<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=%D8%AF%D8%B4%D9%86%D9%87+%D8%AF%D8%B1+%D8%AF%DB%8C%D8%B3.</id>
	<title>ویکی‌ادبیات - مشارکت‌های کاربر [fa]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=%D8%AF%D8%B4%D9%86%D9%87+%D8%AF%D8%B1+%D8%AF%DB%8C%D8%B3."/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php/%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87:%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7/%D8%AF%D8%B4%D9%86%D9%87_%D8%AF%D8%B1_%D8%AF%DB%8C%D8%B3."/>
	<updated>2026-06-22T05:11:29Z</updated>
	<subtitle>مشارکت‌های کاربر</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.42.1</generator>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=43136</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=43136"/>
		<updated>2020-11-06T07:35:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری، تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبداللّه&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌اللّه جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌اللّه شمس گیلانی (لنگَرودی) به‌خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی در اوین، سال ۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر و نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه با گوهر خیراندیش: صحنۀ تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی از کودکی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود. در جوانی با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با [[شعر نو]] آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش به‌نام &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به‌شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرسه‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به‌کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ هم با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگَرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میان‌بُرِ وزن عروضی و [[موسیقی شعر]] [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانۀ شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمه‌ها و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیانش پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ به این‌سو، هرچه پیش‌تر آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بسیاری از موقعیت شعر [[سمبولیسم|نمادین]] و [[سمبولیسم|سمبلیک]] فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید. سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیسم|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری آن را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن از منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای نوشت با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقه‌اش به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه، نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt; به‌جز همۀ این هنرها، چندگاهی است که شمس به پهنۀ خوانندگی گام نهاده است و با همکاری آهنگسازان، چند شعر و ترانۀ خود را خوانده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ [[پست‌مدرن]]===&lt;br /&gt;
آیت‌اللّه شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکیِ من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفته‌م. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم‌و تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م‌و تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری ندیدم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟» شعرهای سعدی هم گشتم. چیزی ندیدم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م‌و تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم‌و پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم‌و جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه کجاند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت که به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم بخواندش. من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه به‌دست بیارم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعرو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان پنج یا شش شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش‌و خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند. برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازۀ کلیم کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود؛ ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبداللّه لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به [[شعر نو]] از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی کولی‌وار بودلر و زیستن به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگَرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی برگر شولۀ هانوفر در یکشنبه ۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا، پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامۀ هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزی (University of Central Florida) شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت [[شعر نو|شعر معاصر]] در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴مه) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع [[شعر سیاسی]] ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱مه) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰مه) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱ژوئیه) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب‌قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران، با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به‌مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با گزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ اشعار &#039;&#039;چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایتی تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب؛ گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند؛ ۶۳ ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگَرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه‌اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزدیِ &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کرۀ جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنوارۀ ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامۀ «موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگَرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شبِ‌شعر کوچه» یادمانی برای [[فریدون مشیری]] پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب‌شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت، رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگَرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگَرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگَرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش زادگاه محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش معروف به آیت‌اللّه لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال درزمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، شمس از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» را برگزید. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر کرد. این تخلص‌ها سبب شد تا این خاندان را با نام شمس لنگَرودی و شمس گیلانی بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای شد تا محمدتقی بعدها نام‌خانوادگی‌اش را از جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به شمس گیلانی برگرداندند. اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری بود که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌اللّه منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس پس از چاپ چهار مجموعه‌شعر در دهۀ شصت، نزدیک به ده سال هیچ مجموعه‌شعری چاپ نکرد تا اینکه در سال آخر این دهه، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد. لنگَرودی دهۀ هفتاد را «دورۀ بازآفرینی» خود می‌داند. دوره‌ای که بیشتر کوشید بخواند و بپژوهد و بیندیشد. به‌باور خودش وقتی وارد دهۀ هشتاد شد، شمس دیگری شده بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7|عنوان= شمس لنگَرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در دهۀ هشتاد است. افزون بر این، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; نیز دیگر مجموعه‌شعرهای شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال ۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از [[مدرن|مدرنیته]] و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال [[مدرن]] بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های تاریخی دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ [[مدرنیته|مدرنیستی]] خود فاصله گرفت و دیدگاه [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی]] را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. درحقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=۱۳۹تا۱۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====معنای زندگی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
آدمی بدون آرمان هیچ است. بحث در درست و غلطی آرمان نیست، در نجات‌بخشی آرمان است. زندگی به‌خودیِ‌خود معنایی ندارد و بی‌معناییِ زندگی نابودکننده است. بشر از همان اول به این راز پی برد و شروع به ساختن معنا برای زندگی کرد. اگرچه راه به جایی نبرد، به زندگی خودش معنایی خیالی بخشید و تحمل‌پذیرش کرد. مشکل وقتی پیدا شد که آرمان به ایدئولوژی بدل شد. شما می‌توانید ایدئولوژی نداشته باشید؛ اما با نداشتن آرمان باید خیلی توانا باشید که سقوط نکنید. از هر سه نوعِ این رویکردها هم شعر وجود دارد. در شعر ایران، شعرهای [[سیاوش کسرایی]] ایدئولوژیک، شعر [[احمد شاملو]] آرمانی و شعر [[نصرت رحمانی]] آرمان‌گریز است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید: «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر شعر، روشنی‌بخش و اثرگذار است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|رحمانی]] با نام شعری [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|مهرداد اوستا]]، همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گرد آورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی ضدِ زیبایی‌شناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما|نیمایی]]، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو برکنار نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت یکی از ویژگی‌های رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزل‌های امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی دربارۀ غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌از[[مدرنیسم]] است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ این‌ها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام [[زیبایی‌شناسی]] مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما [[مدرن]] نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر&#039;&#039;&#039;: علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ&#039;&#039;&#039;: گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[موسیقیِ شعر]]====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو هست، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در [[موسیقی شعر]]====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا برمی‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سر ما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیایند. می‌زنند که طیف هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] [[شعر منثور|منثور]] است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناختی]] [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بررسی [[شعر نو|شعر معاصر]]====&lt;br /&gt;
شعر ایران از اواخر [[دهۀ چهل]] رو به بحران رفت و از اواسط دهۀ پنجاه مخاطب وسیع خود را از دست داد. در آن زمان، ما با دو نوع شعر روبه‌رو بودیم: یک، «شعر شعاری» و به‌اصطلاح سیاسی که مقالات موزون سیاسی بود؛ دو، «شعر مدعی [[فرمالیسم|فرمگرایی]]» که به مخاطب عام شعر اعتنایی نمی‌کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
الان هم دو جریان شعری در فضای ادبیات ایران وجود دارد: یک، «شعر پیچیده» که شعر محافل ادبی است؛ دو، «شعر سهل‌وممتنع» که شعر مخاطب عام است. در هر دو نوع شعر هم [[شعر سیاسی]] را می‌بینیم. در این دو جریان، البته آسیب‌هایی نیز وجود دارد. در شعر پیچیده این خطر هست که شعر به هذیان تبدیل شود و در [[شعر ساده]] این خطر است که به حرف‌های معمولی و پیش‌پاافتاده نزدیک شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها [[مدرن|پیشامدرن]] است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری [[مدرن]] است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با [[فرمالیسم|فرمی]] که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[فیض شریفی]] گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و [[شعر نو]] را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به [[شعر ساده]]، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت ازپیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شمارۀ پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری [[شعر سیاسی]] از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به [[مدرنیسم]] رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد. سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خون و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی [[مدرن|مدرنیته]] رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما [[شعر نو]] خود را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نیما پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن «حلقۀ مکتب تبریز» فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری [[سمبولیسم|نمادین]] و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====[[شعر ساده]]====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل‌وممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر می‌تواند مثل شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]]در عین سادگی، کارهای روزمره را به مسائلی ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل‌وممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد [[مدرن|مدرنیته]] شده است. ۱۰۰ سال نیست کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما [[صادق هدایت]] را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ [[سورئالیسم|سورئالیست]] وارد فرانسه شده است یا [[صادق چوبک]] که قطعاً جهانی است. داستان‌های [[بیژن نجد]]ی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست. باید جریان فرهنگی باشد، به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[هرمز علی‌پور]]====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
[[بیژن نجدی|پروانه محسنی آزاد]]، همسر نجدی می‌گوید که شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید: «چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای؟» در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگر هنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی [[زیبایی‌شناسیِ]] شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست، ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، آشنایی‌زدایی می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد پوری]]====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های [[شعر نو|شعر معاصر]]، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. [[موج نو|شعرِ موج]] شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و [[شعر نو|باستان‌گرایی]] [[شاملو]]وار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان [[شعر پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فیض شریفی]]====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار، ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[صادق هدایت|هدایت]] صدها قدم جلوتر از [[نیما یوشیج|نیما]]====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می‌کنم، هر دو غول‌های فرهنگ ایران‌اند. استثنائات فرهنگ ایران‌اند؛ اما واقع‌بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته‌ای است. درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت؛ ولی به‌خاطر تفکر [[مارکسیسم|مارکسیستی]] فکر می‌کرد ان‌شاءاللّه همه‌چیز درست می‌شود. هدایت تحت‌تأثیر نیچه بود و می‌فهمید که [[مدرن|مدرنیته]] هم راه به جایی نمی‌برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر [[رمانتیسم|رمانتیک]]====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای بودلر و وِرلن را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در [[شعر نو|شعر معاصر]] ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او به‌جا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی [[سوررئالیسم|سوررئال]]‌بودن و دیگری، دورشدن از [[سمبولیسم|نمادگرایی]]. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدی یک شاعر انسان‌گرا و حماسه‌گرا, گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودی دربارۀ شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها بنگرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر [[مدرن|مدرنی]] است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند [[رمانتیسم|رمانتیست‌ها]] جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین [[مدرنیسم]] را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با [[زیبایی‌شناسی]] شعر خودش بسنجیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان [[ایدئالیسم|ایدئالیسمش]] بود. این نکته را [[فروغ فرخ‌زاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[غلام‌رضا بروسان]]====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان به خود متوهم نبود. جایگاه خود را می‌دانست. متوهم‌بودن بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت. شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود؛ اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در  همان جایگاه بسیار رفیع است. نوع [[ایماژیسم|تصویرسازی‌ها]] در شعرهای وی نشان‌دهندۀ وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود. بروسان می‌دانست که تصویر فقط برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعۀ هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید که یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بی‌فاصلۀ درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، دیگر امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم ندارم؛ بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم [[کمونیسم]] و [[مارکسیسم]] نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم، نه این‌که فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعه‌شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; فرج سرکوهی دربارۀ &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; می‌گوید که شمس لنگَرودی در این شعرها فضای ایران سرکوب‌شده، جنبش سبز، مقاومت مردمی، اندوه تلخیِ مرگ کشته‌شدگان جنبش و شخصیت فردی برخی از آنان را درونی کرده است. شمس با بازآفرینی شاعرانه، واکنش‌های روحی و تجربه‌های منفرد ذهنی و روانی شاعر و با گزارش شعری رویدادها، فضای جامعه و جنبش اخیر را در بافت و زبانی شاعرانه و در قالب تصویرهایی چندبعدی و فشرده به ساحت شعر برکشیده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندانی‌شدن در اوین در سال ۱۳۶۱ش، این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگریستن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نامۀ ضد تحریمی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و ازجمله شمس لنگَرودی، با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا، از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند که در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط، حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری [[مارکسیسم|مارکس]] درآمده است. می‌گویند که در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها، تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کُند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، آمریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:«وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. آمریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
علت شهرت شمس ساده‌نویسی، [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب چهارجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; است که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت، مؤلف، پخش از رَز&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ش تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش [[فیض شریفی]] است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲ چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقانۀ شمس لنگَرودی را به‌انتخاب خودش گرد آورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که فیض از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر شمس، یعنی &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب [[غلام‌رضا بروسان]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیدۀ شعرهای شمس لنگَرودی&#039;&#039; با گزینش علیرضا بهنام، نشر سرزمین اهورایی، چ۱، ۱۳۹۶&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11304022/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده‌شعرهای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه‌آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۱ و ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسۀ‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱، آن را روانۀ بازار شعر و موسیقی کرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم کوشیده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم کوشیده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;، که دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]] است. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران: ۱۳۷۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و دربارۀ دختربچه‌ای است به‌نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریمِ قصه تجربه‌های به‌دردبخوری به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039;، تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه:۱۳۹۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی «ج» نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: «موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی «الف» و «ج» است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: «خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند است. زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها کرده است. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام؛ اما بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
=====نامزدی بهترین بازیگر نقش اول=====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در سی‌وسومین جشنوارۀ فیلم فجر برای بازی در فیلم «احتمال باران اسیدی» به کارگردانی بهتاش صناعی‌ها نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. در این جشنواره، نام وی در کنار نامزدهایی چون سعید آقاخانی، فرهاد اصلانی، حامد بهداد، سیامک صفری، رضا عطاران و علی مصفا قرار گرفت. در پایان جایزۀ بهترین نقش اول به سعید آقاخانی رسید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://m.facebook.com/shamselangeroodi/photos/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D9%84-%D9%85%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7/10153691186769204|عنوان= شمس لنگرودی بهترین بازیگری نقش اول مرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب، تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیده‌ام. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان یا داستان‌وارۀ كوتاهِ به‌هم‌پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند؛ مثلاً بخش اول «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس» است كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگَرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. او دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید: «این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بوده است؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون هیچ اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون و فقر و مرگ و جنایت در آن پررنگ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵) به‌بعد، مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین، به ذهن‌گرایی و [[سورئالیسم]] می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] [[ایماژیسم|تصویرهایی]] نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام، سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازمی‌تاباند؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمۀ راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;.&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفت‌های پی‌درپی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌ها و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ وزن‌های مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوش‌اند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعۀ باغبان جهنم سرودۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیراست، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. در این کتاب، پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کنند. همه‌چیز در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد. شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش می‌کوشد از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم می‌کوشد، به‌خاطر این است که هنوز می‌توان ریشه‌هایی از زبان ادبی را در زبان شعرهای این دفتر دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
:که بمیریم&lt;br /&gt;
:و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
:اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های «قصیدۀ لبخند چاک‌چاک» و «چتر سوراخ» و «اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید» است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب‌ووحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعرِ بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر، جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه شعر را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از شش سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید: «دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همچنین، دربارۀ این کتاب می‌گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست. سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌ است. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم؛ در واقع این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌انگاری و ساده‌نویسیِ خنثی فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر [[سپید]]، نه زبان فخیم [[شاملو]]یی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سرودۀ‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن یکی از انگاره‌های پررنگِ شعر شمس است. شمس این اعتراض را به‌روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و برای بیان این منظور، سازِکارهای متنوع طنز را به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند. تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی در هستی، اصالت را به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ [[ایماژیسم|تصویر]] می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان [[ایماژیسم|تصویری]] دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دورازذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستیِ اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[رئالیسم]] حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است. آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش در هلند نوشتن این رمان را شروع کرد و در سال ۱۳۸۶ به‌پایانش برد. خود لنگَرودی دربارۀ این رمان می‌گوید: «نزدیکِ ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درمی‌آید؛ در واقع فردی به منِ نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد چرا بدون اینکه دربارۀ او چیزی بدانم، از زندگی‌اش نوشته‌ام؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی منِ نویسنده را اشغال و سپس مختل می‌کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگَرودی به غیرقابل چاپ‌شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان [[رئالیسم|رئال]] است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به [[رئالیسم جادویی]] شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گله می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از [[شعر نو|شعر نوین]] ایران، موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۹ و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ [[شعر نو]] اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس، زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌نظر شمس، به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند. جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین توجه، به‌خودی‌خود، عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; عیار خود را سنجیده بود و خود را به‌شایستگی اثبات کرده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های محققانۀاو مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس، نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت هم تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانه اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناسانه]] و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ [[شعر نو]] در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های جلدِ نخست فراموش می‌کند که تاریخ [[شعر نو]] می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با آوردن نمونه‌های دقیق و مهم، از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده در آن بیشتر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از کامل‌آوردن شعرهای بلند در [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ اما نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخیِ بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور تلاش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین‌اثر، آخرین و متعالی‌ترین اثر باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده کاری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنویسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
«کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران خوانده است.&lt;br /&gt;
در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با [[شعر نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل [[شعر نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز کتاب‌هایی که دربارۀ نیما نوشته‌اند، از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست. آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی==== &lt;br /&gt;
این کتاب تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیم کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش [[شعر نو]]، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان، مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دورۀ بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: «روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود». او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائب تبریزی، کلیم کاشانی، طالب آملی، غنی کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفی شیرازی، ظهوری تُرشیزی و بیدل دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند. همه به شعر این شاعران توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران دیده‌نشده و شعرهای خوانده‌نشده‌شان رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو دربارۀ کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ نپرداختن به رباعی‌سرایان پس از نیما می‌گوید: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات درخور توجه بسیاری داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده‌ است و رباعی‌های این کتاب را با معیارهای [[زیبا‌یی‌شناسی|زیبا‌یی‌شناختی]] خود انتخاب کرده‌ است. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعیِ محبوب من» را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، [[شعر نو|شعر نوقدمایی]]؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل [[شعر نو|شعر معاصر]]، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول [[شعر نو]]، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، [[ایماژیسم|تصویری]] از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و [[شعر حزبی]].&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، [[فیض شریفی]] نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. نشر بلور در شهر رشت هم در سال ۱۳۹۷ آن را چاپ کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ شعر و عکس چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب؛ تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی (چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگَرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، [[فیض شریفی]] در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال۱۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۳۹تا۱۴۹|}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو (چ:۶)|جلد= ۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری آن را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست‌داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره: ۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دورۀ بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد|ناشر= شرق (شمارۀ۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعۀ باغبان جهنم سرودۀ شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب‌شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار= ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی دربارۀ غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدی یک شاعر انسان‌گرا و حماسه‌گرا, گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودی دربارۀ شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار= ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴اسفند۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه‌اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی» و «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار= ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار= ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد؛ شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه‌آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینوموزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من تنها تو  مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار= ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به‌سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار= ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پیکر-آیت-الله-شمس-گیلانی-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌اللّه شمس گیلانی (لنگَرودی) به‌خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنوارۀ ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگَرودی به غیرقابل چاپ‌شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانۀ شمس لنگَرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگَرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامۀ «موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگَرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگَرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگَرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل‌وممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview ‏|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگَرودی|ناشر= بی‌بی‌سی|تاریخ انتشار= ۲۲مهر۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 ‏|عنوان= شمس لنگَرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها|ناشر= توانا|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42777</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42777"/>
		<updated>2020-07-04T13:01:30Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری، تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبداللّه&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌اللّه جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌اللّه شمس گیلانی (لنگَرودی) به‌خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی در اوین، سال ۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر و نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه با گوهر خیراندیش: صحنۀ تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی از کودکی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود. در جوانی با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با [[شعر نو]] آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش به‌نام &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به‌شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرسه‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به‌کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ هم با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگَرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میان‌بُرِ وزن عروضی و [[موسیقی شعر]] [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانۀ شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمه‌ها و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیانش پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ به این‌سو، هرچه پیش‌تر آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بسیاری از موقعیت شعر [[سمبولیسم|نمادین]] و [[سمبولیسم|سمبلیک]] فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید. سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیسم|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری آن را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن از منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای نوشت با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقه‌اش به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه، نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt; به‌جز همۀ این هنرها، چندگاهی است که شمس به پهنۀ خوانندگی گام نهاده است و با همکاری آهنگسازان، چند شعر و ترانۀ خود را خوانده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ [[پست‌مدرن]]===&lt;br /&gt;
آیت‌اللّه شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکیِ من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفته‌م. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم‌و تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م‌و تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری ندیدم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟» شعرهای سعدی هم گشتم. چیزی ندیدم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م‌و تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم‌و پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم‌و جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه کجاند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت که به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم بخواندش. من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه به‌دست بیارم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعرو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان پنج یا شش شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش‌و خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند. برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازۀ کلیم کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود؛ ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبداللّه لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به [[شعر نو]] از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی کولی‌وار بودلر و زیستن به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگَرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی برگر شولۀ هانوفر در یکشنبه ۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا، پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامۀ هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزی (University of Central Florida) شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت [[شعر نو|شعر معاصر]] در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴مه) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع [[شعر سیاسی]] ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱مه) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰مه) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱ژوئیه) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب‌قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران، با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به‌مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با گزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ اشعار &#039;&#039;چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایتی تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب؛ گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند؛ ۶۳ ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگَرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه‌اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزدیِ &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کرۀ جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنوارۀ ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامۀ «موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگَرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شبِ‌شعر کوچه» یادمانی برای [[فریدون مشیری]] پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب‌شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت، رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگَرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگَرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگَرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش زادگاه محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش معروف به آیت‌اللّه لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال درزمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، شمس از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» را برگزید. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر کرد. این تخلص‌ها سبب شد تا این خاندان را با نام شمس لنگَرودی و شمس گیلانی بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای شد تا محمدتقی بعدها نام‌خانوادگی‌اش را از جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به شمس گیلانی برگرداندند. اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری بود که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌اللّه منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس پس از چاپ چهار مجموعه‌شعر در دهۀ شصت، نزدیک به ده سال هیچ مجموعه‌شعری چاپ نکرد تا اینکه در سال آخر این دهه، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد. لنگَرودی دهۀ هفتاد را «دورۀ بازآفرینی» خود می‌داند. دوره‌ای که بیشتر کوشید بخواند و بپژوهد و بیندیشد. به‌باور خودش وقتی وارد دهۀ هشتاد شد، شمس دیگری شده بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7|عنوان= شمس لنگَرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در دهۀ هشتاد است. افزون بر این، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; نیز دیگر مجموعه‌شعرهای شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال ۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از [[مدرن|مدرنیته]] و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال [[مدرن]] بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های تاریخی دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ [[مدرنیته|مدرنیستی]] خود فاصله گرفت و دیدگاه [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی]] را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. درحقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=۱۳۹تا۱۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====معنای زندگی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
آدمی بدون آرمان هیچ است. بحث در درست و غلطی آرمان نیست، در نجات‌بخشی آرمان است. زندگی به‌خودیِ‌خود معنایی ندارد و بی‌معناییِ زندگی نابودکننده است. بشر از همان اول به این راز پی برد و شروع به ساختن معنا برای زندگی کرد. اگرچه راه به جایی نبرد، به زندگی خودش معنایی خیالی بخشید و تحمل‌پذیرش کرد. مشکل وقتی پیدا شد که آرمان به ایدئولوژی بدل شد. شما می‌توانید ایدئولوژی نداشته باشید؛ اما با نداشتن آرمان باید خیلی توانا باشید که سقوط نکنید. از هر سه نوعِ این رویکردها هم شعر وجود دارد. در شعر ایران، شعرهای [[سیاوش کسرایی]] ایدئولوژیک، شعر [[احمد شاملو]] آرمانی و شعر [[نصرت رحمانی]] آرمان‌گریز است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید: «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر شعر، روشنی‌بخش و اثرگذار است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|رحمانی]] با نام شعری [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|مهرداد اوستا]]، همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گرد آورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی ضدِ زیبایی‌شناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما|نیمایی]]، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو برکنار نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت یکی از ویژگی‌های رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزل‌های امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی دربارۀ غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌از[[مدرنیسم]] است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ این‌ها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام [[زیبایی‌شناسی]] مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما [[مدرن]] نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر&#039;&#039;&#039;: علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ&#039;&#039;&#039;: گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[موسیقیِ شعر]]====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو هست، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در [[موسیقی شعر]]====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا برمی‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سر ما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیایند. می‌زنند که طیف هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] [[شعر منثور|منثور]] است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناختی]] [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بررسی [[شعر نو|شعر معاصر]]====&lt;br /&gt;
شعر ایران از اواخر [[دهۀ چهل]] رو به بحران رفت و از اواسط دهۀ پنجاه مخاطب وسیع خود را از دست داد. در آن زمان، ما با دو نوع شعر روبه‌رو بودیم: یک، «شعر شعاری» و به‌اصطلاح سیاسی که مقالات موزون سیاسی بود؛ دو، «شعر مدعی [[فرمالیسم|فرمگرایی]]» که به مخاطب عام شعر اعتنایی نمی‌کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
الان هم دو جریان شعری در فضای ادبیات ایران وجود دارد: یک، «شعر پیچیده» که شعر محافل ادبی است؛ دو، «شعر سهل‌وممتنع» که شعر مخاطب عام است. در هر دو نوع شعر هم [[شعر سیاسی]] را می‌بینیم. در این دو جریان، البته آسیب‌هایی نیز وجود دارد. در شعر پیچیده این خطر هست که شعر به هذیان تبدیل شود و در [[شعر ساده]] این خطر است که به حرف‌های معمولی و پیش‌پاافتاده نزدیک شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها [[مدرن|پیشامدرن]] است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری [[مدرن]] است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با [[فرمالیسم|فرمی]] که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[فیض شریفی]] گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و [[شعر نو]] را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به [[شعر ساده]]، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت ازپیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شمارۀ پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری [[شعر سیاسی]] از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به [[مدرنیسم]] رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد. سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خون و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی [[مدرن|مدرنیته]] رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما [[شعر نو]] خود را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نیما پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن «حلقۀ مکتب تبریز» فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری [[سمبولیسم|نمادین]] و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====[[شعر ساده]]====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل‌وممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر می‌تواند مثل شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]]در عین سادگی، کارهای روزمره را به مسائلی ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل‌وممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد [[مدرن|مدرنیته]] شده است. ۱۰۰ سال نیست کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما [[صادق هدایت]] را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ [[سورئالیسم|سورئالیست]] وارد فرانسه شده است یا [[صادق چوبک]] که قطعاً جهانی است. داستان‌های [[بیژن نجد]]ی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست. باید جریان فرهنگی باشد، به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[هرمز علی‌پور]]====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
[[بیژن نجدی|پروانه محسنی آزاد]]، همسر نجدی می‌گوید که شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید: «چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای؟» در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگر هنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی [[زیبایی‌شناسیِ]] شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست، ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، آشنایی‌زدایی می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد پوری]]====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های [[شعر نو|شعر معاصر]]، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. [[موج نو|شعرِ موج]] شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و [[شعر نو|باستان‌گرایی]] [[شاملو]]وار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان [[شعر پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فیض شریفی]]====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار، ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[صادق هدایت|هدایت]] صدها قدم جلوتر از [[نیما یوشیج|نیما]]====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می‌کنم، هر دو غول‌های فرهنگ ایران‌اند. استثنائات فرهنگ ایران‌اند؛ اما واقع‌بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته‌ای است. درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت؛ ولی به‌خاطر تفکر [[مارکسیسم|مارکسیستی]] فکر می‌کرد ان‌شاءاللّه همه‌چیز درست می‌شود. هدایت تحت‌تأثیر نیچه بود و می‌فهمید که [[مدرن|مدرنیته]] هم راه به جایی نمی‌برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر [[رمانتیسم|رمانتیک]]====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای بودلر و وِرلن را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در [[شعر نو|شعر معاصر]] ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او به‌جا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی [[سوررئالیسم|سوررئال]]‌بودن و دیگری، دورشدن از [[سمبولیسم|نمادگرایی]]. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدی یک شاعر انسان‌گرا و حماسه‌گرا, گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودی دربارۀ شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها بنگرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر [[مدرن|مدرنی]] است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند [[رمانتیسم|رمانتیست‌ها]] جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین [[مدرنیسم]] را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با [[زیبایی‌شناسی]] شعر خودش بسنجیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان [[ایدئالیسم|ایدئالیسمش]] بود. این نکته را [[فروغ فرخ‌زاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[غلام‌رضا بروسان]]====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان به خود متوهم نبود. جایگاه خود را می‌دانست. متوهم‌بودن بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت. شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود؛ اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در  همان جایگاه بسیار رفیع است. نوع [[ایماژیسم|تصویرسازی‌ها]] در شعرهای وی نشان‌دهندۀ وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود. بروسان می‌دانست که تصویر فقط برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعۀ هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید که یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بی‌فاصلۀ درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، دیگر امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم ندارم؛ بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم [[کمونیسم]] و [[مارکسیسم]] نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم، نه این‌که فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعه‌شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; فرج سرکوهی دربارۀ &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; می‌گوید که شمس لنگَرودی در این شعرها فضای ایران سرکوب‌شده، جنبش سبز، مقاومت مردمی، اندوه تلخیِ مرگ کشته‌شدگان جنبش و شخصیت فردی برخی از آنان را درونی کرده است. شمس با بازآفرینی شاعرانه، واکنش‌های روحی و تجربه‌های منفرد ذهنی و روانی شاعر و با گزارش شعری رویدادها، فضای جامعه و جنبش اخیر را در بافت و زبانی شاعرانه و در قالب تصویرهایی چندبعدی و فشرده به ساحت شعر برکشیده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندانی‌شدن در اوین در سال ۱۳۶۱ش، این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگریستن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نامۀ ضد تحریمی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و ازجمله شمس لنگَرودی، با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا، از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند که در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط، حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری [[مارکسیسم|مارکس]] درآمده است. می‌گویند که در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها، تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کُند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، آمریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:«وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. آمریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
