به منزل شیخ [[محمد قزوینی]] پناه می‌برد. این در حالی است که حتی پولی در بساط برای سیر کردن شکم خود نیز ندارد. او بی‌پول، فقیر، شکست خورده و تنهاست. غم غربت، بی‌کفایتی هموطنان، پریشانی خانواده‌اش در ایران، دو چهرگی دوستان، دست به دست هم می‌دهد تا او را به سوی یأس و نومیدی هدایت کند، تا آنجا که حتی به خودکشی فکر می‌کند.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۵۰}}&lt;/ref&gt; اولین تلنگر روحی برای دوری گزیدن از عرصه سیاسی در اینجا رخ می‌دهد. دهخدا در این شرایط کم کم روحیات مبارزه‌طلبی خود را از دست می‌دهد.<br /> [[پرونده:انجمن اخوت.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''انجمن اخوت اسلامی، نشسته از راست به چپ ۱. جلیل ثقفی ۳. مخبرالسلطنه ۵. احمدرضا بیک ۶.علی‌اکبر دهخدا ۷. [[محمد قزوینی]] ۸. معاضد السلطنه ۹. اسماعیل امین‌الملک'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> او سپس با هماهنگی اعتضادالسلطنه به جهت انتشار دوباره صوراسرافیل و پایین بودن هزینه زندگی از پاریس به ایوردون سوییس می‌رود.در آنجا سه شماره از صوراسرافیل را منتشر می‌کند که در اولین شماره آن شعر یادآر را با نام و یاد جهانگیرخان شیرازی شهید مشروطه و مدیرمسئول روزنامه صوراسرافیل سرود و چاپ کرد. با مهاجرت دوباره مشروطه‌خواهان از اروپا به ترکیه، او نیز به ترکیه می‌رود. او در ۱۰ تیر ۱۲۸۸ ش در تاسیس نشریه سروش با فعالان سیاسی مشارکت می‌کند که به فاصله سه ماه ۱۴ شماره به مدیرمسئولی محمد توفیق و سردبیری علی‌اکبر دهخدا منتشر شد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۴}}&lt;/ref&gt; او بعدها در دوران نمایندگی با روزنامه‌هایی مانند «مجلس»، «آفتاب»، «شورا»، «ایران کنونی»، «پیکار» و «شفق سرخ» و هفته‌نامه «جنگل» همکاری داشت اما این همکاری موجب خلق آثار برجسته‌ای نشد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۶}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}} <br /> [[پرونده:بهار و دهخدا.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''علی‌اکبر دهخدا و ملک الشعرا بهار'''&lt;/center&gt;]]<br /> دهخدا بعد از بازگشت به ایران وارد دنیای سیاست عملی شد و به نمایندگی مجلس از سوی مردم کرمان انتخاب شد. البته دهخدا در مجلس دوم برخلاف انتظار به حزب محافظه‌کار اعتدالیون پیوست و مواضعی کاملا خلاف گذشته خود اتخاذ کرد. او تا پیش از نمایندگی از جمله تندروترین چهره‌های سیاسی بود، اما از این پس از همدلی با شاه و اصلاح گام به گام صحبت می‌کرد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۷۱تا۸۱}}&lt;/ref&gt;<br /> مواضع و رویکرد سیاسی او دگرگون شده بود. [[محمدتقی بهار|بهار]] که در حزب مخالف (عامیون) فعالیت داشت، او را جزو رهبران حزب اعتدالیون معرفی می‌کند.&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =بهار | نام =محمدتقی| پیوند نویسنده = | عنوان = تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران | ترجمه = | جلد = | سال = | ناشر = |مکان = | شابک = | صفحه =۱۰تا۹ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; بدین ترتیب می‌توان کنش سیاسی او را در حوادث بعدی از جمله برچیده شدن نهاد مجلس و روی کار آمدن رضاخان بسیار موثر دانست.&lt;ref&gt;یکی از نقش آفرینی‌های حزب اعتدال در دوره مجلس دوم که تبعاتی کم و بیش منفی با خود داشت، پیروزی این حزب در انتخاب نائب‌السلطنه بود که به رای مجلس واگذار شده بود. در دوران سه ساله نیابت سلطنت ناصرالملک، دموکرات‌ها بیش از پیش در تنگنا قرار گرفتند. برخی از جراید آنها تعطیل و برخی از اعضا آن تبعید شدند. البته در نهایت نیز وی در پاسخ به التیماتوم روسیه مبنی بر اخراج مستر شوستر آمریکایی، مجلس را تعطیل و بساط هر دو گروه اعتدال و دموکرات را برچید.&lt;/ref&gt; <br /> {{سخ}}<br /> دهخدا در هنگامه جنگ اول جهانی با نزدیک شدن قوای روس به تهران به همراه بسیاری از سیاسیون دیگر از تهران خارج و به قم و اصفهان رفت و از آنجا به ایل بختیاری پناهنده شد. او ۲۸ ماه در میان ایل بختیاری مهمان لطفعلی‌خان‌ امیر مفخم ایلخانی و پسرش فتحعلی‌خان سردار معظم بود. دومین تکانه روحی دهخدا در اینجا حادث می‌شود و او با استفاده از کتابخانه رییس ایل، مقدمات لغت‌نامه را پی‌ریزی می‌کند. پس از بازگشت به تهران جز مدت کوتاهی در دوران نخست‌وزیری محمد مصدق کار فرهنگی را برگزید و از عرصه سیاست کنار گرفت.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۸۲تا۸۵}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> او برای مدت کوتاهی ریاست دفتر کابینه وزارت معارف و ریاست اداره تفتیش در وزارت عدلیه را عهده‌دار بود. پس از آن به مدت ۱۷ سال ریاست مدرسه علوم‌ سیاسی را داشت. او از این زمان تا پایان عمر، مشغول تالیف لغت‌نامه بوده است. دهخدا در دوران نخست‌وزیری مصدق از جبهه ملی حمایت کرد و آن را جنبشی هم عرض مشروطه دانست. گفته شده است که مصدق پیشنهاد ریاست شورای سلطنتی را پس از خروج شاه از ایران را داده و وی پذیرفته است. <br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:بالین مرگ.jpg|180px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا در بستر مرگ'''&lt;/center&gt;]]<br /> در نهایت علی‌اکبر دهخدا در ۱۳۳۴ به مرگ طبیعی و براثر سکته درگذشت. برخی در پی آن بوده‌اند که مرگ دهخدا را به عوامل حکومت وقت نسبت دهند.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۶۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===بنیان گذاری===<br /> [[پرونده:صور اسرافیل.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نمونهای از روزنامه صوراسرافیل که در حدود ۳۶ شماره به سردبیری دهخدا منتشر شد'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====روزنامه صوراسرافیل====<br /> دهخدا از بنیان گذاران روزنامه صوراسرافیل بود. او به پیشنهاد میرزا جهانگیر‌خان شیرازی و میرزا قاسم خان تبریزی به سردبیری این مجموعه با حقوق ۴۰ تومان ماهانه منصوب شد. صوراسرافیل با بیش از ۲۴ هزار تیراژ پرمخاطب‌ترین جریده وقت بود. مقالات طنز [[چرند‌وپرند]] و سبک عامیانه‌‌ای که در بطن خود مفاهیم و اندیشه مدرن داشت و بار انتقادی زیاد مطالب، با جامعه شهری آن روز ارتباط برقرار می‌کرد و این روزنامه را به اثربخش ترین رسانه عصر مشروطه تبدیل کرده بود.<br /> {{سخ}}<br /> این روزنامه در مجموع پنج بار تعطیل شد. بار اول در شماره ۶ به مدت یک ماه و به علت اعتراض روحانیون به مقالات چرندوپرند بود. بار دوم در شماره ۱۴ به حکم مجلس شش هفته متوقف شد و دهخدا را برای محاکمه فراخواندند. سومین توقف در شماره ۱۹ به علت حمله به دفتر روزنامه بود. چهارمین توقف بعد از شماره ۲۵ بود که علت آن را بیماری دهخدا مطرح کردند. و آخرین تعطیلی سه روز پیش از به توپ بستن مجلس و آغاز استبداد صغیر بود. پس از به توپ بستن مجلس و شهادت میرزا جهانگیرخان سه شماره درسوییس منتشر شد و پس از آن این روزنامه برای همیشه بسته و تعطیل شد.<br /> {{سخ}}<br /> دهخدا مطالب خود را در روزنامه با اسامی مستعار چاپ می‌کرد و تنها در صورتی که مایل بود که مطلبی با امضای خود به چاپ برسد از نام مستعار دخو استفاده می‌کرد. چنانچه می‌بینید در تمام فراز و نشیب‌های این روزنامه علی‌اکبر دهخدا نقش اساسی و حیاتی داشته است. &lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۷تا۲۵}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> ====حوزه مخفی اجتماعیون عامیون====<br /> دهخدا همزمان با روزنامه‌نگاری به کمیته انقلاب که خود شاخه و شعبه‌ای از حوزه اجتماعیون عامیون بود، پیوست و تلاش برای حفظ مشروطیت و نگهبانی از این نهال نوپا را آغاز کرد. برخی از «کمیته انقلاب»، به عنوان «کمیته سری انقلاب ملی» یا «حوزه مخفی اجتماعیون عامیون» نام برده‌اند.<br /> {{سخ}}<br /> در این کمیته دو نفر ناطق درجه اول تهران، یعنی آقا سیدجمال‌الدین اصفهانی و ملک‌المتکلمین و سه نفر نویسنده و روزنامه‌نگار درجه اول تهران، یعنی میرزاجهانگیرخان شیرازی، میرزاعلی‌اکبر دهخدا و سیدمحمدرضا مساوات و چند نفر از وکلای آزادی‌طلب فعالیت داشتند. این کمیته علاوه بر اتخاذ سیاست‌های تعیین‌کننده در پیشبرد اهداف مشروطه، در شکل‌گیری نیروهای نظامی که به مجاهدین شهرت داشتند و در کودتای محمدعلی‌شاه از مدافعان مشروطیت و مجلس محسوب می‌شدند، نقش مهمی داشت. &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =عمواوغلی | نام =حیدر| پیوند نویسنده = | عنوان = چکیده انقلاب | ترجمه = رضازاده ملک| جلد = | سال = | ناشر = |مکان = | شابک = | صفحه = ۴۳تا۲۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:دانش اصفهانی دهخدا.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''علی‌اکبر دهخدا و حسین دانش اصفهانی نویسنده و از اساتید وقت زبان و ادبیات فارسی دانشگاه استانبول'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====نشریه سروش====<br /> در سال ۱۲۸۸ ش نشریه سروش به مدیرمسئولی محمد توفیق و سردبیری علی‌اکبر دهخدا تاسیس شد. سروش مروج افکار و دیدگاه‌های اعضای انجمن سعادت ایران به ریاست معاضدالسلطنه بود.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۹۳}}&lt;/ref&gt; هدف از انتشار این نشریه، تقویت رابطه ایران و عثمانی در برابر روس و انگلیس بود. خط سیاسی که پس از عزیمت مشروطه خواهان و دهخدا به ایران، همچنان دنبال می‌شد. نشریه سروش ۱۴ شماره در استانبول منتشر شد و پس از وقفه‌ای کوتاه انتشار خود را در تهران از ادامه داد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۶۳تا۶۵}}&lt;/ref&gt;مقالات دهخدا در سروش عمدتا سرمقاله‌های سیاسی هستند و از مقاله‌های طنزآمیز [[چرندوپرند]] در آنها نشانی نیست.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۰}}&lt;/ref&gt; با توجه به موضوع نگارش چرندوپرند تردیدی باقی نمی‌ماند که رهبر واقعی و اصلی سروش تهران نیز مرحوم دهخدا بوده و در بین هیات تحریریه آن سمت مرشدی داشته است. &lt;ref&gt;رضوانی، محمداسماعیل، مجله آینده، شماره ۹تا۷، ص ۵۰۷&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> ====جمعیت مبارزه با بی‌سوادی ایران====<br /> این جمعیت در بهار ۱۳۳۰ با انتشار اعلامیه‌ای اعلام موجودیت کرد. دهخدا یک هفته پس از انتشار اعلامیه در مصاحبه‌ای با نشریه کبوتر‌صلح می‌گوید:«سه ماه است جمعیت مبارزه با بی‌سوادی را تاسیس کرده‌ایم. هدف ما این است که دور از کش‌مکش‌های سیاسی برای همه امکان باسواد شدن را در مدتی کوتاه فراهم کنیم. دفتر جمعیت را دایر کرده‌ایم. امیدواریم بتوانیم مجله‌ای هم داشته باشیم. برای توسعه تشکیلات خود در دهات و قصاب نقشه داریم. همه باید به ما کمک کنند از علما و روحانیون گرفته تا ارباب قلم، وعاظ، دوستاداران ادب و بالاخره همه باسوادان»&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۳}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:دهخدا معین.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''پاسداران ادب فارسی در کنار یکدیگر. محمد معین و علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====سازمان لغت‌نامه دهخدا====<br /> سازمان [[لغت‌نامۀ]] دهخدا نخستین سازمان در ایران است که برای تألیف فرهنگ لغت یا واژه‌نامه تأسیس شده است. حیات این سازمان در دی ماه سال ۱۳۲۴ خورشیدی، حدود ۳۰ سال پس از آنکه دهخدا طرح تألیف لغت‌نامه را ریخت، با تصویب مجلس شورای ملی، در خانۀ دهخدا در خیابان ایرانشهر تهران آغاز شد. در سال ۱۳۳۴ با درگذشت دهخدا این سازمان به دو اتاق در کنار عمارت مجلس در میدان بهارستان منتقل گردید. بنابر وصیت دهخدا دکتر [[محمد معین]] سرپرستی ادارۀ را برعهده گرفت و دیگر یاران دهخدا، دکتر [[سیدمحمد دبیرسیاقی]] و دکتر [[سیدجعفر شهیدی]] او را یاری دادند. در آذرماه ۱۳۳۶ بنابر مصوبۀ مجلس این سازمان با بودجۀ پیش‌بینی شده به دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران منتقل شد. در سال ۱۳۵۳ شادروان دکتر محمود افشار، ساختمانی در محل موقوفات خود به سازمان لغت‌نامه دهخدا اهدا کرد. از سال ۱۳۸۳ سازمان لغت‌نامۀ دهخدا و اعضا و کارکنان آن در ساختمان بزرگی که توسط دانشگاه تهران در محل موقوفات دکتر محمود افشار ساخته شد مستقر گردیده‌اند. &lt;ref&gt;مقدمه لغت‌نامه دهخدا، ص ۴۰۷&lt;/ref&gt;<br /> ===اندیشه===<br /> اندیشه سیاسی دهخدا سه فصل دارد و دارای تلاطم‌ها و تغییر نگرش‌های بسیاری است. فصل اول مربوط به دوران پیشا مشروطه و نقش سردبیری دهخدا در روزنامه صوراسرافیل است. اعضای روزنامه صوراسرافیل بیشتر مشی سوسیالیستی داشتند و سیدحسن تقی‌زاده به عنوان نماینده اندیشه سوسیال دموکراسی با این مجموعه در رفت و آمد بود. دهخدا «ياري به روستائيان و ضعفا و فقرا و مظلومين» را سرلوحه قرار داده و مسائلی مانند واگذاری زمین به کشاورزان را مطرح می‌کرد. در آن زمان ایران هنوز صنعتی نشده بود و عموم روشنفکران بیشتر با پدیده استبداد مبارزه می‌کردند و سخن‌ها بیشتر بر حول شعار حریت می‌گردید.<br /> {{سخ}}<br /> [[پرونده:دهخدا بختیار.jpg|160px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تصویر دهخدا در روزگاری که به ایل بختیاری پناهنده شده بود.'''&lt;/center&gt;]]<br /> با آغاز استبداد صغیر و تبعید دهخدا فصل دوم اندیشه سیاسی وی در حال شکل‌گیری است. او به فرانسه می‌رود و با اندیشه‌های جاری در آن دیار روبرو می‌شود. فقر و مشکلات شدید روحی، روند تغییر بنیادهای فکری را در وی تسریع می‌بخشد، به طوری که پس از بازگشت به ایران دقیقا رودررو دوستان سابق خود می‌ایستد و با همان اشخاصی که روزی در چرندوپرند به بار انتقاد می‌گرفت هم پیمان می‌شود. دهخدا که روزی به معاضدالسلطنه نامه نوشت و گفت «می خواهم محمدعلی‌شاه را از سلطنت خلع کرده و مشروطه را به ایران عودت دهم» از شاه و درباریان ، اشراف و خان‌زادگان حمایت و از اصلاحات ذیل شاه صحبت می‌کرد. <br /> {{سخ}}<br /> دهخدا در زمان جنگ جهانی اول و یورش ارتش روس به ایران، به نزد مخالفان مشروطه پناه می‌برد. در این زمان او به ترجمه آثار منتسکیو می‌پردازد و به فکر اجرای مشروطه به سبک مشروطه‌خواهی فرانسه است. ترجمه‌هایی که پس از بازگشت از تبعید و حمایت از رضاشاه به پستوخانه می‌ریزد و هیچ‌گاه اجازه انتشار آن را نمی‌دهد. روزگار دهخدا در ایل بختیاری و بی‌پناهی وی بار دیگر بر روحیات او غالب می‌شود و این‌بار روح گریز از فعالیت سیاسی را در او زنده می‌کند. این عهد تا واپسین روزهای زندگی وی باقی می‌ماند و تنها در دوره‌ای از نخست‌وزیری محمد مصدق در پی تحقق رویای اجرای مشروطه به سبک فرانسه تلاش‌هایی می‌کند که به سرعت با کودتای ۲۸ مرداد خاموش می‌شود.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۶تا۹۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===نام‌های مستعار===<br /> دخو پرکاربردترین نام مستعار دهخداست. دخو، دخوعلی، خرمگس، رزنومه‌چی، غلام گدا، آزادخان علی‌اللهی، خادم الفقرا، دخوعلی شاه، نخود همه آش، برهنه خوشحال،&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=}}&lt;/ref&gt; سگ حسن دله، اسیرالجوال &lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=}}&lt;/ref&gt; نام‌های مستعار دیگری است که دهخدا مقالات [[چرندوپرند]] را امضا کرده است. او در سرمقاله‌های صوراسرافیل را که جنبه سیاسی داشتند ع.ا.دهخدا امضا می‌کرد و تنها در شماره آخر نام کامل او به صورت میرزا‌علی‌اکبر‌خان‌ قزوینی با عنوان دبیر و نگارنده درج شده است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:دهخدا پرتره.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا همیشه مردی فقیر بود و در خانه‌های استیجاری و موقوفی زندگی می‌کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> ===منزلی که زندگی می‌کرد===<br /> دهخدا در منزلی در خیابان طالقانی تهران زندگی می‌کرد. این خانه موقوفه وزارت فرهنگ بود. بعدها این خانه محل استقرار اعضای سازمان [[لغت‌نامه ]] شد. پس از مرگ دهخدا سازمان لغت‌نامه به جایی دیگر منتقل شد و خانه از سوی دولت وقت ضبط شد.<br /> <br /> === در هنرهای هفتگانه ===<br /> نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و آثار سمعی‌و‌بصری هنرمندان نشان می‌دهد که دهخدا تنها در میان اهالی ادب مورد توجه نبوده است. درباره علی‌اکبر دهخدا فیلم سینمایی با نام زندگی دهخدا به کارگردانی محمدرضا ورزی و تهیه کنندگی علی لدنی در سال ۱۳۸۶ ساخته شد و در صدا و سیما و شبکه خانگی انتشار یافت.&lt;ref&gt;[https://tv2.ir/News/30574.html سینمایی دهخدا]، شبکه دو سیما.&lt;/ref&gt;بخش‌های قابل توجهی از مستند شناسای سخن به کارگردانی منوچهر مشیری به شخصیت ادبی دهخدا اختصاص یافته است.&lt;ref&gt;[https://www.mehrnews.com/news/4235354/%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%AE%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B4%D8%AF مستند پرتره «شناسای سخن» آماده نمایش شد]، خبرگزاری مهر.&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> https://www.aftabir.com/news/view/2007/dec/02/c5c1196596566_art_culture_media_serial.php/دهخدا-به-شبكه-دوم-می-آید<br /> {{سخ}}<br /> هادی حیدری و بهمن عبدی از جمله کاریکاتوریست‌هایی هستند که از شمایل دهخدا، سوژه کارتن ساختد. علی‌اکبر صنعتی نقاش و مجسمه‌ساز نامی نیز دو پرتره نقاشی و یک مجسمه از دهخدا ساخته است. مجسمه با همکاری شخص دهخدا و کار ماسک برداری از چهره ایشان انجام شد.&lt;ref&gt; www.instagram.com/aliakbarsanati_foundation صفحه اینستاگرام مربوط به علی‌اکبر صنعتی .&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;170px&quot; perrow=&quot;5&quot;&gt;<br /> پرونده:صنعتی یک.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری از علی‌اکبر صنعتی، تاریخ اثر ۱۳۵۷، آبرنگ، از مجموعه خصوصی'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:صنعتی دو.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری دیگر از علی‌اکبر صنعتی،‌آبرنگ، تاریخ اثر ۱۳۶۶، از مجموعه خصوصی<br /> '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:صنعتی سه.jpg|&lt;center&gt;'''مجسمه دهخدا، اثری دیگر از علی‌اکبر صنعتی، گچ فرنگی، تاریخ اثر ۱۳۲۸، مجموعه موزه صنعتی تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:هادی حیدری.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری از هادی حیدری'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:جوانی دهخدا.jpg|&lt;center&gt;'''دهخدا در قاب نقاشی، اثری از بهمن عبدی'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> [[پرونده:آرم کتاب سال.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تاکنون چند صد کتاب دانشگاهی در جشنواره کتاب سال دهخدا به داوری گذاشته شده است'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:تمبر.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''رونمایی از تمبر دهخدا در کمتر از یک‌سال از سپری شدن پیروزی انقلاب نشان دهنده نقش وی در ادبیات معاصر است'''&lt;/center&gt;]]<br /> ===یادبودها===<br /> ====تمبر====<br /> در سال ۱۳۵۸ به پاس خدمات دهخدا و در روزهای اتمام چاپ آخرین مجلدات [[لغت‌نامه]] و به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد وی، تمبری زده شد. <br /> ====نشان دهخدا====<br /> از سال ۱۳۹۴ جایزه کتاب سال اعضای هیات علمی دانشگاه‌های سراسر کشور ویژه علوم انسانی با عنوان نشان دهخدا به قلم برتر اهدا می‌شود.این نشان طی برگزاری جشنواره‌‌ای و سه دوره داوری آثار نویسندگان برگزار می‌شود. شورای سیاستگذاری جشنواره از نمایندگان وزارت علوم، وزارت کار، وزارت فرهنگ و ارشاد، نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور، خانه کتاب،‌ اداره کل ارشاد استان تهران و انتشارات علمی فرهنگی است.&lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13970822000580/جایزه-جشنواره-نشان-دهخدا-آب-رفت-تقدیر-از-استاد-پیشکسوت-علوم-انسانی خبرگزاری فارس]، جایزه جشنواره نشان دهخدا آب رفت!/ تقدیر از استاد پیشکسوت علوم انسانی.&lt;/ref&gt; <br /> ====به نام دهخدا====<br /> تلاش فرهنگی دهخدا از چشم و نظر صاحبان و اهالی فرهنگ دور نبوده و مراکز علمی و فرهنگی بسیاری به نام وی نهاده شده است. دانشگاه غیرانتفاعی دهخدا قزوین و مرکز آموزش علمی و کاربردی دهخدا تکاب آذربایجان غربی، کتابخانه عمومی دهخدا در تهران (شهرری و مجیدیه) چهارمحال بختیاری، بجنورد،‌ایلام، نجف آباد، سیستان و بلوچستان، همدان، شهرکرد و تعداد بیشماری مدارس ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان و فنی و حرفه‌ای در سراسر کشور به نام دهخدا وجود دارد. علاوه بر مراکز علمی و فرهنگی خیابان‌هایی نیز به نام وی در اصفهان و تهران و ... نامگذاری شده است. <br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''محمد قزوینی: «جای افسوس خواهد بود که ذوالفقار علی در نیام و زبان آقای دهخدا در کام باشد.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۱۸}}&lt;/ref&gt;'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ====[[پرویز ناتل خانلری]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:پرویز ناتل خانلری.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر از اهاجی رکیک بعضی از شعرا بگذریم در ادبیات قدیم ما مزاح و انتقاد طنزآمیز بسیار کم است و تنها نمونه عالی آن آثار عبید زاکانی است؛ اما در ادبیات جدید دهخدا موسس و مبتکر این نوع است. انتقادهای پر از نیش و کنایه او باب تاره‌ای در ادبیات معاصر فارسی گشود. این مقالات دهخدا پر از کنایه‌ها و طعنه‌های زیرکانه و لطیف است. دهخدا در این مقالات طبقات مختلف زمان را که سد راه پیشرفت جامعه بودند، به باد مسخره گرفته است.»''&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۵تا۲۶}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[ابوالقاسم پاینده]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:ابوالقاسم پاینده.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«مقالات طنزآمیز و فکاهی او پرمایه و غنی هستند، و خوانندگان را به حیرت وامی‌دارند که چگونه نویسنده آنها از خفایای زندگی طبقه ممتاز دوره خود مطلع بوده است. از نظر حالت نوشته‌های دخو از چنان دقتی برخوردارند که گویی مجمع یا مجامع مخفی یا تشکیلاتی که زاییده انقلاب مشروطیت بودند او را از آن خفایا باخبر می‌کردند. «وابستگی به نویسنده به این مجامع با قراین قوی مسلم است و شاید تفاوت سرنوشت او با میرزاجهانگیرخان شیرازی، که یکی بی‌خبر به کام مرگ رفت و در زنجیر باغ‌شاه جان داد، و یکی به وقت مناسب جیم شد، از همین جا بود.»''&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۳۰}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[محمد بهارلو]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«دهخدا نخستین نویسنده زبان‌آموزی بود که نشان داد کالای مترسلان، و به تعبیر استاد بهار «مترادف‌بافان»، آوردن کلمات مطنطن و مزین و ذکر مترادفات و معلومات لفظی دیگر مصرف ندارد. در واقع استعداد دهخدا در قیاس با سایر نویسندگان ساده‌نویس معاصر او در این بود که توانست فارسی عامیانه را با نثر مرسل کلاسیک از بالای سر جماعت «مترادف‌باف» به یکدیگر متصل کند، اتفاق فرخنده‌ای که مفهوم نویسندگی را از سخن‌پردازی متمایز ساخت.»''&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۸۴}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[ایرج پزشکزاد]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:ایرج پزشکزاد.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«شاید آنهایی که لغت‌نامه‌اش را نشناخته بودندبهتر و روشن‌تر می توانستند راجع به چرندوپرندش قضاوت کنند. آن موقع دهخدا هنوز آخرین پرده نقش باشکوه خود را بازی نکرده بود، ولی با همه اینها اگر بخواهیم هنر دهخدا را براساس مقالات انتقادی [[چرندوپرند]] قضاوت و بررسی کنیم، و اگر در همان اثر انسانیت و نوع‌دوستی و هدف‌های عالی او را کنار بگذاریم باز سبک و شیوه نوشته‌اش را به عنوان یک هزل‌نویس و طنزنویس فوق‌العاده می‌یابیم.»'' &lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۹۳}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[منوچهر آتشی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:منوچهر آتشی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«شناخت دهخدای شاعر از آن رو ضرورت دارد که نه تنها شعرهای استوار و پر جان و جوهری ساخته که گاه با آثار اساتید فن پهلو می‌زند، بلکه هم از آن روی که دهخدا یکی از معدود کسانی است که پیش از نیمایوشیج آغاز به نوآوری در شعر فارسی کرد. نشانه نوآوری او در شعر، یا در واقع احساس نیاز به نوگرایی را می‌توان از شیوه آغاز شاعری او دریافت.»'' &lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۱۰}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[عبدالحسین زرین‌کوب]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:Zarinkoub.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«او از بنیاد‌گذاران شعر و نثر فارسی محسوب می‌شود. حسن کار دهخدا در این بود که در دوره‌ای از عمر - عهد جوانی خویش - برای جمعی بیشتر از عام خلق سخن گفت، و در دوره‌ای دیگر -اوان پیری- بیشتر برای جمعی معدود، و در هیچ یک از دو دوره نه دعوی شاعری کرد نه کسانی را که شیوه‌ای غیر از شیوه او داشتند درخور نقد یا رشک یافت.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۱۸۳}}&lt;/ref&gt; }} <br /> <br /> ====[[مهدی اخوان‌ ثالث]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:اخوان برای دهخدا.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«نثر دهخدا راه‌هایی گشود و در جهات مختلف پیروان و ادامه‌دهندگان توانایی یافت و شعرهای به زبان عامیانه‌اش نیز بنیاد پیگیری‌ها و راه و روشهایی کمابیش جدید گشت زیرا مواد تازه و موجبات تحول در آنها بیشتر و ریشه‌دارتر بود. چنانچه می‌دانیم این‌گونه شعر و نثر او توانست نقطه شروع و مبنای تکامل و تحولی بشود که بحثی مبسوط و معروف دارد که به آن آشناییم.»'' &lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۱۱}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[محمدرضا شفیعی کدکنی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمدرضا شفیعی کدکنی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«کار عظیم و مردانه استاد علی‌اکبر دهخدا درباره واژگان زبان فارسی از کارهای کارستانی است که توفیق انجام آن را باید موهبتی الهی برای زبان فارسی و برای بنیادگذار آن به شمار آورد. دهخدا در چند حوزه فرهنگ ما کارهای استثنایی و بزرگ عرضه کرده است. تنها امثال و حکم او کافی است که مولفی را در زبان پارسی جاودانگی بخشد تا چه رسد به [[لغت‌نامه]] بزرگ او. عظمت کار دهخدا وقتی آشکار‌تر می‌شود که می‌بینیم او در عرصه خلاقیت ادبی نیز در دو حوزه شعر و نثر از پیشاهنگان تجدد و تحول است.»'' &lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۶۰}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[غلام‌حسین یوسفی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:غلامحسین یوسفی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«دهخدا در زندگی ادبی مردی پرتلاش و با پشتکاری شگفت‌انگیز بود. در سراسر عمر خود از کار و کوشش باز نایستاد. چنانکه حتی در ایام عزلت در چهارمحال بختیاری به تالیف فرهنگ فرانسه به فارسی دست زد و روح‌القوانین منتسکیو را ترجمه کرد. آثار معروف و گرانقدر او از جمله امثال و حکم و [[لغت‌نامه]] و متون متعددی از شعر و نثر فارسی که تصحیح کرده و مقالات تحقیقی که نوشته، حاصل مطالعه و تتبع چهل و پنج ساله او در ادب فارسی است و نمودار عشقی سرشار به زبان و فرهنگ ایران زمین.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۴۵}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[یحیی آرین‌پور]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:یحیی آرین پور.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«دهخدا گاهی به تفنن شعر می‌سرود. اما شاعری صفت اصلی او نیست. این منظومه‌های معدود، که دکتر معین در مجموعه‌ای گردآورده، به واسطه ممارسمت او در کتب متقدمان و تسلط وی بر لغات کهن غالبا چنان با کلمات مهجور و نامانوس و اصطلاحات کهنه و قدیمی و امثال و شواهد و کنایات پر است که کلام او را واقعا به سبک و شیوه گویندگان نخستین همانند و فهم و درک آن را برای پارسی‌زبانان امروز دشوار می‌سازد.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۶}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[عمران صلاحی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:عمران صلاحی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«دهخدا این‌گونه پیروزی نثر را بر نظم اعلام کرده است. آن هم در اوایل قرن بیستم. قرنی که درآن گرایش به داستان و رمان بیشتر از شعر بوده است. شعر فارسی قرن‌ها بار مقولات مختلف را بر دوش می‌کشید. از جمله بار داستان و مقاله و حتی طب را. دهخدا کمک کرد تا شعر به شعریت خود برسد. او نوعی راه ظهور نیما را صاف کرده است.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۴۴۸}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[رضا براهنی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:رضا براهنی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«نثر دهخدا، پلی است بین قصه‌نویسی و روزنامه‌نویسی؛ نثری است روزنامه‌ای که به جای آن که یک روزنامه‌نگار بنویسد، یک ادب‌دان واقعی می‌نویسد؛ نثری است که عامیانه است بدون آن که مبتذل باشد؛ و طنز است بدون آن که به هجو بیانجامد؛ و نثری انتقادی است بدون آن که فقط در سطح انتقاد بماند؛ نثری است که از طریق تصویرهای طنزآمیز انتقادی به دنبال سرگرمی نیز می گردد. و البته طنز دهخدا بهترین طنز اجتماعی است که داریم، بدون آن که آن‌چنان سنگین بشود که مردم نفهمند؛ و بی‌آن که آن‌قدر سبک شود که از حدود طنز خارج شود؛ و یا مثل طنزی که بعضی از این «چیچو فرانکو»‌های مطبوعاتی می‌نویسند، فقط مضحک باشد.»''&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۰۰}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[سعید نفیسی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:سعید نفیسی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«اگر مرحوم دهخدا کتابی جامع همه لغات فارسی و عربی که در زبان ما به کار می‌رود آماده می‌کرد و برای هر کلمه از نظم و نثر فصل شاهدی می‌آورد و بدین وسیله تاریخ همه کلمه را در این زبان معلوم می‌کرد حتما کاری کرده بود که هیچ جای خرده‌گیری نداشت و همیشه مرجع همه‌ی دانشمندان ایران می‌شد و خود به تنهایی می‌توانست آن را به پایان برساند و در زنده بودن خود نتیجه‌ی بسیار مهم آن را ببیند. مولف باید تنها کلمات خودی و بیگانه را که تاکنون در زبان آمده است ضبط کند و نه اینکه هر کلمه‌ای را از هر زبان دیگری می‌خواهد و عقیده دارد باید وارد زبان بشود کلمه‌ی فارسی بشمارد و آن را هم ضبط و تعریف کند.»''&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۱۷۷}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[سیدابوالقاسم انجوی‌شیرازی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:سیدابوالقاسم انجوی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«دهخدا بود که نخستین‌بار زبان محاوره‌ی مردم را به صورت صحیح و دور از غلط‌های دستوری ابداع کرد. این نکته نباید فراموش بشود که نوشتن به زبان محاوره یا به زبان مردم کوچه و بازار کاری است بسیار ظریف و دشوار، آن‌چه امروزه به نام زبان مردم می‌بینید، غالبا غلط و پر از اشتباه است.»''&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=۷۳}}&lt;/ref&gt;}} <br /> <br /> ====[[غلام‌علی رعدی آذرخشی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:غلام‌علی رعدی آذرخشی.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]]''«اصولا ذوق و قریحه دهخدا در شعر و نثر جدی و عامیانه و حتی در مجاورت عادی بیشتر به طنز و کنایه و انتقاد از اوضاع اجتماعی رغبت داشت و چون موجبات و مقتضیات این امر در محیط صدر مشروطیت با وجود موانع و مخاطرات سیاسی مختلف آماده‌تر بود طبع و استعداد پر مایه او خودبه‌خود به اقتضای اوضاع و احوال و یا به هر دو جهت، گرایشی به سرودن و نوشتن شعر و نثر اجتماعی و انتقادی، جدی و فکاهی پیدا کرد و نمونه‌هایی انگشت شمار ولی بدیع، در نهایت پختگی و سلاست و سادگی و اثربخشی و مقبولیت پدیدآورد... با سپری شدن آن دوره و مقتضیات ... آن هم ناچار دم در کشید.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۲۲۴}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[محمد معین]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد معین.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«مسلم است که به نسبت عظمت [[لغت‌نامه]] اشتباهات و خطایای بسیار در آن راه یافته و هیچ کس بیش از مرحوم دهخدا و اعضای لغت‌نامه از این لغزش‌ها آگاه نیستند. مرحوم دهخدا می‌فرمود در تالیف عظیمی مانند لغت‌نامه تا ده هزار اشتباه معفو است.»''&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۳}}&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ====[[صادق هدایت]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:صادق هدایت.jpg|40px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در نوشتن امثال و حکم دوستانش هر چه می‌یافتند و داشتند به او کمک می‌کردند، و بیش از همه، [[صادق هدایت]] به ایشان کمک کرد، و مجموعه‌ای داشت از امثال عامیانه در یک کتاب دویست صفحه‌ای، که در حدود دو هزار مثل در آن نوشته بود، این کتاب را بی‌مضایقه در اختیار دهخدا گذاشت»'' &lt;ref&gt;از سخنرانی [[مجتبی مینوی]] در جلسه یادبود هدایت،{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۴}} و نیز کتاب عقاید و افکار درباره هدایت، ص ۱۰۸&lt;/ref&gt;}}<br /> <br /> ===دیگران از زبان دهخدا===<br /> [[پرونده:دهخدا مصدق.jpg|170px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''دهخدا از دولت مصدق حمایت کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====برای محمد مصدق====<br /> «در زمانی که دولت مصدق تحت فشار اقتصادی بود، علی‌اکبر دهخدا مبلغ ده هزار تومان بلاعوض همراه با نامه‌ای برای مصدق فرستاد. مصدق ضمن قدردانی این مبلغ را بازگرداند تا در ایام انتشار اوراق بهادار قرضه ملی از آن اوراق خریداری کند. دهخدا در بخشی از این نامه نوشت: «قربانت شوم، اگر دل یک کتاب چند هزار صفحه بود، دلم می‌خواست آن کتاب را به ضمیمه این نامه برای شما بفرستم تا معلوم شود همه صفحات آن مشحون از ذکر جمیل و تمجید و تجلیل بشردوستی و وطن‌پرستی و شجاعت و فداکاری شخص شخیص شما است.»&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۰۶}}&lt;/ref&gt;<br /> ===دهخدا از زبان دهخدا===<br /> * «بسیاری برآنند که اگر [[لغت‌نامه]] بدون اعلام طبع می‌شد، بهتر بود. بالعکس معتقدیم چون در عصر ما فرهنگ اعلامی به زبان فارسی، آن هم بدین تفصیل، تدوین و طبع نشده است و ما این کار را هم ضمن تالیف و تدوین لغت‌نامه انجام داده‌ایم، دریغ است بخش اعلام را جدا کرده و دور بیندازیم. نویسنده یقین دارد که محققان به مرور به لزوم طبع اعلام توجه بیشتری خواهند فرمود و نقایص آنها را رفع خواهند نمود.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۷۵}}&lt;/ref&gt;<br /> * «اگر قائد و باعث من نام و نان بود و اگر کتاب لغت‌نامه برای پول و کسب شهرت نوشته می‌شد این نبود، مرا هیچ چیز از نام و نان به تحمل این تعب طویل جز مظلومیت مشرق در مقابل ظالمین و ستمکاران غربی وانداشت. می‌دیدم که مشرق باید به هر نحو شده است با اسلحه تمدن جدید مسلح گردد و آن آموختن علوم امروز بود. پس بایستی آن علوم و فنون را ترجمه کنیم. و این میسر نمی‌سود جز بدین‌گونه که اول لغت را بدانیم.»&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۴۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==کتاب شناسی==<br /> ===آثارمنتشر شده===<br /> ====کتب برجسته====<br /> * '''لغت نامه''': [[لغت‌نامه]] دهخدا عظیم‌ترین فرهنگ فارسی است که تالیف آن مدت چهل و پنج سال به درازا کشید. چاپ لغت‌نامه نخستین بار در سال ۱۳۱۹ در چاپ‌خانه بانک ملی آغاز شد و جلد اول آن در ۴۸۶ صفحه به چاپ رسید و سپس به دلیل شروع جنگ جهان دوم چاپ آن متوقف ماند تا مجلس شورای ملی در ۲۵ دی ۱۳۲۴ طرح پیشنهادی تعدادی از نمایندگان را برای تامین هزینه‌های چاپ لغت‌نامه تصویب کرد. طبق وصیت دهخدا محمدمعین و سیدمحمد هاشمی بر چاپ مجلدات کتاب از حیث علمی و فنی مامور شدند. کار چاپ و انتشار مجلدات مختلف لغت‌نامه، پس از مرگ دهخدا، تا سال ۱۳۵۹ ادامه یافت.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۵تا۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> * '''امثال و حکم''': دهخدا، چنان که خود روایت کرده، مواد کتاب امثال و حکم را ضمن آنکه کتاب‌ها و آثار ادبی زبان فارسی را به قصد تحقیق در لغت برای فرهنگ بزرگ خود، لغت‌نامه، مطالعه می‌کرد، گرد آورد؛ به عبارت دیگر این کار عظیم خود فرع کار بزرگ‌تری بود که لغت‌نامه است و به سال‌های ۱۳۱۱-۱۳۰۸ در چهار جلد چاپ شد.<br /> * '''چرندوپرند''': مقالات طنز اجتماعی و سیاسی دهخدا با نام [[چرند‌وپرند]] که یادداشت‌های روزنامه صوراسرافیل تهران و ایوردون (سوییس) و روزنامه‌های سروش و ایران کنونی و آفتاب بود، جمع‌آوری و منتشر شده است. سعید نفیسی مقالات چرند‌وپرند وی را از روزنامه صوراسرافیل تهران برای اولین بار استخراج کرد و در کتاب شاهکارهای نثر فارسی معاصر در تهران در سال ۱۳۳۰ به طبع رسانید.<br /> * '''مقالات دهخدا''': تاکنون کتب متفاوتی در بررسی و گردآوری مقالات دهخدا چاپ و منتشر شده است که می‌توان به کوشش‌های محمد معین و محمد دبیر سیاقی و دیگران اشاره کرد.<br /> * '''دیوان اشعار''' دیوان اشعار دهخدا نخستین بار، در زمان حیات دهخدا، به همت عالی عبدالغفار طهوری، مدیر انتشارات طهوری، و سپس دکتر محمد معین به ترتیب در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۳۴ شمسی منتشر شد. <br /> * '''شرح حال ابوریحان بیرونی''' این رساله نخستین بار در مهرماه ۱۳۲۴ با نام شرح حال نابغه شهیر ابوریحان محمد بن احمد خوارزمی بیرونی در ۸۴ صفحه توسط انتشارات اداره کل نگارش وزارت فرهنگ منتشر و سپس در لغت‌نامه تجدید چاپ شد. <br /> {{سخ}}<br /> ====تصحیحات و دواوین====<br /> * '''تعلیقات بر دیوان ناصر خسرو''' دیوان قصاید و مقطعات ناصر خسرو قبادیانی به تصحیح نصرالله تقوی و مقدمه سیدحسن تقی‌زاده و تعلیقات مجتبی مینوی در سال‌های ۱۳۰۷-۱۳۰۴ به ضمیمه روشنایی‌نامه و سعادت‌نامه به طبع رسید. یادداشت‌های دهخدا در تصحیح اشعار در مقدمه‌ای مفید و سودمند در همین کتاب درج است. پس از آن‌که نسخه قدیمی دیوان ناصر خسرو متعلق به سال ۷۳۶ هجری قمری پیدا شد و مجتبی مینوی و مهدی محقق به تصحیح دیوان پرداختند که بسیاری از تصحیح‌های قیاسی دهخدا درست بوده است.<br /> * '''تصحیح صحاح الفرس''' از صحاح الفرس، که دومین کتاب لغت فارسی کهن موجود است، تاکنون سه نسخه به دست آمده است که یک نسخه متعلق به کتابخانه استاد دهخداست. استاد آن را تصحیح کرده و مقدمه ای بر آن نوشته‌اند. عبدالعلی طاعتی تصحیح این کتاب را به عنوان پایان‌نامه دکتری ادبیات فارسی به عهده گرفته و یادداشت‌های دهخدا را در طی کتاب خود با ماخذ وارد کرده است. این کتاب در سال ۱۳۵۵ توسط انتشارات بنگاه ترجمه و نشر کتاب منتشر شده است.<br /> * '''تصحیح دیوان سیدحسن غزنوی''' این دیوان در اختیار دهخدا قرار گرفت و او تصحیحاتی نوشت که به اهتمام مدرس رضوی در سال ۱۳۲۸ به طبع رسید.<br /> * '''تصحیح دیوان حافظ''' دهخدا بر دیوان حافظ چاپ خلخالی (۱۳۰۶) و دیوان حافظ چاپ [[محمد قزوینی]] (۱۳۲۰) تحشیه نوشته است. بعدها دکتر معین تعلیقات او بر نسخه طبع قزوینی را در مجله دانش منتشر کرد.&lt;ref&gt;مجله دانش، سال دوم، شماره هشتم&lt;/ref&gt;<br /> * '''تصحیح لغت فرس اسدی''' تصحیحات لغت فرس اسدی به قلم استاد دهخدا در طی سال‌های متمادی در حواشی دو نسخه چاپ هرن و چاپ مرحوم عباس اقبال یادداشت شده است. قسمتی از این تصحیحات در مجله یغما و مجله دانش به طبع رسیده است.<br /> <br /> ===آثارمنتشر نشده===<br /> * '''پندها و کلمات قصار''' مجموعه‌ای است شامل جمله‌های کوتاه و حاوی مطالب فلسفی و نغز استاد دهخدا که منتشر نشده است.<br /> * '''فرهنگ فرانسه به زبان فارسی''' این کتاب هنوز چاپ نشده است. <br /> ====تصحیحات و دواوین====<br /> * '''تصحیح دیوان ابن یمین''' نسخه تصحیح شده این دیوان به دست دهخدا در کتابخانه مجلس موجود است. این اثر چاپ نشده است.<br /> * '''تصحیح یوسف و زلیخا''' یک نسخه خطی با تصحیح دهخدا از این دیوان موجود بوده است. حاشیه‌نوشته‌های مذکور تاکنون چاپ نشده است.<br /> * '''تصحیح دیوان سوزنی سمرقندی''' نسخه تصحیح شده دهخدا از دیوان سوزنی در کتاب‌خانه سازمان [[لغت‌نامه]] موجود است. این اثر چاپ نشده است.<br /> * '''تصحیح مسعود سعد''' بخشی از این دیوان توسط دهخدا تصحیح شده که هنوز به چاپ نرسیده است.<br /> * '''تصحیح دیوان منوچهری''' به واسطه پاره ای از بهم ریختگی‌های یادداشت‌های دهخدا، تنقیح و تدوین یادداشت‌های او بر دیوان منوچهری مقدور نشده و هنوز به طبع نرسیده است.<br /> * '''تصحیح دیوان فرخی سیستانی''' دهخدا تصحیح دیوان فرخی را به کمک تعدادی از همکاران فاضل خود که با او محشور بوده‌اند از روی نسخ متعدد خطی و چاپی انجام داده اما تاکنون به چاپ نرسیده است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۵۲تا۶۸}}&lt;/ref&gt;<br /> ====ترجمه‌ها====<br /> * '''ترجمه روح القوانین اثر منتسکیو''' این اثر تاکنون منتشر نشده است.<br /> * '''ترجمه عظمت و انحطاط رومیان اثر منتسکیو''' این کتاب نیز هنوز به چاپ نرسیده است<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ====لغت‌نامه====<br /> * دهخدا تا روزهایی که زنده بود در خانه خود سرپرستی اداره سازمان [[لغت‌نامه]] را برعهده داشت. هر روز صبح از ساعت ۸ تا اذان ظهر و از ۳ بعدظهر تا پاسی از شب روی زمین می‌نشست و فیش می‌نوشت. صبح روز بعد فیش‌ها را برداشته و مرتب می‌کردند و باز روز از نو. لغت‌نامه مشتمل بر ۲۰۰ هزار واژه اصلی، حدود ۶۰۰ هزار ترکیب و قریب ۸۰ هزار اعلام اشخاص و اعلام جغرافیایی، ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار شاهد منثور و منظوم برای معنی واژه‌ها و ترکیب‌ها است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۳}}&lt;/ref&gt;<br /> * با تصویب مجلس شورای ملی در ۲۵ دی ۱۳۲۴ و تایید دهخدا گروه وسیعی از دانشمندان و محققان به کمک دهخدا شتافتند تا کار تهیه و تنظیم فیش‌ها را سر و سامان دهند.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۴}}&lt;/ref&gt;<br /> * دهخدا در تهیه و تنظیم لغت‌نامه، بنا به گفته سیدجعفر شهیدی سه دسته همکار داشت. دسته اول معمولا دانشجویان مدرسه‌های عالی بودند که کار فیش‌برداری را انجام می‌دادند. دسته دوم مترجمین زبردستی بودند که برای تکمیل کار مطالبی را از زبان‌های دیگر به فارسی برگرداندند و دسته سوم استادانی بودند که در کار تالیف لغت‌نامه زیرنظر دهخدا با وی همکاری داشتند. از جمله این استادان می‌توان به [[محمد معین]]، خان‌بابا بیانی، [[غلام‌حسین صدیقی]]، ذبیح‌الله صفا، [[سیدجعفر شهیدی]]، [[سیدمحمد دبیرسیاقی]]، عبدالحمید اعظم زنگنه اشاره کرد.&lt;ref&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۴۶}}&lt;/ref&gt;<br /> ====امثال و حکم==== <br /> * دهخدا در امثال و حکم و حکایت‌های بازنویسی شده آن به همان سبک پر تکلف قدما بازگشت و راهی را که با درخشش آغاز کرده بود، ادامه نداد.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۹۷}}&lt;/ref&gt;<br /> * امثال و حکم شامل امثال و حکم، قصه‌های کهن و اصطلاحات، اخبار و احادیث، به ترتیب حروف الفبا تنظیم شده و شان نزول هر مثل ذکر شده است. روش دهخدا نوعی کار تطبیقی است و نشان می‌دهد که اغلب مثل‌های عرب ریشه فارسی دارد. در این کتاب به نکته‌های علمی و تاریخی هم توجه شده است.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۴۳}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====چرند‌و‌پرند====<br /> * چرندوپرندها زبانی گزنده و لحنی شوخ داشت، آن‌طور که مردم کوچه و بازار از هر قشر و طبقه می‌پسندیدند. به تعبیری جملات و ترکیبات ادبی دهخدا در [[چرندوپرند]]، به خلاف شیوه رایج ادبی، به زبان جاری توده‌های مردم نزدیک است و کوشش شده در شیوه بیان خارق عادت عمل شود. نثر دهخدا از زبان زنده و جاری مردم، مثل‌ها و متل‌ها، کنایه‌ها و متلک‌ها، تکیه‌کلام‌ها و اصطلاح‌ها، دشنام‌ها، شوخی‌ها و اعتقادها و خرافه‌های مردم مدد می‌گیرد.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۵تا۲۶}}&lt;/ref&gt;<br /> * پیدایش عامل لحن زبان، تغییر زاویه دید، شکست زمان، نقش گفتگو در پیشبرد روایت و به کارگیری زبان توصیفی متفاوت برای تیپ‌های مختلف اجتماعی، برخی از ویژگی‌های مقالات دهخدا در صوراسرافیل است.<br /> * چرندوپرند به عنوان شاخصی از آغاز یک دوره جدید ادبی دارای ارزش و اعتبار ویژه‌ای است که اهل نظر جملگی آن را تایید می‌کند و آن را سنگ‌بنای سبکی در نثر فارسی می‌دانند که بعدها در یکی بود یکی نبود [[محمدعلی جمال‌زاده|جمال‌زاده]] به عنوان اولین داستان‌نویس فارسی تبلور پیدا کرد.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۹۷}}&lt;/ref&gt;<br /> * دهخدا برای هر چرندوپرند و بیان هر ایده و مطلب تازه‌ای که به ذهنش می‌رسید سبک و شیوه‌ای تر و تازه انتخاب می‌کرد. گاهی مطالبش را به صورت نامه یا پاسخ آن‌ها و عریضه و شکواییه می‌نوشت و گاهی هم به صورت مقاله‌ای که گرده‌ای شبیه داستان‌های کوتاه و نمایشنامه‌های نویسندگان نسل پس از خود داشت.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۲۵تا۲۶}}&lt;/ref&gt; <br /> * این مقالات را با آثار عبیدزاکانی مقایسه کرده اند. <br /> <br /> ===آثار ترجمه شده از دهخدا به زبان‌های دیگر===<br /> Charand-o Parand, Revolutionary Satire from Iran, Ali Akbar Dehkhoda, 1907-1909, Janet Afary, John R. Perry, Yale University Press<br /> <br /> ==منبع شناسی==<br /> آمیختگی شخصیت ادبی و سیاسی ممتاز علی‌اکبر دهخدا موجب توجه بسیاری از نویسندگان به بررسی زندگی و اندیشه وی گشته است. او را شاید بتوان به عنوان یکی از زنده ترین چهره‌های ایرانی در میان پژوهش‌ها و بالاخص سوژه زندگی‌نامه نویسان نامید. درباره او کتاب‌ها و مقالات بیشماری نوشته شده است<br /> <br /> * '''دخوی نابغه&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان = دخوی نابغه | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۴| ناشر = نشر گل آقا |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;، [[ولی‌الله درودیان]] ''': گزیده‌ای از مقالات چاپ نشده یا کمتر دیده شده علی‌اکبر دهخدا را در این کتاب جمع آوری کرده است. گردآورنده در نخستین بخش کتاب، اظهارنظرها و بازتاب‌های چاپ اول این کتاب را همراه با زندگی‌نامه‌‌ای از دهخدا نگاشته و طبع کرده است. آثار و تالیفاتی که از دهخدا در این کتاب درج شده عبارت است از نگاهی به «ترجمه عظمت و انحطاط رومیان و ترجمه روح‌القوانین اثر منتسکیو»، «فرهنگ فرانسه به فارسی»، «شرح‌حال ابوریحان محمدبن احمد خوارزمی بیرونی» و تصحیح و تحشیه دیوان‌های ناصرخسرو، سیدحسن غزنوی، حافظ، منوچهری، فرخی سیستانی، مسعود سعد سلمان، سوزنی سمرقندی، ابن یمین، یوسف و زلیخای منسوب به فردوسی، صحاح‌الفرس، لغت فرس اسدی، [[امثال و حکم]]، مجموعه مقالات و دیوان اشعار. <br /> از همین نویسنده آثار دیگری نیز در شرح دهخدا وجود دارد که می‌توان به سه کتاب دهخدای شاعر (نقد و بررسی)&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان =دهخدای شاعر (نقد و بررسی) | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۶۲| ناشر = نشر امیرکبیر |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;، برگزیده و شرح آثار دهخدا (مجموعه ادب جوان) &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان =ب رگزیده و شرح آثار دهخدا (مجموعه ادب جوان) | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۴| ناشر = نشر فرزان روز |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; و بازخوانی چرندوپرند دهخدا &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =درودیان | نام =ولی‌الله| پیوند نویسنده = | عنوان = بازخوانی چرندوپرند دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۸| ناشر = نشر سوره مهر |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; و دهخدا مرغ سحر در شب تار&lt;ref&gt;{{پک|درودیان|۱۳۸۳|ک= دهخدا، مرغ سحر در شب تار|ص=}}&lt;/ref&gt; اشاره کرد.<br /> [[پرونده:دخوی نابغه.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مجموعه مقالات دهخدا که توسط انتشارات گل آقا منتشر شده است'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:نامه‌های سیاسی دهخدا.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نامه‌های سیاسی دهخدا به کوشش ایرج افشار'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:محمد دبیر سیاقی.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''پیش از محمد دبیرسیاقی دیوان اشعار دهخدا راعبدالغفار طهوری و محمد معین منتشر کرده بودند'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''خاطرات دهخدا از زبان دهخدا، محمد دبیرسیاقی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دبیر سیاقی | نام =محمد| پیوند نویسنده = | عنوان = خاطرات دهخدا از زبان دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۵۹| ناشر = نشر کتاب پایا |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': مرحوم [[محمد دبیرسیاقی]] همکار دهخدا در سازمان [[لغت‌نامه]] بود و همین همکاری و صمیمیت و شناخت بی‌واسطه‌ موجب شده که به اسناد دست اول و دست‌نوشته‌های منتشر نشده بسیاری از دهخدا دسترسی داشته باشد. دبیرسیاقی راه دهخدا را ادامه داد و می‌توان وی را در کنار [[محمد معین]] مبلغ قابل اعتماد کارنامه دهخدا دانست. دبیرسیاقی در کتاب‌هایی دیگری چون '''مقالات دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دهخدا | نام =علی‌اکبر| پیوند نویسنده = | عنوان =مجموعه مقالات | کوشش = سیدمحمد دبیر سیاقی | جلد = | سال = ۱۳۵۸| ناشر = نشر گلشن |مکان = | شابک = | صفحه =۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' و '''دیوان اشعار دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =دبیر سیاقی | نام =محمد| پیوند نویسنده = | عنوان = دیوان اشعار دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۶۶| ناشر = نشر تیراژه |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''' آثاری از دهخدا را تنظیم و منتشر کرده است.<br /> * '''صوراسرافیل و علی‌اکبر دهخدا، کامیار عابدی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =عابدی| نام =کامیار| پیوند نویسنده = | عنوان = صوراسرافیل و علی‌اکبر دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۹| ناشر = نشر کتاب نادر |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': کامیار عابدی در این مجموعه پس از مقدمه‌ای در باب انقلاب مشروطه و بنیادهای فرهنگی آن، نکاتی درباره روزنامه صوراسرافیل بیان می‌کند و در پی آن شرحی از زندگی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی علی‌اکبر دهخدا همراه با تحلیلی در باب آرای سیاسی و اجتماعی، همچنین سروده‌ها، آثار و پژوهش‌های وی به دست می‌دهد .<br /> * '''نامه‌های سیاسی دهخدا، ایرج افشار&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =افشار | نام =ایرج| پیوند نویسنده = | عنوان = نامه‌های سیاسی دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۵۸| ناشر = نشر روزبهان |مکان =تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': [[ایرج افشار]] در مقدمه کتاب می‌نویسد«در این دفتر، آن مقدار از نامه‌های علی‌اکبر دهخدا که جنبه سیاسی و اجتماعی دارد و به دست من افتاده است به چاپ ‌می‌رسد تا علاقمندان نسبت به احوال او بتوانند از این نوشته‌ها در نگارش و تحقیق آنچه درباره او نوشته می‌شود بهره درست ببرند و دهخدا را از روی نوشته‌های دوستانه و سیاسی‌اش بیشتر و بهتر بشناسند.» در این کتاب نامه‌های دهخدا به سید نصرالله تقوی، سید محمد صراف، ابوالحسن معاضدالسلطنه، [[محمد قزوینی]] و نامه‌های اداری وی در زمان راه‌سازی خراسان چاپ شده است.<br /> * '''احوال و افکار علی‌اکبر دهخدا، عباس قنبرزاده ''': نمونه‌ای از شرح حال نویسی و جمع‌آوری خاطراتی از دهخدا را می توان در اثر عباس قنبرزاده مشاهده کرد. <br /> * '''معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا، شهناز مرادی‌کوچی و فتح‌الله اسماعیلی‌گلهرانی ''': آن‌چه در این کتاب عرضه می‌شود کوششی است برای نشان دادن و ارزیابی کردن کم و کیف فعالیت ادبی و فرهنگی و سیاسی علامه علی‌اکبر دهخدا، از طریق ثبت پاره‌ای از آثار خود او و همچنین آرا و نظراتی که نویسندگان، شاعران، محققان، منتقدان درباره حیات سیاسی و اجتماعی و آثار ادبی و فرهنگی او نوشته‌اند.&lt;ref&gt;{{پک|شهناز|۱۳۸۲|ک= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|ص=۹تا۱۰}}&lt;/ref&gt; شهناز مرادی‌کوچی و فتح‌الله اسماعیلی‌گلهرانی علاوه بر گردآوری مقالات و هماهنگی موضوعی بین آنان، زندگی‌نامه مفصلی از دهخدا نوشتند که شاید بتوان آن را کامل‌ترین و مستند‌ترین اثر در معرفی دهخدا دانست. <br /> * '''همنوا با مرغ سحر؛ زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا، بلقیس سلیمانی ''': عناوین این کتاب شامل از تولد تا مبارزه، از مبارزه تا تبعید، مبارزه در غربت، دهخدا در عرصه سیاست، قافله مرگ، علامه علی‌اکبر دهخدا مبتکر یا موسس نثر نوین فارسی، دهخدا و سوسیالیسم، لغت‌نامه بنایی سترگ، در کسوت شاعری، شعر فکاهی، اشعار متجددانه، شعر سنتی، منابع و گزیده اشعار. این کتاب به نویسندگی بلقیس سلیمانی منتشر شده است.<br /> * '''یاد آر ز شمع مرده یاد آر؛ زندگی، نقد و تحلیل اشعار دهخدا، سحر مازیار ''': سحر مازیار در ابتدای کتاب نوشته است «گردآوری این کتاب تلاشی است در جهت شناساندن دهخدا با تمرکز بر وجه شاعرانه او و اشعارش. از آن رو که کتاب‌ها و مقالات بسیاری در باب زندگی سیاسی او نوشته شده، ما در این کتاب به وجه سیاسی او کمتر پرداخته‌ایم و در کنار وجه شاعریش تا حدودی نیز به جنبه طنزپردازی او توجه نشان داده‌ایم، چرا که بسیاری از اشعار مهم او در قالب طنز سراییده شده است. در مجموع باید گفت که این کتاب مجموعه‌ایست از جستارهایی که در باب شعر دهخدا و جنبه شاعری او نگاشته شده است.»