علت شهرت شمس ساده‌نویسی، [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; است که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت، مؤلف، پخش از رَز&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ش تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش [[فیض شریفی]] است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲ چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقانۀ شمس لنگَرودی را به‌انتخاب خودش گرد آورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که فیض از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر شمس، یعنی &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب [[غلام‌رضا بروسان]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیدۀ شعرهای شمس لنگَرودی&#039;&#039; با گزینش علیرضا بهنام، نشر سرزمین اهورایی، چ۱، ۱۳۹۶&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11304022/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده‌شعرهای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه‌آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۱ و ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسۀ‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱، آن را روانۀ بازار شعر و موسیقی کرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم کوشیده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم کوشیده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;، که دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]] است. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران: ۱۳۷۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و دربارۀ دختربچه‌ای است به‌نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریمِ قصه تجربه‌های به‌دردبخوری به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039;، تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه:۱۳۹۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی «ج» نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: «موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی «الف» و «ج» است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: «خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند است. زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها کرده است. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام؛ اما بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب، تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیده‌ام. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان یا داستان‌وارۀ كوتاهِ به‌هم‌پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند؛ مثلاً بخش اول «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس» است كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگَرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. او دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید: «این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بوده است؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون هیچ اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون و فقر و مرگ و جنایت در آن پررنگ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵) به‌بعد، مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین، به ذهن‌گرایی و [[سورئالیسم]] می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] [[ایماژیسم|تصویرهایی]] نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام، سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازمی‌تاباند؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمۀ راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;.&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفت‌های پی‌درپی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌ها و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ وزن‌های مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوش‌اند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعۀ باغبان جهنم سرودۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیراست، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. در این کتاب، پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کنند. همه‌چیز در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد. شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش می‌کوشد از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم می‌کوشد، به‌خاطر این است که هنوز می‌توان ریشه‌هایی از زبان ادبی را در زبان شعرهای این دفتر دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
:که بمیریم&lt;br /&gt;
:و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
:اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های «قصیدۀ لبخند چاک‌چاک» و «چتر سوراخ» و «اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید» است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب‌ووحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعرِ بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر، جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه شعر را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از شش سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید: «دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همچنین، دربارۀ این کتاب می‌گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست. سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌ است. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم؛ در واقع این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌انگاری و ساده‌نویسیِ خنثی فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر [[سپید]]، نه زبان فخیم [[شاملو]]یی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سرودۀ‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن یکی از انگاره‌های پررنگِ شعر شمس است. شمس این اعتراض را به‌روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و برای بیان این منظور، سازِکارهای متنوع طنز را به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند. تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی در هستی، اصالت را به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ [[ایماژیسم|تصویر]] می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان [[ایماژیسم|تصویری]] دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دورازذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستیِ اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[رئالیسم]] حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است. آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش در هلند نوشتن این رمان را شروع کرد و در سال ۱۳۸۶ به‌پایانش برد. خود لنگَرودی دربارۀ این رمان می‌گوید: «نزدیکِ ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درمی‌آید؛ در واقع فردی به منِ نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد چرا بدون اینکه دربارۀ او چیزی بدانم، از زندگی‌اش نوشته‌ام؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی منِ نویسنده را اشغال و سپس مختل می‌کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگَرودی به غیرقابل چاپ‌شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان [[رئالیسم|رئال]] است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به [[رئالیسم جادویی]] شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گله می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از [[شعر نو|شعر نوین]] ایران، موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۹ و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ [[شعر نو]] اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس، زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌نظر شمس، به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند. جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین توجه، به‌خودی‌خود، عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; عیار خود را سنجیده بود و خود را به‌شایستگی اثبات کرده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های محققانۀاو مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس، نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت هم تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانه اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناسانه]] و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ [[شعر نو]] در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های جلدِ نخست فراموش می‌کند که تاریخ [[شعر نو]] می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با آوردن نمونه‌های دقیق و مهم، از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده در آن بیشتر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از کامل‌آوردن شعرهای بلند در [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ اما نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخیِ بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور تلاش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین‌اثر، آخرین و متعالی‌ترین اثر باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده کاری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنویسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
«کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران خوانده است.&lt;br /&gt;
در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با [[شعر نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل [[شعر نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز کتاب‌هایی که دربارۀ نیما نوشته‌اند، از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست. آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی==== &lt;br /&gt;
این کتاب تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیم کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش [[شعر نو]]، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان، مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دورۀ بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: «روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود». او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائب تبریزی، کلیم کاشانی، طالب آملی، غنی کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفی شیرازی، ظهوری تُرشیزی و بیدل دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند. همه به شعر این شاعران توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران دیده‌نشده و شعرهای خوانده‌نشده‌شان رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو دربارۀ کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ نپرداختن به رباعی‌سرایان پس از نیما می‌گوید: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات درخور توجه بسیاری داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده‌ است و رباعی‌های این کتاب را با معیارهای [[زیبا‌یی‌شناسی|زیبا‌یی‌شناختی]] خود انتخاب کرده‌ است. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعیِ محبوب من» را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، [[شعر نو|شعر نوقدمایی]]؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل [[شعر نو|شعر معاصر]]، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول [[شعر نو]]، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، [[ایماژیسم|تصویری]] از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و [[شعر حزبی]].&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، [[فیض شریفی]] نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. نشر بلور در شهر رشت هم در سال ۱۳۹۷ آن را چاپ کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ شعر و عکس چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب؛ تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی (چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگَرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، [[فیض شریفی]] در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال۱۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۳۹تا۱۴۹|}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو (چ:۶)|جلد= ۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری آن را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست‌داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره: ۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دورۀ بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد|ناشر= شرق (شمارۀ۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعۀ باغبان جهنم سرودۀ شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب‌شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار= ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی دربارۀ غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدی یک شاعر انسان‌گرا و حماسه‌گرا, گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودی دربارۀ شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار= ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴اسفند۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه‌اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی» و «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار= ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار= ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد؛ شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه‌آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینوموزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من تنها تو  مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار= ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به‌سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار= ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پیکر-آیت-الله-شمس-گیلانی-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌اللّه شمس گیلانی (لنگَرودی) به‌خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنوارۀ ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگَرودی به غیرقابل چاپ‌شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانۀ شمس لنگَرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگَرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامۀ «موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگَرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگَرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگَرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل‌وممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview ‏|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگَرودی|ناشر= بی‌بی‌سی|تاریخ انتشار= ۲۲مهر۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 ‏|عنوان= شمس لنگَرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها|ناشر= توانا|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42773</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42773"/>
		<updated>2020-06-28T12:53:08Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری، تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبداللّه&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌اللّه جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌اللّه شمس گیلانی (لنگَرودی) به‌خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی در اوین، سال ۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر و نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی از کودکی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود. در جوانی با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با [[شعر نو]] آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش به‌نام &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به‌شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرسه‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به‌کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ هم با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میان‌بُرِ وزن عروضی و [[موسیقی شعر]] [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانۀ شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمه‌ها و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیانش پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ به این‌سو، هرچه پیش‌تر آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بسیاری از موقعیت شعر [[سمبولیسم|نمادین]] و [[سمبولیسم|سمبلیک]] فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید. سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیسم|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری آن را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن از منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای نوشت با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقه‌اش به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه، نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt; به‌جز همۀ این هنرها، چندگاهی است که شمس به پهنۀ خوانندگی گام نهاده است و با همکاری آهنگسازان، چند شعر و ترانۀ خود را خوانده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ [[پست‌مدرن]]===&lt;br /&gt;
آیت‌اللّه شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکیِ من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفته‌م. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم‌و تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م‌و تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری ندیدم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟» شعرهای سعدی هم گشتم. چیزی ندیدم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م‌و تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم‌و پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم‌و جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه کجاند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت که به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم بخواندش. من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه به‌دست بیارم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعرو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان پنج یا شش شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش‌و خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند. برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازۀ کلیم کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود؛ ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت ازپیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شمارۀ پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبداللّه لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به [[شعر نو]] از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی کولی‌وار بودلر و زیستن به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگَرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی برگر شولۀ هانوفر در یکشنبه ۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا، پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامۀ هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزی (University of Central Florida) شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت [[شعر نو|شعر معاصر]] در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع [[شعر سیاسی]] ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب‌قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران، با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به‌مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با گزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ اشعار &#039;&#039;چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایتی تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب؛ گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند؛ ۶۳ ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه‌اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزدیِ &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کرۀ جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنوارۀ ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامۀ «موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شبِ‌شعر کوچه» یادمانی برای [[فریدون مشیری]] پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب‌شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت، رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگَرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش زادگاه محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش معروف به آیت‌اللّه لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال درزمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، شمس از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» را برگزید. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر کرد. این تخلص‌ها سبب شد تا این خاندان را با نام شمس لنگَرودی و شمس گیلانی بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای شد تا محمدتقی بعدها نام‌خانوادگی‌اش را از جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به شمس گیلانی برگرداندند. اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری بود که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌اللّه منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس پس از چاپ چهار مجموعه‌شعر در دهۀ شصت، نزدیک به ده سال هیچ مجموعه‌شعری چاپ نکرد تا اینکه در سال آخر این دهه، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد. لنگَرودی دهۀ هفتاد را «دورۀ بازآفرینی» خود می‌داند. دوره‌ای که بیشتر کوشید بخواند و بپژوهد و بیندیشد. به‌باور خودش وقتی وارد دهۀ هشتاد شد، شمس دیگری شده بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در دهۀ هشتاد است. افزون بر این، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; نیز دیگر مجموعه‌شعرهای شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال ۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از [[مدرن|مدرنیته]] و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال [[مدرن]] بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های تاریخی دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ [[مدرنیته|مدرنیستی]] خود فاصله گرفت و دیدگاه [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی]] را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. درحقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====معنای زندگی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
آدمی بدون آرمان هیچ است. بحث در درست و غلطی آرمان نیست، در نجات‌بخشی آرمان است. زندگی به‌خودیِ‌خود معنایی ندارد و بی‌معناییِ زندگی نابودکننده است. بشر از همان اول به این راز پی برد و شروع به ساختن معنا برای زندگی کرد. اگرچه راه به جایی نبرد، به زندگی خودش معنایی خیالی بخشید و تحمل‌پذیرش کرد. مشکل وقتی پیدا شد که آرمان به ایدئولوژی بدل شد. شما می‌توانید ایدئولوژی نداشته باشید؛ اما با نداشتن آرمان باید خیلی توانا باشید که سقوط نکنید. از هر سه نوعِ این رویکردها هم شعر وجود دارد. در شعر ایران، شعرهای [[سیاوش کسرایی]] ایدئولوژیک، شعر [[احمد شاملو]] آرمانی و شعر [[نصرت رحمانی]] آرمان‌گریز است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید: «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر شعر، روشنی‌بخش و اثرگذار است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|رحمانی]] با نام شعری [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|مهرداد اوستا]]، همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گرد آورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی ضدِ زیبایی‌شناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما|نیمایی]]، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو برکنار نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت یکی از ویژگی‌های رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزل‌های امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی دربارۀ غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌از[[مدرنیسم]] است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ این‌ها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام [[زیبایی‌شناسی]] مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما [[مدرن]] نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر&#039;&#039;&#039;: علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ&#039;&#039;&#039;: گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[موسیقیِ شعر]]====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو هست، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در [[موسیقی شعر]]====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا برمی‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سر ما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیایند. می‌زنند که طیف هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] [[شعر منثور|منثور]] است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناختی]] [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بررسی [[شعر نو|شعر معاصر]]====&lt;br /&gt;
شعر ایران از اواخر [[دهۀ چهل]] رو به بحران رفت و از اواسط دهۀ پنجاه مخاطب وسیع خود را از دست داد. در آن زمان، ما با دو نوع شعر روبه‌رو بودیم: یک، «شعر شعاری» و به‌اصطلاح سیاسی که مقالات موزون سیاسی بود؛ دو، «شعر مدعی [[فرمالیسم|فرمگرایی]]» که به مخاطب عام شعر اعتنایی نمی‌کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
الان هم دو جریان شعری در فضای ادبیات ایران وجود دارد: یک، «شعر پیچیده» که شعر محافل ادبی است؛ دو، «شعر سهل‌وممتنع» که شعر مخاطب عام است. در هر دو نوع شعر هم [[شعر سیاسی]] را می‌بینیم. در این دو جریان، البته آسیب‌هایی نیز وجود دارد. در شعر پیچیده این خطر هست که شعر به هذیان تبدیل شود و در [[شعر ساده]] این خطر است که به حرف‌های معمولی و پیش‌پاافتاده نزدیک شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها [[مدرن|پیشامدرن]] است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری [[مدرن]] است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با [[فرمالیسم|فرمی]] که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[فیض شریفی]] گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و [[شعر نو]] را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به [[شعر ساده]]، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری [[شعر سیاسی]] از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به [[مدرنیسم]] رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد. سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خون و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی [[مدرن|مدرنیته]] رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما [[شعر نو]] خود را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نیما پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن «حلقۀ مکتب تبریز» فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری [[سمبولیسم|نمادین]] و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====[[شعر ساده]]====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل‌وممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر می‌تواند مثل شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]]در عین سادگی، کارهای روزمره را به مسائلی ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل‌وممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد [[مدرن|مدرنیته]] شده است. ۱۰۰ سال نیست کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما [[صادق هدایت]] را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ [[سورئالیسم|سورئالیست]] وارد فرانسه شده است یا [[صادق چوبک]] که قطعاً جهانی است. داستان‌های [[بیژن نجد]]ی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست. باید جریان فرهنگی باشد، به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[هرمز علی‌پور]]====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
[[بیژن نجدی|پروانه محسنی آزاد]]، همسر نجدی می‌گوید که شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید: «چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای؟» در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگر هنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی [[زیبایی‌شناسیِ]] شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست، ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، آشنایی‌زدایی می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد پوری]]====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های [[شعر نو|شعر معاصر]]، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. [[موج نو|شعرِ موج]] شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و [[شعر نو|باستان‌گرایی]] [[شاملو]]وار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان [[شعر پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فیض شریفی]]====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار، ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[صادق هدایت|هدایت]] صدها قدم جلوتر از [[نیما یوشیج|نیما]]====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول‌های فرهنگ ایران‌اند. استثنائات فرهنگ ایران‌اند؛ اما واقع‌بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته‌ای است. درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت؛ ولی به‌خاطر تفکر [[مارکسیسم|مارکسیستی]] فکر می‌کرد ان‌شاءاللّه همه‌چیز درست می‌شود. هدایت تحت‌تأثیر نیچه بود و می‌فهمید که [[مدرن|مدرنیته]] هم راه به جایی نمی‌برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر [[رمانتیسم|رمانتیک]]====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای بودلر و وِرلن را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در [[شعر نو|شعر معاصر]] ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او به‌جا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی [[سوررئالیسم|سوررئال]]‌بودن و دیگری، دورشدن از [[سمبولیسم|نمادگرایی]]. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدی یک شاعر انسان‌گرا و حماسه‌گرا, گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودی دربارۀ شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها بنگرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر [[مدرن|مدرنی]] است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند [[رمانتیسم|رمانتیست‌ها]] جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین [[مدرنیسم]] را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با [[زیبایی‌شناسی]] شعر خودش بسنجیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان [[ایدئالیسم|ایدئالیسمش]] بود. این نکته را [[فروغ فرخ‌زاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[غلام‌رضا بروسان]]====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان به خود متوهم نبود. جایگاه خود را می‌دانست. متوهم‌بودن بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت. شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود؛ اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه است. نوع [[ایماژیسم|تصویرسازی‌ها]] در شعرهای وی نشان‌دهندۀ وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود. بروسان می‌دانست که تصویر فقط برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعۀ هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید که یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بی‌فاصلۀ درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، دیگر امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم ندارم؛ بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم [[کمونیسم]] و [[مارکسیسم]] نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم، نه این‌که فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعه‌شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صدای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; فرج سرکوهی دربارۀ &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; می‌گوید که شمس لنگرودی در این شعرها فضای ایران سرکوب‌شده، جنبش سبز، مقاومت مردمی، اندوه تلخیِ مرگ کشته‌شدگان جنبش و شخصیت فردی برخی از آنان را درونی کرده است. شمس با بازآفرینی شاعرانه، واکنش‌های روحی و تجربه‌های منفرد ذهنی و روانی شاعر و با گزارش شعری رویدادها، فضای جامعه و جنبش اخیر را در بافت و زبانی شاعرانه و در قالب تصویرهایی چندبعدی و فشرده به ساحت شعر برکشیده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندانی‌شدن در اوین در سال ۱۳۶۱ش، این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگریستن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و ازجمله شمس لنگَرودی، با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا، از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند که در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط، حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری [[مارکسیسم|مارکس]] درآمده است. می‌گویند که در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها، تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کُند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، آمریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:«وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. آمریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
علت شهرت شمس ساده‌نویسی، [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; است که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت، مؤلف، پخش از رَز&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ش تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش [[فیض شریفی]] است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲ چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقانۀ شمس لنگَرودی را به‌انتخاب خودش گرد آورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که فیض از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر شمس، یعنی &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب [[غلام‌رضا بروسان]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیدۀ شعرهای شمس لنگرودی&#039;&#039; با گزینش علیرضا بهنام، نشر سرزمین اهورایی، چ۱، ۱۳۹۶&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11304022/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده‌شعرهای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه‌آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۱ و ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسۀ‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱، آن را روانۀ بازار شعر و موسیقی کرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم کوشیده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم کوشیده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039;، که دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]] است. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران: ۱۳۷۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و دربارۀ دختربچه‌ای است به‌نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریمِ قصه تجربه‌های به‌دردبخوری به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039;، تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه:۱۳۹۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی «ج» نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: «موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی «الف» و «ج» است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: «خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند است. زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها کرده است. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام؛ اما بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب، تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیده‌ام. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان یا داستان‌وارۀ كوتاهِ به‌هم‌پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند؛ مثلاً بخش اول «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس» است كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگَرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. او دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید: «این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بوده است؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون هیچ اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون و فقر و مرگ و جنایت در آن پررنگ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵) به‌بعد، مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین، به ذهن‌گرایی و [[سورئالیسم]] می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] [[ایماژیسم|تصویرهایی]] نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام، سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازمی‌تاباند؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمۀ راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;.&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفت‌های پی‌درپی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌ها و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ وزن‌های مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوش‌اند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعۀ باغبان جهنم سرودۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیراست، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. در این کتاب، پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کنند. همه‌چیز در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد. شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش می‌کوشد از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم می‌کوشد، به‌خاطر این است که هنوز می‌توان ریشه‌هایی از زبان ادبی را در زبان شعرهای این دفتر دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
:که بمیریم&lt;br /&gt;
:و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
:اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039; است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب‌ووحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعرِ بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر، جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه شعر را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از شش سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید: «دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همچنین، دربارۀ این کتاب می‌گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست. سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌ است. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم؛ در واقع این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌انگاری و ساده‌نویسیِ خنثی فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر [[سپید]]، نه زبان فخیم [[شاملو]]یی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سرودۀ‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن یکی از انگاره‌های پررنگِ شعر شمس است. شمس این اعتراض را به‌روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و برای بیان این منظور، سازِکارهای متنوع طنز را به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند. تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی در هستی، اصالت را به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ [[ایماژیسم|تصویر]] می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان [[ایماژیسم|تصویری]] دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دورازذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستیِ اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[رئالیسم]] حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است. آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش در هلند نوشتن این رمان را شروع کرد و در سال ۱۳۸۶ به‌پایانش برد. خود لنگَرودی دربارۀ این رمان می‌گوید: «نزدیکِ ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درمی‌آید؛ در واقع فردی به منِ نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد چرا بدون اینکه دربارۀ او چیزی بدانم، از زندگی‌اش نوشته‌ام؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی منِ نویسنده را اشغال و سپس مختل می‌کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگَرودی به غیرقابل چاپ‌شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان [[رئالیسم|رئال]] است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به [[رئالیسم جادویی]] شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گله می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از [[شعر نو|شعر نوین]] ایران، موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۹ و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ [[شعر نو]] اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس، زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌نظر شمس، به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند. جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین توجه، به‌خودی‌خود، عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; عیار خود را سنجیده بود و خود را به‌شایستگی اثبات کرده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های محققانۀاو مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس، نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت هم تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانه اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناسانه]] و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ [[شعر نو]] در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های جلدِ نخست فراموش می‌کند که تاریخ [[شعر نو]] می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با آوردن نمونه‌های دقیق و مهم، از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده در آن بیشتر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از کامل‌آوردن شعرهای بلند در [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ اما نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخیِ بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور تلاش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین‌اثر، آخرین و متعالی‌ترین اثر باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده کاری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنویسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
«کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران خوانده است.&lt;br /&gt;
در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با [[شعر نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل [[شعر نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز کتاب‌هایی که دربارۀ نیما نوشته‌اند، از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست. آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی==== &lt;br /&gt;
این کتاب تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیم کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش [[شعر نو]]، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان، مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دورۀ بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: «روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود». او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائب تبریزی، کلیم کاشانی، طالب آملی، غنی کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفی شیرازی، ظهوری تُرشیزی و بیدل دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند. همه به شعر این شاعران توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران دیده‌نشده و شعرهای خوانده‌نشده‌شان رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو دربارۀ کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ نپرداختن به رباعی‌سرایان پس از نیما می‌گوید: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات درخور توجه بسیاری داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده‌ است و رباعی‌های این کتاب را با معیارهای [[زیبا‌یی‌شناسی|زیبا‌یی‌شناختی]] خود انتخاب کرده‌ است. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعیِ محبوب من» را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، [[شعر نو|شعر نوقدمایی]]؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل [[شعر نو|شعر معاصر]]، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول [[شعر نو]]، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، [[ایماژیسم|تصویری]] از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و [[شعر حزبی]].&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، [[فیض شریفی]] نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. نشر بلور در شهر رشت هم در سال ۱۳۹۷ آن را چاپ کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ شعر و عکس چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، [[فیض شریفی]] در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو (چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفتۀ خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری آن را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست‌داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره: ۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دورۀ بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به‌مقصود می‌رسد|ناشر= شرق (شمارۀ۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعۀ باغبان جهنم سرودۀ شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب‌شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار= ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی دربارۀ غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدی یک شاعر انسان‌گرا و حماسه‌گرا, گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودی دربارۀ شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار= ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴اسفند۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه‌اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی» و «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار= ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار= ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد؛ شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه‌آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینوموزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من تنها تو  مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار= ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به‌سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار= ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پیکر-آیت-الله-شمس-گیلانی-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌اللّه شمس گیلانی (لنگَرودی) به‌خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنوارۀ ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگَرودی به غیرقابل چاپ‌شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانۀ شمس لنگَرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامۀ «موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگَرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگَرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگَرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل‌وممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview ‏|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگَرودی|ناشر= بی‌بی‌سی|تاریخ انتشار= ۲۲مهر۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 ‏|عنوان= شمس لنگَرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها|ناشر= توانا|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42772</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42772"/>
		<updated>2020-06-27T07:48:30Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری، تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبداللّه&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌اللّه جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی در اوین، سال ۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر و نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی از کودکی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود. در جوانی با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با [[شعر نو]] آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش به‌نام &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به‌شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرسه‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به‌کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ هم با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میان‌بُرِ وزن عروضی و [[موسیقی شعر]] [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانۀ شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمه‌ها و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیانش پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ به این‌سو، هرچه پیش‌تر آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بسیاری از موقعیت شعر [[سمبولیسم|نمادین]] و [[سمبولیسم|سمبلیک]] فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید. سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیسم|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن از منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای نوشت با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقه‌اش به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه، نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt; به‌جز همۀ این هنرها، چندگاهی است که شمس به پهنۀ خوانندگی گام نهاده است و با همکاری آهنگسازان، چند شعر و ترانۀ خود را خوانده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ [[پست‌مدرن]]===&lt;br /&gt;
آیت‌اللّه شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکیِ من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفته‌م. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم‌و تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م‌و تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری ندیدم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟» شعرهای سعدی هم گشتم. چیزی ندیدم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م‌و تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم‌و پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم‌و جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه کجاند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت که به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم بخواندش. من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه به‌دست بیارم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعرو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان پنج یا شش شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش‌و خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند. برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازۀ کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود؛ ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت ازپیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شمارۀ پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبداللّه لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به [[شعر نو]] از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی کولی‌وار بودلر و زیستن به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه ۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا، پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامۀ هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزی (University of Central Florida) شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت [[شعر نو|شعر معاصر]] در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع [[شعر سیاسی]] ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب‌قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران، با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با گزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ اشعار &#039;&#039;چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایتی تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب؛ گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند؛ ۶۳ ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزدیِ &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کرۀ جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شبِ‌شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت، رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگَرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش زادگاه محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش معروف به آیت‌اللّه لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال درزمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، شمس از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» را برگزید. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر کرد. این تخلص‌ها سبب شد تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای شد تا محمدتقی بعدها نام‌خانوادگی‌اش را از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند. اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری بود که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌اللّه منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس پس از چاپ چهار مجموعه‌شعر در دهۀ شصت، نزدیک به ده سال هیچ مجموعه‌شعری چاپ نکرد تا اینکه در سال آخر این دهه، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد. لنگَرودی دهۀ هفتاد را «دورۀ بازآفرینی» خود می‌داند. دوره‌ای که بیشتر کوشید بخواند و بپژوهد و بیندیشد. به‌باور خودش وقتی وارد دهۀ هشتاد شد، شمس دیگری شده بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در دهۀ هشتاد است. افزون بر این، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; نیز دیگر مجموعه‌شعرهای شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال ۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از [[مدرن|مدرنیته]] و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال [[مدرن]] بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های تاریخی دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ [[مدرنیته|مدرنیستی]] خود فاصله گرفت و دیدگاه [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی]] را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. درحقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====معنای زندگی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
آدمی بدون آرمان هیچ است. بحث در درست و غلطی آرمان نیست، در نجات‌بخشی آرمان است. زندگی به‌خودیِ‌خود معنایی ندارد و بی‌معناییِ زندگی نابودکننده است. بشر از همان اول به این راز پی برد و شروع به ساختن معنا برای زندگی کرد. اگرچه راه به جایی نبرد، به زندگی خودش معنایی خیالی بخشید و تحمل‌پذیرش کرد. مشکل وقتی پیدا شد که آرمان به ایدئولوژی بدل شد. شما می‌توانید ایدئولوژی نداشته باشید؛ اما با نداشتن آرمان باید خیلی توانا باشید که سقوط نکنید. از هر سه نوعِ این رویکردها هم شعر وجود دارد. در شعر ایران، شعرهای [[سیاوش کسرایی]] ایدئولوژیک، شعر [[احمد شاملو]] آرمانی و شعر [[نصرت رحمانی]] آرمان‌گریز است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید: «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر شعر، روشنی‌بخش و اثرگذار است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|رحمانی]] با نام شعری [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|مهرداد اوستا]]، همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گرد آورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی ضدِ زیبایی‌شناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما|نیمایی]]، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو برکنار نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت یکی از ویژگی‌های رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزل‌های امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌از[[مدرنیسم]] است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ این‌ها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام [[زیبایی‌شناسی]] مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما [[مدرن]] نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر&#039;&#039;&#039;: علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ&#039;&#039;&#039;: گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[موسیقیِ شعر]]====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو هست، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در [[موسیقی شعر]]====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا برمی‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سر ما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیایند. می‌زنند که طیف هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] [[شعر منثور|منثور]] است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناختی]] [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بررسی [[شعر نو|شعر معاصر]]====&lt;br /&gt;
شعر ایران از اواخر [[دهۀ چهل]] رو به بحران رفت و از اواسط دهۀ پنجاه مخاطب وسیع خود را از دست داد. در آن زمان، ما با دو نوع شعر روبه‌رو بودیم: یک، «شعر شعاری» و به‌اصطلاح سیاسی که مقالات موزون سیاسی بود؛ دو، «شعر مدعی [[فرمالیسم|فرمگرایی]]» که به مخاطب عام شعر اعتنایی نمی‌کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
الان هم دو جریان شعری در فضای ادبیات ایران وجود دارد: یک، «شعر پیچیده» که شعر محافل ادبی است؛ دو، «شعر سهل‌وممتنع» که شعر مخاطب عام است. در هر دو نوع شعر هم [[شعر سیاسی]] را می‌بینیم. در این دو جریان، البته آسیب‌هایی نیز وجود دارد. در شعر پیچیده این خطر هست که شعر به هذیان تبدیل شود و در [[شعر ساده]] این خطر است که به حرف‌های معمولی و پیش‌پاافتاده نزدیک شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها [[مدرن|پیشامدرن]] است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری [[مدرن]] است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با [[فرمالیسم|فرمی]] که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[فیض شریفی]] گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و [[شعر نو]] را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به [[شعر ساده]]، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری [[شعر سیاسی]] از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به [[مدرنیسم]] رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد. سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی [[مدرن|مدرنیته]] رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما [[شعر نو]] خود را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن «حلقۀ مکتب تبریز»، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری [[سمبولیسم|نمادین]] و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====[[شعر ساده]]====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل‌وممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر می‌تواند مثل شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]]در عین سادگی، کارهای روزمره را به مسائلی ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد [[مدرن|مدرنیته]] شده است. ۱۰۰ سال نیست کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما [[صادق هدایت]] را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ [[سورئالیسم|سورئالیست]] وارد فرانسه شده است یا [[صادق چوبک]] که قطعاً جهانی است. داستان‌های [[بیژن نجد]]ی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست. باید جریان فرهنگی باشد، به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[هرمز علی‌پور]]====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
[[بیژن نجدی|پروانه محسنی آزاد]]، همسر نجدی می‌گوید که شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید: «چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای؟» در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگر هنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی [[زیبایی‌شناسیِ]] شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست، ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، آشنایی‌زدایی می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد پوری]]====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های [[شعر نو|شعر معاصر]]، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. [[موج نو|شعرِ موج]] شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و [[شعر نو|باستان‌گرایی]] [[شاملو]]وار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان [[شعر پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فیض شریفی]]====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار، ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[صادق هدایت|هدایت]] صدها قدم جلوتر از [[نیما یوشیج|نیما]]====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول‌های فرهنگ ایران‌اند. استثنائات فرهنگ ایران‌اند؛ اما واقع‌بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته‌ای است. درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت؛ ولی به‌خاطر تفکر [[مارکسیسم|مارکسیستی]] فکر می‌کرد ان‌شاءاللّه همه‌چیز درست می‌شود. هدایت تحت‌تأثیر نیچه بود و می‌فهمید که [[مدرن|مدرنیته]] هم راه به جایی نمی‌برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر [[رمانتیسم|رمانتیک]]====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در [[شعر نو|شعر معاصر]] ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او به‌جا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی [[سوررئالیسم|سوررئال]]‌بودن و دیگری، دورشدن از [[سمبولیسم|نمادگرایی]]. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها بنگرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر [[مدرن|مدرنی]] است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند [[رمانتیسم|رمانتیست‌ها]] جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین [[مدرنیسم]] را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با [[زیبایی‌شناسی]] شعر خودش بسنجیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان [[ایدئالیسم|ایدئالیسمش]] بود. این نکته را [[فروغ فرخ‌زاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[غلام‌رضا بروسان]]====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان به خود متوهم نبود. جایگاه خود را می‌دانست. متوهم‌بودن بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت. شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود؛ اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه است. نوع [[ایماژیسم|تصویرسازی‌ها]] در شعرهای وی نشان‌دهندۀ وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود. بروسان می‌دانست که تصویر فقط برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعۀ هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید که یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بی‌فاصلۀ درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، دیگر امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم ندارم؛ بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم [[کمونیسم]] و [[مارکسیسم]] نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم، نه این‌که فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعه‌شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماهه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صداي شمس لنگرودي}}&amp;lt;/ref&amp;gt; فرج سرکوهی دربارۀ &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; می‌گوید که شمس لنگرودی در این شعرها فضای ایران سرکوب‌شده، جنبش سبز، مقاومت مردمی، اندوه تلخیِ مرگ کشته‌شدگان جنبش و شخصیت فردی برخی از آنان را درونی کرده است. شمس با بازآفرینی شاعرانه، واکنش‌های روحی و تجربه‌های منفرد ذهنی و روانی شاعر و با گزارش شعری رویدادها، فضای جامعه و جنبش اخیر را در بافت و زبانی شاعرانه و در قالب تصویرهایی چندبعدی و فشرده به ساحت شعر برکشیده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندانی‌شدن در اوین در سال ۱۳۶۱ش، این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگریستن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و ازجمله شمس لنگَرودی، با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا، از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند که در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط، حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری [[مارکسیسم|مارکس]] درآمده است. می‌گویند که در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها، تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کُند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، آمریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. آمریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
علت شهرت شمس ساده‌نویسی، [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; است که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت، مؤلف، پخش از رَز&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمسم می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ش تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش [[فیض شریفی]] است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲ چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقانۀ شمس لنگَرودی را به‌انتخاب خودش گرد آورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که فیض از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر شمس، یعنی &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب [[غلام‌رضا بروسان]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیدۀ شعرهای شمس لنگرودی&#039;&#039; با گزینش علیرضا بهنام، نشر سرزمین اهورایی، چ۱، ۱۳۹۶&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11304022/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده شعرهای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۱ و ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسۀ‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱، آن را روانۀ بازار شعر و موسیقی کرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم کوشیده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم کوشیده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، که دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]] است. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران: ۱۳۷۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و دربارۀ دختربچه‌ای است به‌نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریمِ قصه تجربه‌های به‌دردبخوری به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039;، تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه:۱۳۹۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی «ج» نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: «موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی «الف» و «ج» است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: «خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. وی دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید که این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بود؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و [[سورئالیسم]] می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] [[ایماژیسم|تصویرهایی]] نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازمی‌تاباند. مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;.&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفت‌های پی‌درپی متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌ها و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ وزن‌های مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوش‌اند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش می‌کوشد از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم می‌کوشد، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039; است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب و وحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌کاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از شش سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می‌گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر [[سپید]]، نه زبان فخیم [[شاملو]]یی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ [[ایماژیسم|تصویر]] می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان [[ایماژیسم|تصویری]] دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[رئالیسم]] حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است و آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش و در هلند شروع به نوشتن این رمان می‌کند و در سال ۱۳۸۶ به‌پایان می‌برد. خود لنگَرودی دربارۀ &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; می‌گوید که نزدیک ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درآمد؛ در واقع فردی به من نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد شما بدون اینکه دربارۀ من چیزی بدانید، چرا از زندگی من نوشته‌اید؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی نویسنده را اشغال و سپس مختل می‌کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان [[رئالیسم|رئال]] است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به [[رئالیسم جادویی]] شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از [[شعر نو|شعر نوین]] ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۹ و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ [[شعر نو]] اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند، جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناسانه]] و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ [[شعر نو]] در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ [[شعر نو]] می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با آوردن نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از کامل‌آوردن شعرهای بلند در [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور تلاش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده کاری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با [[شعر نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل [[شعر نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش [[شعر نو]]، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: «روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود.» او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است. شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ نپرداختن به رباعی‌سرایان پس از نیما می‌گوید: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده‌ام و رباعی‌های این کتاب را با معیارهای [[زیبا‌یی‌شناسی|زیبا‌یی‌شناختی]] خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، [[شعر نو|شعر نوقدمایی]]؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل [[شعر نو|شعر معاصر]]، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول [[شعر نو]]، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، [[ایماژیسم|تصویری]] از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و [[شعر حزبی]].&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، [[فیض شریفی]] نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، [[فیض شریفی]] در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview ‏|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی|ناشر= بی‌بی‌سی|تاریخ انتشار= ۲۲مهر۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 ‏|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها|ناشر= توانا|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42771</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42771"/>
		<updated>2020-06-25T19:11:05Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری، تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبداللّه&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌اللّه جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی در اوین، سال ۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر و نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جوانی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود. با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با [[شعر نو]] آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش به‌نام &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به‌شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرسه‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به‌کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ هم با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میان‌بُرِ وزن عروضی و [[موسیقی شعر]] [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانۀ شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمه‌ها و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیانش پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ به این‌سو، هرچه پیش‌تر آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بسیاری از موقعیت شعر [[سمبولیسم|نمادین]] و [[سمبولیسم|سمبلیک]] فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید. سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیسم|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن از منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای نوشت با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقه‌اش به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه، نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt; به‌جز همۀ این هنرها، چندگاهی است که شمس به پهنۀ خوانندگی گام نهاده است و با همکاری آهنگسازان، چند شعر و ترانۀ خود را خوانده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ [[پست‌مدرن]]===&lt;br /&gt;
آیت‌اللّه شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکیِ من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفته‌م. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم‌و تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م‌و تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری ندیدم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟» شعرهای سعدی هم گشتم. چیزی ندیدم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م‌و تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم‌و پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم‌و جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه کجاند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت که به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم بخواندش. من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه به‌دست بیارم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعرو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان پنج یا شش شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش‌و خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند. برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازۀ کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود؛ ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت ازپیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شمارۀ پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبداللّه لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به [[شعر نو]] از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی کولی‌وار «بودلر» و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه ۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا، پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامۀ هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزی (University of Central Florida) شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت [[شعر نو|شعر معاصر]] در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع [[شعر سیاسی]] ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب‌قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران، با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با گزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ اشعار &#039;&#039;چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایتی تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب؛ گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند؛ ۶۳ ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزدیِ &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کرۀ جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شبِ‌شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت، رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگَرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش زادگاه محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش معروف به آیت‌اللّه لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال درزمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، شمس از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» را برگزید. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر کرد. این تخلص‌ها سبب شد تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای شد تا محمدتقی بعدها نام‌خانوادگی‌اش را از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند. اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری بود که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌اللّه منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس پس از چاپ چهار مجموعه‌شعر در دهۀ شصت، نزدیک به ده سال هیچ مجموعه‌شعری چاپ نکرد تا اینکه در سال آخر این دهه، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد. لنگَرودی دهۀ هفتاد را «دورۀ بازآفرینی» خود می‌داند. دوره‌ای که بیشتر کوشید بخواند و بپژوهد و بیندیشد. به‌باور خودش وقتی وارد دهۀ هشتاد شد، شمس دیگری شده بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در دهۀ هشتاد است. افزون بر این، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; نیز دیگر مجموعه‌شعرهای شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال ۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از [[مدرن|مدرنیته]] و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال [[مدرن]] بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ [[مدرنیته|مدرنیستی]] خود فاصله گرفت و دیدگاه [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی]] را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. درحقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====معنای زندگی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
آدمی بدون آرمان هیچ است. بحث در درست و غلطی آرمان نیست، در نجات‌بخشی آرمان است. زندگی به‌خودیِ‌خود معنایی ندارد و بی‌معناییِ زندگی نابودکننده است. بشر از همان اول به این راز پی برد و شروع به ساختن معنا برای زندگی کرد. اگرچه راه به جایی نبرد، به زندگی خودش معنایی خیالی بخشید و تحمل‌پذیرش کرد. مشکل وقتی پیدا شد که آرمان به ایدئولوژی بدل شد. شما می‌توانید ایدئولوژی نداشته باشید؛ اما با نداشتن آرمان باید خیلی توانا باشید که سقوط نکنید. از هر سه نوعِ این رویکردها هم شعر وجود دارد. در شعر ایران، شعرهای [[سیاوش کسرایی]] ایدئولوژیک، شعر [[احمد شاملو]] آرمانی و شعر [[نصرت رحمانی]] آرمان‌گریز است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید: «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر و‌ اثرگذاری شعر، روشنی‌بخش است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|رحمانی]] با نام شعری [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|مهرداد اوستا]]، همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گرد آورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما|نیمایی]]، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو برکنار نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزل‌های امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌از[[مدرنیسم]] است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ این‌ها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام [[زیبایی‌شناسی]] مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما [[مدرن]] نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر&#039;&#039;&#039;: علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ&#039;&#039;&#039;: گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[موسیقیِ شعر]]====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو هست، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در [[موسیقی شعر]]====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا برمی‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سر ما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیایند. می‌زنند که طیف هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] [[شعر منثور|منثور]] است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناختی]] [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بررسی [[شعر نو|شعر معاصر]]====&lt;br /&gt;
شعر ایران از اواخر [[دهۀ چهل]] رو به بحران رفت و از اواسط دهۀ پنجاه مخاطب وسیع خود را از دست داد. در آن زمان، ما با دو نوع شعر روبه‌رو بودیم: یک، «شعر شعاری» و به‌اصطلاح سیاسی که مقالات موزون سیاسی بود؛ دو، «شعر مدعی [[فرمالیسم|فرمگرایی]]» که به مخاطب عام شعر اعتنایی نمی‌کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
الان هم دو جریان شعری در فضای ادبیات ایران وجود دارد: یک، «شعر پیچیده» که شعر محافل ادبی است؛ دو، «شعر سهل‌وممتنع» که شعر مخاطب عام است. در هر دو نوع شعر هم [[شعر سیاسی]] را می‌بینیم. در این دو جریان، البته آسیب‌هایی نیز وجود دارد. در شعر پیچیده این خطر هست که شعر به هذیان تبدیل شود و در [[شعر ساده]] این خطر است که به حرف‌های معمولی و پیش‌پاافتاده نزدیک شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها [[مدرن|پیشامدرن]] است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری [[مدرن]] است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با [[فرمالیسم|فرمی]] که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[فیض شریفی]] گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و [[شعر نو]] را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به [[شعر ساده]]، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری [[شعر سیاسی]] از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به [[مدرنیسم]] رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد. سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی [[مدرن|مدرنیته]] رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما [[شعر نو]] خود را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن «حلقۀ مکتب تبریز»، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری [[سمبولیسم|نمادین]] و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====[[شعر ساده]]====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل‌وممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر می‌تواند مثل شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]]در عین سادگی، کارهای روزمره را به مسائلی ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد [[مدرن|مدرنیته]] شده است. ۱۰۰ سال نیست کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما [[صادق هدایت]] را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ [[سورئالیسم|سورئالیست]] وارد فرانسه شده است یا [[صادق چوبک]] که قطعاً جهانی است. داستان‌های [[بیژن نجد]]ی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست. باید جریان فرهنگی باشد، به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[هرمز علی‌پور]]====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
[[بیژن نجدی|پروانه محسنی آزاد]]، همسر نجدی می‌گوید که شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید: «چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای؟» در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگر هنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی [[زیبایی‌شناسیِ]] شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست، ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، آشنایی‌زدایی می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد پوری]]====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های [[شعر نو|شعر معاصر]]، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. [[موج نو|شعرِ موج]] شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و [[شعر نو|باستان‌گرایی]] [[شاملو]]وار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان [[شعر پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فیض شریفی]]====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار، ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[صادق هدایت|هدایت]] صدها قدم جلوتر از [[نیما یوشیج|نیما]]====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول‌های فرهنگ ایران‌اند. استثنائات فرهنگ ایران‌اند؛ اما واقع‌بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته‌ای است. درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت؛ ولی به‌خاطر تفکر [[مارکسیسم|مارکسیستی]] فکر می‌کرد ان‌شاءاللّه همه‌چیز درست می‌شود. هدایت تحت‌تأثیر نیچه بود و می‌فهمید که [[مدرن|مدرنیته]] هم راه به جایی نمی‌برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر [[رمانتیسم|رمانتیک]]====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در [[شعر نو|شعر معاصر]] ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او به‌جا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی [[سوررئالیسم|سوررئال]]‌بودن و دیگری، دورشدن از [[سمبولیسم|نمادگرایی]]. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها بنگرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر [[مدرن|مدرنی]] است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند [[رمانتیسم|رمانتیست‌ها]] جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین [[مدرنیسم]] را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با [[زیبایی‌شناسی]] شعر خودش بسنجیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان [[ایدئالیسم|ایدئالیسمش]] بود. این نکته را [[فروغ فرخ‌زاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[غلام‌رضا بروسان]]====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان به خود متوهم نبود. جایگاه خود را می‌دانست. متوهم‌بودن بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت. شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود؛ اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه است. نوع [[ایماژیسم|تصویرسازی‌ها]] در شعرهای وی نشان‌دهندۀ وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود. بروسان می‌دانست که تصویر فقط برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعۀ هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بی‌فاصلۀ درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، دیگر امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم ندارم؛ بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم [[کمونیسم]] و [[مارکسیسم]] نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم، نه این‌که فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعه‌شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماهه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صداي شمس لنگرودي}}&amp;lt;/ref&amp;gt; فرج سرکوهی دربارۀ &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; می‌گوید که شمس لنگرودی در این شعرها فضای ایران سرکوب‌شده، جنبش سبز، مقاومت مردمی، اندوه تلخیِ مرگ کشته‌شدگان جنبش و شخصیت فردی برخی از آنان را درونی کرده است. شمس با بازآفرینی شاعرانه، واکنش‌های روحی و تجربه‌های منفرد ذهنی و روانی شاعر و با گزارش شعری رویدادها، فضای جامعه و جنبش اخیر را در بافت و زبانی شاعرانه و در قالب تصویرهایی چندبعدی و فشرده به ساحت شعر برکشیده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندانی‌شدن در اوین در سال ۱۳۶۱ش، این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگریستن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و ازجمله شمس لنگَرودی، با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا، از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند که در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط، حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری [[مارکسیسم|مارکس]] درآمده است. می‌گویند که در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها، تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کُند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، آمریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. آمریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
علت شهرت شمس ساده‌نویسی، [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; است که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت، مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانۀ عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصلۀ سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ش تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش [[فیض شریفی]] است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲ چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقانۀ شمس لنگَرودی را به‌انتخاب خودش گرد آورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که فیض از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر شمس، یعنی &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب [[غلام‌رضا بروسان]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیدۀ شعرهای شمس لنگرودی&#039;&#039; با گزینش علیرضا بهنام، نشر سرزمین اهورایی، چ۱، ۱۳۹۶&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11304022/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده شعرهای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسۀ‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱، آن را روانۀ بازار شعر و موسیقی کرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم کوشیده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم کوشیده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، که دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]] است. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران: ۱۳۷۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و دربارۀ دختربچه‌ای است به‌نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریمِ قصه تجربه‌های به‌دردبخوری به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039;، تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه:۱۳۹۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی «ج» نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: «موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی «الف» و «ج» است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: «خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. وی دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید که این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بود؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و [[سورئالیسم]] می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] [[ایماژیسم|تصویرهایی]] نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازمی‌تاباند. مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;.&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفت‌های پی‌درپی متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌ها و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ وزن‌های مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوش‌اند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش می‌کوشد از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم می‌کوشد، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039; است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب و وحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌کاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از شش سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می‌گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر [[سپید]]، نه زبان فخیم [[شاملو]]یی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ [[ایماژیسم|تصویر]] می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان [[ایماژیسم|تصویری]] دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[رئالیسم]] حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است و آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش و در هلند شروع به نوشتن این رمان می‌کند و در سال ۱۳۸۶ به‌پایان می‌برد. خود لنگَرودی دربارۀ &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; می‌گوید که نزدیک ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درآمد؛ در واقع فردی به من نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد شما بدون اینکه دربارۀ من چیزی بدانید، چرا از زندگی من نوشته‌اید؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی نویسنده را اشغال و سپس مختل می‌کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان [[رئالیسم|رئال]] است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به [[رئالیسم جادویی]] شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از [[شعر نو|شعر نوین]] ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۹ و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ [[شعر نو]] اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند، جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناسانه]] و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ [[شعر نو]] در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ [[شعر نو]] می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با آوردن نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از کامل‌آوردن شعرهای بلند در [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور تلاش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده کاری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با [[شعر نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل [[شعر نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش [[شعر نو]]، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: «روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود.» او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است. شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ نپرداختن به رباعی‌سرایان پس از نیما می‌گوید: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده‌ام و رباعی‌های این کتاب را با معیارهای [[زیبا‌یی‌شناسی|زیبا‌یی‌شناختی]] خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، [[شعر نو|شعر نوقدمایی]]؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل [[شعر نو|شعر معاصر]]، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول [[شعر نو]]، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، [[ایماژیسم|تصویری]] از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و [[شعر حزبی]].&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، [[فیض شریفی]] نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، [[فیض شریفی]] در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview ‏|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی|ناشر= بی‌بی‌سی|تاریخ انتشار= ۲۲مهر۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 ‏|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها|ناشر= توانا|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42770</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42770"/>
		<updated>2020-06-22T12:40:33Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جوانی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود و با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با [[شعر نو]] آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش با نام رفتار تشنگی، به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرس‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میانبُر میان وزن عروضی و [[موسیقی شعر]] [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانه شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمات و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیان شاعر پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ش به این‌سو، هرچه پیش آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بساری از موقعیت شعر [[سمبولیسم|نمادین]] و [[سمبولیسم|سمبلیک]] فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید و سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیسم|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس، شخصیتی چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران  معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای نوشت با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقۀ شمس به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt; به‌جز همۀ این هنرها، شمس چندگاهی است که به پهنۀ خوانندگی گام گذارده است و  با همکاری آهنگسازان، چند شعر و ترانۀ خود را خوانده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ [[پست‌مدرن]]===&lt;br /&gt;
آیت‌الله شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم‌و تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م‌و تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟» شعرهای سعدی هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م‌و تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم‌و پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم‌و جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجاند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت که به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم بخواندش. من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه به‌دست بیارم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعرو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان پنج یا شش شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش‌و خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند. برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت از پیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شماره پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به [[شعر نو]] از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی کولی‌وار بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه ۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت [[شعر نو|شعر معاصر]] در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع [[شعر سیاسی]] ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; باگزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:  &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب، نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب؛ گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزد &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کره جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ  &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، شمس از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس پس از چاپ چهار مجموعۀ شعر در دهه شصت، نزدیک به ده سال هیچ مجموعۀ شعری را به‌چاپ نرساند. تا اینکه در سال آخر این دهه &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد. لنگَرودی دهۀ هفتاد را «دوره بازآفرینی» خود می‌داند. دوره‌ای که بیشتر کوشید بخواند و بپژوهد و بیندیشد. به باور خودش وقتی وارد دهۀ هشتاد شد، شمس دیگری شده بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در دهۀ هشتاد است. افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران، ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از [[مدرن|مدرنیته]] و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال [[مدرن]] بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ [[مدرنیته|مدرنیستی]] خود فاصله گرفت و دیدگاه [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی]] را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====معنای زندگی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
آدمی بدون آرمان هیچ است. بحث در درست و غلطی آرمان نیست، در نجات‌بخشی آرمان است. زندگی به‌خودی خود معنایی ندارد و بی‌معنایی زندگی نابودکننده است. بشر از همان اول به این راز پی برد و شروع به ساختن معنا برای زندگی کرد. اگرچه راه به جایی نبرد، به زندگی خودش معنایی خیالی بخشید و تحمل‌پذیرش کرد. مشکل وقتی پیدا شد که آرمان به ایدئولوژی بدل شد. شما می‌توانید ایدئولوژی نداشته باشید؛ اما با نداشتن آرمان باید خیلی توانا باشید که سقوط نکنید. از هر سه نوع این رویکردها هم شعر وجود دارد. در شعر ایران، شعرهای [[سیاوش کسرایی]] ایدئولوژیک، [[احمد شاملو]] آرمانی و شعر [[نصرت رحمانی]] آرمان‌گریز بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی و‌رنج است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر و‌ اثرگذاری شعر، روشنی‌بخش است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|رحمانی]] با نام شعری [[محمدرضا رحمانی یاراحمدی|مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما|نیمایی]]، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو برکنار نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزل‌های امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌از[[مدرنیسم]] است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ این‌ها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام [[زیبایی‌شناسی]] مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما [[مدرن]] نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست، در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[موسیقیِ شعر]]====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در [[موسیقی شعر]]====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] [[شعر منثور|منثور]] است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناختی]] [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بررسی [[شعر نو|شعر معاصر]]====&lt;br /&gt;
شعر ایران از اواخر [[دهۀ چهل]] رو به بحران رفت و از اواسط دهۀ پنجاه مخاطب وسیع خود را از دست داد. در آن زمان، ما با دو نوع شعر روبه‌رو بودیم. یک، «شعر شعاری» و به اصطلاح سیاسی که مقالات موزون سیاسی بود. دو، «شعر مدعی [[فرمالیسم|فرمگرایی]]» که به مخاطب عام شعر اعتنایی نداشت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
الان دو جریان شعری در فضای ادبیات ایران وجود دارد. یکی «شعر پیچیده» که شعر محافل ادبی است. دومی «شعر سهل و ممتنع» که شعر مخاطب عام است. در هر دو نوع شعر هم [[شعر سیاسی]] را می‌بینیم. در این دو جریان البته آسیب‌هایی نیز وجود دارد. برای شعر پیچیده این خطر است که به هذیان تبدیل شود و برای [[شعر ساده]] این خطر است که به حرف‌های معمولی و پیش‌پاافتاده نزدیک شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها [[مدرن|پیشامدرن]] است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری [[مدرن]] است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با [[فرمالیسم|فرمی]] که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[فیض شریفی]] گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و [[شعر نو]] را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به [[شعر ساده]]، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری [[شعر سیاسی]] از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به [[مدرنیسم]] رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی [[مدرن|مدرنیته]] رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما [[شعر نو]]اش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری [[سمبولیسم|نمادین]] و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====[[شعر ساده]]====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل و ممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر توانایی آن را دارد که در عین سادگی، کارهای روزمره را چون شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]] به مسائل ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد [[مدرن|مدرنیته]] شده است. ۱۰۰ سال نیست که کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما [[صادق هدایت]] را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ [[سورئالیسم|سورئالیست]] وارد فرانسه شده است یا [[صادق چوبک]] که قطعاً جهانی است. داستان‌های [[بیژن نجد]]ی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====[[هرمز علی‌پور]]====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====[[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
[[بیژن نجدی|پروانه محسنی آزاد]]، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای. در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی [[زیبایی‌شناسیِ]] شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، آشنایی‌زدایی می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد پوری]]====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های [[شعر نو|شعر معاصر]]، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. [[موج نو|شعرِ موج]] شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و [[شعر نو|باستان‌گرایی]] [[شاملو]]وار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان [[شعر پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فیض شریفی]]====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[صادق هدایت|هدایت]] صدها قدم جلوتر از [[نیما یوشیج|نیما]]====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران‌اند، استثنائات فرهنگ ایران‌اند؛ اما واقع‌بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته‌ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت؛ ولی به‌خاطر تفکر [[مارکسیسم|مارکسیستی]] فکر می‌کرد انشاءالله همه‌چیز درست می‌شود. هدایت تحت تأثیر نیچه بود و می‌فهمید که [[مدرن|مدرنیته]] هم راه به‌جایی نمی‌برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر [[رمانتیسم|رمانتیک]]====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در [[شعر نو|شعر معاصر]] ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی [[سوررئالیسم|سوررئال]]‌بودن و دیگری، دورشدن از [[سمبولیسم|نمادگرایی]]. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رواید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها بنگرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر [[مدرن|مدرنی]] است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند [[رمانتیسم|رمانتیست‌ها]] جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین [[مدرنیسم]] را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با [[زیبایی‌شناسی]] شعر خودش بسنجیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان [[ایدئالیسم|ایدئالیسمش]] بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[غلام‌رضا بروسان]]====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم‌بودن بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود؛ اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه است. نوع [[ایماژیسم|تصویرسازی‌ها]] در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود. بروسان می‌دانست که تصویر فقط برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بی‌فاصلۀ درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم [[کمونیسم]] و [[مارکسیسم]] نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعۀ شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماهه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صداي شمس لنگرودي}}&amp;lt;/ref&amp;gt; فرج سرکوهی دربارۀ &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; می‌گوید که شمس لنگرودی در این شعرها فضای ایران سرکوب‌شده، جنبش سبز، مقاومت مردمی، اندوه تلخیِ مرگ کشته‌شدگان جنبش و شخصیت فردی برخی از آنان را درونی کرده است. شمس با بازآفرینی شاعرانه واکنش‌های روحی و تجربه‌های منفرد ذهنی و روانی شاعر و با گزارش شعری رویدادها، فضای جامعه و جنبش اخیر را در بافت و زبانی شاعرانه و در قالب تصویرهایی چندبعدی و فشرده به ساحت شعر برکشیده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال ۱۳۶۱ش این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگریستن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و از جمله شمس لنگرودی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری [[مارکسیسم|مارکس]] درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کُند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
ساده‌نویسی، [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش [[فیض شریفی]] است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگَرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; گزیدۀ شعرها با انتخاب [[غلام‌رضا بروسان]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده شعرهای شمس لنگرودی&#039;&#039; با گزینش علیرضا بهنام، نشر سرزمین اهورایی، چ۱، ۱۳۹۶&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11304022/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده شعرهای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم کوشیده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم کوشیده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸.{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و درباره دختربچه‌ای است به نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریم در این قصه چندین تجربه به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. وی دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید که این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بود؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و [[سورئالیسم]] می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] [[ایماژیسم|تصویرهایی]] نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازمی‌تاباند. مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;.&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفت‌های پی‌درپی متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌ها و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ وزن‌های مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوش‌اند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش می‌کوشد از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم می‌کوشد، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039; است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب و وحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌کاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و [[ایماژیسم|تصویرپردازی]] به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از شش سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می‌گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر [[سپید]]، نه زبان فخیم [[شاملو]]یی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ [[ایماژیسم|تصویر]] می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان [[ایماژیسم|تصویری]] دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} [[رئالیسم]] حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است و آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش و در هلند شروع به نوشتن این رمان می‌کند و در سال ۱۳۸۶ به‌پایان می‌برد. خود لنگَرودی دربارۀ &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; می‌گوید که نزدیک ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درآمد؛ در واقع فردی به من نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد شما بدون اینکه دربارۀ من چیزی بدانید، چرا از زندگی من نوشته‌اید؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی نویسنده را اشغال و سپس  مختل می‌کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان [[رئالیسم|رئال]] است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به [[رئالیسم جادویی]] شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از [[شعر نو|شعر نوین]] ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۹ و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ [[شعر نو]] اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند، جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل [[زیبایی‌شناسی|زیبایی‌شناسانه]] و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ [[شعر نو]] در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ [[شعر نو]] می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با آوردن نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از کامل‌آوردن شعرهای بلند در [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور تلاش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده کاری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با [[شعر نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل [[شعر نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش [[شعر نو]]، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: «روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود.» او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است. شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ نپرداختن به رباعی‌سرایان پس از نیما می‌گوید: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده‌ام و رباعی‌های این کتاب را با معیارهای [[زیبا‌یی‌شناسی|زیبا‌یی‌شناختی]] خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، [[شعر نو|شعر نوقدمایی]]؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل [[شعر نو|شعر معاصر]]، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول [[شعر نو]]، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، [[ایماژیسم|تصویری]] از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و [[شعر حزبی]].&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، [[فیض شریفی]] نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، [[فیض شریفی]] در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار=  ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/search/book/author-487047/keyword-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/recent-0/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A2%D9%88%D8%B1%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%AA%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview ‏|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی|ناشر= بی‌بی‌سی|تاریخ انتشار= ۲۲مهر۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 ‏|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها|ناشر= توانا|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42767</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42767"/>