&lt;ref&gt;{{پک|مازیار|۱۳۶۲|ک= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|ص=۱۰}}&lt;/ref&gt; مقالات این کتاب شامل عناوین طنز دهخدا، دهخدای شاعر، یاد و خاطرات، گزیده اشعار و کتاب‌شناسی است.<br /> * '''زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا با تاکید بر جنبه سیاسی آن، رضا یعقوبی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =یعقوبی | نام =رضا| پیوند نویسنده = | عنوان = زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا با تاکید بر جنبه‌های سیاسی آن | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۷| ناشر = نشر زهد |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': سعی رضا یعقوبی بر آن بوده است تا حد امکان، با استفاده از مدارک و مستندات موجود به جمع‌بندی و تنظیم خلاصه‌ای از زندگی آن بزرگوار با تاکید بر جنبه‌های مختلف فعالیت‌های سیاسی وی بپردازد. وی در مقدمه کتاب می‌نویسد: «علت عمده شهرت و برجستگی علی‌اکبر دهخدا فعالیت‌های سیاسی وی است و همین امر ما را بر آن داشت که با انتشار کتاب حاضر قسمتی از دین خویش را به یکی از عناصر فرهنگ‌ساز این سامان ادا کنیم.»&lt;ref&gt;{{پک|یعقوبی|۱۳۷۷|ک= زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا|ص=۱۸تا۱۹}}&lt;/ref&gt;<br /> * ''' علی‌اکبر دهخدا، علی‌اکبر ولایتی&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =ولایتی | نام =علی‌اکبر| پیوند نویسنده = | عنوان =[[علی‌اکبر دهخدا]] | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۹۳| ناشر = نشر امیرکبیر |مکان = تهران | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': جلد هشتم از مجموعه آفرینندگان فرهنگ و تمدن اسلام و بوم ایران که به کوشش علی‌اکبر ولایتی منتشر شده است. این کتاب در 9 فصل تدوین شده است. فصل اول درباره اوضاع سیاسی - اجتماعی ایران در دوران قاجار است. فصل دوم کتاب «تولد در عصر استبداد» نام دارد و در فصل سوم که «دمیدن صور اسرافیل» نام دارد، چگونگی به راه افتادن نشریه صور اسرافیل روایت می‌شود. فصل چهارم کتاب درباره «اندیشه‌های سیاسی - اقتصادی» دهخدا است. فصل پنجم این کتاب، درباره «لغت‌نامه دهخدا» است. «امثال و حکم دهخدا» هم در فصل ششم کتاب مورد بررسی قرار گرفته است. نمونه‌هایی از شعر دهخدا در فصل هفتم کتاب با عنوان «دهخدای شاعر» بررسی شده است. در فصل هشتم هم آثار دهخدا تجزیه و تحلیل شده‌اند. فصل نهم و پایانی کتاب هم سالشمار زندگی دهخدا است که منابع و ماخذ تهیه کتاب را در برمی‌گیرد.&lt;ref&gt;[https://www.mehrnews.com/news/1562834/علی-اکبر-دهخدا-به-قلم-علی-اکبر-ولایتی-منتشر-شد علی‌اکبر دهخدا به قلم علی‌اکبر ولایتی منتشر شد]، خبرگزاری مهر.&lt;/ref&gt;<br /> * ''' مسافر روشنی، میترا بیات&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =بیات | نام =میترا| پیوند نویسنده = | عنوان =مسافر روشنی | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۷| ناشر = نشر سروش |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''': این رمان - مستند به نویسندگی میترا بیات براساس زندگی علی‌اکبر دهخدا نوشته شده است. محمدباقر رضایی از طرف «گروه اخلاق و زندگی شهروندی»&lt;ref&gt;[http://radiotehran.ir/NewsDetails/?m=104124&amp;n=207393 داستان زندگی علی‌اکبر دهخدا یک هفته در کتاب شب رادیو تهران]، صدای جمهوری اسلامی ایران.&lt;/ref&gt; این رمان را در سال ۱۳۹۶ برای سلسله برنامه کتاب شب رادیو تهران تنظیم کرد و با صدای بهروز رضوی پخش شد.&lt;ref&gt;[http://book.iranseda.ir/DetailsAlbum/?VALID=TRUE&amp;g=124756 مسافر روشنی]، ایران صدا.&lt;/ref&gt; <br /> {{سخ}}<br /> علاوه بر این می‌توان به کتابچه '''علی‌اکبر دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =سالاری | نام =حسن| پیوند نویسنده = | عنوان =[[علی‌اکبر دهخدا]] | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۹۲| ناشر = نشر محراب قلم |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' از مجموعه دانشوران دیروز و امروز انتشارات محراب قلم به کوشش حسن سالاری برای گروه سنی کودک و نوجوان؛ ''' علی‌اکبر دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =بهمن | نام =مهناز| پیوند نویسنده = | عنوان =دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۸۲| ناشر = نشر موسسه‌ فرهنگي‌ مدرسه ‌برهان |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' به کوشش مهناز بهمن در ۹۹ صفحه با نشر موسسه‌ فرهنگي‌ مدرسه ‌برهان؛ '''حکایت‌های دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =صفاخواه | نام =محمدحسین| پیوند نویسنده = | عنوان = حکایت‌های دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۸| ناشر = نشر قدیانی |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt; ''' گزیده حکایت‌های ترتیبی از لغت‌نامه دهخدا به انتخاب محمدحسین صفاخواه؛ '''گزیده آثار دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =احمدی گیوی | نام =حسن| پیوند نویسنده = | عنوان = گزیده آثار دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۷۵| ناشر = نشر قطره |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''' به انتخاب حسن احمدی گیوی و '''علامه علی‌اکبر دهخدا&lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =جانزاده| نام =علی| پیوند نویسنده = | عنوان = علامه علی‌اکبر دهخدا | ترجمه = | جلد = | سال = ۱۳۶۲| ناشر = نشر جانزاده |مکان = | شابک = | صفحه = | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''' به اهتمام علی جانزاده اشاره کرد.<br /> <br /> === مقاله شناسی===<br /> درباره دهخدا و بررسی اندیشه سیاسی و نقد ادبی وی صدها مقاله ژورنالیستی و علمی وجود دارد. از جمله می‌توان به چرندوپرند دهخدا و مکان در طنزنویسی فارسی نوشته [[ایرج افشار]]، دهخدا، شاعر یا استاد شعر؟ نوشته [[عبدالحسین زرین کوب]]، درباره اثر بزرگ علی‌اکبر دهخدا: امثال و حکم نوشته [[احسان طبری]]، سرمقاله‌های سروش استانبول نوشته مهرداد سلیمی، دهخدا به عنوان آغازگر تحول نوشته [[مهدی اخوان‌ثالت]]، دخو نوشته [[غلام‌حسین یوسفی]] اشاره کرد.علاوه بر این نام دهخدا به عنوان یک فصل در بسیاری از کتاب‌های تاریخی، ادبی، اجتماعی و سیاسی دیده می‌شود. <br /> <br /> === پایان‌نامه‌های مرتبط با دهخدا ===<br /> * تحلیل و نقد نکات دستوری لغت‌نامه دهخدا، شهرزاد نیازی، دکتری تخصصی، ۱۳۹۱<br /> * بررسی شعر «یاد آر ز شمع مرده یادآر» دهخدا و مقلدان آن، محمدمهدی منصور، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۱<br /> * بررسی و تحلیل شگردهای طنزآفرینی علی‌اکبر دهخدا در چرندوپرند و دیوان اشعارش، سیداحمد پارسا، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۵<br /> * بازتاب اندیشه‌های سیاسی-اجتماعی علی‌اکبر دهخدا بر تحولات سیاسی دوران مشروطه، محمد قدمگاهی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲<br /> * کتاب شناسی توصیفی - انتقادی دهخدا، محترم قربانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * صور خیال در اشعار دهخدا، مجتبی نعیمی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * زمینه‌های استبدادستیزی و استبدادپذیری در امثال و حکم دهخدا، مصطفا قهرمانی ارشد، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * رویکرد چندرشته‌ای به وجوه طنز در امثال و حکم دهخدا، حمیده مظفری، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹&lt;ref&gt;[https://ganj-beta.irandoc.ac.ir/#/search?basicscope=1&amp;keywords=علی%20اکبر%20دهخدا پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با علی‌اکبر دهخدا.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===ناشران آثار دهخدا===<br /> انتشارات دانشگاه تهران و انتشارات‌ امیرکبیر ناشر دو اثر مهم دهخدا یعنی [[لغت‌نامه]] و امثال‌ و حکم است.<br /> <br /> ==نوا و نگاه== <br /> قطعه نوار مغناطیسی که دقایقی صدای ضبط شده از علامه دهخدا است را دکتر حسن رهارود به کتابخانه مجلس اهدا نمود. علی ططری نقل می‌کند «به اتفاق چند تن از دوستان به منزل ایشان رفته بودیم. در بین اوراق و کتاب‎های کتابخانه به ناگاه چشمانم به جعبه‎ای فلزی افتاد که در لابلای کتاب‎ها افتاده بود، جعبه را بیرون آوردم که روی آن نوشته بود صدای دهخدا، از آقای دکتر رهاورد پرسیدم، ایشان تأیید نمودند که تنها صدای بازمانده از دهخدا همین است و آن را از دهخدا گرفته است. البته بعدها یعنی تقریباً دو سه هفته بعد متوجه شدم قرینه همین نوار را مؤسسه دهخدا در اختیار دارد که آنها از دستیار دهخدا یعنی دبیر سیاقی گرفته بودند.» &lt;ref&gt;[http://tehranshenasi.com/1396/11/08/%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/ تهران شناسی]، روایت تنها صدای موجود و ضبط شده از علی‌اکبر دهخدا.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:دست اول.jpg|&lt;center&gt;'''نامه‌ای به مجلس شورای ملی، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:دست خط.jpg|&lt;center&gt;'''یاد آر ز شمع مرده یاد آر، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:دست خط دوم.jpg|&lt;center&gt;'''نامه‌ای به مجلس شورای ملی، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:شعری از دهخدا.jpg|&lt;center&gt;'''شعری از دهخدا، نمونه‌ای از دست‌خط علی‌اکبر دهخدا'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= سلیمانی|نام= بلقیس|عنوان= همنوا با مرغ سحر، زندگی و شعر علی‌اکبر دهخدا|سال= ۱۳۷۹|ناشر= ثالث |مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بالایی|نام= کریستف|عنوان= سرچشمه‌های داستان کوتاه فارسی|ترجمه= احمد کریمی حکاک|سال= ۱۳۶۶|ناشر= پاپیروس |مکان= تهران}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= دبیرسیاقی|نام= سیدمحمد|عنوان= خاطرات دهخدا از زبان دهخدا|سال= |ناشر= کتاب پایا|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =درودیان|نام=ولی‌الله|عنوان= دهخدا مرغ سحر در شب تار|سال= ۱۳۸۳|ناشر= اختران|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی۱= شهناز|نام۱ = مرادی کوچکی|نام خانوادگی۲= فتح‌الله|نام۲= اسماعیلی گلهرانی|عنوان= معرفی و شناخت علی‌اکبر دهخدا|سال= ۱۳۸۲|ناشر= قطره|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب| نام خانوادگی= یعقوبی|نام= رضا|عنوان= زندگی‌نامه علامه علی‌اکبر دهخدا با تأکید بر جنبه‌های سیاسی آن|سال= ۱۳۷۷|ناشر= زهد|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= مازیار|نام= سحر|عنوان= یادآر ز شمع مرده یادآر، زندگی، نقد، تحلیل اشعار دهخدا|سال= ۱۳۶۲|ناشر= سخن|مکان= تهران|شابک= }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= افشار|نام= ایرج|عنوان= نامه‌های سیاسی دهخدا|سال= ۱۳۵۸|ناشر= روزبهان |مکان= تهران| شابک= }}<br /> == پیوند به بیرون ==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://www.farsnews.com/news/13970822000580/جایزه-جشنواره-نشان-دهخدا-آب-رفت-تقدیر-از-استاد-پیشکسوت-علوم-انسانی|عنوان= جایزه جشنواره نشان دهخدا آب رفت!|ناشر= خبرگزاری فارس|تاریخ انتشار= ۲۲آبان۱۳۹۱|تاریخ بازدید= ۵مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://www.mehrnews.com/news/4235354/%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%AE%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B4%D8%AF|عنوان= مستند پرتره «شناسای سخن» آماده نمایش شد|ناشر= خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۵اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۲شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://www.mehrnews.com/news/1562834/علی-اکبر-دهخدا-به-قلم-علی-اکبر-ولایتی-منتشر-شد‏|عنوان= علی‌اکبر دهخدا به‌قلم علی‌اکبر ولایتی منتشر شد|ناشر= خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۲فروردین۱۳۹۱|تاریخ بازدید= ۳شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://book.iranseda.ir/DetailsAlbum/?VALID=TRUE&amp;g=124756‏|عنوان= فایل صوتی مسافر روشنی|ناشر= ایران صدا|تاریخ بازدید= ۸شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://radiotehran.ir/NewsDetails/?m=104124&amp;n=207393|عنوان= داستان زندگی علی‌اکبر دهخدا یک هفته در کتاب شب رادیو تهران|ناشر= صدای جمهوری اسلامی ایران|تاریخ انتشار= ۵اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۸شهریور۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://tehranshenasi.com/1396/11/08/%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C/|عنوان= روایت تنها صدای موجود و ضبط شده از علی‌اکبر دهخدا|ناشر= تهران‌شناسی|تاریخ انتشار= ۸بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۴مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj-beta.irandoc.ac.ir/#/search?basicscope=1&amp;keywords=علی%20اکبر%20دهخدا|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با علی‌اکبر دهخدا|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۰شهریور۱۳۹۸}}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=37211 2019-10-27T23:25:49Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر = منوچهر یمینی‌شریف<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد و دوران کودکی را در روستا دربند تهران گذارند.او پس از طی تحصیلات ابتدایی، به دانشسرا رفت و از این طریق معلم شد. یمینی در دوران تحصیل در دانشسرا شعر کودک سرود و برای این رده سنی کتاب نوشت، ترجمه کرد، به تاسیس مجله و نهاد آموزشی همت گمارد. تا پیش از او، شعرایی برای کودکان شعر سروده بودند، اما تنها او بود که به صورت تخصصی این حوزه را به حوزه‌ای مستقل در ادبیات تبدیل کرد، تاآن زمان کار بر روی ادبیات کودک چندان مرسوم نبود و در اصطلاح فخر ادبی نمی‌آفرید. او در سه صنف کتاب، تاسیس نهاد آموزشی و تاسیس مجله کودکان کار کرد و در هر سه حوزه نوآوری داشت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف در خودنوشت خاطرات کودکی، پرورش ذهن ادبی و علاقمندی به ادبیات را حاصل پیوند عمیق خود با فولکلور یعنی فرهنگ عامه معرفی می‌کند. او متاثر از یک نویسنده یا شاهکار ادبی خاص نیست. شعر کودک او تمام خصوصیات ادبیات فولکلور مانند فرم خاص، درونمایه‌های اخلاقی و عدم گرایشات سیاسی را دارد. این موضوع شاخصه شعر و نویسندگی او شمرده می‌شود که در میان چهره‌های ادبی طرفداران و منتقدانی پیدا کرد. یمینی پایه‌های ادبیات کودک را در ایران بنیان نهاد و برای اولین بار این رشته درسی را به نهاد دانشگاه در ایران آورد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر|ص= ۱۷تا۹۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===نام دوم===<br /> یمینی می‌گوید: «مادر من مثل چیزهای دیگر هوس کرده است که بر روی هریک از بچه‌های خود نام دومی هم بگذارد.انتخاب نام اول را به عهده پدر گذاشته و او هم به سلیقه خود، نام امام یا یکی از فرزندان امام را انتخاب کرده و تام دوم را مادرم به میل خود و به سلیقه خود«منوچهر» گذاشته است» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= همسایه عجیب ما|ص= ۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آوارگی در خیابان===<br /> همسر و فرزند عباس یمینی‌شریف تایید کرده‌اند که شخصیت داستان کتاب همسایه عجیب ما خود یمینی‌شریف است. در این داستان از نام خانوادگی خود یعنی منوچهر و نام ساختگی دیگری با نام خسرو برای بیان خاطرات کودکی استفاده شده و از رنج زیادی صحبت می‌کند که آغاز آن با مرگ مادر و ورود نامادری به خانه است. در میان این داستان‌ جایی به رها کردن برادر در خیابان و سپس به اجرای این اتفاق در مورد خود صحبت می‌کند. پدر او را صدا می‌زند: «خسرو زود بلند شو لباس بپوش تا با هم بیرون برویم. خسرو که چند ماه پیش همین جمله را از دهان پدرش شنیده بود که به بیژن گفت و با او بیرون رفت و بی او برگشت، به شنیدن این حرف دلش فرو ریخت... محمود خان (نام مستعار برای پدر) شروع به خواندن دو رکعت نماز صبح کرد. نماز و دعای محمود خان که تمام شد، خسرو هم که دو تکه لباس به تن کشیدن و کفش به پا کردنش چندان کاری نداشت، در کنار اطاق نزدیک در آماده ایستاده بود. خسرو کم کم به خود آمد و متوجه شد که مدتی گذشته است و پدرش خود را به او نرسانده است، به عقب نگاه کرد، خبری از پدرش نبود جز مردم رنگارنگ و جوراجور بیگانه که هر کس به راه خود می رفت ، کسی را نمی دید.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۷۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===کاغذ‌پاره‌های کودکان===<br /> یمینی‌شریف درباره استعداد شاعری خود در کتاب نیم قرن می‌نویسد: «عزمم را جزم کرده بودم که اشعار ساده‌ای برای کودکان بگویم. پس از جستجو در میان کتاب‌ها چند شعر انگلیسی و عربی کودکان را به فارسی ترجمه کردم و چند شعر به فارسی برای کودکان سرودم. از معلمان دانش‌سرا آقای ابراهیم بنی‌احمد مرا به عنوان شاعر و نویسنده آینده کودکان معرفی کرد. تشویق‌ها بود که از هر سو نثارم می‌شد. آقای بنی‌احمد علاوه بر تشویق و تحسین گفت: «من باید مجله‌ای برای کودکان به وجود بیاورم و اشعار تو را در آن به چاپ برسانم». و مرا بر آن داشت که گفتن اشعار کودکان را ادامه دهم تا گرفتن امتیاز مجله عملی شود. از تشویق‌ها و وعده او چنان به شوق آمدم که هر جا و همه وقت، چه در مدرسه، چه در خانه، چه در کوچه و خیابان و چه در اتوبوس شعر می‌گفتم و بر روی کاغذپاره‌هایی که همیشه در جیب داشتم می‌نوشتم».&lt;ref&gt;[http://www.razavi.news/fa/note/37928/گیرید-ز-کودکان-نشانم گیرید ز کودکان نشانم]، &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===اثر مگس===<br /> یکی در بیوگرافی کتاب همسایه عجیب ما می‌نویسد «من به روستاها می‌رفتم، به کویر می‌رفتم. یک بار سقف اتاقی دیدم سیاه از مگس، بچه‌ای دیدم با کپه‌ای مگس روی صورتش. انگار که صورتش را زغال مالیده بود. باید برای بچه می‌گفتم که پاهای مگس ناخوشی می‌آورد. و این بچه، وقتی شعر مگس را می‌خواند ناخوشی را از خودش دور می‌کرد. من که برای دل خودم شعر نمی‌گفتم، من مطبوعاتی بودم، جریانات روز را می‌دیدم، متاثر می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۵۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۴۵''' نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی‌سوادی<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۴''' راهیابی ادبیات کودک به دانشگاه با تدریس واحد درسی «ادبیات کودک» در دانشگاه تهران<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش، <br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت مشکلات خانوادگی به دانشسرا رفت. دانشسرا محل خواب و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت و او از فضای خانه دور می‌شد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و شروع به مطالعه و ترجمه کتاب‌هایی از زبان انگلیسی کرد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; یمینی‌ شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت.&lt;ref&gt;[http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، مردان پارس&lt;/ref&gt; <br /> اولین ترجمه یمینی کتابی از «افسانه‌های پریان» بود که به معاون دانشسرا داد و مورد تشویق معاون دانشسرا قرار گرفت. این دوران، دوران شکوفایی خلاقیت ادبی یمنی‌شریف و درک وجود استعداد شعری جهت سرودن اشعاری برای کودکان بود.&lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۶}}&lt;/ref&gt; اولین شعر او در سال ۱۳۲۱ در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد که این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی او نیز بود.<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۵ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف که علاقه‌ای به پژوهش در ادبیات کلاسیک ندارد پایان‌نامه را ارائه نمی‌کند و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt; پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پا‌یه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; از فعالیت‌های دیگر یمینی علاوه بر کارآموزشی و چاپ کتاب و مجله می‌توان به پیوستن و نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های «پیکار با بی‌سوادی» در سال ۱۳۴۵ و تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دانشجویان لیسانس در سال ۱۳۵۶ اشاره کرد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۶۰}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف که به دور از خانواده دیگر پشتوانه‌‌ای نداشت و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شد، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌نویسد: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۲}}&lt;/ref&gt; اما تلاش‌های او بی اجر نماند و توانست به یکی از فعال‌ترین نویسندگان حوزه کودک تبدیل شود و آثاری زیادی در این زمینه به چاپ برساند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> یمینی پس از تحصیل در آمریکا با ایده‌های زیادی در زمینه کار آموزشی به ایران بازگشت و در این زمینه اقدام به تاسیس مراکزی به نام روش نو کرد. در این برنامه آموزشی، یمینی فقط به درس کودکان فکر نکرد و برای رشد همه جانبه آنان مرکزی هم برای آموزش‌های هنری و ورزشی تاسیس کرد. او با کارهای مطبوعاتی و شاعری و نویسندگی برای کودکان به یکی از چهره‌های آموزشی معتبر تبدیل شده بود به طوری که علاوه بر مدیریت مؤسسه‌های آموزشی روش نو، مشاور مجموعه‌های دیگر از جمله کودکستان پوپک بود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; نام او برای هر مجموعه‌ای اعتبار می‌آورد و یمینی نیز در مقابل دست رد نمی‌زد و از هر فرصتی برای ارتقای سطح کودکان استفاده می‌کرد&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۲۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۹۳}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> {{بلی}} جای تاسف و حیرت است که این رشته از ادبیات در کتب تاریخ ادبیات ایران جای به حق خود را باز نکرده و مورد عنایت و توجه ادبا قرار نگرفته است. امید است که از این پس در هر تاریخ ادبیات ایران، فصل بزرگ و پر محتوایی به ادبیات کودکان و نوجوانان اختصاص داده شود. چنان که حق مطلب ادا و جبران مافات گردد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۱۵}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ====پاسخ به بهرنگی====<br /> یمینی‌شریف شعری با عنوان اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم در پاسخ به بهرنگی منتشر کرد. او در این شعر بر این تاکید می‌کرد که نباید از کودکان انتظار کارهایی که بزرگسالان از انجام آن بازمانده‌اند داشت و آنان را در اغراض سیاسی فرو برد. علاوه بر این پاسخ صریح تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از ۵۶ سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; ۲۳ سال تمام از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ یمینی‌ مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است. او فعالیت‌های نوشتاری‌ خود را طی نیم قرن در حوزه کودک و نوجوان این‌طور تقسیم‌بندی می‌کند: «۱.شعرهای مختلف ۲.قصه‌های منظوم ۳.نمایش‌نامه منظوم برای کودکستان‌ها و دبستان‌ها ۴.ترجمه اشعار کودکان از زبان‌های دیگر به فارسی ۵.قصه‌های منثور ۶.نمایش‌نامه‌‌های منثور برای خیمه‌شب‌بازی و نمایش در باشگاه کودکان، کودکستان، دبستان و راهنمایی ۷.ترجمه داستان از زبان انگلیسی ۸.ترجمه کتاب و مطالب ساده علمی برای کودکان ۹.نوشتن داستان‌های مصور ۱۰. ترجمه داستان‌ها و مطالب اجتماعی مربوط به ملل دیگر ۱۱.نوشتن کتاب اول ابتدایی برای دبستان‌ها».&lt;ref name=''باغ''/&gt; <br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====همسایه عجیب ما====<br /> نشانه‌های متعددی در این کتاب، نشانگر این است که این کتاب، شرح زندگی تلخ شاعری است که مایل نیست این کتاب دیگر چاپ شود و حتی برای چاپ نخست آن هم، چنان نماد‌های مربوط به زندگی خود را مستتر و مضمر گذاشته است که کمتر کسی متوجه این مطلب شود. تلخ‌ترین اتفاقات زندگی عباس کوچک از پنج سالگی او تا ۱۴سالگی رقم می‌خورد. اگرچه یمینی‌شریف یا راوی داستان، نام خود را که «عباس» است، به صراحت، نمی گوید، اما برای تلخ ترین بخش های کتاب که درباره ضرب و شتم مادر، جدایی مادر، ازدواج مجدد پدر، تنبیه‌های روحی و جسمی توسط نامادری و آوارگی عباس ۱۰ ساله در پایتخت ایران توسط پدر است زاویه دید را عوض می‌کند و با حجب و حیا و شرم، این خانواده مشوش، که در حقیقت خانواده خود اوست، را در فصلی از کتاب به عنوان «همسایه عجیب»، معرفی می‌کند. شاید این شیوه نگارش اتوبیوگرافی، یکی از نوادر خاطره‌نویسی در عرصه بیوگرافی‌نویسی نویسندگان دنیا باشد. این کتاب در شهریور ۱۳۵۰ چاپ شد و دیگر هرگز چاپ مجدد نشده است. هومن فرزند عباس یمینی‌شریف که مدیریت انتشارات روش نو را بر عهده دارد. در بین کتاب‌هایی که بارها به چاپ رسانده است درباره این کتاب، تاکنون برای چاپ مجدد تصمیم نگرفته است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۸۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۳۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp3|عنوان= '''شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید.'''}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= همسایه عجیب ما|سال= ۱۳۵۰|ناشر= |مکان= تهران|شابک= }}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/|عنوان= |ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/|عنوان =|نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.pana.ir/news/820169 |عنوان = انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست.|نویسنده=| ناشر= خبرگزاری پانا| تاریخ انتشار=۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://old.cbc.ir/ |عنوان = |نویسنده=| ناشر=وب‌سایت شورای کتاب کودک،| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۸مهر۱۳۹۸ }}<br /> <br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان |عنوان = جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان، |نویسنده=| ناشر=مفدا| تاریخ انتشار=۲۸ آذر ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ |عنوان = درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همسایگان| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ |عنوان = کتاب؛ یارِ مِهربانِ من |نویسنده=| ناشر=دبیر فارسی| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://iranianpress.blogfa.com/post/117 |عنوان = کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان |نویسنده=| ناشر=مطبوعات ایرانی| تاریخ انتشار=۷ دی ۱۳۹۴ |تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/1777793/تصاویر-و-خاطراتی-از-56-سال-انتشار-کیهان-بچه-ها |عنوان = تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری مهر| تاریخ انتشار=۸ دی ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان |عنوان = صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری فارس| تاریخ انتشار=۱۹تیر۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://aryaadib.blogfa.com/post/376 |عنوان = جایگاه عباس یمینی شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان |نویسنده=| ناشر= محمدهادی محمدی | تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همشهری آنلاین| تاریخ انتشار=۱۰ آذر ۱۳۸۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 |عنوان = زندگي خبرگان |نویسنده=| ناشر=جام‌جم آنلاین| تاریخ انتشار=۲۵ آذر ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 |عنوان = عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=جزیره دانش| تاریخ انتشار=۲۰ شهریور ۱۳۸۴|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر= مردان پارس| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۷مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=37210 2019-10-27T23:23:20Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر = منوچهر یمینی‌شریف<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد و دوران کودکی را در روستا دربند تهران گذارند.او پس از طی تحصیلات ابتدایی، به دانشسرا رفت و از این طریق معلم شد. یمینی در دوران تحصیل در دانشسرا شعر کودک سرود و برای این رده سنی کتاب نوشت، ترجمه کرد، به تاسیس مجله و نهاد آموزشی همت گمارد. تا پیش از او، شعرایی برای کودکان شعر سروده بودند، اما تنها او بود که به صورت تخصصی این حوزه را به حوزه‌ای مستقل در ادبیات تبدیل کرد، تاآن زمان کار بر روی ادبیات کودک چندان مرسوم نبود و در اصطلاح فخر ادبی نمی‌آفرید. او در سه صنف کتاب، تاسیس نهاد آموزشی و تاسیس مجله کودکان کار کرد و در هر سه حوزه نوآوری داشت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف در خودنوشت خاطرات کودکی، پرورش ذهن ادبی و علاقمندی به ادبیات را حاصل پیوند عمیق خود با فولکلور یعنی فرهنگ عامه معرفی می‌کند. او متاثر از یک نویسنده یا شاهکار ادبی خاص نیست. شعر کودک او تمام خصوصیات ادبیات فولکلور مانند فرم خاص، درونمایه‌های اخلاقی و عدم گرایشات سیاسی را دارد. این موضوع شاخصه شعر و نویسندگی او شمرده می‌شود که در میان چهره‌های ادبی طرفداران و منتقدانی پیدا کرد. یمینی پایه‌های ادبیات کودک را در ایران بنیان نهاد و برای اولین بار این رشته درسی را به نهاد دانشگاه در ایران آورد.&lt;ref name= &quot;ایرانک&quot;&gt;{{پک|سلیمانی|۱۳۷۹|ک= همنوا با مرغ سحر|ص= ۱۷تا۹۴}}&lt;/ref&gt;<br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===نام دوم===<br /> یمینی می‌گوید: «مادر من مثل چیزهای دیگر هوس کرده است که بر روی هریک از بچه‌های خود نام دومی هم بگذارد.انتخاب نام اول را به عهده پدر گذاشته و او هم به سلیقه خود، نام امام یا یکی از فرزندان امام را انتخاب کرده و تام دوم را مادرم به میل خود و به سلیقه خود«منوچهر» گذاشته است» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= همسایه عجیب ما|ص= ۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آوارگی در خیابان===<br /> همسر و فرزند عباس یمینی‌شریف تایید کرده‌اند که شخصیت داستان کتاب همسایه عجیب ما خود یمینی‌شریف است. در این داستان از نام خانوادگی خود یعنی منوچهر و نام ساختگی دیگری با نام خسرو برای بیان خاطرات کودکی استفاده شده و از رنج زیادی صحبت می‌کند که آغاز آن با مرگ مادر و ورود نامادری به خانه است. در میان این داستان‌ جایی به رها کردن برادر در خیابان و سپس به اجرای این اتفاق در مورد خود صحبت می‌کند. پدر او را صدا می‌زند: «خسرو زود بلند شو لباس بپوش تا با هم بیرون برویم. خسرو که چند ماه پیش همین جمله را از دهان پدرش شنیده بود که به بیژن گفت و با او بیرون رفت و بی او برگشت، به شنیدن این حرف دلش فرو ریخت... محمود خان (نام مستعار برای پدر) شروع به خواندن دو رکعت نماز صبح کرد. نماز و دعای محمود خان که تمام شد، خسرو هم که دو تکه لباس به تن کشیدن و کفش به پا کردنش چندان کاری نداشت، در کنار اطاق نزدیک در آماده ایستاده بود. خسرو کم کم به خود آمد و متوجه شد که مدتی گذشته است و پدرش خود را به او نرسانده است، به عقب نگاه کرد، خبری از پدرش نبود جز مردم رنگارنگ و جوراجور بیگانه که هر کس به راه خود می رفت ، کسی را نمی دید.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۷۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===کاغذ‌پاره‌های کودکان===<br /> یمینی‌شریف درباره استعداد شاعری خود در کتاب نیم قرن می‌نویسد: «عزمم را جزم کرده بودم که اشعار ساده‌ای برای کودکان بگویم. پس از جستجو در میان کتاب‌ها چند شعر انگلیسی و عربی کودکان را به فارسی ترجمه کردم و چند شعر به فارسی برای کودکان سرودم. از معلمان دانش‌سرا آقای ابراهیم بنی‌احمد مرا به عنوان شاعر و نویسنده آینده کودکان معرفی کرد. تشویق‌ها بود که از هر سو نثارم می‌شد. آقای بنی‌احمد علاوه بر تشویق و تحسین گفت: «من باید مجله‌ای برای کودکان به وجود بیاورم و اشعار تو را در آن به چاپ برسانم». و مرا بر آن داشت که گفتن اشعار کودکان را ادامه دهم تا گرفتن امتیاز مجله عملی شود. از تشویق‌ها و وعده او چنان به شوق آمدم که هر جا و همه وقت، چه در مدرسه، چه در خانه، چه در کوچه و خیابان و چه در اتوبوس شعر می‌گفتم و بر روی کاغذپاره‌هایی که همیشه در جیب داشتم می‌نوشتم».&lt;ref&gt;[http://www.razavi.news/fa/note/37928/گیرید-ز-کودکان-نشانم گیرید ز کودکان نشانم]، &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===اثر مگس===<br /> یکی در بیوگرافی کتاب همسایه عجیب ما می‌نویسد «من به روستاها می‌رفتم، به کویر می‌رفتم. یک بار سقف اتاقی دیدم سیاه از مگس، بچه‌ای دیدم با کپه‌ای مگس روی صورتش. انگار که صورتش را زغال مالیده بود. باید برای بچه می‌گفتم که پاهای مگس ناخوشی می‌آورد. و این بچه، وقتی شعر مگس را می‌خواند ناخوشی را از خودش دور می‌کرد. من که برای دل خودم شعر نمی‌گفتم، من مطبوعاتی بودم، جریانات روز را می‌دیدم، متاثر می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۵۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۴۵''' نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی‌سوادی<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۴''' راهیابی ادبیات کودک به دانشگاه با تدریس واحد درسی «ادبیات کودک» در دانشگاه تهران<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش، <br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت مشکلات خانوادگی به دانشسرا رفت. دانشسرا محل خواب و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت و او از فضای خانه دور می‌شد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و شروع به مطالعه و ترجمه کتاب‌هایی از زبان انگلیسی کرد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; یمینی‌ شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت.&lt;ref&gt;[http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، مردان پارس&lt;/ref&gt; <br /> اولین ترجمه یمینی کتابی از «افسانه‌های پریان» بود که به معاون دانشسرا داد و مورد تشویق معاون دانشسرا قرار گرفت. این دوران، دوران شکوفایی خلاقیت ادبی یمنی‌شریف و درک وجود استعداد شعری جهت سرودن اشعاری برای کودکان بود.&lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۶}}&lt;/ref&gt; اولین شعر او در سال ۱۳۲۱ در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد که این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی او نیز بود.<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۵ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف که علاقه‌ای به پژوهش در ادبیات کلاسیک ندارد پایان‌نامه را ارائه نمی‌کند و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt; پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پا‌یه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; از فعالیت‌های دیگر یمینی علاوه بر کارآموزشی و چاپ کتاب و مجله می‌توان به پیوستن و نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های «پیکار با بی‌سوادی» در سال ۱۳۴۵ و تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دانشجویان لیسانس در سال ۱۳۵۶ اشاره کرد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۶۰}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف که به دور از خانواده دیگر پشتوانه‌‌ای نداشت و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شد، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌نویسد: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۲}}&lt;/ref&gt; اما تلاش‌های او بی اجر نماند و توانست به یکی از فعال‌ترین نویسندگان حوزه کودک تبدیل شود و آثاری زیادی در این زمینه به چاپ برساند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> یمینی پس از تحصیل در آمریکا با ایده‌های زیادی در زمینه کار آموزشی به ایران بازگشت و در این زمینه اقدام به تاسیس مراکزی به نام روش نو کرد. در این برنامه آموزشی، یمینی فقط به درس کودکان فکر نکرد و برای رشد همه جانبه آنان مرکزی هم برای آموزش‌های هنری و ورزشی تاسیس کرد. او با کارهای مطبوعاتی و شاعری و نویسندگی برای کودکان به یکی از چهره‌های آموزشی معتبر تبدیل شده بود به طوری که علاوه بر مدیریت مؤسسه‌های آموزشی روش نو، مشاور مجموعه‌های دیگر از جمله کودکستان پوپک بود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; نام او برای هر مجموعه‌ای اعتبار می‌آورد و یمینی نیز در مقابل دست رد نمی‌زد و از هر فرصتی برای ارتقای سطح کودکان استفاده می‌کرد&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۲۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۹۳}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> {{بلی}} جای تاسف و حیرت است که این رشته از ادبیات در کتب تاریخ ادبیات ایران جای به حق خود را باز نکرده و مورد عنایت و توجه ادبا قرار نگرفته است. امید است که از این پس در هر تاریخ ادبیات ایران، فصل بزرگ و پر محتوایی به ادبیات کودکان و نوجوانان اختصاص داده شود. چنان که حق مطلب ادا و جبران مافات گردد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۱۵}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ====پاسخ به بهرنگی====<br /> یمینی‌شریف شعری با عنوان اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم در پاسخ به بهرنگی منتشر کرد. او در این شعر بر این تاکید می‌کرد که نباید از کودکان انتظار کارهایی که بزرگسالان از انجام آن بازمانده‌اند داشت و آنان را در اغراض سیاسی فرو برد. علاوه بر این پاسخ صریح تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از ۵۶ سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; ۲۳ سال تمام از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ یمینی‌ مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است. او فعالیت‌های نوشتاری‌ خود را طی نیم قرن در حوزه کودک و نوجوان این‌طور تقسیم‌بندی می‌کند: «۱.شعرهای مختلف ۲.قصه‌های منظوم ۳.نمایش‌نامه منظوم برای کودکستان‌ها و دبستان‌ها ۴.ترجمه اشعار کودکان از زبان‌های دیگر به فارسی ۵.قصه‌های منثور ۶.نمایش‌نامه‌‌های منثور برای خیمه‌شب‌بازی و نمایش در باشگاه کودکان، کودکستان، دبستان و راهنمایی ۷.ترجمه داستان از زبان انگلیسی ۸.ترجمه کتاب و مطالب ساده علمی برای کودکان ۹.نوشتن داستان‌های مصور ۱۰. ترجمه داستان‌ها و مطالب اجتماعی مربوط به ملل دیگر ۱۱.نوشتن کتاب اول ابتدایی برای دبستان‌ها».&lt;ref name=''باغ''/&gt; <br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====همسایه عجیب ما====<br /> نشانه‌های متعددی در این کتاب، نشانگر این است که این کتاب، شرح زندگی تلخ شاعری است که مایل نیست این کتاب دیگر چاپ شود و حتی برای چاپ نخست آن هم، چنان نماد‌های مربوط به زندگی خود را مستتر و مضمر گذاشته است که کمتر کسی متوجه این مطلب شود. تلخ‌ترین اتفاقات زندگی عباس کوچک از پنج سالگی او تا ۱۴سالگی رقم می‌خورد. اگرچه یمینی‌شریف یا راوی داستان، نام خود را که «عباس» است، به صراحت، نمی گوید، اما برای تلخ ترین بخش های کتاب که درباره ضرب و شتم مادر، جدایی مادر، ازدواج مجدد پدر، تنبیه‌های روحی و جسمی توسط نامادری و آوارگی عباس ۱۰ ساله در پایتخت ایران توسط پدر است زاویه دید را عوض می‌کند و با حجب و حیا و شرم، این خانواده مشوش، که در حقیقت خانواده خود اوست، را در فصلی از کتاب به عنوان «همسایه عجیب»، معرفی می‌کند. شاید این شیوه نگارش اتوبیوگرافی، یکی از نوادر خاطره‌نویسی در عرصه بیوگرافی‌نویسی نویسندگان دنیا باشد. این کتاب در شهریور ۱۳۵۰ چاپ شد و دیگر هرگز چاپ مجدد نشده است. هومن فرزند عباس یمینی‌شریف که مدیریت انتشارات روش نو را بر عهده دارد. در بین کتاب‌هایی که بارها به چاپ رسانده است درباره این کتاب، تاکنون برای چاپ مجدد تصمیم نگرفته است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۸۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۳۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp3|عنوان= '''شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید.'''}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= همسایه عجیب ما|سال= ۱۳۵۰|ناشر= |مکان= تهران|شابک= }}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/|عنوان= |ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/|عنوان =|نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.pana.ir/news/820169 |عنوان = انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست.|نویسنده=| ناشر= خبرگزاری پانا| تاریخ انتشار=۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://old.cbc.ir/ |عنوان = |نویسنده=| ناشر=وب‌سایت شورای کتاب کودک،| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۸مهر۱۳۹۸ }}<br /> <br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان |عنوان = جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان، |نویسنده=| ناشر=مفدا| تاریخ انتشار=۲۸ آذر ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ |عنوان = درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همسایگان| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ |عنوان = کتاب؛ یارِ مِهربانِ من |نویسنده=| ناشر=دبیر فارسی| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://iranianpress.blogfa.com/post/117 |عنوان = کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان |نویسنده=| ناشر=مطبوعات ایرانی| تاریخ انتشار=۷ دی ۱۳۹۴ |تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/1777793/تصاویر-و-خاطراتی-از-56-سال-انتشار-کیهان-بچه-ها |عنوان = تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری مهر| تاریخ انتشار=۸ دی ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان |عنوان = صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری فارس| تاریخ انتشار=۱۹تیر۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://aryaadib.blogfa.com/post/376 |عنوان = جایگاه عباس یمینی شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان |نویسنده=| ناشر= محمدهادی محمدی | تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همشهری آنلاین| تاریخ انتشار=۱۰ آذر ۱۳۸۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 |عنوان = زندگي خبرگان |نویسنده=| ناشر=جام‌جم آنلاین| تاریخ انتشار=۲۵ آذر ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 |عنوان = عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=جزیره دانش| تاریخ انتشار=۲۰ شهریور ۱۳۸۴|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر= مردان پارس| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۷مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=37206 2019-10-27T22:12:45Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر = منوچهر یمینی‌شریف<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد و دوران کودکی را در روستا دربند تهران گذارند.او پس از طی تحصیلات ابتدایی، به دانشسرا رفت و از این طریق معلم شد. یمینی در دوران تحصیل در دانشسرا شعر کودک سرود و برای این رده سنی کتاب نوشت، ترجمه کرد، به تاسیس مجله و نهاد آموزشی همت گمارد. تا پیش از او، شعرایی برای کودکان شعر سروده بودند، اما تنها او بود که به صورت تخصصی این حوزه را به حوزه‌ای مستقل در ادبیات تبدیل کرد، تاآن زمان کار بر روی ادبیات کودک چندان مرسوم نبود و در اصطلاح فخر ادبی نمی‌آفرید. او در سه صنف کتاب، تاسیس نهاد آموزشی و تاسیس مجله کودکان کار کرد و در هر سه حوزه نوآوری داشت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف در خودنوشت خاطرات کودکی، پرورش ذهن ادبی و علاقمندی به ادبیات را حاصل پیوند عمیق خود با فولکلور یعنی فرهنگ عامه معرفی می‌کند. او متاثر از یک نویسنده یا شاهکار ادبی خاص نیست. شعر کودک او تمام خصوصیات ادبیات فولکلور مانند فرم خاص، درونمایه‌های اخلاقی و عدم گرایشات سیاسی را دارد. این موضوع شاخصه شعر و نویسندگی او شمرده می‌شود که در میان چهره‌های ادبی طرفداران و منتقدانی پیدا کرد. یمینی پایه‌های ادبیات کودک را در ایران بنیان نهاد و برای اولین بار این رشته درسی را به نهاد دانشگاه در ایران آورد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===نام دوم===<br /> یمینی می‌گوید: «مادر من مثل چیزهای دیگر هوس کرده است که بر روی هریک از بچه‌های خود نام دومی هم بگذارد.انتخاب نام اول را به عهده پدر گذاشته و او هم به سلیقه خود، نام امام یا یکی از فرزندان امام را انتخاب کرده و تام دوم را مادرم به میل خود و به سلیقه خود«منوچهر» گذاشته است» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= همسایه عجیب ما|ص= ۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آوارگی در خیابان===<br /> همسر و فرزند عباس یمینی‌شریف تایید کرده‌اند که شخصیت داستان کتاب همسایه عجیب ما خود یمینی‌شریف است. در این داستان از نام خانوادگی خود یعنی منوچهر و نام ساختگی دیگری با نام خسرو برای بیان خاطرات کودکی استفاده شده و از رنج زیادی صحبت می‌کند که آغاز آن با مرگ مادر و ورود نامادری به خانه است. در میان این داستان‌ جایی به رها کردن برادر در خیابان و سپس به اجرای این اتفاق در مورد خود صحبت می‌کند. پدر او را صدا می‌زند: «خسرو زود بلند شو لباس بپوش تا با هم بیرون برویم. خسرو که چند ماه پیش همین جمله را از دهان پدرش شنیده بود که به بیژن گفت و با او بیرون رفت و بی او برگشت، به شنیدن این حرف دلش فرو ریخت... محمود خان (نام مستعار برای پدر) شروع به خواندن دو رکعت نماز صبح کرد. نماز و دعای محمود خان که تمام شد، خسرو هم که دو تکه لباس به تن کشیدن و کفش به پا کردنش چندان کاری نداشت، در کنار اطاق نزدیک در آماده ایستاده بود. خسرو کم کم به خود آمد و متوجه شد که مدتی گذشته است و پدرش خود را به او نرسانده است، به عقب نگاه کرد، خبری از پدرش نبود جز مردم رنگارنگ و جوراجور بیگانه که هر کس به راه خود می رفت ، کسی را نمی دید.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۷۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===کاغذ‌پاره‌های کودکان===<br /> یمینی‌شریف درباره استعداد شاعری خود در کتاب نیم قرن می‌نویسد: «عزمم را جزم کرده بودم که اشعار ساده‌ای برای کودکان بگویم. پس از جستجو در میان کتاب‌ها چند شعر انگلیسی و عربی کودکان را به فارسی ترجمه کردم و چند شعر به فارسی برای کودکان سرودم. از معلمان دانش‌سرا آقای ابراهیم بنی‌احمد مرا به عنوان شاعر و نویسنده آینده کودکان معرفی کرد. تشویق‌ها بود که از هر سو نثارم می‌شد. آقای بنی‌احمد علاوه بر تشویق و تحسین گفت: «من باید مجله‌ای برای کودکان به وجود بیاورم و اشعار تو را در آن به چاپ برسانم». و مرا بر آن داشت که گفتن اشعار کودکان را ادامه دهم تا گرفتن امتیاز مجله عملی شود. از تشویق‌ها و وعده او چنان به شوق آمدم که هر جا و همه وقت، چه در مدرسه، چه در خانه، چه در کوچه و خیابان و چه در اتوبوس شعر می‌گفتم و بر روی کاغذپاره‌هایی که همیشه در جیب داشتم می‌نوشتم».&lt;ref&gt;[http://www.razavi.news/fa/note/37928/گیرید-ز-کودکان-نشانم گیرید ز کودکان نشانم]، &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===اثر مگس===<br /> یکی در بیوگرافی کتاب همسایه عجیب ما می‌نویسد «من به روستاها می‌رفتم، به کویر می‌رفتم. یک بار سقف اتاقی دیدم سیاه از مگس، بچه‌ای دیدم با کپه‌ای مگس روی صورتش. انگار که صورتش را زغال مالیده بود. باید برای بچه می‌گفتم که پاهای مگس ناخوشی می‌آورد. و این بچه، وقتی شعر مگس را می‌خواند ناخوشی را از خودش دور می‌کرد. من که برای دل خودم شعر نمی‌گفتم، من مطبوعاتی بودم، جریانات روز را می‌دیدم، متاثر می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۵۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۴۵''' نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی‌سوادی<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۴''' راهیابی ادبیات کودک به دانشگاه با تدریس واحد درسی «ادبیات کودک» در دانشگاه تهران<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش، <br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت مشکلات خانوادگی به دانشسرا رفت. دانشسرا محل خواب و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت و او از فضای خانه دور می‌شد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و شروع به مطالعه و ترجمه کتاب‌هایی از زبان انگلیسی کرد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; یمینی‌ شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت.&lt;ref&gt;[http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، مردان پارس&lt;/ref&gt; <br /> اولین ترجمه یمینی کتابی از «افسانه‌های پریان» بود که به معاون دانشسرا داد و مورد تشویق معاون دانشسرا قرار گرفت. این دوران، دوران شکوفایی خلاقیت ادبی یمنی‌شریف و درک وجود استعداد شعری جهت سرودن اشعاری برای کودکان بود.&lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۶}}&lt;/ref&gt; اولین شعر او در سال ۱۳۲۱ در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد که این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی او نیز بود.<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۵ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف که علاقه‌ای به پژوهش در ادبیات کلاسیک ندارد پایان‌نامه را ارائه نمی‌کند و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt; پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پا‌یه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; از فعالیت‌های دیگر یمینی علاوه بر کارآموزشی و چاپ کتاب و مجله می‌توان به پیوستن و نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های «پیکار با بی‌سوادی» در سال ۱۳۴۵ و تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دانشجویان لیسانس در سال ۱۳۵۶ اشاره کرد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۶۰}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف که به دور از خانواده دیگر پشتوانه‌‌ای نداشت و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شد، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌نویسد: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۲}}&lt;/ref&gt; اما تلاش‌های او بی اجر نماند و توانست به یکی از فعال‌ترین نویسندگان حوزه کودک تبدیل شود و آثاری زیادی در این زمینه به چاپ برساند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> یمینی پس از تحصیل در آمریکا با ایده‌های زیادی در زمینه کار آموزشی به ایران بازگشت و در این زمینه اقدام به تاسیس مراکزی به نام روش نو کرد. در این برنامه آموزشی، یمینی فقط به درس کودکان فکر نکرد و برای رشد همه جانبه آنان مرکزی هم برای آموزش‌های هنری و ورزشی تاسیس کرد. او با کارهای مطبوعاتی و شاعری و نویسندگی برای کودکان به یکی از چهره‌های آموزشی معتبر تبدیل شده بود به طوری که علاوه بر مدیریت مؤسسه‌های آموزشی روش نو، مشاور مجموعه‌های دیگر از جمله کودکستان پوپک بود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; نام او برای هر مجموعه‌ای اعتبار می‌آورد و یمینی نیز در مقابل دست رد نمی‌زد و از هر فرصتی برای ارتقای سطح کودکان استفاده می‌کرد&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۲۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۹۳}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> {{بلی}} جای تاسف و حیرت است که این رشته از ادبیات در کتب تاریخ ادبیات ایران جای به حق خود را باز نکرده و مورد عنایت و توجه ادبا قرار نگرفته است. امید است که از این پس در هر تاریخ ادبیات ایران، فصل بزرگ و پر محتوایی به ادبیات کودکان و نوجوانان اختصاص داده شود. چنان که حق مطلب ادا و جبران مافات گردد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۱۵}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ====پاسخ به بهرنگی====<br /> یمینی‌شریف شعری با عنوان اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم در پاسخ به بهرنگی منتشر کرد. او در این شعر بر این تاکید می‌کرد که نباید از کودکان انتظار کارهایی که بزرگسالان از انجام آن بازمانده‌اند داشت و آنان را در اغراض سیاسی فرو برد. علاوه بر این پاسخ صریح تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از ۵۶ سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; ۲۳ سال تمام از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ یمینی‌ مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است. او فعالیت‌های نوشتاری‌ خود را طی نیم قرن در حوزه کودک و نوجوان این‌طور تقسیم‌بندی می‌کند: «۱.شعرهای مختلف ۲.قصه‌های منظوم ۳.نمایش‌نامه منظوم برای کودکستان‌ها و دبستان‌ها ۴.ترجمه اشعار کودکان از زبان‌های دیگر به فارسی ۵.قصه‌های منثور ۶.نمایش‌نامه‌‌های منثور برای خیمه‌شب‌بازی و نمایش در باشگاه کودکان، کودکستان، دبستان و راهنمایی ۷.ترجمه داستان از زبان انگلیسی ۸.ترجمه کتاب و مطالب ساده علمی برای کودکان ۹.نوشتن داستان‌های مصور ۱۰. ترجمه داستان‌ها و مطالب اجتماعی مربوط به ملل دیگر ۱۱.نوشتن کتاب اول ابتدایی برای دبستان‌ها».&lt;ref name=''باغ''/&gt; <br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====همسایه عجیب ما====<br /> نشانه‌های متعددی در این کتاب، نشانگر این است که این کتاب، شرح زندگی تلخ شاعری است که مایل نیست این کتاب دیگر چاپ شود و حتی برای چاپ نخست آن هم، چنان نماد‌های مربوط به زندگی خود را مستتر و مضمر گذاشته است که کمتر کسی متوجه این مطلب شود. تلخ‌ترین اتفاقات زندگی عباس کوچک از پنج سالگی او تا ۱۴سالگی رقم می‌خورد. اگرچه یمینی‌شریف یا راوی داستان، نام خود را که «عباس» است، به صراحت، نمی گوید، اما برای تلخ ترین بخش های کتاب که درباره ضرب و شتم مادر، جدایی مادر، ازدواج مجدد پدر، تنبیه‌های روحی و جسمی توسط نامادری و آوارگی عباس ۱۰ ساله در پایتخت ایران توسط پدر است زاویه دید را عوض می‌کند و با حجب و حیا و شرم، این خانواده مشوش، که در حقیقت خانواده خود اوست، را در فصلی از کتاب به عنوان «همسایه عجیب»، معرفی می‌کند. شاید این شیوه نگارش اتوبیوگرافی، یکی از نوادر خاطره‌نویسی در عرصه بیوگرافی‌نویسی نویسندگان دنیا باشد. این کتاب در شهریور ۱۳۵۰ چاپ شد و دیگر هرگز چاپ مجدد نشده است. هومن فرزند عباس یمینی‌شریف که مدیریت انتشارات روش نو را بر عهده دارد. در بین کتاب‌هایی که بارها به چاپ رسانده است درباره این کتاب، تاکنون برای چاپ مجدد تصمیم نگرفته است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۸۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۳۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= همسایه عجیب ما|سال= ۱۳۵۰|ناشر= |مکان= تهران|شابک= }}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/|عنوان= |ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/|عنوان =|نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.pana.ir/news/820169 |عنوان = انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست.|نویسنده=| ناشر= خبرگزاری پانا| تاریخ انتشار=۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://old.cbc.ir/ |عنوان = |نویسنده=| ناشر=وب‌سایت شورای کتاب کودک،| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۸مهر۱۳۹۸ }}<br /> <br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان |عنوان = جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان، |نویسنده=| ناشر=مفدا| تاریخ انتشار=۲۸ آذر ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ |عنوان = درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همسایگان| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ |عنوان = کتاب؛ یارِ مِهربانِ من |نویسنده=| ناشر=دبیر فارسی| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://iranianpress.blogfa.com/post/117 |عنوان = کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان |نویسنده=| ناشر=مطبوعات ایرانی| تاریخ انتشار=۷ دی ۱۳۹۴ |تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/1777793/تصاویر-و-خاطراتی-از-56-سال-انتشار-کیهان-بچه-ها |عنوان = تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری مهر| تاریخ انتشار=۸ دی ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان |عنوان = صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری فارس| تاریخ انتشار=۱۹تیر۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://aryaadib.blogfa.com/post/376 |عنوان = جایگاه عباس یمینی شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان |نویسنده=| ناشر= محمدهادی محمدی | تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همشهری آنلاین| تاریخ انتشار=۱۰ آذر ۱۳۸۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 |عنوان = زندگي خبرگان |نویسنده=| ناشر=جام‌جم آنلاین| تاریخ انتشار=۲۵ آذر ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 |عنوان = عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=جزیره دانش| تاریخ انتشار=۲۰ شهریور ۱۳۸۴|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر= مردان پارس| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۷مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=37205 2019-10-27T21:52:56Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر = منوچهر یمینی‌شریف<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد و دوران کودکی را در روستا دربند تهران گذارند.او پس از طی تحصیلات ابتدایی، به دانشسرا رفت و از این طریق معلم شد. یمینی در دوران تحصیل در دانشسرا شعر کودک سرود و برای این رده سنی کتاب نوشت، ترجمه کرد، به تاسیس مجله و نهاد آموزشی همت گمارد. تا پیش از او، شعرایی برای کودکان شعر سروده بودند، اما تنها او بود که به صورت تخصصی این حوزه را به حوزه‌ای مستقل در ادبیات تبدیل کرد، تاآن زمان کار بر روی ادبیات کودک چندان مرسوم نبود و در اصطلاح فخر ادبی نمی‌آفرید. او در سه صنف کتاب، تاسیس نهاد آموزشی و تاسیس مجله کودکان کار کرد و در هر سه حوزه نوآوری داشت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف در خودنوشت خاطرات کودکی، پرورش ذهن ادبی و علاقمندی به ادبیات را حاصل پیوند عمیق خود با فولکلور یعنی فرهنگ عامه معرفی می‌کند. او متاثر از یک نویسنده یا شاهکار ادبی خاص نیست. شعر کودک او تمام خصوصیات ادبیات فولکلور مانند فرم خاص، درونمایه‌های اخلاقی و عدم گرایشات سیاسی را دارد. این موضوع شاخصه شعر و نویسندگی او شمرده می‌شود که در میان چهره‌های ادبی طرفداران و منتقدانی پیدا کرد. یمینی پایه‌های ادبیات کودک را در ایران بنیان نهاد و برای اولین بار این رشته درسی را به نهاد دانشگاه در ایران آورد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===نام دوم===<br /> یمینی می‌گوید: «مادر من مثل چیزهای دیگر هوس کرده است که بر روی هریک از بچه‌های خود نام دومی هم بگذارد.انتخاب نام اول را به عهده پدر گذاشته و او هم به سلیقه خود، نام امام یا یکی از فرزندان امام را انتخاب کرده و تام دوم را مادرم به میل خود و به سلیقه خود«منوچهر» گذاشته است» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= همسایه عجیب ما|ص= ۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آوارگی در خیابان===<br /> همسر و فرزند عباس یمینی‌شریف تایید کرده‌اند که شخصیت داستان کتاب همسایه عجیب ما خود یمینی‌شریف است. در این داستان از نام خانوادگی خود یعنی منوچهر و نام ساختگی دیگری با نام خسرو برای بیان خاطرات کودکی استفاده شده و از رنج زیادی صحبت می‌کند که آغاز آن با مرگ مادر و ورود نامادری به خانه است. در میان این داستان‌ جایی به رها کردن برادر در خیابان و سپس به اجرای این اتفاق در مورد خود صحبت می‌کند. پدر او را صدا می‌زند: «خسرو زود بلند شو لباس بپوش تا با هم بیرون برویم. خسرو که چند ماه پیش همین جمله را از دهان پدرش شنیده بود که به بیژن گفت و با او بیرون رفت و بی او برگشت، به شنیدن این حرف دلش فرو ریخت... محمود خان (نام مستعار برای پدر) شروع به خواندن دو رکعت نماز صبح کرد. نماز و دعای محمود خان که تمام شد، خسرو هم که دو تکه لباس به تن کشیدن و کفش به پا کردنش چندان کاری نداشت، در کنار اطاق نزدیک در آماده ایستاده بود. خسرو کم کم به خود آمد و متوجه شد که مدتی گذشته است و پدرش خود را به او نرسانده است، به عقب نگاه کرد، خبری از پدرش نبود جز مردم رنگارنگ و جوراجور بیگانه که هر کس به راه خود می رفت ، کسی را نمی دید.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۷۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===کاغذ‌پاره‌های کودکان===<br /> یمینی‌شریف درباره استعداد شاعری خود در کتاب نیم قرن می‌نویسد: «عزمم را جزم کرده بودم که اشعار ساده‌ای برای کودکان بگویم. پس از جستجو در میان کتاب‌ها چند شعر انگلیسی و عربی کودکان را به فارسی ترجمه کردم و چند شعر به فارسی برای کودکان سرودم. از معلمان دانش‌سرا آقای ابراهیم بنی‌احمد مرا به عنوان شاعر و نویسنده آینده کودکان معرفی کرد. تشویق‌ها بود که از هر سو نثارم می‌شد. آقای بنی‌احمد علاوه بر تشویق و تحسین گفت: «من باید مجله‌ای برای کودکان به وجود بیاورم و اشعار تو را در آن به چاپ برسانم». و مرا بر آن داشت که گفتن اشعار کودکان را ادامه دهم تا گرفتن امتیاز مجله عملی شود. از تشویق‌ها و وعده او چنان به شوق آمدم که هر جا و همه وقت، چه در مدرسه، چه در خانه، چه در کوچه و خیابان و چه در اتوبوس شعر می‌گفتم و بر روی کاغذپاره‌هایی که همیشه در جیب داشتم می‌نوشتم».&lt;ref&gt;[http://www.razavi.news/fa/note/37928/گیرید-ز-کودکان-نشانم گیرید ز کودکان نشانم]، &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===اثر مگس===<br /> یکی در بیوگرافی کتاب همسایه عجیب ما می‌نویسد «من به روستاها می‌رفتم، به کویر می‌رفتم. یک بار سقف اتاقی دیدم سیاه از مگس، بچه‌ای دیدم با کپه‌ای مگس روی صورتش. انگار که صورتش را زغال مالیده بود. باید برای بچه می‌گفتم که پاهای مگس ناخوشی می‌آورد. و این بچه، وقتی شعر مگس را می‌خواند ناخوشی را از خودش دور می‌کرد. من که برای دل خودم شعر نمی‌گفتم، من مطبوعاتی بودم، جریانات روز را می‌دیدم، متاثر می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۵۵}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۴۵''' نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی‌سوادی<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۴''' راهیابی ادبیات کودک به دانشگاه با تدریس واحد درسی «ادبیات کودک» در دانشگاه تهران<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش، <br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت مشکلات خانوادگی به دانشسرا رفت. دانشسرا محل خواب و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت و او از فضای خانه دور می‌شد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و شروع به مطالعه و ترجمه کتاب‌هایی از زبان انگلیسی کرد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; یمینی‌ شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت.&lt;ref&gt;[http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، مردان پارس&lt;/ref&gt; <br /> اولین ترجمه یمینی کتابی از «افسانه‌های پریان» بود که به معاون دانشسرا داد و مورد تشویق معاون دانشسرا قرار گرفت. این دوران، دوران شکوفایی خلاقیت ادبی یمنی‌شریف و درک وجود استعداد شعری جهت سرودن اشعاری برای کودکان بود.&lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۶}}&lt;/ref&gt; اولین شعر او در سال ۱۳۲۱ در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد که این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی او نیز بود.<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۵ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف که علاقه‌ای به پژوهش در ادبیات کلاسیک ندارد پایان‌نامه را ارائه نمی‌کند و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt; پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پا‌یه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; او با کارهای مطبوعاتی به یکی از چهره‌های آموزشی معتبر تبدیل شده بود به طوری که علاوه بر مدیریت مؤسسه‌های آموزشی روش نو، مشاور مجموعه‌های دیگر از جمله کودکستان پوپک بود. از فعالیت‌های دیگر یمینی علاوه بر کارآموزشی و چاپ کتاب و مجله می‌توان به پیوستن و نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های «پیکار با بی‌سوادی» در سال ۱۳۴۵ و تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دانشجویان لیسانس در سال ۱۳۵۶ اشاره کرد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۶۰}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.<br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف فقیر و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شود، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌گوید: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۲۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۹۳}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> {{بلی}} جای تاسف و حیرت است که این رشته از ادبیات در کتب تاریخ ادبیات ایران جای به حق خود را باز نکرده و مورد عنایت و توجه ادبا قرار نگرفته است. امید است که از این پس در هر تاریخ ادبیات ایران، فصل بزرگ و پر محتوایی به ادبیات کودکان و نوجوانان اختصاص داده شود. چنان که حق مطلب ادا و جبران مافات گردد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۱۵}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ====پاسخ به بهرنگی====<br /> یمینی‌شریف شعری با عنوان اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم در پاسخ به بهرنگی منتشر کرد. او در این شعر بر این تاکید می‌کرد که نباید از کودکان انتظار کارهایی که بزرگسالان از انجام آن بازمانده‌اند داشت و آنان را در اغراض سیاسی فرو برد. علاوه بر این پاسخ صریح تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از ۵۶ سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; ۲۳ سال تمام از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ یمینی‌ مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است. او فعالیت‌های نوشتاری‌ خود را طی نیم قرن در حوزه کودک و نوجوان این‌طور تقسیم‌بندی می‌کند: «۱.شعرهای مختلف ۲.قصه‌های منظوم ۳.نمایش‌نامه منظوم برای کودکستان‌ها و دبستان‌ها ۴.ترجمه اشعار کودکان از زبان‌های دیگر به فارسی ۵.قصه‌های منثور ۶.نمایش‌نامه‌‌های منثور برای خیمه‌شب‌بازی و نمایش در باشگاه کودکان، کودکستان، دبستان و راهنمایی ۷.ترجمه داستان از زبان انگلیسی ۸.ترجمه کتاب و مطالب ساده علمی برای کودکان ۹.نوشتن داستان‌های مصور ۱۰. ترجمه داستان‌ها و مطالب اجتماعی مربوط به ملل دیگر ۱۱.نوشتن کتاب اول ابتدایی برای دبستان‌ها».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۱۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====همسایه عجیب ما====<br /> نشانه‌های متعددی در این کتاب، نشانگر این است که این کتاب، شرح زندگی تلخ شاعری است که مایل نیست این کتاب دیگر چاپ شود و حتی برای چاپ نخست آن هم، چنان نماد‌های مربوط به زندگی خود را مستتر و مضمر گذاشته است که کمتر کسی متوجه این مطلب شود. تلخ‌ترین اتفاقات زندگی عباس کوچک از پنج سالگی او تا ۱۴سالگی رقم می‌خورد. اگرچه یمینی‌شریف یا راوی داستان، نام خود را که «عباس» است، به صراحت، نمی گوید، اما برای تلخ ترین بخش های کتاب که درباره ضرب و شتم مادر، جدایی مادر، ازدواج مجدد پدر، تنبیه‌های روحی و جسمی توسط نامادری و آوارگی عباس ۱۰ ساله در پایتخت ایران توسط پدر است زاویه دید را عوض می‌کند و با حجب و حیا و شرم، این خانواده مشوش، که در حقیقت خانواده خود اوست، را در فصلی از کتاب به عنوان «همسایه عجیب»، معرفی می‌کند. شاید این شیوه نگارش اتوبیوگرافی، یکی از نوادر خاطره‌نویسی در عرصه بیوگرافی‌نویسی نویسندگان دنیا باشد. این کتاب در شهریور ۱۳۵۰ چاپ شد و دیگر هرگز چاپ مجدد نشده است. هومن فرزند عباس یمینی‌شریف که مدیریت انتشارات روش نو را بر عهده دارد. در بین کتاب‌هایی که بارها به چاپ رسانده است درباره این کتاب، تاکنون برای چاپ مجدد تصمیم نگرفته است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۸۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۳۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= همسایه عجیب ما|سال= ۱۳۵۰|ناشر= |مکان= تهران|شابک= }}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/|عنوان= |ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/|عنوان =|نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.pana.ir/news/820169 |عنوان = انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست.|نویسنده=| ناشر= خبرگزاری پانا| تاریخ انتشار=۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://old.cbc.ir/ |عنوان = |نویسنده=| ناشر=وب‌سایت شورای کتاب کودک،| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۸مهر۱۳۹۸ }}<br /> <br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان |عنوان = جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان، |نویسنده=| ناشر=مفدا| تاریخ انتشار=۲۸ آذر ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی= ۶آبان۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ |عنوان = درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همسایگان| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ |عنوان = کتاب؛ یارِ مِهربانِ من |نویسنده=| ناشر=دبیر فارسی| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://iranianpress.blogfa.com/post/117 |عنوان = کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان |نویسنده=| ناشر=مطبوعات ایرانی| تاریخ انتشار=۷ دی ۱۳۹۴ |تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/1777793/تصاویر-و-خاطراتی-از-56-سال-انتشار-کیهان-بچه-ها |عنوان = تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری مهر| تاریخ انتشار=۸ دی ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان |عنوان = صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد |نویسنده=| ناشر=خبرگزاری فارس| تاریخ انتشار=۱۹تیر۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://aryaadib.blogfa.com/post/376 |عنوان = جایگاه عباس یمینی شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان |نویسنده=| ناشر= محمدهادی محمدی | تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=همشهری آنلاین| تاریخ انتشار=۱۰ آذر ۱۳۸۸|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 |عنوان = زندگي خبرگان |نویسنده=| ناشر=جام‌جم آنلاین| تاریخ انتشار=۲۵ آذر ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی= http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 |عنوان = عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر=جزیره دانش| تاریخ انتشار=۲۰ شهریور ۱۳۸۴|تاریخ بازبینی= ۲۶مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://persian-man.ir/senior/poets/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81/ |عنوان = زندگی نامه عباس یمینی‌شریف |نویسنده=| ناشر= مردان پارس| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۷مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=37103 2019-10-27T01:58:29Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد و دوران کودکی را در روستا دربند تهران گذارند.او پس از طی تحصیلات ابتدایی، به دانشسرا رفت و از این طریق معلم شد. یمینی در دوران تحصیل در دانشسرا شعر کودک سرود و برای این رده سنی کتاب نوشت، ترجمه کرد، به تاسیس مجله و نهاد آموزشی همت گمارد. تا پیش از او، شعرایی برای کودکان شعر سروده بودند، اما تنها او بود که به صورت تخصصی این حوزه را به حوزه‌ای مستقل در ادبیات تبدیل کرد، تاآن زمان کار بر روی ادبیات کودک چندان مرسوم نبود و در اصطلاح فخر ادبی نمی‌آفرید. او در سه صنف کتاب، تاسیس نهاد آموزشی و تاسیس مجله کودکان کار کرد و در هر سه حوزه نوآوری داشت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف در خودنوشت خاطرات کودکی، پرورش ذهن ادبی و علاقمندی به ادبیات را حاصل پیوند عمیق خود با فولکلور یعنی فرهنگ عامه معرفی می‌کند. او متاثر از یک نویسنده یا شاهکار ادبی خاص نیست. شعر کودک او تمام خصوصیات ادبیات فولکلور مانند فرم خاص، درونمایه‌های اخلاقی و عدم گرایشات سیاسی را دارد. این موضوع شاخصه شعر و نویسندگی او شمرده می‌شود که در میان چهره‌های ادبی طرفداران و منتقدانی پیدا کرد. یمینی پایه‌های ادبیات کودک را در ایران بنیان نهاد و برای اولین بار این رشته درسی را به نهاد دانشگاه در ایران آورد.<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۴۵''' نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی‌سوادی<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۴''' راهیابی ادبیات کودک به دانشگاه با تدریس واحد درسی «ادبیات کودک» در دانشگاه تهران<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش، <br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۱۰}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت فقر مالی به دانشسرا که شبانه روزی بود و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت، رفت. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و شروع به مطالعه و ترجمه کتاب‌هایی به زبان انگلیسی کرد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; یمینی‌ شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)اولین ترجمه یمینی کتابی از «افسانه‌های پریان» بود که به معاون دانشسرا داد و مورد تشویق معاون دانشسرا قرار گرفت. این دوران، دوران شکوفایی خلاقیت ادبی یمنی‌شریف و درک وجود استعداد شعری جهت سرودن اشعاری برای کودکان بود.&lt;ref&gt;[http://jazirehdanesh.com/content/353/%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81 عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۶}}&lt;/ref&gt; اولین شعر او در سال ۱۳۲۱ در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی بود.<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۷}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۵ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف که علاقه‌ای به پژوهش در ادبیات کلاسیک ندارد پایان‌نامه را ارائه نمی‌کند و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt; پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 زندگي خبرگان]، جام‌جم آنلاین&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پا‌یه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. او با کارهای مطبوعاتی به یکی از چهره‌های آموزشی معتبر تبدیل شده بود به طوری که علاوه بر مدیریت مؤسسه‌های آموزشی روش نو، مشاور مجموعه‌های دیگر از جمله کودکستان پوپک بود. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref&gt;[https://www.hamshahrionline.ir/news/96495/زندگینامه-عباس-یمینی-شریف-۱۲۹۸-۱۳۶۸ زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; از فعالیت‌های دیگر یمینی علاوه بر کارآموزشی و چاپ کتاب و مجله می‌توان به پیوستن و نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های «پیکار با بی‌سوادی» در سال ۱۳۴۵ و تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دانشجویان لیسانس در سال ۱۳۵۶ اشاره کرد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۶۰}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.<br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف فقیر و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شود، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌گوید: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۳۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۹%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ====در پاسخ به بهرنگی====<br /> تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از ۵۶ سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; ۲۳ سال تمام از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ یمینی‌ مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. <br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C&diff=37102 2019-10-27T01:10:07Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = کامیار عابدی<br /> | تصویر = kamiar.jpg <br /> | درباره تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = نقد ادبی<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۴۷<br /> | محل تولد = ماسال، گیلان<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = <br /> | محل مرگ = <br /> | علت مرگ = <br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = <br /> |مذهب = <br /> |در زمان حکومت = <br /> |اتفاقات مهم = <br /> |نام دیگر = <br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری = <br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = مریم <br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = <br /> |تحصیلات = کارشناس ارشد تاریخ<br /> |دانشگاه = <br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = www.kamyarabedi.persianblog.ir<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> [[پرونده:Ka01.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اسدالله امرایی، عبدالله صمدیان و کمیار عابدی'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka02.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''روح‌انگیر کراچی، سیدعلی صالحی، کامیار عابدی، عبدالله صمدیان، فرهاد عابدینی در جلسه کانون ادبی گروه شعر معاصر.'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka03.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' کامیار عابدی، حسن میر عابدینی، ابوتراب خسروی، احمد اکبرپور و ایرج زبردست در همایش ملی ادبیات معاصر در مرکز اسناد کتابخانه ملی فارس ۱۳۹۸ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka04 .jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حافظ موسوی و کامیار عابدی در جلسه نقد و بررسی شعر معاصر'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Ka01.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اسدالله امرایی، عبدالله صمدیان و کمیار عابدی'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> <br /> معلم، روزنامه‌نگار، نویسنده و پژوهشگر، منتقد ادبی ایرانی است.<br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> کامیار عابدی متولد اول فروردین سال ۱۳۴۷ ماسال ، از ادیبان و سخن شناسان برجسته معاصرمی باشد .ایشان از سال های پایانی دهه ۱۳۶۰ ضمن اشتغال به کار معلمی وهمکاری با مطبوعات ،به نقد و پژوهش ادبی روی آورده است . عمده توجه وی به شعر فارسی از اواخر دوره قاجار « دوره های بیداری و مشروطه » تا امروز است.این ادیب و پژوهشگر معاصر ایران، چند سالی است که در ژاپن به تدریس و تحقیق اشتغال دارد. &lt;ref&gt;[http://taleshen.ir/%da%a9%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d8%b9%d8%a7%d8%a8%d8%af%db%8c-%d8%9b-%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%a8-%d9%88-%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%d8%b4%da%af%d8%b1/ کامیار عابدی؛ ادیب و پژوهشگر نام آور تالش]، پایگاه تالش‌شناسی.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او کارشناسی ارشد تاریخ دارد. مشاغل پیشین: دبیر دبیرستان، کتابدار، پژوهشگر فرهنگستان زبان و ادب فارسی، مدرس بخش ایرانشناسی دانشگاه اوساکای ژاپن، مدرس موسسه لغت نامه دهخدا<br /> مقاله های تحقیقی تحلیلی متعدد او از اواخر دهه ۱۳۶۰ به بعد در مجله ها و مجموعه های مختلفی منتشر شده است. حدود سه پنجم این مقاله ها در مجله «جهان کتاب» (تاسیس:۱۳۷۴) چاپ شده است. اغلب این مقاله ها (از آغاز تا ۱۳۸۷) در سه مجموعه گردآوری و به صورت کتاب نشر یافته است. اما مقاله های او از سال ۱۳۸۸ به بعد هنوز گردآوری و به صورت کتاب منتشر نشده است.<br /> <br /> <br /> ==داستانک==<br /> <br /> <br /> کامیار عابدی، پژوهشگر و منتقد ادبی در پی خارج شدن خانه نیما یوشیج از ثبت ملی ، در بخشی از یادداشت خود نوشته: &quot;گزاف نیست اگر گفته شود که بخش اعظم عمر این شاعر اندیشه‌مند در خانه‌اش در دزاشیبِ تهران گذشت.&quot;<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> ===شخصیت و اندیشه===<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> <br /> ===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===<br /> <br /> ===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===<br /> <br /> ===تفسیر خود از آثارش===<br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> <br /> ===مخالفت‌های سیاسی===<br /> <br /> ===نامه‌های سرگشاده===<br /> <br /> ===نام‌های دسته‌جمعی===<br /> <br /> ===بیانیه‌ها===<br /> <br /> ===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===<br /> <br /> ===جمله‌ای از ایشان===<br /> <br /> ===نحوهٔ پوشش===<br /> <br /> ===تکیه‌کلام‌ها===<br /> <br /> ===خلقیات===<br /> <br /> ===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===<br /> <br /> ===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===<br /> <br /> ===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> ====کانون ادبی گروه شعر معاصر====<br /> از بدو تاسیس کانون شعر معاصر تا امروز،علاوه براین که شاعران پیشکسوت و نامدار در این جلسات حضور یافته‌اند، شاهد حضور گسترده‌ شاعران جوان نیز بوده‌‌ایم. تصور می‌کنم یکی از مولفه‌های کانون شعر معاصر تعامل سازنده میان شاعران جوان و پیشکسوت بوده است. دراین جلسات، شاعران جوان صرف‌نظر ازاین که به قالب‌های سنتی نظر دارند از قالب سپید و نو نیز دراشعار خود بهره می‌گیرند. <br /> https://ana.ir/fa/news/57/4960/برنامه-جلسه-پایان-سال-کانون-ادبی-گروه-شعر-معاصر-با-حضور-شاعران-مختلف<br /> برنامه جلسه پایان سال کانون ادبی گروه شعر معاصر با حضور شاعران مختلف<br /> خبرگزاری آنا<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> <br /> ===استادان و شاگردان===<br /> <br /> ===علت شهرت===<br /> <br /> ===فیلم ساخته شده براساس===<br /> <br /> ===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===<br /> <br /> ===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br /> <br /> ===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===<br /> <br /> ===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> ===سبک و لحن آثار===<br /> در تمام کتاب‌های نویسنده بخشی با عنوان در آیینه وجود دارد که شامل نظرات دیگر نویسندگان درباره سوژه کتاب است.<br /> اشعار ترانه‌های خاطره‌انگیز از سوی کامیار عابدی تحلیل و بررسی شده است که می توان به «باز باران با ترانه» و «» و<br /> <br /> ===کارنامه و فهرست آثار===<br /> * '''از مصاحبت آفتاب'''، زندگی و شعر سهراب سپهری (تاملات و جستجوهایی در شعر سهراب سپهری‌) با همراهی کریم امامی‌، ۱۳۷۵ <br /> * '''به یاد میهن'''، زندگی و شعر ملک الشعرا بهار، ۱۳۷۶، <br /> * '''در زلال شعر'''، زندگی و شعر امیرهوشنگ ابتهاج ( هـ . ا . سایه )، ۱۳۷۷ ، تا چاپ چهارم، <br /> * '''تنهاتر از یک برگ'''، زندگی و شعر فروغ فرخزاد، ۱۳۷۷<br /> * '''تپش سایه دوست'''، در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری، ۱۳۷۷<br /> * '''ترنّم غزل'''، زندگی و شعر سیمین بهبهانی، ۱۳۷۹، این کتاب در سال ۱۳۹۷ با ویرایشی جدید که می توان آن را اثری تازه نامید با عنوان '''سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی''' چاپ شده است.<br /> * '''شبان بزرگ امید'''، زندگی و شعر سیاوش کسرایی، ۱۳۷۹<br /> * '''صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا'''، یک بررسی تاریخی و ادبی، ۱۳۷۹<br /> * '''با ترانه باران'''، زندگی و شعر گلچین گیلانی، ۱۳۷۹<br /> * '''زمزمه‌ای برای ابّدیت'''، از بیژن جلالی، شعرهایش و دلِ ما، ۱۳۷۹<br /> * '''تصویرها و توصیف‌ها درشعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی، ۱۳۷۹<br /> * '''جستجوی گل شیدایی'''، شعر شیراز و منصور اوجی، ۱۳۸۰<br /> * '''به‌رغم پنجره‌های بسته'''، شعر معاصر زنان، ۱۳۸۱<br /> * '''در جستجوی شعر'''، برگزیده بررسی‌های ادبی، ۱۳۸۱<br /> * '''در روشنی باران‌ها'''، تحلیل و بررسی آثار شفیعی کدکنی ( م .سرشک )، ۱۳۸۱<br /> * '''دو رساله درباره سهراب سپهری'''رساله‌های سپهری و ژاپن، سپهری و ک. تینا، کتاب نادر، ۱۳۸۷<br /> * '''برگ هایی از تاریخ بی قراری ما: چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر'''، ۱۳۸۸<br /> * '''شاعری از دیار آذر آبادگان'''، زندگی و شعر رعدی آذرخشی، ۱۳۸۸<br /> * '''گلچین گیلانی'''، دیوان اشعار مجدالدین میرفخرایی معروف به گلچین گیلانی با تدوین و گردآوری كامیار عابدی، ۱۳۸۹<br /> * '''جدال با سعدی در عصر تجدد'''، ۱۳۹۱<br /> * '''منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد'''، موسسه جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> * '''شعر کوتاه از آغاز تا منصور اوجی'''، ۱۳۹۲<br /> * '''رهنورد گمشده'''، زندگی و شعر حسن هنرمندی، نشر ثالث، ۱۳۹۲<br /> * '''شورشگر بی‌آتشی'''، زندگی و شعر تندر کیا، ۱۳۹۴<br /> * '''ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر'''، ۱۳۹۶<br /> * '''محسن هشترودی''' شاعر و ادیب، ۱۳۹۷<br /> * '''محمد مقدم''' شاعر و زبان‌شناس، ۱۳۹۷<br /> * '''تصویر ها و توصیف ها در شعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی ، آتیه ، ۱۳۷۹<br /> <br /> نمونه هایی چند از شعر معاصر ایران / در آغاز هزاره سوم میلادی، ضميمه اندیشه و هنر، ۲ جلد، ۱۳۸۶ – ۱۳۸۷<br /> چند چشم انداز در تحلیل و نقد ادبی /ضمیمه اندیشه و هنر ، ۱۳۸۷<br /> زبان فارسی و ادبیات معاصر، ناصر وثوقی، بازتاب نگار، ۱۳۹۶ اندیشه و هنر ویژه جلال آل احمد، بازتاب نگار، ۱۳۹۸<br /> در جستجوی شعر/ برگزیده بررسی های ادبی، نغمه زندگی، ۱۳۸۱<br /> برگ هایی از تاریخ بی قراری ما/ چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر، ثالث،۱۳۸۸<br /> امیدهای گسسته / بیست گفتار در شناخت و سنجش فرهنگ و ادب معاصر، ضميمه با سعدی در عصر تجدد/ مرکز سعدی شناسی دانشنامهاندیشه و هنر ،۱۳۸۸<br /> ت. تاریخ ادبی و فرهنگی<br /> صور اسرافیل و علی اکبر دهخدا (بررسی تاریخی و ادبی، کتاب نادر ،۱۳۷۹)<br /> مقدمه ای بر شعر فارسی در سده بیستم میلادی/ دانشگاه اوساکا : ژاپن ،۲۰۱۱ م)<br /> ویرایش کامل با همان عنوان:موسسه جهان کتاب،۱۳۹۴)<br /> جدال فارس: شیراز، ۱۳۹۱<br /> منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد/موسسه فرهنگی - هنری جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> <br /> <br /> ====مقاله‌های آکادمیک====<br /> از این پژوهشگر تا کنون بیش ازیکصد مقاله ی تحلیلی و تحقیقی در مجله هایی چون ادبستان ، رشد ادبفارسی ، کتاب ماه ، جهان کتاب ، آینده ، گیله وا ، چیستا و هستی به چاپ رسیده است.<br /> سال سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۱ شماره ۲<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=حسن هنرمندی و پژوهش در ادبیات تطبیقی |ترجمه=|ژورنال= ویژه نامه نامه فرهنگستان (ادبیات تطبیقی)|تاریخ=پاییز و زمستان ۱۳۹۱|دوره=|شماره= ۲ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=دانشنامه ای سنجیده ،مفید و مختصر |ترجمه=|ژورنال=اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله= اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|ترجمه=||تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره=۱۰|شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر مغموم ( اشاره ای به شعرهای کسرا عنقایی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جمال زاده نامه نگار ( نامه های سید محمدعلی جمال زاده در دانشگاه تهران) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= دستمال برای سری که درد نمی کند ( نقدی بر آراء عجیب یک زبان شناس ایرانی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا ( اشاره ای به شعرهای قیصر امین پور) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شیر و خورشید علامت مذهب و ملیت است نه نشان سیاسی منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= نیکوس کازانتیزاکیس؛ روایتی از جان های بی قرار منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مویه هایی به یاد کشور جم ( مقدمه ای در شناخت شعر ادیب الممالک فراهانی اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه ( تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مشتی از خروار ( نمونه ای از زبان نا پیراسته، پر ابهام و مغشوش در نقد ادبی معاصر) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جواز شاعرانه ( یادداشت هایی درباره سالوادور دالی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= زمستان را بهاری شعله ور باش ( یادی از م. آزاد) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= به یاد پروین دولت آبادی ( شاعر انسان دوست) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه شهروند ۱۳۸۷ تیر شماره ۵۲ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه: تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی شهروند ۱۳۸۷ مرداد شماره ۵۸ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # <br /> # <br /> <br /> ====مقاله‌های مجله ای====<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! ویژگی اثر !! <br /> |-<br /> | از مصاحبت آفتاب || دارنده کامل‌ترین کتاب‌شناسی سپهری و ترجمه اشعار وی به زبان‌های آلمانی، اسپانیائی، انگلیسی، ایتالیائی، ترکی استانبولی، لهستانی، عربی و فرانسوی<br /> |-<br /> | تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری || زندگی‌نامه و شرح خاطرات دوستان و بستگان سپهری<br /> |-<br /> | سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی || وجوه ناشناخته سیمین چون تکاپوگر مدنی، ترانه‌سرا، تحلیل‌گر شعر، روایت‌گر آثار منثور معرفی و بررسی می‌شود. در این کتاب گفتگویی منتشر نشده از سیمین را نیز می‌خوانیم.<br /> |-<br /> | به یاد میهن || رویکرد تاریخی در متن و استفاده از بیش از ۳۰۰ منبع در تالیف کتاب بهار<br /> |-<br /> | در زلال شعر || بررسی تحول ادبی سایه<br /> |-<br /> | تنهاتر از یک برگ‌ || تحلیل زندگی و آثار فروغ به همراه کتاب‌شناسی و نمونه اشعار او<br /> |-<br /> | شبان بزرگ امید || انتشار چند نامه از جمله نامه کسرایی به شاهرخ مسکوب، روایت‌هایی از همسر و فرزندان، بررسی فراز و فرود محتوایی و زبانی شعر او و تحلیل اجتماعی و سیاسی چند منظومه از کسرایی به همراه گزیده‌ای از اشعار وی. بسیاری از مطالب برای اولین بار منتشر می‌شود.<br /> |-<br /> | صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا || تحلیل ادبی و تاریخی یادداشت‌های دهخدا در روزنامه صوراسرافیل <br /> |-<br /> | با ترانه باران || زندگی‌نامه و نقد ادبی اشعار گلچین گیلانی به همراه تعدادی از اشعار وی که برای نخستین بار منتشر می‌شود<br /> |-<br /> | زمزمه‌ای برای ابدیت || تحلیل و سنجش زندگی، سروده‌ها و اندیشه‌های بیژن جلالی به همراه ترجمه چند سروده شاعر از زبان انگلیسی <br /> |-<br /> | ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |-<br /> | مثال || مثال <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> <br /> ===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> کتاب‌های «تپش سایه دوست: در خلوت ابعاد زندگی سهراب سپهری» و فلان به دست خود نویسنده منتشر شده است.<br /> <br /> # '''انتشارات ثالث:''' از مجموعه «چهره‌های شعر معاصر ایران‌» شامل کتاب های «به یاد میهن»، «جدال با سعدی در عصر تجدد»، «رهنورد گمشده»، «در زلال شعر»، «از مصاحبت آفتاب»، «با ترانه باران»، «شبان بزرگ امید(ویرایش دوم)»، «شاعری از دیار آذر آبادگان»، «رهنورد گمشده»، «شورشگر بی‌آتشی»، <br /> # '''انتشارات کتاب نادر:''' «ترنّم غزل»، «شبان بزرگ امید»، «صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا»، «زمزمه‌ای برای ابدیت»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»، «جستجوی گل شیدایی»، «به‌رغم پنجره‌های بسته»، «در روشنی باران‌ها»، <br /> # '''انتشارات موسسه فرهنگی هنری جهان کتاب:''' «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی»، «زمزمه‌ای برای ابدیت(ویرایش دوم)»،<br /> # '''انتشارات جامی‌:''' «تنهاتر از یک برگ‌»، <br /> # '''انتشارات فرهنگ ايليا:''' «دیوان گلچین گیلانی»<br /> # '''انتشارات بازتاب نگار:''' «ناصر وثوقی: زبان فارسی و ادبیات معاصر»، «دو رساله درباره سهراب سپهری»<br /> # '''انتشارات روایت:''' «از مصاحبت آفتاب»،<br /> # '''انتشارات مروارید:''' «محسن هشترودی»، «محمد مقدم»، <br /> # '''انتشارات نغمه زندگی:'''<br /> # '''انتشارات مروارید:'''<br /> ===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===<br /> بسیاری از آثار کمیار عابدی در طی تحقیقات و یافته‌های جدید نویسنده با ویرایش‌‌هایی همراه بوده است. گاهی این یافته‌های تازه به تغییر نام کتاب یا انتشارات آن منجر شده و گاهی به در قالب اثر دیگری منتشر شده است. از همین باب می‌توان به کتاب‌های شبان بزرگ امید چاپ دوم با ویرایش جدبد، کتاب «ترنّم غزل» نشر کتاب نادر که پس از ویرایش با نام «سیمین بهبهانی: شاعر و تکاپوگر مدنی» نشر جهان کتاب چاپ شده، کتاب «از مصاحبت آفتاب زندگی و شعر سهراب سپهری» با مختصر ویرایش‌هایی به چاپ ششم رسیده و مولف یافته‌های تازه خود را در قالب کتاب‌های «تپش سایه دوست» و «دو رساله درباره سهراب سپهری» منتشر کرده است. <br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> <br /> ===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> == منابع ==<br /> ==پیوند به بیرون==<br /> <br /> http://fa.rfi.fr/%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C/20170315-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%88%D8%B4-%DA%A9%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C?fbclid=IwAR3FC_aKsI2pEee9UyC9f-Vj71SrYvUPi1yTTg66SKpl38szM3_fXud1w8Y&amp;ref=fb<br /> صدای گوناگون جهان، رادیو فرانسه<br /> <br /> ........................................................................................................<br /> {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Ka04.jpg&diff=37075 2019-10-26T17:08:16Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>حافظ موسوی و کامیار عابدی در جلسه نقد و بررسی شعر معاصر</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Ka03.jpg&diff=37072 2019-10-26T15:48:09Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>کامیار عابدی در همایش فارسی ۱۳۹۸</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Ka02.jpg&diff=37070 2019-10-26T15:34:35Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>کانون ادبی گروه شعر معاصر</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Ka01.jpg&diff=37069 2019-10-26T15:01:35Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div> کامیار عابدی، فرهاد عابدینی، اسدالله امرایی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=37067 2019-10-26T14:38:46Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد و دوران کودکی را در روستا دربند تهران گذارند.او پس از طی تحصیلات ابتدایی، به دانشسرا رفت و از این طریق معلم شد. او در دوران تحصیل خود در دانشسرا شعر کودک سرود، برای این رده سنی کتاب ترجمه کرد و مجله و نهاد آموزشی تاسیس کرد. شعرایی پیش از یمینی‌شریف اشعاری برای کودکان سروده بودند، اما تنها او بود که به صورت تخصصی این حوزه را به حوزه‌ای مستقل در ادبیات تبدیل کرد. تااین زمان کار بر روی ادبیات کودک چندان مرسوم نبود و در اصطلاح فخر ادبی نمی‌آفرید. او در سه صنف کتاب، تاسیس نهاد آموزشی و تاسیس مجله کودکان کار کرد و در هر سه حوزه نوآوری داشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف در خاطرات کودکی، پرورش ذهن ادبی و علاقمندی به ادبیات را حاصل پیوند عمیق خود با فولکلور یعنی فرهنگ عامه معرفی می‌کند. او متاثر از یک نویسنده یا شاهکار ادبی خاص نیست. شعر کودک او تمام خصوصیات ادبیات فولکلور مانند فرم خاص، درونمایه‌های اخلاقی دارد و عدم گرایشات سیاسی را دارد. این موضوع شاخصه شعر و نویسندگی او شمرده می‌شود که در میان چهره‌های ادبی طرفداران و منتقدانی دارد. یمینی پایه‌های ادبیات کودک را در ایران بنیان نهاد و برای اولین بار این رشته درسی را به نهاد دانشگاه ایران آورد.<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۴۵''' نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی‌سوادی<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۴''' راهیابی ادبیات کودک به دانشگاه با تدریس واحد درسی «ادبیات کودک» در دانشگاه تهران<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش، <br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت فقر مالی به دانشسرا که شبانه روزی بود و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت، رفت. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و شروع به مطالعه و ترجمه کتاب‌هایی به زبان انگلیسی کرد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; یمینی‌ شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)اولین ترجمه یمینی کتابی از «افسانه‌های پریان» بود که به معاون دانشسرا داد و مورد تشویق معاون دانشسرا قرار گرفت. این دوران، دوران شکوفایی خلاقیت ادبی یمنی‌شریف و درک وجود استعداد شعری جهت سرودن اشعاری برای کودکان بود.&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; اولین شعر او در سال ۱۳۲۱ در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی بود.<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۵ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف که علاقه‌ای به پژوهش در ادبیات کلاسیک ندارد پایان‌نامه را ارائه نمی‌کند و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt; پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پا‌یه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. او با کارهای مطبوعاتی به یکی از چهره‌های آموزشی معتبر تبدیل شده بود به طوری که علاوه بر مدیریت مؤسسه‌های آموزشی روش نو، مشاور مجموعه‌های دیگر از جمله کودکستان پوپک بود. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. (زندگی نامه عباس یمینی‌شریف، همشهری آنلاین)<br /> از فعالیت‌های دیگر یمینی علاوه بر کارآموزشی و چاپ کتاب و مجله می‌توان به پیوستن و نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های «پیکار با بی‌سوادی» در سال ۱۳۴۵ و تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دانشجویان لیسانس در سال ۱۳۵۶ اشاره کرد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.<br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف فقیر و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شود، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌گوید: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۹%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ====در پاسخ به بهرنگی====<br /> تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از ۵۶ سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; ۲۳ سال تمام از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ یمینی‌ مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. <br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C&diff=37057 2019-10-26T13:12:00Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = کامیار عابدی<br /> | تصویر = kamiar.jpg <br /> | درباره تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = <br /> | ملیت = <br /> | تاریخ تولد = <br /> | محل تولد = <br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = <br /> | محل مرگ = <br /> | علت مرگ = <br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = <br /> |مذهب = <br /> |در زمان حکومت = <br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = <br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = <br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه = <br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = www.kamyarabedi.persianblog.ir<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> ==داستانک==<br /> ===داستانک‌های انتشار===<br /> ===داستانک عشق===<br /> ===داستانک استاد===<br /> ===داستانک شاگرد===<br /> ===داستانک مردم===<br /> ===ده تا بیست مطلب از مجلات دورهٔ خود===<br /> ===داستانک‌های دشمنی===<br /> ===داستانک‌های دوستی===<br /> ===داستانک‌های قهر===<br /> ===داستانک‌های آشتی‌ها===<br /> ===داستانک نگرفتن جوایز===<br /> ===داستانک حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br /> ===داستانک‌های مذهب و ارتباط با خدا===<br /> ===داستانک‌های عصبانیت، ترک مجلس، مهمانی‌ها، برنامه‌ها، استعفا و مشابه آن===<br /> ===داستانک نحوهٔ مرگ، بازتاب خبر مرگ در روزنامه‌ها و مجلات و نمونه‌هایی از آن===<br /> ===داستانک‌های دارایی===<br /> ===داستانک‌های زندگی شخصی===<br /> ===داستانک برخی خاله‌زنکی‌های شیرین (اشک‌ها و لبخندها)===<br /> ===داستانک شکایت‌هایی از دیگران کرده به محاکم و شکایت‌هایی که از او شده===<br /> ===داستانک‌های مشهور ممیزی===<br /> ===داستانک‌های مربوط به مصاحبه‌ها، سخنرانی‌ها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی همراه ارايه نمونه‌هایی از آن برای بخش شنیداری و تصویری===<br /> ===عکس سنگ‌قبر و داستانکی از تشییع جنازه و جزيیات آن===<br /> ===داستان‌های دیگر===<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> ===شخصیت و اندیشه===<br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> ===از نگاه دیگران (چند دیدگاه مثبت و منفی)===<br /> ===نظرات فرد دربارهٔ خودش و آثارش===<br /> ===تفسیر خود از آثارش===<br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> ===مخالفت‌های سیاسی===<br /> ===نامه‌های سرگشاده===<br /> ===نام‌های دسته‌جمعی===<br /> ===بیانیه‌ها===<br /> ===جملهٔ موردعلاقه در کتاب‌هایش===<br /> ===جمله‌ای از ایشان===<br /> ===نحوهٔ پوشش===<br /> ===تکیه‌کلام‌ها===<br /> ===خلقیات===<br /> ===منزلی که در آن زندگی می‌کرد (باغ و ویلا)===<br /> ===گزارش جامعی از سفرها(نقشه همراه مکان‌هایی که به آن مسافرت کرده است)===<br /> ===برنامه‌های ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ===استادان و شاگردان===<br /> ===علت شهرت===<br /> ===فیلم ساخته شده براساس===<br /> ===حضور در فیلم‌های مستند دربارهٔ خود===<br /> ===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br /> <br /> ===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br /> ===کاریکاتورهایی که درباره‌اش کشیده‌اند===<br /> ===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===<br /> ===ده تا بیست مطلب نقل‌شده از نمونه‌های فوق از مجلات آن دوره===<br /> ===برگه‌هایی از مصاحبه‌های فرد===<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ===کارنامه و فهرست آثار===<br /> * '''از مصاحبت آفتاب'''، درباره شعر سهراب سپهری، ۱۳۷۵<br /> * '''به یاد میهن'''، درباره شعر ملک الشعرا بهار، ۱۳۷۶<br /> * '''در زلال شعر'''، درباره شعر هـ . ا . سایه، ۱۳۷۷ <br /> * '''تنهاتر از یک برگ'''، درباره شعر فروغ فرخزاد همراه با برگزیده اشعار وی، ۱۳۷۷<br /> * '''تپش سایه دوست'''، درباره زندگی سهراب سپهری، ۱۳۷۷<br /> * '''ترنّم غزل'''، درباره شعر سیمین بهبهانی، ۱۳۷۹<br /> * '''شبان بزرگ امید'''، درباره شعر سیاوش کسرایی، ۱۳۷۹<br /> * '''صور اسرافیل و علی‌اکبر دهخدا'''، یک بررسی تاریخی و ادبی، ۱۳۷۹<br /> * '''با ترانه باران'''، درباره شعر گلچین گیلانی، ۱۳۷۹<br /> * '''زمزمه‌ای برای ابّدیت'''، از بیژن جلالی، شعرهایش و دلِ ما، ۱۳۷۹<br /> * '''تصویرها و توصیف‌ها درشعر معاصر''' با محمدرضا برزگر خالقی، ۱۳۷۹<br /> * '''جستجوی گل شیدایی'''، شعر شیراز و منصور اوجی، ۱۳۸۰<br /> * '''به‌رغم پنجره‌های بسته'''، شعر معاصر زنان، ۱۳۸۱<br /> * '''در جستجوی شعر'''، برگزیده بررسی‌های ادبی، ۱۳۸۱<br /> * '''در روشنی باران‌ها'''، تحلیل و بررسی آثار م .سرشک، ۱۳۸۱<br /> * '''دو رساله درباره سهراب سپهری'''، ۱۳۸۷<br /> * '''برگ هایی از تاریخ بی قراری ما: چهل گفتار در شناخت و تحلیل شعر و ادب معاصر'''، ۱۳۸۸<br /> * '''جدال با سعدی در عصر تجدد'''، ۱۳۹۱<br /> * '''منتخبی از ژاپنیات ایرانیان در عصر تجدد'''، موسسه جهان کتاب، ۱۳۹۲<br /> * '''شعر کوتاه از آغاز تا منصور اوجی'''، ۱۳۹۲<br /> * '''رهنورد گمشده'''، نشر ثالث، ۱۳۹۲<br /> <br /> ====مقاله‌های آکادمیک====<br /> از این پژوهشگر تا کنون بیش ازیکصد مقاله ی تحلیلی و تحقیقی در مجله هایی چون ادبستان ، رشد ادبفارسی ، کتاب ماه ، جهان کتاب ، آینده ، گیله وا ، چیستا و هستی به چاپ رسیده است.<br /> سال سوم پاییز و زمستان ۱۳۹۱ شماره ۲<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=حسن هنرمندی و پژوهش در ادبیات تطبیقی |ترجمه=|ژورنال= ویژه نامه نامه فرهنگستان (ادبیات تطبیقی)|تاریخ=پاییز و زمستان ۱۳۹۱|دوره=|شماره= ۲ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله=دانشنامه ای سنجیده ،مفید و مختصر |ترجمه=|ژورنال=اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره= ۱۰ |شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله= اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته)|ترجمه=||تاریخ=بهار ۱۳۸۸|دوره=۱۰|شماره= ۱۷ |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر مغموم ( اشاره ای به شعرهای کسرا عنقایی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جمال زاده نامه نگار ( نامه های سید محمدعلی جمال زاده در دانشگاه تهران) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= دستمال برای سری که درد نمی کند ( نقدی بر آراء عجیب یک زبان شناس ایرانی) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شاعر شعرهای روان و رسا ( اشاره ای به شعرهای قیصر امین پور) منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= شیر و خورشید علامت مذهب و ملیت است نه نشان سیاسی منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= نیکوس کازانتیزاکیس؛ روایتی از جان های بی قرار منبع: اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مویه هایی به یاد کشور جم ( مقدمه ای در شناخت شعر ادیب الممالک فراهانی اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه ( تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= مشتی از خروار ( نمونه ای از زبان نا پیراسته، پر ابهام و مغشوش در نقد ادبی معاصر) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= جواز شاعرانه ( یادداشت هایی درباره سالوادور دالی) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= زمستان را بهاری شعله ور باش ( یادی از م. آزاد) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= به یاد پروین دولت آبادی ( شاعر انسان دوست) اندیشه و هنر (این شماره امیدهای گسسته) دوره دهم بهار ۱۳۸۸ شماره ۱۷ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تفرجی همدلانه در آثار شاعران مشروطه شهروند ۱۳۸۷ تیر شماره ۵۲ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= از بیداری تا مشروطه: تلاش ایرانیان برای خودیابی فرهنگی شهروند ۱۳۸۷ مرداد شماره ۵۸ |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # {{یادکرد|نویسنده= |مقاله= تست |ترجمه=|ژورنال= تست |تاریخ= |دوره= |شماره= |صفحه }}<br /> # <br /> # <br /> <br /> ====مقاله‌های مجله ای====<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! متن عنوان !! متن عنوان !! متن عنوان !! متن عنوان !! متن عنوان !! متن عنوان<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |-<br /> | مثال || مثال || مثال || مثال || مثال || مثال<br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> ===منبع‌شناسی (منابعی که دربارهٔ آثار فرد نوشته شده است)===<br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> ===تعداد چاپ‌ها و تجدیدچاپ‌های کتاب‌ها===<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> ===منابعی که دربارهٔ فرد و آثارش نوشته شده است. (شامل کتاب، مقاله و پایان‌نامه)===<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> ===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی (بدون محدودیت و براساس جذابیت نمونه‌های شنیداری و تصویری انتخاب شود)===<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> == منابع ==<br /> ==پیوند به بیرون==<br /> <br /> <br /> <br /> ........................................................................................................<br /> {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%A9%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D8%B9%D8%A7%D8%A8%D8%AF%DB%8C&diff=37030 2019-10-26T11:15:34Z

<p>صدرا: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده | نام = کامیار عابدی | تصویر =...» ایجاد کرد</p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = کامیار عابدی<br /> | تصویر = kamiar.jpg <br /> | درباره تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = <br /> | ملیت = <br /> | تاریخ تولد = <br /> | محل تولد = <br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = <br /> | محل مرگ = <br /> | علت مرگ = <br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = <br /> |مذهب = <br /> |در زمان حکومت = <br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = <br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = <br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = <br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه = <br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = <br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Kamiar.jpg&diff=37029 2019-10-26T11:14:53Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>کامیار عابدی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=37014 2019-10-26T10:07:26Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم می‌گذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی‌شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> او. را می‌توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۴۵''' نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی‌سوادی<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۴''' راهیابی ادبیات کودک به دانشگاه با تدریس واحد درسی «ادبیات کودک» در دانشگاه تهران<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش، <br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت فقر مالی به دانشسرا که شبانه روزی بود و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت، رفت. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و شروع به مطالعه و ترجمه کتاب‌هایی به زبان انگلیسی کرد. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; یمینی‌ شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)اولین ترجمه یمینی کتابی از «افسانه‌های پریان» بود که به معاون دانشسرا داد و مورد تشویق معاون دانشسرا قرار گرفت. این دوران، دوران شکوفایی خلاقیت ادبی یمنی‌شریف و درک وجود استعداد شعری جهت سرودن اشعاری برای کودکان بود.&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; اولین شعر او در سال ۱۳۲۱ در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی بود.<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۵ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف که علاقه‌ای به پژوهش در ادبیات کلاسیک ندارد پایان‌نامه را ارائه نمی‌کند و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt; پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> یمینی‌شریف در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پا‌یه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. او با کارهای مطبوعاتی به یکی از چهره‌های آموزشی معتبر تبدیل شده بود به طوری که علاوه بر مدیریت مؤسسه‌های آموزشی روش نو، مشاور مجموعه‌های دیگر از جمله کودکستان پوپک بود. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. (زندگی نامه عباس یمینی‌شریف، همشهری آنلاین)<br /> از فعالیت‌های دیگر یمینی علاوه بر کارآموزشی و چاپ کتاب و مجله می‌توان به پیوستن و نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های «پیکار با بی‌سوادی» در سال ۱۳۴۵ و تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به دانشجویان لیسانس در سال ۱۳۵۶ اشاره کرد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت.<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.<br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف فقیر و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شود، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌گوید: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۹%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ====در پاسخ به بهرنگی====<br /> تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از ۵۶ سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; ۲۳ سال تمام از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۸ یمینی‌ مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. <br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36922 2019-10-24T14:28:58Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم می‌گذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی‌شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> او. را می‌توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت فقر مالی به دانشسرا که شبانه روزی بود و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت، رف ت. در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی و ادبی یمینی در نوجوانی بود.<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی به مدرسه دانشسرای مقدماتی رفت، مدرسه‌ای که شبانه‌روزی بود و کمک هزینه به دانش‌آموزان می‌داد. سپس در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب‌های کودکان که مانند آن در ایران وجود نداشت، آشنا شد. این کتاب‌ها به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی‌شریف با مطالعه این کتاب‌ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی‌های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب‌هایی متناسب با دنیای ویژه خود بخوانند تا ذوق آن‌ها شکوفا شود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> این انگیزه‌ای شد تا او کتابی از «افسانه‌های پریان» را ترجمه کند و به معاون دانشسرا برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادامه کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی‌شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی‌شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۶ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف به دلایل نامعلوم پایان‌نامه را ارائه نمی‌دهد و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; بنابراین یمینی‌شریف پختگی اثرش را پیش از ورود به دانشگاه پیدا کرد و مشغولیت‌های کاری اجازه دفاع از پایان‌نامه را به او نداد. او همزمان با تحصیل کار مطبوعاتی می‌کرد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت. (زندگی نامه عباس یمینی‌شریف، همشهری آنلاین)<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف &quot; (مشاور کودکستان پوپک و مدیر مؤسسه‌های آموزشی روش نو).تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی‌شریف. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی‌شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. &quot;&quot;&quot;نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی سوادی&quot;&quot;&quot; .(عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش ) در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی‌شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.<br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف فقیر و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شود، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌گوید: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۹%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ====در پاسخ به بهرنگی====<br /> تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. <br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36921 2019-10-24T14:27:36Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم می‌گذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی‌شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> او. را می‌توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌های مادران در دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; و به علت فقر مالی به دانشسرا که شبانه روزی بود و کمک هزینه تحصیلی در اختیار دانش‌آموز می‌گذاشت، رف ت. در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه آغاز زندگی مطبوعاتی و ادبی یمینی در نوجوانی بود.<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی به مدرسه دانشسرای مقدماتی رفت، مدرسه‌ای که شبانه‌روزی بود و کمک هزینه به دانش‌آموزان می‌داد. سپس در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب‌های کودکان که مانند آن در ایران وجود نداشت، آشنا شد. این کتاب‌ها به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی‌شریف با مطالعه این کتاب‌ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی‌های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب‌هایی متناسب با دنیای ویژه خود بخوانند تا ذوق آن‌ها شکوفا شود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> این انگیزه‌ای شد تا او کتابی از «افسانه‌های پریان» را ترجمه کند و به معاون دانشسرا برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادامه کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی‌شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی‌شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۶ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف به دلایل نامعلوم پایان‌نامه را ارائه نمی‌دهد و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; بنابراین یمینی‌شریف پختگی اثرش را پیش از ورود به دانشگاه پیدا کرد و مشغولیت‌های کاری اجازه دفاع از پایان‌نامه را به او نداد. او همزمان با تحصیل کار مطبوعاتی می‌کرد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت. (زندگی نامه عباس یمینی‌شریف، همشهری آنلاین)<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف &quot; (مشاور کودکستان پوپک و مدیر مؤسسه‌های آموزشی روش نو).تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی‌شریف. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی‌شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. &quot;&quot;&quot;نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی سوادی&quot;&quot;&quot; .(عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش ) در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی‌شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. اما او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در عرصه عمومی و رشد ادبیات کودک و فرهنگ اهمیت یگانه‌ای دارد. نشریات و مطالبی که ابتدا فکاهی و با هدف سرگرمی منتشر می‌شد اما کم کم بعدی دیگر به خود گرفت.<br /> <br /> ====کتاب====<br /> قصه نویسندگی یمینی‌شریف فقیر و در جامعه‌ای که کار ادبیات کودک مبتذل شمرده می‌شود، هزار قصه است. او خود درباره آن روزهای سخت چنین می‌گوید: «با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم.» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۹%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ====در پاسخ به بهرنگی====<br /> تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. <br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه داستان‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36900 2019-10-24T01:58:06Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم می‌گذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی‌شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> او. را می‌توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌ها دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه شروع زندگی مطبوعاتی یمینی بود.<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی به مدرسه دانشسرای مقدماتی رفت، مدرسه‌ای که شبانه‌روزی بود و کمک هزینه به دانش‌آموزان می‌داد. سپس در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب‌های کودکان که مانند آن در ایران وجود نداشت، آشنا شد. این کتاب‌ها به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی‌شریف با مطالعه این کتاب‌ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی‌های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب‌هایی متناسب با دنیای ویژه خود بخوانند تا ذوق آن‌ها شکوفا شود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; این انگیزه‌ای شد تا او کتابی از «افسانه‌های پریان» را ترجمه کند و به معاون دانشسرا برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادامه کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی‌شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی‌شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۶ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف به دلایل نامعلوم پایان‌نامه را ارائه نمی‌دهد و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; بنابراین یمینی‌شریف پختگی اثرش را پیش از ورود به دانشگاه پیدا کرد و مشغولیت‌های کاری اجازه دفاع از پایان‌نامه را به او نداد.<br /> <br /> او در این سال‌ها سردبیری یا مدیریت مجلات بازی کودکان(۱۳۲۳تا۱۳۲۷)، دانش‌آموز (۱۳۲۷تا۱۳۲۹)، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸) را بر عهده داشت و همزمان با تحصیل کار مطبوعاتی می‌کرد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت. (زندگی نامه عباس یمینی‌شریف، همشهری آنلاین)<br /> <br /> <br /> عباس یمینی‌شریف &quot; (مشاور کودکستان پوپک و مدیر مؤسسه‌های آموزشی روش نو)<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی‌شریف.<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی‌شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. &quot;&quot;&quot;نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی سوادی&quot;&quot;&quot; .(عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی‌شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> تاسیس و چهار سال مدیریت مجله بازی کودکان(۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷)، تاسیس و بیست و دو سال مدیریت کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸)، دو سال مدیریت مجله <br /> دانش‌آموز (۱۳۲۷ تا ۱۳۲۹) و مجله کودکان سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و همکاری با تمام نشریات وقت حوزه کودک نظیر نونهالان، مجله دانشسرای عالی، تهران مصور کوچولوها، سپیده فردا کارنامه پر باری را برای وی رقم زده است. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; از روزنامه‌نگاری او کمتر سخن رفته است در حالی که تعداد مجلاتی که پدید آورد و مطالبی که منتشر کرد، در مقایسه با ۳۵ کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف تنها در دوران مجله بازی کودکان تجربه کار در رسانه مستقل را داشت. مجله دانش آموز زیرنظر وزارت فرهنگ بود، ماهنامه کودکان و نوجوانان سازمان شیر و خورشید سرخ همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند و کیهان بچه‌ها نیز یکی از مجلات موسسه کیهان وابسته به شاه بود. او بی‌اعتنا به سیاست، دغدغه‌های فرهنگی داشت و در آثار او جز مقالاتی که در نقد نظام آموزشی در سال‌های ۵۶ و ۵۷ نوشت، نمی‌توان اثر سوگیری‌های سیاسی یافت.<br /> این مطبوعات در کنار شورای کتاب کودک و کانون فرهنگی کودکان و نوجوانان در رشد ادبیات کودک و <br /> مطالب نشریات حوزه کودک در ایران ابتدا با هدف سرگرمی منتشر می‌شد<br /> ====کتاب====<br /> یمینی‌شریف «روزهای سختی بود که با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۹%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ====در پاسخ به بهرنگی====<br /> تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. <br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه نوشته‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36872 2019-10-23T15:25:56Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم می‌گذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی‌شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> او. را می‌توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌ها دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه شروع زندگی مطبوعاتی یمینی بود.<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی به مدرسه دانشسرای مقدماتی رفت، مدرسه‌ای که شبانه‌روزی بود و کمک هزینه به دانش‌آموزان می‌داد. سپس در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب‌های کودکان که مانند آن در ایران وجود نداشت، آشنا شد. این کتاب‌ها به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی‌شریف با مطالعه این کتاب‌ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی‌های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب‌هایی متناسب با دنیای ویژه خود بخوانند تا ذوق آن‌ها شکوفا شود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; این انگیزه‌ای شد تا او کتابی از «افسانه‌های پریان» را ترجمه کند و به معاون دانشسرا برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادامه کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی‌شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی‌شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۶ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف به دلایل نامعلوم پایان‌نامه را ارائه نمی‌دهد و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; بنابراین یمینی‌شریف پختگی اثرش را پیش از ورود به دانشگاه پیدا کرد و مشغولیت‌های کاری اجازه دفاع از پایان‌نامه را به او نداد. او در این سال‌ها سردبیری یا مدیریت مجلات بازی کودکان(۱۳۲۳تا۱۳۲۷)، دانش‌آموز (۱۳۲۷تا۱۳۲۹)، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸) را بر عهده داشت و همزمان با تحصیل کار مطبوعاتی می‌کرد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت. (زندگی نامه عباس یمینی‌شریف، همشهری آنلاین)<br /> <br /> <br /> عباس یمینی‌شریف &quot; (مشاور کودکستان پوپک و مدیر مؤسسه‌های آموزشی روش نو)<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی‌شریف.<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی‌شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. &quot;&quot;&quot;نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی سوادی&quot;&quot;&quot; .(عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی‌شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> مجلات بازی کودکان، دانش‌آموز، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ و کیهان بچه‌ها که سردبیری یا مدیریت آن‌ها را بر عهده داشتم.<br /> در سال ۱۳۲۸ به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ که دو نشریه وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) برای کودکان و نوجوانان بود، منصوب شدم &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> نشریه‌ &quot;نونهالان&quot;، و پس از آن &quot;بازی کودکان&quot;،‌ &quot;کودک&quot;، &quot;بازی&quot;،‌ &quot;فرزند&quot; و &quot;تهران مصور&quot; از اولین نشریه‌های ویژه کودکان بودند که در کشور ما منتشر شدند. نشریه‌ &quot;دانش‌آموز&quot; و نشریه &quot;سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ&quot; نیز توسط وزارت فرهنگ منتشر شدند. فعالیت هر یک از این نشریات پس از مدتی متوقف شد. پس از آن &quot;کیهان بچه‌ها&quot; و &quot;اطلاعات دختران و پسران&quot; با قدرت مالی بالا و توزیع گسترده شروع به انتشار کردند.<br /> <br /> دیگر مشخصه یمینی‌شریف که کمتر از آن سخن رفته است، روزنامه‌نگاری اوست. باید مقالاتی را که درباره کودکان در روزنامه کیهان می‌نوشت و آثاری که در مجله سخن، مجله دانش‌سرای عالی، تهران مصور کوچولوها و روزنامه‌‌ها و مجلات دیگر داشت، در نظر داشت. به این ترتیب باید گفت تعداد مجلاتی که یمینی‌شریف پدید آورد در مقایسه با 35 عنوان کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> در اسفند سال ۱۳۲۷ وزارت فرهنگ بر آن شد نشریه‌ای برای کودکان و نوجوانان با نام دانش‌آموز منتشر کند. هدف بنیادی وزارت فرهنگ از انتشار این نشریه، پرورش دانش‌آموزان بود. در سر مقاله‌ی شماره اول نشریه آمده است: &quot;چون این نشریه همانطور که گذشت ویژه دانش آموز‌ان ا ست و برای هدایت افکار و راهنمایی ایشان انتشار می‌یابد بهتر و بی قیدتر به نظر رسید که مقالات و مطالب آن نیز به دستیاری خود و معلمین دانشمندشان تدوین و تهیه شود. از این رو هیئت تحریریه‌ای مرکب از نمایندگان دانش‌آموزان هر دبیرستان و چند تن از معلمان و نویسندگان مبرز تشکیل یافته است. نخستین مدیر این نشریه، مشایخ فریدنی،‌ پس از انتشار ۸ شماره، از کار کناره گرفت و ابراهیم دیلمقانیان مدیر آن شد. در دوره‌ی دیلمقانیان، شمار مقاله‌های سیاسی به ویژه مقاله‌های ستایش‌آمیز درباره‌ی ‌شاه افزایش یافت. بخش بزرگی از مطالب &quot;دانش‌آموز&quot; را مطالب آموزشی و علمی سنگین ...<br /> مدیر مسئول: مشایخ فریدنی، ابراهیم دیلمقانیان، عباس یمینی‌شریف، اقبال یغمایی<br /> ناشر وزارت فرهنگ، انتشارات اداره کل نگارش<br /> <br /> جمعیت شیر و خورشید سرخ ماهنامه ویژه‌ی کودکان و نوجوانان منتشر می‌کرد. نشریه‌ی شیر و خورشید سرخ ایران، در سال ۱۳۰۴ با مدیریت علیمحمد اویسی و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۵ با نام سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ ایران (س. ج. ج. ش.) و با مدیریت فریدون صدری و عباس یمینی‌شریف منتشر می‌شد. این نشریه همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند.<br /> <br /> او اولین ایرانی بود که در مجلات برای انتقال پیام‌های خود از «چیستان» استفاده کرد.<br /> &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ====کتاب====<br /> یمینی‌شریف گفته است «روزهای سختی بود که با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۴}}&lt;/ref&gt; <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین در صدمین زادروز یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ تازه‌ترین بزرگداشت وی برگزار شده است.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفی رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم'''{{سخ}}<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۹%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، یحیی دولت‌آبادی، مهدی قلی‌خان هدایت، [[ملک‌الشعرا بهار]]، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> ====در پاسخ به بهرنگی====<br /> تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری در شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[پرویز ناتل خانلری]] [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه [[مصطفی رحمان‌دوست]] و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحمان‌دوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحمان‌دوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۴%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || نثر (داستان) || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || شعر || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || نثر (داستان) || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || نثر (داستان) || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || نثر (داستان) || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || نثر (داستان) || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || نثر (داستان) || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || نثر (داستان) || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || نثر (داستان) || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || نثر (داستان) || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || شعر || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || مقاله || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || مقاله || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || مقاله || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || مقاله || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || مقاله || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || مقاله || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || مقاله || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || مقاله || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || مقاله || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || نثر (داستان) || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || مقاله || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || مقاله || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || شعر || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || مقاله || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده‌اند. نویسنده در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در این کتاب تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده، کتابی که حاصل عمر شاعری و مهم‌ترین اشعار او است. <br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه نوشته‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان |سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک=۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36869 2019-10-23T14:15:28Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از ۷۰ سال دانش‌آموزان شعرهای یمینی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامی‌زند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم می‌گذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی‌شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> <br /> او. را می‌توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آن‌ها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می‌نشست، می‌نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آن‌ها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آن‌ها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آن‌ها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آن‌ها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرین دوبیتی که در روزهای واپسین زندگی برای حک بر روی سنگ مزار خویش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آن‌ها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی‌شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; قصه‌ها و لالایی‌ها دوران کودکی و خانواده‌ای که اهل شعر و فرهنگ بودند سبب علاقه او به شعر و ادب شد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> دلیل دیگر گرایش یمینی‌شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. &lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی‌شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در روزنامه «نونهالان» که در سفارت انگلیس آماده می‌شد، چاپ شد. سپس مجله «سخن» دو شعر غاز و ستاره را درج کرد و این نقطه شروع زندگی مطبوعاتی یمینی بود.<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> یمینی‌شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.(زندگی نامه عباس یمینی‌شریف – سایت مردان پارس)<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی به مدرسه دانشسرای مقدماتی رفت، مدرسه‌ای که شبانه‌روزی بود و کمک هزینه به دانش‌آموزان می‌داد. سپس در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب‌های کودکان که مانند آن در ایران وجود نداشت، آشنا شد. این کتاب‌ها به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی‌شریف با مطالعه این کتاب‌ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی‌های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب‌هایی متناسب با دنیای ویژه خود بخوانند تا ذوق آن‌ها شکوفا شود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; این انگیزه‌ای شد تا او کتابی از «افسانه‌های پریان» را ترجمه کند و به معاون دانشسرا برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادامه کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی‌شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی‌شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی‌شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۶ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی‌شریف به دلایل نامعلوم پایان‌نامه را ارائه نمی‌دهد و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; بنابراین یمینی‌شریف پختگی اثرش را پیش از ورود به دانشگاه پیدا کرد و مشغولیت‌های کاری اجازه دفاع از پایان‌نامه را به او نداد. او در این سال‌ها سردبیری یا مدیریت مجلات بازی کودکان(۱۳۲۳تا۱۳۲۷)، دانش‌آموز (۱۳۲۷تا۱۳۲۹)، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸) را بر عهده داشت و همزمان با تحصیل کار مطبوعاتی می‌کرد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آن‌ها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می‌کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. یمینی‌شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت. (زندگی نامه عباس یمینی‌شریف، همشهری آنلاین)<br /> <br /> <br /> عباس یمینی‌شریف &quot; (مشاور کودکستان پوپک و مدیر مؤسسه‌های آموزشی روش نو)<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی‌شریف.<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی‌شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه‌ها بود. &quot;&quot;&quot;نگارش کتاب‌های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس‌های پیکار با بی سوادی&quot;&quot;&quot; .(عباس یمینی‌شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی‌شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می‌گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهیم به مهر/ میهن خویش را کنیم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> مجلات بازی کودکان، دانش‌آموز، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ و کیهان بچه‌ها که سردبیری یا مدیریت آن‌ها را بر عهده داشتم.<br /> در سال ۱۳۲۸ به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ که دو نشریه وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) برای کودکان و نوجوانان بود، منصوب شدم &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> نشریه‌ &quot;نونهالان&quot;، و پس از آن &quot;بازی کودکان&quot;،‌ &quot;کودک&quot;، &quot;بازی&quot;،‌ &quot;فرزند&quot; و &quot;تهران مصور&quot; از اولین نشریه‌های ویژه کودکان بودند که در کشور ما منتشر شدند. نشریه‌ &quot;دانش‌آموز&quot; و نشریه &quot;سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ&quot; نیز توسط وزارت فرهنگ منتشر شدند. فعالیت هر یک از این نشریات پس از مدتی متوقف شد. پس از آن &quot;کیهان بچه‌ها&quot; و &quot;اطلاعات دختران و پسران&quot; با قدرت مالی بالا و توزیع گسترده شروع به انتشار کردند.<br /> <br /> دیگر مشخصه یمینی‌شریف که کمتر از آن سخن رفته است، روزنامه‌نگاری اوست. باید مقالاتی را که درباره کودکان در روزنامه کیهان می‌نوشت و آثاری که در مجله سخن، مجله دانش‌سرای عالی، تهران مصور کوچولوها و روزنامه‌‌ها و مجلات دیگر داشت، در نظر داشت. به این ترتیب باید گفت تعداد مجلاتی که یمینی‌شریف پدید آورد در مقایسه با 35 عنوان کتاب او، حجمی چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> در اسفند سال ۱۳۲۷ وزارت فرهنگ بر آن شد نشریه‌ای برای کودکان و نوجوانان با نام دانش‌آموز منتشر کند. هدف بنیادی وزارت فرهنگ از انتشار این نشریه، پرورش دانش‌آموزان بود. در سر مقاله‌ی شماره اول نشریه آمده است: &quot;چون این نشریه همانطور که گذشت ویژه دانش آموز‌ان ا ست و برای هدایت افکار و راهنمایی ایشان انتشار می‌یابد بهتر و بی قیدتر به نظر رسید که مقالات و مطالب آن نیز به دستیاری خود و معلمین دانشمندشان تدوین و تهیه شود. از این رو هیئت تحریریه‌ای مرکب از نمایندگان دانش‌آموزان هر دبیرستان و چند تن از معلمان و نویسندگان مبرز تشکیل یافته است. نخستین مدیر این نشریه، مشایخ فریدنی،‌ پس از انتشار ۸ شماره، از کار کناره گرفت و ابراهیم دیلمقانیان مدیر آن شد. در دوره‌ی دیلمقانیان، شمار مقاله‌های سیاسی به ویژه مقاله‌های ستایش‌آمیز درباره‌ی ‌شاه افزایش یافت. بخش بزرگی از مطالب &quot;دانش‌آموز&quot; را مطالب آموزشی و علمی سنگین ...<br /> مدیر مسئول: مشایخ فریدنی، ابراهیم دیلمقانیان، عباس یمینی‌شریف، اقبال یغمایی<br /> ناشر وزارت فرهنگ، انتشارات اداره کل نگارش<br /> <br /> جمعیت شیر و خورشید سرخ ماهنامه ویژه‌ی کودکان و نوجوانان منتشر می‌کرد. نشریه‌ی شیر و خورشید سرخ ایران، در سال ۱۳۰۴ با مدیریت علیمحمد اویسی و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۵ با نام سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ ایران (س. ج. ج. ش.) و با مدیریت فریدون صدری و عباس یمینی‌شریف منتشر می‌شد. این نشریه همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند.<br /> <br /> او اولین ایرانی بود که در مجلات برای انتقال پیام‌های خود از «چیستان» استفاده کرد.<br /> &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ====کتاب====<br /> یمینی‌شریف گفته است «روزهای سختی بود که با هزار خون دل و با هزار جان کندن شعری می‌گفتم، کتابی فراهم می‌کردم، بغل می‌زدم و به چاپ‌خانه می‌بردم و به حساب جیب خودم به دستگاه چاپ می‌دادم. توزیع کننده هم خودم بودم، کتاب‌ها را به کتاب‌فروشی‌ها می‌بردم که آن روزها دکه‌هایی بودند کنار خیابان‌ها و بعد که می‌رفتم برای حسابرسی تازه چیزی هم بدهکار می‌شدم» &lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۲۴}}&lt;/ref&gt; <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ آخرین بزرگداشت وی است.<br /> <br /> به مناسبت روز ملی #ادبیات_کودک و یکصدمین زادروز #عباس_یمینی_شریف (۱۲۹۸–۱۳۶۸) آموزگار، مدیر مدرسه و نویسنده ایرانی ادبیات کودکان که همه‌ی ما شعری از او حفظیم. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. روز ملی کودک مصادف با تولد یمینی‌شریف<br /> <br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سال‌های متمادی بانی بزرگداشت یمینی‌شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی‌شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> در اردیبهشت ۱۳۴۷ مقاله ای از صمد بهرنگی در مجله نگین چاپ شد که از نظر تاریخی نخستین نقد شعر کودک در ایران و نخستین توجه نظری جدی به این مقوله به شمار می‌آید (شهرام رجب زاده، صمد و شعر، کتاب ماه کودک و نوجوان مهر،‌ مهر ۱۳۸۲، شماره ۷۲) <br /> <br /> <br /> ====[[مصطفی رحماندوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شریف بدهکارم. مدیون مقدماتی که آن یار مهربان برای نویسندگان کودکان ایران فراهم آورد. تا پیش از یمینی‌شریف هیچ کس خودش را «شاعر کودکان» معرفی نمی‌کرد. نقدهایی مانند سروده‌های او آموزشی بود، تخیل برانگیز نبود، نقص در وزن داشت، به کودکان از بالا نگاه می‌کرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، این گونه نقدها، بوی بی‌معرفتی می‌دهد. یمینی‌شریف زمانی شروع کرد که باید خودش با آزمون و خطا پیش می‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به یاد یک «یار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهکاری دیگر هم به یمینی‌شریف دارم؛ خیلی جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌های دیده‌ام که مرا به نوعی صاحب شعر «یار مهربان» قلمداد کرده‌اند. حداقل باید از او تشکری کنم که بخشی از پاداش معنوی شعر یار مهربانش به من رسیده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می‌توانم بگویم عباس یمینی‌شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سیدعلی کاشفی خوانساری====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌های ادبیات کودک، کمتر از یمینی می‌گویند و گفته‌اند و می‌نویسند و نوشته‌اند؟از قدیمی‌ترهای ادبیات کودک، دو ایراد بر یمینی‌شریف شنیده‌ام. یکی آن که شعرهایش نظم‌های ساده و آموزشی و فاقد عنصر زیبایی شناسی است و دیگر آن که برای شاه و فرح و ولیعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌های او بسیار بیشتر از چنین نقص‌هایی است. یمینی بی‌شک یک دوستدار کودکان بود. او اذعان دارد که در حد ذوق و توان خود اشعاری ساده و مفید پدید آورده و بیش از این ادعایی نداشته است. یمینی‌شریف در نوشته‌های روزهای تنهایی، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفی رحماندوست]]، [[اسدالله شعبانی]]، جعفر ابراهیمی و [[ناصر کشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداری‌ها و مخالفت‌ها را فرومی‌نشاند و جایگاه تاریخی هر کس را نشان می‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیک نیم قرن است برای کودکان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم کودکان و سن‌های مختلف آن‌ها، شعرهایی که هم کودکان راخوش می‌کند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیکو به آن‌ها می‌دهد. شعر خوب برای کودکان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نکته‌های باریک‌تر هست که رعایت آن‌ها هم قریحه‌ی فکری می‌خواهد و هم دانستن فن. کودکان وزن و تکرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است که آن‌ها را مطلوب بچه‌ها می‌کند. عالم کودکان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نکرده است و در آن آزادی‌هایی هست که ما آن‌ها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با کودکان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آن‌ها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی‌شریف سرآمد آن‌هاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌کند و بزرگسالان را با تاثیری که در آن‌هاست به عالم کودکان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در دهه چهل با آغاز کار موسسه‌هایی مانند شورای کتاب کودک و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، موضوع ادبیات کودک ایران نهادینه شد و رسمیت یافت. عباس یمینی‌شریف یکی از کسانی است که پیش از آن که در شکل‌گیری نهاد ادبیات کودک در ایران نقش داشته باشد، در شکل‌گیری مولفه‌های مفهوم و نهاد کودکی مدرن در ایران نقش داشته و کوشش نموده است.»&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۵}}&lt;/ref&gt; البته «اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی‌شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ کسانی که از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و می‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، یک یا چند شعر از او را خوانده‌‌اند یا حتی از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتی این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> گفتند بعضی‌ها چرا پند و نصیحت{{سخ}}<br /> گاه آورم در شعر کودک بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> تشویق‌شان بهر چه کردم، خوب{{سخ}}<br /> آید چرا بدگویی از بد بر زبانم{{سخ}}<br /> <br /> آنها، بلی، باید چنین ایراد گیرند{{سخ}}<br /> اندیشه‌شان از گفته‌هاشان خوب دانم{{سخ}}<br /> <br /> از بهر این خود‌خواه‌ها کودک بهانه است{{سخ}}<br /> با نام کودک، سود می‌جویند، دانم{{سخ}}<br /> <br /> هر عقده‌ای بر دل ز ناکامی گرفتند{{سخ}}<br /> با کودکان بازش کنند اینها، گمانم{{سخ}}<br /> <br /> هر مطلبی را جرات گفتن ندارند{{سخ}}<br /> گویند با کودک بگویم در امانم{{سخ}}<br /> <br /> گویید کام تخم کین و قتل و غارت؟{{سخ}}<br /> از دزدی و ظلم و جنایت دُرفشانم؟{{سخ}}<br /> <br /> از زشتی و ناپاکی و بد باز گویم؟{{سخ}}<br /> از مستی و دیوانگی گویم؟ نه آنم!{{سخ}}<br /> <br /> تا کودکان را یاغی و دیوانه سازم؟{{سخ}}<br /> توفنده چون غولان به میدان‌ها برانم؟{{سخ}}<br /> <br /> این کودکان ای سنگدل‌ها بی‌گناهند!{{سخ}}<br /> تا کی زدیده از بدیتان خون چکانم؟{{سخ}}<br /> <br /> بهتر که لب بر بندم و دیگر نگویم{{سخ}}<br /> سر زیر بال خود برم در آشیانم{{سخ}}<br /> <br /> گر کودکان را اندکی بهتر شناسید{{سخ}}<br /> بهتر شوید ای دسته نامهربانم».&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۷۴}}&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۵%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، [[یحیی دولت‌آبادی]]، مهدی قلی‌خان هدایت، ملک‌الشعرا بهار، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} اگر کودک در برابر شعر این سه عکس‌العمل را داشته باشد شعر خوبی به او عرضه شده است:<br /> # لذت و شور و شعف<br /> # کنجکاوی و اکتشاف<br /> # عمیشق شدن فهم و ادراک &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> ===اثر نقدهای کیانوش و بهرنگی===<br /> شاعر در برابر نقدها بالاخص نقدهای کیانوش و بهرنگی بسیاری از اشعار خود را در کتاب «نیم قرن» تصحیح، بازنویسی و حتی محو کرده است و تغییر نگرش شاعر پس از انتقاد بهرنگی با نگارش کتاب «همسایه عجیب ما» به نیت بازگویی زندگی سخت معیشتی و روانی دوران خردسالی و کودکی‌اش و تمرکز بر وضعیت زندگی در روستا به خوبی ملموس است. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملکرد یمینی‌شریف در روزنامه کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که یمینی‌شریف مدیر مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. کیهان بچه‌ها همگام با دیگر نشریات در اعتصاب سراسری مطبوعات در آذر و دی ۱۳۵۸ شرکت کرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتی در میان نشریات مذهبی کودک قم نمونه نداشت.او در سال‌های آخر عمر با بی‌مهری‌ها و کم‌توجهی‌هایی روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازی کودکان در نخستین دوره با قطع بسیار کوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های کودکانه و مطالب و شعرهایی ساده برای کودکان خردسال پیش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشریه‌ مستقل کودکان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پایان دوره انتشار که روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا کشید، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نیز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نیز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای که در پایان به مجله‌ای برای نوجوانان دبیرستانی تبدیل شد که صفحه‌ای برای کودکان خردسال نیز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پیشگام مجله‌های کودکان ایران می‌دانند. بازی کودکان، نه تنها نخستین نشریه‌ مستقل کودکان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلکه نخستین مجله‌ی کودکان بود که با وجود دشواری‌های بسیار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پیشنهاد عباس یمینی‌شریف و جعفر بدیعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولین شماره مجله کیهان بچه‌ها از طرف مؤسسه کیهان انتشار یافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در کنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌کرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه‌ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسیس عضو هیئت مدیره و مسئول خزانه‌داری شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست‌ها و هم‌اندیشی‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی‌شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جدید سالن ناهارخوری برای دانش‌آموزان و کارکنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و کلاس‌های ویژه آزمایشگاه، حرفه و فن، علوم طبیعی، کتابخانه و کارهای هنری دایر شد و مجتمع آموزشی روش نو دارای ۴۰ کلاس و سالن اجتماعات گردید. سرویس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بیش از ۱۰ مینی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آن‌ها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصمیم به دولتی کردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌های آموزشی برای دختران اختصاص یافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغییر داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در کوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسیس شد. در زمان حیات او آخرین کتاب‌های عباس یمینی‌شریف توسط روش نو به چاپ رسید. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعالیت انتشارات را ادامه داد و کتاب‌های جدید و نایاب یمینی‌شریف را منتشر نمود. روش نو کلیه اثار یمینی‌شریف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن‌ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تکمیل مشق مشغول می‌شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسیار مورد استقبال قرار گرفت. داود پیرنیا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراکنندگان برنامه رادیو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوینده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه می‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> ====اثرپذیری بر شعر شریف====<br /> یمینی‌شریف در خودزندگی‌نامه یکی از دلایل گرایش به ادبیات را آشنایی با فرخی یزدی معرفی می‌کند. مسئله‌ای که در سبک و لحن شعرهای ابتدای جوانی او مشخص است. پس از فرخی و در سال‌های آتی زندگی یمینی، می‌توان به تاثیرپذیری او از ادیبانی نظیر [[ذبیح‌الله صفا]] و [[علی‌اصغر حکمت]] اشاره کرد. &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۳}}&lt;/ref&gt;<br /> ====میراث شریف بر ادبیات کودک====<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می‌رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه مصطفی رحماندوست و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی‌شریف تبعیت می‌کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحماندوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می‌شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرویز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اکبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحماندوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> یمینی‌شریف در کتاب «نیم قرن در باغ شعر کودکان» فهرستی شامل ۲۷ کتاب خود را ارائه داد. ظریف در زندگی‌نامه‌ای که نوشت، تعداد آن را با حساب کتاب‌هایی که پس از «نیم قرن» منتشر کرده است، چیزی در حدود ۳۰ اثر دانست.(۳۳) اما تعداد کتاب‌هایی که از او چاپ شده، چیزی بیش از این عدد است.<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی‌شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می‌توان اشاره کرد.{{سخ}}<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آن‌ها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آن‌ها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری. در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; {{سخ}}<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار برای کودکان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌های شیپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌های منظوم برای ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌های شیرین '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو کدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌ای منثور برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنیاگردی جمشید و مهشید'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو کودک به نام‌های جمشید و مهشید به کشورهای مختلف و شرحی از آن کشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازی با الفبا'''، ۱۳۳۳، کتابی برای آموختن الفبا در کودکستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کتابی است کمک درسی که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همکاری شمس‌الملوک مصاحب. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها کتاب درسی بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستانی است از حوادثی که بر سر دختر گمشده‌ای می‌آید برای کودکان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار برای کودکان قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبی درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوری و لباس‌هایش'''، ۱۳۵۰، داستانی است به شعر و نثر برای قبل از دبستان و سال‌های اول و دوم.<br /> * '''همسایه عجیب'''، ۱۳۵۰، خود‌زندگی‌نامه نوشته‌ای از دوران کودکی خاطراتی نویسنده و همسایگان او برای نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''کتاب توکا'''، ۱۳۵۶، وصف حال کسی است که آرزوی خواندن کتاب دارد. برای کودکان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلی'''، ۱۳۶۱، کتابی است برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، کتابی است به شعر برای آموختن الفبا در خانه و کودکستان و کمکی کلاس اول<br /> * '''سیاهک و سفیدک'''، ۱۳۶۳، داستانی است به نثر برای قبل از دبستان و کمکی کلاس‌های اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''درکودکستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ایران عزیز'''، ۱۳۵۳، اشعاری است با وزن شکسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خلیج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نیم قرن در باغ شعر کودکان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسی زبان ایرانیان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حریق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومی برای آگاهی از برق و آتش‌سوزی<br /> * '''روی زمین و زیر زمین'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، کتاب علمی برای پیش از دبستان و سال‌های اول دبستان<br /> * '''جزیره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستانی انگلیسی اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همکاری اسماعیل والی‌زاده، کمک درسی برای کلاس دوم ابتدایی. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حکایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی که همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کمیک استریپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خرکچی'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستانی است از یک روستایی که به شهر مهاجرت کرده و پشیمان شده است. برای سال‌های آخر دبستان و راهنمایی<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاریخی برای کودکان دبستان و راهنمایی<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی‌شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۳%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گل‌های خندانیم'''<br /> «ما گل‌های خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می‌دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۱%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می‌باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه‌ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;<br /> {{سخ}}<br /> &lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || شعر || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> <br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> ====نیم قرن در باغ شعر کودکان====<br /> این کتاب شامل آثار منظوم و خودزندگی‌نامه‌ عباس یمینی‌شریف است. کتاب «نیم قرن» اصلی ترین مرجع نویسندگان و منتقدانی است که درباره زندگی ادبی یمینی اظهارنظر کرده اند. نویسنده در کتاب حاضر مهم‌ترین اشعار منظوم خود را ذکر کرده، اشعاری که بارها ویرایش شده، بار دیگر در این اثر از تصحیح و تغییر شاعر خود بی‌امان نمانده است.