		<updated>2020-06-21T08:07:46Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جوانی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود و با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با شعر نو آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش با نام رفتار تشنگی، به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرس‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میانبُر میان وزن عروضی و موسیقی شعر [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانه شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمات و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیان شاعر پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ش به این‌سو، هرچه پیش آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بساری از موقعیت شعر نمادین و سمبلیک فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید و سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیست|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس، شخصیتی چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران  معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای نوشت با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقۀ شمس به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt; به‌جز همۀ این هنرها، شمس چندگاهی است که به پهنۀ خوانندگی گام گذارده است و  با همکاری آهنگسازان، چند شعر و ترانۀ خود را خوانده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
آیت‌الله شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان [[پست‌مدرن]]‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
&#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛ &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛ &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛ &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛ &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت از پیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛ &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛ &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شماره پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛ &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی؛ &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛ &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; باگزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:  &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب، نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزد &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کره جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ  &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترانه‌سراکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;الون‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس پس از چاپ چهار مجموعۀ شعر در دهه شصت، نزدیک به ده سال هیچ مجموعۀ شعری را به‌چاپ نرساند. تا اینکه در سال آخر این دهه &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را به انتشار رساند. لنگَرودی دهۀ هفتاد را «دوره بازآفرینی» خود می‌داند. دوره‌ای که بیشتر کوشید بخواند و بپژوهد و بیندیشد. به باور خودش وقتی وارد دهۀ هشتاد شد، شمس دیگری شده بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در این دهۀ هشتاد است. افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران، ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیته و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفت و دیدگاه پست‌مدرنیستی را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ [[پست‌مدرن]] دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====معنای زندگی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
آدمی بدون آرمان هیچ است. بحث در درست و غلطی آرمان نیست، در نجات‌بخشی آرمان است. زندگی به‌خودی خود معنایی ندارد و بی‌معنایی زندگی نابودکننده است. بشر از همان اول به این راز پی برد و شروع به ساختن معنا برای زندگی کرد. اگرچه راه به جایی نبرد؛ اما به زندگی خودش معنایی خیالی بخشید و تحمل‌پذیرش کرد. مشکل وقتی پیدا شد که آرمان به ایدئولوژی بدل شد. شما می‌توانید ایدئولوژی نداشته باشید؛ اما با نداشتن آرمان باید خیلی توانا باشید که سقوط نکنید. از هر سه نوع این رویکردها هم شعر وجود دارد. در شعر ایران، شعرهای سیاوش کسرایی ایدئولوژیک، احمد شاملو آرمانی و شعر نصرت رحمانی آرمان‌گریز بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی و‌رنج است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر و‌ اثرگذاری شعر، روشنی‌بخش است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما]]یی، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بررسی شعر معاصر====&lt;br /&gt;
شعر ایران از اواخر دهۀ چهل رو به بحران رفت و از اواسط دهۀ پنجاه مخاطب وسیع خود را از دست داد. در آن زمان، ما با دو نوع شعر روبه‌رو بودیم. یک، «شعر شعاری» و به اصطلاح سیاسی که مقالات موزون سیاسی بود. دو، «شعر مدعی فرمگرایی» که به مخاطب عام شعر اعتنایی نداشت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
الان دو جریان شعری در فضای ادبیات ایران وجود دارد. یکی «شعر پیچیده» که شعر محافل ادبی است. دومی «شعر سهل و ممتنع» که شعر مخاطب عام است. در هر دو نوع شعر هم شعر سیاسی را می‌بینیم. در این دو جریان البته آسیب‌هایی نیز وجود دارد. برای شعر پیچیده این خطر است که به هذیان تبدیل شود و برای شعر ساده این خطر است که به حرف‌های معمولی و پیش‌پاافتاده نزدیک شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;همدل‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها پیشامدرن است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری مدرن است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با فرمی که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما شعر [[نو]]اش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====شعر ساده====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل و ممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر توانایی آن را دارد که در عین سادگی، کارهای روزمره را چون شعر فروغ به مسائل ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد مدرنیته شده است. ۱۰۰ سال نیست که کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما صادق هدایت را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ سورئالیست وارد فرانسه شده است یا صادق چوبک که قطعاً جهانی است. داستان‌های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای. در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر [[پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعۀ شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماهه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صداي شمس لنگرودي}}&amp;lt;/ref&amp;gt; فرج سرکوهی دربارۀ &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; می‌گوید که شمس لنگرودی در این شعرها فضای ایران سرکوب‌شده، جنبش سبز، مقاومت مردمی، اندوه تلخیِ مرگ کشته‌شدگان جنبش و شخصیت فردی برخی از آنان را درونی کرده است. شمس با بازآفرینی شاعرانه واکنش‌های روحی و تجربه‌های منفرد ذهنی و روانی شاعر و با گزارش شعری رویدادها، فضای جامعه و جنبش اخیر را در بافت و زبانی شاعرانه و در قالب تصویرهایی چندبعدی و فشرده به ساحت شعر برکشیده است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;پرکارکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگریستن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و از جمله شمس لنگرودی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
ساده‌نویسی، تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگَرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده شعرهای شمس لنگرودی&#039;&#039; با گزینش علیرضا بهنام، نشر سرزمین اهورایی، چ۱، ۱۳۹۶&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11304022/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%A7%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A8%DB%8C%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= تا شادمانه مرا ببینند؛ گزیده شعرهای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸.{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و درباره دختربچه‌ای است به نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریم در این قصه چندین تجربه به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. وی دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید که این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بود؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازمی‌تاباند. مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;.&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفت‌های پی‌درپی متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌ها و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ وزن‌های مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوش‌اند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039; است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب و وحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌کاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ تصویر می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است و آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش و در هلند شروع به نوشتن این رمان می‌کند و در سال ۱۳۸۶ به‌پایان می‌برد. خود لنگَرودی دربارۀ &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; می‌گوید که نزدیک ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درآمد؛ در واقع فردی به من نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد شما بدون اینکه دربارۀ من چیزی بدانید، چرا از زندگی من نوشته‌اید؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی نویسنده را اشغال و سپس  مختل می‌کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار=  ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bbc.com/persian/arts/2011/10/111014_l41_book_shams_langaroodi_interview ‏|عنوان= مخاطب، شعر همدلانه می‌خواهد؛ گفت‌وگویی با شمس لنگرودی|ناشر= بی‌بی‌سی|تاریخ انتشار= ۲۲مهر۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹اد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://tavaana.org/fa/content/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7 ‏|عنوان= شمس لنگرودی؛ شاعر عاشقانه‌ها و مرثیه‌ها|ناشر= توانا|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱تیر۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42766</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42766"/>
		<updated>2020-06-20T13:08:50Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جوانی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود و با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با شعر نو آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش با نام رفتار تشنگی، به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرس‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میانبُر میان وزن عروضی و موسیقی شعر [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانه شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمات و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیان شاعر پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ش به این‌سو، هرچه پیش آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بساری از موقعیت شعر نمادین و سمبلیک فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید و سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیست|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس، شخصیتی چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران  معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; نوشت.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقۀ شمس به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
آیت‌الله شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان [[پست‌مدرن]]‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
&#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛ &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛ &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛ &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛ &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت از پیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛ &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛ &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شماره پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛ &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی؛ &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛ &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب قصۀ &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; باگزینش بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/print/8708-11085/%DA%86%D9%88%D9%BE%D8%A7%D9%86%D9%8A-%D8%B3%D8%A7%D9%8A%D9%87-%D9%87%D8%A7-%DA%AF%D8%B2%D9%8A%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%D9%8A-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان= &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; گزیده‌ای از شعرهای شمس منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار اینترنتی &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1601447/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%DB%8C%DA%86-%DA%A9%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D9%81%D8%B1%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%86-%D9%86%DA%AF%D9%81%D8%AA-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= هیچ‌کس از فردایش با من نگفت: گزیدۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:  &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب، نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزد &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کره جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ  &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ [[رضا علامه‌زاده]]، [[نسیم خاکسار]]، [[بتول عزیزپور]]، [[فریدون فریاد]] و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt; از آثار منتشرشدۀ او در این دهۀ هشتاد است. افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران، ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیته و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه شمس خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفت و دیدگاه پست‌مدرنیستی را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ [[پست‌مدرن]] دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی و‌رنج است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر و‌ اثرگذاری شعر، روشنی‌بخش است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند [[غزل پست‌مدرن]]، غزل [[نیما]]یی، [[غزل نو]] و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ [[پست‌مدرن]] بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها پیشامدرن است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید که «من مدرنم»؛ اما تفکرش تفکری مدرن است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با فرمی که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در واکنش به سخن شمس پاسخ داد:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین نوشت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در اوضاع آشفتۀ پایان دورۀ قاجار، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. او همۀ روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما شعر [[نو]]اش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغاز کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====شعر ساده====&lt;br /&gt;
شعر باید مانند شعرهای سعدی سهل و ممتنع باشد و مثل موسیقی با مخاطب ارتباط قلبی برقرار کند. شعر توانایی آن را دارد که در عین سادگی، کارهای روزمره را چون شعر فروغ به مسائل ازلی و ابدی تبدیل کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد مدرنیته شده است. ۱۰۰ سال نیست که کت‌شلوار می‌پوشیم. نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم با آن‌هایی مقایسه شویم که ۴۰۰ سال است مظهر مدرنیته‌اند. بااین‌حال، ما صادق هدایت را داریم که وقتی وارد فرانسه می‌شود، می‌گویند بزرگ‌ترین نویسندۀ سورئالیست وارد فرانسه شده است یا صادق چوبک که قطعاً جهانی است. داستان‌های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی‌شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به‌ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، قصه‌نویسی، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر، خوانندگی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
کارنامۀ شمس بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر شمس.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید چرا تاکنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای. در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می‌کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر [[پست‌مدرن]] به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است که شمس کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی شاعرانه====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال ۱۳۶۱ش دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۸۸ سرود. شمس با انتشار اینترنتی این مجموعۀ شعر که نخستین شعر آن به‌یاد نداآقاسلطان است، فضای جنبش اعتراضی ۱۳۸۸ را تصویر می‌کند. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش فقط اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://azizi61.wordpress.com/2009/06/16/langroodi-sher/|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماهه (برای ندا آقاسلطان) شعر و صداي شمس لنگرودي}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا ضد ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی و از جمله شمس لنگرودی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
ساده‌نویسی، تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز، نقیضه‌پردازی در شعر و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند. گذشته از این‌ها، بازیگری در چند فیلم و به‌تازگی، خوانندگیِ چند ترانه سبب شهرت شمس شده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039;، اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸ش&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تیرکده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیاست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
=====گزیده‌ها=====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039;، گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فرداکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039;، گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چوپان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸.{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب‌قصه‌ای است برای گروه سنی «ج» و درباره دختربچه‌ای است به نام مریم. این دختربچه راه خانه‌شان را گم می‌کند و با حیوانات و پدیده‌های طبیعی روبه‌رو می‌شود. در پایان، مریم در این قصه چندین تجربه به‌دست می‌آورد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1163831/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D9%85-%D8%B4%D8%AF/|عنوان= شبی که مریم گم شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. وی دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید که این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بود؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای [[پست‌مدرن|پست‌مدرنیستی‌اش]] تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ و نیستی فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039; است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب و وحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌کاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ تصویر می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است و آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش و در هلند شروع به نوشتن این رمان می‌کند و در سال ۱۳۸۶ به‌پایان می‌برد. خود لنگَرودی دربارۀ &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; می‌گوید که نزدیک ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درآمد؛ در واقع فردی به من نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد شما بدون اینکه دربارۀ من چیزی بدانید، چرا از زندگی من نوشته‌اید؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی نویسنده را اشغال و سپس  مختل می‌کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگَرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار=  ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97090301023/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%B3%D9%87%D9%84-%D9%88-%D9%85%D9%85%D8%AA%D9%86%D8%B9-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شعر باید سهل و ممتنع باشد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۳آذر۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/230 ‏|عنوان= ۲۲ مرثیه در تیرماه منتشر شد|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۱۷تیر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-64/584530-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= انتشار برگزیده اشعار شمس لنگرودی|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۵آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید = ۳۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42765</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42765"/>
		<updated>2020-06-19T12:56:46Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار، بازیگر و خواننده است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جوانی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود و با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با شعر نو آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش با نام رفتار تشنگی، به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرس‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میانبُر میان وزن عروضی و موسیقی شعر [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانه شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمات و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیان شاعر پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ش به این‌سو، هرچه پیش آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بساری از موقعیت شعر نمادین و سمبلیک فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید و سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیست|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس، شخصیتی چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران  معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; نوشت.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقۀ شمس به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
آیت‌الله شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===کتاب‌های محبوب شمس===&lt;br /&gt;
&#039;&#039;پدرو پارامو&#039;&#039; اثر خوان رولفو، ترجمۀ احمد گلشیری؛ &#039;&#039;مرگ آرتیمو کروز&#039;&#039; نوشتۀ کارلوس فوئنتس، ترجمۀ مهدی سحابی؛ &#039;&#039;صد سال تنهایی&#039;&#039; نوشتۀ گابریل گارسیا مارکز با دو ترجمه: کیومرث پارسای و بهمن فرزانه؛ &#039;&#039;بیگانه&#039;&#039; نوشتۀ آلبر کامو با ترجمۀ جلال‌الدین اعلم؛ &#039;&#039;وقایع‌نگاری یک جنایت از پیش اعلام‌شده&#039;&#039; از گابریل گارسیا مارکز با ترجمۀ ایرج زهری؛ &#039;&#039;خشم و هیاهو&#039;&#039; نوشتۀ ویلیام فاکنر و ترجمۀ صالح حسینی؛ &#039;&#039;سلاخ‌خانۀ شماره پنج&#039;&#039; اثر کورت ونه‌گوت با ترجمۀ علی‌اصغر بهرامی؛ &#039;&#039;جای خالی سلوچ&#039;&#039; نوشتۀ محمود دولت‌آبادی؛ &#039;&#039;جنایت و مکافات&#039;&#039; از فئودور داستایوفسکی با ترجمۀ مهری آهی؛ &#039;&#039;آخرین انار دنیا&#039;&#039; نوشتۀ بختیار علی و ترجمۀ آرش سنجابی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7-15/|عنوان= شمس لنگرودی ( شعر زمان ما ۱۵)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت «نشان سپاس گوهران» از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:  &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب، نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; در نیماژ؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039; در نشر چشمه؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11044440/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87-%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1/|عنوان= منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر}}&amp;lt;/ref&amp;gt; سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;؛ بستری‌شدن در بیمارستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt; مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزد &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کره جنوبی؛&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در کنسرت &#039;&#039;ساکن روان&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۹&#039;&#039;&#039;: خوانندگی آهنگ  &#039;&#039;نوروز منی تو&#039;&#039; با آهنگ‌سازی پیمان خازن؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آهنگ &#039;&#039;اَلون&#039;&#039; با گویش لنگرودی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicefars.ir/alvan/|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران، ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفت و دیدگاه پست‌مدرنیستی را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی و‌رنج است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر و‌ اثرگذاری شعر، روشنی‌بخش است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ پست‌مدرن بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها پیشامدرن است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید: &amp;quot;من مدرنم&amp;quot;؛ اما تفکرش تفکری مدرن است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با فرمی که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در پاسخ گفت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. درنهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما شعر [[نو]]اش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران ۱۰۰ سال نیست که وارد مدرنیته شده. ۱۰۰ سال نیست کهت کت و شلوار می پوشیم. نمی توانیم انتظار داشته باشیم با آنهایی که 400 سال است مظهر مدرنیته اند، مقایسه شویم. با این حال، ما صادق هدایت داریم که وقتی وارد فرانسه می شود، می گویند بزرگ ترین نویسنده سورئالیست وارد فرانسه شده است. یا صادق چوبک که قطعا جهانی است. داستان های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید چرا تا کنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای. در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازمی‌تاباند و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمس لنگَرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومۀ بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;منظوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸.&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی‌نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به‌شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;از دیگران شنیدن و از خود گفتن&#039;&#039; مجموعه‌مقالاتی است که شمس در حال جمع‌وجورکردن آن است؛ اما هنوز خبری از این کتاب نیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. وی دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید که این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بود؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون اصلاحیه‌ای، درنهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; دربرگیرندۀ سه دفتر شعر با نام‌های &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039; است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب و وحشت دهۀ شصت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;چاک‌چاک‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌کاک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ تصویر می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است و آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس در سال ۱۳۷۶ش و در هلند شروع به نوشتن این رمان می‌کند و در سال ۱۳۸۶ به‌پایان می‌برد. خود لنگَرودی دربارۀ &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; می‌گوید که نزدیک ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درآمد؛ در واقع فردی به من نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد شما بدون اینکه دربارۀ من چیزی بدانید، چرا از زندگی من نوشته‌اید؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی نویسنده را اشغال و سپس  مختل می‌کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگَرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار=  ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۶۸۰۱-۶۴-۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/34 ‏|عنوان= قصیدۀ لبخند چاک‌چاک|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/20 ‏|عنوان= کتاب‌های در دست انتشار|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/99010401580/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B9%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%D8%AF%DB%8C%D9%88 ‏|عنوان= انتشار آهنگ عیدانه شمس لنگرودی + ویدیو|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴فروردین۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicefars.ir/alvan/ ‏|عنوان= «الون» با صدای شمس لنگرودی منتشر شد|ناشر= موسیقی فارس|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۹۹|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.ilna.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-6/602550-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DA%A9%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 ‏|عنوان= اولین برنامه«موسیقی تجربه» با شعرخوانی شمس لنگرودی در کنسرت «ساکن روان» برگزار شد.|ناشر=ایلنا|تاریخ انتشار= ۱۹اسفند۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92091107313/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%A8%D9%88%D8%A8-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان= کتاب‌های محبوب شمس لنگرودی|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۱آذر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/2829863-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان= شمس لنگرودی بستری شد|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۳۱شهریور۱۳۹۳|تاریخ بازدید = ۳۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42764</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42764"/>
		<updated>2020-06-18T13:34:21Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار و بازیگر است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جوانی به شعر و شاعری علاقه‌مند بود و با پیروی از [[فریدون تولَّلی]] و [[نادر نادرپور|نادرپور]] و [[سیاوش کسرایی]] با شعر نو آشنا شد. در ۲۱‌سالگی با نخستین دفتر شعرش با نام رفتار تشنگی، به عرصۀ شاعری پا گذاشت. در ۱۳۴۹ش وی را در مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت پذیرفتند. در همین اوقات با شعر [[احمد شاملو]] آشنا شد. مدتی به شیوهٔ شاملو شعر سرود. در سال ۱۳۵۰ با شعرهای بودلر و در ۱۳۵۳ با شعر لورکا آشنا شد و دریچه‌ای تازه برای ارتباط با ادبیات جهان یافت. شمس در سال ۱۳۵۲ در مدرس‌های رشت تدریس کرد. سپس به تهران آمد و در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به کار مشغول شد. در سال ۱۳۵۸ با فرزانه داوری ازدواج کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/507773639542414523706009558438666641818535294/&lt;br /&gt;
|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی مثل شاعران پیشین خود با شعر کهن شروع کرد. سپس به [[شعر نیمایی]] و [[سپید]] رسید. شعر شمس راه میانبُر میان وزن عروضی و موسیقی شعر [[فروغ فرخ‌زاد]] و شعر شاملو است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt; شمس شاعری به‌شکل مخروطی سروته است. در جوانی از حال‌وهوای پیری سروده است و در سنین پختگی، از جوانی و شیفتگی و عشق می‌گوید. هرچه شمس پخته‌تر می‌شود، از شور زندگی بیشتر می‌سراید و شعرهایش معصومانه‌تر و تغزلی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; یکی از شاخصه‌ها و شگردهای اشعار شمس رجعت‌دادن زبان به خاستگاه اسطوره و باستان‌گرایی است. این زبان گاهی در لحن حماسی و تهاجمی و مقتدرانه شاعر ظهور می‌کند و گاهی با کلمات و ترکیب‌های تصویری و زمانی در نحوۀ بیان شاعر پدیدار می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;لیدکده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ش به این‌سو، هرچه پیش آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بساری از موقعیت شعر نمادین و سمبلیک فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید و سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های [[پست‌مدرنیست|پست‌مدرنیستی]] رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس، شخصیتی چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران  معاصر زبان فارسی نوشت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt; همچنین با بهره‌بردن منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; نوشت.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقۀ شمس به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
آیت‌الله شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:  &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب، نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه &amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; در نیماژ&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزد &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کره جنوبی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران، ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفت و دیدگاه پست‌مدرنیستی را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====اندوه‌گریزی شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی شخصیتی اندوه‌گریز است. شعرهای شمس اگرچه لبریز از اندوه و تنهایی و‌رنج است، هیچ‌گاه در ستایش رنج و‌اندوه نیست. وقتی می‌گوید «جز روزگار من، همه‌چیز را سفید کرده برف»، تصویر و‌ اثرگذاری شعر، روشنی‌بخش است؛ در واقع، احساس تاریکی درون را با تصویر و واژهایی روشن می‌نمایاند. شمس واژه‌ها را به‌گونه‌ای می‌چیند که در گریز از اندوه باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۹۲|ک= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۰و۱۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ پست‌مدرن بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها پیشامدرن است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید: &amp;quot;من مدرنم&amp;quot;؛ اما تفکرش تفکری مدرن است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با فرمی که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در پاسخ گفت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. درنهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما شعر [[نو]]اش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران 100 سال نیست که وارد مدرنیته شده. 100 سال نیست کهت کت و شلوار می پوشیم. نمی توانیم انتظار داشته باشیم با آنهایی که 400 سال است مظهر مدرنیته اند، مقایسه شویم. با این حال، ما صادق هدایت داریم که وقتی وارد فرانسه می شود، می گویند بزرگ ترین نویسنده سورئالیست وارد فرانسه شده است. یا صادق چوبک که قطعا جهانی است. داستان های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید چرا تا کنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای. در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمس لنگَرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸.&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سینماکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در ۲۲‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====کتابی سانسورشده====&lt;br /&gt;
رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; دومین رمان شمس است. وی دربارۀ سانسور این کتاب می‌گوید که این رمان از تابستان ۱۳۸۶ش در ادارۀ کتاب وزارت ارشاد در انتظار کسب مجوز نشر بود؛ اما پس از چهار بار بررسی، بدون اصلاحیه‌ای، در نهایت اعلام کردند که این اثر نمی‌تواند چاپ و منتشر شود؛ البته بعید می‌دانم آنجا کسی صلاحیت بررسی آثار ما را داشته باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ تصویر می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این کتاب دومین رمان شمس است و آن را پس از &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشته است. شمس این رمان را سال ۱۳۷۶ش در هلند نوشته است. خود لنگَرودی دربارۀ این رمان می‌گوید که نزدیک ده سال آرام‌آرام روی این اثر کار کردم. داستان این‌طور شروع می‌شود که سه روز پس از انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; زنگ در خانه‌ام به صدا درآمد؛ در واقع فردی به من نویسنده مراجعه می‌کند و می‌گوید شخصیت داستانم است و از من می‌پرسد شما بدون اینکه دربارۀ من چیزی بدانید، چرا از زندگی من نوشته‌اید؟ این آدم‌ها یکی‌یکی زیاد می‌شوند و تمام زندگی نویسنده را اشغال و سپس  مختل می‌کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکست‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/1868768|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد اثرها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;گذشته‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگَرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار=  ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= محمدتقی|عنوان= حکایت دریاست زندگی؛ گزینۀ اشعار محمدتقی شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر= نیماژ|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸ـ۶۰۰ـ۶۸۰۱ـ۶۴ـ۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx?Type=Title|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/news/1393/24910/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AC%D8%A7-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF/|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
{{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/1868768 ‏|عنوان= اعتراض شمس لنگرودی به غیرقابل چاپ شدن رمانش|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۶خرداد۱۳۸۸ |تاریخ بازدید = ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42763</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42763"/>
		<updated>2020-06-17T12:43:45Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگَرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودی-به-خاک-سپرده-شد|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار و بازیگر است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شاعری است که با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد. سپس با خواندن شعری از فریدون تولَّلی و نادر نادرپور، از سبک سنتی جدا شد و به شعر نو روی آورد. شمس در دهۀ پنجاه با چاپ دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; به‌صورت حرفه‌ای در دنیای شعر قدم نهاد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر شمس از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه، با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه شد و از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن ‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری شمس رخ داد. اندیشۀ شعری شمس، پیش‌ازاین دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ش به این سو، هرچه پیش آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بساری از موقعیت شعر نمادین و سمبلیک فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید و سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های پست‌مدرنیستی رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس، شخصیتی چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران  معاصر زبان فارسی نوشت. همچنین با بهره‌بردن منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای با عنوان [[ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد]] برای ایشان نوشت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقۀ شمس به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
آیت‌الله شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگَرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از کلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۴&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/140407/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%87%D8%AA%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7/|عنوان= در مهتابی دنیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده؛ کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی و شمس لنگَرودی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1385753/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D9%88%D9%81%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%85-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D9%87%D8%B4%D8%AA-%D8%AF%D9%81%D8%AA%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینۀ هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ دو مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:  &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1673228/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D8%B3%D9%85-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%88/|عنوان= رسم کردن دست‌های تو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1733334/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D9%81-%D8%B3%D8%B1%D8%AE-%D8%A8%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%AF/|عنوان= روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ مجموعه‌شعر &#039;&#039;شب، نقاب عمومی است&#039;&#039; در نگاه &amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1760998/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%A8-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA/|عنوان= شب، نقاب عمومی است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1740566/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B1%D9%88%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%88-%DA%AF%D8%B1%D8%A8%D9%87/|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  https://www.gisoom.com/book/11017207/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= آوازهای فرشتۀ بی‌بال (مجموعه‌شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1943569/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%AF%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%D9%85-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1/|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039; نشر کتاب&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; در نیماژ&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968723/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AD%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان= حکایت دریاست زندگی: گزینۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1944110/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%85-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-63-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87/|عنوان= و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزد &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کره جنوبی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران، ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفت و دیدگاه پست‌مدرنیستی را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ پست‌مدرن بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها پیشامدرن است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید: &amp;quot;من مدرنم&amp;quot;؛ اما تفکرش تفکری مدرن است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با فرمی که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در پاسخ گفت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. درنهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما شعر [[نو]]اش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران 100 سال نیست که وارد مدرنیته شده. 100 سال نیست کهت کت و شلوار می پوشیم. نمی توانیم انتظار داشته باشیم با آنهایی که 400 سال است مظهر مدرنیته اند، مقایسه شویم. با این حال، ما صادق هدایت داریم که وقتی وارد فرانسه می شود، می گویند بزرگ ترین نویسنده سورئالیست وارد فرانسه شده است. یا صادق چوبک که قطعا جهانی است. داستان های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگَرودی خواند. شمس از کتاب خوشش آمد و پرسید چرا تا کنون این‌ها را به‌صورت کتاب منتشر نکرده‌ای. در واقع شمس لنگَرودی معرف چاپ کتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمس لنگَرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاکمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;در مهتابی‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;توفان‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رسم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مردگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقاب‌کده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039;، نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آوازکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، انتشارات نگاه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دو تعادلی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ، به‌انتخاب مریم اسحاقی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;دریاکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;و عجیب که شمس‌ام می‌خوانند (۶۳ ترانه عاشقانه)&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2260410|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگَرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز&amp;lt;ref name = &#039;&#039;برف‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸.&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;بوم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراکه در 22‌سالگی فیلم کوتاهی بازی کردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو کانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی که سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. نام این کتاب، &#039;&#039;آنچه من از زندگی فهمیدم&#039;&#039; است. خودش دربارۀ این زندگی نامه می‌گوید که در این كتاب تحولات فكری‌ام را بر اساس اتفاق‌هایی كه برایم افتاده است، بررسی می‌كنم. این كتاب نتیجۀ آن چیزی است كه من از زندگی فهمیدم. می‌شود گفت كتاب به شكل ده‌ها داستان و یا داستان‌وارۀ كوتاه به‌هم‌ پیوسته است كه تحول یك شخصیت را می‌نمایاند. مثلاً بخش اول، «قبیلۀ كاس‌ها» نام دارد و بخش دوم «دامن بلقیس»، كه در دوسالگی به دامنش افتادم و نجات یافتم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۴ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأکید می‌کند، تأکیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ تصویر می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگَرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگَرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگَرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگَرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8908-05418/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%81%D9%87%D9%85%D9%8A%D8%AF%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%83%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D8%A7%D8%B4‏|عنوان= «آنچه من از زندگی فهمیدم» شمس لنگرودی از نگارش كتاب زندگی‌اش خبر داد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹آبان۱۳۸۹|تاریخ بازدید= ۲۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2260410 ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگَرودی آمد|ناشر = دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار=  ۱۵فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۲۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگَرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگَرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگَرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری که بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگَرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگَرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگَرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: شعر شمس لنگَرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگَرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگَرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگَرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تکنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگَرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگَرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيکر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگَرودي-به-خاک-سپرده-شد ‏|عنوان = پیکر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگَرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگَرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگَرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگَرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42760</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42760"/>
		<updated>2020-06-15T05:13:37Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس گیلانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيكر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگرودي-به-خاك-سپرده-شد|عنوان = پیكر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگرودی) به خاک سپرده شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، ویراستار، تاریخ‌نگار و بازیگر است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شاعری است که با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد. سپس با خواندن شعری از فریدون تولَّلی و نادر نادرپور، از سبک سنتی جدا شد و به شعر نو روی آورد. شمس در دهۀ پنجاه با چاپ دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; به‌صورت حرفه‌ای در دنیای شعر قدم نهاد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شعر شمس از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه، با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه شد و از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن ‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری شمس رخ داد. اندیشۀ شعری شمس، پیش‌ازاین دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس از انقلاب ۱۳۵۷ش به این سو، هرچه پیش آمد، غنای تصویری بیشتری به شعرش داد. زبانش را از حالت خطابی و مفهوم‌گرایی به‌سمت زبانی تصویر‌ی کشاند. واژه‌ها را تا حد بساری از موقعیت شعر نمادین و سمبلیک فاصله داد. در این مرحله، شمس به لحن سورئالیستی رسید و سپس این فضا را تا حدودی تغییر داد و به‌سمت گرایش‌های پست‌مدرنیستی رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= مسلمیان|تاریخ= بهمن ۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شخصیت فرهنگی شمس، شخصیتی چندبعدی است. در دهۀ پنجاه و شصت، انگیزه‌ها و دغدغه‌های شخصی، وی را به وادی پژوهش کشاند. کتاب چهارجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را با صرف ۱۲ سال وقت، دربارۀ شعر و شاعران  معاصر زبان فارسی نوشت. همچنین با بهره‌بردن منابع موجود دربارۀ [[نیما یوشیج]]، زندگی‌نامه‌ای با عنوان [[ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد]] برای ایشان نوشت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس به دنیای رمان هم سرک کشیده است و تاکنون دو رمان را به‌دست دوستداران این قالب ادبی سپرده است. همچنین علاقۀ شمس به بازیگری، او را در دهۀ پنجاه نخست به‌سمت عرصۀ تئاتر کشاند و سپس در دهۀ هشتاد وارد سینما و بازی در چند فیلم کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
آیت‌الله شیخ‌جعفر شمس گیلانی شاعر بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C|عنوان= شمس لنگرودی، شکوه وارستگی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شمس دربارۀ ایشان و دنیای شاعری می‌گوید که پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
===نصب شعر شمس در متروی آلمان===&lt;br /&gt;
شهرداری اشتوتگارت شعری از شمس لنگَرودی را با ترجمه‌ای از سوسن باغستانی در مترو نصب کرده است. این شعر یکی از شش شعر لنگَرودی در کتاب &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; است. شمس این شعر را برای دخترش سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE|عنوان= شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://kucheboland.blogfa.com/post/4|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; نشر کتاب&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;؛ نامزد &#039;&#039;جشنوارۀ ادبی آسیا&#039;&#039; در کره جنوبی&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/96082916747/|عنوان = موفقیت شمس لنگرودی در جشنواره ادبی آسیا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نامزدی جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا»====&lt;br /&gt;