<br /> <br /> نکته‌ای که در میان حذف و تغییرات زیادی که نسبت به اشعار خود داشته<br /> <br /> ====جدول درونمایه کتب&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;====<br /> <br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! کتاب !! درونمایه<br /> |-<br /> | دنیاگردی جمشید و مهشید || ستایش شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | بازی با الف‌با || آموزش الفبا<br /> |-<br /> | دو کدخدا || ستایش اخلاق خوب و دانش و عقل<br /> |-<br /> | پرویز و آیینه || ستایش اخلاق خوب<br /> |-<br /> | گاو مهربان || عطوفت مادرانه<br /> |-<br /> | دعوای دیگ و کماج‌دان || پرهیز از دعوا و نزاع<br /> |-<br /> | غار گنج || ستایش کار و تلاش<br /> |-<br /> | آشیانه دو کلاغ ||وجود خانه و آشیانه و میهن باعث خوشبختی است<br /> |-<br /> | در میان ابرها || ستایش همکاری و شجاعت و درایت<br /> |-<br /> | توکا || ستایش کتابخوانی<br /> |-<br /> | نمایشنامه دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب || نکوهش نزاع<br /> |-<br /> | نمایشنامه بیژن و شیر || ستایش مهربانی و نیروی حق‌شناسی<br /> |-<br /> | پوری و لباس‌هایش || نکوهش کثیفی<br /> |-<br /> | گربه‌های شیپورزن || مزمت دزدی<br /> |-<br /> | داستان نیکان و پاکان || الگو قرار دادن بزرگان مذهبی<br /> |-<br /> | باغ نغمه || ستایش عشق به میهن<br /> |-<br /> | آه ایران عزیز || عظمت تاریخی ایران<br /> |-<br /> | خر و خرکچی || مزمت مهاجرت به شهر<br /> |}<br /> <br /> <br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می‌کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گل‌های گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتاب‌های طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنی‌ها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه کیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با کودکان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه‌های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه نوشته‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می‌زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می‌زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای کتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی‌شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی‌شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مریم جهان تیغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار کودک و نوجوان عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شنیداری===<br /> # گفتگو [[مهدی اخوان ثالث]] با رادیو ایران، بهمن ۱۳۶۰<br /> # گفتار صدرالدین الهی، برنامه رادیویی ویژه عباس یمینی‌شریف، صدای آمریکا، ۱۳۶۹<br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان|سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک= ۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به یاد یک «یار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36755 2019-10-22T15:59:14Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از نیم قرن دانش‌آموزان شعرهای یمنی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامیزند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم میگذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> <br /> او. را می توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آنها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می نشست، می نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آنها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آنها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آنها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آنها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی یمینی‌شریف===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی===<br /> یمینی‌شریف در آخرين دوبيتي كه در روزهاي واپسين زندگي براي حك بر روي سنگ مزار خويش سرود، گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آنها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; خانواده او اهل شعر و فرهنگ بودند اما مهم ترین دلیل گرایش یمینی شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در مجله «نونهالان» و سپس مجله «سخن» چاپ شد. یمینی شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.(زندگی نامه عباس یمینی شریف – سایت مردان پارس)<br /> در سال ۱۳۲۲ دو شعر ستاره و ماده غاز خودم را به مجله سخن به مدیریت ذبیح الله صفا و و سردبیری پرویز ناتل خانلری دادم و به طبع رسید<br /> در سال ۱۳۲۴ اشعار من وارد کتابهای ابتدایی اراک و پس از آن وارد کتاب کلاس‌های اول و دوم و سوم کلیه دبستان‌ها شد که تاکنون ادامه دارد. <br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی به مدرسه دانشسرای مقدماتی رفت، مدرسه‌ای که شبانه‌روزی بود و کمک هزینه به دانش‌آموزان می‌داد. سپس در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب‌های کودکان که مانند آن در ایران وجود نداشت، آشنا شد. این کتاب‌ها به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی‌شریف با مطالعه این کتاب‌ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی‌های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب‌هایی متناسب با دنیای ویژه خود بخوانند تا ذوق آن‌ها شکوفا شود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; این انگیزه‌ای شد تا او کتابی از «افسانه‌های پریان» را ترجمه کند و به معاون دانشسرا برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادامه کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی‌شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی‌شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> سپس در سال ۱۳۲۶ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌ ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی شریف به دلایل نامعلوم پایان‌نامه را ارائه نمی‌دهد و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; بنابراین یمینی‌شریف پختگی اثرش را پیش از ورود به دانشگاه پیدا کرد و مشغولیت‌های کاری اجازه دفاع از پایان‌نامه را به او نداد. او در این سال‌ها سردبیری یا مدیریت مجلات بازی کودکان(۱۳۲۳تا۱۳۲۷)، دانش‌آموز (۱۳۲۷تا۱۳۲۹)، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸) را بر عهده داشت و همزمان با تحصیل کار مطبوعاتی می‌کرد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آنها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. یمینی شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت. (زندگی نامه عباس یمینی شریف، همشهری آنلاین)<br /> <br /> <br /> عباس یمینی شریف &quot; (مشاور کودکستان پوپک و مدیر مؤسسه های آموزشی روش نو)<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی شریف.<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه ها بود. &quot;&quot;&quot;نگارش کتاب های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس های پیکار با بی سوادی&quot;&quot;&quot; .(عباس یمینی شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. (ویکیپدیا وی، برگرفته از کتاب نیم قرن)<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهيم به مهر/ ميهن خويش را كنيم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ====مطبوعات====<br /> مجلات بازی کودکان، دانش‌آموز، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ و کیهان بچه‌ها که سردبیری یا مدیریت آنها را بر عهده داشتم.<br /> در سال ۱۳۲۸ به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ که دو نشریه وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) برای کودکان و نوجوانان بود، منصوب شدم<br /> (نیم قرن)<br /> نشریه‌ &quot;نونهالان&quot;، و پس از آن &quot;بازی کودکان&quot;،‌ &quot;کودک&quot;، &quot;بازی&quot;،‌ &quot;فرزند&quot; و &quot;تهران مصور&quot; از اولین نشریه‌های ویژه کودکان بودند که در کشور ما منتشر شدند. نشریه‌ &quot;دانش‌آموز&quot; و نشریه &quot;سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ&quot; نیز توسط وزارت فرهنگ منتشر شدند. فعالیت هر یک از این نشریات پس از مدتی متوقف شد. پس از آن &quot;کیهان بچه‌ها&quot; و &quot;اطلاعات دختران و پسران&quot; با قدرت مالی بالا و توزیع گسترده شروع به انتشار کردند.<br /> <br /> ديگر مشخصه يميني شريف كه كمتر از آن سخن رفته است، روزنامه‌نگاري اوست. بايد مقالاتي را كه درباره كودكان در روزنامه كيهان مي‌نوشت و آثاري كه در مجله سخن، مجله دانش‌سراي عالي، تهران مصور كوچولوها و روزنامه‌‌ها و مجلات ديگر داشت، در نظر داشت. به اين ترتيب بايد گفت تعداد مجلاتي كه يميني شريف پديد آورد در مقايسه با 35 عنوان كتاب او، حجمي چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> در اسفند سال ۱۳۲۷ وزارت فرهنگ بر آن شد نشریه‌ای برای کودکان و نوجوانان با نام دانش‌آموز منتشر کند. هدف بنیادی وزارت فرهنگ از انتشار این نشریه، پرورش دانش‌آموزان بود. در سر مقاله‌ی شماره اول نشریه آمده است: &quot;چون این نشریه همانطور که گذشت ویژه دانش آموز‌ان ا ست و برای هدایت افکار و راهنمایی ایشان انتشار می‌یابد بهتر و بی قیدتر به نظر رسید که مقالات و مطالب آن نیز به دستیاری خود و معلمین دانشمندشان تدوین و تهیه شود. از این رو هیئت تحریریه‌ای مرکب از نمایندگان دانش‌آموزان هر دبیرستان و چند تن از معلمان و نویسندگان مبرز تشکیل یافته است. نخستین مدیر این نشریه، مشایخ فریدنی،‌ پس از انتشار ۸ شماره، از کار کناره گرفت و ابراهیم دیلمقانیان مدیر آن شد. در دوره‌ی دیلمقانیان، شمار مقاله‌های سیاسی به ویژه مقاله‌های ستایش‌آمیز درباره‌ی ‌شاه افزایش یافت. بخش بزرگی از مطالب &quot;دانش‌آموز&quot; را مطالب آموزشی و علمی سنگین ...<br /> مدیر مسئول: مشایخ فریدنی، ابراهیم دیلمقانیان، عباس یمینی شریف، اقبال یغمایی<br /> ناشر وزارت فرهنگ، انتشارات اداره كل نگارش<br /> <br /> جمعیت شیر و خورشید سرخ ماهنامه ویژه‌ی کودکان و نوجوانان منتشر می‌کرد. نشریه‌ی شیر و خورشید سرخ ایران، در سال ۱۳۰۴ با مدیریت علیمحمد اویسی و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۵ با نام سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ ایران (س. ج. ج. ش.) و با مدیریت فریدون صدری و عباس یمینی شریف منتشر می‌شد. این نشریه همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند.<br /> <br /> او اولین ایرانی بود که در مجلات برای انتقال پیام‌های خود از «چیستان» استفاده کرد.<br /> &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ====کتاب====<br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====فعالیت‌های آموزشی====<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ آخرین بزرگداشت وی است.<br /> <br /> به مناسبت روز ملی #ادبیات_کودک و یکصدمین زادروز #عباس_یمینی_شریف (۱۲۹۸–۱۳۶۸) آموزگار، مدیر مدرسه و نویسنده ایرانی ادبیات کودکان که همه‌ی ما شعری از او حفظیم. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. روز ملی کودک مصادف با تولد یمینی شریف<br /> <br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سالهای متمادی بانی بزرگداشت یمینی شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> در اردیبهشت ۱۳۴۷ مقاله ای از صمد بهرنگی در مجله نگین چاپ شد که از نظر تاریخی نخستین نقد شعر کودک در ایران و نخستین توجه نظری جدی به این مقوله به شمار می آید (شهرام رجب زاده، صمد و شعر، کتاب ماه کودک و نوجوان مهر،‌ مهر ۱۳۸۲، شماره ۷۲) <br /> <br /> <br /> ====[[مصطفي رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شريف بدهكارم. مديون مقدماتي كه آن يار مهربان براي نویسندگان كودكان ايران فراهم آورد. تا پیش از يميني‌شريف هيچ كس خودش را «شاعر كودكان» معرفي نمي‌كرد. نقدهایی مانند سروده‌هاي او آموزشي بود، تخيل برانگيز نبود، نقص در وزن داشت، به كودكان از بالا نگاه مي‌كرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، اين گونه نقدها، بوي بي‌معرفتي مي‌دهد. يميني‌شريف زماني شروع كرد كه بايد خودش با آزمون و خطا پيش مي‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به ياد يک «يار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهكاري ديگر هم به يميني‌شريف دارم؛ خيلي جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌هاي ديده‌ام كه مرا به نوعي صاحب شعر «يار مهربان» قلمداد كرده‌اند. حداقل باید از او تشكري كنم كه بخشي از پاداش معنوي شعر يار مهربانش به من رسيده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می توانم بگویم عباس یمینی شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سيدعلي‌ كاشفي خوانساري====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌هاي ادبيات كودك، كمتر از يميني مي‌گويند و گفته‌اند و مي‌نويسند و نوشته‌اند؟از قديمي‌‌ترهاي ادبيات كودك، دو ايراد بر يميني شريف شنيده‌ام. يكي آن كه شعرهايش نظم‌هاي ساده و آموزشي و فاقد عنصر زيبايي‌ شناسي است و ديگر آن كه براي شاه و فرح و وليعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌هاي او بسيار بيشتر از چنين نقص‌هايي است. يميني بي‌شك يك دوستدار كودكان بود. او اذعان دارد كه در حد ذوق و توان خود اشعاري ساده و مفيد پديد آورده و بيش از اين ادعايي نداشته است. يميني‌شريف در نوشته‌هاي روزهاي تنهايي، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفي رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعباني]]، جعفر ابراهيمي و [[ناصر كشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداري‌ها و مخالفت‌ها را فرومي‌نشاند و جايگاه تاريخي هر كس را نشان مي‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیك نیم قرن است برای كودكان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم كودكان و سن‌های مختلف آنها، شعرهایی كه هم كودكان راخوش می‌كند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیكو به آنها می‌دهد. شعر خوب برای كودكان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نكته‌های باریك‌تر هست كه رعایت آنها هم قریحه‌ی فكری می‌خواهد و هم دانستن فن. كودكان وزن و تكرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است كه آنها را مطلوب بچه‌ها می‌كند. عالم كودكان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نكرده است و در آن آزادی‌هایی هست كه ما آنها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با كودكان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آنها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی شریف سرآمد آنهاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌كند و بزرگسالان را با تاثیری كه در آنهاست به عالم كودكان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«بی‌گمان یکی از کسانی که در تحلیل‌های هم‌زمانی دستاویز ستیز و خوارشماری قرار گرفت، عباس یمینی‌شریف بوده است. اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ي كساني كه از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و مي‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، يك يا چند شعر از او را خوانده‌‌اند يا حتي از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتي این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}} «پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، [[یحیی دولت‌آبادی]]، مهدی قلی‌خان هدایت، ملک‌الشعرا بهار، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}} «در اینجا یادآوری می‌کنم که در زمینه نویسندگی برای کودکان نیز باید آزادی قلم و روش و سبک باشد. مشروط بر اینکه محصول قلم به زبان فکری و روحی کودک باشد و معلومات و اطلاعات غلط ندهد» (مقدمه)<br /> <br /> {{بلی}} «من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملكرد یمینی‌شریف در روزنامه كيهان بچه‌ها در روزهاي انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که يميني‌شريف مدير مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. كيهان بچه‌ها همگام با ديگر نشريات در اعتصاب سراسري مطبوعات در آذر و دي ۱۳۵۸ شركت كرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتي در ميان نشريات مذهبي كودك قم نمونه نداشت.او در سال‌هاي آخر عمر با بي‌مهري‌ها و كم‌توجهي‌هايي روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازي كودكان در نخستين دوره با قطع بسيار كوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های كودكانه و مطالب و شعرهایی ساده برای كودكان خردسال پيش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشريه‌ مستقل كودكان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پايان دوره انتشار كه روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا كشيد، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نيز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نيز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای كه در پايان به مجله‌ای برای نوجوانان دبيرستانی تبديل شد كه صفحه‌ای برای كودكان خردسال نيز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پيشگام مجله‌های كودكان ايران می‌دانند. بازی كودكان، نه تنها نخستين نشريه‌ی مستقل كودكان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلكه نخستين مجله‌ی كودكان بود كه با وجود دشواری‌های بسيار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پيشنهاد عباس يمينی‌شريف و جعفر بديعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولين شماره مجله كيهان بچه‌ها از طرف مؤسسه كيهان انتشار يافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در كنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌كرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسيس عضو هيئت مديره و مسئول خزانه‌داري شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست ‌ها و هم‌اندیشی ‌‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب ‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌ های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌ های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جديد سالن ناهارخوري براي دانش‌آموزان و كاركنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و كلاس‌های ويژه آزمايشگاه، حرفه و فن، علوم طبيعي، كتابخانه و كارهاي هنري داير شد و مجتمع آموزشي روش نو دارای ۴۰ كلاس و سالن اجتماعات گرديد. سرويس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بيش از ۱۰ مينی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آنها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصميم به دولتی كردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌هاي آموزشي براي دختران اختصاص يافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغيير داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در كوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس يمينی‌شريف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسيس شد. در زمان حيات او آخرین كتاب‌های عباس يمينی‌شريف توسط روش نو به چاپ رسيد. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعاليت انتشارات را ادامه داد و كتاب‌های جديد و ناياب يميني‌شريف را منتشر نمود. روش نو كليه اثار يميني‌شريف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهشهای آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تكميل مشق مشغول مي شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسيار مورد استقبال قرار گرفت. داود پيرنيا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراكنندگان برنامه راديو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوينده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه مي‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، چون او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه مصطفی رحماندوست و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی شریف تبعیت می کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحماندوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرويز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اكبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحماندوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> <br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> ====در نثر====<br /> {{بلی}} استفاده از اسم صوت که می‌تواند در کودکانه جلوه دادن داستان‌ها و محبوبیت آن‌ها از سوی کودکان تاثیرگذار باشد.&lt;ref name=&quot;سبک&quot;&gt;{{یادکرد|نویسنده= فاطمه بیدقی|مقاله=بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]]) |ترجمه=|ژورنال= کارشناسی ارشد|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=|شماره=|صفحه}}&lt;/ref&gt; در کتاب دو کدخدا می‌خوانیم «جوجه ریزه‌ای با جوجه‌های دیگر زیر پر و بال مادر مهربان جمع شده بودند و خود را گرم می‌کردند و لذت خود را با جیک جیک‌های مبهم و صداهای درهم و برهم آشکار می‌ساختند»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۲۹|ک= دو کدخدا|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> {{بلی}} به کار رفتن مترادفات به هدف درک بهتر کودکان، در آثار رایج است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; برای نمونه از کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید به «حالا که با '''جدیت و پشتکار و پافشاری''' این گنج‌ها را به دست آورده‌ای، برای بیرون بردن آن‌ها با چکش به دیوار صندوق بزن»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۱۰۶}}&lt;/ref&gt; می توان اشاره کرد.<br /> {{بلی}} نثر یمینی‌شریف بستگی به نوع مخاطب خود متفاوت است. در داستان‌های «بیژن و شیر» و «توکا» که گروه سنی «ب» را در برمی‌گیرد او سعی می‌کند از جملات کوتاه و ساده استفاده کند. اما در «دنیاگردی جمشید و مهشید» که مربوط به گروه سنی «ج» است، جملات طولانی‌تری انتخاب شده است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt;<br /> {{بلی}} تشبیه در داستان یمینی‌شریف به دلیل گروه سنی مخاطبان، اغلب مفرد به مفرد و حسی به حسی است. او در ساخت تشبیهات از تصویرهای روزمره و عادی استفاده می‌کرد. &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> {{بلی}} یمینی‌شریف با استفاده از مقدمه و موخره سعی در نزدیک‌تر شدن به کودکان و تفهیم بهتر مطالب برای آن‌ها را داشت.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; او در داستان «دنیاگردی جمشید و مهشید» ابتدا در مورد قصه‌های قبلی و محتوای آنها با بچه‌ها حرف می‌زند بعد در مورد داستان می‌گوید «حالا در این کتاب می‌خواهیم، با جمشید و مهشید همسفر شویم و به دیدن همسالان خود در میان اسکیموها و سرخ‌پوستان آمریکا و چینی‌ها و ژاپونی‌ها و مردم کشور‌های اروپا برویم و چیزهای عجیب ببینیم و قصه‌های شیرین بشنویم. امیدوارم که در این سفر از قصه‌هایی که می‌شنویم و چیز‌هایی که می‌بینیم لذت ببریم و خوشحال بشویم و راضی برگردیم»&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۳۲|ک= دنیاگردی جمشید و مهشید|ص= ۵}}&lt;/ref&gt;<br /> {{بلی}} یمینی‌شریف حوادث و اشخاص را توصیف مبسوط می‌کند. او در توصیفات مناظر خود از زبانی شاعرانه مدد می‌گیرد و بر زیبایی آنها می‌افزاید.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> {{بلی}} یمینی‌شریف به نثر نوشتاری بیشتر گرایش داشت تا گفتاری.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; در آثار او به فراوان صنعت تکرار که برای موزون کردن و تاکید است، به چشم می‌خورد.<br /> <br /> ====در نظم====<br /> &lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> ====ویژگی آثار====<br /> در میان پیشتازان عرصه ادبیات کودک، یمینی‌شریف دارای ادبیات تعلیمی است. او در آثارش از هر چیزی که غیرمنطقی، غیرعقلی و غیرواقعی باشد دوری می‌کند و در دل متن خود آرمان شهر ندارد، از همین باب در تمام آثارش با پایان خوش روبروییم نه پایانی بسته یا غم‌انگیز و شخصیت‌هایی او همه سفید‌اند نه سیاه و خواکستری. او در آثار خود صرفا به دنبال نتایج اخلاقی و تعلیم فردی است.&lt;ref name=&quot;سبک&quot; /&gt; <br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار براي كودكان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌هاي شيپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌هاي منظوم براي ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌هاي شيرين '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو كدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌اي منثور براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنياگردي جمشيد و مهشيد'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو كودك به نام‌های جمشید و مهشید به كشورهاي مختلف و شرحي از آن كشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازي با الفبا'''، ۱۳۳۳، كتابي براي آموختن الفبا در كودكستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كتابي است كمك درسي که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همكاري پرويز كلانتري. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها كتاب درسي بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستاني است از حوادثي كه بر سر دختر گمشده‌اي مي‌آيد براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار براي كودكان قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبى درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوري و لباس‌هاي او'''، ۱۳۵۰، داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم.<br /> * '''همسايه عجيب'''، ۱۳۵۰، خاطراتي از دوران طفوليت نويسنده و همسايگان او براي نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''كتاب توكا'''، ۱۳۵۶، وصف حال كسي است كه آرزوي خواندن كتاب دارد. براي كودكان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلي'''، ۱۳۶۱، كتابي است براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، كتابي است به شعر براي آموختن الفبا در خانه و كودكستان و كمكي كلاس اول<br /> * '''سياهك و سفيدك'''، ۱۳۶۳، داستاني است به نثر براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''دركودكستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ايران عزيز'''، ۱۳۵۳، اشعاري است با وزن شكسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خليج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نيم قرن در باغ شعر كودكان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسي زبان ايرانيان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حريق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومي براي آگاهي از برق و آتش‌سوزي<br /> * '''روي زمين و زير زمين'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، كتاب علمي براي پيش از دبستان و سالهاي اول دبستان<br /> * '''جزيره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستاني انگليسي اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كمك درسي براي كلاس دوم ابتدايي. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حكایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی كه همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کميک استريپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خركچي'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستاني است از يك روستايي كه به شهر مهاجرت كرده و پشيمان شده است. براي سال‌هاي آخر دبستان و راهنمايي<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بي‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاريخي براي كودكان دبستان و راهنمايي<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۳%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گلهای خندانیم'''<br /> «ما گلهای خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۱%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || شعر || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> <br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گلهای گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتابهای طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنیها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه كیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با كودكان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه نوشته‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای كتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مريم جهان تيغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار كودك و نوجوان عباس يمينی‌شريف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ= آذر۱۳۸۵ |دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> مصاحبه مهدی اخوان ثالث با رادیو ایران بهمن ۱۳۶۰<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان|سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک= ۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به ياد يک «يار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36753 2019-10-22T12:59:38Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از نیم قرن دانش‌آموزان شعرهای یمنی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامیزند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم میگذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> <br /> او. را می توان اولین شاعر کودکان نامید. (عباس یمینی شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آنها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می نشست، می نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آنها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مکتب‌خانه===<br /> به مکتب‌دار «آمیرزا» می‌گفتند که همیشه مراقب رفت و آمدهای اعیان و اشراف بود و هروقت خبردار می‌شد که گذارشان به کوچه مجاور مکتب می‌افتد، بچه مکتبی‌ها را آماده می‌کرد و شعری را که قبلا به آنها یاد داده بود، به یادشان می‌آورد و به محض نزدیکی شخص به مکتب‌خانه بچه‌ها را به صورت گروه سرودخوان در می‌آورد و آنها را به پیشباز آن شخص می‌برد. به بچه‌ها فرمان می‌داد شعر بخوانند. من هم در میان آنها بودم و می‌خواندم. شعر که تمام می‌شد، پولی از آن عابر متشخص می‌گرفت و راه را برایش باز می‌کرد. دل ناشاد ما به همان حال که بود باقی می‌ماند ولی دل آمیرزا شاد می‌شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد.&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی یمینی‌شریف===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی از یمینی‌شریف===<br /> در آخرين دوبيتي كه در روزهاي واپسين زندگي براي حك بر روي سنگ مزار خويش سرود گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی و ورود به دانشسرای عالی<br /> * '''۱۳۲۰''' در د‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ را خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ کرد.<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی (تربیت دبیری) در آبان ماه، استخدام در آموزش و پروش به عنوان معلم و اعزام به شهر اراک<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی اول، دوم و سوم ابتدایی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آنها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۸''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۲''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با پایان‌نامه و انصراف از تحصیل، اعزام به نیویورک آمریکا برای تحصیل دوره یک‌ساله در دانشگاه کلمبیا، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۹''' تالیف کتاب اول ابتدایی معروف به کتاب «دارا و آذر» <br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' در ۲۸ آذر به سبب بیماری سرطان درگذشت <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی شریف در محله پامنار تهران در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد. او در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت.بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۳}}&lt;/ref&gt; خانواده او اهل شعر و فرهنگ بودند اما مهم ترین دلیل گرایش یمینی شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با [[فرخی یزدی]] شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی شریف]، وب‌سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; علت آشنایی و دوستی با خانواده فرخی یزدی هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> یمینی شروع تحصیلات خود را از مکتب خانه روستا آغاز کرد. سپس تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش ادامه داد. اول متوسطه را در دارالفنون گذارند.&lt;ref&gt;[http://www.example.org زندگی نامه عباس یمینی شریف]، همشهری آنلاین&lt;/ref&gt; در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در مجله «نونهالان» و سپس مجله «سخن» چاپ شد. یمینی شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.(زندگی نامه عباس یمینی شریف – سایت مردان پارس)<br /> در سال ۱۳۲۲ دو شعر ستاره و ماده غاز خودم را به مجله سخن به مدیریت ذبیح الله صفا و و سردبیری پرویز ناتل خانلری دادم و به طبع رسید<br /> در سال ۱۳۲۴ اشعار من وارد کتابهای ابتدایی اراک و پس از آن وارد کتاب کلاس‌های اول و دوم و سوم کلیه دبستان‌ها شد که تاکنون ادامه دارد. <br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> عباس یمینی‌شریف در سال ۱۳۱۷ در ۱۹ سالگی به مدرسه دانشسرای مقدماتی رفت، مدرسه‌ای که شبانه‌روزی بود و کمک هزینه به دانش‌آموزان می‌داد. سپس در سال ۱۳۱۹ به دانشسرای عالی رفت و در رشته ادبیات تحصیل کرد. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب‌های کودکان که مانند آن در ایران وجود نداشت، آشنا شد. این کتاب‌ها به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی‌شریف با مطالعه این کتاب‌ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی‌های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب‌هایی متناسب با دنیای ویژه خود بخوانند تا ذوق آن‌ها شکوفا شود.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; این انگیزه‌ای شد تا او کتابی از «افسانه‌های پریان» را ترجمه کند و به معاون دانشسرا برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادامه کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی‌شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی‌شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛&lt;ref&gt;[http://www.example.org عباس یمینی شریف]، سایت جزیره دانش&lt;/ref&gt; به طوری که خودش می‌گوید: «از آن پس هرگز نمی‌خواستم درباره چیزی جز درباره کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم».&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt;<br /> در سال ۱۳۲۳ از دانشسرای عالی فارغ‌التحصیل شد، رسم بود که شاگردان برتر با ۱۰ ساعت کار در هفته در تهران به کار گماشته می‌شدند و اجازه تحصیل در دوره دکتری ادبیات دریافت می‌کردند. یمینی می‌گوید «محل حقوقی مرا به دانشجویی دادند که به جای کلیه شرایط پارتی داشت و من ناچار شدم که برای کار به اراک بروم».او به استخدام آموزش و پرورش در می‌آید و به عنوان دبیر راهی اراک می‌شود. در اراک پیشنهاد چاپ شعرهایش را به کتاب‌های درسی می‌دهد، که ابتدا در کتاب‌های درسی اراک و سپس در کتاب‌های ابتدایی سراسر کشور چاپ شد.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۶۶|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= ۱۸}}&lt;/ref&gt; <br /> سپس در سال ۱۳۲۶ به تهران بازمی‌گردد و در مهر آن سال در دوره دکتری ادبیات دانشگاه تهران ثبت نام می‌کند. [[بدیع‌الزمان فروزانفر]] مدیر گروه ادبیات و ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌ ش‍ری‍ف‌ «د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌» موافقت می‌کنند &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; اما چهار سال بعد در سال ۱۳۳۲ قیدی بر موضوع پایان می‌زنند و موضوع «داستان‌های منثور قرن هفتم و هشتم» را تصویب می‌کنند. یمینی شریف به دلایل نامعلوم پایان‌نامه را ارائه نمی‌دهد و از تحصیل انصراف می‌دهد.&lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; در همین دوره استادان او در دانشگاه تهران عیسی صدیق، احمد بهمن‌یار، علی‌اصغر حکمت، محمدباقر هوشیار، [[پرویز ناتل خانلری]] و [[ذبیح‌لله صفا]] یودند که یمینی‌شریف مورد تشویق آنان بود. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از دو بار ناکامی در همین سال برای طی دوره یک‌ساله به «دانشگاه کلمبیا» نیویورک آمریکا می‌رود تا در رشته ادبیات کودک تحصیل کند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا تحصیل در دانشگاه کلمبیا]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; البته برخی عنوان کرده‌اند که مدرک فوق لیسانس هنر از این دانشگاه دریافت کرد. &lt;ref&gt;[http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133 متن پیوند]، متن اضافی.&lt;/ref&gt; بنابراین یمینی‌شریف پختگی اثرش را پیش از ورود به دانشگاه پیدا کرد و مشغولیت‌های کاری اجازه دفاع از پایان‌نامه را به او نداد. او در این سال‌ها سردبیری یا مدیریت مجلات بازی کودکان(۱۳۲۳تا۱۳۲۷)، دانش‌آموز (۱۳۲۷تا۱۳۲۹)، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ (۱۳۲۷تا۱۳۲۹) و کیهان بچه‌ها (۱۳۳۶ تا ۱۳۵۸) را بر عهده داشت و همزمان با تحصیل کار مطبوعاتی می‌کرد. <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آنها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می کردند. در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. یمینی شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت. (زندگی نامه عباس یمینی شریف، همشهری آنلاین)<br /> <br /> <br /> عباس یمینی شریف &quot; (مشاور کودکستان پوپک و مدیر مؤسسه های آموزشی روش نو)<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی شریف.<br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه ها بود. &quot;&quot;&quot;نگارش کتاب های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس های پیکار با بی سوادی&quot;&quot;&quot; .(عباس یمینی شریف – سایت جزیره دانش )<br /> <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. (ویکیپدیا وی، برگرفته از کتاب نیم قرن)<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۶۴}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهيم به مهر/ ميهن خويش را كنيم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ===مطبوعات===<br /> مجلات بازی کودکان، دانش‌آموز، سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ و کیهان بچه‌ها که سردبیری یا مدیریت آنها را بر عهده داشتم.<br /> در سال ۱۳۲۸ به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ که دو نشریه وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) برای کودکان و نوجوانان بود، منصوب شدم<br /> (نیم قرن)<br /> نشریه‌ &quot;نونهالان&quot;، و پس از آن &quot;بازی کودکان&quot;،‌ &quot;کودک&quot;، &quot;بازی&quot;،‌ &quot;فرزند&quot; و &quot;تهران مصور&quot; از اولین نشریه‌های ویژه کودکان بودند که در کشور ما منتشر شدند. نشریه‌ &quot;دانش‌آموز&quot; و نشریه &quot;سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ&quot; نیز توسط وزارت فرهنگ منتشر شدند. فعالیت هر یک از این نشریات پس از مدتی متوقف شد. پس از آن &quot;کیهان بچه‌ها&quot; و &quot;اطلاعات دختران و پسران&quot; با قدرت مالی بالا و توزیع گسترده شروع به انتشار کردند.<br /> <br /> ديگر مشخصه يميني شريف كه كمتر از آن سخن رفته است، روزنامه‌نگاري اوست. بايد مقالاتي را كه درباره كودكان در روزنامه كيهان مي‌نوشت و آثاري كه در مجله سخن، مجله دانش‌سراي عالي، تهران مصور كوچولوها و روزنامه‌‌ها و مجلات ديگر داشت، در نظر داشت. به اين ترتيب بايد گفت تعداد مجلاتي كه يميني شريف پديد آورد در مقايسه با 35 عنوان كتاب او، حجمي چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> در اسفند سال ۱۳۲۷ وزارت فرهنگ بر آن شد نشریه‌ای برای کودکان و نوجوانان با نام دانش‌آموز منتشر کند. هدف بنیادی وزارت فرهنگ از انتشار این نشریه، پرورش دانش‌آموزان بود. در سر مقاله‌ی شماره اول نشریه آمده است: &quot;چون این نشریه همانطور که گذشت ویژه دانش آموز‌ان ا ست و برای هدایت افکار و راهنمایی ایشان انتشار می‌یابد بهتر و بی قیدتر به نظر رسید که مقالات و مطالب آن نیز به دستیاری خود و معلمین دانشمندشان تدوین و تهیه شود. از این رو هیئت تحریریه‌ای مرکب از نمایندگان دانش‌آموزان هر دبیرستان و چند تن از معلمان و نویسندگان مبرز تشکیل یافته است. نخستین مدیر این نشریه، مشایخ فریدنی،‌ پس از انتشار ۸ شماره، از کار کناره گرفت و ابراهیم دیلمقانیان مدیر آن شد. در دوره‌ی دیلمقانیان، شمار مقاله‌های سیاسی به ویژه مقاله‌های ستایش‌آمیز درباره‌ی ‌شاه افزایش یافت. بخش بزرگی از مطالب &quot;دانش‌آموز&quot; را مطالب آموزشی و علمی سنگین ...<br /> مدیر مسئول: مشایخ فریدنی، ابراهیم دیلمقانیان، عباس یمینی شریف، اقبال یغمایی<br /> ناشر وزارت فرهنگ، انتشارات اداره كل نگارش<br /> <br /> جمعیت شیر و خورشید سرخ ماهنامه ویژه‌ی کودکان و نوجوانان منتشر می‌کرد. نشریه‌ی شیر و خورشید سرخ ایران، در سال ۱۳۰۴ با مدیریت علیمحمد اویسی و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۵ با نام سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ ایران (س. ج. ج. ش.) و با مدیریت فریدون صدری و عباس یمینی شریف منتشر می‌شد. این نشریه همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند.<br /> <br /> او اولین ایرانی بود که در مجلات برای انتقال پیام‌های خود از «چیستان» استفاده کرد.<br /> &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===کتاب===<br /> <br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===فعالیت‌های آموزشی===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ آخرین بزرگداشت وی است.<br /> <br /> به مناسبت روز ملی #ادبیات_کودک و یکصدمین زادروز #عباس_یمینی_شریف (۱۲۹۸–۱۳۶۸) آموزگار، مدیر مدرسه و نویسنده ایرانی ادبیات کودکان که همه‌ی ما شعری از او حفظیم. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. روز ملی کودک مصادف با تولد یمینی شریف<br /> <br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سالهای متمادی بانی بزرگداشت یمینی شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> در اردیبهشت ۱۳۴۷ مقاله ای از صمد بهرنگی در مجله نگین چاپ شد که از نظر تاریخی نخستین نقد شعر کودک در ایران و نخستین توجه نظری جدی به این مقوله به شمار می آید (شهرام رجب زاده، صمد و شعر، کتاب ماه کودک و نوجوان مهر،‌ مهر ۱۳۸۲، شماره ۷۲) <br /> <br /> <br /> ====[[مصطفي رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شريف بدهكارم. مديون مقدماتي كه آن يار مهربان براي نویسندگان كودكان ايران فراهم آورد. تا پیش از يميني‌شريف هيچ كس خودش را «شاعر كودكان» معرفي نمي‌كرد. نقدهایی مانند سروده‌هاي او آموزشي بود، تخيل برانگيز نبود، نقص در وزن داشت، به كودكان از بالا نگاه مي‌كرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، اين گونه نقدها، بوي بي‌معرفتي مي‌دهد. يميني‌شريف زماني شروع كرد كه بايد خودش با آزمون و خطا پيش مي‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به ياد يک «يار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهكاري ديگر هم به يميني‌شريف دارم؛ خيلي جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌هاي ديده‌ام كه مرا به نوعي صاحب شعر «يار مهربان» قلمداد كرده‌اند. حداقل باید از او تشكري كنم كه بخشي از پاداش معنوي شعر يار مهربانش به من رسيده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می توانم بگویم عباس یمینی شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سيدعلي‌ كاشفي خوانساري====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌هاي ادبيات كودك، كمتر از يميني مي‌گويند و گفته‌اند و مي‌نويسند و نوشته‌اند؟از قديمي‌‌ترهاي ادبيات كودك، دو ايراد بر يميني شريف شنيده‌ام. يكي آن كه شعرهايش نظم‌هاي ساده و آموزشي و فاقد عنصر زيبايي‌ شناسي است و ديگر آن كه براي شاه و فرح و وليعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌هاي او بسيار بيشتر از چنين نقص‌هايي است. يميني بي‌شك يك دوستدار كودكان بود. او اذعان دارد كه در حد ذوق و توان خود اشعاري ساده و مفيد پديد آورده و بيش از اين ادعايي نداشته است. يميني‌شريف در نوشته‌هاي روزهاي تنهايي، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفي رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعباني]]، جعفر ابراهيمي و [[ناصر كشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداري‌ها و مخالفت‌ها را فرومي‌نشاند و جايگاه تاريخي هر كس را نشان مي‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیك نیم قرن است برای كودكان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم كودكان و سن‌های مختلف آنها، شعرهایی كه هم كودكان راخوش می‌كند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیكو به آنها می‌دهد. شعر خوب برای كودكان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نكته‌های باریك‌تر هست كه رعایت آنها هم قریحه‌ی فكری می‌خواهد و هم دانستن فن. كودكان وزن و تكرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است كه آنها را مطلوب بچه‌ها می‌كند. عالم كودكان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نكرده است و در آن آزادی‌هایی هست كه ما آنها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با كودكان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آنها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی شریف سرآمد آنهاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌كند و بزرگسالان را با تاثیری كه در آنهاست به عالم كودكان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«بی‌گمان یکی از کسانی که در تحلیل‌های هم‌زمانی دستاویز ستیز و خوارشماری قرار گرفت، عباس یمینی‌شریف بوده است. اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ي كساني كه از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و مي‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، يك يا چند شعر از او را خوانده‌‌اند يا حتي از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتي این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{بلی}}«پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، [[یحیی دولت‌آبادی]]، مهدی قلی‌خان هدایت، ملک‌الشعرا بهار، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> {{بلی}}«من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملكرد یمینی‌شریف در روزنامه كيهان بچه‌ها در روزهاي انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که يميني‌شريف مدير مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. كيهان بچه‌ها همگام با ديگر نشريات در اعتصاب سراسري مطبوعات در آذر و دي ۱۳۵۸ شركت كرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتي در ميان نشريات مذهبي كودك قم نمونه نداشت.او در سال‌هاي آخر عمر با بي‌مهري‌ها و كم‌توجهي‌هايي روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازي كودكان در نخستين دوره با قطع بسيار كوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های كودكانه و مطالب و شعرهایی ساده برای كودكان خردسال پيش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشريه‌ مستقل كودكان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پايان دوره انتشار كه روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا كشيد، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نيز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نيز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای كه در پايان به مجله‌ای برای نوجوانان دبيرستانی تبديل شد كه صفحه‌ای برای كودكان خردسال نيز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پيشگام مجله‌های كودكان ايران می‌دانند. بازی كودكان، نه تنها نخستين نشريه‌ی مستقل كودكان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلكه نخستين مجله‌ی كودكان بود كه با وجود دشواری‌های بسيار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پيشنهاد عباس يمينی‌شريف و جعفر بديعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولين شماره مجله كيهان بچه‌ها از طرف مؤسسه كيهان انتشار يافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در كنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌كرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسيس عضو هيئت مديره و مسئول خزانه‌داري شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست ‌ها و هم‌اندیشی ‌‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب ‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌ های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌ های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جديد سالن ناهارخوري براي دانش‌آموزان و كاركنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و كلاس‌های ويژه آزمايشگاه، حرفه و فن، علوم طبيعي، كتابخانه و كارهاي هنري داير شد و مجتمع آموزشي روش نو دارای ۴۰ كلاس و سالن اجتماعات گرديد. سرويس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بيش از ۱۰ مينی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آنها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصميم به دولتی كردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌هاي آموزشي براي دختران اختصاص يافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغيير داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در كوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس يمينی‌شريف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسيس شد. در زمان حيات او آخرین كتاب‌های عباس يمينی‌شريف توسط روش نو به چاپ رسيد. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعاليت انتشارات را ادامه داد و كتاب‌های جديد و ناياب يميني‌شريف را منتشر نمود. روش نو كليه اثار يميني‌شريف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهشهای آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تكميل مشق مشغول مي شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسيار مورد استقبال قرار گرفت. داود پيرنيا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراكنندگان برنامه راديو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوينده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه مي‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، چون او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه مصطفی رحماندوست و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی شریف تبعیت می کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحماندوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرويز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اكبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحماندوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> <br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار براي كودكان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌هاي شيپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌هاي منظوم براي ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌هاي شيرين '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو كدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌اي منثور براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنياگردي جمشيد و مهشيد'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو كودك به نام‌های جمشید و مهشید به كشورهاي مختلف و شرحي از آن كشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازي با الفبا'''، ۱۳۳۳، كتابي براي آموختن الفبا در كودكستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كتابي است كمك درسي که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همكاري پرويز كلانتري. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها كتاب درسي بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستاني است از حوادثي كه بر سر دختر گمشده‌اي مي‌آيد براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار براي كودكان قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبى درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوري و لباس‌هاي او'''، ۱۳۵۰، داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم.<br /> * '''همسايه عجيب'''، ۱۳۵۰، خاطراتي از دوران طفوليت نويسنده و همسايگان او براي نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''كتاب توكا'''، ۱۳۵۶، وصف حال كسي است كه آرزوي خواندن كتاب دارد. براي كودكان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلي'''، ۱۳۶۱، كتابي است براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، كتابي است به شعر براي آموختن الفبا در خانه و كودكستان و كمكي كلاس اول<br /> * '''سياهك و سفيدك'''، ۱۳۶۳، داستاني است به نثر براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''دركودكستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ايران عزيز'''، ۱۳۵۳، اشعاري است با وزن شكسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خليج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نيم قرن در باغ شعر كودكان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسي زبان ايرانيان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حريق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومي براي آگاهي از برق و آتش‌سوزي<br /> * '''روي زمين و زير زمين'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، كتاب علمي براي پيش از دبستان و سالهاي اول دبستان<br /> * '''جزيره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستاني انگليسي اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كمك درسي براي كلاس دوم ابتدايي. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حكایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی كه همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کميک استريپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خركچي'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستاني است از يك روستايي كه به شهر مهاجرت كرده و پشيمان شده است. براي سال‌هاي آخر دبستان و راهنمايي<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بي‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاريخي براي كودكان دبستان و راهنمايي<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۳%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گلهای خندانیم'''<br /> «ما گلهای خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۱%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || شعر || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> <br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گلهای گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتابهای طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنیها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه كیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با كودكان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه دست‌نوشته‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می‌کنند. پدر بین آن‌ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.»&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای كتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مريم جهان تيغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار كودك و نوجوان عباس يمينی‌شريف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ=خرداد۱۳۶۹|دوره=|شماره=۶۹|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ=آذر۱۳۸۵|دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> مصاحبه مهدی اخوان ثالث با رادیو ایران بهمن ۱۳۶۰<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان|سال= ۱۳۶۶|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک= ۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به ياد يک «يار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36708 2019-10-21T23:50:19Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از نیم قرن دانش‌آموزان شعرهای یمنی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Naghme.jpg|140px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامیزند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم و مدیر مدرسه و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آنها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می نشست، می نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آنها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۷۱|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد. (کتاب نیم قرن در باغ شعر کودکان، چاپ پنجم، تهران، ۱۳۷۱، عباس یمینی شریف، انتشارات روش نو)&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی یمینی‌شریف===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی از یمینی‌شریف===<br /> در آخرين دوبيتي كه در روزهاي واپسين زندگي براي حك بر روي سنگ مزار خويش سرود گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی<br /> * '''۱۳۲۰''' خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ ب‍ه‌ خ‍ط ‌ع‍ب‍‍اس‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌، درد‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی دانشگاه تهران در آبان ماه<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آنها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۷''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۱''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با موضوع پایان‌نامه پیشنهادی و انصراف از تحصیل<br /> * '''۱۳۳۲''' یک سال تحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' درگذشت به سبب بیماری سرطان <br /> <br /> [[پرونده:Adabiattehran.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> <br /> <br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم میگذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> <br /> خلاصه ی گفت و گوی مجله پیک با &quot; تاجی فرخزاد &quot; (مدیر کودکستان پوپک) و &quot; عباس یمینی شریف &quot; (مشاور کودکستان و مدیر مؤسسه های آموزشی روش نو)، درباره ی آموزش پیش از دبستان و اداره ی کودکستان. در این حوزه به مسائلی از جمله سن پذیرش کودکان در کودکستان، برنامه ی روزانه و ویژه ی کودکستان، آموزش خواندن و زبان بیگانه به کودکان، ورزش و بازی در کودکستان، چگونگی آشنایی مربیان با روحیات کودکان و ارتباط آن ها با پدر و مادر کودکان، وضعیت کتاب و کتابخانه در کودکستان، میزان آزادی و انضباط کودکان و مشکلاتی که در کار پیش می آید، در دو کودکستان &quot;پوپک&quot; و &quot;روش نو&quot; پرداخته شده است.<br /> https://iranak.org/content/گفتگو-کودک-و-کودکستان<br /> گفتگو : کودک و کودکستان<br /> موزه کودکی ایرانک<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی شریف.<br /> https://iranak.org/content/خبرها-تدریس-ادبیات-کودکان-در-دانشکده-ادبیات-دانشگاه-تهران<br /> خبر تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران<br /> موزه کودکی ایرانک<br /> <br /> دس‍ت‍ن‍وی‍س‌ درخ‍و‌اس‍ت‌ م‍و‌اف‍ق‍ت‌ ‌ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دوره‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌&quot;د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌&quot; ب‍ر‌ا‌ی‌ پ‍‍ای‍‍ان‌ ن‍‍ام‍ه‌ دوره‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ و ‌ا‌ع‍لام‌م‍و‌اف‍ق‍ت‌ دک‍ت‍ر ف‍روز‌ان‍ف‍ر ب‍‍ا ‌آن‌ م‍وض‍و‌ع‌ ب‍ر رو‌ی‌ ب‍رگ‍ه‌ درخ‍و‌اس‍ت‌ م‍و‌اف‍ق‍ت‌ (۲۶/۰۷/۱۱) و ت‍‍ای‍ی‍دی‍ه‌ ‌ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌ ش‍ری‍ف‌<br /> <br /> 1331- عدم موافقت هیات نظارت دوره دکترا ادبیات فارسی دانشکده با موضوع پایان نامه پیشنهادی.<br /> - موافقت و پیشنهاد هیات نظارت مبنی بر انتخاب موضوع &quot; داستانهای منثور قرن هفتم و هشتم &quot; بصورت کلی بر روی تمامی متون و نویسندگان.<br /> - انصراف از تحصیل و عدم ارائه پایان نامه مصوب.<br /> http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133<br /> <br /> * '''۱۳۳۲''' یک سال تحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک<br /> تحصیل یک ساله در رشته ادبیات کودک،<br /> (منبع مقاله)<br /> مدرک فوق لیسانس هنر از دانشگاه کلمبیای نیویورک<br /> مبنع<br /> https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا<br /> <br /> جام جم هم می گوید که در رشته هنر تحصیل کرده<br /> http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133<br /> <br /> عباس یمینی شریف در ماه ۱۲۹۸ در تهران متولد شد. وی در رشته ادبیات تحصیل کرد. پس از فراغ از تحصیل مشغول به کار مطبوعاتی شد و سردبیری مجله های «بازی کودکان» و «کیهان بچه ها» و موسس دبستان های روش نو<br /> یمینی شریف سرودن شعر برای کودکان را با تشویق استادان دانشگاهی بطور جدی ادامه داد و در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در مجله «نونهالان» و سپس مجله «سخن» چاپ شد. در سال ۱۳۲۴ اشعار او وارد کتب درسی شده است.<br /> یمینی شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.<br /> (زندگی نامه عباس یمینی شریف – سایت مردان پارس)<br /> وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش و دوره متوسطه را در دارالفنون و دانشسرای مقدماتی فراگرفت. او لیسانس تا دکتری خود را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گذراند. در سال ۱۳۳۲ یمینی شریف با بورسیه دولتی به آمریکا اعزام شد و یک سال در دانشگاه کلمبیا به تحصیل دوره تخصصی در آموزش کودکان ‍‍پرداخت و فوق لیسانس رشته آموزش ابتدایی را گرفت. <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آنها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می کردند. <br /> در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. <br /> کتاب کلاس اول ابتدایی تالیف او به کتاب «دارا و آذر» معروف است و اولین کتاب آموزشی کودکان ایران بود.<br /> یمینی شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت<br /> (زندگی نامه عباس یمینی شریف، همشهری آنلاین)<br /> «از آن پس هرگز نمی خواستم درباره ی چیزی جز درباره ی کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم» (از بعد دانشسرای مقدماتی)<br /> من نغمه سرای کودکانم – شاد است ز مهرسان روانم – عباس یمینی شریفم – گیرید ز کودکان نشانم<br /> یمینی شریف در سال ۱۲۹۸ در تجریش (مرکز شمیران) به دنیا آمد. بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد. خانواده او اهل شعر و فرهنگ بودند اما مهم ترین دلیل گرایش یمینی شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با فرخی یزدی شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه ها بود<br /> شعر و معلمی<br /> عباس یمینی شریف در ۱۹ سالگی به دان شسرای مقدماتی رفت تا با تحصیل در آن معلم شود. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب های کودکان های که مانند آن ها در ایران وجود نداشت، آشنا گشت. این کتاب ها به زبان های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی شریف با مطالعه ی این کتاب ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب هایی متناسببا دنیای ویژ هی خود بخوانند تا ذوق آن ها شکوفا شود. این انگیزه ای شد تا او کتابی از &quot; افسانه های پریان&quot; ترجمه کند و به معاون دانشسرا، که مربی دانایی به نام &quot; دبیری&quot; بود، برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادام هی کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛ به طوری که خودش می گوید:&quot; از آن پس هرگز نم یخواستم درباره ی چیزی جز دربار هی کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم&quot;. <br /> او. را می توان اولین شاعر کودکان نامید<br /> نگارش کتاب های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس های پیکار با بی سوادی <br /> (عباس یمینی شریف – سایت جزیره دانش ) (می توان شعرهای فارسی ابتدایی یمینی شریف را از طریق این منبع مطالعه نمود)<br /> در محله پامنار در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد و در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت. شروع به تحصیلات در مکتب خانه روستا. <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. <br /> (ویکیپدیا وی، برگرفته از کتاب نیم قرن)<br /> استادان او در دانشگاه تهران : در همین دوره بود که او مورد تشویق استادانی چون دکتر عیسی صدیق، احمد بهمنیار، علی اصغر حکمت، محمد باقر هوشیار، پرویز خانلری و ذبیح لله صفا قرار گرفت.<br /> (فراز و فرودهای شعر یمینی شریف نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی شریف، دکتر کاووس حسن لی ، مجله شعر، شماره ۶۹، بهار ۱۳۶۹)<br /> <br /> <br /> بین خانواده ما خانواده فرخی یزدی آشنایی و دوستی پیدا شده بود. علت آن هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود. ۱۳۶۶ – ۱۸<br /> در اردیبهشت ۱۳۴۷ مقاله ای از صمد بهرنگی در مجله نگین چاپ شد که از نظر تاریخی نخستین نقد شعر کودک در ایران و نخستین توجه نظری جدی به این مقوله به شمار می آید<br /> (شهرام رجب زاده، صمد و شعر، کتاب ماه کودک و نوجوان مهر،‌ مهر ۱۳۸۲، شماره ۷۲) <br /> <br /> <br /> به مناسبت روز ملی #ادبیات_کودک و یکصدمین زادروز #عباس_یمینی_شریف (۱۲۹۸–۱۳۶۸) آموزگار، مدیر مدرسه و نویسنده ایرانی ادبیات کودکان که همه‌ی ما شعری از او حفظیم. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. روز ملی کودک مصادف با تولد یمینی شریف<br /> <br /> احسان یارشاطر<br /> آثارشان برای بچه توسط «كانون پرورش فكری كودكان ونوجوانان » با تصاویر مناسب منتشر شده<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهيم به مهر/ ميهن خويش را كنيم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ===مطبوعات===<br /> نشریه‌ &quot;نونهالان&quot;، و پس از آن &quot;بازی کودکان&quot;،‌ &quot;کودک&quot;، &quot;بازی&quot;،‌ &quot;فرزند&quot; و &quot;تهران مصور&quot; از اولین نشریه‌های ویژه کودکان بودند که در کشور ما منتشر شدند. نشریه‌ &quot;دانش‌آموز&quot; و نشریه &quot;سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ&quot; نیز توسط وزارت فرهنگ منتشر شدند. فعالیت هر یک از این نشریات پس از مدتی متوقف شد. پس از آن &quot;کیهان بچه‌ها&quot; و &quot;اطلاعات دختران و پسران&quot; با قدرت مالی بالا و توزیع گسترده شروع به انتشار کردند.<br /> <br /> ديگر مشخصه يميني شريف كه كمتر از آن سخن رفته است، روزنامه‌نگاري اوست. بايد مقالاتي را كه درباره كودكان در روزنامه كيهان مي‌نوشت و آثاري كه در مجله سخن، مجله دانش‌سراي عالي، تهران مصور كوچولوها و روزنامه‌‌ها و مجلات ديگر داشت، در نظر داشت. به اين ترتيب بايد گفت تعداد مجلاتي كه يميني شريف پديد آورد در مقايسه با 35 عنوان كتاب او، حجمي چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> در اسفند سال ۱۳۲۷ وزارت فرهنگ بر آن شد نشریه‌ای برای کودکان و نوجوانان با نام دانش‌آموز منتشر کند. هدف بنیادی وزارت فرهنگ از انتشار این نشریه، پرورش دانش‌آموزان بود. در سر مقاله‌ی شماره اول نشریه آمده است: &quot;چون این نشریه همانطور که گذشت ویژه دانش آموز‌ان ا ست و برای هدایت افکار و راهنمایی ایشان انتشار می‌یابد بهتر و بی قیدتر به نظر رسید که مقالات و مطالب آن نیز به دستیاری خود و معلمین دانشمندشان تدوین و تهیه شود. از این رو هیئت تحریریه‌ای مرکب از نمایندگان دانش‌آموزان هر دبیرستان و چند تن از معلمان و نویسندگان مبرز تشکیل یافته است. نخستین مدیر این نشریه، مشایخ فریدنی،‌ پس از انتشار ۸ شماره، از کار کناره گرفت و ابراهیم دیلمقانیان مدیر آن شد. در دوره‌ی دیلمقانیان، شمار مقاله‌های سیاسی به ویژه مقاله‌های ستایش‌آمیز درباره‌ی ‌شاه افزایش یافت. بخش بزرگی از مطالب &quot;دانش‌آموز&quot; را مطالب آموزشی و علمی سنگین ...<br /> مدیر مسئول: مشایخ فریدنی، ابراهیم دیلمقانیان، عباس یمینی شریف، اقبال یغمایی<br /> ناشر وزارت فرهنگ، انتشارات اداره كل نگارش<br /> <br /> جمعیت شیر و خورشید سرخ ماهنامه ویژه‌ی کودکان و نوجوانان منتشر می‌کرد. نشریه‌ی شیر و خورشید سرخ ایران، در سال ۱۳۰۴ با مدیریت علیمحمد اویسی و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۵ با نام سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ ایران (س. ج. ج. ش.) و با مدیریت فریدون صدری و عباس یمینی شریف منتشر می‌شد. این نشریه همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند.<br /> <br /> او اولین ایرانی بود که در مجلات برای انتقال پیام‌های خود از «چیستان» استفاده کرد.<br /> &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===کتاب===<br /> <br /> ===فعالیت‌های آموزشی===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ آخرین بزرگداشت وی است.<br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سالهای متمادی بانی بزرگداشت یمینی شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفي رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd1.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شريف بدهكارم. مديون مقدماتي كه آن يار مهربان براي نویسندگان كودكان ايران فراهم آورد. تا پیش از يميني‌شريف هيچ كس خودش را «شاعر كودكان» معرفي نمي‌كرد. نقدهایی مانند سروده‌هاي او آموزشي بود، تخيل برانگيز نبود، نقص در وزن داشت، به كودكان از بالا نگاه مي‌كرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، اين گونه نقدها، بوي بي‌معرفتي مي‌دهد. يميني‌شريف زماني شروع كرد كه بايد خودش با آزمون و خطا پيش مي‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به ياد يک «يار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهكاري ديگر هم به يميني‌شريف دارم؛ خيلي جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌هاي ديده‌ام كه مرا به نوعي صاحب شعر «يار مهربان» قلمداد كرده‌اند. حداقل باید از او تشكري كنم كه بخشي از پاداش معنوي شعر يار مهربانش به من رسيده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd2.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd3.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می توانم بگویم عباس یمینی شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سيدعلي‌ كاشفي خوانساري====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd4.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌هاي ادبيات كودك، كمتر از يميني مي‌گويند و گفته‌اند و مي‌نويسند و نوشته‌اند؟از قديمي‌‌ترهاي ادبيات كودك، دو ايراد بر يميني شريف شنيده‌ام. يكي آن كه شعرهايش نظم‌هاي ساده و آموزشي و فاقد عنصر زيبايي‌ شناسي است و ديگر آن كه براي شاه و فرح و وليعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌هاي او بسيار بيشتر از چنين نقص‌هايي است. يميني بي‌شك يك دوستدار كودكان بود. او اذعان دارد كه در حد ذوق و توان خود اشعاري ساده و مفيد پديد آورده و بيش از اين ادعايي نداشته است. يميني‌شريف در نوشته‌هاي روزهاي تنهايي، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفي رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعباني]]، جعفر ابراهيمي و [[ناصر كشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداري‌ها و مخالفت‌ها را فرومي‌نشاند و جايگاه تاريخي هر كس را نشان مي‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd5.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیك نیم قرن است برای كودكان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم كودكان و سن‌های مختلف آنها، شعرهایی كه هم كودكان راخوش می‌كند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیكو به آنها می‌دهد. شعر خوب برای كودكان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نكته‌های باریك‌تر هست كه رعایت آنها هم قریحه‌ی فكری می‌خواهد و هم دانستن فن. كودكان وزن و تكرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است كه آنها را مطلوب بچه‌ها می‌كند. عالم كودكان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نكرده است و در آن آزادی‌هایی هست كه ما آنها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با كودكان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آنها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی شریف سرآمد آنهاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌كند و بزرگسالان را با تاثیری كه در آنهاست به عالم كودكان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd6.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«بی‌گمان یکی از کسانی که در تحلیل‌های هم‌زمانی دستاویز ستیز و خوارشماری قرار گرفت، عباس یمینی‌شریف بوده است. اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd7.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd8.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|135px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتاب بازی با الف‌با را از یمینی گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را دید، گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هر دو ما به عناصر بومی علاقمند بودیم. او شعر ساده می‌گفت، من نقاشی را ساده می‌کشیدم. یک پیوند ارگانیک داشتیم که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd9.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ي كساني كه از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و مي‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، يك يا چند شعر از او را خوانده‌‌اند يا حتي از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt; او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتي این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd10.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd11.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:gd12.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{گفتاورد تزیینی|«پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، [[یحیی دولت‌آبادی]]، مهدی قلی‌خان هدایت، ملک‌الشعرا بهار، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;}}<br /> <br /> {{گفتاورد تزیینی|«من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;}}<br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملكرد یمینی‌شریف در روزنامه كيهان بچه‌ها در روزهاي انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که يميني‌شريف مدير مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. كيهان بچه‌ها همگام با ديگر نشريات در اعتصاب سراسري مطبوعات در آذر و دي ۱۳۵۸ شركت كرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتي در ميان نشريات مذهبي كودك قم نمونه نداشت.او در سال‌هاي آخر عمر با بي‌مهري‌ها و كم‌توجهي‌هايي روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازي كودكان در نخستين دوره با قطع بسيار كوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های كودكانه و مطالب و شعرهایی ساده برای كودكان خردسال پيش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشريه‌ مستقل كودكان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پايان دوره انتشار كه روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا كشيد، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نيز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نيز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای كه در پايان به مجله‌ای برای نوجوانان دبيرستانی تبديل شد كه صفحه‌ای برای كودكان خردسال نيز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پيشگام مجله‌های كودكان ايران می‌دانند. بازی كودكان، نه تنها نخستين نشريه‌ی مستقل كودكان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلكه نخستين مجله‌ی كودكان بود كه با وجود دشواری‌های بسيار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پيشنهاد عباس يمينی‌شريف و جعفر بديعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولين شماره مجله كيهان بچه‌ها از طرف مؤسسه كيهان انتشار يافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در كنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌كرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسيس عضو هيئت مديره و مسئول خزانه‌داري شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست ‌ها و هم‌اندیشی ‌‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب ‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌ های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌ های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدرسه روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جديد سالن ناهارخوري براي دانش‌آموزان و كاركنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و كلاس‌های ويژه آزمايشگاه، حرفه و فن، علوم طبيعي، كتابخانه و كارهاي هنري داير شد و مجتمع آموزشي روش نو دارای ۴۰ كلاس و سالن اجتماعات گرديد. سرويس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بيش از ۱۰ مينی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آنها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصميم به دولتی كردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدرسه روش نو به دوره‌هاي آموزشي براي دختران اختصاص يافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغيير داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در كوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس يمينی‌شريف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسيس شد. در زمان حيات او آخرین كتاب‌های عباس يمينی‌شريف توسط روش نو به چاپ رسيد. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعاليت انتشارات را ادامه داد و كتاب‌های جديد و ناياب يميني‌شريف را منتشر نمود. روش نو كليه اثار يميني‌شريف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهشهای آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تكميل مشق مشغول مي شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسيار مورد استقبال قرار گرفت. داود پيرنيا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراكنندگان برنامه راديو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوينده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه مي‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، چون او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه مصطفی رحماندوست و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی شریف تبعیت می کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحماندوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرويز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اكبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحماندوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> <br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:parviz.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار براي كودكان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌هاي شيپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌هاي منظوم براي ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌هاي شيرين '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو كدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌اي منثور براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنياگردي جمشيد و مهشيد'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو كودك به نام‌های جمشید و مهشید به كشورهاي مختلف و شرحي از آن كشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازي با الفبا'''، ۱۳۳۳، كتابي براي آموختن الفبا در كودكستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كتابي است كمك درسي که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همكاري پرويز كلانتري. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها كتاب درسي بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستاني است از حوادثي كه بر سر دختر گمشده‌اي مي‌آيد براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار براي كودكان قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبى درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوري و لباس‌هاي او'''، ۱۳۵۰، داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم.<br /> * '''همسايه عجيب'''، ۱۳۵۰، خاطراتي از دوران طفوليت نويسنده و همسايگان او براي نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''كتاب توكا'''، ۱۳۵۶، وصف حال كسي است كه آرزوي خواندن كتاب دارد. براي كودكان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلي'''، ۱۳۶۱، كتابي است براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، كتابي است به شعر براي آموختن الفبا در خانه و كودكستان و كمكي كلاس اول<br /> * '''سياهك و سفيدك'''، ۱۳۶۳، داستاني است به نثر براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''دركودكستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ايران عزيز'''، ۱۳۵۳، اشعاري است با وزن شكسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خليج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نيم قرن در باغ شعر كودكان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسي زبان ايرانيان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حريق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومي براي آگاهي از برق و آتش‌سوزي<br /> * '''روي زمين و زير زمين'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، كتاب علمي براي پيش از دبستان و سالهاي اول دبستان<br /> * '''جزيره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستاني انگليسي اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كمك درسي براي كلاس دوم ابتدايي. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حكایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی كه همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کميک استريپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خركچي'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستاني است از يك روستايي كه به شهر مهاجرت كرده و پشيمان شده است. براي سال‌هاي آخر دبستان و راهنمايي<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بي‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاريخي براي كودكان دبستان و راهنمايي<br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۳%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گلهای خندانیم'''<br /> «ما گلهای خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۱%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || شعر || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> <br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گلهای گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتابهای طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنیها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه كیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با كودكان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه دست‌نوشته‌ها===<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۹%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می کنند. پدر بین آن ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره ی حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه ی زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت اندرزی از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۷%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''گربه‌های شیپور زن'''{{سخ}}<br /> «پیرزن تنگدستی با کمک همسایه‌ها روزگار می‌گذراند. روزی پیرزن، شاه‌موشان را می‌گیرد. شاه‌موشان قول می‌دهد اگر پیرزن او را رها کند، برای همیشه آذوقه‌اش را تامین می‌کند. با آزادی شاه‌موشان، همه موش‌ها موظف می‌شوند برای پیرزن آذوقه فراهم کنند. موش‌ها به خانه و مغازه مردم شهر هجوم می‌برند. از آن روز به بعد در خانه پیرزن همه جور خوراکی پیدا می‌شود، اما مردم شهر از دست موش‌ها آسایش ندارند. گربه‌ها هم دیگر موش‌ها را نمی‌بینند تا شکار کنند. اخلاق پیرزن هم تغییر کرده است و غذاهای همسایه‌ها را قبول نمی‌کند. وقتی یکی از گربه‌ها متوجه می‌شود که همه موش‌ها در خانه پیرزن هستند، گربه‌های دیگر را نیز خبر می‌کند. آن‌ها پس از دوبار حمله به خانه پیرزن وارد می‌شوند و موش‌ها را می‌گیرند. بعد از آن گربه‌ها تصمیم می‌گیرند به پیرزن بافندگی یاد بدهند. تا پیرزن برای به دست آوردن روزی محتاج دیگران نباشد.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۵%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> {{سخ}}<br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''بهترین بخشش'''{{سخ}}<br /> «فرد توانگری تا جایی که می‌توانست به دیگران کمک می‌کرد. روزی کودکی به در خانه او آمد و از او تقاضا کمک کرد، اما غذا و لباس نمی‌خواست. بلکه از او خواست کمک کند تا درس بخواند. آن مرد تا دو سال خرج تحصیل او را داد، ولی دیگر از آن کودک خبری نشد. سال‌ها از این ماجرا گذشت. پس از ۲۰ سال روزی در خانه آن توانگر را کوبیدند. توانگر در را باز کرد. جوان خوش سیما و آراسته‌ای به او سلام کرد ولی مرد او را نشناخت. جوان خود را معرفی کرد و گفت که همان کودک ۸، ۹ ساله ۲۰ سال پیش است که او برای تحصیل کمکش کرده است و گفت که پس از دو سال کاری پیدا کرده و همراه درس خواندن کار هم می‌کرده است و حالا پزشکی برجسته است. سپس از پیرمرد توانگر خواست که به عنوان یک دوست احسان دیده کنار او بماند.» &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۳%|رنگ پس‌زمینه=#c5c8cb}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای كتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * {{یادکرد|نویسنده= مريم جهان تيغ|مقاله=سبک‌شناسی اشعار كودك و نوجوان عباس يمينی‌شريف |ترجمه=|ژورنال= فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)|تاریخ=۱۳۹۰|دوره=۴|شماره= ۱ |صفحه ۱۵}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فرازها و فرودهای یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ=آذر۱۳۸۵|دوره=|شماره=|صفحه}}<br /> * {{یادکرد|نویسنده= محمدهادی محمدی|مقاله=نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران |ترجمه=|ژورنال= ارائه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف|تاریخ=آذر۱۳۸۵|دوره=|شماره= |صفحه }}<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> مصاحبه مهدی اخوان ثالث با رادیو ایران بهمن ۱۳۶۰<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان|سال= ۱۳۶۸|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک= ۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به ياد يک «يار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd12.jpg&diff=36707 2019-10-21T23:27:34Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>علی‌اصغر سیدآبادی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd11.jpg&diff=36706 2019-10-21T23:26:21Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>شهرام اقبال‌زاده</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd10.jpg&diff=36705 2019-10-21T23:25:45Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>محمود برآبادی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd9.jpg&diff=36704 2019-10-21T23:25:04Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>ایلیا دیانوش</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd8.jpg&diff=36703 2019-10-21T23:24:30Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>اسدالله شعبانی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd7.jpg&diff=36702 2019-10-21T23:24:00Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>محمود کیانوش</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd6.jpg&diff=36701 2019-10-21T23:23:14Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>محمدهادی محمدی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd5.jpg&diff=36700 2019-10-21T23:22:09Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>احسان یارشاطر</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd4.jpg&diff=36699 2019-10-21T23:21:22Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>سيدعلي‌ كاشفي خوانساري</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd3.jpg&diff=36698 2019-10-21T23:20:08Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>هوشنگ مرادی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd2.jpg&diff=36697 2019-10-21T23:19:31Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>کاووس حسنلی</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Gd1.jpg&diff=36696 2019-10-21T23:16:04Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>مصطفي رحمان‌دوست</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Adabiattehran.jpg&diff=36695 2019-10-21T22:55:06Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Parviz.jpg&diff=36694 2019-10-21T22:54:06Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36689 2019-10-21T20:58:12Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از نیم قرن دانش‌آموزان شعرهای یمنی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم، موسس و مدیر مراکز آموزشی روش نو و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آنها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می نشست، می نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آنها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۷۱|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد. (کتاب نیم قرن در باغ شعر کودکان، چاپ پنجم، تهران، ۱۳۷۱، عباس یمینی شریف، انتشارات روش نو)&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی یمینی‌شریف===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی از یمینی‌شریف===<br /> در آخرين دوبيتي كه در روزهاي واپسين زندگي براي حك بر روي سنگ مزار خويش سرود گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی<br /> * '''۱۳۲۰''' خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ ب‍ه‌ خ‍ط ‌ع‍ب‍‍اس‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌، درد‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی دانشگاه تهران در آبان ماه<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آنها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۷''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۱''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با موضوع پایان‌نامه پیشنهادی و انصراف از تحصیل<br /> * '''۱۳۳۲''' یک سال تحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' درگذشت به سبب بیماری سرطان <br /> <br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> <br /> <br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم میگذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> <br /> خلاصه ی گفت و گوی مجله پیک با &quot; تاجی فرخزاد &quot; (مدیر کودکستان پوپک) و &quot; عباس یمینی شریف &quot; (مشاور کودکستان و مدیر مؤسسه های آموزشی روش نو)، درباره ی آموزش پیش از دبستان و اداره ی کودکستان. در این حوزه به مسائلی از جمله سن پذیرش کودکان در کودکستان، برنامه ی روزانه و ویژه ی کودکستان، آموزش خواندن و زبان بیگانه به کودکان، ورزش و بازی در کودکستان، چگونگی آشنایی مربیان با روحیات کودکان و ارتباط آن ها با پدر و مادر کودکان، وضعیت کتاب و کتابخانه در کودکستان، میزان آزادی و انضباط کودکان و مشکلاتی که در کار پیش می آید، در دو کودکستان &quot;پوپک&quot; و &quot;روش نو&quot; پرداخته شده است.<br /> https://iranak.org/content/گفتگو-کودک-و-کودکستان<br /> گفتگو : کودک و کودکستان<br /> موزه کودکی ایرانک<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی شریف.<br /> https://iranak.org/content/خبرها-تدریس-ادبیات-کودکان-در-دانشکده-ادبیات-دانشگاه-تهران<br /> خبر تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران<br /> موزه کودکی ایرانک<br /> <br /> دس‍ت‍ن‍وی‍س‌ درخ‍و‌اس‍ت‌ م‍و‌اف‍ق‍ت‌ ‌ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دوره‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌&quot;د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌&quot; ب‍ر‌ا‌ی‌ پ‍‍ای‍‍ان‌ ن‍‍ام‍ه‌ دوره‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ و ‌ا‌ع‍لام‌م‍و‌اف‍ق‍ت‌ دک‍ت‍ر ف‍روز‌ان‍ف‍ر ب‍‍ا ‌آن‌ م‍وض‍و‌ع‌ ب‍ر رو‌ی‌ ب‍رگ‍ه‌ درخ‍و‌اس‍ت‌ م‍و‌اف‍ق‍ت‌ (۲۶/۰۷/۱۱) و ت‍‍ای‍ی‍دی‍ه‌ ‌ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌ ش‍ری‍ف‌<br /> <br /> 1331- عدم موافقت هیات نظارت دوره دکترا ادبیات فارسی دانشکده با موضوع پایان نامه پیشنهادی.<br /> - موافقت و پیشنهاد هیات نظارت مبنی بر انتخاب موضوع &quot; داستانهای منثور قرن هفتم و هشتم &quot; بصورت کلی بر روی تمامی متون و نویسندگان.<br /> - انصراف از تحصیل و عدم ارائه پایان نامه مصوب.<br /> http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133<br /> <br /> * '''۱۳۳۲''' یک سال تحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک<br /> تحصیل یک ساله در رشته ادبیات کودک،<br /> (منبع مقاله)<br /> مدرک فوق لیسانس هنر از دانشگاه کلمبیای نیویورک<br /> مبنع<br /> https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا<br /> <br /> جام جم هم می گوید که در رشته هنر تحصیل کرده<br /> http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133<br /> <br /> عباس یمینی شریف در ماه ۱۲۹۸ در تهران متولد شد. وی در رشته ادبیات تحصیل کرد. پس از فراغ از تحصیل مشغول به کار مطبوعاتی شد و سردبیری مجله های «بازی کودکان» و «کیهان بچه ها» و موسس دبستان های روش نو<br /> یمینی شریف سرودن شعر برای کودکان را با تشویق استادان دانشگاهی بطور جدی ادامه داد و در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در مجله «نونهالان» و سپس مجله «سخن» چاپ شد. در سال ۱۳۲۴ اشعار او وارد کتب درسی شده است.<br /> یمینی شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.<br /> (زندگی نامه عباس یمینی شریف – سایت مردان پارس)<br /> وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش و دوره متوسطه را در دارالفنون و دانشسرای مقدماتی فراگرفت. او لیسانس تا دکتری خود را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گذراند. در سال ۱۳۳۲ یمینی شریف با بورسیه دولتی به آمریکا اعزام شد و یک سال در دانشگاه کلمبیا به تحصیل دوره تخصصی در آموزش کودکان ‍‍پرداخت و فوق لیسانس رشته آموزش ابتدایی را گرفت. <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آنها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می کردند. <br /> در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. <br /> کتاب کلاس اول ابتدایی تالیف او به کتاب «دارا و آذر» معروف است و اولین کتاب آموزشی کودکان ایران بود.<br /> یمینی شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت<br /> (زندگی نامه عباس یمینی شریف، همشهری آنلاین)<br /> «از آن پس هرگز نمی خواستم درباره ی چیزی جز درباره ی کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم» (از بعد دانشسرای مقدماتی)<br /> من نغمه سرای کودکانم – شاد است ز مهرسان روانم – عباس یمینی شریفم – گیرید ز کودکان نشانم<br /> یمینی شریف در سال ۱۲۹۸ در تجریش (مرکز شمیران) به دنیا آمد. بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد. خانواده او اهل شعر و فرهنگ بودند اما مهم ترین دلیل گرایش یمینی شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با فرخی یزدی شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه ها بود<br /> شعر و معلمی<br /> عباس یمینی شریف در ۱۹ سالگی به دان شسرای مقدماتی رفت تا با تحصیل در آن معلم شود. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب های کودکان های که مانند آن ها در ایران وجود نداشت، آشنا گشت. این کتاب ها به زبان های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی شریف با مطالعه ی این کتاب ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب هایی متناسببا دنیای ویژ هی خود بخوانند تا ذوق آن ها شکوفا شود. این انگیزه ای شد تا او کتابی از &quot; افسانه های پریان&quot; ترجمه کند و به معاون دانشسرا، که مربی دانایی به نام &quot; دبیری&quot; بود، برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادام هی کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛ به طوری که خودش می گوید:&quot; از آن پس هرگز نم یخواستم درباره ی چیزی جز دربار هی کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم&quot;. <br /> او. را می توان اولین شاعر کودکان نامید<br /> نگارش کتاب های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس های پیکار با بی سوادی <br /> (عباس یمینی شریف – سایت جزیره دانش ) (می توان شعرهای فارسی ابتدایی یمینی شریف را از طریق این منبع مطالعه نمود)<br /> در محله پامنار در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد و در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت. شروع به تحصیلات در مکتب خانه روستا. <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. <br /> (ویکیپدیا وی، برگرفته از کتاب نیم قرن)<br /> استادان او در دانشگاه تهران : در همین دوره بود که او مورد تشویق استادانی چون دکتر عیسی صدیق، احمد بهمنیار، علی اصغر حکمت، محمد باقر هوشیار، پرویز خانلری و ذبیح لله صفا قرار گرفت.<br /> (فراز و فرودهای شعر یمینی شریف نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی شریف، دکتر کاووس حسن لی ، مجله شعر، شماره ۶۹، بهار ۱۳۶۹)<br /> <br /> <br /> بین خانواده ما خانواده فرخی یزدی آشنایی و دوستی پیدا شده بود. علت آن هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود. ۱۳۶۶ – ۱۸<br /> در اردیبهشت ۱۳۴۷ مقاله ای از صمد بهرنگی در مجله نگین چاپ شد که از نظر تاریخی نخستین نقد شعر کودک در ایران و نخستین توجه نظری جدی به این مقوله به شمار می آید<br /> (شهرام رجب زاده، صمد و شعر، کتاب ماه کودک و نوجوان مهر،‌ مهر ۱۳۸۲، شماره ۷۲) <br /> <br /> <br /> به مناسبت روز ملی #ادبیات_کودک و یکصدمین زادروز #عباس_یمینی_شریف (۱۲۹۸–۱۳۶۸) آموزگار، مدیر مدرسه و نویسنده ایرانی ادبیات کودکان که همه‌ی ما شعری از او حفظیم. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. روز ملی کودک مصادف با تولد یمینی شریف<br /> <br /> احسان یارشاطر<br /> آثارشان برای بچه توسط «كانون پرورش فكری كودكان ونوجوانان » با تصاویر مناسب منتشر شده<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهيم به مهر/ ميهن خويش را كنيم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ===مطبوعات===<br /> نشریه‌ &quot;نونهالان&quot;، و پس از آن &quot;بازی کودکان&quot;،‌ &quot;کودک&quot;، &quot;بازی&quot;،‌ &quot;فرزند&quot; و &quot;تهران مصور&quot; از اولین نشریه‌های ویژه کودکان بودند که در کشور ما منتشر شدند. نشریه‌ &quot;دانش‌آموز&quot; و نشریه &quot;سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ&quot; نیز توسط وزارت فرهنگ منتشر شدند. فعالیت هر یک از این نشریات پس از مدتی متوقف شد. پس از آن &quot;کیهان بچه‌ها&quot; و &quot;اطلاعات دختران و پسران&quot; با قدرت مالی بالا و توزیع گسترده شروع به انتشار کردند.<br /> <br /> ديگر مشخصه يميني شريف كه كمتر از آن سخن رفته است، روزنامه‌نگاري اوست. بايد مقالاتي را كه درباره كودكان در روزنامه كيهان مي‌نوشت و آثاري كه در مجله سخن، مجله دانش‌سراي عالي، تهران مصور كوچولوها و روزنامه‌‌ها و مجلات ديگر داشت، در نظر داشت. به اين ترتيب بايد گفت تعداد مجلاتي كه يميني شريف پديد آورد در مقايسه با 35 عنوان كتاب او، حجمي چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> در اسفند سال ۱۳۲۷ وزارت فرهنگ بر آن شد نشریه‌ای برای کودکان و نوجوانان با نام دانش‌آموز منتشر کند. هدف بنیادی وزارت فرهنگ از انتشار این نشریه، پرورش دانش‌آموزان بود. در سر مقاله‌ی شماره اول نشریه آمده است: &quot;چون این نشریه همانطور که گذشت ویژه دانش آموز‌ان ا ست و برای هدایت افکار و راهنمایی ایشان انتشار می‌یابد بهتر و بی قیدتر به نظر رسید که مقالات و مطالب آن نیز به دستیاری خود و معلمین دانشمندشان تدوین و تهیه شود. از این رو هیئت تحریریه‌ای مرکب از نمایندگان دانش‌آموزان هر دبیرستان و چند تن از معلمان و نویسندگان مبرز تشکیل یافته است. نخستین مدیر این نشریه، مشایخ فریدنی،‌ پس از انتشار ۸ شماره، از کار کناره گرفت و ابراهیم دیلمقانیان مدیر آن شد. در دوره‌ی دیلمقانیان، شمار مقاله‌های سیاسی به ویژه مقاله‌های ستایش‌آمیز درباره‌ی ‌شاه افزایش یافت. بخش بزرگی از مطالب &quot;دانش‌آموز&quot; را مطالب آموزشی و علمی سنگین ...<br /> مدیر مسئول: مشایخ فریدنی، ابراهیم دیلمقانیان، عباس یمینی شریف، اقبال یغمایی<br /> ناشر وزارت فرهنگ، انتشارات اداره كل نگارش<br /> <br /> جمعیت شیر و خورشید سرخ ماهنامه ویژه‌ی کودکان و نوجوانان منتشر می‌کرد. نشریه‌ی شیر و خورشید سرخ ایران، در سال ۱۳۰۴ با مدیریت علیمحمد اویسی و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۵ با نام سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ ایران (س. ج. ج. ش.) و با مدیریت فریدون صدری و عباس یمینی شریف منتشر می‌شد. این نشریه همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند.<br /> <br /> او اولین ایرانی بود که در مجلات برای انتقال پیام‌های خود از «چیستان» استفاده کرد.<br /> &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===کتاب===<br /> <br /> ===فعالیت‌های آموزشی===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ آخرین بزرگداشت وی است.<br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سالهای متمادی بانی بزرگداشت یمینی شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفي رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شريف بدهكارم. مديون مقدماتي كه آن يار مهربان براي نویسندگان كودكان ايران فراهم آورد. تا پیش از يميني‌شريف هيچ كس خودش را «شاعر كودكان» معرفي نمي‌كرد. نقدهایی مانند سروده‌هاي او آموزشي بود، تخيل برانگيز نبود، نقص در وزن داشت، به كودكان از بالا نگاه مي‌كرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، اين گونه نقدها، بوي بي‌معرفتي مي‌دهد. يميني‌شريف زماني شروع كرد كه بايد خودش با آزمون و خطا پيش مي‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به ياد يک «يار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهكاري ديگر هم به يميني‌شريف دارم؛ خيلي جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌هاي ديده‌ام كه مرا به نوعي صاحب شعر «يار مهربان» قلمداد كرده‌اند. حداقل باید از او تشكري كنم كه بخشي از پاداش معنوي شعر يار مهربانش به من رسيده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می توانم بگویم عباس یمینی شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سيدعلي‌ كاشفي خوانساري====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌هاي ادبيات كودك، كمتر از يميني مي‌گويند و گفته‌اند و مي‌نويسند و نوشته‌اند؟از قديمي‌‌ترهاي ادبيات كودك، دو ايراد بر يميني شريف شنيده‌ام. يكي آن كه شعرهايش نظم‌هاي ساده و آموزشي و فاقد عنصر زيبايي‌ شناسي است و ديگر آن كه براي شاه و فرح و وليعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌هاي او بسيار بيشتر از چنين نقص‌هايي است. يميني بي‌شك يك دوستدار كودكان بود. او اذعان دارد كه در حد ذوق و توان خود اشعاري ساده و مفيد پديد آورده و بيش از اين ادعايي نداشته است. يميني‌شريف در نوشته‌هاي روزهاي تنهايي، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفي رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعباني]]، جعفر ابراهيمي و [[ناصر كشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداري‌ها و مخالفت‌ها را فرومي‌نشاند و جايگاه تاريخي هر كس را نشان مي‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیك نیم قرن است برای كودكان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم كودكان و سن‌های مختلف آنها، شعرهایی كه هم كودكان راخوش می‌كند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیكو به آنها می‌دهد. شعر خوب برای كودكان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نكته‌های باریك‌تر هست كه رعایت آنها هم قریحه‌ی فكری می‌خواهد و هم دانستن فن. كودكان وزن و تكرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است كه آنها را مطلوب بچه‌ها می‌كند. عالم كودكان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نكرده است و در آن آزادی‌هایی هست كه ما آنها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با كودكان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آنها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی شریف سرآمد آنهاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌كند و بزرگسالان را با تاثیری كه در آنهاست به عالم كودكان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«بی‌گمان یکی از کسانی که در تحلیل‌های هم‌زمانی دستاویز ستیز و خوارشماری قرار گرفت، عباس یمینی‌شریف بوده است. اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Naghme.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامیزند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> [[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]]در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتابی را از یمینی می‌گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی می‌کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را می‌دید، می‌گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هردوی ما به عناصر بومی علاقمندیم. او شعر ساده می‌گوید، من هم نقاشی را ساده می‌کشم. یک پیوند ارگانیک، خونی و چیز عجیب و غریبی بود که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ي كساني كه از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و مي‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، يك يا چند شعر از او را خوانده‌‌اند يا حتي از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتي این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{گفتاورد تزیینی|«پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، [[یحیی دولت‌آبادی]]، مهدی قلی‌خان هدایت، ملک‌الشعرا بهار، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;}}<br /> <br /> {{گفتاورد تزیینی|«من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;}}<br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملكرد یمینی‌شریف در روزنامه كيهان بچه‌ها در روزهاي انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که يميني‌شريف مدير مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. كيهان بچه‌ها همگام با ديگر نشريات در اعتصاب سراسري مطبوعات در آذر و دي ۱۳۵۸ شركت كرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتي در ميان نشريات مذهبي كودك قم نمونه نداشت.