در سال ۱۳۹۶ش، در جشنوارۀ ادبی «صبح آسیا» در شهر گوانجوی کرۀ جنوبی، از شمس لنگَرودی در مقام یکی از شاعران برتر آسیا قدردانی کردند. شمس دربارۀ چگونگی این جایزه می‌گوید که گروهی از داوران، ایشان را از میان شاعران آسیایی به این جشنواره دعوت کردند. شمس در جشنواره شرکت می‌کند و در پایان، جایزه به شاعری از مغولستان می‌رسد. در این جشنواره، شاعران و نویسندگانی از کرۀ جنوبی، ایران، مغولستان، ژاپن، چین، اندونزی و چند کشور دیگر حاضر بودند. هدف اصلی جشنواره نیز شناساندن شعر آسیا به جهان و تعامل میان شاعران آسیا و جهان بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آسیایی‌شدن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند؛ بنابراین جهان در شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفت و دیدگاه پست‌مدرنیستی را نمایاند:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
اکنون شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفته است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آخر این‌ها چه‌چیزی می‌خواهند بگویند که بنده و خیلی‌های دیگر نمی‌فهمیم و فقط خودشان و شاگردانشان می‌فهمند. تازه شاگردانشان هم نمی‌فهمند. فقط ادای فهمیدن را درمی‌آورند! [[احمدرضا احمدی]] یک بار حرف خیلی قشنگی زد. گفت: «بسیاری از این مدعیانِ پست‌مدرن بنداندازیِ فلانی بودند. تابلویشان را عوض کردند و گذاشتند الیزابت!» حرف احمدرضا احمدی دقیقاً درست است. زیرساخت بعضی از آن‌ها پیشامدرن است؛ اما در پوسته از پست‌مدرن دم می‌زنند؛ درحالی‌که لازمه‌اش این نیست که پوسته‌ات را نو کنی. باید از درون نو شوی. یک جا گیر نمی‌آورید که [[فروغ فرخ‌زاد]] بگوید: &amp;quot;من مدرنم&amp;quot;؛ اما تفکرش تفکری مدرن است. نیازی به هیاهو و گفتن نیست. خود اثر باید نشان دهد. آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و پیژامه به خیابان بیاید! عناصر شعرش باهم نمی‌خواند؛ یعنی ذهنیتش با فرمی که ارائه می‌کند، همخوان نیست. با رمل و اسطرلاب شاید بفهمیم منظور چیست! هرطور دوست دارند بگویند. به من ربطی ندارد؛ اما اینکه مرا متهم کنند که شعرت چون ساده است، ساده‌لوحانه است، از کج‌فهمی خودشان است. عده‌ای آب را گل‌آلود می‌کنند که بگویند آب عمیق است. من با این روند مخالفم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA|عنوان = ادبیات}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاعران و نویسندگان واکنش‌های گوناگونی به این سخن شمس نشان دادند. علی باباچاهی در پاسخ گفت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سرِ تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1|عنوان= خبر آخر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«شمس تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. او هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما «پل والری» را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان تجربه‌ای است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند این‌ها را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد. این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. همین هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در کتاب &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰ درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰ درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به‌نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، سروکلۀ فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. درنهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن‌ها نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغاز کرد. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران حمله کنند. نیما شعر [[نو]]اش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران 100 سال نیست که وارد مدرنیته شده. 100 سال نیست کهت کت و شلوار می پوشیم. نمی توانیم انتظار داشته باشیم با آنهایی که 400 سال است مظهر مدرنیته اند، مقایسه شویم. با این حال، ما صادق هدایت داریم که وقتی وارد فرانسه می شود، می گویند بزرگ ترین نویسنده سورئالیست وارد فرانسه شده است. یا صادق چوبک که قطعا جهانی است. داستان های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگرودی خواند. شمس از كتاب خوشش آمد و پرسید چرا تا كنون این‌ها را به‌صورت كتاب منتشر نكرده‌ای. در واقع شمس لنگرودی معرف چاپ كتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تكنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمس لنگَرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاكمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه‌شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= khabaronline.ir/news/140339|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸.&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراكه در 22‌سالگی فیلم كوتاهی بازی كردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو كانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی كه سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. پیش‌تر عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویرایش آن است. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۳ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======ملاح خیابان‌ها======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ‌ترین انگاره‌ها، اعتراض به قطعیت مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه‌شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش‌های گوناگونی نشان می‌دهد و سازوکارهای متنوع طنز را برای این منظور به‌خدمت می‌گیرد. گاهی در فعل مردن متوقف می‌شود و بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ، مصرانه تأكید می‌کند، تأكیدی که نشانۀ استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاهی اصالت را در هستی، به مرگ می‌بخشد و زندگی را از دریچۀ مرگ تصویر می‌کند. گاهی خشونت مرگ را در برابر تصاویر رقت‌انگیز انسان برجسته می‌سازد. طنزِ تناقض، تضاد و وارونگی از مهم‌ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مرگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====رژه بر خاک پوک از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==برای مطالعۀ بیشتر==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.khabaronline.ir/news/140339/%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D9%86%D9%85-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد|ناشر = خبرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۱۴فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مسلمیان|نام۱= نصرت‌الله|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= تأويل‌يذیری شعر شمس، تصویرگری ان را مشکل می‌کند|پیوند= |ژورنال= بخارا|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۸تا۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = وبلاگ شیپور|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = بی‌نام| تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تكنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://hawzah.net/fa/Magazine/View/2689/6582/76772/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C ‏|عنوان = شمس لنگرودی، شکوه وارستگی|ناشر = پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|تاریخ انتشار= دی‌وبهمن۱۳۸۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/8410-01419/پيكر-آيت-الله-شمس-گيلاني-لنگرودي-به-خاك-سپرده-شد ‏|عنوان = پیكر آیت‌الله شمس گیلانی (لنگرودی) به خاک سپرده شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۴دی۱۳۸۴|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/96082916747/ ‏|عنوان= موفقیت شمس لنگرودی در جشنواره ادبی آسیا|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۹آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/398064/-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AE%D8%B1 ‏|عنوان= خبر آخر|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۷دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.irannewspaper.ir/newspaper/item/397861/--%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA ‏|عنوان= ادبیات|ناشر= ایران|تاریخ انتشار= ۲۶دی۱۳۹۵|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/91 ‏|عنوان= نصب ترجمۀ  شعری از شمس لنگرودی در ایستگاه‌های متروی آلمان|ناشر= شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.youtube.com/watch?v=C-6LA8_CQyE&amp;amp;gl=DE ‏|عنوان= شمس لنگرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= ۹ژانویۀ۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://kucheboland.blogfa.com/post/4 ‏|عنوان= خسته‌ام از این زبان مطنطن لیمویی|ناشر= کوچ بلند|تاریخ انتشار= سپتامبر۲۰۰۸|تاریخ بازدید = ۲۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42759</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42759"/>
		<updated>2020-06-14T22:56:20Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = جعفر شمس گیلانی{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر [[نو]] روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاه آرمان‌خواهانه با زبانی اعتراضی و لحنی جدی همراه بود. شعر لنگَرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید خود شمس، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ در واقع اندیشۀ شعری شمس، پیش‌ازاین دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلی تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را هم به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ در واقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ پنجاه تا هفتاد خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمس لنگَرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعرش نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌بینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگَرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گن این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم «فریدون» بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کند؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ش در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یک درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببرد، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگَرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفترِ شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو از دوستم پرسید: «کجا بودی؟» گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازۀ کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود؛ ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصلنامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگَرود&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ «بودلر» و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه ۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا، پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامۀ هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل)، کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل)، دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل)، انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل)، کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می)، انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می)، انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می)، گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای)، کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹)، سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبداللّه‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه‌کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبداللّه‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه، شعر سِت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; نشر کتاب &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
؛ آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب‌ِشعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی، در حضور شاعران و ترانه‌سرایانی بنام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگَرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش زادگاه محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌اللّه لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال درزمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمس گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر بود از اسامی‌ سخت و ناآشنا. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای آغاز کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طور جدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و زندانی‌شدنش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۱۳۶۱ش را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌اللّه منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را روانۀ بازار کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ درحالی‌که براثرِ اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. کتاب ۴جلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ش دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال ۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن، نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایتِ خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ در واقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در صفحۀ تلویزیون و قاب سینما و بر صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌رانَد، نه ایدئولوژی است نه آرمان، درحقیقت، شعر است که او را به‌حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصلنامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ ثالث، طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ البته شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروزه این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی بالیده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش از مدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ این‌ها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایرانی به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشتِ‌سرهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا برمی‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سر ما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان به‌خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی دربارۀ [[یداللّه رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌ و پیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران 100 سال نیست که وارد مدرنیته شده. 100 سال نیست کهت کت و شلوار می پوشیم. نمی توانیم انتظار داشته باشیم با آنهایی که 400 سال است مظهر مدرنیته اند، مقایسه شویم. با این حال، ما صادق هدایت داریم که وقتی وارد فرانسه می شود، می گویند بزرگ ترین نویسنده سورئالیست وارد فرانسه شده است. یا صادق چوبک که قطعا جهانی است. داستان های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگرودی خواند. شمس از كتاب خوشش آمد و پرسید چرا تا كنون این‌ها را به‌صورت كتاب منتشر نكرده‌ای. در واقع شمس لنگرودی معرف چاپ كتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تكنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمس لنگَرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاكمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= khabaronline.ir/news/140339|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراكه در 22‌سالگی فیلم كوتاهی بازی كردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو كانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی كه سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. پیش‌تر عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویرایش آن است. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۳ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
اندیشه و نگاه شمس لنگرودی مانند بسیاری از شاعران با توجه به گذر زمان دچار تحول و دگرگونی عظیمی شده است. این نگاهِ دگرگون شدهی شاعر نسبت به هستی، انسان، اجتماع از آغاز تا به امروز کاملا مشهود است. در مجموعه اشعار ابتدا شاهد به تصویر کشیدن جهان پریشان و ستیز با آن و در ‌‌نهایت با پرسشگری مدام و جستجویِ درک دیگری از وجود و هستی با رویکردهای سه گانه، عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز قرار خواهیم گرفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگرودی }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ ترین انگاره ها، اعتراض به قطعیت و تخلف ناپذیری مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش های مختلف نشان می دهد و ساز و کارهای متنوع طنز را برای این منظور به خدمت می گیرد. گاه در فعل مردن متوقف می شود و بر قطعیت و همه گیر بودن مرگ مصرانه تأكید می کند، تأكیدی که نشانه استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاه اصالت را در هستی به مرگ می بخشد و زندگی را از دریچه مرگ تصویر می کند و گاه خشونت و سبعیت مرگ را در برابر تصاویر رقت انگیز انسان برجسته می سازد. طنز تناقض، تضاد و وارونگی از مهم ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مزگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==&#039;&#039;&#039;منابع پردازنده به شمس&#039;&#039;&#039;==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==در سایت‌های مرتبط==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.khabaronline.ir/news/140339/%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D9%86%D9%85-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد|ناشر = خبرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۱۴فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = bugles weblog|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = google site verification | تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تكنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42702</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42702"/>
		<updated>2020-06-11T12:53:15Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = جعفر شمس گیلانی{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگَرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ در واقع اندیشۀ شعری شمس، پیش‌ازاین دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ در واقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ پنجاه تا هفتاد خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمس لنگَرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگَرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگْرود&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C)|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ کتاب &#039;&#039;سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی&#039;&#039; نشر کتاب &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
؛ آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگَرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، معروف به آیت‌الله لنگَرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بود ه است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگَرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگَرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگَرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ در واقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌وبیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===موضع‌گیری‌ها===&lt;br /&gt;
====جهانی‌نشدن ادبیات فارسی====&lt;br /&gt;
ایران 100 سال نیست که وارد مدرنیته شده. 100 سال نیست کهت کت و شلوار می پوشیم. نمی توانیم انتظار داشته باشیم با آنهایی که 400 سال است مظهر مدرنیته اند، مقایسه شویم. با این حال، ما صادق هدایت داریم که وقتی وارد فرانسه می شود، می گویند بزرگ ترین نویسنده سورئالیست وارد فرانسه شده است. یا صادق چوبک که قطعا جهانی است. داستان های بیژن نجدی جهانی است. منتها جهانی شدن با یک کتاب دو کتاب نیست، باید جریان فرهنگی باشد به ویژه در ایران که کتاب همواره مترادف با مرگ بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====بیژن نجدی====&lt;br /&gt;
پروانه محسنی آزاد، همسر نجدی می‌گوید، شبی نجدی داستان &#039;&#039;سپرده به زمین را&#039;&#039; برای شمس لنگرودی خواند. شمس از كتاب خوشش آمد و پرسید چرا تا كنون این‌ها را به‌صورت كتاب منتشر نكرده‌ای. در واقع شمس لنگرودی معرف چاپ كتاب‌های بیژن نجدی بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تكنیک گلشیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نخستین‌بار شمس نجدی را به انتشارات مرکز برای چاب کتاب &#039;&#039;یوزپلنگانی که با من دویده‌اند&#039;&#039; معرفی می کند.&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== هدایت صدها قدم جلوتر از نیما====&lt;br /&gt;
صادق هدایت را وقتی با نیما مقایسه می کنم، هر دو غول های فرهنگ ایران اند، استثنائات فرهنگ ایران اند، اما واقع بینی صادق هدایت صدها قدم جلوتر از نیماست. نیما آدم برجسته ای است، درک بسیار عمیقی از هستی و زندگی داشت، ولی به خاطر تفکر مارکسیستی فکر می کرد انشاءالله همه چیز درست می شود. هدایت تحت تاثیر نیچه بود و می فهمید که مدرنیته هم راه به جایی نمی برد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نظرسنجی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگَرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====غلام‌رضا بروسان====&lt;br /&gt;
غلامرضا بروسان نسبت به خود متوهم نبود و جایگاه خود را می‌دانست. متوهم بودن یک بیماری است و بروسان در شعر خود این بیماری را نداشت؛ شاید او جایگاهی رفیع‌تر را در ذهن خود متصور بود، اما فکر نمی‌کرد که هم‌اکنون در این جایگاه قرار دارد. نوع تصویرسازی‌ها در شعرهای وی نشان‌دهنده وقوفش به مکانیزم تصویرسازی بود؛ بروسان می‌دانست که تصویر صرفاً برای زیبایی شعر نیست و باید کارکردی کلی در مجموعه هر شعر داشته باشد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شمس لنگرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگَرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمس لنگَرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاكمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگَرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگَرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= khabaronline.ir/news/140339|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگَرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگَرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراكه در 22‌سالگی فیلم كوتاهی بازی كردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو كانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی كه سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. پیش‌تر عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویرایش آن است. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۳ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== نمودهای طنز و اعتراض به مرگ در شعر شمس====&lt;br /&gt;
اندیشه و نگاه شمس لنگرودی مانند بسیاری از شاعران با توجه به گذر زمان دچار تحول و دگرگونی عظیمی شده است. این نگاهِ دگرگون شدهی شاعر نسبت به هستی، انسان، اجتماع از آغاز تا به امروز کاملا مشهود است. در مجموعه اشعار ابتدا شاهد به تصویر کشیدن جهان پریشان و ستیز با آن و در ‌‌نهایت با پرسشگری مدام و جستجویِ درک دیگری از وجود و هستی با رویکردهای سه گانه، عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز قرار خواهیم گرفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگرودی }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در شعر شمس، یکی از پررنگ ترین انگاره ها، اعتراض به قطعیت و تخلف ناپذیری مرگ و تأکید بر انفعال و ابژه شدگی انسان در برابر آن است. شمس این اعتراض را به روش های مختلف نشان می دهد و ساز و کارهای متنوع طنز را برای این منظور به خدمت می گیرد. گاه در فعل مردن متوقف می شود و بر قطعیت و همه گیر بودن مرگ مصرانه تأكید می کند، تأكیدی که نشانه استواری موضوع در ذهن شاعر است. گاه اصالت را در هستی به مرگ می بخشد و زندگی را از دریچه مرگ تصویر می کند و گاه خشونت و سبعیت مرگ را در برابر تصاویر رقت انگیز انسان برجسته می سازد. طنز تناقض، تضاد و وارونگی از مهم ترین شگردهایی‌اند که شمس به‌کار می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= صفایی |تاریخ= پاییز و زمستان۱۳۹۶ |عنوان= طنز مزگ و نمودهای آن در شعر شمس لنگرودی |ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|دوره= ۲۵|شماره= ۸۳|صفحات= ۱۵۹و۱۶۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگَرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==&#039;&#039;&#039;منابع پردازنده به شمس&#039;&#039;&#039;==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;فیلم‌کده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگَرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است. این ویژه‌نامه را نشر بلور در شهر رشت به سال ۱۳۹۷ درآورده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11475150/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88%DB%8C%DA%98%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند در سال ۱۳۹۲چاپ کرده است. فیض در این مجموعه، شعرهای عاشقان شمس لنگرودی را به انتخاب خودش گردآورده است. این گزیده‌ها ۱۱۵ شعر عاشقانۀ شمس را در بر می‌گیرد که از دفتر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا آخرین دفتر &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; برگزیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = رضاتاجی|نام = مرجان|عنوان = خورشید نیمه‌شب: (تحلیل و شکل‌شناسی اشعار شمس لنگرودی)(چ:۱)|جلد= |ناشر = تیرگان |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۵|شابک= 978-600-324-192-3}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==در سایت‌های مرتبط==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/search?q=%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = تعداد نتایج برای &amp;quot;شمس لنگرودی&amp;quot;: ۲۸۸۳۱ مورد|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار=  |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.khabaronline.ir/news/140339/%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D9%86%D9%85-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد|ناشر = خبرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۱۴فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگَرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بی‌نام|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=شیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= دوفصل‌نامۀ زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= ۱۵|ص= ۱۴۵تا۱۶۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگَرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگَرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگَرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگَرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگَرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگَرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگَرودی|ناشر = bugles weblog|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگَرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگَرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگَرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگَرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی |ناشر = google site verification | تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.behanbook.ir/product-6844/%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-(%D9%85%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C) ‏|عنوان = سخت مثل آب (مستندی دربارۀ زندگی و شعر شمس لنگرودی)|ناشر = بهان‌بوک|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = در ستایش زندگی (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)|ناشر = شبکۀ جامع گیسوم|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92012810718/%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A2%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8 ‏|عنوان = عاشقانه‌های شمس لنگرودی و نقدی بر آثار او در نمایشگاه کتاب|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۸فروردین۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1989693/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = عاشقانه های شمس لنگرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8612-10271.67732/%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D9%86%D8%AC%D8%AF%D9%8A-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D9%8A-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%BE%D9%87%D8%B1%D9%8A ‏|عنوان = در مراسم بزرگداشت بیژن نجدی عنوان شد: شاعری با حساسیت سپهری و نویسنده‌ای با تكنیک گلشیری|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰اسفند۱۳۸۶|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/699968/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D9%86-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی؛ بنجامین‌باتن ادبیات ایران|ناشر = برترین ها|تاریخ انتشار= ۲۲فروردین۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://elmnet.ir/article/10663659-22561/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%8C-%D9%87%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = بررسی رویکرد عاشقانه، هستی شناسانه با لایه‌هایی از طنز در اشعار شمس لنگرودی|ناشر = علم‌نت|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/news/91091307064/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شمس لنگرودی: غلامرضا بروسان شاعر متوهمی نبود|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۱۳آذر۱۳۹۱ |تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1968637/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B3%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%AB%D9%84-%D8%A2%D8%A8-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%DB%8C-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = سخت مثل آب: گزیدۀ اشعار شمس لنگرودی|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار=  بی تا|تاریخ بازدید = ۲۲خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42688</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42688"/>
		<updated>2020-06-10T08:23:38Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = جعفر شمس گیلانی{{سخ}} بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگَرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} امه‌سزر، فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگِرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگِرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ در واقع اندیشۀ شعری شمس، پیش‌ازاین دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ در واقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ پنجاه تا هفتاد خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمس لنگَرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگِرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگِرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگَرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگَرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمس لنگَرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگْرود&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمس لنگَرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمس لنگَرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمس لنگَرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمس لنگَرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ حضور در مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;؛ آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگِرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگِرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمس لنگَرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگِرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمس لنگَرودی است. پدرش، آیت‌الله لنگِرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگَرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگَرودی همواره شعر بود ه است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگِرودی «جواهری گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمس لنگَرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگَرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمس لنگَرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمس لنگَرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمس لنگَرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگِرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگِرودی درزمینهٔ [[ادبیات کودک]] نیز دو کتاب نوشته است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌ای برای کودکان است و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای است از حکایت موش و گربه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را در ۱۳۹۲ دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمس لنگَرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ در واقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ هفتاد خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگِرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌وبیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس لنگَرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمس لنگَرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمس لنگَرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگَرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگِرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگَرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگِرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگَرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمس لنگَرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاكمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگِرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگَرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمس لنگَرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگِرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= khabaronline.ir/news/140339|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمس لنگَرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمس لنگَرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمس لنگَرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمس لنگَرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگِرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگِرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگِرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراكه در 22‌سالگی فیلم كوتاهی بازی كردم. در سال‌های ۱۳۵۹ش تا ۱۳۵۶ش عضو كانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی كه سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگِرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگِرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. پیش‌تر عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویرایش آن است. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۳ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمس لنگَرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمس لنگَرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمس لنگَرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:&lt;br /&gt;
متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
که بمیریم&lt;br /&gt;
و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمس لنگَرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمس لنگَرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمس لنگَرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمس لنگَرودی در سه دورۀ مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به‌سمت رویکردهای دیگری گسترش یافته است؛ در واقع پس از آنکه شاعر از جهان آرمانی و نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخش فاصله می‌گیرد، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی او ازنظرِ زبانی و محتوایی به‌سمت رویکردهای سه‌گانهٔ عشق و هستی‌شناختی و طنز می‌رود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید شمس لنگَرودی به ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش انجامیده است. این رویکردها شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده است و به بازنگری دربارۀ باورها و معیارهای پیشین رسانده است. می‌توان سروده‌های او را در مراحل سه‌گانۀ شعر رمانتیک و اجتماعی‌سیاسی و سمبولیستی‌سوررئالیستی بررسی کرد. {{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌طورکلی، می‌توان شعر شمس لنگَرودی را در هر دهه جداگانه بررسی کرد: {{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ پنجاه: در این دهه، شعر لنگِرودی تحت‌تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ اوست. شعرهای این دهۀ شمس تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی اوست؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ شصت: در این دهه، شمس از نگاه شاملویی رها می‌شود و در شعر شاعران جهان، همچون فدریکو گارسیا لورکا و ناظم حکمت تأمل می‌کند؛ درنتیجه مضامین شعرهایش سیاسی‌اجتماعی و فلسفی می‌شود و لحنش خطابی و اعتراضی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ هفتاد: این دهه در واقع، مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است. دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی او در همین دهه آغاز می‌شود و او در مفاهیم و ارزش‌های زندگی بازبینی می‌کند؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
از دههٔ هشتاد تا کنون: در این مرحله، رویکرد سه‌گانهٔ عشق و هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شمس می‌شود؛ البته نگاهِ تازهِ شاعر همچنان در لایه‌های شعر با موضوعات اجتماعی پیوند دارد. در این دوره، لحن عاشقانۀ فردی و جمعی و انسانی شاعر چشمگیرتر است. نمود «فردیت» در اشعارش بیشتر است و تجربه‌های درونی او را آشکار می‌کند. زبان شعرش ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است. همچنین، شاهد کوتاه‌شدن شعر شمس و روی‌آوردن او به ایجازیم. در این دوره، لنگِرودی می‌کوشد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن روایت کند. برای بیان مفاهیم در لایه‌های شعر هم گاهی از طنزی نهفته بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
نه‌فقط شعر که همهٔ اقسام هنر، تلاشِ انسان برای مرگ‌فراموشی و جاودانگی است؛ ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند او را از مرگ ایمنی بخشد. شمس بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ تأکید می‌کند. او مرگ را همچون واقعیتی عینی، در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. شمس در مقابلِ کوشش‌های انسان برای خَلق زیبایی، قطعیت مرگ را برجسته می‌کند. در نگاه او، همهٔ کنش‌های انسانی در برابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. شاعران همهٔ عمر زندگی را ستوده‌اند؛ اما زندگی حتی به آن‌ها وفا نمی‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ ماهیت تراژیک دارد؛ اما طنز می‌تواند حتی در پدیده‌ای این‌چنینی وارد شود. طنزِ مرگ حاصل دست‌انداختن مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی شاعری مرگ‌اندیش است. بر قابلیت‌های طنز اشراف دارد و در رویکرد هستی‌شناختی‌اش توانسته است در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ، از طنز کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس، به‌طورکلی، دربردارندۀ اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ است. بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان، پس از مرگ تأکید می‌کند. مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند. تلخ و گزنده و هجومی است. همچنین بر گزاره‌هایی نقیض مبتنی است و درصدد نفی و انکار و مخالفت است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در طرح‌انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. در میان این شگردها، شاعر بیشتر به دو نوع طنز می‌گراید:{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱. طنز تضاد و تناقض: این طنز عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی، از سویی و قطعیت مرگ از سوی دیگر است؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
۲. طنز تحقیر و پرخاش: این طنز غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری است. هدفش هم تحقیر انسان است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس نشان می‌دهد که نگاه او به انسان، تقلیلی است. شمس طنز مرگ را به‌کار می‌گیرد تا از هستی و مظاهر زندگی مفهوم‌زدایی کند. او بر جبر تأکید می‌کند. می‌خواهد تأثیر طبیعت و فرایندهای طبیعی را در آغاز و فرجام انسان برجسته سازد. شمس با طنز مرگ بر فردیت و تنهایی انسان تأکید می‌کند. او را تحقیر می‌کند و شیء می‌انگارد. گاهی هم از انسان تصویری حیوانی نمایش می‌دهد و به انگاره‌هایی هجوم می‌برد که درصددند به او کرامت بخشند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگِرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمس لنگَرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمس لنگَرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمس لنگَرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد نیز همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگِرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر [[نو]] و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین پایه بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته بود و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمس لنگَرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت:&lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز، آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است که هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر، انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را جسته‌وگریخته تا سال ۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ درحالی‌که کتاب من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما گرد‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن، کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری، با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بوده است. در این کتاب، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسی کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمس لنگَرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ خودش، عنوان کتاب را از این بیت صائب برگرفته است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان؛ بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده است که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ تبریزی، کلیمِ کاشانی، طالبِ آملی، غنیِ کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ شیرازی، ظهوریِ تُرشیزی و بیدلِ دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را همه می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. او در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای دیده‌نشده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعرهای این سبک را می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها، وقتی دیدم جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای، سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های برگزیده برای چاپ در این مجموعه، چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگَرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید اردهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمس لنگَرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ این موضوعات سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و درنهایت [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷‌صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند. محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگَرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار نخستین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمس لنگَرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگَرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند آن را چاپ کرده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ [[عباس صفاری]] و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمس لنگَرودی&#039;&#039;&#039;، [[حسین نوش‌آذر]]، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمس لنگَرودی، [[عباس صفاری]] و [[رسول یونان]] را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگَرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگِرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==در سایت‌های مرتبط==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمس لنگَرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آنلاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگَرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگَرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.khabaronline.ir/news/140339/%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D9%86%D9%85-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد|ناشر = خبرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۱۴فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگَرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگَرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس لنگَرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگَرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رشیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگَرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|عنوان= [[حافظ موسوی]] و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگَرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگَرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمس لنگَرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس لنگَرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس لنگَرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگَرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمس لنگَرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمس لنگَرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمس لنگَرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمس لنگَرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمس لنگَرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگَرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگِرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمس لنگَرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگَرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگِرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگِرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمس لنگَرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمس لنگَرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگِرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگِرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگِرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگِرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگِرودی|ناشر = bugles weblog|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگِرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگِرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگِرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگِرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی|ناشر = google-site-verification|تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42679</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42679"/>
		<updated>2020-06-08T00:44:01Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمسِ لنگِرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = پدر: جعفر شمسِ گیلانی{{سخ}} مادر: بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمسِ لنگِرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگِرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} «امه‌سزر»، «فدریکا گارسیا لورکا»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگِرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگِرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ در واقع اندیشۀ شعری شمس، پیش از این دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ در واقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمسِ لنگِرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگِرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگِرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ لنگِرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمسِ لنگِرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگْرود&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگِرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگِرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگِرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمسِ لنگِرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگِرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمسِ لنگِرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌؛ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; باصدای شمس در انتشارات ابتکار نو&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;؛ آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; با صدای شمس در انتشارات ابتکار نو؛ آلبوم &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگِرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگِرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگِرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمسِ لنگِرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگِرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;۱۳۹۸&#039;&#039;: سخنرانی و شعرخوانی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان و مراسم بزرگداشت شمسِ لنگِرودی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمسِ لنگِرودی است. پدرش، آیت‌الله لنگِرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ لنگِرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمسِ لنگِرودی همواره شعر بود ه است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهریِ گیلانی به شمسِ لنگِرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگِرودی «جواهریِ گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمسِ لنگِرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمسِ لنگِرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهریِ گیلانی» به «شمسِ لنگِرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمسِ لنگِرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمسِ لنگِرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمسِ لنگِرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ لنگِرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم‌کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ در حالی که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگِرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگِرودی در زمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمسِ لنگِرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ در واقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ 70 خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگِرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل از قالب‌های پیش‌ازمدرنیسم است. مال قبل از [[نیما یوشیج]] است. قاعدتاً باید ۳۰۰ سال قبل، در دورۀ صفویه تمام می‌شد؛ اما نظام جان‌سختِ ارباب‌ورعیتی که در این‌جور جوامع ناشی از استبداد آسیایی است، سبب می‌شود که این قالب‌ها هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما و مینیاتور هم همین‌طور است؛ اما همۀ اینها هنوز هستند؛ چون آن نظام سنتی ارباب‌ورعیتی و آن نظام زیبایی‌شناسی مقیدکننده، هنوز در روح و دل و جان ماست. ما مدرن نشده‌ایم؛ در واقع ما با ارزش‌های گذشته راحت‌تریم. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت توجه موسیقی‌دانان و آوازخوانان ایران، به شعر عصر مغول چیست؟ چرا [[احمد شاملو]] می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما دلیل قدرتمندی آن‌ها نیست؛ بلکه نشانۀ ماندگی ماست. حرف من همین است. حافظ هنوز بزرگ‌ترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برایِ‌اینکه ما در هفت‌صد سال پیش زندگی می‌کنیم. نمی‌خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است. این‌ها بسیار محترم‌اند؛ منتها حرمتشان به‌خاطر آن است که ما مثل هفت‌صد سال پیش می‌اندیشیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست. در رد ماست. اشارۀ من به واپس‌گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی، چه در زندگی خصوصی به بیماری نوستالژی دچاریم. این به‌سبب درجازدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید، پشت‌سرِهم دارند غزل‌های حافظ می‌خوانند. حافظ بد نیست؛ اما چرا این‌همه غزل‌های او را می‌خوانند؟ برایِ‌اینکه تلقی ما از زندگی امروزمان مثل تلقی مردم دورۀ مغول است. مشکل ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم شعر باید موسیقی داشته باشد؛ اما الان، در شعر، به یک نوع ایجاز معتقدم که شعر را از نثربودن یا همان پراکندگی دور می‌کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد، خودبه‌خود نوعی موسیقی هم در شعر به‌وجود می‌آید. من آن موسیقی را که در شعر شاملو وجود دارد، تعقیب نمی‌کنم. معتقدم در شعر به‌طور طبیعی ایجاز وجود دارد. همین ایجاز و فشردگی، نوعی فشردگی کلامی می‌سازد که به موسیقی نزدیک است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه چیزی را زمین می‌گذارد یا بر می‌دارد که مطمئن باشد از آن، بنابراین، به‌خودیِ‌خود، هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است؛ البته فکر نکنید سیلی باعث می‌شود آن‌ها بیدار شوند و پشت‌سرما راه بیفتند. سیلی به‌درد عامه نمی‌خورد. حرکت‌های پیشگامانه سیلی می‌زنند تا اهل هنر به‌خودشان بیابند. می‌زنند که طیف  هنرمندان خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقیِ شعر را دوست دارد. همه‌جا همین‌طور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره، همه از وزن خوششان بیاید. از موسیقی شعر خوششان بیاید. به‌هیچ‌وجه نمی‌شود پیش‌بینی کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر [[سپید]]====&lt;br /&gt;
شعر سپید [[شاملو]] همان شعر [[نیمایی]] است که شاملو وزن عروضی آن را برداشته است. این شعر بعدش گسترش یافت. شعر [[بیژن جلالی|جلالی]] منثور است؛ [[موج نو]] هم منثور است و دیگر به آن معنا سپید نیست؛ یعنی نیمایی نیست؛ چون نظام زیبایی‌شناختی [[نیما]] را در آن نمی‌بینیم. هیچ‌کدام هم مانیفست ندارند. موج نو را به‌طور کاملاً متفاوتی مطرح کردند؛ اما آن‌هم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای [[یدالله رؤیایی|رؤیایی]] در شعر [[حجم]].&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگِرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌وبیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمسِ لنگِرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگِرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرودن شعر، داستان‌نویسی و رمان‌نویسی‌، پژوهش در ادبیات کهن و ادبیات معاصر، قصه‌نویسی برای کودکان، ویراستاری، آلبوم‌های شعرخوانی، بازیگری در سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمسِ لنگِرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمسِ لنگِرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگِرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگِرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمسِ لنگِرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آیینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
احمدرضا احمدی یک اتفاق است در شعر معاصر ایران. شخصیتی است که عده‌ای مثل [[فروغ]] و [[سپهری]] از او بجا بهره گرفتند. آن‌ها از او دو نکته آموختند: یکی سوررئال‌بودن و دیگری، دورشدن از نمادگرایی. این دو ویژگی در شعر احمدرضا وجود داشت و با شعر او در ایران گسترش یافت. بعضی‌ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره‌های بسیاری بگیرند؛ اما خود احمدی خیلی بهره‌ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگِرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط&lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها!&lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانۀ خود می‌روید&lt;br /&gt;
::تنها اوست&lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است&lt;br /&gt;
::و دلش&lt;br /&gt;
:برای باجۀ سینما تنگ می‌شود&lt;br /&gt;
:::تنها او&lt;br /&gt;
:::به پشت‌سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم&lt;br /&gt;
::که چهرۀ او را دور می‌کند&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان!&lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی؟&lt;br /&gt;
::در فیلم‌نامه‌ای که نشانت ندادند&lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی&lt;br /&gt;
::که از دل‌تنگی بسیار&lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامۀ زندگی بود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمسِ لنگِرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگِرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگِرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمسِ لنگِرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمسِ لنگِرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی با تولید غربی متفاوت است. این تفاوت ریشۀ  بیشتر گرفتاری‌هامان شده است. می‌گویند: در سرزمین‌های خشک، به‌مرور، حاکمانی بر سر کار آمدند. این حاکمان نظام‌هایی به‌وجود آوردند مخروطی، به‌طوری‌که در بالای مخروط حاکم قدرتمند و مقتدری باشد؛ مثلاً در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطۀ دورافتاده، حاكمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادیِ مخروطی، ناشی از تولید آسیایی است. تولید آسیایی هم ناشی از خشکی سرزمین‌هاست. این نظر از تئوری مارکس درآمده است. می‌گویند در مقدمۀ ابن‌خلدون هم این بحث آمده است. من بیشتر، این نظریه را قبول دارم. حرف من این است که در این‌جور کشورها تاریخ به‌کندی پیش می‌رود؛ یعنی اگر به‌طور طبیعی پیش می‌رفت، ایران، بین‌النهرین، مصر و بقیۀ این‌ها که گهوارۀ تمدن بودند، باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق کند و ناموزون است. تاریخ غرب موزون است و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگِرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمسِ لنگِرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ لنگِرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&#039;&#039;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگِرودی را همراه با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;: مؤسسه‌ فرهنگی‌هنری ابتکار نو، در سال ۱۳۹۰ش این آلبوم را منتشر کرده است. آهنگ‌ساز و تنظیم‌‌کنندۀ آلبوم &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; امیرحسین سمیعی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «موسیقی‌های من، همگی، در خدمت شعرها قرار گرفته‌اند و درست مثل یک قطعه موسیقی دراماتیک، بی‌وقفه، به‌کمک تصاویر ذهنی شاعر می‌روند. تمام قطعات برگرفته از آشوبی درونی‌اند. موسیقی &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; را با نگاه به فرم خاصی نساخته‌ام. در جایی، برای آنچه در ذهن داشته‌ام، از لید گیتار استفاده کرده‌ام و در جایی دیگر، از دیوان و کمانچه و سه‌تار و حتی آواز ایرانی. در جایی هم یک قطعه برای پیانو نوشته‌ام.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= khabaronline.ir/news/140339|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم حامد حبیب‌زاده است و انتشارات ابتکار نو، در بهار ۱۳۹۱ش، آن را به‌دست بازار شعر و موسیقی سپرده است. آلبوم &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039; ۱۵ قطعه دارد و مجموعه‌ای از شعرهای عاشقانۀ کتاب‌های مختلف شمسِ لنگِرودی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://musicema.com/node/174572|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده‌ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi|عنوان = شمس لنگرودی - از من تنها تو مانده ای}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. مؤسسۀ نغمۀ هزاردستان این آلبوم را در سال ۱۳۹۷ش منتشر کرده است. ملودی‌های آلبوم هم باکلام است هم بی‌کلام. در تعدادی از آن‌ها شمسِ لنگِرودی اشعارش را با صدای خودش می‌خواند. محمد فرمانیان در توضیح آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; چنین می‌گوید: «این آلبوم دربرگیرندۀ دو بخش موسیقی است. بخش اول آن را به‌صورت ارکسترال و بخش دومش را به‌صورت دوئت یا تریو به علاقه‌مندان عرضه کرده‌ایم. در آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی پایان&#039;&#039; تعدادی از نوازندگان صاحب‌نام موسیقی کشورمان در گروه اجرایی حاضرند و حضورشان فضای بسیار باکیفیتی را برای آلبوم رقم زده است. این آلبوم به‌اعتقاد من، به‌دلیل حضور استاد شمسِ لنگِرودی فضای متفاوتی دارد و به‌طور طبیعی، مخاطبان خاص خود را خواهد داشت؛ البته ما در ساخت این آلبوم تلاش کرده‌ایم اثری عرضه کنیم که بیشتر مردم بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. قطعاً مخاطبان موسیقی ایران نسبت به ۱۰ سال گذشته تغییرات بسیار کرده‌اند و این خیلی خوش‌حال‌کننده است که گوش شنیداری آن‌ها در مقایسه با سال‌های گذشته روند مثبتی طی کرده است. ما هم تلاش کرده‌ایم بر مبنای گوش شنوندگان ایرانی، اثری عرضه کنیم که با آن حال خوشایندی پیدا کنند.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ion.ir/news/359313|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;: آهنگ‌ساز این آلبوم مزدا شاهانی است. او دربارۀ این آلبوم می‌گوید: «اشعار این مجموعه نیز منتخبی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; است. &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;نخستین آلبوم شعرخوانی استاد شمسِ لنگِرودی است. ضبط آن قبل از چاپ کتاب &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; در پاییز ۱۳۸۲ش تمام شد و با پیگیری مسئولان شرکت آوای باربد، بعد از ۱۰ سال به‌تازگی وارد بازار شده است. امیر بیات در تراک‌های ۲ و ۵ پیانو زده است. سعید عزیزی نوازندۀ پیانو و کیبورد است. غزل کیانی‌نژاد دستۀ هم‌سرایان (کُرال) را رهبری می‌کند و داریوش فرزاد سینتی‌سایزر می‌‌نوازد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/92062012567/|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;موسیقی‌نوا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگِرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگِرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگِرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراكه در 22‌سالگی فیلم كوتاهی بازی كردم. در سال‌های 1350ش تا 1356ش عضو كانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ در واقع فضای سینما با خلوتی كه سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگِرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگِرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. پیش‌تر عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویرایش آن است. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۳ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمسِ لنگِرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس؛ زیر سایۀ [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
زبانِ بخش درخور توجهی از اشعار شمسِ لنگِرودی برگرفته از زبان شاملوست. برخی از ویژگی‌های زبان شعر شاملو چنین است: آوردن صفات متوالی، تکرار کلام و کلمه، استفاده از واژگان مترادف، توضیح و تفصیل، بازی با حروف بعد از اجمال، هم‌زمانی ایجاز و اطناب، توالی اضافات، جناس، موازنه‌سازی و نیز کاربرد قافیه‌های مکرر و حتی ردیف‌های تکراری. شمس هم از دفتر شعر &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; تا &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; کم‌وبیش زیر سایۀ اوزان مطنطن و آرکائیک شاملو بود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;======&lt;br /&gt;
&#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; مجموعه‌شعر جدیدی است از شاعر معاصر، شمسِ لنگِرودی. این مجموعه بیش از آنکه به موضوع‌های اجتماعی بپردازد، بار عاشقانه و فلسفی دارد. زبان &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; تغزلی است. شعرهایش هم در فضایی تغزلی است؛ اما همۀ شعرهایش عاشقانه نیست. این دفتر ۵۴ شعر کوتاه و بلند دارد، شعرهایی که مهم‌ترین ویژگی‌شان سادگی زبان آن‌هاست؛ در واقع شمس با زبان ساده و امروزی‌اش تلاش می‌کند از زبان ادبی فاصله بگیرد و به زبان زندۀ مردم نزدیک‌تر شود. اینکه می‌گویم تلاش می‌کند، به‌خاطر این است که هنوز ریشه‌هایی از زبان ادبی را می‌توان در آن دید. ادبی‌بودنِ زبان به یکپارچگی زبان شعر یا بهتر بگویم، زبان تازۀ شمسِ لنگِرودی لطمه می‌زند؛ برای مثال کاربرد فعل ادبی «نهادن» به‌جای «گذاشتن»‌ در این‌ پاره از شعر:{{سخ}}&lt;br /&gt;
:متولد می‌شویم&lt;br /&gt;
:که بمیریم&lt;br /&gt;
:و تو در فرصتی چنین بی‌هنگام&lt;br /&gt;
:اقیانوسی را در فنجانی جا نهادی &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://siolishe.blogfa.com/post/217|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمسِ لنگِرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمسِ لنگِرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمسِ لنگِرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمسِ لنگِرودی در سه دورۀ مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به‌سمت رویکردهای دیگری گسترش یافته است؛ در واقع پس از آنکه شاعر از جهان آرمانی و نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخش فاصله می‌گیرد، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی او ازنظرِ زبانی و محتوایی به‌سمت رویکردهای سه‌گانهٔ عشق و هستی‌شناختی و طنز می‌رود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید شمسِ لنگِرودی به ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش انجامیده است. این رویکردها شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده است و به بازنگری دربارۀ باورها و معیارهای پیشین رسانده است. می‌توان سروده‌های او را در مراحل سه‌گانۀ شعر رمانتیک و اجتماعی‌سیاسی و سمبولیستی‌سوررئالیستی بررسی کرد. {{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌طورکلی، می‌توان شعر شمسِ لنگِرودی را در هر دهه جداگانه بررسی کرد: {{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ پنجاه: در این دهه، شعر لنگِرودی تحت‌تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ اوست. شعرهای این دهۀ شمس تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی اوست؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ شصت: در این دهه، شمس از نگاه شاملویی رها می‌شود و در شعر شاعران جهان، همچون فدریکو گارسیا لورکا و ناظم حکمت تأمل می‌کند؛ درنتیجه مضامین شعرهایش سیاسی‌اجتماعی و فلسفی می‌شود و لحنش خطابی و اعتراضی؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ هفتاد: این دهه در واقع، مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است. دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی او در همین دهه آغاز می‌شود و او در مفاهیم و ارزش‌های زندگی بازبینی می‌کند؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
از دههٔ هشتاد تا کنون: در این مرحله، رویکرد سه‌گانهٔ عشق و هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شمس می‌شود؛ البته نگاهِ تازهِ شاعر همچنان در لایه‌های شعر با موضوعات اجتماعی پیوند دارد. در این دوره، لحن عاشقانۀ فردی و جمعی و انسانی شاعر چشمگیرتر است. نمود «فردیت» در اشعارش بیشتر است و تجربه‌های درونی او را آشکار می‌کند. زبان شعرش ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است. همچنین، شاهد کوتاه‌شدن شعر شمس و روی‌آوردن او به ایجازیم. در این دوره، لنگِرودی می‌کوشد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن روایت کند. برای بیان مفاهیم در لایه‌های شعر هم گاهی از طنزی نهفته بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
نه‌فقط شعر که همهٔ اقسام هنر، تلاشِ انسان برای مرگ‌فراموشی و جاودانگی است؛ ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند او را از مرگ ایمنی بخشد. شمس بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ تأکید می‌کند. او مرگ را همچون واقعیتی عینی، در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. شمس در مقابلِ کوشش‌های انسان برای خَلق زیبایی، قطعیت مرگ را برجسته می‌کند. در نگاه او، همهٔ کنش‌های انسانی در برابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. شاعران همهٔ عمر زندگی را ستوده‌اند؛ اما زندگی حتی به آن‌ها وفا نمی‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مرگ ماهیت تراژیک دارد؛ اما طنز می‌تواند حتی در پدیده‌ای این‌چنینی وارد شود. طنزِ مرگ حاصل دست‌انداختن مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی شاعری مرگ‌اندیش است. بر قابلیت‌های طنز اشراف دارد و در رویکرد هستی‌شناختی‌اش توانسته است در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ، از طنز کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس، به‌طورکلی، دربردارندۀ اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ است. بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان، پس از مرگ تأکید می‌کند. مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند. تلخ و گزنده و هجومی است. همچنین بر گزاره‌هایی نقیض مبتنی است و درصدد نفی و انکار و مخالفت است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در طرح‌انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. در میان این شگردها، شاعر بیشتر به دو نوع طنز می‌گراید:{{سخ}} &lt;br /&gt;
۱. طنز تضاد و تناقض: این طنز عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی، از سویی و قطعیت مرگ از سوی دیگر است؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
۲. طنز تحقیر و پرخاش: این طنز غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری است. هدفش هم تحقیر انسان است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس نشان می‌دهد که نگاه او به انسان، تقلیلی است. شمس طنز مرگ را به‌کار می‌گیرد تا از هستی و مظاهر زندگی مفهوم‌زدایی کند. او بر جبر تأکید می‌کند. می‌خواهد تأثیر طبیعت و فرایندهای طبیعی را در آغاز و فرجام انسان برجسته سازد. شمس با طنز مرگ بر فردیت و تنهایی انسان تأکید می‌کند. او را تحقیر می‌کند و شیء می‌انگارد. گاهی هم از انسان تصویری حیوانی نمایش می‌دهد و به انگاره‌هایی هجوم می‌برد که درصددند به او کرامت بخشند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگِرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگِرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگِرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشران کارکرده با شمس===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران، ایلیا، نیماژ، مرکز، شهر قلم، ابتکار نو و نغمۀ هزاردستان&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمسِ لنگِرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمسِ لنگِرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمسِ لنگِرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ در حالی که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگِرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر نو و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین سطح بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته باشد و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگِرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بود. در کتاب حاضر، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و نیز اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;گزیده‌ای از کتاب&#039;&#039;&#039;: «از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک‌های پیشین داخل‌کردن بسیاری از کلمات کوچه‌وبازار و به‌قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است. کاری که به‌هرحال، پس از قرن‌ها [[نیما]]ی بزرگ شعر فارسی آن را به‌نتیجه رساند. پیش‌ازاین، شاید شاعرانی کلماتی ازاین‌دست را وارد شعر می‌کردند؛ ولی عموماً نظام شعرشان این کلمات را برنمی‌تافت. کلمات از شعر بیرون می‌زدند و درنتیجه شعرشان ضعیف می‌نمود. به همین سبب، آن‌ها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به‌کار می‌بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول و یکی از جنبه‌های چشمگیر کار است و علت این امر، چنان‌که پیشتر نیز اشاره کردیم، ازدست‌دادن تخت شاهانه و پیداکردن تخت قهوه‌خانه بود. این شاعران در واقع نخستین گروه از شاعران ایرانی بودند که به‌ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و درنتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان= گردباد شور جنون}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل نخست&#039;&#039;&#039;، نویسنده زمینۀ تاریخی، یعنی زوال صفویه و نیز زمینه‌های شعری، یعنی بقایای مکتب وقوع را بررسیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل دوم&#039;&#039;&#039;، در دو بخش، وی بازپیدایی شاعران وقوعی در زمینه‌های تاریخی و روحی را ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل سوم&#039;&#039;&#039; می‌خوانیم: «دولت کریم‌خانی دل شاعران را روشن کرد. هنرمندانی که تا امروز در گوشه‌وکنار مملکت پراکنده بودند، به جنب‌وجوش افتادند و تعداد کثیری از شعرا و نقاشان بی‌پول و تهی‌دست به‌امید دریافت مستمری راهی دربار وکیل شدند.»&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل چهارم&#039;&#039;&#039;، نویسنده به شعر دورۀ بازگشت می‌پردازد. این فصل دربرگیرندۀ دو بخش «کلیات» و «اصول شعر بازگشت»‌ است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل پنجم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، دربارۀ شاعران نامدار انجمن اول و تعطیلی این انجمن را پژوهیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل ششم&#039;&#039;&#039; کتاب، خوانندۀ ارزیابی شعر نشاطِ ‌اصفهانی و دلایل تعطیلی انجمن دومیم.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل هفتم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، شعر فتحعلی‌شاه قاجار متخلص به «خاقان» و نیز اشعار انجمن ادبی خاقان، موسوم‌ به انجمن سوم بازگشت را مضمون‌شکافی کرده است. &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فصل هشتم&#039;&#039;&#039; این کتاب شامل دو بخش است: ۱. ارزیابی اوضاع ایران پس از خاقان، در دوره‌های محمدشاه و ناصرالدین‌شاه و امیرکبیر؛ ۲. بررسی اوضاع‌واحوال آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار، یعنی قائم‌مقام فراهانی و شعر او، وصالِ ‌شیرازی، یغمایِ جندقی، فروغیِ بسطامی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قا‌آنی، سروشِ اصفهانی، محمودخان ملک‌الشعرای صبا و شاطرعباس صبوحی.&lt;br /&gt;
در بخشی از &#039;&#039;&#039;فصل نهم&#039;&#039;&#039; این کتاب نیز می‌خوانیم که شعر دورۀ بازگشت، شعر خواص وابسته‌به‌دربار بود. چنین شعری به‌هیچ‌وجه نماینده و بازتابانندۀ وضع زندگی عمومی و حتی زندگی خصوصی درباری نبود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمسِ لنگِرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ‌تبریزی، کلیمِ‌کاشانی، طالبِ‌آملی، غنیِ‌کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ‌شیرازی، ظهوریِ‌تُرشیزی و بیدلِ‌دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، همه اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. لنگِرودی در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای مغفول‌مانده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها وقتی دیدم این‌ها جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگِرودی در سال۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما یوشیج|نیما]] در معرفی این کتاب گفت: &lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ در حالی که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را به‌صورت جسته‌گریخته تا سال۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ در حالی که اثر من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما جمع‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
نویسنده در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های به‌گزین‌شده برای چاپ در این مجموعه چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&lt;br /&gt;
او یادآوری کرد که بیش از ۱۰هزار رباعی خوانده است. همچنین افزود: «معیار دیگر برای من، رباعیاتی عمیق و شورمندانه‌اند که آن ساختار را ندارند. نیازی هم به داشتن آن ندارند. عموماً رباعیات مولوی این‌گونه‌اند که مثلاً این شورمندی در موسیقی شعر نمود پیدا می‌کند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمسِ لنگِرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع پردازنده به شمس==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمسِ لنگِرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید ارهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمسِ لنگِرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ موضوعاتی ازاین‌دست سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}این کتابِ ۲۱۷ صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش سخن می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند.محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمسِ لنگِرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار اولین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمسِ لنگِرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند آن را چاپ کرده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ عباس صفاری و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمسِ لنگِرودی&#039;&#039;&#039;، حسین نوش‌آذر، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمسِ لنگِرودی، عباس صفاری و رسول یونان را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگِرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمسِ لنگِرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگِرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمسِ لنگِرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رشیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگِرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|عنوان= [[حافظ موسوی]] و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگِرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگِرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمسِ لنگِرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمسِ لنگِرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگِرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگِرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ لنگِرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آن‌لاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگِرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمسِ لنگِرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمسِ لنگِرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمسِ لنگِرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمسِ لنگِرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمسِ لنگِرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمسِ لنگِرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگِرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگِرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگِرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگِرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگِرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگِرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمسِ لنگِرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگِرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگِرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگِرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگِرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگِرودی|ناشر = bugles weblog|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگِرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگِرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگِرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگِرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://soundcloud.com/golrokh_sohani/sets/shams-langeroodi ‏|عنوان = شمس لنگرودی؛ از من تنها تو مانده‌ای|ناشر = |تاریخ انتشار= ۱۳۹۴ |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://musicema.com/node/174572 ‏|عنوان = از من توتنها مانده‌ای|ناشر = پایگاه تحلیلی‌خبری موسیقی ما|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.khabaronline.ir/news/140339/%D8%A8%D8%A7%D8%BA%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D9%87%D9%86%D9%85-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF ‏|عنوان = «باغبان جهنم» با شعر و صدای شمس لنگرودی آمد|ناشر = خبرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۱۴فروردین۱۳۹۰|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://netnevesht.com/shams-langroudi-review/ ‏|عنوان = آلبوم دایرۀ بی‌پایان اثر شمس لنگرودی ، چیزی را که نمی‌دانم چیست!|ناشر = نت‌‌نوشت|تاریخ انتشار=  ۲خرداد۱۳۹۷|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/92062012567/ ‏|عنوان = آلبوم «به سرش زده باد»‌ و شعر و صدای شمس لنگرودی|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1-5/46072-%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%B1%D8%B4-%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = صدای شمس لنگرودی با &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039; منتشر شد|ناشر = هنرآنلاین|تاریخ انتشار=  ۲۰شهریور۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://siolishe.blogfa.com/post/217 ‏|عنوان = نقدی بر مجموعه‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; سرودۀ شمس لنگرودی؛ ضیاءالدین ترابی|ناشر = google-site-verification|تاریخ انتشار=  ۲۸تیر۱۳۹۲|تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://literaturelib.com/books/1807/%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C%3A+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D8%B4%D9%85%D8%B3+%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C+%D8%A7%D8%B2+%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2+%D8%AA%D8%A7+%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2+ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: شعر شمس لنگرودی از آغاز تا امروز|ناشر = کتابخانۀ تخصصی ادبیات|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42665</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42665"/>
		<updated>2020-06-06T11:34:57Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمسِ لنگِرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = پدر: آیت‌الله جعفر شمسِ گیلانی{{سخ}} مادر: بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمسِ لنگِرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگِرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} «امه‌سزر»، «فدریکا گارسیا لورکا»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگِرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگِرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ درواقع اندیشۀ شعری شمس، پیش از این دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ درواقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمسِ لنگِرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگِرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگِرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ لنگِرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سخنرانی و شعرخوانی===&lt;br /&gt;
جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان ‌با مراسم بزرگداشت شمسِ لنگِرودی همراه  بود . او در این جشن سخن راند و شعر «چه می‌گذرد در دلم» را خواند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمسِ لنگِرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگْرود&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگِرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگِرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگِرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمسِ لنگِرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگِرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمسِ لنگِرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگِرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگِرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگِرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمسِ لنگِرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگِرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمسِ لنگِرودی است. پدرش، آیت‌الله لنگِرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ لنگِرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمسِ لنگِرودی همواره شعر بود ه است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهریِ گیلانی به شمسِ لنگِرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگِرودی «جواهریِ گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمسِ لنگِرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمسِ لنگِرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهریِ گیلانی» به «شمسِ لنگِرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمسِ لنگِرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمسِ لنگِرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمسِ لنگِرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. درواقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ لنگِرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ در حالی که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگِرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگِرودی در زمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشۀ شاعرانه===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمسِ لنگِرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ درواقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
[[نیما]]، [[شاملو]]، [[اخوان]]، [[سپهری]]، [[فروغ]]، [[منوچهر آتشی|آتشی]]، [[محمدرضا رحمانی|رحمانی]] با نام شعری [[مهرداد اوستا]]،  همۀ این شاعرها را هم‌پایه نمی‌بینیم. ازاین‌گذشته، به‌نظرم شاید به‌طور انفرادی، شاعری هم‌سنگ شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم؛ اما در حال حاضر، به‌طور پراکنده، شعرهای بسیاری می‌بینم که کیفیتشان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه کمتر نیست؛ منتها این شعرها خیلی پراکنده‌اند و در این وضعیت بحرانیِ همه‌جانبه‌ای که ما را احاطه کرده است، ناپیدا و گمشده‌اند. مطمئن نیستم که شاعری هم‌شأن شاملو نداشته باشیم. الان، در همۀ عرصه‌ها، در حال گذر از بحرانیم. باید روزگاری بگذرد و به‌قول اخوانِ‌ثالث طبل طوفان از نوا بیفتد تا سره از ناسره جدا شود. باید از بحران‌های کنونی بیرون بیاییم تا صدا به صدا برسد و معلوم شود کدام‌یک از شاعرانی که الان هستند، مثلاً با شاملو هم‌‌قدوقواره‌اند؟ اما شعرهای پراکنده‌ای هست که بشود روی آن‌ها انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو یا دیگران است. فکر می‌کنم بتوان مجموعه‌ای از شعرهای خوب این سال‌ها گردآورد که کیفیتش درخور توجه باشد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ 70 خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ درواقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگِرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====چرایی رواج غزل====&lt;br /&gt;
قصیده و رباعی و غزل در قالب های ما قبل مدرن است، مال قبل از نیما یوشیج است و قاعدتا باید ۳۰۰ سال قبل در دوره صفویه تمام میشد. اما جان سختی نظام ارباب رعیتی در این جور جوامع که ناشی از استبداد آسیایی است سبب می شود که هنوز حضور داشته باشد. موسیقی سنتی ما هم همین طور. مینیاتور هم همینطور اما همه اینها هنوز وجود دارند چون آن نظام سنتی ارباب رعیتی و آن نظام زیبایی شناسی مقید کننده هنوز در روح و دل وجان مان وجود دارد، ما مدرن نشده ایم. این ظواهر امر است ما با ارزش های گذشته راحت تریم. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====واپس‌گرایی در موسیقی و حافظ‌خوانی====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;مصاحبه‌گر:&#039;&#039;&#039; علت آن که موسیقی ایران و آواز خوانان ما به شعر عصر مغول می پردازند چیست؟ چرا احمد شاملو می‌گوید موسیقی ما کُند و راکد است؟{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;پاسخ:&#039;&#039;&#039; گرایش‌داشتن ما، دلیل قدرتمندی آنها نیست؛ بلکه ماندگی ماست. حرف من این است. حافظ هنوز بزرگترین شاعر ایران است! چرا او قدرتمندترین شاعر ایران است؟! برای این که ما در هفت صد سال پیش زندگی می کنیم. نمی خواهم بگویم حافظ یا مولوی یا موسیقی سنتی بد است، اینها بسیار محترم اند، منتها حرمتشان به خاطر آن است که ما مثل هفتصد سال پیش فکر می کنیم. ما در خلوت خودمان کمانچه می‌شنویم. این سخن من در رد کمانچه نیست در رد ماست. اشاره من به واپس گرایی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;واپس‌گرایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; ما چه در زندگی عمومی چه در زندگی خصوصی دچار بیماری نوستالژی هستیم، این به سبب درجا زدن ماست. شما همین رادیو خودمان را که روشن کنید پست سر هم دارند غزل های حافظ می خوانند، حافظ که بد نیست، اما چرا این همه غزل های او را می خوانند برای این که تلقی ما از زندگی امروز مثل تلقی مردم از زندگی در دوره مغول است. مساله ما این است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====موسیقیِ شعر====&lt;br /&gt;
شاید تا پنج سال پیش معتقد بودم که شعر باید موسیقی داشته باشد اما الان به یک نوع ایجاز در شعر معتقدم که آن ایجاز، شعر را از نثر «پراکندگی» دور می کند. اگر این نوع ایجاز وجود داشته باشد خود به خود یک نوع موسیقی هم در شعر به وجود خواهد آمد. من آن موسیقی را که در شعر شاملو هم وجود دارد تعقیب نمی کنم. من معتقدم در شعر به طور طبیعی ایجاز وجود دارد و ایجاز و فشردگی یک نوع فشردگی کلامی به وجود می آورد که نزدیک به موسیقی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====ذوق عامه در موسیقی شعر====&lt;br /&gt;
هر حرکت پیشگامانه‌ای سیلی‌ می‌زند به ذوق عامه. عامه وقتی چیزی را زمین می گذارند یا چیزی را بر می دارند که مطمئن باشند از آن. بنابراین به خودی خود هر کار پیشگامانه‌ای سیلی به ذوق عامه است. اما فکر نکنید که سیلی باعث می شود که اینها بیدار شوند و پشت سرما راه بیفتند. سیلی به درد عامه نمی خورد. سیلی زده می شود که اهل هنر به خودشان بیابند، زده میشود که به این طیف خودشان بیایند و راه جدید را ببینند. فقط هم ملت ایران نیست که موسیقی شعر را دوست دارند، همه جا همینطور است. شاید فردا وضع طوری پیش برود که دوباره همه از وزن خوششان بیاید، از موسیقی شعر خوششان بیاید، هیچ قابل پیش بینی نیست.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شعر سپید====&lt;br /&gt;
شعر سپید شاملو همان شعر نیمایی است که وزن عروضی از آن برداشته شده است. اما بعدش گسترش پیدا کرد؛ مثلا شعر جلالی هم شعر منثور است؛ موج نو هم شعر منثور است و دیگر به آن معنا شعر سپید نیست. یعنی نیمایی نیست، نظام زیبایی شناختی نیما در آن دیده نمی شود. هیچ کدام هم مانیفست ندارند، حتی موج نو که به طور کاملا متفاوت مطرح شد. آنهم مانیفست مشخصی ندارد. مانیفست را نیما داده بود و بعد هم آقای رویایی در شعر حجم. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;وزن‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سخن جنجال‌برانگیز شمس====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگِرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌وبیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمسِ لنگِرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگِرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرایش، داستان‌نویسی‌، پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمسِ لنگِرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمسِ لنگِرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگِرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگِرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمسِ لنگِرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمسِ لنگِرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگِرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من عارف نیستم؛ اما خیلی متأثر از عرفانم. اصلاً طرفدار صوفی‌گری نیستم؛ چون گوشه‌نشینی و خرافات دارد. تحت‌تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است. من برای رسیدن به «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایرانی تأثیر پذیرفتم که از بودیسم متأثر شدم. شاید حتی از بودیسم بیشتر تأثیر گرفتم؛ اما بودیست  نیستم. فرق من با خیلی‌ها این است که این مشرب‌ها برایم ایدئولوژی‌ساز نیست. من از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم برگرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمان.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من درواقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آیینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
==== [[نادر نادرپور|نادرپور]]؛ بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
به‌نظر من، نادرپور بهترین شاعر رمانتیک ایران است. به‌هرحال، ما شعری به‌اسم شعر رمانتیک داریم. حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف، اما چنین شعری هست. در ایران، فقط نادرپور نبود که شعرهای «بودلر» و «وِرلن» را خوانده بود. هزاران نفر خوانده بودند؛ اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد؛ ولی تحت‌تأثیرشان بود. فقط او بود که چنین تأثیری گرفت و توانست نادرپور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمدرضا احمدی====&lt;br /&gt;
احمد رضا احمدی یک اتفاقی بود در شعر معاصر ایران. شخصیتی که عده ای مثل فروغ و سپهری از او بهره های خیلی خوبی گرفتند. دو چیز از او آموختند. یکی سورئالی بود که در شعر احمدی وجود داشت و دیگری دورشدن از نمادگیرایی.این دو امر با شعر احمد رضا در ایران گسترش پیدا کرد. اما بعضی ها مثل فروغ و سپهری توانستند بهره های بیشتری ببرند اما خود احمدی خیلی بهره ای نبرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شعربرتر&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر، یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ درواقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگِرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها!&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدامِ شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط&lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها!&lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانۀ خود می‌روید&lt;br /&gt;
::تنها اوست&lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است&lt;br /&gt;
::و دلش&lt;br /&gt;
:برای باجۀ سینما تنگ می‌شود&lt;br /&gt;
:::تنها او&lt;br /&gt;
:::به پشت‌سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود&lt;br /&gt;
:مرا به‌حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم&lt;br /&gt;
::که چهرۀ او را دور می‌کند&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان!&lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی؟&lt;br /&gt;
::در فیلم‌نامه‌ای که نشانت ندادند&lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی&lt;br /&gt;
::که از دل‌تنگی بسیار&lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامۀ زندگی بود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست درواقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می‌گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگِرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مخالفت سیاسی====&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمسِ لنگِرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تجربهٔ زندان اوین====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم، نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس، نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌های دسته‌جمعی====&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد (فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی (فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا (فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده (موسیقی‌دان)، کیهان کلهر (موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب (فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]] (نویسنده و مترجم)، پری صابری (نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت (وکیل)، بهمن کشاورز (وکیل)، سیف‌الله صمدیان (عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی (فیلم‌ساز)، فرح اصولی (نقاش)، داوود موسایی (ناشر)، لیلی ارشد (فعال مدنی)، شمسِ لنگِرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی (فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی (روزنامه‌نگار)، مینا اکبری (روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی (نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی (عکاس)، ابراهیم حقیقی (طراح)، امیر اثباتی (طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده (نقاش) و مرضیه وفامهر (بازیگر)&lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
====استبداد شرقی====&lt;br /&gt;
نوع تولید آسیایی تفاوتی با تولید غرب داشته که علت العلل بیشتر گرفتاری هامان شده است. می گویند: در سرزمین هایی که خشک بوده به مرور حاکمانی به وجود آمد، نظام هایی بوجود آمد مخروطی، به طوری که در بالای مخروط یک حاکم قدرتمندی باشد که چنین اقتداری داشته باشد. مثلا در سرزمین خشک ایران، در فلان نقطه دور افتاده حاكمی باشد و چنان هژمونی و توانایی داشته باشد که در دورترین نقاط ایران هم حرفش نفوذ داشته باشد. این نظام استبدادی مخروطی ناشی از تولید آسیایی است که ناشی از خشکی سرزمین هاست. این نظر از تئوری مارکس در آمده و می گویند در مقدمه ابن خلدون این بحث آمده بود. من بیشتر این نظریه را قبول دارم حرف من این است در این جور کشورها تاریخ به کندی پیش می رود. یعنی به طور طبیعی اگر پیش می رفت، ایران، بین النهرین، مصر و بقیه اینها که گهواره تمدن بودند باید از همه پیش بودند نه اروپا. تاریخ شرق ناموزون و کند است تاریخ غرب موزون و مرتب.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|ص= ۸۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;br&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگِرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمسِ لنگِرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ لنگِرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &amp;quot;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانۀ ۲&amp;quot;: این آلبوم را در دو نسخه ساخته‌اند. آهنگ‌ساز هر دو محمد فرمانیان است. درمجموع، ۱۷ شعر از لنگِرودی را با صدای ایشان در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039;: این آلبوم ۱۲ قطعه دارد. آهنگ‌سازش محمد فرمانیان است. مسعود عماد هم تهیه‌کنندۀ آن است. فرمانیان آهنگ‌های این آلبوم را بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;به‌سرش زده باد&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگِرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگِرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگِرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراكه در 22‌سالگی فیلم كوتاهی بازی كردم. در سال‌های 1350ش تا 1356ش عضو كانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ درواقع فضای سینما با خلوتی كه سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگِرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگِرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. پیش‌تر عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویراستاری آن است. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۳ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمسِ لنگِرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمسِ لنگِرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ درواقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمسِ لنگِرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!» (ص‌۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمسِ لنگِرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمسِ لنگِرودی در سه دورۀ مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است؛ درواقع با کم‌رنگ‌شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر ازنظرِ محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق و هستی‌شناختی و طنز قرار می‌گیرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید شمسِ لنگِرودی به ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش انجامیده است. این رویکردها شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده است و به بازنگری دربارۀ باورها و معیارهای پیشین رسانده است؛ درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانۀ شعر رمانتیکی و اجتماعی‌سیاسی و سمبولیستی‌سوررئالیستی بررسی کرد. به‌طورکلی، می‌توان شعر شمسِ لنگِرودی را به‌صورت زیر مشخص کرد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ پنجاه که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را در بر دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ شصت با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ هفتاد که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
و از دههٔ هشتاد تا کنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگِرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه‌فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. درمیان این شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعیت مرگ است و طنز تحقیر و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری انسان است و هدف تحقیر انسان را دنبال می‌کند، بیشتر در کانون توجه شاعرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در این رویکرد نگاهی تقلیلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدایی از هستی و مظاهر زندگی، تأکید بر جبر، برجسته‌سازی طبیعت و فرایندهای طبیعی در آغاز و فرجام انسان، تأکید بر فردیت و تنهایی انسان، تحقیر انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصویری حیوانی از او و هجوم به انگاره‌هایی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگِرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگِرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
این رمان رئال است؛ البته چون داستانش سحرآمیز و رازآلود است، به‌نظر می‌رسد در جاهایی به رئالیسم جادویی شبیه می‌شود. جالب‌توجه است که در بخش‌هایی از داستان، راوی از کم‌لطفی به کتاب و کتاب‌خوانی گلایه می‌کند. از عامۀ مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتاب‌فروشی‌ها پناه می‌برند؛ اما نه برای خرید کتاب، برای فرار از باران. همچنین، نکتۀ بسیار عمیقی مطرح کرده است. انسان‌ها را به کوه یخ تشبیه کرده است که فقط نوکشان از آب بیرون است؛ اما بخش اصلی وجودشان زیر آب پنهان است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگِرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمسِ لنگِرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمسِ لنگِرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمسِ لنگِرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ درواقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ در حالی که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگِرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر نو و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین سطح بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته باشد و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگِرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بود. در کتاب حاضر، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و نیز اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;گزیده‌ای از کتاب&#039;&#039;&#039;: «از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک‌های پیشین داخل‌کردن بسیاری از کلمات کوچه‌وبازار و به‌قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است. کاری که به‌هرحال، پس از قرن‌ها [[نیما]]ی بزرگ شعر فارسی آن را به‌نتیجه رساند. پیش‌ازاین، شاید شاعرانی کلماتی ازاین‌دست را وارد شعر می‌کردند؛ ولی عموماً نظام شعرشان این کلمات را برنمی‌تافت. کلمات از شعر بیرون می‌زدند و درنتیجه شعرشان ضعیف می‌نمود. به همین سبب، آن‌ها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به‌کار می‌بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول و یکی از جنبه‌های چشمگیر کار است و علت این امر، چنان‌که پیشتر نیز اشاره کردیم، ازدست‌دادن تخت شاهانه و پیداکردن تخت قهوه‌خانه بود. این شاعران درواقع نخستین گروه از شاعران ایرانی بودند که به‌ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و درنتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان= گردباد شور جنون}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل نخست&#039;&#039;&#039;، نویسنده زمینۀ تاریخی، یعنی زوال صفویه و نیز زمینه‌های شعری، یعنی بقایای مکتب وقوع را بررسیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل دوم&#039;&#039;&#039;، در دو بخش، وی بازپیدایی شاعران وقوعی در زمینه‌های تاریخی و روحی را ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل سوم&#039;&#039;&#039; می‌خوانیم: «دولت کریم‌خانی دل شاعران را روشن کرد. هنرمندانی که تا امروز در گوشه‌وکنار مملکت پراکنده بودند، به جنب‌وجوش افتادند و تعداد کثیری از شعرا و نقاشان بی‌پول و تهی‌دست به‌امید دریافت مستمری راهی دربار وکیل شدند.»&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل چهارم&#039;&#039;&#039;، نویسنده به شعر دورۀ بازگشت می‌پردازد. این فصل دربرگیرندۀ دو بخش «کلیات» و «اصول شعر بازگشت»‌ است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل پنجم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، دربارۀ شاعران نامدار انجمن اول و تعطیلی این انجمن را پژوهیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل ششم&#039;&#039;&#039; کتاب، خوانندۀ ارزیابی شعر نشاطِ ‌اصفهانی و دلایل تعطیلی انجمن دومیم.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل هفتم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، شعر فتحعلی‌شاه قاجار متخلص به «خاقان» و نیز اشعار انجمن ادبی خاقان، موسوم‌ به انجمن سوم بازگشت را مضمون‌شکافی کرده است. &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فصل هشتم&#039;&#039;&#039; این کتاب شامل دو بخش است: ۱. ارزیابی اوضاع ایران پس از خاقان، در دوره‌های محمدشاه و ناصرالدین‌شاه و امیرکبیر؛ ۲. بررسی اوضاع‌واحوال آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار، یعنی قائم‌مقام فراهانی و شعر او، وصالِ ‌شیرازی، یغمایِ جندقی، فروغیِ بسطامی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قا‌آنی، سروشِ اصفهانی، محمودخان ملک‌الشعرای صبا و شاطرعباس صبوحی.&lt;br /&gt;
در بخشی از &#039;&#039;&#039;فصل نهم&#039;&#039;&#039; این کتاب نیز می‌خوانیم که شعر دورۀ بازگشت، شعر خواص وابسته‌به‌دربار بود. چنین شعری به‌هیچ‌وجه نماینده و بازتابانندۀ وضع زندگی عمومی و حتی زندگی خصوصی درباری نبود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمسِ لنگِرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ‌تبریزی، کلیمِ‌کاشانی، طالبِ‌آملی، غنیِ‌کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ‌شیرازی، ظهوریِ‌تُرشیزی و بیدلِ‌دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، همه اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. لنگِرودی در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای مغفول‌مانده رفته است؛ درواقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها وقتی دیدم این‌ها جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگِرودی در سال۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما یوشیج|نیما]] در معرفی این کتاب گفت: &lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ در حالی که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را به‌صورت جسته‌گریخته تا سال۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ در حالی که اثر من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما جمع‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
نویسنده در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های به‌گزین‌شده برای چاپ در این مجموعه چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&lt;br /&gt;
او یادآوری کرد که بیش از ۱۰هزار رباعی خوانده است. همچنین افزود: «معیار دیگر برای من، رباعیاتی عمیق و شورمندانه‌اند که آن ساختار را ندارند. نیازی هم به داشتن آن ندارند. عموماً رباعیات مولوی این‌گونه‌اند که مثلاً این شورمندی در موسیقی شعر نمود پیدا می‌کند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمسِ لنگِرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمسِ لنگِرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید ارهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمسِ لنگِرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ موضوعاتی ازاین‌دست سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ ۲۱۷ صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش سخن می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند.&lt;br /&gt;
محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او ۲۵۰ پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمسِ لنگِرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار اولین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمسِ لنگِرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند آن را چاپ کرده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ عباس صفاری و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمسِ لنگِرودی&#039;&#039;&#039;، حسین نوش‌آذر، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمسِ لنگِرودی، عباس صفاری و رسول یونان را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمسِ لنگِرودی&#039;&#039; دربارۀ شعر شمس است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگِرودی را بررسی می‌کند. در پایان کتاب هم دو بار با شمس مصاحبه کرده است. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعرهای شمس را با صدای خودِ او هم‌رسانی کرده است. آلبوم‌های شعر شمس را   در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگِرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگِرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمسِ لنگِرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگِرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگِرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمسِ لنگِرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمسِ لنگِرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رشیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگِرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگِرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|عنوان= [[حافظ موسوی]] و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگِرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگِرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگِرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمسِ لنگِرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمسِ لنگِرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگِرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگِرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ لنگِرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آن‌لاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگِرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمسِ لنگِرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمسِ لنگِرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمسِ لنگِرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمسِ لنگِرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمسِ لنگِرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمسِ لنگِرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمسِ لنگِرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگِرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگِرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگِرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگِرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگِرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگِرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمسِ لنگِرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگِرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگِرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگِرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگِرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگِرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگِرودی|ناشر = bugles weblog|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