او در سال‌هاي آخر عمر با بي‌مهري‌ها و كم‌توجهي‌هايي روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازي كودكان در نخستين دوره با قطع بسيار كوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های كودكانه و مطالب و شعرهایی ساده برای كودكان خردسال پيش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشريه‌ مستقل كودكان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پايان دوره انتشار كه روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا كشيد، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نيز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نيز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای كه در پايان به مجله‌ای برای نوجوانان دبيرستانی تبديل شد كه صفحه‌ای برای كودكان خردسال نيز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پيشگام مجله‌های كودكان ايران می‌دانند. بازی كودكان، نه تنها نخستين نشريه‌ی مستقل كودكان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلكه نخستين مجله‌ی كودكان بود كه با وجود دشواری‌های بسيار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پيشنهاد عباس يمينی‌شريف و جعفر بديعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولين شماره مجله كيهان بچه‌ها از طرف مؤسسه كيهان انتشار يافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در كنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌كرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسيس عضو هيئت مديره و مسئول خزانه‌داري شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست ‌ها و هم‌اندیشی ‌‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب ‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌ های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌ های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدارس روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جديد سالن ناهارخوري براي دانش‌آموزان و كاركنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و كلاس‌های ويژه آزمايشگاه، حرفه و فن، علوم طبيعي، كتابخانه و كارهاي هنري داير شد و مجتمع آموزشي روش نو دارای ۴۰ كلاس و سالن اجتماعات گرديد. سرويس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بيش از ۱۰ مينی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آنها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصميم به دولتی كردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدارس روش نو به دوره‌هاي آموزشي براي دختران اختصاص يافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغيير داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در كوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس يمينی‌شريف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسيس شد. در زمان حيات او آخرین كتاب‌های عباس يمينی‌شريف توسط روش نو به چاپ رسيد. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعاليت انتشارات را ادامه داد و كتاب‌های جديد و ناياب يميني‌شريف را منتشر نمود. روش نو كليه اثار يميني‌شريف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهشهای آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;[https://koodak24.ir/directories/details/25663/انجمن-پژوهش‌های-آموزشی-پویا- انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref name=''باشگاه''/&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تكميل مشق مشغول مي شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسيار مورد استقبال قرار گرفت. داود پيرنيا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراكنندگان برنامه راديو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوينده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه مي‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref name=''باشگاه''/&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، چون او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه مصطفی رحماندوست و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی شریف تبعیت می کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحماندوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرويز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اكبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحماندوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> <br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Siahakvasefidak.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار براي كودكان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌هاي شيپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌هاي منظوم براي ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌هاي شيرين '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو كدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌اي منثور براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنياگردي جمشيد و مهشيد'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو كودك به نام‌های جمشید و مهشید به كشورهاي مختلف و شرحي از آن كشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازي با الفبا'''، ۱۳۳۳، كتابي براي آموختن الفبا در كودكستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كتابي است كمك درسي که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همكاري پرويز كلانتري. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها كتاب درسي بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستاني است از حوادثي كه بر سر دختر گمشده‌اي مي‌آيد براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار براي كودكان قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبى درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوري و لباس‌هاي او'''، ۱۳۵۰، داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم.<br /> * '''همسايه عجيب'''، ۱۳۵۰، خاطراتي از دوران طفوليت نويسنده و همسايگان او براي نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''كتاب توكا'''، ۱۳۵۶، وصف حال كسي است كه آرزوي خواندن كتاب دارد. براي كودكان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلي'''، ۱۳۶۱، كتابي است براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، كتابي است به شعر براي آموختن الفبا در خانه و كودكستان و كمكي كلاس اول<br /> * '''سياهك و سفيدك'''، ۱۳۶۳، داستاني است به نثر براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''دركودكستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ايران عزيز'''، ۱۳۵۳، اشعاري است با وزن شكسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خليج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نيم قرن در باغ شعر كودكان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسي زبان ايرانيان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حريق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومي براي آگاهي از برق و آتش‌سوزي<br /> * '''روي زمين و زير زمين'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، كتاب علمي براي پيش از دبستان و سالهاي اول دبستان<br /> * '''جزيره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستاني انگليسي اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كمك درسي براي كلاس دوم ابتدايي. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حكایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی كه همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کميک استريپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خركچي'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستاني است از يك روستايي كه به شهر مهاجرت كرده و پشيمان شده است. براي سال‌هاي آخر دبستان و راهنمايي<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بي‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاريخي براي كودكان دبستان و راهنمايي<br /> <br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۳%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گلهای خندانیم'''<br /> «ما گلهای خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۱%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || شعر || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> <br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گلهای گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتابهای طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنیها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه كیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با كودكان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه دست‌نوشته‌ها===<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۱۸%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۱۸%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۸%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می کنند. پدر بین آن ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره ی حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه ی زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت اندرزی از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای كتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * مريم جهان تيغ، «سبک‌شناسی اشعار كودك و نوجوان عباس يمينی‌شريف»، فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)، سال چهارم، شماره اول، بهار (۱۳۹۰)<br /> * کاووس حسن لی، «فرازها و فرودهای یمینی‌شریف»، بزرگداشت یمینی‌شریف، آذرماه(۱۳۸۵)<br /> * محمدهادی محمدی، «نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران، ارایه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف آذرماه(۱۳۸۵)<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> مصاحبه مهدی اخوان ثالث با رادیو ایران بهمن ۱۳۶۰<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان|سال= ۱۳۶۸|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک= ۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به ياد يک «يار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&diff=36688 2019-10-21T20:55:48Z

<p>صدرا: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = عباس یمینی‌شریف<br /> | تصویر = 0000.jpg <br /> | درباره تصویر = یمینی شریف در دانشسرای عالی<br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت = شعر، داستان و ترجمه<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ۱ خرداد ۱۲۹۸ <br /> | محل تولد = تهران<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ = ۲۸ آذر ۱۳۶۸ <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ = بیماری سرطان<br /> | محل زندگی = تهران<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن = گورستان شهرری<br /> |مذهب = شیعه، مسلمان<br /> |در زمان حکومت = سلسله پهلوی<br /> |اتفاقات مهم =<br /> |نام دیگر =<br /> |بنیانگذار = ادبیات کودک در ایران<br /> |پیشه = <br /> |سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = <br /> |مقاله‌ها = <br /> |نمایشنامه‌ها = <br /> |فیلم‌نامه‌ها = <br /> |دیوان اشعار = <br /> |تخلص = <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر = <br /> |همسر = توراندخت مقومی<br /> |شریک زندگی = <br /> |فرزندان = هومن، بهمن، فرشته<br /> |تحصیلات = دکتری ادبیات<br /> |دانشگاه = تهران<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد = <br /> |علت شهرت = <br /> |تأثیرگذاشته بر = <br /> |تأثیرپذیرفته از = <br /> |وب‌گاه = http://www.yaminisharif.net<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> [[پرونده:dabestanentesar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان انتصاریه تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Dabestan2.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دبستان شاهپور تجریش تهران'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:avaldabestan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''' بیش از نیم قرن دانش‌آموزان شعرهای یمنی‌شریف را در کتاب‌های درسی ابتدایی می‌خوانند '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:piri.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''عباس یمینی‌شریف راه توسعه را تنها با اصلاحات آموزشی ممکن می‌دید '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> عباس یمینی‌شریف نویسنده، شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، معلم، موسس و مدیر مراکز آموزشی روش نو و بنیانگذار ادبیات کودک در ایران است. <br /> &lt;center&gt;* * * * *&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot;&gt;[https://iranak.org موزه کودکی ایرانک، اسناد عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ==حکایت‌ها==<br /> ===آوازخوانی===<br /> او خود می‌نویسد «فرخی آوازخوانی را استخدام کرده بود که اشعار سیاسی و انتقادی او را در باغی که بر روی کوه مشرف به رودخانه و جاده دربند بود، شب‌های جمعه و شب‌های شنبه که جمعیت فراوانی برای تفریح در دره‌ی دربند و سربند به آنجا می‌آمدند، به صورت آواز بخواند و پیام او را به گوش مردم برساند. آوازخوان سواد نداشت و چون من در آن موقع کودکی ده ساله بودم و می‌توانستم شعرها را بخوانم، فرخی آنها را به من می‌داد و من در کنار آن آوازخوان که در بلندترین محل باغ مشرف به رودخانه دربند می نشست، می نشستم و شعرها را از روی دست‌نویس‌های فرخی آهسته می‌خواندم و او آنها را با صدایی رسا، که چند بار در کوهستان می‌پیچید می‌خواند و دره دربند را در شور و حالی فرو می‌برد.» &lt;ref name=''باغ''&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۷۱|ک= نیم قرن در باغ شعر کودکان|ص= }}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===سنگ نپران سنگ نپران===<br /> «یمینی‌شریف درباره چگونگی سروده شدن شعر خاطره‌انگیز سنگ‌ نپران خاطر‌ه‌ای نقل می‌کند: «در ایام تابستان بچه‌ها در کوچه‌ها جمع می‌شدند و به یکدیگر سنگ می‌زدند یا به خانه‌های مردم سنگ می‌انداختند و شیشه‌ها را می‌شکستند. ما تصمیم گرفتیم در مجله بازی کودکان، که من سردبیرش بودم، مطلبی بنویسیم. در همین اندیشه بودیم که یکی از همین سنگ‌ها به سر فرزند صاحب امتیاز مجله، ابراهیم بنی احمد، خورد و سر او را شکست. این اتفاق سبب شد که من آن مطلب را به شعر درآوردم، به طوری که وزن آن نشاط‌آور و برای بچه‌ها مناسب باشد. بدین ترتیب شعر سنگ نپران ساخته شد. (کتاب نیم قرن در باغ شعر کودکان، چاپ پنجم، تهران، ۱۳۷۱، عباس یمینی شریف، انتشارات روش نو)&lt;ref name=''باغ''/&gt;<br /> <br /> ===شعار آموزشی یمینی‌شریف===<br /> هومن یمینی‌شریف در خاطره‌ای نقل می‌کند «در دفتر پدر من دو تابلو نصب شده بود که وقتی من و سایر دانش‌آموزان به دفتر می‌رفتیم، این دو تابلو جلوی چشم ما بود و نوشته‏‌های آن در ذهنمان حک شده است. بعدها از شاگردان دیگر هم تعریف این مشاهده شان را شنیدم. یکی تابلوی شعر: «درس معلم ار بود زمزمه محبتی، جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را» بود و تابلو دوم این عبارت بود: «طفل را با طفل مقایسه نمی‌کنند، امروز هر کس را با دیروز خود او می‌سنجند.» این دو شعار اصلی کار پدرم بود. به نظر او، باید کاری کرد که بچه علاقمند به درس و مدرسه شود، نه اینکه با تنبیه و تهدید و زور و ترس درس بخواند؛ و یکی دیگر اینکه، دانش‌آموزان را به منظور تشویق یا تحریک و تنبیه نباید با هم مقایسه کرد، معیار پیشرفت هر دانش‌آموز، وضعیت گذشته خود اوست.» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot;&gt;[http://yaminisharif.net/index.html وب‌سایت عباس یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; این مطلب در مقاله عباس یمینی‌شریف در مجله کیهان‌ بچه‌ها با عنوان «چرا بچه‌ها از مدرسه فرار می‌کنند؟» نیز به چشم می‌خورد. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===دلگرمی‌های پیش از مرگ پدر===<br /> هومن یمینی‌شریف فرزند عباس نقل می‌کند که «روزی برای پدرم نامه‌ای رسید از دوست قدیمی او آقای محسن دانا بهشتی. پدرم نامه را خواند و در ادامه، با خواندن نوشته دیگری که ضمیمه آن نامه بود، متاثر و منقلب شد. به آرامی گفت: «چنین سخنانی از شخصی چون احسان یارشاطر چقدر ارزشمند است.» نامه را از او گرفتم و خواندم. آقای بهشتی نوشته بود که چندی پیش یک جلد از کتاب &quot;نیم قرن در باغ شعر کودکان&quot; را برای احسان یارشاطر فرستاده است و یارشاطر پس از خواندن کتاب، تاییدیه‌ای بر شخصیت ادبی و آثار پدر در فصلنامه &quot;ایران نامه&quot; نوشت. آقای بهشتی آن متن را در نامه خود به پدرم ضمیمه کرده بود. در نوشته آقای یارشاطر از نقش عباس یمینی‌شریف در پایه‌گذاری ادبیات کودکان به گونه‌ای تجلیل شده بود که از خواندن این نوشته من نیز متاثر شدم. &lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/yarshatermemo.html انسان طراز نوین]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===آخرین نشانی از یمینی‌شریف===<br /> در آخرين دوبيتي كه در روزهاي واپسين زندگي براي حك بر روي سنگ مزار خويش سرود گفته است:<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''من نغمه‌سرای کودکانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''شاد است ز مِهرشان روانم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''عبّاسِ یَمینیِ شریفم'''''&lt;/font&gt;<br /> ::::::&lt;font color=darkmagenta&gt;'''''گیرید ز کودکان نشانم&lt;ref&gt;[http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/124840/سال-روز-درگذشت-عباس-يمينی-شريف-نغمه-سرای-كودكان سالروز درگذشت یمینی‌شریف]، خبرگزاری ایبنا&lt;/ref&gt; '''''&lt;/font&gt;<br /> <br /> ==زندگی و تراث==<br /> ===سال‌شمار زندگی===<br /> [[پرونده:safardarman.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر به خارج از کشور برای درمان'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Jayeze.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب «بازی با الف‌با» در سال ۱۳۳۳ برنده جایزه سلطنتی شد '''&lt;/center&gt;]]<br /> * '''۱۲۹۸''' تولد در پامنار تهران<br /> * '''۱۳۰۳''' عزیمت به دهکده دربند به همراه خانواده، شروع به تحصیلات در مکتب‌خانه روستا<br /> * '''۱۳۰۸''' آشنایی با فرخی یزدی بواسطه خواندن اشعار وی برای آوازه‌خوان بی‌سواد روستا<br /> * '''۱۳۱۴''' اخذ مدرک شش ساله ابتدایی از دبستان دولتی تجریش<br /> * '''۱۳۱۷''' ورود به دانشسرای مقدماتی، اخذ مدرک دوره اول متوسطه از دبیرستان دارالفنون تهران، آشنایی با ادبیات کودک و شروع به کار ترجمه <br /> * '''۱۳۱۹''' اخذ گواهینامه از دانشسرای مقدماتی<br /> * '''۱۳۲۰''' خ‍وش‍ن‍وی‍س‍‍ی‌ ک‍ت‍‍اب‌ گ‍ل‍س‍ت‍‍ان‌ ب‍ه‌ خ‍ط ‌ع‍ب‍‍اس‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌‌ش‍ری‍ف‌، درد‌ان‍ش‍س‍ر‌ای ع‍‍ال‍‍ی‌ ب‍ه‌ ر‌ا‌ه‍ن‍م‍‍ای‍‍ی‌ ج‍لال‌ ‌ه‍م‍‍ائ‍‍ی<br /> * '''۱۳۲۱''' انتشار اولین شعر در مجله «نونهالان»<br /> * '''۱۳۲۳''' انتشار مجله «بازی کودکان»، اخذ لیسانس در رشته ادبیات فارسی از دانشسرای عالی دانشگاه تهران در آبان ماه<br /> * '''۱۳۲۴''' چاپ اشعار در کتب درسی<br /> * '''۱۳۲۵''' انتشار اولین کتاب او به نام «آواز فرشتگان» <br /> * '''۱۳۲۶''' ارائه پایان‌نامه دکتری با موضوع «داستان‌های منثور و روش‌های مختلف آنها»، دریافت یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ از شورای عالی فرهنگ<br /> * '''۱۳۲۷''' انتصاب به مدیریت مجلات دانش آموز و سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ <br /> * '''۱۳۳۱''' عدم موافقت هیات نظارت دانشکده با موضوع پایان‌نامه پیشنهادی و انصراف از تحصیل<br /> * '''۱۳۳۲''' یک سال تحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک، ترجمه کتاب «ابران و تیتانیا»<br /> * '''۱۳۳۳''' دریافت تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب بازی با الف‌با، تاسیس باشگاه تربیتی روش نو<br /> * '''۱۳۳۴''' کسب مجوز تاسیس مدرسه پسرانه روش نو<br /> * '''۱۳۳۵''' سردبیری مجله «کیهان بچه‌ها»<br /> * '''۱۳۳۶''' کسب مجوز تاسیس مدرسه دخترانه روش نو<br /> * '''۱۳۴۱''' تاسیس شورای کتاب کودک<br /> * '''۱۳۴۵''' کسب تقدیرنامه جایزه سلطنتی برای تالیف کتاب «آوای نوگلان»<br /> * '''۱۳۵۳''' قبول و تعهد برای پرداخت جایزه یکصد هزار ریالی به منظور تشویق هنرمندان به عنوان «جایزه عباس یمینی شریف»<br /> * '''۱۳۵۶''' تاسیس انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش<br /> * '''۱۳۵۸''' تاسیس انتشارات روش نو<br /> * '''۱۳۶۳''' نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک<br /> * '''۱۳۶۸''' درگذشت به سبب بیماری سرطان <br /> <br /> [[پرونده:Googlegggg.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تعدادی از مجلات بازی کودکان که عباس یمینی‌شریف از موسسان آن بود'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanbacheha.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نخستین شماره کیهان بچه‌ها'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:napadid.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''حاکم، تنها حاکم مردمِ مطیع نیست. حاکم همهٔ مردم است.&lt;ref&gt;{{پک|یمینی‌شریف|۱۳۸۴|ک= شهر ناپدیدان|ص= ۹۴}}&lt;/ref&gt; '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Yonan.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''سفر یمینی‌شریف به آکروپولیس آتن در سال ۱۳۵۴ '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br /> &lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:#ffd233{{{2|}}}&quot;&gt;'''کودکی و نوجوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:Black{{{1|}}};background:gray{{{2|}}}&quot;&gt;'''جوانی:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;span style=&quot;color:green{{{1|}}};background:#B0E0E6{{{2|}}}&quot;&gt;'''میانسالی و پیری:'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt; <br /> <br /> <br /> ما چند شاعر کودکان سراغ داریم که اشعارشان حتی از ظرف زمان هم میگذرد و حافظه تاریخی چند نسل از کودکان این سرزمین را درگیر خود کند. تاثیری که بدون شک در نسل‌های آینده نیز پایدار و برقرار خواهد ماند. (هوشنگ مرادی کرمانی ، سعدی شعر کودک،‌ درباره عباس یمینی شریف در پانزدهمین سال درگذشت اش، روزنامه شرق، ۲۸ آذر ۱۳۸۳)<br /> <br /> خلاصه ی گفت و گوی مجله پیک با &quot; تاجی فرخزاد &quot; (مدیر کودکستان پوپک) و &quot; عباس یمینی شریف &quot; (مشاور کودکستان و مدیر مؤسسه های آموزشی روش نو)، درباره ی آموزش پیش از دبستان و اداره ی کودکستان. در این حوزه به مسائلی از جمله سن پذیرش کودکان در کودکستان، برنامه ی روزانه و ویژه ی کودکستان، آموزش خواندن و زبان بیگانه به کودکان، ورزش و بازی در کودکستان، چگونگی آشنایی مربیان با روحیات کودکان و ارتباط آن ها با پدر و مادر کودکان، وضعیت کتاب و کتابخانه در کودکستان، میزان آزادی و انضباط کودکان و مشکلاتی که در کار پیش می آید، در دو کودکستان &quot;پوپک&quot; و &quot;روش نو&quot; پرداخته شده است.<br /> https://iranak.org/content/گفتگو-کودک-و-کودکستان<br /> گفتگو : کودک و کودکستان<br /> موزه کودکی ایرانک<br /> <br /> تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران : شروع ارائه درس «ادبیات کودکان» در دوره لیسانس ادبیات فارسی دانشکده ی ادبیات در دانشگاه تهران و تدریس آن توسط عباس یمینی شریف.<br /> https://iranak.org/content/خبرها-تدریس-ادبیات-کودکان-در-دانشکده-ادبیات-دانشگاه-تهران<br /> خبر تدریس ادبیات کودکان در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران<br /> موزه کودکی ایرانک<br /> <br /> دس‍ت‍ن‍وی‍س‌ درخ‍و‌اس‍ت‌ م‍و‌اف‍ق‍ت‌ ‌ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دوره‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌&quot;د‌اس‍ت‍‍ان‌‌ه‍‍ا‌ی‌ م‍ن‍ث‍ور و روش‍‍ه‍‍ا‌ی‌ م‍خ‍ت‍ل‍ف‌ ‌آن‌&quot; ب‍ر‌ا‌ی‌ پ‍‍ای‍‍ان‌ ن‍‍ام‍ه‌ دوره‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ و ‌ا‌ع‍لام‌م‍و‌اف‍ق‍ت‌ دک‍ت‍ر ف‍روز‌ان‍ف‍ر ب‍‍ا ‌آن‌ م‍وض‍و‌ع‌ ب‍ر رو‌ی‌ ب‍رگ‍ه‌ درخ‍و‌اس‍ت‌ م‍و‌اف‍ق‍ت‌ (۲۶/۰۷/۱۱) و ت‍‍ای‍ی‍دی‍ه‌ ‌ه‍ی‍‍ات‌ ن‍ظ‍ارت‌ دک‍ت‍ر‌ی‌ ب‍‍ا م‍وض‍و‌ع‌ ‌ان‍ت‍خ‍‍اب‍‍ی‌ ی‍م‍ی‍ن‍‍ی‌ ش‍ری‍ف‌<br /> <br /> 1331- عدم موافقت هیات نظارت دوره دکترا ادبیات فارسی دانشکده با موضوع پایان نامه پیشنهادی.<br /> - موافقت و پیشنهاد هیات نظارت مبنی بر انتخاب موضوع &quot; داستانهای منثور قرن هفتم و هشتم &quot; بصورت کلی بر روی تمامی متون و نویسندگان.<br /> - انصراف از تحصیل و عدم ارائه پایان نامه مصوب.<br /> http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133<br /> <br /> * '''۱۳۳۲''' یک سال تحصیل در دانشگاه کلمبیا نیویورک<br /> تحصیل یک ساله در رشته ادبیات کودک،<br /> (منبع مقاله)<br /> مدرک فوق لیسانس هنر از دانشگاه کلمبیای نیویورک<br /> مبنع<br /> https://iranak.org/content/مدرک-تحصیلی-درجه-فوق-لیسانس-در-رشته-هنر-از-دانشگاه-کلمبیا<br /> <br /> جام جم هم می گوید که در رشته هنر تحصیل کرده<br /> http://jamejamonline.ir/online/670182127285582133<br /> <br /> عباس یمینی شریف در ماه ۱۲۹۸ در تهران متولد شد. وی در رشته ادبیات تحصیل کرد. پس از فراغ از تحصیل مشغول به کار مطبوعاتی شد و سردبیری مجله های «بازی کودکان» و «کیهان بچه ها» و موسس دبستان های روش نو<br /> یمینی شریف سرودن شعر برای کودکان را با تشویق استادان دانشگاهی بطور جدی ادامه داد و در سال ۱۳۲۱ اولین شعر او در مجله «نونهالان» و سپس مجله «سخن» چاپ شد. در سال ۱۳۲۴ اشعار او وارد کتب درسی شده است.<br /> یمینی شریف شعر کودک را از حالت ترجمه اشعار کودکان خارجی درآورد و به شکلی موزون و هماهنگ با روحیه و فطرت کودکان ایران سازگار ساخت، او شعر را نه تنها از لفظ بلکه از حیث معنی و مضمون ساده و گویا متناسب با فهم و تصور کودکان سرود.<br /> (زندگی نامه عباس یمینی شریف – سایت مردان پارس)<br /> وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان انتصاریه و شاهپور تجریش و دوره متوسطه را در دارالفنون و دانشسرای مقدماتی فراگرفت. او لیسانس تا دکتری خود را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گذراند. در سال ۱۳۳۲ یمینی شریف با بورسیه دولتی به آمریکا اعزام شد و یک سال در دانشگاه کلمبیا به تحصیل دوره تخصصی در آموزش کودکان ‍‍پرداخت و فوق لیسانس رشته آموزش ابتدایی را گرفت. <br /> او در سال ۱۳۳۴ دبستان روش نو را با همسرش توران مقومی پایه گذاشت که بعدها با گسترش فعالیت به مجموعه آموزشی از کودستان تا پایان دوره راهنمایی تبدیل شد. آنها تا سال ۱۳۵۸ این مدرسه را اداره می کردند. <br /> در سال ۱۳۳۵ به پیشنهاد عباس یمینی شریف و جعفر بدیعی اولین شماره مجله کیهان بچه ها از طرف موسسه کیهان انتشار یافت. <br /> کتاب کلاس اول ابتدایی تالیف او به کتاب «دارا و آذر» معروف است و اولین کتاب آموزشی کودکان ایران بود.<br /> یمینی شریف در ۲۸ آذر ۱۳۶۸ به سبب بیماری سرطان درگذشت<br /> (زندگی نامه عباس یمینی شریف، همشهری آنلاین)<br /> «از آن پس هرگز نمی خواستم درباره ی چیزی جز درباره ی کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم» (از بعد دانشسرای مقدماتی)<br /> من نغمه سرای کودکانم – شاد است ز مهرسان روانم – عباس یمینی شریفم – گیرید ز کودکان نشانم<br /> یمینی شریف در سال ۱۲۹۸ در تجریش (مرکز شمیران) به دنیا آمد. بیشتر دوران کودکی و نوجوانی را در دره ی دربند، که در آن زمان هنوز خاصیت روستایی خود را از دست نداده بود، گذارند. به نظر خودش همین صفای روستایی بود که بعدها در اشعار کودکانه او متجلی شد. خانواده او اهل شعر و فرهنگ بودند اما مهم ترین دلیل گرایش یمینی شریف به ادبیات، رابطه خانوادگی و دوستی و همسایگی او با فرخی یزدی شاعر آزادی خواه عصر رضاخانی بود. <br /> از آن سال تا سال ۱۳۵۸ (۲۳ سال تمام) یمینی شریف مسئول انتشار مجله کیهان بچه ها بود<br /> شعر و معلمی<br /> عباس یمینی شریف در ۱۹ سالگی به دان شسرای مقدماتی رفت تا با تحصیل در آن معلم شود. در دانشسرا پای او به کتابخانه باز شد و با کتاب های کودکان های که مانند آن ها در ایران وجود نداشت، آشنا گشت. این کتاب ها به زبان های انگلیسی، فرانسوی و عربی بود. یمینی شریف با مطالعه ی این کتاب ها، به این موضوع پی برد که دنیای کودکی ویژگی های خود را دارد و لازم است کودکان علاوه بر کتاب درسی، کتاب هایی متناسببا دنیای ویژ هی خود بخوانند تا ذوق آن ها شکوفا شود. این انگیزه ای شد تا او کتابی از &quot; افسانه های پریان&quot; ترجمه کند و به معاون دانشسرا، که مربی دانایی به نام &quot; دبیری&quot; بود، برساند. معاون دانشسرا او را بسیار تشویق و به ادام هی کار ترغیب کرد. از این جا بود که دوران خلاقیت ادبی عباس یمینی شریف شروع شد و او به خصوص سعی کرد استعداد شعری خود را در جهت سرودن اشعاری برای کودکان صرف کند. علاقه یمینی شریف به شعر کودک بعد با ورود او به دانشسرای عالی شدت یافت؛ به طوری که خودش می گوید:&quot; از آن پس هرگز نم یخواستم درباره ی چیزی جز دربار هی کودک بیندیشم، چیز بنویسم و شعر و سخن بگویم&quot;. <br /> او. را می توان اولین شاعر کودکان نامید<br /> نگارش کتاب های سوادآموزی به بزرگسالان برای کلاس های پیکار با بی سوادی <br /> (عباس یمینی شریف – سایت جزیره دانش ) (می توان شعرهای فارسی ابتدایی یمینی شریف را از طریق این منبع مطالعه نمود)<br /> در محله پامنار در اول خرداد ۱۲۹۸ متولد شد و در پنج سالگی همراه با خانواده به دربند رفت. شروع به تحصیلات در مکتب خانه روستا. <br /> در ابتدا جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی شریف مشاور این نشریه بودند. جعفر بدیعی بعدها به عنوان صاحب امتیاز و یمینی شریف به عنوان مدیر مجله معرفی شدند. <br /> (ویکیپدیا وی، برگرفته از کتاب نیم قرن)<br /> استادان او در دانشگاه تهران : در همین دوره بود که او مورد تشویق استادانی چون دکتر عیسی صدیق، احمد بهمنیار، علی اصغر حکمت، محمد باقر هوشیار، پرویز خانلری و ذبیح لله صفا قرار گرفت.<br /> (فراز و فرودهای شعر یمینی شریف نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی شریف، دکتر کاووس حسن لی ، مجله شعر، شماره ۶۹، بهار ۱۳۶۹)<br /> <br /> <br /> بین خانواده ما خانواده فرخی یزدی آشنایی و دوستی پیدا شده بود. علت آن هم این بود که فرخی چه در زمان وکالت مجلس و چه پس از بازگشت از تبعید آلمان، در قسمتی از باغی که در دربند داشتیم و به نام باغ کلاه فرنگی بود، ساکن شده و محیط را محیط شعر و ادب ساخته بود. ۱۳۶۶ – ۱۸<br /> در اردیبهشت ۱۳۴۷ مقاله ای از صمد بهرنگی در مجله نگین چاپ شد که از نظر تاریخی نخستین نقد شعر کودک در ایران و نخستین توجه نظری جدی به این مقوله به شمار می آید<br /> (شهرام رجب زاده، صمد و شعر، کتاب ماه کودک و نوجوان مهر،‌ مهر ۱۳۸۲، شماره ۷۲) <br /> <br /> <br /> به مناسبت روز ملی #ادبیات_کودک و یکصدمین زادروز #عباس_یمینی_شریف (۱۲۹۸–۱۳۶۸) آموزگار، مدیر مدرسه و نویسنده ایرانی ادبیات کودکان که همه‌ی ما شعری از او حفظیم. انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. روز ملی کودک مصادف با تولد یمینی شریف<br /> <br /> احسان یارشاطر<br /> آثارشان برای بچه توسط «كانون پرورش فكری كودكان ونوجوانان » با تصاویر مناسب منتشر شده<br /> <br /> ===اندیشه===<br /> [[پرونده:Afsar.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در سال ۱۳۲۳ در اتاق کارپردازی راه آهن بوسیله ستوان اپستین افسر امریکایی برداشته شد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> یمینی‌شریف دنیا را کودکانه می‌دید. او سال‌ها پس از شکل‌گیری شخصیت و اندیشه ادبی خود آموزش آکادمیک در حوزه ادبیات کودک دید که پس از این دوره هم تغییری در قلمش حس نمی‌شود. او خودآموز، غریزی و تجربی این فن را آموخت و به همین دلیل انتقاداتی چه در زمان حیات و چه از طرف نسل‌های دیگر به آثار او وارد است. انتقاداتی که به نسبت اثر این نویسنده بر ضمیر چند نسل و ابتکار عملی که داشت، ناچیز جلوه می‌کند و در سطح اساتید حوزه کودک مانده است. یمینی‌شریف اعتقادی به رعایت قوانین رسمی خلق اثر ادبی نداشت و آنچه در تاثیر ادبیات محلی و عامیانه دیده بود را ساختارمند و به روز کرد. لطافت و زیبایی اشعار و داستان‌های او حاصل پیوند عمیق با سنت‌ها و ادبیات نانوشته محلی و کوچه و بازاری بود. او را می‌توان بنیانگذار ادبیات کودک در ایران دانست.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> او پس از گذراندن دوره آموزشی در آمریکا، در کنار کار مطبوعات به فعالیت آموزشی پرداخت و در این حوزه صاحب نظر بود.به طوری که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اجتماع، ملاک‌های خود را از میان مبارزه، انقلاب و فروپاشی نهاد‌ها و ساختارهای سیاسی دنبال می‌کرد، به دور از هیاهو در پی اصلاحات آموزشی بود. به اعتماد یمینی‌شریف مدرسه نمایی کوچک از جامعه است. هر آنچه در مدرسه دیده می‌شود، در سطحی گسترده‌تر در جامعه قابل مشاهده است. پس باید اصلاح اجتماع را از مدرسه‌ها آغاز کنیم و هر تغییری را که برای جامعه آرزو داریم، در مدرسه‌ها ایجاد کنیم. &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٢شهریور١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt; مقاله‌های انتقادی او در ماه‌های منتهی به انقلاب، صراحت بیان بیشتری به خود می‌گیرد، انتقاد به سیستم آموزشی مدرک گرا، انتقاد به محرومیت‌ و نابرابری‌های آموزشی در کشور بالاخص در شهر‌های حاشیه‌ای که در مقاله «کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز» به اوج می‌رسد &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاسه حلیم و سیاست عدم‌تمرکز |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٦آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۵}}&lt;/ref&gt;، نقد هدف‌ها، شیوه‌های تدریس و گزینش نیروی انسانی در آموزش و پرورش، این ضرورت را ایجاد می‌کند که با توجه به مردودی‌ها و اتلاف ۱۸۰ هزار سال عمر بچه‌ها، اصلاحات اساسی صورت گیرد.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٦مهر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یمینی‌شریف ساختار نظام را دعوت به تغییرات بنیادی در حوزه آموزش می‌کند و معتقد است آموزش و پرورش در کشور استعدادکشی می‌کند. او یکی از مقالات خود می گوید در سامانه آموزش و پرورش ما، تنها افرادی مفید و با ارزش قلمداد می‌شوند که در تمام زمینه‌ها استعداد داشته باشند. در حالی که افرادی که در چند درس یا حتی فقط در یک درس موفق و ممتازند نیز برای جامعه مفید است و حتی شاید فردی با توانایی بالا در یک موضوع، مفیدتر از فردی با توانایی یکسان در چندین موضوع باشد. گاهی بی‌تفاوتی و نداشتن قاطعیت در انتخاب یک حوزه موضوعی، سبب یکسان بودن توانایی فرد در تمام درس‌ها می‌شود.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=کاوشگران طلا در مدارس |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٨آذر١٣٥٦|دوره=|شماره= |صفحه ۲۳}}&lt;/ref&gt;از دیگر انتقادات صریح یمینی‌شریف پایبندی به میثاق بین‌المللی حقوق کودک و برنامه‌ریزی آموزشی برای احقاق حق کودکان است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=١٧تیر١٣٥٧|دوره=|شماره= |صفحه ۱۴}}&lt;/ref&gt;<br /> &lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:DarkBlue{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&quot;&gt;'''«دست در دست هم دهيم به مهر/ ميهن خويش را كنيم آباد»'''&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;<br /> <br /> <br /> ===زمینهٔ فعالیت===<br /> ===مطبوعات===<br /> نشریه‌ &quot;نونهالان&quot;، و پس از آن &quot;بازی کودکان&quot;،‌ &quot;کودک&quot;، &quot;بازی&quot;،‌ &quot;فرزند&quot; و &quot;تهران مصور&quot; از اولین نشریه‌های ویژه کودکان بودند که در کشور ما منتشر شدند. نشریه‌ &quot;دانش‌آموز&quot; و نشریه &quot;سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ&quot; نیز توسط وزارت فرهنگ منتشر شدند. فعالیت هر یک از این نشریات پس از مدتی متوقف شد. پس از آن &quot;کیهان بچه‌ها&quot; و &quot;اطلاعات دختران و پسران&quot; با قدرت مالی بالا و توزیع گسترده شروع به انتشار کردند.<br /> <br /> ديگر مشخصه يميني شريف كه كمتر از آن سخن رفته است، روزنامه‌نگاري اوست. بايد مقالاتي را كه درباره كودكان در روزنامه كيهان مي‌نوشت و آثاري كه در مجله سخن، مجله دانش‌سراي عالي، تهران مصور كوچولوها و روزنامه‌‌ها و مجلات ديگر داشت، در نظر داشت. به اين ترتيب بايد گفت تعداد مجلاتي كه يميني شريف پديد آورد در مقايسه با 35 عنوان كتاب او، حجمي چند ده برابر دارد. &lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> در اسفند سال ۱۳۲۷ وزارت فرهنگ بر آن شد نشریه‌ای برای کودکان و نوجوانان با نام دانش‌آموز منتشر کند. هدف بنیادی وزارت فرهنگ از انتشار این نشریه، پرورش دانش‌آموزان بود. در سر مقاله‌ی شماره اول نشریه آمده است: &quot;چون این نشریه همانطور که گذشت ویژه دانش آموز‌ان ا ست و برای هدایت افکار و راهنمایی ایشان انتشار می‌یابد بهتر و بی قیدتر به نظر رسید که مقالات و مطالب آن نیز به دستیاری خود و معلمین دانشمندشان تدوین و تهیه شود. از این رو هیئت تحریریه‌ای مرکب از نمایندگان دانش‌آموزان هر دبیرستان و چند تن از معلمان و نویسندگان مبرز تشکیل یافته است. نخستین مدیر این نشریه، مشایخ فریدنی،‌ پس از انتشار ۸ شماره، از کار کناره گرفت و ابراهیم دیلمقانیان مدیر آن شد. در دوره‌ی دیلمقانیان، شمار مقاله‌های سیاسی به ویژه مقاله‌های ستایش‌آمیز درباره‌ی ‌شاه افزایش یافت. بخش بزرگی از مطالب &quot;دانش‌آموز&quot; را مطالب آموزشی و علمی سنگین ...<br /> مدیر مسئول: مشایخ فریدنی، ابراهیم دیلمقانیان، عباس یمینی شریف، اقبال یغمایی<br /> ناشر وزارت فرهنگ، انتشارات اداره كل نگارش<br /> <br /> جمعیت شیر و خورشید سرخ ماهنامه ویژه‌ی کودکان و نوجوانان منتشر می‌کرد. نشریه‌ی شیر و خورشید سرخ ایران، در سال ۱۳۰۴ با مدیریت علیمحمد اویسی و از سال ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۵ با نام سازمان جوانان شیر و خورشید سرخ ایران (س. ج. ج. ش.) و با مدیریت فریدون صدری و عباس یمینی شریف منتشر می‌شد. این نشریه همچون دیگر نشریه‌های سازمانی بیش از آنکه مطالب سرگرم‌کننده برای مخاطبان عام داشته باشد، مقاله‌هایی در راستای افزایش اعضای خود و سازماندهی آن‌ها به چاپ می‌رساند.<br /> <br /> او اولین ایرانی بود که در مجلات برای انتقال پیام‌های خود از «چیستان» استفاده کرد.<br /> &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===کتاب===<br /> <br /> ===فعالیت‌های آموزشی===<br /> <br /> ===یادمان و بزرگداشت‌ها===<br /> اولین بزرگداشت یمینی‌شریف در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ برگزار شد که در آن ثمینه باغچه‌بان و احسان یارشاطر سخنرانی کردند. سال بعد در دی ماه ۱۳۶۹ مراسمی به همت شورای کتاب کودک برگزار شد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در سال‌های اخبر، می‌توان به شب عباس یمینی‌شریف از شب‌های مجله بخارا اشاره کرد که با همکاری بنیاد فرهنگی ملت، دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار و گنجینه پژوهشی ایرج افشار در مهر ماه ۱۳۹۳ برگزار شد. همچنین صدمین زادروز عباس یمینی‌شریف، به همت شورای کتاب کودک و با همکاری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی در تیر۱۳۹۸ آخرین بزرگداشت وی است.<br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:tambrsharif.jpg|&lt;center&gt;''' رونمایی از تمبر عباس یمینی‌شریف در روز ملی کودکان و در زادروزش '''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shababbasyamini.jpg|&lt;center&gt;'''شب‌های بخارا مجالسی در بزرگداشت بزرگان فرهنگ و هنر ایران و گاهی غیر از ایران است که مجلهٔ بخارا برگزار می‌کند.'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shaban.jpg|&lt;center&gt;'''اسدالله شعبانی در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت یمینی‌شریف تیر سال ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:Shoraketabkodad.jpg|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک در سالهای متمادی بانی بزرگداشت یمینی شریف بوده است'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> ===جایزه ادبی یمینی‌شریف===<br /> [[پرونده:gayezesharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''تندیس جایزه یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> عباس یمینی‌شریف از سال ۱۳۵۴ تا زمان مرگ خود هر سال مبلغ یکصد هزار ریال در اختیار شورای کتاب کودک قرار می‌داد تا بر طبق آیین‌نامه مصوب آن شورا این جایزه به نویسنده برگزیده، تصویرگر برگزیده و نویسنده دست‌نویس برگزیده در حوزه ادبیات کودک داده شود. پس از مرگ یمینی‌شریف،‌ از سال ۹۱ برگزیده جایزه یمینی‌شریف از سوی گروه شعر شورای کتاب کودک، از میان کتاب‌های شعر منتشر شده در سال انتخاب و معرفی می‌شود. جایزه یمینی‌شریف براساس نظر داوران، جایزه خود را به یک مجموعه شعر با چند شاعر می‌دهد. تندیس دختری با پرنده‌ای در دست جایزه این جشنواره است.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=نخستین جایزه «یمینی شریف» |ترجمه=|ژورنال= روزنامه ایران|تاریخ=۵ اسفند ۱۳۹۱|دوره= |شماره= ۵۳۰۶|صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===در ذهن و ضمیر دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:Samad-Behrangi-Maghaleha-FINAL.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;''''''&lt;/center&gt;]]<br /> ====[[صمد بهرنگی]]====<br /> جنس نقدهای بهرنگی که در نقد کتاب آوای نوگلان یمینی‌شریف طرح شده، سیاسی ایدئولوژیک است. او در مقاله «سخنی درباره آوای نوگلان» که در مجموعه مقالاتش چاپ شده، نخست به نکاتی که که از نظر خود لازم است در کتاب‌های کودکان بیاید، اشاره کرده و سپس درباره‌ محتوا، معنی و وزن شعرها صحبت کرده است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; او در این مقالات می‌نویسد «می‌توان گفت اثر عباس یمینی‌شریف خیلی از مرحله پرت است. این «جزوه ناظم» هیچ پیامی برای بچه‌ها ندارد جز مقداری سرگرمی از راه لفاظی و پرحرفی و مشتی احکام کلی اخلاقی و احیانا متحجر... ادبیات کودک نباید فقط مبلغ محبت و نوع‌دوستی و قناعت و تواضع از نوع اخلاق مسیحیت باشد، به هرآنچه و به هرکه ضدبشری و غیرانسانی و سد راه تکامل تاریخی جامعه است، باید کینه ورزید و این کینه باید در ادبیات کودکان راه باز کند.» &lt;ref name=''زندگی''&gt;{{پک|بهرنگی|۱۳۴۸|ک= مجموعه مقالات|ص= ۱۷تا۳۷}}&lt;/ref&gt; سپس بهرنگی با تحلیل طبقاتی اثر ادامه می‌دهد‌ «تمام نوشته‌های کتاب مخصوص شهر و قابل فهم آن دسته از فارسی‌زبانان اعیان و اشراف بود، به ندرت می‌توان چیزی در کتاب‌ها یافت که با زندگی روستایی جور دربیاید.»&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====[[مصطفي رحمان‌دوست]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«من به شريف بدهكارم. مديون مقدماتي كه آن يار مهربان براي نویسندگان كودكان ايران فراهم آورد. تا پیش از يميني‌شريف هيچ كس خودش را «شاعر كودكان» معرفي نمي‌كرد. نقدهایی مانند سروده‌هاي او آموزشي بود، تخيل برانگيز نبود، نقص در وزن داشت، به كودكان از بالا نگاه مي‌كرد، ... مطرح می‌شود. به نظر من، اين گونه نقدها، بوي بي‌معرفتي مي‌دهد. يميني‌شريف زماني شروع كرد كه بايد خودش با آزمون و خطا پيش مي‌رفت.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot;&gt;[http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729 به ياد يک «يار مهربان»، وب‌سایت موسسه فرهنگی هنری گل آقا]&lt;/ref&gt; من بدهكاري ديگر هم به يميني‌شريف دارم؛ خيلي جاها مانند ادارات آموزش و پرورش رفته‌ام و تابلوها و پرده‌نوشت‌هاي ديده‌ام كه مرا به نوعي صاحب شعر «يار مهربان» قلمداد كرده‌اند. حداقل باید از او تشكري كنم كه بخشي از پاداش معنوي شعر يار مهربانش به من رسيده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====کاووس حسن‌لی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در شعر گذشته‌ی فارسی، مخاطب کودک و غیرکودک جدا نبودند و کودکان، مخاطبان مستقل به شمار نمی‌رفتند. شعر یمینی‌شریف چون مرحوم باغچه‌بان حلقه‌ی اتصال شعر پیش از او و پس از اوست. باغچه‌بان و یمینی‌شریف در سروده‌های خود مخاطب کودک را با مخاطب غیرکودک جدا کردند و آنان را با هویتی مستقل نگاه کردند. بی‌گمان این خود پیشرفتی اساسی در شعر کودک بود. اما یادآوری این نکته نیز در همین جا شایسته است که هر دو نفر آنان در جایگاهی بلند، نصیحت‌گرانه به کودک نگاه کردند و نتوانستند خود را به جای کودک بگذارند و از دریچه‌ی چشم او جهان هستی را نگاه کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= کاووس حسن‌لی|مقاله=فراز و فرودهای شعر یمینی‌شریف؛ نگاهی به شعر و زندگی عباس یمینی‌شریف |ترجمه=|ژورنال= مجله شعر|تاریخ= بهار ۱۳۹۰|دوره=|شماره= ۶۹}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====[[هوشنگ مرادی کرمانی]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«درونمایه سروده‌هایش بیشتر تعلیمی و نصیحتی هستند. اگرچه اکنون «کودک درون» تبدیل به شعار شده است، اما او به واقع کودک درونش فعال بود و کفش‌های کودکی به پایش تنگ نبود. از دریچه صنعت شعر، شاید اشعارش آن قوت و قدرت را نداشت اما او هیچ‌گاه برای هنرنمایی شعر نمی‌گفت. شعرهای او نه تنها خشونت را القا نمی‌کرد بلکه مثل وجود خودش، خیلی هم لطیف بود. به قول صمد بهرنگی که می‌گفت او برای کودکان نازک نارنجی شعر می‌سراید! من به جرات می توانم بگویم عباس یمینی شریف «سعدی شعر کودک» است.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= هوشنگ مرادی کرمانی|مقاله=سعدی شعر کودک |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۸۳|دوره=|شماره= }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====سيدعلي‌ كاشفي خوانساري====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«چرا بزرگتر‌هاي ادبيات كودك، كمتر از يميني مي‌گويند و گفته‌اند و مي‌نويسند و نوشته‌اند؟از قديمي‌‌ترهاي ادبيات كودك، دو ايراد بر يميني شريف شنيده‌ام. يكي آن كه شعرهايش نظم‌هاي ساده و آموزشي و فاقد عنصر زيبايي‌ شناسي است و ديگر آن كه براي شاه و فرح و وليعهد شعر گفته است. گمان می‌کنم آورده‌هاي او بسيار بيشتر از چنين نقص‌هايي است. يميني بي‌شك يك دوستدار كودكان بود. او اذعان دارد كه در حد ذوق و توان خود اشعاري ساده و مفيد پديد آورده و بيش از اين ادعايي نداشته است. يميني‌شريف در نوشته‌هاي روزهاي تنهايي، با تواضع و صداقت اشعار [[مصطفي رحمان‌دوست]]، [[اسدالله شعباني]]، جعفر ابراهيمي و [[ناصر كشاورز]] را ستوده است. به هر رو، گذشت زمان تب طرفداري‌ها و مخالفت‌ها را فرومي‌نشاند و جايگاه تاريخي هر كس را نشان مي‌دهد.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====[[احسان یارشاطر]]====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«یمینی نزدیك نیم قرن است برای كودكان شعر می‌گوید، شعرهای مناسب، شعرهای سنجیده، شعرهای درخور فهم كودكان و سن‌های مختلف آنها، شعرهایی كه هم كودكان راخوش می‌كند، هم آموزنده است و هم درس زندگی و رفتار نیكو به آنها می‌دهد. شعر خوب برای كودكان گفتن تنها به ساده‌گویی برنمی‌آید. نكته‌های باریك‌تر هست كه رعایت آنها هم قریحه‌ی فكری می‌خواهد و هم دانستن فن. كودكان وزن و تكرارهای صوتی رادوست دارند. غالب اشعار اتل متل مانند، معنی منطقی روشنی ندارند. وزن و بازی‌های صوتی است كه آنها را مطلوب بچه‌ها می‌كند. عالم كودكان عالم دیگری است. منطق بزرگ‌ها هنوز آن را مهار نكرده است و در آن آزادی‌هایی هست كه ما آنها را از دست داده‌ایم. افراد نادری می‌توانند به آن عالم برگردند و با كودكان دمساز شوند و به زبان خودشان برای آنها شعر بگویند و قصه بنویسند. یمینی شریف سرآمد آنهاست .اشعار او نونهالان را شاد و سیراب می‌كند و بزرگسالان را با تاثیری كه در آنهاست به عالم كودكان بازمی‌گرداند.»&lt;ref&gt;[http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html شاعر کودکان]، وب‌سایت عباس یمینی‌شریف &lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====محمدهادی محمدی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«بی‌گمان یکی از کسانی که در تحلیل‌های هم‌زمانی دستاویز ستیز و خوارشماری قرار گرفت، عباس یمینی‌شریف بوده است. اندیشه‌ها و آثار هنری او برای کودکان از سوی صمد بهرنگی و محمود کیانوش به نقد بی‌رحمانه گرفته شد و توانایی و استعداد او خوار شمرده شد.» &lt;ref&gt;[http://aryaadib.blogfa.com/post/376 جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی]، تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====محمود کیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«رفته رفته از میان کسانی که دل به تعلیم و تربیت کودک سپرده بودند، تنی چند به نیاز عمیق کودک امروز به شعر پی‌بردند و خود به ساختن شعر ویژه کودک پرداختند. [[جبار باغچه‌بان]] و عباس یمینی‌شریف از آن جمله بودند،‌ که اولی پاکدل و بی‌ادعا بود و دوست‌دار واقعی کودک و می‌کوشید که چیزهایی شعرگونه برای کودکان در حد نیازی که خود در باغچه‌اش داشت، بسازد. و اما دومی هرگز باور نکرد که شاعر نیست و آنچه که می‌سازد نه شعر است، نه حتی وسیله‌ای برای سرگرمی کودکان، چنان که انتظارشان را از شعر گمراه نکند و بتوانند میان آگهی‌های منظوم بازرگانی و شعر تفاوتی بگذارند، و باز باور نکرد که قبول او نشانه خالی بودن میدان بود، نه پهلوانی او» &lt;ref&gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= کیانوش|نام= محمود|عنوان= نقد و بررسی شعر کودک در ایران|سال= ۱۳۷۹|ناشر= نشر آگاه |مکان= تهران| شابک = | صفحه =۳۵ | پیوند = | تاریخ بازبینی =}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Naghme.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''«ای خاک پاک ایران، هرگز مشو هراسان، تامیزند دلی باز، درسینه دلیران» از شعر پرچم ایران سروده عباس یمینی‌شریف. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====اسدالله شعبانی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«در روزگاری که چریک‌بازی کشور را فرا گرفته بود او تجربه‌های خود از زندگی کودکان ایران زمین را در قالب شعر منتقل می‌کرد.آموزه‌های ایران کهن را با دستاوردهای آموزشی مدرن گره زده و خوراک مناسبی برای بچه‌های ایران فراهم می‌آورد. مضامین او ایرانی است و سفرنامه‌های منظوم او جالب توجه است که به ایران بزرگ می‌اندیشیده است. او در آثارش فرهنگ شادی ایرانی را به کودکان یادآوری می‌کند. در زبان ساده یمینی شریف که به زبان کوچه نزدیک است، ردپای شاهنامه را می‌بینیم.» &lt;ref&gt;[https://www.farsnews.com/news/13980419000369/صدمین-سال-تولد-نغمه‌سرای-کودکان-برگزار-شد-یمینی‌شریف-حافظ-شعر-کودکان صدمین سال تولد نغمه‌سرای کودکان برگزار شد]، خبرگزاری فارس&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> [[پرونده:Bachehaalefba.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''مهم‌ترین اصل در کتاب کودک هماهنگی تصویرگر با نویسنده یا شاعر است. یمینی‌شریف در انتخاب نقاش و تصاویر مناسب نیز تبحر داشت '''&lt;/center&gt;]] <br /> ===پرویز کلانتری===<br /> [[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]]در خاطره‌ای چگونگی همکاری خود با یمینی‌شریف توصیح می‌دهد. او می‌گوید وقتی کتابی را از یمینی می‌گرفت تا برای آن نقاشی کند، فضاسازی‌ نشده بود. نوشته نشده بود که باید نقاشی‌ها چگونه باشد. کلانتری «آن نانوشته‌های داستان را به قدرت تخیل و چیزهائی که می‌دید و آن وفاداری که با عناصر بومی داشت» نقاشی می‌کرد. کلانتری می‌گوید «و این درست همان چیزی بود که یمینی‌شریف می‌خواست. من حیرت می‌کردم، وقتی نقاشی من را می‌دید، می‌گفت: «من همین را میخواستم». بنابراین ارتباط من با این شاعر، اینجوری است که هردوی ما به عناصر بومی علاقمندیم. او شعر ساده می‌گوید، من هم نقاشی را ساده می‌کشم. یک پیوند ارگانیک، خونی و چیز عجیب و غریبی بود که ما دو تا را به هم می‌کشاند، بدون اینکه حرف بزنیم، آن چیزی که او خواسته بود من می‌دیدیم. می‌دیدم آن نانوشته‌ها همان چیزهایی است که او دلش خواسته و من نقاشی کردم.»&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====ایلیا دیانوش====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«از خودش و آثارش بگویم یا از تأثیری که با اشعار و اوزان ساده‌اش بر من و هم نسلانم و نسل پیش از من داشته است. یکی از اثرات ماندگار اشعار یمینی‌شریف، فرهنگ‌سازی است. همه‌ي كساني كه از سال 1322 تا امروز به مدرسه رفته و مي‌روند، از پدرم گرفته تا پسرم، يك يا چند شعر از او را خوانده‌‌اند يا حتي از بر هستند.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> او براستی همچون پیشه‌اش، معلمی بود که به زیبایی و به سادگی از مفاهیمی همچون خدا، خوبی، پدر و مادر، وطن، بزرگان ایران‌زمین سخن گفت و با خلق شخصیت‌های کودکانه برای بچه‌ها الگو ساخت. شعرهای او حتي این قابلیت را داشته و دارند که در گذر زبان از زمان، با اندک تغییراتی خودآگاه و ناخودآگاه، به حیات خود در دل کودکان ادامه دهند. شعر «جوجه طلایی» که هنوز هم در مهدهای کودک خوانده می‌شود، نمونه‌ی خوبی است؛ نسخه‌ی امروزی این شعر که از 8 بیت به 6 بیت کاهش یافته، به نرمی و سادگی تحول زبانی را پذیرا شده است.»&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;''}}<br /> <br /> ====محمود برآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«برخی از نویسندگان و جریان‌های ادبی، آثار یمینی‌شریف را جزء نوشته‌هایی می‌دانند که هدفی جز سرگرمی کودکان و دورکردن آنان از واقعیت‌های گاه تلخ اجتماعی ندارد. این دسته از نویسندگان معتقدند که باید کودک را با واقعیت‌های اجتماعی، تبعیض جنسی و قومی، اختلاف طبقاتی، بی‌عدالتی، فقر و بیکاری آشنا کرد تا برای ورود به جامعه، شناخت کافی پیدا کند. یمینی‌شریف سعی داشت با به کارگیری عناصر بازی و تخیل و با زبان و توصیفی ساده، اشعار سرگرم‌کننده و لذت‌بخشی درخور فهم کودکان بسراید و در موارد بسیاری موفق شد. مهم است که یک: فضا برای گفت‌وگو و نقد‌ونظر همه این نحله‌ها فراهم باشد و دو: هر اثری چه شعر و چه داستان سوای محتوای آن، از گوهر هنر و ادب خالی نباشد.