{{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگِرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگِرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگِرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگِرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42625</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42625"/>
		<updated>2020-06-05T12:29:52Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمسِ لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = پدر: آیت‌الله جعفر شمسِ گیلانی{{سخ}} مادر: بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمسِ لنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} «امه‌سزر»، «فدریکا گارسیا لورکا»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ درواقع اندیشۀ شعری شمس، پیش از این دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ درواقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمسِ لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ لنگرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سخنرانی و شعرخوانی===&lt;br /&gt;
جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان ‌با مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی همراه  بود . او در این جشن سخن راند و شعر «چه می‌گذرد در دلم» را خواند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگْرود&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمسِ لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمسِ لنگرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;؛ ۲۴اردیبهشت رونمایی از آلبوم صوتی &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان = آلبوم «دایرۀ بی‌پایان» شمس لنگرودی رونمایی شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمسِ لنگرودی است. پدرش، آیت‌الله لنگرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ لنگرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمسِ لنگرودی همواره شعر بود ه است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهریِ گیلانی به شمسِ لنگْرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگْرودی «جواهریِ گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمسِ لنگرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمسِ لنگْرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهریِ گیلانی» به «شمسِ لنگْرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمسِ لنگْرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمسِ لنگْرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمسِ لنگْرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. درواقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ لنگرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ در حالی که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگرودی در زمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس پنج تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد: ۱. &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ ۲. &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش) به‌کارگردانی تارا اوتادی؛ ۳. &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش) در گروه هنروتجربه به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها؛ ۴. &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش) به‌کارگردانی نوید محمودی؛ ۵. &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش) به‌کارگردانی رضا فهیمی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند، زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمسِ لنگرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ درواقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====باهم‌بینی هفت شاعر معاصر====&lt;br /&gt;
نیما، شاملو، اخوان، سپهری، فروغ، آتشی و رحمانی، همه این شاعران را در یک سطح نمی بینیم از اینکه بگذریم، فکر می کنم شاید به طور انفرادی شاعری هم سطح شاملو و فروغ و سپهری نداشته باشیم. اما در حال حاضر به طور پراکنده شعرهای زیادی دیده می شوند که سطح شان از شعرهای شاملو و فروغ و بقیه پایین تر نیست. منتها به دلیل این که این شعرها خیلی پراکنده اند و در ضمن وضعیت بحرانی همه جانبه ما را احاطه کرده این شعرها ناپیدا و گمشده هستند.  مطمئن نیستم که الان شاعری هم سطح شاملو نداریم الان ما در همه عرصه ها در حال گذر از بحرانیم باید روزگاری بگذرد به قول اخوان ثالث&lt;br /&gt;
طبل طوفان از نوا بیفتد، آن وقت سره از ناسره جدا شود. باید از بحران های کنونی بیرون بیاییم. صدا به صدا برسد تا معلوم شود کدامیک از شاعرانی که الان هستند هم سطح شاملو هستند یا نیستند؟ اما شعرهای پراکنده ای هست که بشود انگشت گذاشت و گفت این شعرها بهتر از شعر شاملو و یا دیگران است. فکر می کنم می توان مجموعه ای از شعرهای خوب این سالها جمع آوری کرد که از سطح بسیار بالایی برخوردار باشد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی  شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ 70 خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ درواقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====سخن جنجال‌برانگیز شمس=====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌وبیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمسِ لنگرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====نگرش شمس به کشور آمریکا===== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرایش، داستان‌نویسی‌، پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمسِ لنگرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمسِ لنگرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمسِ لنگرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمسِ لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====عرفان‌دوستی====&lt;br /&gt;
من خیلی تحت تأثیر عرفانم؛ اما اصلاً عارف نیستم. اصلاً تحت تأثیر صوفی‌گری نیستم که گوشه‌نشینی و خرافات دارد ولی تحت تأثیر عرفانم؛ چون به‌معنی شناخت است و من در جهت «شناخت» همان‌قدر از عرفان ایران تأثیر پذیرفتم که از بودیسم. شاید از بودیسم بیشتر تأثیر پذیرفتم؛ اما بودیسم نیستم. فرق من با خیلی ها این است که این مشرب هابرای من ایدئولوژی‌ساز نیستند. از هر گلی عطری می‌گیرم. این است آنچه از عرفان و بودیسم گرفته‌ام، نه مذلت و گوشه‌گیری و حرمانشان را.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۹۲|ک= غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگرودی(چ:۱)|ص= ۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من درواقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آیینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
====نادرپور، بهترین شاعر رمانتیک====&lt;br /&gt;
نادر پور به نظر من بهترین شاعر رمانتیک ایران است به هر حال ما شعری به اسم شعر رمانتیک داریم حالا ممکن است یکی موافق باشد یکی مخالف اما به هر حال یک چنین شعری وجود خارجی دارد. در ایران فقط نادرپور نبود که شعرهای بودلر و ورلن را خوانده بود هزاران نفر خواندند اما فقط نادر بود که توانست آن شعرها را ایرانیزه کند. برداشت نکرد. تقلید هم نکرد تحت تاثیرشان بود اما او بود که چنین تاثیری گرفت و توانست نادر پور شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرورها&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر؛ یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود که یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ درواقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است ؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط&lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها!&lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید&lt;br /&gt;
::تنها اوست&lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است&lt;br /&gt;
::و دلش&lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود&lt;br /&gt;
:::تنها او&lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم&lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان!&lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی&lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند&lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی&lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار&lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست درواقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمسِ لنگرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی(فیلم‌ساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمسِ لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;(مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ لنگرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا(توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آلبوم‌های شعرخوانی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# آلبوم &amp;quot;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه ۲&amp;quot; با آهنگسازی محمد فرمانیان. این آلبوم در دو نسخۀ ۱ و ۲ ساخته شده است و در مجموع، ۱۷ اثر از لنگرودی را با صدای ایشان و موسیقی محمد فرمانیان را در بر می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;از من تنها تو مانده‌ای&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# آلبوم &#039;&#039;دایرۀ بی‌پایان&#039;&#039; با آهنگسازی محمد فرمانیان و تهیه‌کنندگی مسعود عماد. این آلبوم ۱۲ قطعه دارد که فرمانیان بر اساس موسیقی کلاسیک آکوستیک نوشته است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رونمایی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
#  &#039;&#039;به سرش زده باد&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیاتِ بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمسِ لنگْرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵ش)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶ش)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم؟=====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگْرودی در جلسۀ بررسی فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; گفت: «آمدنم به عرصۀ بازیگری اتفاقی نبود؛ چراكه در 22‌سالگی فیلم كوتاهی بازی كردم. در سال‌های 1350ش تا 1356ش عضو كانون فیلم ایران بودم. در سال‌های گذشته خیلی خسته شده‌ام. با احتیاط به عرصۀ سینما آمده‌ام تا وارد فضای دیگری شوم؛ درواقع فضای سینما با خلوتی كه سال‌ها در آن بوده‌ام، بسیار متفاوت است. بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; هم بار خستگی را از دوشم برداشت. آمده‌ام تا حضورم در عرصۀ سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به‌دنبال آنم، در سینما هم ارائه دهم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. پیش‌تر عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویراستاری آن است. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحله تشخیص داد. نگاه او به پدیده‌هایی مانند مرگ، در این دو مرحله، از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* دفترهای &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; (۱۳۵۵ش) و &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; (۱۳۶۳ش) در نخستین مرحلهٔ است. زبان شعر او در این دفترها اعتراضی است و خون، فقر، مرگ و جنایت در آن پررنگ است..&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* از &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; (۱۳۶۵ش) به‌بعد مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد. در این مرحله، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی‌اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرومی‌رود. به عشق پناه می‌آورد. همچنین به ذهن‌گرایی و سورئالیسم می‌گراید؛ درعینِ‌حال شعرش ازنظرِ برجستگی توصیف عناصر طبیعی، صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، آتش شعر شعارگرا و مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانۀ شمس فرومی‌نشیند. او در شعرهای پست‌مدرنیستی‌اش تصویرهایی نو می‌آفریند. از‌لحاظِ اندیشگانی از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد. می‌کوشد از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. درنهایت، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، مضمون شعرش هم انسانی‌تر می‌شود؛&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمسِ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او، از صنعت برگذشته است. بیشتر به محتوا تکیه می‌کند و در شمار اشعار انسانی است. راز ترجمه‌پذیری شعرهای شمس نیز همین وجه انسانی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم غالباً در همین دوره در شعر شمس پدیدار می‌شود. او می‌کوشد به پدیده‌های جهان و موضوع‌های انسانی و مقوله‌های فلسفی از منظری نو بنگرد و پدیده‌های ناخوشایند و غم‌انگیزی چون مرگ را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; فاجعه‌ای است که همواره در کانون توجه شمس است. او اساساً شاعری مرگ‌آگاه است. در شعرهای سال‌های ۵۵ تا ۶۹ خورشیدی، در جای‌جای نخستین دفترهای شعرش، به مرگ و نیستی اشاره می‌کند. در نگاه شمس، مرگ حادثه‌ای است که بیش از تولد رخ می‌دهد. او برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ از طیفی از استعاره‌ها کمک می‌گیرد؛ بنابراین در شعرهای این دورۀ او، مدام سخن از عنکبوت و بره و گله و چوپان و کودک و مرگِ ستاره است. شمس شاعری مرگ‌‌اندیش و نگران است. بیم از مرگ در اشعارش موج می‌زند و بسامد پیشامدهای مرگ‌باری چون سیل و زمین‌لرزه در شعرهایش زیاد است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمین‌افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً سیاه است. او بیم از نابودی و دغدغهٔ نیستی را با برجسته‌سازی تعبیرهایی تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد؛ مانند: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه، شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به‌تماشا می‌نشیند. نگاهش گرم و گیرا و جذاب است، بی هیچ رنگی، در عین رنگارنگی! با این نگاه، همه‌چیز زیر چتر عشق جمع می‌شود. شاعر عاشقی است که تجربه‌ها، دریافت‌ها، آگاهی و ناخوآدگاهی را به‌هم می‌پیوندد و محصولی به‌نام شعر عاشقانه می‌سراید. همه‌چیز از پرنده و ماه، آفتاب و اقیانوس، غزال و نهنگ، ستاره و رنگین‌کمان، چای و عسل و حتی اساطیر و باورهای نووکهنه با عشق سفر می‌کند. در خدمت عاشق قرار می‌گیرد. گاه رنگ می‌بازد و گاه رنگین می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
شعر بلندی است در وصف اوضاع تیرۀ جهان. شمسِ لنگْرودی در این شعر جهان واقعی را از زمینه‌های سیاسی و اجتماعی و تاریخی جدا می‌کند. او حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل با انسان و طبیعت می‌بیند. شاعر در جهان‌بینی خود، در این شعر بلند، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی‌کند؛ بلکه آن را حقیقتی محض معرفی می‌کند که در فرایند عاطفی‌سازی و تصویرپردازی به شعربودن رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ درواقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمسِ لنگرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!»(ص ۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمسِ لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمسِ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر ازنظرِ محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمسِ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمسِ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ پنجاه که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را دربردارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ شصت با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ هفتاد که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
و از دههٔ هشتاد تا کنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه‌فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. درمیان این شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعیت مرگ است و طنز تحقیر و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری انسان است و هدف تحقیر انسان را دنبال می‌کند، بیشتر در کانون توجه شاعرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در این رویکرد نگاهی تقلیلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدایی از هستی و مظاهر زندگی، تأکید بر جبر، برجسته‌سازی طبیعت و فرایندهای طبیعی در آغاز و فرجام انسان، تأکید بر فردیت و تنهایی انسان، تحقیر انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصویری حیوانی از او و هجوم به انگاره‌هایی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آن‌ها که به خانۀ من آمدند‌====&lt;br /&gt;
این کتاب، رمانی رئال است که چون سحر آمیز و راز آلود است، به نظر می‌رسد در جاهایی به ریالیسم جادویی نزدیک می‌شود. جالب توجه است که راوی در بخش‌هایی از داستان از کم لطفی‌هایی که به کتاب و کتاب خوانی می‌شود، گلایه می‌کند. در همین رابطه از عامه مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتابفروشی ها پناه می‌برند، نه برای خرید کتاب، که برای فرار از باران. نکته بسیار عمیقی هم مطرح کرد که انسان‌ها را همچون کوه یخ تشبیه نمود که فقط نوکشان از آب بیرون و اصل وجودشان زیر آب مخفی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمسِ لنگرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمسِ لنگرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمسِ لنگرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ درواقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ در حالی که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر نو و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین سطح بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته باشد و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بود. در کتاب حاضر، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و نیز اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;گزیده‌ای از کتاب&#039;&#039;&#039;: «از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک‌های پیشین داخل‌کردن بسیاری از کلمات کوچه‌وبازار و به‌قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است. کاری که به‌هرحال، پس از قرن‌ها [[نیما]]ی بزرگ شعر فارسی آن را به‌نتیجه رساند. پیش‌ازاین، شاید شاعرانی کلماتی ازاین‌دست را وارد شعر می‌کردند؛ ولی عموماً نظام شعرشان این کلمات را برنمی‌تافت. کلمات از شعر بیرون می‌زدند و درنتیجه شعرشان ضعیف می‌نمود. به همین سبب، آن‌ها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به‌کار می‌بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول و یکی از جنبه‌های چشمگیر کار است و علت این امر، چنان‌که پیشتر نیز اشاره کردیم، ازدست‌دادن تخت شاهانه و پیداکردن تخت قهوه‌خانه بود. این شاعران درواقع نخستین گروه از شاعران ایرانی بودند که به‌ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و درنتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان= گردباد شور جنون}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل نخست&#039;&#039;&#039;، نویسنده زمینۀ تاریخی، یعنی زوال صفویه و نیز زمینه‌های شعری، یعنی بقایای مکتب وقوع را بررسیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل دوم&#039;&#039;&#039;، در دو بخش، وی بازپیدایی شاعران وقوعی در زمینه‌های تاریخی و روحی را ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل سوم&#039;&#039;&#039; می‌خوانیم: «دولت کریم‌خانی دل شاعران را روشن کرد. هنرمندانی که تا امروز در گوشه‌وکنار مملکت پراکنده بودند، به جنب‌وجوش افتادند و تعداد کثیری از شعرا و نقاشان بی‌پول و تهی‌دست به‌امید دریافت مستمری راهی دربار وکیل شدند.»&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل چهارم&#039;&#039;&#039;، نویسنده به شعر دورۀ بازگشت می‌پردازد. این فصل دربرگیرندۀ دو بخش «کلیات» و «اصول شعر بازگشت»‌ است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل پنجم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، دربارۀ شاعران نامدار انجمن اول و تعطیلی این انجمن را پژوهیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل ششم&#039;&#039;&#039; کتاب، خوانندۀ ارزیابی شعر نشاطِ‌اصفهانی و دلایل تعطیلی انجمن دومیم.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل هفتم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، شعر فتحعلی‌شاه قاجار متخلص به «خاقان» و نیز اشعار انجمن ادبی خاقان، موسوم‌ به انجمن سوم بازگشت را مضمون‌شکافی کرده است. &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فصل هشتم&#039;&#039;&#039; این کتاب شامل دو بخش است: ۱. ارزیابی اوضاع ایران پس از خاقان، در دوره‌های محمدشاه و ناصرالدین‌شاه و امیرکبیر؛ ۲. بررسی اوضاع‌واحوال آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار، یعنی قائم‌مقام فراهانی و شعر او، وصالِ‌شیرازی، یغمایِ‌جندقی، فروغیِ‌بسطامی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قا‌آنی، سروشِ‌اصفهانی، محمودخان ملک‌الشعرای صبا و شاطرعباس صبوحی.&lt;br /&gt;
در بخشی از &#039;&#039;&#039;فصل نهم&#039;&#039;&#039; این کتاب نیز می‌خوانیم که شعر دورۀ بازگشت، شعر خواص وابسته‌به‌دربار بود. چنین شعری به‌هیچ‌وجه نماینده و بازتابانندۀ وضع زندگی عمومی و حتی زندگی خصوصی درباری نبود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمسِ لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ‌تبریزی، کلیمِ‌کاشانی، طالبِ‌آملی، غنیِ‌کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ‌شیرازی، ظهوریِ‌تُرشیزی و بیدلِ‌دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، همه اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. لنگرودی در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای مغفول‌مانده رفته است؛ درواقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها وقتی دیدم این‌ها جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگرودی در سال۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما یوشیج|نیما]] در معرفی این کتاب گفت: &lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ در حالی که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را به‌صورت جسته‌گریخته تا سال۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ در حالی که اثر من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما جمع‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
نویسنده در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های به‌گزین‌شده برای چاپ در این مجموعه چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&lt;br /&gt;
او یادآوری کرد که بیش از ۱۰هزار رباعی خوانده است. همچنین افزود: «معیار دیگر برای من، رباعیاتی عمیق و شورمندانه‌اند که آن ساختار را ندارند. نیازی هم به داشتن آن ندارند. عموماً رباعیات مولوی این‌گونه‌اند که مثلاً این شورمندی در موسیقی شعر نمود پیدا می‌کند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمسِ لنگرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمسِ لنگْرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید ارهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمسِ لنگْرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ موضوعاتی ازاین‌دست سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ ۲۱۷ صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش سخن می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند.&lt;br /&gt;
محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او 250 پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمسِ لنگْرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار اولین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمسِ لنگْرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمسِ لنگْرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند آن را چاپ کرده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ عباس صفاری و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمسِ لنگْرودی&#039;&#039;&#039;، حسین نوش‌آذر، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمسِ لنگْرودی، عباس صفاری و رسول یونان را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگرودی&#039;&#039; که دربارۀ شعر شمس لنگرودی است. در این کتاب، فیض شریفی نگرش شاعرانۀ لنگرودی را بررسی می‌کند. در پاین هم دو مصاحبه با شمس کرده این. این کتاب را نشر ابتکار نو درآورده است.&lt;br /&gt;
# پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بخشی از شعر شمس را با صدای این شاعر همرسانی کرده است. شعر شمس را از این آلبوم‌ها در نشانی پادکست &#039;&#039;سرایه&#039;&#039; بشنوید&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sorayeh.com/podcast/?p=1702|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان = غریقی خاموش در کولاک زمستان؛ مروری بر عاشقانه‌های محمد شمس لنگرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = ابتکار نو |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۵۷۹-۹۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما (۱۵)؛ شمسِ لنگرودی (چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمسِ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رشیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|عنوان= [[حافظ موسوی]] و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمسِ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمسِ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ لنگرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آن‌لاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمسِ لنگرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمسِ لنگرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمسِ لنگرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمسِ لنگرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمسِ لنگرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمسِ لنگرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمسِ لنگرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگرودی|ناشر = bugles weblog|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
{{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97022514030/%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%D9%BE%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D8%AF ‏|عنوان = آلبوم «دایره بی پایان» شمس لنگرودی رونمایی شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵اردیبهشت۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://jinomusic.net/%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%A2%D9%84%D8%A8%D9%88%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C/ ‏|عنوان = مجموعه آلبوم‌های شمس لنگرودی|ناشر = ژینو موزیک|تاریخ انتشار= ۲۵بهمن۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://sorayeh.com/podcast/?p=1702 ‏|عنوان = پادکست شعر سرایه ۵۰ – شعر و صدای شمس لنگرودی|ناشر = پادکست سرایه|تاریخ انتشار= ۳بهمن۱۳۹۰ |تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.navayab.com/53-taraneh-asheghaneh-2-shams-langeroudi/ ‏|عنوان = ۵۳ ترانه عاشقانه ۲ |ناشر = |تاریخ انتشار=  بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42607</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42607"/>
		<updated>2020-06-04T13:12:41Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمسِ لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = پدر: آیت‌الله جعفر شمسِ گیلانی{{سخ}} مادر: بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمسِ لنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} «امه‌سزر»، «فدریکا گارسیا لورکا»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ درواقع اندیشۀ شعری شمس، پیش از این دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ درواقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمسِ لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را جشنوارۀ شعر فجرِ سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ لنگرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سخنرانی و شعرخوانی===&lt;br /&gt;
جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان ‌با مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی همراه  بود . او در این جشن سخن راند و شعر «چه می‌گذرد در دلم» را خواند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگْرود&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمسِ لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]]؛ بازی در فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;رفتن&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ بازی در فیلم &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمسِ لنگرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمسِ لنگرودی است. پدرش، آیت‌الله لنگرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ لنگرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمسِ لنگرودی همواره شعر بود ه است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهریِ گیلانی به شمسِ لنگْرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام‌خانوادگی خاندان لنگْرودی «جواهریِ گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی شاعر بود. او از جوانی دو نام‌خانوادگی «شمسِ لنگرودی» و «شمسِ گیلانی» را برمی‌گزیند. با هر دو تخلص هم اشعارش را منتشر می‌کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان را با نام «شمسِ لنگْرودی» و «شمسِ گیلانی» بشناسند. همین شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام‌خانوادگی‌اش را بعدها، از «جواهریِ گیلانی» به «شمسِ لنگْرودی» برگرداند. برادران و خواهرانش هم نام‌خانوادگی‌شان را به «شمس گیلانی» برگرداندند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان، محمدتقی شمسِ لنگْرودی است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
در منابع پژوهشی، دو تاریخ‌تولد برای شمسِ لنگْرودی نوشته‌اند. تاریخ‌تولد واقعی شمس ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت آن در شناسنامه‌اش ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ‌تولد شمسِ لنگْرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به‌این‌علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. درواقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ لنگرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ در حالی که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگرودی در زمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری====&lt;br /&gt;
شمس چند تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد. فیلم &#039;&#039;فلامینگو شمارۀ ‌۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹ش) به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان، &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲) به کارگردانی تارا اوتادی، &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳) در گروه هنروتجربه و به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها، &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵) به کارگردانی	نوید محمودی و سرانجام فیلم دوباره زندگی (۱۳۹۶) به کارگردانی	رضا فهیمی از فیلم‌هایی است که شمس در آن بازی کرده است. آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را دربارۀ شمس ساخته است. سنجابی در این مستند زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
شمس در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ [[جشنوارۀ شعر فجر]] بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سیری گذرا&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمسِ لنگرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ  گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ درواقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
دی&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی  شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ 70 خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ درواقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====سخن جنجال‌برانگیز شمس=====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌وبیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمسِ لنگرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====نگرش شمس به کشور آمریکا===== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرایش، داستان‌نویسی‌، پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمسِ لنگرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمسِ لنگرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس شعری است ساده و در دسترس. در چنین شعری، نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار هست، نه موسیقی و وزنِ شعرهای [[اخوان]] و [[سپهری]] و [[فروغ]] به‌گوش می‌خورد. در آن، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیز دیگر در آن وجود دارد، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] و زبان‌وبیان به‌ظاهر رها و در باطن سرسپردۀ متوهمان شعر پست‌مدرن به‌چشم می‌آید؛ چراکه تقریباً به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«او پاره‌ای از شیوه‌ها و شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارد. پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز بی‌اصالت و زاییدۀ سردرگمیِ ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
«شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده است برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان. یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی، برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره، در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌کار از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمسِ لنگرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمسِ لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعرِ رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من درواقع فرزند درد نیست. نتیجۀ درد است. محصول بلافصل درد نیست؛ بلکه من زمانی شعر می‌گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد. بله. شعر نتیجۀ رنج است؛ اما احمقانه است که آدم فکر کند اگر رنج بکشد، شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آیینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر؛ یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود که یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را باهم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو ازلحاظِ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما ازنظرِ فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. ازنظرِ من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ درواقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است ؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط&lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها!&lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید&lt;br /&gt;
::تنها اوست&lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است&lt;br /&gt;
::و دلش&lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود&lt;br /&gt;
:::تنها او&lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم&lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان!&lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی&lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند&lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی&lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار&lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست درواقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمسِ لنگرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی(فیلم‌ساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمسِ لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;(مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰. مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۳ تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ لنگرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا(توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس آن را برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی با زبانی ساده، داستان «گربه و موش» کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به‌نام رومی و بومی در باغی پرآب‌ودرخت زندگی می‌کنند. روزی گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش بااینکه گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند به او کمک کند؛ پس بندهای تور را می‌جود و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود گربه‌ها و موش‌ها به‌رهبری رومی و بومی قرار بگذارند باهم دوست باشند؛ چون هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی به دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ تصویردار، داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه، نویسندگان برجستۀ ادبیات بزرگ‌سالان برای کودکان قصه گفته‌اند. این کار تجربه‌ای تازه است که برای نویسنده و مخاطب لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمسِ لنگْرودی در سال ۱۳۵۶ش در کلاس‌های تئاتر شرکت کرده است. او در سال ۱۳۸۹ش به‌پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. شمس با این فیلم قدم به عرصۀ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده است و زمانی گیتار می‌نواخته است؛ اما به‌سبب شکستن دستش در تصادفی، آن را رها می‌کند. در سال‌های گذشته، لنگرودی بیشتر به حوزۀ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌کند، چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چرا بازیگر شدم=====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جلسۀ بررسی فیلم احتمال باران اسیدی گفت که آمدنم به عرصه بازیگری اتفاقی نبود چراكه در 22 سالگی فیلم كوتاه بازی كردم و در سال های 1350 تا 1356 عضو كانون فیلم ایران بودم. در این سالهای گذشته بسیار خسته شدم و با احتیاط به عرصه سینما آمدم تا وارد فضای دیگری شوم. فضای سینما با خلوتی كه سالها در آن بودم بسیار متفاوت است و بازی در فیلم احتمال باران اسیدی بار خستگی را از دوشم برداشت.آمده ام تا حضورم در عرصه سینما تداوم داشته باشد. امیدوارم آنچه در شعر به دنبال آن هستم در كار سینما هم ارائه دهم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگرودی: آمدنم اتفاقی نبود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است. قبلاً عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن در نظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش، احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر، این شاعر دو سالی است که با حوصله مشغول نوشتن گزین‌گویه‌هایی است که حدود ۲۰۰ جمله شده است. اکنون هم در حالِ ویراستاری آن‌هاست. همچنین، به تدوین مجموعۀ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و در مهتابی دنیا (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمسِ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه====&lt;br /&gt;
در این مجموعه شمس جهان را با نگاهی عاشقانه به تماشا می نشیند . نگاهی گرم و گیرا و جذاب، بی هیچ رنگی در عین رنگارنگی!با این نگاه ، همه چیز زیر چتر عشق جمع می شوند و شاعر(عاشق) تجربه ها ، دریافت ها و ناخوادگاهی و آگاهی را به هم می پیوندد و محصولی به نام شعر عاشقانه ، می سراید. همه چیز ، از پرنده گرفته تا ماه، از آفتاب تا اقیانوس، از غزال تا نهنگ ، از ستاره تا رنگین کمان و چای و عسل و اساطیر و باورهای نو و کهنه با عشق سفر می کنند . در خدمت عاشق قرار می گیرند؛ گاه رنگ می بازند و گاه رنگین می شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قصیدۀ لبخند چاک‌چاک====&lt;br /&gt;
شعر بلندی ست در وصف وضع تیره ی جهان. شمس لنگرودی جهان واقعی را از بستر اجتماعی، سیاسی و تاریخی جدا می کند و حقیقتِ ناب شعر خود را در تقابل انسان و طبیعت می بیند. این شعر بلند ضمن اینکه در جهان بینی خود، رویکردی اندیشمندانه و فلسفی را دنبال نمی کند؛ خود را به عنوان حقیقت محضی معرفی می کند که در فرآیند عاطفی سازی و تصویر پردازی به شعریت رسیده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ درواقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمسِ لنگرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!»(ص ۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمسِ لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمسِ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر ازنظرِ محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمسِ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمسِ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ پنجاه که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را دربردارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ شصت با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ هفتاد که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
و از دههٔ هشتاد تا کنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه‌گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه‌فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. درمیان این شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعیت مرگ است و طنز تحقیر و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری انسان است و هدف تحقیر انسان را دنبال می‌کند، بیشتر در کانون توجه شاعرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در این رویکرد نگاهی تقلیلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدایی از هستی و مظاهر زندگی، تأکید بر جبر، برجسته‌سازی طبیعت و فرایندهای طبیعی در آغاز و فرجام انسان، تأکید بر فردیت و تنهایی انسان، تحقیر انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصویری حیوانی از او و هجوم به انگاره‌هایی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====‌آن‌ها که به خانۀ من آمدند‌====&lt;br /&gt;
این کتاب، رمانی رئال است که چون سحر آمیز و راز آلود است، به نظر می‌رسد در جاهایی به ریالیسم جادویی نزدیک می‌شود. جالب توجه است که راوی در بخش‌هایی از داستان از کم لطفی‌هایی که به کتاب و کتاب خوانی می‌شود، گلایه می‌کند. در همین رابطه از عامه مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتابفروشی ها پناه می‌برند، نه برای خرید کتاب، که برای فرار از باران. نکته بسیار عمیقی هم مطرح کرد که انسان‌ها را همچون کوه یخ تشبیه نمود که فقط نوکشان از آب بیرون و اصل وجودشان زیر آب مخفی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمسِ لنگرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمسِ لنگرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمسِ لنگرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ درواقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ در حالی که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر نو و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین سطح بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته باشد و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ‌ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بود. در کتاب حاضر، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و نیز اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;گزیده‌ای از کتاب&#039;&#039;&#039;: «از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک‌های پیشین داخل‌کردن بسیاری از کلمات کوچه‌وبازار و به‌قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است. کاری که به‌هرحال، پس از قرن‌ها [[نیما]]ی بزرگ شعر فارسی آن را به‌نتیجه رساند. پیش‌ازاین، شاید شاعرانی کلماتی ازاین‌دست را وارد شعر می‌کردند؛ ولی عموماً نظام شعرشان این کلمات را برنمی‌تافت. کلمات از شعر بیرون می‌زدند و درنتیجه شعرشان ضعیف می‌نمود. به همین سبب، آن‌ها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به‌کار می‌بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول و یکی از جنبه‌های چشمگیر کار است و علت این امر، چنان‌که پیشتر نیز اشاره کردیم، ازدست‌دادن تخت شاهانه و پیداکردن تخت قهوه‌خانه بود. این شاعران درواقع نخستین گروه از شاعران ایرانی بودند که به‌ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و درنتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان= گردباد شور جنون}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل نخست&#039;&#039;&#039;، نویسنده زمینۀ تاریخی، یعنی زوال صفویه و نیز زمینه‌های شعری، یعنی بقایای مکتب وقوع را بررسیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل دوم&#039;&#039;&#039;، در دو بخش، وی بازپیدایی شاعران وقوعی در زمینه‌های تاریخی و روحی را ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل سوم&#039;&#039;&#039; می‌خوانیم: «دولت کریم‌خانی دل شاعران را روشن کرد. هنرمندانی که تا امروز در گوشه‌وکنار مملکت پراکنده بودند، به جنب‌وجوش افتادند و تعداد کثیری از شعرا و نقاشان بی‌پول و تهی‌دست به‌امید دریافت مستمری راهی دربار وکیل شدند.»&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل چهارم&#039;&#039;&#039;، نویسنده به شعر دورۀ بازگشت می‌پردازد. این فصل دربرگیرندۀ دو بخش «کلیات» و «اصول شعر بازگشت»‌ است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل پنجم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، دربارۀ شاعران نامدار انجمن اول و تعطیلی این انجمن را پژوهیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل ششم&#039;&#039;&#039; کتاب، خوانندۀ ارزیابی شعر نشاطِ‌اصفهانی و دلایل تعطیلی انجمن دومیم.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل هفتم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، شعر فتحعلی‌شاه قاجار متخلص به «خاقان» و نیز اشعار انجمن ادبی خاقان، موسوم‌ به انجمن سوم بازگشت را مضمون‌شکافی کرده است. &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فصل هشتم&#039;&#039;&#039; این کتاب شامل دو بخش است: ۱. ارزیابی اوضاع ایران پس از خاقان، در دوره‌های محمدشاه و ناصرالدین‌شاه و امیرکبیر؛ ۲. بررسی اوضاع‌واحوال آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار، یعنی قائم‌مقام فراهانی و شعر او، وصالِ‌شیرازی، یغمایِ‌جندقی، فروغیِ‌بسطامی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قا‌آنی، سروشِ‌اصفهانی، محمودخان ملک‌الشعرای صبا و شاطرعباس صبوحی.&lt;br /&gt;
در بخشی از &#039;&#039;&#039;فصل نهم&#039;&#039;&#039; این کتاب نیز می‌خوانیم که شعر دورۀ بازگشت، شعر خواص وابسته‌به‌دربار بود. چنین شعری به‌هیچ‌وجه نماینده و بازتابانندۀ وضع زندگی عمومی و حتی زندگی خصوصی درباری نبود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمسِ لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ‌تبریزی، کلیمِ‌کاشانی، طالبِ‌آملی، غنیِ‌کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ‌شیرازی، ظهوریِ‌تُرشیزی و بیدلِ‌دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، همه اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. لنگرودی در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای مغفول‌مانده رفته است؛ درواقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها وقتی دیدم این‌ها جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگرودی در سال۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما یوشیج|نیما]] در معرفی این کتاب گفت: &lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ در حالی که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را به‌صورت جسته‌گریخته تا سال۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ در حالی که اثر من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما جمع‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
نویسنده در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های به‌گزین‌شده برای چاپ در این مجموعه چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&lt;br /&gt;
او یادآوری کرد که بیش از ۱۰هزار رباعی خوانده است. همچنین افزود: «معیار دیگر برای من، رباعیاتی عمیق و شورمندانه‌اند که آن ساختار را ندارند. نیازی هم به داشتن آن ندارند. عموماً رباعیات مولوی این‌گونه‌اند که مثلاً این شورمندی در موسیقی شعر نمود پیدا می‌کند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمسِ لنگرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; فیلم مستندی است نوددقیقه‌ای، دربارهٔ زندگی و شعر شمسِ لنگْرودی. کارگردانش آرش سنجابی است. سعید ارهالی هم تهیه‌کنندۀ آن است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; دربرگیرندۀ گزیده‌ای از گفت‌وگو‌های نشریه‌ها و ماهنامه‌های مختلف، از سال ۱۳۷۰ش تا ۱۳۸۳ش، با شمسِ لنگْرودی، شاعر معاصر ایران است. این مجموعه را مژگان معقولی گرد آورده است. در &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; شمس دربارۀ موضوعاتی ازاین‌دست سخن می‌گوید: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی‌شدن مسائل، شعر نوقدمایی؛ پلی میان شعر کهن و [[نو]]، تأثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، اثرپذیری شاعران از یکدیگر، شعر دهۀ شصت، ماندگاری شاعران معاصر: [[شاملو]] و [[سپهری]]، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخیِ تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، پیوند [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزۀ نگارش &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و [[خسرو گلسرخی]] و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمسِ لنگْرودی&#039;&#039; از مجموعه‌کتاب‌های &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; است. این کتاب زندگی‌نامهٔ شمس است. زیرنظر محمدهاشم اکبریانی گرد آمده است. مصاحبه‌کنندۀ آن کیوان باژن است و نشر ثالث در سال ۱۳۸۷ش چاپش کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتابِ ۲۱۷ صفحه‌ای، سال‌شمار دوران کودکی و دوران تحصیل شمس در مدرسه و دانشگاه است. فعالیت او در کانون پرورش فکری کودکان را بررسی می‌کند. به زندانی‌شدنش در اوین می‌پردازد. از دوران شکفتگی او و شعرش سخن می‌گوید و خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&amp;quot; دربارۀ نیما را مرور می‌کند.&lt;br /&gt;
محمدهاشم اکبریانی، دبیر مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039;، در مقدمۀ کتاب می‌نویسد: «هدف انتشار این مجموعه، گزارش زندگی خصوصی و اجتماعی و حرفه‌ای شخصیت‌هاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه‌شناسی و روان‌شناسی فراهم آید.» او 250 پرسش مهم و بنیادی را برگزیده است و در اختیار گروه مصاحبه‌کننده گذاشته است. فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمسِ لنگْرودی اختصاص دارد. فصل دوم، دوران تحصیل این شاعر را در بر می‌گیرد. در این فصل خاطرات نخستین روز مدرسه، آشنایی با شعر، ورود به دانشگاه و انتشار اولین مجموعه‌شعر شمس آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; ویژه‌نامۀ شمسِ لنگْرودی است. این کتاب را محسن آریاپاد گرد آورده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمسِ لنگْرودی&#039;&#039; کتابی به‌کوشش فیض شریفی است که نشر هیرمند آن را چاپ کرده است.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; را نشر آرادمان منتشر کرده است. این کتاب، گشتی در جهان شاعرانۀ عباس صفاری و نیز بررسی و نقد شعرهای اوست. طرح جلد آن هم برگرفته از یکی از نقاشی‌های صفاری است. همچنین در این کتاب، شعرها و نوشته‌های این شاعران، منتقدان، نویسندگان و روزنامه‌نگاران را می‌خوانیم: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمسِ لنگْرودی&#039;&#039;&#039;، حسین نوش‌آذر، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علی‌رضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود&#039;&#039; گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است. نشر نیماژ این کتاب ۱۶۳صفحه‌ای را به‌صورت چیدمانِ عکس و شعر چاپ کرده است. در آن اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمسِ لنگْرودی، عباس صفاری و رسول یونان را در کنار عکس‌هایی می‌بینیم که مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده برداشته‌اند. گفتنی است که مهدی اشرفی شعر‌ها را گلچین کرده است. عکس‌ها را هم نازنین طباطباییِ‌یزدی به‌گزین کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمسِ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رشیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|عنوان= [[حافظ موسوی]] و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمسِ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمسِ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ لنگرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آن‌لاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمسِ لنگرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمسِ لنگرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمسِ لنگرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمسِ لنگرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمسِ لنگرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمسِ لنگرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمسِ لنگرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://bugle.wordpress.com/%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-53-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88/ ‏|عنوان = نقد و بررسی ۵۳ ترانۀ عاشقانۀ شمس لنگرودی|ناشر = bugles weblog|تاریخ انتشار= بی تا |تاریخ بازدید = ۱۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://amirbarimani.mihanblog.com/post/tag/%D9%86%D9%82%D8%AF%20%D9%82%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D9%87%20%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF%20%DA%86%D8%A7%DA%A9%20%DA%86%D8%A7%DA%A9 ‏|عنوان = &lt;br /&gt;
عدم وحدت تجارب در یک شعر بلند|ناشر = امیرحسین بریمانی (مقاله، نقد و آثار)|تاریخ انتشار=  ۹مهر۱۳۹۴|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
{{یادکرد وب|نشانی = https://www.irna.ir/news/81491663/%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D9%85-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%DB%8C-%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%AF ‏|عنوان = شاعری كه بازیگر شد / شمس لنگرودی: آمدنم اتفاقی نبود|ناشر = خبرگزاری جمهوری اسلامی|تاریخ انتشار= ۱۴بهمن۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42593</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42593"/>