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= محمود برآبادی|مقاله=یادی از نغمه سرای کودکان |ترجمه=|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ=۹ خرداد ۱۳۹۴|دوره=|شماره= ۲۳۱۲|صفحه }}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ====شهرام اقبال‌زاده====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«اگر سیر تحولات ادبیات کودک و نطفه‌های اولیه ادبیات کودک نوین را، از مشروطیت تابه‌حال، بررسی کنیم می‌بینیم که سرآغاز شعر کودک به صورت نوشتاری و کتاب اختصاصی شعر کودک به یمینی‌شریف برمی‌گردد؛ آن هم در زمانی که کودک و شعر کودک خیلی جدی گرفته نمی‌شد. یمینی‌شریف زمانی شروع به شعر گفتن برای کودکان و نوجوانان می‌کند که ادبیات کودک و شعر کودک برهوتی بیش نیست و شاعر کودک به آن معنا که باید وجود ندارد و همه آثار بیشتر حول محور داستان بوده است. یمینی‌شریف از پیشتازان شعر کودک در ایران محسوب می‌شود، که خیلی جدی وارد این عرصه شد و همه نقدها را به جان ‌خرید.» &lt;ref&gt;[ http://www.ibna.ir/fa/doc/shortint/255701/شعرهای-یمینی-شریف-نوعی-آموزش-مدرن شعرهای یمینی‌شریف نوعی آموزش مدرن است]، خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)&lt;/ref&gt;''}} <br /> <br /> ====علی‌اصغر سیدآبادی====<br /> {{گفتاورد تزیینی|[[پرونده:محمد بهارلو.jpg|50px|بی‌قاب|راست|هیچ]] ''«به نظرم با نگاهی به مجموعه فعالیت‌های او در می‌یابیم که تاثیر او در آموزش و پرورش مهم‌تر از ادبیات کودک است و دغدغه اصلی نه ادبیات کودک که آموزش و پرورش بود و ادبیات کودک راهی به دیار بود. یکی از دیگر ویژگی‌های عباس یمینی‌شریف که در روزگار ما، فقدان آن معضل مهمی در آموزش و پرورش رسمی است، ارتباطات گسترده او با چهره‌های فرهنگی کشور و مشارکت دادن آنان در امر آموزش بود.»&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= علی‌اصغر سیدآبادی|مقاله= یمینی‌شریف و کم‌ و کسری‌های آموزش رسمی |ترجمه=|ژورنال= گزارش میراث|تاریخ=۲۸ آذر ۱۳۹۲|دوره=|شماره= ۲۸۵۵|صفحه =۱۶}}&lt;/ref&gt;''}}<br /> <br /> ===از نظر شریف===<br /> {{گفتاورد تزیینی|«پنجاه سال پیش که به سرودن شعر برای کودکان و نوجوانان پرداختم، کس دیگری به نام شاعر کودکان وجود نداشت. تنها چند شاعر مانند [[ایرج میرزا]]، [[یحیی دولت‌آبادی]]، مهدی قلی‌خان هدایت، ملک‌الشعرا بهار، [[حبیب یغمایی]]، [[پروین اعتصامی]]، گل گلاب و یکی دو تن دیگر چند شعری برای کودکان سروده بودند.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;}}<br /> <br /> {{گفتاورد تزیینی|«من نمی‌توانم با آن عده‌ای که می‌گویند زبان شعر باید همیشه زبانی از ابهام داشته، مرموز و به طور حتم خیال‌انگیز باشد، هم عقیده باشم. به خصوص در مورد شعر کودک. زبان شعر مانند زبان نثر زبانی است قابل کاربرد برای اندیشه‌ی شاعر و بیان نظر او درباره‌ی هر چیزی از چیزها و امری از امور و موضوعی از موضوعات. اینکه عده‌ای حدود شعر را محدود و دامنه آن را کوتاه می‌کنند، کاری به جا نیست. در حالی که زبان شعر زبانی زیبا، موزون، خوش‌آهنگ ،جالب، جاذب است که سریع تأثیر می‌گذارد، چرا از آن برای امور زندگی استفاده نشود و اگر استفاده شد بگویند شعر نیست! پس چیست؟ اگر می‌گویند نام آن نظم است، کلمه‌ی نظم از ارزش این گونه شعرها نمی‌کاهد.» &lt;ref name=''باغ''/&gt;}}<br /> <br /> ===موضع‌گیری‌های او دربارهٔ دیگران===<br /> <br /> [[پرونده:darbari.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''[[صمد بهرنگی]] و [[محمود کیانوش]] یمینی‌شریف را شاعر درباری می‌نامیدند '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===همراهی‌های سیاسی===<br /> عملكرد یمینی‌شریف در روزنامه كيهان بچه‌ها در روزهاي انقلاب در سال ۱۳۵۷ قابل بررسی است. تا پیش از آن، او صرفا به ادبیات کودک می‌اندیشید و از موضع‌گیری‌های سیاسی پرهیز می‌کرد. فعالیت در نشریات وابسته به نظام پهلوی در حوزه کودکو متقابلا تشویق‌ها و حمایت‌هایی که می‌شد او را در نزد روشنفکران بالاخص صمد بهرنگی به چهره‌ای حاکمیتی تبدیل کرده بود. او را شخصی که دغدغه اجتماعی سیاسی ندارد و حامی وضع موجود است می‌شناختند.&lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۰}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بررسی مجله کیهان بچه‌ها در روزهای انقلاب که يميني‌شريف مدير مسئول آن بود، شخصیتی تازه و متاثر از آن روزها به ما معرفی می‌کند. كيهان بچه‌ها همگام با ديگر نشريات در اعتصاب سراسري مطبوعات در آذر و دي ۱۳۵۸ شركت كرد و قبل و بعد از آن مطالبی در خصوص تغییر نظام آموزشی کشور منتشر می‌کرد که حتي در ميان نشريات مذهبي كودك قم نمونه نداشت.او در سال‌هاي آخر عمر با بي‌مهري‌ها و كم‌توجهي‌هايي روبه‌رو بوده است.&lt;ref name=&quot;گل آقا&quot; /&gt;<br /> <br /> ===گزارشی از سفرها===<br /> با نظر به گذرنامه یمینی‌شریف درمی‌یابیم که وی در سال ۱۳۳۲ ویزای لبنان و امریکا، در سال ۱۳۳۳ ویزای امریکا و انگستان و در سال ۱۳۵۴ ویزای یونان را دریافت کرده است. بدین صورت به نظر می‌رسد به جز سفر تحصیلی او، تنها یک سفر تفریحی به آکروپولیس آتن داشته است.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===بنیان‌گذاری===<br /> [[پرونده:944.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''ابراهیم بنی‌احمد و عباس یمینی‌شریف'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:keyhanba.jpg|130px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''آغازنامه شماره نخست کیهان بچه‌ها '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مجله بازی‌ کودکان====<br /> اردیبهشت ۱۳۲۳ انتشار بازی کودکان با صاحب‌ امتیازی ابراهیم بنی‌احمد، دانش‌آموخته و مدرس دانش‌سرای عالی تهران، و با همکاری عباس یمینی‌شریف، شاگرد بنی‌احمد و آموزگار مدرسه‌های تهران، آغاز شد. کار نقاشی با بنی‌احمد بود و سرودن شعر کودکانه به یمینی‌شریف سپرده شد. بازي كودكان در نخستين دوره با قطع بسيار كوچک شش در هفت سانتی‌متر و جلد چهار رنگ با نقاشی‌های كودكانه و مطالب و شعرهایی ساده برای كودكان خردسال پيش دبستان منتشر می‌شد. &lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot;&gt;[http://www.yaminisharif.net/1576157515861740-170516081583170515751606.html نخستین نشريه‌ مستقل كودكان، وب‌سایت عباس‌ یمینی‌شریف]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> تا پايان دوره انتشار كه روی‌هم‌رفته چهار سال به درازا كشيد، چهار بار قطع و سه بار نام آن دگرگون شد. ​با هربار بزرگ شدن قطع مجله، زبان آن نيز دشوارتر می‌شد و گروه سنی مخاطبان نيز بالاتر می‌رفت، به گونه‌ای كه در پايان به مجله‌ای برای نوجوانان دبيرستانی تبديل شد كه صفحه‌ای برای كودكان خردسال نيز داشت. نام‌های دیگر این نشریه، رهنمای آینده، جهان تربیت و کتاب ادب و تربیت بوده است.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt; برخی این نشریه را پيشگام مجله‌های كودكان ايران می‌دانند. بازی كودكان، نه تنها نخستين نشريه‌ی مستقل كودكان با نگرش آموزشی و پرورشی و الگوی مجله‌های بی‌شمار پس از خود بود، بلكه نخستين مجله‌ی كودكان بود كه با وجود دشواری‌های بسيار، چهار سال دوام آورد.&lt;ref name=&quot;بازی کودکان&quot; /&gt;<br /> <br /> ====مجله کیهان بچه‌ها====<br /> به پيشنهاد عباس يمينی‌شريف و جعفر بديعی در روز پنج‌شنبه ۶دی۱۳۳۵ با شمارگان ۲۰ هزار نسخه اولين شماره مجله كيهان بچه‌ها از طرف مؤسسه كيهان انتشار يافت. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; در این مجله جعفر بدیعی سردبیر و عباس یمینی‌شریف مدیر و مشاور بود. سال‌ها بعد پس از آنکه صاحب‌امتیازی به بدیعی رسید، عباس یمینی‌شریف، مدیرمسئول و سردبیر مجله شد. &lt;ref&gt;[https://mehrnews.com/news/1777793 تصاویر و خاطراتی از 56 سال انتشار کیهان بچه‌ها]، خبرگزاری مهر &lt;/ref&gt; یمینی در كنار سردبیری برای مجله ترجمه می‌كرد، شعر می‌سرود و مقاله می‌نوشت. کیهان بچه‌ها سهم موثری در ایجاد و رشد علاقه کودکان به ادبیات و شعر داشت، به طوری که نویسندگانی چون [[هوشنگ مرادی کرمانی]] از تاثیر عمیق کیهان بچه‌ها در ایجاد علاقه به نویسندگی یاد کرده است.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; از سال ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۶ نام نشریه کیهان بچه‌ها به مجله «دخترها و پسرها» تغییر یافت، اما در سال ۱۳۴۷ دوباره با نام پیشین منتشر شد.&lt;ref&gt;[http://iranianpress.blogfa.com/post/117 کیهان بچه ها با سابقه ترین نشریه در حال انتشار برای کودکان]، مطبوعات ایرانی &lt;/ref&gt; کیهان بچه‌ها همچنان از سوی موسسه کیهان منتشر می‌شود.<br /> <br /> [[پرونده:shorakodadk.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''شورای کتاب کودک'''&lt;/center&gt;]]<br /> ====شورای کتاب کودک====<br /> در دی ماه سال ۱۳۴۱ شورای کتاب کودک به کوشش ۳۷ نفر از کارشناسان ادبیات کودکان و آموزش و پرورش، نویسندگان، تصویرگران، ناشران، کتابداران و آموزگاران، کار رسمی ‌خود را آغاز کرد. یمینی‌شریف از سال تاسيس عضو هيئت مديره و مسئول خزانه‌داري شورا بود. شورای کتاب کودک نخستین سازمان غیردولتی ادبیات کودکان در ایران بود و می‌کوشید با برگزاری نشست ‌ها و هم‌اندیشی ‌‌های کارشناسی، بررسی پیوسته کتاب ‌های کودکان و نوجوانان، انتشار فهرست سالا‌نه از کتاب‌ های مناسب منتشر شده کودکان و نوجوانان، گزینش کتاب‌ های برگزیده سال و اعطای پلا‌ک یادبود، برگزاری روز کودک، تشکیل کلا‌س‌های کتابداری، کمک به گسترش فرهنگ کتابخوانی و پیوند با نهادهای بین‌المللی ادبیات کودکان، در بالا‌ بردن جایگاه ادبیات کودکان ایران نقش شایسته داشته باشد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> فهرست نام هیأت مؤسس شورای کتاب کودک که براساس موقعیت شغلی هر یک در خارج از شورا تنظیم گردیده بدین شرح است: عباس یمینی شریف،‌ ناصر آزاد، ماه آفریده آدمیت، مهدی آذریزدی، مهری آهی، هما آهی، ایران احتشامی، عبدالرحیم احمدی، فاطمه اختیاری، توران اشتیاقی، منوچهر انوار، پرویز اهور، لیلی ایمن (آهی)، جعفر بدیعی، عفت حبیبی، مهین‌دخت خلیلی (جهانداری)، زهرا دیده‌بان، عباس‌علی روحانی، [[محمدامین ریاحی]]، نورالدین زرین‌کلک، معصومه سهراب (مافی)، عباس سیاحی، حسن شریف، جعفر صمیمی، فریده فرجام (مفید)، حبیبه فیوضات، مهوش قوامیان (سیاح)، پرویز کلانتری، بیژن مفید، نصرت ا... مجتبائی، شمس الملوک مصاحب، یحیی مافی، مرتضی ممیز، توران میرهادی، اسماعیل والی‌زاده، هرمز وحید، ابراهیم هاشمی &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=اسامی هیأت مؤسس شورای کتاب کودک |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورای کتاب کودک|تاریخ=اردیبهشت۱۳۴۲|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> [[پرونده:raveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در کنار دانش‌آموزان دبستان روش نو در سال ۱۳۴۲'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:daftarraveshno.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''در دفتر دبستان روش نو'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Moalem.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''یمینی‌شریف در حیاط مدرسه و در کنار معلمان مدرسه روش نو '''&lt;/center&gt;]]<br /> ====مدارس روش نو====<br /> عباس یمینی‌شریف با همراهی همسرش در سال ۱۳۳۶ دبستان روش نو را باز کرد که بعدها به یک مجتمع آموزشی از کودکستان تا پایان دوره راهنمایی گسترش یافت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; ابتدا واحد پسرانه در خیابان فیشر آباد (سپهبد قرنی کنونی) و واحد دخترانه در خیابان ایرانشهر بود که پس از افتتاح ساختمان جدید در سال ۱۳۴۵ در خیابان آبان شمالی مختلط شد و انتقال یافت. در محل جديد سالن ناهارخوري براي دانش‌آموزان و كاركنان مدرسه در نظر گرفته شده بود و كلاس‌های ويژه آزمايشگاه، حرفه و فن، علوم طبيعي، كتابخانه و كارهاي هنري داير شد و مجتمع آموزشي روش نو دارای ۴۰ كلاس و سالن اجتماعات گرديد. سرويس رفت وآمد دانش‌آموزان هم شامل بيش از ۱۰ مينی‌بوس بود.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; <br /> <br /> یمینی‌شریف اعتقاد داشت که می‌توان روش‌های نو آموزشی غرب را با دگرگونی‌هایی در مدرسه‌های ایران اجرا کرد. در هنگام نام‌نویسی در مدرسه روش نو والدین به تعدادی از سئوالات در مورد کودکان پاسخ می‌دادند و در ورقه نام‌نویسی خصوصیات اطفالشان را روشن می‌ساختند و سپس آموزگاران و خود مدیر به مشاهده و مطالعه تک تک ایشان می‌پرداخت و هوش و استعداد و حافظه آنها را مشاهده می‌کرد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در اواسط دهه ۱۳۵۰ دولت تصميم به دولتی كردن تمام مدارس خصوصی گرفت. چندی بعد ساختمان مدارس روش نو به دوره‌هاي آموزشي براي دختران اختصاص يافت و نام آن هم به دبیرستان نور تغيير داده شد. هنوز درب جنوبی مدرسه نور در كوچه‌ای به نام روش نو باز می‌شود. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انتشارات روش نو====<br /> انتشارات روش نو توسط عباس يمينی‌شريف در سال ۱۳۵۸ در تهران تاسيس شد. در زمان حيات او آخرین كتاب‌های عباس يمينی‌شريف توسط روش نو به چاپ رسيد. بعد از او همسرش [[توراندخت مقومی]] فعاليت انتشارات را ادامه داد و كتاب‌های جديد و ناياب يميني‌شريف را منتشر نمود. روش نو كليه اثار يميني‌شريف را به چاپ می‌رساند. &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> ====انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش====<br /> سازمانی غیردولتی، غیرانتفاعی و مستقل است که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی به همت گروهی از معلمان، مربیان، کارشناسان در زمینه آموزش و پرورش شکل گرفت و فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی خود را آغاز کرد. در سال ۱۳۵۸، اساسنامه انجمن تدوین و به نام «انجمن ملی پژوهشی در آموزش و پرورش» به تصویب مجمع عمومی آن رسید. در سال ۱۳۵۹ اولین خبرنامه انجمن که منعکس کننده فعالیت‌های آن بود، منتشر شد. پس از انقلاب اسلامی، اساسنامه جدید انجمن در سال ۱۳۶۷ تدوین شد و به نام «انجمن پژوهشهای آموزشی پویا» به ثبت رسید.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;[https://koodak24.ir/directories/details/25663/انجمن-پژوهش‌های-آموزشی-پویا- انجمن پژوهش‌های آموزشی پویا]، &lt;/ref&gt;<br /> <br /> مهم‌ترین اهداف انجمن کمک به بهبود وضعیت آموزشی نظیر بررسی محتوای کتاب‌های درسی، شیوه‌های ارزش‌یابی از طریق انجام پژوهش، تشکیل سمینارها، تألیف و ترجمه منابع، کمک به توانمندسازی مدیران، معلمان و مربیان و ارتقای سطح آگاهی آنان با برگزاری کارگاه‌های آموزشی، جلسات آموزشی، جمع آوری تجربیات، کمک به توانمندسازی کودکان با نیازهای خاص از جمله کودکان کار، کودکان در معرض تبعیض، آزار، بدرفتاری و...از طریق حمایت‌های آموزشی، پژوهشی، روان‌شناختی، مشاوره‌ای مطرح شده است.&lt;ref name=''زندگی''/&gt;<br /> <br /> ====باشگاه تربیتی روش نو====<br /> در کشورهای خارجی موسساتی به نام «پس از مدرسه» &lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt; وجود دارد که خانواده‌ها می‌توانند کودکان خود را به آنجا بسپارند و به دنبال کارهای خود بروند. در این مؤسسات برای کودکان امکانات تفریح و سرگرمی وجود دارد. در تهران برای اولین بار در سال ۱۳۳۳ عباس یمینی‌شریف چنین مؤسسه‌ای، به نام «باشگاه تربیتی روش نو» بنیان نهاد. &lt;ref name=''باشگاه''/&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله= باشگاه تربیتی روش نو |ترجمه=|ژورنال= سپیده فردا|تاریخ=بهمن١٣٣٦|دوره=|شماره= |صفحه }}&lt;/ref&gt; او در سفر خود به آمریکا درباره تعلیم و تربیت کودکان مطالعاتی کرد و پس از بازگشت به ایران با همکاری همسرش باشگاه را تاسیس کرد.در این باشگاه کودکان اعم از دختر و پسر از ۵ تا ۱۳ سال زیرنظر [[توراندخت مقومی]] و [[عباس یمینی‌شریف]] و ۱۵ مربی که ۵ نفر از آن ها خانم هستند تعلیم می‌دیدند.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; در باشگاه عصرها بعد از مدرسه بچه‌ها به تكميل مشق مشغول مي شدند و سپس در یکی از سه گروه شطرنج، ورزش و نمایش فعالیت می‌کردند.&lt;ref name=&quot;وب‌سایت&quot; /&gt;<br /> <br /> باشگاه بسيار مورد استقبال قرار گرفت. داود پيرنيا مدیر رادیو فرزند خود را عضو باشگاه نمود و اغلب شب‌ها با اجراكنندگان برنامه راديو مثل فضل الله مهتدی (صبحی) گوينده، سیما بینا، الیس و بلا و نیکل الوندی خواننده و نوازنده به باشگاه مي‌آمدند. &lt;ref name=''رادیو''&gt;[https://ketabak.org/content/فیلم-مستند-زندگی-کار-عباس-یمینی-شریف فیلم مستند از زندگی و کار عباس یمینی‌شریف]، کتابک &lt;/ref&gt; وزیر فرهنگ وقت پس از بازدید از این باشگاه از یمینی‌شریف درخواست کرد تا طرحی برای ایجاد این نوع موسسات تهیه کند تا پس از تصویب در شورای عالی فرهنگ به مورد اجرا گذاشته شود.&lt;ref name=''باشگاه''/&gt;<br /> <br /> ===تأثیرپذیری‌ها===<br /> بنابر گفته توران میرهادی، بنیانگذار شورای کتاب کودک و محمد هادی محمدی پژوهشگر ادبیات کودک، چون او معمار ادبیات کودک در ایران به شمار می رود. تاثیر او در شاعران و نویسندگان خردسال و کودک و نوجوان آشکار است. در این زمینه مصطفی رحماندوست و اسدالله شعبانی تا حد زیادی از مولفه های شعر و لحن عباس یمینی شریف تبعیت می کنند تا حدی که شعبانی گفته است «من حتی در تاسیس نشری برای انتشار نوشته های خودم از او پیروی کرده ام و نشر توکا را راه انداخته ام» و مصطفی رحماندوست گفته است «او راهی را رفته است که اکنون به راحتی ما ادبیات کودک را به رسمیت می شناسیم» &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۵۴}}&lt;/ref&gt; بالا رفتن سطح نشریات کودکان که یمینی‌شریف با اغلب آنان همکاری داشت یا موسسشان بود باعث توجه مدرسه‌ها و مردم به ضرورت ادبیات کودکان شد و به تدریج تعداد افرادی که در زمینه ادبیات کودک فعالیت می‌کردند افزایش یافت. &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===توصیه‌نامه‌های وزیر فرهنگ===<br /> از سوی وزیر فرهنگ وقت نامه‌هایی موجود است که توصیه می‌کند کتاب‌های عباس یمینی‌شریف از جمله بازی با الفبا در سطح وسیع چاپ شود و در کودکستان‌ها، مدارس و کتابخانه‌ها توزیع گردد.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> ===تصویرگری کتاب‌ها===<br /> یمینی‌شریف برای کتاب‌هایش با گرافیست‌ها، نقاشان خبره‌ای نظیر مرتضی ممیز، پرويز کلانتری، فرشید مثقالی، هلن راغب، منوچهر صفرزاده، بهرام خائف، علی‌اصغر معصومی، علی‌اكبر فرهادیان‌ همکاری داشته است. آتلیه پاته کتاب دنیاگردی جمشید و مهشید را تصویر نگاری کرد. او در یک نوآوری، تصویرگری کتاب «در میان ابرها» را به عهده دانش‌آموزان ۱۰ و ۱۱ ساله و یکی از معلمان هنرآموز گذاشت.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> <br /> [[پرونده:filmzarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به دلیل بازآفرینی دوران کودکی یمینی‌شریف و وجود عنصر داستان، این فیلم در دسته بندی «فیلم مستند» جای می‌گیرد. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===در هنرهای هفتگانه===<br /> ====سینما====<br /> فیلم‌مستند نغمه سرای کودکان، به تهیه کنندگی هومن یمینی‌شریف، کارگردانی هومن ظریف، تدوین اسماعیل جعفری و پویانمایی محبوبه سادات موسوی به زندگی و فعالیت‌های فرهنگی عباس یمینی‌شریف می‌پردازد. در این فیلم ۷۵ دقیقه‌ای توران مقومی تهرانی، یحیی مافی، توران میرهادی، نوش‌آفرین انصاری، پرویز کلانتری، [[هوشنگ مرادی کرمانی]]، اسدالله شعبانی، [[مصطفی رحماندوست]]، محمدهادی محمدی، بیژن پیرنیا، [[علی دهباشی]]، انوشیروان روحانی، نیما پتگر، فرشته یمینی‌شریف و بهمن یمینی‌شریف درباره عباس یمینی‌شریف سخن گفته‌اند. تنها ویدئو از عباس یمینی‌شریف در وب در همین فیلم مستند به کار رفته و از آرشیو خانوادگی او عاریه گرفته شده است.&lt;ref name=''رادیو''/&gt;<br /> ====هنرهای تجسمی====<br /> تمام عمر فرهنگی یمینی‌شریف به ارتباط با تصویرگرانی گذشت که مجلات و کتاب‌های او را با هنرمندی خود مزین کرده و آماده طبع می‌کردند. یمینی‌شریف خود در نقد و درک آثار تجسمی دانش و تجربه بسیار داشت، چه تحصیلات آکادمیک که در آمریکا دیده بود و چه ارتباط مستمر یا اساتید و چهره‌های ملی این حوزه. بدین ترتیب هنرمندان زیادی از او خاطره نقل کردند و در تابلو نقاشی و اثر هنری خویش از او یاد کردند.<br /> <br /> &lt;gallery widths=&quot;150px&quot; heights=&quot;150px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده:ardosak.jpg|&lt;center&gt;'''طرح عروسکی مژده دانش پژوه از شمایل یمینی‌شریف در موزه عروسک‌های ملل تهران'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:mosharif.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از حمید دریکوند مجسمه‌ساز ۱۳۹۸'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:chareha.jpg|&lt;center&gt;'''اثری از محمد پیرحیاتی(مونس) برای عباس یمینی‌شریف از مجموعه‌ نقاشی‌های «چهره‌ها و چاره‌ها»'''&lt;/center&gt;<br /> پرونده:salmanza.jpg|&lt;center&gt;'''پرتره شریف اثری از سلمان طاهری'''&lt;/center&gt;<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ==آثار و کتاب‌شناسی==<br /> <br /> ===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br /> <br /> [[پرونده:avazsharif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اولین کتابی که یمینی شریف منتشر کرد'''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Donyagard.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''به واسطه آشنایی با کشورهای آسیایی، اروپایی، امریکایی و... در سفرهای جمشید و مهشید به دور دنیا قصد داشت ذهن کودکان را با جهان‌بینی باز آشنا کند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Gorbe.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''قصه‌ای نمادین برای کودکان. داستان پیرزن فقیری که شاه موشان را می‌گیرد و به شرط تامین آذوقه آزاد می‌کند. موش‌هایی که در نهایت به وسیله گربه‌ها شکار می‌شوند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Derakht.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''اشعاری جهت تشویق دانش‌آموزان به حفظ محیط زیست '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Kadkhoda.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''احمد، پسر بچه چوپان، با وجود مشکلات زیاد می‌تواند درس بخواند و از سواد خود در انجام کارهای مردم ده استفاده می‌کند. اهالی دهکده او را او را به جای کدخدای بی‌سواد ده انتخاب می‌کنند. '''&lt;/center&gt;]]<br /> [[پرونده:Siahakvasefidak.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''نگارش و انتشار آخرین کتاب او در زمان حیاتش با نام سیاهک و سفیدک '''&lt;/center&gt;]]<br /> <br /> ===تالیفات کودک و نوجوان===<br /> * '''آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌'''، ۱۳۲۵، مجموعه ‌۵۶ ‌شعر، شامل شعر الفبا، ایران، سماور جوش آمد و... به همراه نقدی از احمد بهمن‌یار براي كودكان ۴ تا ۸ سال.<br /> * ''' گربه‌هاي شيپورزن '''، ۱۳۲۸، قصه‌هاي منظوم براي ۸ تا ۱۲ سال<br /> * ''' قصه‌هاي شيرين '''، ۱۳۲۶، مجموعه ۱۲ داستان‌ منطوم برای کودکان و نوجوانان شامل‌ شاعر و دهقان‌، چاره موش بزرگ‌، خیر و چراغ و...<br /> * '''دو كدخدا'''، ۱۳۲۹، قصه‌اي منثور براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال<br /> * '''دنياگردي جمشيد و مهشيد'''، ۱۳۳۲، داستان سفر دو كودك به نام‌های جمشید و مهشید به كشورهاي مختلف و شرحي از آن كشورها. عنوان فرعی این کتاب «قصه‌های کشور‌های دیگر» است.<br /> * '''بازي با الفبا'''، ۱۳۳۳، كتابي براي آموختن الفبا در كودكستان <br /> * '''داستان عروسک''' ۱۳۳۷، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كتابي است كمك درسي که در آن واژگان و جمله‌های ساده به کودکان اول دبستانی برای پرورش مهارت آن‌ها در خواندن آموزش داده می‌شود.<br /> * '''داستان نیکان و پاکان'''، گردآورنده جواد فاضل، تنظیم‏ و انشاء مطالب از اسماعیل والی زاده و عباس یمینی‌شریف، مجموعه داستان‌های کوتاه دینی برای دانش‏‌آموزان سال چهارم، پنجم و ششم دبستان شامل کودک خداشناس، علی یا مبارک، دو پسر عمو و...<br /> * '''کتاب اول دبستان'''، ۱۳۳۹، با همكاري پرويز كلانتري. این کتاب معروف به «دارا و آذر» و مدت‌ها كتاب درسي بود.<br /> * '''فری به آسمان می‌رود'''، ۱۳۴۴، داستاني است از حوادثي كه بر سر دختر گمشده‌اي مي‌آيد براي كودكان ۸ تا ۱۲ سال، این داستان ۳۳ قطعه منظوم‌ است شامل‌ یک روز گردش، فریاد شادی، خوردن ناهار و...<br /> * '''آوای نوگلان'''، ۱۳۴۵، مجموعه اشعار براي كودكان قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم شامل ۳۶‌ شعر قطعه شعر به نام‌های الفبا، ما بچه‌ها، زاغی من و...<br /> * '''جشنواره درخت در دبستان'''، ۱۳۴۶، این کتاب مطالبى درباره ضرورت آشنایی کودکان با درخت و طبیعت و مجموعه شعر و نت موسیقی است شامل فصول ایران، سرود درخت کاری، نوروز و...<br /> * '''پرویز و آیینه'''، ۱۳۴۶ داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''در میان ابرها'''، ۱۳۴۹، مجموعه ۹ داستان‌ شامل‌ گاو مهربان‌، دعوای دیگ و کماجدان‌، سیل در ده بالا و... کتاب را ۵ کودک و ۳ هنرآموز کودکان تصویرگری کرده‌اند.<br /> * '''گل‌های گویا'''، ۱۳۵۰، مجموعه ۴۱ شعر، شامل خدایا، شهبانوی مهربان، روز مادر و... این کتاب در بخش پایانی دارای ۱۱ چیستان برای کودکان است.<br /> * '''پوري و لباس‌هاي او'''، ۱۳۵۰، داستاني است به شعر و نثر براي قبل از دبستان و سال‌هاي اول و دوم.<br /> * '''همسايه عجيب'''، ۱۳۵۰، خاطراتي از دوران طفوليت نويسنده و همسايگان او براي نوجوانان شامل ۸ داستان‌ روزگار کودکی‌، خاکروبه دانی محل ما، مرا به مدرسه گذاشتند و...<br /> * '''باغ نغمه‌ها'''، ۱۳۵۲، مجموعه ۳۳ شعر برای نوجوانان شامل‌ پرچم ایران‌، آهنگسانی‌، بهترین منظره و...<br /> * '''كتاب توكا'''، ۱۳۵۶، وصف حال كسي است كه آرزوي خواندن كتاب دارد. براي كودكان 8 تا 12 سال<br /> * '''خانه باباعلي'''، ۱۳۶۱، كتابي است براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''شعر با الفبا'''، ۱۳۶۲، كتابي است به شعر براي آموختن الفبا در خانه و كودكستان و كمكي كلاس اول<br /> * '''سياهك و سفيدك'''، ۱۳۶۳، داستاني است به نثر براي قبل از دبستان و كمكي كلاس‌هاي اول و دوم دبستان<br /> * '''آواز سوسک'''، ۱۳۸۴<br /> * '''شهر ناپدیدان'''، ۱۳۸۴، چاپ دوم<br /> * '''باغ دوستی'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''پلنگ یکه‌تاز'''، ۱۳۸۵، چاپ دوم<br /> * '''کتاب ما بچه‌ها'''، ۱۳۸۷ <br /> * '''دركودكستان'''، ۱۳۸۷<br /> * '''سرود گلها'''، ۱۳۸۹، این کتاب با نام سرود گلزار نیز آماده طبع شده است.<br /> * '''پرندگان شاد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''بهار شد'''، ۱۳۸۹<br /> * '''دنیای زیبا'''، ۱۳۸۹<br /> * '''کاوشگران طلا در مدارس'''، ۱۳۸۹ شامل ده مقاله منتخب از مقالاتی که در سال‌های ۵۶ و ۵۷ درباره کیفیت آموزش و پرورش در ایران نوشته است.<br /> <br /> ===تالیفات بزرگ‌سال===<br /> * '''آه ايران عزيز'''، ۱۳۵۳، اشعاري است با وزن شكسته درباره طبیعت ایران و زیبایی‌ها و محصولاتش و دانشمندان و سرداران رشید آن و بررسی نام خليج فارس<br /> * '''سفر با تور'''، چاپ ۱۳۵۵، مجموعه شعر بزرگسال شامل‌ نامه خواستگار، دست بردار، دوشیزه محبوب من، و ...<br /> * '''نيم قرن در باغ شعر كودكان'''، ۱۳۶۶<br /> * '''جدال در پرتگاه توچال'''، ۱۳۶۸<br /> * '''فارسي زبان ايرانيان'''، ۱۳۶۸<br /> * '''ما و بچه‌های ما'''، ۱۳۴۱، از مجموعه خواندنی‌های نوسوادان برای مربیان درباره شیوه‌های تربیتی کودکان.<br /> <br /> ===ترجمه‌ها===<br /> * '''برق و حريق'''، ۱۳۳۰، معلومات عمومي براي آگاهي از برق و آتش‌سوزي<br /> * '''روي زمين و زير زمين'''، ۱۳۳۰، گیاه‌شناسی برای کودکان، اثر اریاوبر، كتاب علمي براي پيش از دبستان و سالهاي اول دبستان<br /> * '''جزيره مرجان'''، ۱۳۳۶، داستاني انگليسي اثر بلنتاین و رابرت مایکل با عنوان اصلی: «The Coral island»<br /> * '''داستان بیژن و شیر'''، ۱۳۳۸، با همكاري اسماعیل والی‌زاده، كمك درسي براي كلاس دوم ابتدايي. عنوان نیم‌صفحه پایین جلد کتاب «حكایتی از مهربانی و نیروی حق‌ شناسی كه همیشه به یاد خواهد ماند. ترجمه از کتاب «Andy and the Lion: A Tale of Kindness Remembered or the Power of Gratitude»<br /> * '''داستان‌های مصور'''، نوشته اندرسن و هانس کریستیان با ترجمه یمینی‌شریف، عباس توانگر، سهیم فروغ. این کتاب کميک استريپ مجموعه ۱۰ داستان شامل غاز طلائی، بلبل، پسرک چوپان و ... است.<br /> * '''غاز طلائی'''، گردآورنده برادران گریم<br /> * '''ابران و تیتانیا'''، ۱۳۳۲ داستانی از افسانه‌های پریان<br /> <br /> <br /> ===نمایشنامه===<br /> * '''داستان خر و خركچي'''(نمایشنامه تک پرده)، ۱۳۵۵، داستاني است از يك روستايي كه به شهر مهاجرت كرده و پشيمان شده است. براي سال‌هاي آخر دبستان و راهنمايي<br /> * '''دستمال گلدار و گنج بي‌صاحب'''، ۱۳۵۴، (نمایشنامه تک پرده)، داستانی تاريخي براي كودكان دبستان و راهنمايي<br /> <br /> <br /> ===مقالات===<br /> مقالات یمینی‌شریف در مجلات، را می‌توان به سه دسته شعر، داستان و مقالات فرهنگی اجتماعی که بیشتر در حوزه آموزش نگارش یافته است، تفکیک کرد. <br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سفرۀ هفت سین'''<br /> «سبزی بیار، سیر بیار{{سخ}}<br /> سیب و سماق، گیر بیار{{سخ}}<br /> سنجد و سرکه پیدا کن{{سخ}}<br /> در وسطِ سفره گذار{{سخ}}<br /> وقتی که گوید آن عمو{{سخ}}<br /> آی سَمَنو آی سَمَنو{{سخ}}<br /> صداش بزن بیاد جلو{{سخ}}<br /> کاسه بده بخر از او{{سخ}}<br /> ماهی و آرد و آب و شیر{{سخ}}<br /> سبزه و گل، نون و پنیر{{سخ}}<br /> شمع و گلابِ خوب بیار{{سخ}}<br /> هر چه که لازمه بیار{{سخ}}<br /> سفره بینداز به زمین{{سخ}}<br /> تمام چیزِ هفت سین{{سخ}}<br /> ظرف به ظرف، پیشِ هم{{سخ}}<br /> درست و پاکیزه بچین{{سخ}}<br /> تا به خوشی، سالِ دگر{{سخ}}<br /> به شادی و بی دردسر{{سخ}}<br /> آسوده زندگی کنی{{سخ}}<br /> از غم و غصه، بی خبر».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#d5fdf4}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''سنگ نپران'''<br /> «آهای آهای آی بچه جان{{سخ}}<br /> در کوچه‌ها سنگ نپران{{سخ}}<br /> سنگ بزنی سر بشکنی{{سخ}}<br /> خدانکرده ناگهان{{سخ}}<br /> سر که شکستی شر و شر{{سخ}}<br /> خون می‌ریزه از جای آن{{سخ}}<br /> صاحب سر داد می‌زنه{{سخ}}<br /> آی پاسبان آی پاسبان{{سخ}}<br /> می‌برنت کلانتری{{سخ}}<br /> به ضرب و زور و کش‌کشان{{سخ}}<br /> آن جا تو را حبس می‌کنند{{سخ}}<br /> بین تمام حبسیان{{سخ}}<br /> نه خواب خوش کنی دگر{{سخ}}<br /> نه این که داری آب و نان{{سخ}}<br /> از پدرت پول می‌گیرند{{سخ}}<br /> به اسم جرم یا که زیان{{سخ}}<br /> تا بجهی ازین بلا{{سخ}}<br /> کندی تو هفت دفعه جان{{سخ}}<br /> مخر برای خود ستم{{سخ}}<br /> سنگ نپران سنگ نپران».&lt;ref&gt;[http://www.mefda.ir/news/8157/جایگاه-عباس-یمینی-شریف-بر-ادبیات-کودکان جایگاه عباس یمینی شریف بر ادبیات کودکان]، &lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۳%|رنگ پس‌زمینه=#fdcbcb}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;''''''ما گلهای خندانیم'''<br /> «ما گلهای خندانیم{{سخ}}<br /> فرزندان ایرانیم{{سخ}}<br /> ایران پاک خود را{{سخ}}<br /> مانند جان می دانیم{{سخ}}<br /> ما باید دانا باشیم{{سخ}}<br /> هشیار و بینا باشیم{{سخ}}<br /> از بهر حفظ ایران{{سخ}}<br /> باید توانا باشیم{{سخ}}<br /> آباد باش ای ایران{{سخ}}<br /> آزاد باش ای ایران{{سخ}}<br /> از ما فرزندان خود{{سخ}}<br /> دلشاد باش ای ایران».&lt;ref&gt;[https://hamsayegan.com/art-literature/درخت-و-کتاب-و-میهن-در-یک-صدمین-زادروز/ درخت و کتاب و میهن: در یک صدمین زادروز عباس یمینی شریف]، همسایگان&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۱%|رنگ پس‌زمینه=#c0fcd6}}<br /> {{جعبه گفتاورد |نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''برف'''<br /> «بِینِ زمین و آسِمان {{سخ}}<br /> مثلِ پرِ کبوتران{{سخ}}<br /> برف میاد ریز و دُرشت{{سخ}}<br /> دانه به دانه مُشت مُشت{{سخ}}<br /> باد به هر طرف وَزَد{{سخ}}<br /> پنبه زنی به پا شَوَد{{سخ}}<br /> به پشت بام و بر زمین{{سخ}}<br /> بر سر و روی آن و این{{سخ}}<br /> از آسِمان برف می باره{{سخ}}<br /> دنیا به زیرِ چِلواره{{سخ}}<br /> برف نشسته بر چنار{{سخ}}<br /> بسته به شاخه ها نَوار{{سخ}}<br /> کاج، تنش سفید شد{{سخ}}<br /> ز برف، ناپدید شد{{سخ}}<br /> سَرو کشیده تا کمر{{سخ}}<br /> تورِ عروس روی سر{{سخ}}<br /> یک شبه کوه، پیر شد{{سخ}}<br /> سرش به رنگ شیر شد{{سخ}}<br /> ببین ببین که دیدنی ست{{سخ}}<br /> روی هوا پنبه زنی ست».&lt;ref&gt;[http://dabirefarsi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d9%86/ کتاب؛ یارِ مِهربانِ من]، دبیر فارسی&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۱۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |-<br /> ! مجلات !! نوع متن !! شماره صفحه !! تاریخ !! دوره !! شماره مجله<br /> |-<br /> ! دانش‌آموز<br /> |-<br /> | '''از حرف تا عمل''' || || ۲۵تا۲۸ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''باغبان و ریشه‌کن''' || || ۲تا۴ || ١آذر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''ترس از مجسمه''' || || ۳۰تا۳۲ || ۱بهمن١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> | '''بگو و نگو''' || شعر || ۱۱ || ۱خرداد١٣٢٩ || || <br /> |-<br /> | '''مگو ناتوانم''' || شعر || ۱۳ || ١٥دی١٣٢٨ || || <br /> |-<br /> | '''در جستجوی بهترین آفریده خدا''' || || ۱۱تا۱۵ || ١مهر١٣٣٣ || || <br /> |-<br /> ! بازی کودکان<br /> |-<br /> | '''درخت چنار''' || شعر || ۵ || || سوم || ۵۷<br /> |-<br /> | '''درخت سرشکسته''' || شعر || ۳ || || سوم || ۵۸<br /> |-<br /> | '''تخم مرغ''' || شعر || ۳ || || سوم || ۶۱<br /> |-<br /> | '''چهار فصل و دوازده ماه''' || شعر || ۱۲و۱۳ || || سوم || ۶۴<br /> |-<br /> | '''پیرمرد و گل زرد''' || شعر || ۸ || || سوم || ۶۵<br /> |-<br /> | '''دانه اشک ، دانه اشک''' || شعر || ۴ || || سوم || ۶۸<br /> |-<br /> | '''دست بردار''' || شعر || ۵ || || چهارم || ۷۰<br /> |-<br /> | '''دعوای دیگ و کماجدان''' || || ۶تا۸ || || چهارم || ۷۵<br /> |-<br /> | '''بازی کودکان''' || شعر || ۹ || || پنجم || ۸۵<br /> |-<br /> ! نونهالان<br /> |-<br /> | '''آواز خاله سوسکه''' || شعر || ۶ || ٢١مهر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''ابر شتابان''' || شعر || ۲ || ٣آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''دماوند''' || شعر || ۲ || ١٧آذر١٣٢٢ || || <br /> |-<br /> | '''غمگین مباش یک آن''' || || ۶ || ۷اردیبهشت۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> | '''تیر و نوا''' || || ۲ || ٢٨مرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''درخت من''' || شعر || ۶ || ٢٩تیر١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> | '''آسیاب''' || شعر || ۶ || ١٨خرداد١٣٢٣ || || <br /> |-<br /> ! کیهان اندیشه<br /> |-<br /> | '''پول کار نکرده''' || || ۲۳تا۲۶ || ٢٥بهمن١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''خرچنگ پیر''' || || ۲۴تا۲۶ || ٩اسفند١٣٣٥ || || <br /> |-<br /> | '''مرد گل‌دوست''' || || ٣تا٥و٨ || ٦خرداد١٣٤١ || || <br /> |-<br /> | '''غرق در خاطراتم''' || || ۲ || ۹دی۱۳۵۲ || || <br /> |-<br /> | '''انقلاب آموزشی فکری باشد نه تغییر سطحی''' || || ۱۲ || ٢١شهریور١٣٥٥ || || <br /> |-<br /> | '''در فکر بچه‌ها باشید''' || || ۳۱ || ١١اسفند١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''مدرسه را در دل مردم جا دهیم''' || || ۱۸ || ١٩آبان١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''در آموزش و پرورش پیرو کدام مکتبیم؟''' || || ۲۴ || ٢٩تیر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاوشگران طلا در مدارس''' || || ۲۳ || ٨آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''قلدورهای مدرسه و قلدورهای جامعه''' || || ۱۵ || ٢شهریور١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''اگر تنها دو در صد دانش‌آموزان مردود شوند''' || || ۱۴ || ٦مهر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''کاسه حلیم و سیاست عدم تمرکز''' || || ۱۵ || ١٦آذر١٣٥٦ || || <br /> |-<br /> | '''نقش اعلامیه حقوق کودک در آموزش و پرورش ایران''' || || ۱۴ || ١٧تیر١٣٥٧ || || <br /> |-<br /> ! سخن<br /> |-<br /> | '''ستاره''' || شعر || ۲۵۶ || شهریورومهر۱۳۲۲ || || <br /> |-<br /> | '''غاز''' || شعر || ۵۲۰ || خردادوتیر۱۳۲۳ || || <br /> |-<br /> ! شیر و خورشید سرخ ایران<br /> |-<br /> | '''بهترین بخشش''' || || ۷تا۸ || آبان١٣٣١ || || <br /> |-<br /> ! تهران مصور کوچولوها<br /> |-<br /> | '''سنگ نپران''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خواب خوش''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''من دخترم''' || شعر || ۸ || ٤آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''خر چموش''' || شعر || ۹ || ١٨آبان١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! سپیده فردا<br /> |-<br /> | '''کودکان چه نوع کتاب‌‌هایی را دوست دارند؟''' || || ۳۹تا۴۳ || ١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> | '''چند خاطره از کودکی''' || || ۳۵تا۳۸ || ۱۳۳۶ || || <br /> |-<br /> | '''بید''' || شعر || ۱۲۰ || شهریور١٣٣٦ || || <br /> |-<br /> ! رستاخیز<br /> |-<br /> | '''مدرسه اولین تجربه اجتماعی کودک''' || || ۱۹ || ۱۱مهر۱۳۵۶|| || <br /> |-<br /> ! آینده<br /> |-<br /> | '''برای کودکی (خاطرات کودکی)''' || شعر || ۷۰۷تا۷۲۵ || ۱۳۶۲ || || <br /> |}<br /> <br /> ===جوایز و افتخارات===<br /> # '''دریافت مدال درجه دوم فرهنگ در سال ۱۳۲۶:''' گواهی‌نامه اعطای یک قطعه مدال درجه دوم فرهنگ که در جلسه ی ۶۲۱ شورای عالی فرهنگ در تاریخ ۴ مهر ۱۳۲۶ تصویب شده است.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/گواهی-نامه-اخذ-مدال-درجه-دوم-فرهنگ گواهی‌نامه اخذ مدال درجه دوم فرهنگ]، موزه کودکی ایرانک&lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''برنده دو جایزه از بنیاد پهلوی در سال‌های ۱۳۳۳ و ۱۳۴۵:''' از سال ۱۳۳۳ بنیاد پهلوی اعلام کرد به بهترین کتاب‌های سال، جایزه سلطنتی می‌دهد. بنیاد با همکاری دانشگاه تهران کمیسیونی برای گزینش کتاب تشکیل داد. جوائز سلطنتی به سه نوع تقسیم می‌شد. جوائز درجه اول به مصنفین، جوائز درجه دوم به مولفین و درجه سوم به مترجمین. جایزه سلطنتی برای کتاب‌های کودکان و نوجوانان تالیف ۳۰ هزار ریال و ترجمه ۲۰ هزار ریال بود.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot;&gt;[https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب جایزه سلطنتی بهترین کتاب، موزه کودکی ایرانک]&lt;/ref&gt; در نخستین فهرست برندگان جوایز کتاب‌های سال ۱۳۳۳، نام «بازی با الفبا»‌ عباس یمینی‌شریف به چشم می‌خورد. در خبر مجله کتاب‌های ماه درباره برنده جایزه سلطنتی کتاب‌های کودکان آمده است: «آقای عباس یمینی‌شریف که در ده سال اخیر کتاب‌های متعددی به نظم و نثر برای کودکان تهیه و چاپ کرده‌اند نیز از برندگان جایزه در رشته ادبی شناخته شد.» در سال ۱۳۴۵ بار دیگر عباس یمینی‌شریف برای تالیف «آوای نوگلان»، با نقاشی مرتضی ممیز جایزه گرفت.&lt;ref name=&quot;جایزه&quot; /&gt;<br /> <br /> # '''جایزه شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵:''' بهترین کتاب سال شورای کتاب کودک در سال ۱۳۴۵ برای سنین ۸ تا ۱۲ سال به کتاب &quot;فری به آسمان می‌رود&quot; سروده عباس یمینی‌شریف با نقاشی مرتضی ممیز اختصاص یافت.&lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= |مقاله=مقاله بهترین کتاب سال چگونه انتخاب شد |ترجمه=|ژورنال= ماهنامه شورا کتاب کودک |تاریخ=خرداد ۱۳۴۵|دوره=|شماره= |صفحه ۷تا۱۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> # '''رقابت در جایزه بین‌المللی (IBBY) در سال ۱۳۴۷:''' دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان(IBBY) هشت سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۳/۱۳۳۲ در سویس تاسیس شد. دفتری که در بنیاد‌گذاری سازمان‌‌های ملی ادبیات کودکان ‌تأثیر گذاشت. این دفتر در طی برگزاری فستیوالی جایزه‌ای بین‌المللی برای آثار برتر ادبیات کودکان جهان داشت. اثر عباس یمینی‌شریف در سال ۱۹۶۸/۱۳۴۷ جزو آثار برتر این جشنواره شناخته شد.<br /> <br /> ===بررسی چند اثر===<br /> <br /> ===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===<br /> یمینی‌شریف ابتدا آثارش را با خودش منتشر می کرد. در دورانی که یمینی‌شریف شروع به نوشتن و چاپ کتاب کرد، هنوز قوانین منسجمی برای انتشار کتاب حاکم نبود. او ابتدا بدون ناشر و به صورت زیراکسی کتاب‌ها را چاپ می‌کرد. پس از ساماندهی صنعت نشر تا سال ۱۳۵۸ او با ناشران متفاوتی همکاری کرد. در سال ۱۳۵۸ اقدام به تاسیس انتشارات روش نو کرد و از آن زمان تاکنون کتاب‌های او از طریق این نشر چاپ و منتشر می‌شود.&lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt; همچنین انتشارات شورای کتاب کودک مدعی است که آثار یمینی را تجدید چاپ کرده است. &lt;ref&gt;[http://old.cbc.ir/ وب‌سایت شورای کتاب کودک]، &lt;/ref&gt; <br /> <br /> # '''انتشارات علمی و فرهنگی (بنگاه ترجمه و نشر کتاب):''' «باغ نغمه‌ها»، ترجمه «جزیره مرجان»، «گلهای گویا»<br /> # '''انتشارات ابن‌سینا:''' «بازی با الفٰبا»<br /> # '''انتشارات امیر کبیر:''' سری کتابهای طلایی (مجموعه آموزشی کودکان و نوجوانان) شامل «قصه‌های شیرین»،‌ «دو کدخدا»، «دنیاگردی جمشید و مهشید» (این کتاب ابتدا از سوی مجله خواندنیها چاپ شد)، «فری به آسمان می‌رود»، «گربه های شیپور زن»، «آواز فرشتگان یا اشعار کودکان‌»، «پرویز و آیینه»، «پوری و لباس‌هایش»<br /> # '''انتشارات پدیده:''' «سفر با تور»، «آه ایران عزیز»، «در میان ابرها»<br /> # '''انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان:''' «آوای نوگلان»، «کتاب توکا»<br /> # '''انتشارات موسسه كیهان‌:''' ترجمه «بیژن و شیر»، «داستان عروسک»، ترجمه «داستان‌های مصور»، ترجمه «غاز طلائی»<br /> # '''انتشارات موسسه مطبوعاتی عطایی:''' «خر و خرکچی‌»<br /> # '''انتشارات همگام با كودكان و نوجوانان‌:''' «دستمال گل‌دار و گنج بی‌صاحب» ‌<br /> # '''انتشارات دانش آموز:''' «بگو و نگو»<br /> # '''انتشارات ابن سینا، فرانکلین:''' ترجمه «روی زمین و زیر زمین‌»<br /> # '''انتشارات بنیاد دوستداران درخت و طبیعت:''' «جشنواره درخت در دبستان»<br /> # '''انتشارات اداره کل آموزش بزرگسالان، سازمان تربیتی و علمی و فرهنگی ملل متحد یونسکو:''' «ما و بچه های ما»<br /> # '''انتشارات وزارت فرهنگ (اداره کل تعلیمات ابتدایی):''' «داستان نیکان و پاکان»<br /> # '''انتشارات روش نو:''' تمام کتاب‌هایی که پس از ۱۳۵۸ به چاپ رسیدند.<br /> <br /> ===نمونه دست‌نوشته‌ها===<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''درخت سرشکسته'''{{سخ}}<br /> «در فصل بهار مرد کشاورز در کنار جویبار دانه ای را کاشت. آن دانه پس از مدتی تبدیل به درختی سرسبز شد که به درختان کهن طعنه می زد و نهالان جوان را از سر راه خود کنار می زد. روزی یک کودک بی ادب به سوی او آمد، شاخه هایش را شکست و برای خود یک چوبدستی درست کرد. درخت که سرشکسته شده بود به پسر گفت که من آرزوهای زیادی برای آینده ی خود داشتم. ولی تو آمدی و هوس کردی که مرا بشکنی و چوبدست خود کنی و با این کارت تمام امیدهای مرا تبدیل به ناامیدی کردی..» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=درخت سرشکسته |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره=۳|شماره= ۵۸|صفحه ۳}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''خرچنگ پیر'''{{سخ}}<br /> «خرچنگ پیری در ته دریا زندگی می‌کرد. او از چیزهایی که در زندگی‌اش دیده بود برای بچه خرچنگ‌ها تعریف می‌کرد. روزی از اینکه همواره در لانه‌اش می‌ماند، خسته شد و شروع کرد به راهپیمایی در کف دریا. به کشتی‌ای رسید که مدت‌ها پیش غرق شده بود. از داخل آن کشتی خنجری پیدا کرد و با خود به لانه‌اش برد. بچه خرچنگ‌ها از آن خنجر خوششان آمد و خواستند برای خودشان خنجر بسازند، اما خرچنگ پیر به آن‌ها گفت که چون مانند انسان صاحب عقل نیستند، نمی‌توانند خنجر بسازند. انسان‌ها با کمک گرفتن از عقل‌شان کارهای زیادی می‌کنند، اما آن‌ها نباید زیاد به انسان‌ها نزدیک شوند، چون ممکن است با استفاده از حیله و ابزاری که دارند آن‌ها را شکار کنند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله= خرچنگ پیر |ترجمه=|ژورنال= کیهان بچه‌ها|تاریخ=٩اسفند١٣٣٥|دوره=۲|شماره= ۴۴|صفحه ۲۴ تا ۲۶}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=وسط|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دعوای دیگ و کماجدان'''{{سخ}}<br /> «روزی دیگ و کماجدان دعوایشان شد. هر کدام به دیگری می‌گفت که رنگ تو سیاه است و کثیفی. آن‌ها با کفگیر و ملاقه به جان هم افتادند تا اینکه هر دوتاشان افتادند روی زمین و غذاهای داخل‌شان روی زمین ریخت. موش‌ها و گربه‌ها و مرغ‌ها و خروس که برای تماشای دعوا آمده بودند، شروع کردند به خوردن و جمع کردن غذاهایی که روی زمین ریخته شده بود. صاحب‌خانه که آمد فکر کرد گربه‌ها دیگ و کماجدان را انداخته‌اند. با دسته جارو دنبالشان کرد. بعد هم دیگ و کماجدان را به مسگر داد تا تعمیرشان کند. مسگر هم آن دو را با چکش صاف کرد که آه و ناله آن‌ها بلند شد. بعد هم با قلع سفیدشان کرد. آن وقت دیگ و کماجدان به هم نگاه کردند و از دعوایی که کرده بودند پشیمان شدند. لگن به آن دو گفت سعی کنید از این به بعد با هم مهربان باشید و بدانید که سیاه بودن به خاطر کار کردن بهتر از سفیدی است که نتیجه بیکاری است.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=چپ|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> {{جعبه گفتاورد|نقل‌قول=&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;color:purple&quot;&gt;'''دستمال گلدار و گنج بی‌صاحب'''{{سخ}}<br /> «پروین و پرویز بر سر دستمال گلدار با هم دعوا می کنند. پدر بین آن ها میانجی‌گری می‌کند و برای آرام ساختن فرزندانش، حکایتی از انوشیروان و بزرگمهر حکیم، وزیر او، درباره ی حکمیت در فروش زمین را بازگو می‌کند: خریدار زمین، گنجی در زمین پیدا می‌کند و به فروشنده می‌دهد، اما فروشنده آن را نمی‌پذیرد. در فرجام کار، وزیر انوشیروان راه چاره را در این می‌بیند که فرزندان خریدار و فروشنده با هم ازدواج کنند تا گنج، سرمایه ی زندگی و کار آن‌ها باشد. بچه‌ها با شنیدن این حکایت اندرزی از درگیری بر سر دستمال گلدار دست می‌کشند.» &lt;ref&gt;{{یادکرد|نویسنده= عباس یمینی‌شریف|مقاله=دعوای دیگ و کماجدان |ترجمه=|ژورنال= بازی کودکان|تاریخ=|دوره= سال چهارم|شماره= ۷۵|صفحه ۶ تا ۸}}&lt;/ref&gt;&lt;/span&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/center&gt;|تراز=راست|عرض=۲۲%|رنگ پس‌زمینه=#b0cac2}}<br /> <br /> ==منبع‌شناسی==<br /> [[پرونده:Zarif.jpg|150px|thumb|بندانگشتی|چپ|&lt;center&gt;'''کتاب هومن رضاییان (ظریف) در معرفی و نقد آثار عباس یمینی‌شریف حاصل پایان‌نامه کارشناسی ارشد او بوده است. '''&lt;/center&gt;]]<br /> ===کتب===<br /> * '''داستان عروسک، توران میرهادی (خمارلو)، انتشارات راهنمای كتاب، آبان ۱۳۳۹:''' در آغاز توضیحاتی درباره ویژگی‌های کتاب های کمک آموزشی آمده است. سپس این ویژگی‌ها با کتاب داستان عروسک، نوشته عباس یمینی شریف و اسمعیل والی‌زاده از انتشارات کیهان، مقایسه شده‌اند.&lt;ref&gt;[https://iranak.org/content/داستان-عروسک داستان عروسک]، موزه کودکی ایرانک &lt;/ref&gt; <br /> * '''نغمه‌سرای کودکان به یاد عباس یمینی‌شریف، احسان یارشاطر، انتشارات روش نو ۱۳۷۰:''' مجموعه مقالات درباره زندگی، آثار و فعالیت‌های عباس یمینی‌شریف، که در مراسم بزرگ‌داشت او در دانشگاه UCLA امریکا در بهمن ۱۳۶۸ و در شورای کتاب کودک در دی ماه ۱۳۶۹ ارائه شده است، همراه با گزیده‌ای از اشعار و فهرست کتاب‌های منتشر شده او برای کودکان و نوجوانان &lt;ref name=&quot;ایرانک&quot; /&gt;<br /> * '''یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست، هومن ظریف، انتشارات اندیشه عصر ۱۳۹۷:''' در این کتاب، رفتارشناسی شاعر، آثار منظوم و منثور یمینی‌شریف و فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی او بررسی شده است (شماره شابک کتاب ۶۰۰۴۲۱۱۳۳۸). &lt;ref&gt;[http://www.pana.ir/news/820169 انتشارکتاب یمینی شریف،آنچه بود،آنچه هست]، خبرگزاری پانا&lt;/ref&gt; این کتاب در سال ۱۳۹۸ از سوی انتشارات ماهریس با نام «عباس یمینی‌شریف» تجدید چاپ شد (شماره شابک کتاب ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱). &lt;ref&gt;{{پک|رضاییان (ظریف)|۱۳۹۸|ک= عباس یمینی‌شریف|ص= ۲}}&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===مقالات===<br /> * مريم جهان تيغ، «سبک‌شناسی اشعار كودك و نوجوان عباس يمينی‌شريف»، فصلنامه تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی(بهار ادب)، سال چهارم، شماره اول، بهار (۱۳۹۰)<br /> * کاووس حسن لی، «فرازها و فرودهای یمینی‌شریف»، بزرگداشت یمینی‌شریف، آذرماه(۱۳۸۵)<br /> * محمدهادی محمدی، «نگرش همزمانی و نگرش در زمانی در تحلیل تاریخی ادبیات کودکان با نگاه ویژه به نقش عباس یمینی‌شریف در تاریخ ادبیات کودکان ایران، ارایه شده در مراسم بزرگداشت عباس یمینی‌شریف آذرماه(۱۳۸۵)<br /> <br /> ===پایان نامه===<br /> * بررسی مضامین برجسته شعر کودک در اشعار عباس یمینی‌شریف، محمود کیانوش و ناصر کشاورز، زهرا خانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۷<br /> * توصیف سبک شناسیک شعر کودک از مشروطیت به بعد (عباس یمینی‌شریف، [[جبار باغچه‌بان]]، [[محمود کیانوش]]، [[احمد شاملو]]، ترانه‌ها، متل‌ها و لالایی‌ها)،‌ مسعود زندوانی، کارشناسی ارشد، ۱۳۸۹<br /> * بررسی وضعیت ادبیات کودک در نثر داستانی معاصر فارسی از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۷ (با تکیه بر آثار عباس یمینی‌شریف، مهدی آذریزدی و [[صمد بهرنگی]])، فاطمه بیدقی، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۰<br /> * بررسی ادبیات تعلیمی کودک و نوجوان در اشعار [[پروین اعتصامی]]، [[محمدتقی بهار]]، ‌جبار باغچه‌بان، محمود کیانوش، عباس یمینی‌شریف، فاطمه اکبرنتاج بیشه، کارشناسی ارشد، ۱۳۹۲&lt;ref&gt;[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%20%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%20%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81&amp;basicscope=1 پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران (ایرانداک)]، سامانه گنج، جستجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی‌شریف&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==نوا، نما، نگاه==<br /> مصاحبه مهدی اخوان ثالث با رادیو ایران بهمن ۱۳۶۰<br /> <br /> ===مدرسه روش نو به روایت تصویر===<br /> &lt;gallery widths=&quot;170px&quot; heights=&quot;180px&quot; perrow=&quot;4&quot;&gt;<br /> پرونده: Sch01.jpg<br /> پرونده: Sch02.jpg<br /> پرونده: Sch03.jpg<br /> پرونده: Sch04.jpg<br /> پرونده: Sch05.jpg<br /> پرونده: Sch06.jpg<br /> پرونده: Sch07.jpg<br /> پرونده: Sch08.jpg<br /> &lt;/gallery&gt;<br /> <br /> ===صداست که می‌ماند===<br /> {{شنیدن|نام پرونده=Program low.mp4|عنوان= '''Symphony No. 6 in B Minor, Op. 74 Pathétique'''| توصیف= &lt;center&gt;«شعرخوانی یمینی‌شریف، تنها صدای ضبط شده از وی را بشنوید. &lt;/center&gt;}}<br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> {{سخ}}<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> == پانویس ==<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> == منابع ==<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= یمینی‌شریف|نام= عباس|عنوان= نیم قرن در باغ شعر کودکان|سال= ۱۳۶۸|ناشر= نشر روش نو|مکان= تهران|شابک= ۴-۰-۹۰۹۸۷-۹۶۴}}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= بهرنگی|نام= صمد|عنوان= مجموعه مقالات |سال= ۱۳۴۸|ناشر= نشر شمس|مکان= تبریز|شابک=۹۷۸۶۰۰۳۷۶۳۶۱۶ }}<br /> # {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رضاییان (ظریف)|نام= هومن |عنوان= عباس یمینی‌شریف|سال= ۱۳۹۸|ناشر= نشر ماهریس|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۶۰۰۹۹۲۹۳۵۱}}<br /> <br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=عباس%20یمینی%20شریف&amp;basicscope=1|عنوان= جست‌وجو پایان‌نامه‌های مرتبط با عباس یمینی شریف|ناشر= ایرانداک|تاریخ بازدید= ۲۲مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی = http://www.yaminisharif.net/1740157515851588157515911585.html|عنوان= شاعر کودکان|ناشر= وب‌سایت عباس یمینی‌شریف|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی =http://aryaadib.blogfa.com/post/376|عنوان= جایگاه عباس یمینی‌شریف از دیدگاه تاریخی به ادبیات معاصر کودکان، محمدهادی محمدی|ناشر= تارنمای زبان و ادبیات فارسی (آریا ادیب)|تاریخ بازدید= ۲۳مهر۱۳۹۸}}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=http://www.golagha.ir/news/?ty=3&amp;id=3729|عنوان = به ياد يک «يار مهربان» |نویسنده=| ناشر=موسسه فرهنگی هنری گل آقا| تاریخ انتشار=۲۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۲۴مهر۱۳۹۸ }}<br /> * {{یادکرد وب|نشانی=https://iranak.org/content/جایزه-سلطنتی-بهترین-کتاب|عنوان = جایزه سلطنتی بهترین کتاب |نویسنده=| ناشر=موزه کودکی ایرانک| تاریخ انتشار=|تاریخ بازبینی= ۲۲مهر۱۳۹۸ }}</div>

صدرا