		<updated>2020-06-03T12:43:34Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمدتقی شمسِ لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری، تاریخ‌نگاری تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}ثبت در شناسنامه ۱۱فروردین۱۳۳۰&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = پدر: آیت‌الله جعفر شمسِ گیلانی{{سخ}} مادر: بتول فخرایی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمسِ لنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته بر اساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} «امه‌سزر»، «فدریکا گارسیا لورکا»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی شمس لنگرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، نویسنده، بازیگر و تاریخ‌نگار است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز، به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ در واقع اندیشۀ شعری شمس، پیش از این دگرگونی، به موضوعات سیاسی‌اجتماعی می‌پرداخت و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و شکل‌گیری اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از رویکرد و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتاب یافت. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری کشاند و لحنی طنزگونه به آن داد؛ در واقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ خورشیدی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیبایی‌شناختی شمسِ لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو فضا و لحن متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس لنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی که تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار است. این فضا لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود دارد. بیشتر، دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی که روشن است. آرامشی نسبی دارد. لحن این فضا صمیمی‌تر و شفاف‌تر است و بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکیِ پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. من هم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر برایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستانم‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد.   نخستین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من را می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها را یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش آنجا بوده و صحنه را دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودند. یکی‌شان شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید آن بچه شعر می‌خوانَد، با همان آهنگی که تاریخ را روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! این‌که پدرش پاسبانه، شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرم هم شاعره.» یک روز نشستم و با کلی فکرکردن یک شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! من هم شعر گفتم. می‌خوام بخوانم.» هنوز سطر اول شعرم را نخوانده بودم، باز با همان لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکه از راه می‌رسد، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم را نخوانده‌م.» بعد، آن بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنی‌ش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم آن‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خانهٔ آن دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از آن عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ را باز کردم و اسم معشوقه‌م را تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گند این بود؟! این چه شعریه آخه؟! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی را هم گشتم. چیزی نیافتم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیضِ کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. آن نوشته موزون و مُقَفّا بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون، مگر می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی و خرقه و پیر و ابرویِ یار و بقیه  کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا آن موقع شاعری از این دست نام‌ها به‌گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دوسه بار خواندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یک روز دایی‌ آمد خانهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یک کتاب جدید شعر به‌اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم. ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یک روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» من هم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶ در مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد. من همه‌ش را خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو را با خودش ببره، نه تو آن را.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقامِ ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا آن هم‌کلاسیِ دوران دبستان را پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی‌ش. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه را یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمانم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ &#039;&#039;[[جشنوارۀ شعر فجر|شعر فجر]]&#039;&#039; &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعرِ &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; را &#039;&#039;جشنوارۀ شعر فجرِ&#039;&#039; سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌. تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ لنگرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار با [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار، دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت، از من خواست برویم شاملو را ببینیم. به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم، تو حال خودش بود و خیلی دل‌ودماغ حرف‌زدن نداشت. گفتم: «این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت. از وقتی آزادتر شده، خیلی مشتاق بوده تو را ببیند.» شاملو پرسید: «کجا بودی؟» دوستم گفت: «زندان بودم.» شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد. بعد از اتمام این مسائل، من گفتم: «این دوستم می‌گوید همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایشان شعرهای شما را می‌خوانده‌اند؛ برای همین هم دوست داشته شما را ببیند.» شاملو گفت:‌ «این حرف‌ها را رها کنید. من اگر بتوانم پانزده سال بعد از مرگم، به‌اندازه کلیمِ کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به‌هوا می‌اندازم. شاملو ماندگارتر از كلیم خواهد بود، ولی واقع‌بین بود. نمی‌خواست به خیلی‌ها رو  نشان بدهد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سخنرانی و شعرخوانی===&lt;br /&gt;
جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان ‌با مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی همراه  بود . او در این جشن سخن راند و شعر «چه می‌گذرد در دلم» را خواند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; آنجا، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حاضر بودند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگْرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر [[نو]] &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی ِ بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیمِ کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه‌کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یکشنبه۱۶فروردین (۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت (۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن (ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه و زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ و سوئیس؛ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان، در طولِ سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنجشنبه ۲فروردین (۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت (۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت (۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت (۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یکشنبه ۹اردیبهشت (۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت (۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ &#039;&#039;مانتلی ریویو&#039;&#039; در نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران، در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت (۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت (۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر (۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱ و ۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039;، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ لنگرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل از شمسِ لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه‌آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی با ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت، دانشگاه‌آزاد اسلامی كرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ زندگی‌‌نامۀ شمسِ لنگرودی با عنوان &#039;&#039;شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/|عنوان = می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039; در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در (من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانیِ جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۳&#039;&#039;&#039;: سرباززدن از دریافت جایزۀ جشنوارۀ شعر فجر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;؛ اکران فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; در آبان&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ مجموعه‌اشعار &#039;&#039;شمس لنگرودی: مجموعه اشعار&#039;&#039; در نشر نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/|عنوان = شمس لنگرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج؛ راه‌یافتن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; به مرحلۀ دوم [[جایزۀ شعر احمد شاملو]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکدۀ گیلان‌شناسیِ دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس لنگرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمسِ لنگرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
شهرستان لنگْرود در ۲۶آبان۱۳۲۹ش محل تولد محمدتقی شمسِ لنگرودی است. پدرش، آیت‌الله لنگرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ لنگرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی گوش می‌داد و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد. دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پیِ آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده است که مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده است و داستان‌های آن‌ها را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمسِ لنگرودی همواره شعر بود ه است؛ با این حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. همچنین، او از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
====نام‌برگردانیِ جواهری گیلانی به شمس لنگرودی====&lt;br /&gt;
در گذشته نام خانوادگی خاندان لنگرودی «جواهریِ گیلانی» بوده است. پدر محمدتقی که شاعر بود از جوانی دو نام «شمس لنگرودی» و «شمس گیلانی» را برمی‌گزیند و با هر دو تخلص اشعارش را منتشر می کند. این تخلص‌ها سبب می‌شود تا این خاندان با نام «شمس لنگرودی و شمس گیلانی» زبانزد شوند. همین تخلص‌گزینی و شهره‌شدن انگیزه‌ای می‌شود تا محمدتقی، نام خانوادگی‌اش را بعدها از «جواهری گیلانی» به «شمس لنگرودی» و برادران و خواهرانش به «شمس گیلانی» برگردانند؛ اکنون نام واقعی شاعر معاصرمان محمد تقی شمس لنگرودی است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|باژن|۱۳۸۷|ک= شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|ص=۲۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====یک تولد در دو تاریخ====&lt;br /&gt;
منبع مطالعاتی دربارۀ شمس دو تاریخ تولد را نوشته‌اند. تاریخ تولد واقعی شمس لنگرودی ۲۶آبان۱۳۲۹ است؛ اما تاریخ ثبت این روز در شناسنامه‌اش در ۱۱فروردین۱۳۳۰ است. دوگانگی تاریخ تولد شمس لنگرودی در کتاب‌ها و رسانه‌ها به این علت است. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تاریخ‌کاوی&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشتۀ تحصیلی و آغاز شاعری====&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان، دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش ساکن رشت بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای شروع کرد. در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
====آغاز شهرت====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ لنگرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد و [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه، به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی انجامید. شمس سال ۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تا اینکه سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس کم کار و پرکار====&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعرش حاکم است؛ در حالی که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ داده است که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگرودی رمانی هم دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی شمس است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
====کودک‌نویسی====&lt;br /&gt;
لنگرودی در زمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جشنواره‌گریزی====&lt;br /&gt;
همچنین، شمس چند تجربهٔ بازیگری در کارنامۀ خود دارد. فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره‌۱۳&#039;&#039; به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان و &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها، در گروه هنروتجربه، از فیلم‌هایی است که شمس در آن بازی کرده است. او در سال۱۳۹۳ش نامزد دریافت جایزۀ &#039;&#039;[[جشنوارۀ شعر فجر]]&#039;&#039;  بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. آرش سنجابی نیز مستند &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; را دربارۀ شمس ساخته است. او در این مستند زندگی و آثار شمس را بررسی می‌کند. شمسِ لنگرودی از سال۱۳۹۵ش در دانشگاه پارس، آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان را تدریس می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی مانند تمام هم‌مسلکان خود، یعنی مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما او هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین‌بار نبود. تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه هم مزیدِعلت شده بود. چنین تجربه‌هایی جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد، جامعۀ  جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا به‌سر برد، جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری پویاست .&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
آزادی بزرگ‌ترین آرمان انسان است. این آرمان برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که آن را بر اساس آزادی بنا کرده بودند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که به این سادگی‌ها نمی‌توان جهان را درک کرد. فهمید که الگویی واحد نسل بشر را به سرانجامی مطلوب نمی‌رساند. جهان در این شعر شمسِ لنگرودی، از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را می‌نمایاند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر دو زمانۀ  گذشته و حال، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود کشانده است؛ در واقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی به این دریافتِ پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند.&lt;br /&gt;
این‌ها نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم در آثار شمس است. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون و قاب سینما و صحنهٔ تئاتر می‌بینیم. او در جلسه‌های شعر و نقد شرکت می‌کند. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان؛ در حقیقت، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
دی&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی  شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در دهۀ گذشته رشد چشمگیری کرده است؛ پس باید منتظر معرفی غزل‌سرایی برجسته باشیم. در دهۀ 70 خورشیدی، موجی اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی برخاست. این موج نتایج بسیاری داشت. مهم‌ترین تأثیر آن در حوزۀ غزل فارسی رخ داد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه‌ای به نام‌بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست‌مدرن، غزل [[نیما]]یی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم؛ ولی باید به این موضوع توجه کنیم که روزگاری، سخن‌گفتن از برخی مفاهیم، در غزل، پذیرفتنی نبود؛ اما امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن‌ترینِ پدیده‌ها به‌کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل‌هایی را می‌خوانم و می‌شنوم که با کنارگذاشتن بسیاری از مفاهیم، به‌شایستگی رشد کرده است؛ در واقع در دهۀ گذشته، شعر فارسی رشد چشمگیری کرده است و غزل نیز از این حرکت روبه‌جلو مستثنا نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و نبود قطعیت  یکی از ویژگی‌های مثبت رشد غزل در سال‌های گذشته است. این ویژگی را در غزلیات امروز به‌صورت دیالکتیکی بیان می‌کنند؛ ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه‌بخش خواهد بود که برجسته‌ترین شاعر خود در این راه را به جامعه بشناساند و مردم هم این شاعر بزرگ را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، در طول تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. هویت ایرانی را در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; می‌بینیم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیده‌اند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرده است. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال ۱۱۵۰ش، شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال ۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; منتشر کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌دارانِ آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. در نهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خود نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و آن ها  نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود؛ ازاین‌رو همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با نظام رضاشاهی آغاز کردند؛ البته این بار، رویارویی با زبانی نو شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این رویارویی بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعر [[نو]]ش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی پروراند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی گرد آمده بودند. پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، نیما فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====سخن جنجال‌برانگیز شمس=====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست. هذیان است. آقای باباچاهی هم مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت‌وبیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان و شاعران واکنش‌های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع  و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی، به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه، درست یا غلط، صاحبِ کرسی ا‌ست، فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده، تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر گفت:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمسِ لنگرودی را به ساده‌اندیشی و خروج‌ازشعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند. زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن‌وزبانِ گیرندۀ متن انتقال دهد! و این است اقتدار زبان که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====نگرش شمس به کشور آمریکا===== &lt;br /&gt;
در گفت‌وگویی با &#039;&#039;کتابِ هفته&#039;&#039;، شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون آنکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من، امریکا بهشتی است که آن را بر بی‌عدالتی بنا کرده‌اند. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید، مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجهید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی در آن را می‌بینید، می‌فهمید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید، نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
سرایش، داستان‌نویسی‌، پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمسِ لنگرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هر از گاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند؛ حتی گاهی به گربه‌ای لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مینِ واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان لیچاری و هجوی به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌هایم این است که از من  بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانیِ سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمسِ لنگرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمسِ لنگرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظیر آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] است و نه زبان و بیان به‌ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست‌مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیدۀ سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمسِ لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم، برای دل خودم بود؛ به همین دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام، برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شاعر رنجور====&lt;br /&gt;
شعر من در واقع فرزند درد نیست، نتیجه درد است محصول بلافصل درد نیست بلکه زمانی شعر می گویم که مدتی از آن درد گذشته باشد، بله شعر نتیجه رنج است اما احمقانه است که آدم فکر کند که اگر رنج بکشد شاعر می‌شود. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/837867/%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان = گفتگو با شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آیینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو به درهم‌تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیاتی فاخر؛ یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند، شاملو شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو می‌خوانید، هم با تخیلی روبه‌رویید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم با زبانی سروکار دارید که نشانۀ تسلط این آدم بر ادبیات کهن، به‌ویژه نثر کهن است. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که این‌چنین مسلط باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود که یکی از این دو ویژگی را داشته باشند؛ ولی هر دو را با هم نداشتند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همۀ آدم‌های دیگر، درونِ تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد. او تمام واقعیت‌های تاریخی دورۀ خودش را می‌سرود؛ اما سپهری انگار بیرونِ تاریخ ایستاده بود و به مسائل نگاه می‌کرد. سپهری و شاملو از لحاظ ارزش هنری متفاوت نیستند؛ اما از نظر فکری، من سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی بسیار می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است؛ اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به‌بعد مدرن است. مدرن طیف است. از جایی آرام‌آرام شروع می‌شود. رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است. خیلی‌ها معتقدند رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند؛ اما من معتقدم رمانتیست‌ها پایه‌های نخستین مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی نمی‌آمدند. من همۀ این‌ها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحثِ دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در شاعری بیشتر و در شاعر دیگری کمتر است. از نظر من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است؛ چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. کلی‌نگری و کل‌گرایی یکی از مختصات سنت بوده است و در شعر شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند؛ اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است؛ منتها در عرصۀ مدرنیسم طیفی هست که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است؛ یعنی فردیت و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== شمس و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی [[شاملو]]====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی‌شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو، بهانۀ شعرگفتن بود؛ در واقع بیان ایدئالیسمش بود. این نکته‌ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش‌ازهمه گفته بود. فروغ دربارۀ شعر عاشقانۀ شاملو گفته بود که شاملو بیش از آنکه عاشق شعرگفتن باشد، عاشق عشق است. این نکتۀ بسیار بااهمیتی است؛ یعنی به‌گمان من تمام حرف‌هایی که دربارۀ شعر شاملو می‌گویند که عاشقانه‌اش این‌طور است، آیدا آن‌طور است، فروغ در یک جمله گفت که شاملو بیش از آنکه عاشق معشوقش، آیدا باشد ، عاشق خود عشق است. هرچه شاملو گفته است، دربارۀ عشق است نه دربارۀ معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس  و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را مقداری ببیزیم، به‌نظرم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ البته هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت هنرمندان بزرگ به آن آثاری نیست که ضعیف است ؛ بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی‌توانند به آن دست یابند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط&lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها!&lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید&lt;br /&gt;
::تنها اوست&lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است&lt;br /&gt;
::و دلش&lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود&lt;br /&gt;
:::تنها او&lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم&lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان!&lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی&lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند&lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی&lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار&lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمسِ لنگرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی(فیلم‌ساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمسِ لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;(مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰ مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمسِ لنگرودی که در فاصله‌ی سال‌های 1355 تا 1383 تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ لنگرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا(توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
# مجموعه‌شعر &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰. این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است که شمس برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی داستان «گربه و موش» از کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده و با زبانی ساده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به نام رومی و بومی در باغی پر آب و درخت زندگی می‌کنند. یک روز گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش با این که گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند او را نجات دهد. موش بندهای تور را جویده و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود که گربه‌ها و موش‌ها به رهبری رومی و بومی با هم قرار بگذارند که با هم‌دیگر دوست باشند. زیرا هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش نیز روزی به کمک آن‌ها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم. این کتاب تصویردار داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه نویسندگان برجستۀ ادبیات بزرگ‌سال به قصه‌گویی برای کودکان پرداخته‌اند. تجربه‌ای که برای نویسنده و مخاطب، تازه و لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند ... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتاب‌های در دست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و در مهتابی دنیا (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمسِ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده است. دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می‌گوید که دست روی هر‌ سازی می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و دربارۀ آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم؛ در واقع این کارها را انجام می‌دادم تا سازها را برای من درون‌سازی کند و بتوانم از زبان خودم با این سازها گفت‌وگو کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید: «این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بوده‌اند. این شعرها را با توجه به تاریخ پرفرازونشیب و شکل‌های زندهٔ سازها گفتم. این کتاب ادای دین من است به هرکدام از این سازها که اگر نبودند، زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.»&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌ای که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شأنی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
:و تو در سِیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
زبان شمسِ لنگرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش پخته‌تر است. از آن ساده‌نویسیِ خنثی و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان سادۀ‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روانِ گفتار، برای شعرهای آیندۀ خود شخصیتی خاص خودش بیافریند؛ با وجود این، در این دفتر، شاعر در معنا همچنان گرفتارِ دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خوانندۀ شعر چه اهمیتی دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به‌دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، نتیجه‌گیری نیز می‌کند، آن‌هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی، اگر تو نبودی!»(ص ۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به‌دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمسِ لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمسِ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. در واقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمسِ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. در واقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمسِ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ پنجاه که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را دربردارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ شصت با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ هفتاد که در واقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
و از دههٔ هشتاد تا کنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. درمیان این شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعیت مرگ است و طنز تحقیر و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری انسان است و هدف تحقیر انسان را دنبال می‌کند، بیشتر در کانون توجه شاعرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در این رویکرد نگاهی تقلیلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدایی از هستی و مظاهر زندگی، تأکید بر جبر، برجسته‌سازی طبیعت و فرایندهای طبیعی در آغاز و فرجام انسان، تأکید بر فردیت و تنهایی انسان، تحقیر انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصویری حیوانی از او و هجوم به انگاره‌هایی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در رمان===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====‌آن‌ها که به خانۀ من آمدند‌====&lt;br /&gt;
این کتاب، رمانی رئال است که چون سحر آمیز و راز آلود است، به نظر می‌رسد در جاهایی به ریالیسم جادویی نزدیک می‌شود. جالب توجه است که راوی در بخش‌هایی از داستان از کم لطفی‌هایی که به کتاب و کتاب خوانی می‌شود، گلایه می‌کند. در همین رابطه از عامه مردم می‌گوید که هنگام بارندگی به کتابفروشی ها پناه می‌برند، نه برای خرید کتاب، که برای فرار از باران. نکته بسیار عمیقی هم مطرح کرد که انسان‌ها را همچون کوه یخ تشبیه نمود که فقط نوکشان از آب بیرون و اصل وجودشان زیر آب مخفی است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمسِ لنگرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمسِ لنگرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمسِ لنگرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. در نهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ در حالی که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; =====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجلۀ سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر نو و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین سطح بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته باشد و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بود. در کتاب حاضر، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و نیز اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;گزیده‌ای از کتاب&#039;&#039;&#039;: «از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک‌های پیشین داخل‌کردن بسیاری از کلمات کوچه‌وبازار و به‌قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است. کاری که به‌هرحال، پس از قرن‌ها [[نیما]]ی بزرگ شعر فارسی آن را به‌نتیجه رساند. پیش‌ازاین، شاید شاعرانی کلماتی ازاین‌دست را وارد شعر می‌کردند؛ ولی عموماً نظام شعرشان این کلمات را برنمی‌تافت. کلمات از شعر بیرون می‌زدند و در نتیجه شعرشان ضعیف می‌نمود. به همین سبب، آن‌ها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به‌کار می‌بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول و یکی از جنبه‌های چشمگیر کار است و علت این امر، چنان‌که پیشتر نیز اشاره کردیم، ازدست‌دادن تخت شاهانه و پیداکردن تخت قهوه‌خانه بود. این شاعران در واقع نخستین گروه از شاعران ایرانی بودند که به‌ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و در نتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان= گردباد شور جنون}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل نخست&#039;&#039;&#039;، نویسنده زمینۀ تاریخی، یعنی زوال صفویه و نیز زمینه‌های شعری، یعنی بقایای مکتب وقوع را بررسیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل دوم&#039;&#039;&#039;، در دو بخش، وی بازپیدایی شاعران وقوعی در زمینه‌های تاریخی و روحی را ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل سوم&#039;&#039;&#039; می‌خوانیم: «دولت کریم‌خانی دل شاعران را روشن کرد. هنرمندانی که تا امروز در گوشه‌وکنار مملکت پراکنده بودند، به جنب‌وجوش افتادند و تعداد کثیری از شعرا و نقاشان بی‌پول و تهی‌دست به‌امید دریافت مستمری راهی دربار وکیل شدند.»&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل چهارم&#039;&#039;&#039;، نویسنده به شعر دورۀ بازگشت می‌پردازد. این فصل دربرگیرندۀ دو بخش «کلیات» و «اصول شعر بازگشت»‌ است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل پنجم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، دربارۀ شاعران نامدار انجمن اول و تعطیلی این انجمن را پژوهیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل ششم&#039;&#039;&#039; کتاب، خوانندۀ ارزیابی شعر نشاطِ‌اصفهانی و دلایل تعطیلی انجمن دومیم.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل هفتم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، شعر فتحعلی‌شاه قاجار متخلص به «خاقان» و نیز اشعار انجمن ادبی خاقان، موسوم‌ به انجمن سوم بازگشت را مضمون‌شکافی کرده است. &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فصل هشتم&#039;&#039;&#039; این کتاب شامل دو بخش است: ۱. ارزیابی اوضاع ایران پس از خاقان، در دوره‌های محمدشاه و ناصرالدین‌شاه و امیرکبیر؛ ۲. بررسی اوضاع‌واحوال آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار، یعنی قائم‌مقام فراهانی و شعر او، وصالِ‌شیرازی، یغمایِ‌جندقی، فروغیِ‌بسطامی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قا‌آنی، سروشِ‌اصفهانی، محمودخان ملک‌الشعرای صبا و شاطرعباس صبوحی.&lt;br /&gt;
در بخشی از &#039;&#039;&#039;فصل نهم&#039;&#039;&#039; این کتاب نیز می‌خوانیم که شعر دورۀ بازگشت، شعر خواص وابسته‌به‌دربار بود. چنین شعری به‌هیچ‌وجه نماینده و بازتابانندۀ وضع زندگی عمومی و حتی زندگی خصوصی درباری نبود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمسِ لنگرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ‌تبریزی، کلیمِ‌کاشانی، طالبِ‌آملی، غنیِ‌کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ‌شیرازی، ظهوریِ‌تُرشیزی و بیدلِ‌دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، همه اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. لنگرودی در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای مغفول‌مانده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها وقتی دیدم این‌ها جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ لنگرودی در سال۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما یوشیج|نیما]] در معرفی این کتاب گفت: &lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ در حالی که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما بهره برده است که زندگی‌اش را به‌صورت جسته‌گریخته تا سال۱۳۲۳ش روایت کرده بود؛ در حالی که اثر من دربارۀ تمام زندگی اوست و آن را با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما جمع‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زیسته است و کار کرده است و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
نویسنده در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های به‌گزین‌شده برای چاپ در این مجموعه چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&lt;br /&gt;
او یادآوری کرد که بیش از ۱۰هزار رباعی خوانده است. همچنین افزود: «معیار دیگر برای من، رباعیاتی عمیق و شورمندانه‌اند که آن ساختار را ندارند. نیازی هم به داشتن آن ندارند. عموماً رباعیات مولوی این‌گونه‌اند که مثلاً این شورمندی در موسیقی شعر نمود پیدا می‌کند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمسِ لنگرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمسِ لنگرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;. این مجموعه در بر گیرندۀ گزیده‌ای از گفت وگو‌های نشریات و ماهنامه‌های مختلف با شمسِ لنگرودی، شاعر معاصر ایران است (از سال۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳) طی برخی از این موضوعات: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی شدن مسائل، شعر نوقدمایی پلی میان شعر کهن و نو، تاًثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، تاثیرات شاعران از یک‌دیگر، شعر دهه‌ٔ شصت، ماندگاری شاعران معاصر (شاملو و سپهری)، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخی تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، رابطه‌ٔ [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزه‌ٔ نگارش [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، و خسرو گل سرخی و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمسِ لنگرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب در ۲۱۷ صفحه سال شمار دوران کودکی، دوران تحصیل در مدرسه و دانشگاه، از فعالیت در کانون پرورشی فکری کودکان  تا زندان اوین، دوران شکفتگی وی به عنوان شاعر و همچنین خاطرات دوران نگارش کتاب &amp;quot;از جان گذشته به مقصود می رسد&amp;quot; درباره نیما را بیان کرده است.&lt;br /&gt;
محمد هاشم اکبریانی دبیر مجموعه &amp;quot;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران در مقدمه کتاب آورده است: هدف از انتشار این مجموعه  ارائه گزارشی از زندگی خصوصی اجتماعی و حرفه ای شخصیتهاست تا منبعی برای تحقیقات جامعه شناسی و روانشناسی فراهم آید. در این مجموعه 250 پرسش محوری از سوی دبیر مجموعه تهیه و در اختیار اعضای گروه مصاحبه‌کننده قرار گرفته است.فصل اول این کتاب به دوران کودکی شمس لنگرودی اختصاص دارد، فصل دوم دوران تحصیلی این شاعر را در برمی‌گیرد که در آن  خاطرات اولین روز مدرسه، آشنایی با شعر و ورود به دانشگاه و انتشار اولین مجموعه شعرش آمده ‌است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;رنجکده&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمسِ لنگرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمسِ لنگرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; دربارۀ بررسی و نقد شعرهای عباس صفاری است. در این کتاب که به‌همت نشر آرادمان، با طرح جلدی برگرفته از یکی از نقاشی‌های عباس صفاری انتشاریافته است، شعرها و متن‌هایی را از شاعران، منتقدان، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و دیگر هنرمندان می‌بینیم. مانند: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمسِ لنگرودی&#039;&#039;&#039;، حسین نوش‌آذر، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علیرضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی&#039;&#039;، دربرگیرندۀ گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است که نشر نیماژ به‌صورت چیدمان عکس و شعر در ۱۶۳ صفحه چاپ کرده است. در این کتاب اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمسِ لنگرودی، عباس صفاری و رسول یونان با همراهی عکس‌هایی از مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده را می‌بینیم. گفتنی است گزینش شعر‌ها را مهدی اشرفی و گزینش عکس‌ها را نازنین طباطبایی یزدی برعهده داشته‌اند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = باژن|نام = کیوان|عنوان = شمس لنگرودی؛ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران(چ:۱)|جلد= |ناشر = ثالث |شهر = تهران|سال = ۱۳۸۷|شابک=9789643803254}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ لنگرودی(چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمسِ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ لنگرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رشیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|عنوان= [[حافظ موسوی]] و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ لنگرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ لنگرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمسِ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمسِ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ لنگرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ لنگرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آن‌لاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ لنگرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمسِ لنگرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمسِ لنگرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمسِ لنگرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمسِ لنگرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمسِ لنگرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمسِ لنگرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمسِ لنگرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ لنگرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس لنگرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمسِ لنگرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمسِ لنگرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.isna.ir/etc ‏|عنوان = گفت‌وگو با شمس لنگرودی|ناشر = خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۴ اسفند ۱۳۸۷ |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/1659940/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%85/ ‏|عنوان =می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم |ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11299557/کتاب-شمس-لنگرودی-مجموعه-اشعار-جلد-1/ ‏|عنوان = شمس لنگرودی: مجموعه اشعار (جلد ۱)&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.gisoom.com/book/11221994/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D9%85%D9%86-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%86%D8%AF/ ‏|عنوان = واژه‌ها به دیدن من آمدند&lt;br /&gt;
|ناشر = شبکۀ جامع کتاب گیسوم|تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.chouk.ir/maghaleh-naghd-gotogoo/13107-2016-06-27-22-20-31.html ‏|عنوان = گزارش نقد رمان «آن‌ها که به خانه من آمدند» در کارگاه «هم‌نگر» ساری نویسنده «شمس لنگرودی»؛ «ناهید گرامیان»/ اختصاصی چوک|ناشر = کانون فرهنگی چوک|تاریخ انتشار= ۸تیر۱۳۹۵ |تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.shamlouaward.org/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-17/33-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = معرفی برگزیدۀ سومین دورۀ جایزۀ شعر «احمد شاملو»|ناشر = |تاریخ انتشار=  ۲۲آذر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88&amp;diff=42586</id>
		<title>احمد شاملو</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88&amp;diff=42586"/>
		<updated>2020-06-03T11:37:53Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = احمد شاملو&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Ahmad shamlou-218x300.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = ترجیح می‌دهم که شعر شیپور باشد نه لالایی.&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = &lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، ترجمه، فرهنگ‌نگاری، روزنامه‌نگاری، فیلم‌نامه‌نویسی و...&lt;br /&gt;
|ملیت                   =  &lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۱آذر۱۳۰۴(۱۱دسامبر۱۹۲۵) &lt;br /&gt;
|محل تولد               = تهران&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۸|ک=آثارشناسی توصیفی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|والدین                 = حیدر شاملو و کوکب عراقی&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = ۲مرداد۱۳۷۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۸|ک= آثارشناسی توصیفی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۵۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt; (۲۳ژوئیهٔ۲۰۰۰)&lt;br /&gt;
|محل مرگ                = منزل شخصی&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = دیابت شدید و ضعف در سیستم خون‌رسانی به مغز&lt;br /&gt;
|محل زندگی              = فردیس کرج در شهرک دهکده&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = پلاک ۵۵۵&lt;br /&gt;
|مدفن                   = امام‌زاده طاهرِ کرج&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی = سلطنت خاندان پهلوی و جمهوری اسلامی ایران&lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = آغاز سلسلهٔ پهلوی، جنگ جهانی دوم، انقلاب۱۳۵۷ و...&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = &lt;br /&gt;
|لقب                    = پدر شعر [[سپید]]&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = شعر سپید&lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، مترجم، فرهنگ‌نگار، روزنامه‌نگار و پژوهشگر&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = از دههٔ۲۰شمسی تا پایان عمر&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = شعر مدرن&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039;، &#039;&#039;آیدا در آینه&#039;&#039;، &#039;&#039;همچون کوچه‌ای بی‌انتها&#039;&#039;، &#039;&#039;مجموعه‌ٔ کتاب کوچه&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                = هنر مرتاضانه، طرح‌های نگران، موسیقی سنتی حرفه‌ای سیاه و...&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = اول هیکل(۱۳۳۹) و دختر کوهستان(۱۳۴۲)&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۷|ک=احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها(چ:۲)|ص=۶۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;و... &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            = [[مجموعه‌آثار احمد شاملو]]؛ دفتر یکم: شعرها ۱۳۲۳تا۱۳۷۸&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۱|ک=مجموعه‌آثار؛ دفتر یکم: شعرها(چ:۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تخلص                   = الف.صبح (پیش از کودتای۱۳۳۲) و الف.بامداد (تا پایان عمر)&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = &lt;br /&gt;
|همسر                   = اشرف‌الملوک اسلامیه (۱۳۲۶تا۲۴تیر۱۳۴۱)&amp;lt;ref name= &#039;&#039;همسر&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۸|ک= آثارشناسی توصیفی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}طوسی حائری (۱۳۳۶تا۱۳۳۹)&amp;lt;ref name= &#039;&#039;همسر&#039;&#039;/&amp;gt; و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا سرکیسیان]] (۱۳۴۳ تا پایان عمر)&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = سیاوش، سامان، سیروس و ساقی&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = چهارم دبیرستان&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۷|ک=احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها(چ:۲)|ص=۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|دانشگاه                =&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  = [[نیما یوشیج]]&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = شعر مدرن و نقدهای اجتماعی&lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = شعر مدرن پس از خود{{سخ}}(از شعر نو تا غزل مدرن)&lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = &#039;&#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;&#039; (از۱۳۲۶تا۱۳۳۰) و [[مرتضی کیوان]] و [[فریدون رهنما]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= سوگ‌داشت فریدون رهنما|تاریخ= اسفند۱۳۷۴ و فروردین۱۳۷۵|ژورنال= روزگار وصل| شماره= ۲۰|ص= ۶۴و۶۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  = http://www.shamlou.org&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = &lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Ahmad Shamloo Amza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;احمد شاملو&#039;&#039;&#039; شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، نویسنده، پژوهشگر ادبی و فرهنگی و نیز فعال سیاسی است. شاملو را بنیان‌گذار شعر [[سپید]] و ملقب‌به «پدر شعر سپید» می‌شناسند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&#039;&#039;احمد شاملو&#039;&#039; در عمر ۷۵سالهٔ خود وقایع مهمی را در تاریخ ایران دید: از آغاز سلسلهٔ پهلوی گرفته تا انقلاب ۱۳۵۷ش و وقوع جنگ هشت‌سالهٔ ایران و عراق.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو را می‌توان در زمینهٔ روزنامه‌نگاری فعال‌ترین شاعر معاصر  دانست؛ روزنامه‌نگاری مستمر شاملو چنان حجمی از زندگی آفرینشی او را در بر گرفته است که سزاست پس از شاعری مهم‌ترین مشغلۀ ذهنی او به‌شمار آید.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|مجابی|۱۳۸۸|ک= شناختنامۀ احمد شاملو(چ:۳)|ص=۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
فعالیت‌های روزنامه‌نگاری شاملو بر فضای فرهنگی جامعه و رونق جریان‌های ادبی بسیار اثر گذاشته است. بخش اصلیِ این فعالیت‌ها را شاملو در نیمهٔ اول زندگی انجام داده است. مثلاً مقاله‌نویسی را از نوجوانی آغاز کرد و در ۲۱سالگی (۱۳۲۵ش) سردبیر هفته‌نامهٔ ادیب شد. این آغازِ راهی بود که سه دهه بی‌وقفه ادامه یافت.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;روزنامه‌نگاری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://p.dw.com/p/O8ZP////|عنوان= احمد شاملو؛ صدا و هوای تازه روزنامه‌نگاری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شغل نظامیِ پدرش، دوران کودکی بی‌ثباتی را برای شاملو رقم زد. ابتدای جوانی، به‌علت شرکت در فعالیت‌های سیاسی دستگیر و راهی زندان متفقین شد. به‌ این سبب، تحصیلاتش را در کلاس چهارم دبیرستان رها کرد و دیگر هرگز ادامهٔ تحصیل نداد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کودکی۲&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو در شمار روشن‌فکران مخالف انقلاب ۱۳۵۷ش بود. این مخالفت به‌وضوح در مصاحبه‌ با روزنامۀ آیندگان روشن است. این مصاحبه را روزنامهٔ آیندگان با شاملو در ۲۹اسفند۱۳۵۷ درست پس از بازگشتش به ایران انجام داد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;انقلاب&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد روزنامه|عنوان= بازخوانی گفت‌وگوی شاملو، یک ماه بعد از انقلاب۵۷ (برای سهم‌خواهی از انقلاب نیامده‌ام!)|روزنامه= آیندگان|شماره= ۳۳۱۷|ص= ۱۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}} &lt;br /&gt;
[[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا سرکیسیان]]، همسر سوم احمد شاملو، از افراد بسیار تأثیرگذار در زندگی اوست. این تأثیرگذاری تا پایان عمر ادامه یافت. ردپای عشق و علاقه‌ٔ وافر شاملو به آیدا در بسیاری از نوشته‌ها و اشعار شاملو هویداست.{{سخ}}اشعار چاپ‌شده‌ٔ شاملو بیش‌از ۱۸ جلد است. وی آثار بسیار دیگری در چند زمینه آفرید: داستان کوتاه، فیلم‌نامه، تحقیق در فرهنگ عامه، تصحیح متون کهن فارسی، ترجمهٔ شعر و رمان و نمایش‌نامه، کتاب‌هایی برای کودکان، روزنامه‌نگاری و چند زمینۀ دیگر. دراین‌بین، [[کتاب کوچه]]، اثر بزرگ و تحقیقی شاملو در چندین جلد است. این اثر، لغت‌ها، اصطلاح‌ها، باورها، قصه‌ها، متل‌ها، امثال‌وحکم، آداب‌ورسوم، فرهنگ و فولکلور مردم کوچه و بازار تهران را دربرمی‌گیرد.{{سخ}}کیفیت روش فکریِ شاملو به ذهن نوجو و نوگرای او وابسته است. در این روش، شاملو در سرایش شعر [[سپید]]، یعنی شعر بی‌وزن، با کمک آهنگ و موسیقیِ درون شعر، شعر سپید را از نثر جدا می‌کند. نقش شاملو در غنای شعر نو، بنیان‌گذاری شعر سپید، جایگزینی واژه‌ها و معنابخشی عمیق کلام در شعر نو ایران انکارناپذیر است. شاملو پرچم‌دار نوگرایی در سبک [[نیمایی]] بود و خود نیز همچون [[نیما یوشیج]]، بدعت‌گذار و صاحب سبک. شاملو معتقد بود که رعایت وزن در شعر ممکن است در شعور، فکر، احساس، درک و الهام شاعر تأثیر منفی بگذارد و او را از مسیر خلاقیت شعر بازدارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زندگی‌نامه&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص= ۲۰و۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shenasname.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شناسنامۀ اشتباهی!&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شناسنامه&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|پورعظیمی|۱۳۹۶|ک= بام بلند هم‌چراغی؛ باآیدا دربارۀ احمد شاملو|ص= ۶۵و۶۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shamlo.pedar.JPG|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;حیدر شاملو، پدر احمد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|مجابی|ط۱۳۸۱|ک=شناختنامۀ احمد شاملو|ص= ۷۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Khanevadegi.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شاملوی کوچک در کنار خانواده&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shamlu&amp;amp;yushij.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;از راست:&#039;&#039;&#039;[[هوشنگ ابتهاج|سایه]]&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;[[سیاوش کسرایی|کسرایی]]&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;[[نیما]]&#039;&#039;&#039;، شاملو و &#039;&#039;&#039;[[مرتضی کیوان|کیوان]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Kanoon.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;جلسۀ [[کانون نویسندگان ایران]]، مهر۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;{{سخ}}از راست:&#039;&#039;&#039;[[محمد مختاری]]&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;[[محسن یلفانی]]&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;[[باقر پرهام]]&#039;&#039;&#039;، &#039;&#039;&#039;[[غلام‌حسین ساعدی]]&#039;&#039;&#039;{{سخ}}و &#039;&#039;&#039;[[اسماعیل خویی]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Viyan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[[محمود دولت‌آبادی]]، شاملو {{سخ}}[[مهدی اخوان لنگرودی]] در وین&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Babolsar.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] و ناصر بقراط، فروردین۱۳۵۴، دریاکنار، بابلسر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Photo 2016.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;با خانواده در زاغِ‌مرز. اردیبهشت۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Zaghmerz.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;زاغِ‌مرز. ۴آبان۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Saari.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;ساری، منزل بقراط، آبان۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===ننویس! شعر بگو===&lt;br /&gt;
شاملو از نُه یا ده‌سالگی می‌نوشت؛ اما کسی نمی‌پذیرفتش. می‌گفتند به‌جای این مزخرفات دَرست را بخوان! باوجوداین، در دورهٔ دبیرستان انشاهایش را سرصف می‌خواندند. به‌گفتۀ خود شاملو این کار تشویق احمقانه‌ای بوده است تا خیال کند نویسندۀ نابغه‌‌ای است. [[حسین‌قلی مستعان]] شاملو را از این خیال می‌رهاند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در سال۱۳۱۹ در تهران هر روز مسیر دفتر هفته‌نامه‌ٔ «راهنمایی زندگی» را که حسین‌قلی مستعان سردبیر آن بود، پیاده می‌پیمود؛ یعنی از دروازۀ شمیران تا چهارراه حسن‌آباد. بااین‌حال، مستعان یک سطر از نوشته‌های شاملو را چاپ نکرد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکل‌گیری شخصیت&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|حریری|۱۳۱۳۸۵|ک=دربارۀ هنر و ادبیات؛ گفت‌وگوی ناصر حریری با احمد شاملو(چ:۵)|ص=۲۱۶و۲۱۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; نقل است که وقتی مستعان شعر‌های شاملو را دید به او گفت: &#039;&#039;«شما برو شعر بگو، ننویس!»&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو در گفت‌وگویی از مستعان قدردانی کرد که نگذاشت این تصور خطرناک در او پدید آید که خیال کند نویسنده‌ای نابغه است!&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ژورنالیسم شاملو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری غرقه در ژورنالیسم|نام‌ خانوادگی= سیروس علی‌نژاد|ژورنال= اندیشهٔ پویا|تاریخ= ۱۳۹۷|ص= ۸۴تا۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===عقدهٔ سرکوفتهٔ موسیقی===&lt;br /&gt;
در دوره‌ای از زندگی کولی‌وار، گذار خانوادۀ شاملو به مشهد افتاد. سال چهارم ابتدایی را شاملو در دبستان ابن‌یمین گذراند. خانواده‌ای متمول و ارمنی همسایۀ آن‌ها بود. این خانواده دو دختر داشت. هر دو دختر، مشق پیانو می‌کردند. آهنگ‌هایی می‌نواختند که چون نقش سنگ در ذهن ناآمادهٔ شاملو می‌مانْد. بعدها شاملو فهمید اتودهای شوپِن بوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
خرابه‌ای پشت خانۀ خانوادۀ شاملو قرار دارد. این خرابه انبار سوخت نانوایی روبه‌روی خانۀ شاملوست. شاملو از خرابهٔ پشت خانه‌شان راهی به پشت‌بام خانهٔ همسایه می‌یابد تا تمرین‌های این دو دختر را بهتر بشنود. بعد از آن، مدت‌ها دزدکی به پشت‌بام همسایه می‌خزید. دراز می‌کشید. ساعت‌ها به موسیقی آن‌ها گوش می‌داد. یک بار همان جا خوابش می‌برد. دنیا را به‌دنبالش می‌گردند. بعد از بیدارشدن کُتکی می‌خورد که به‌گفتهٔ خودش همچون رنج شهادت اصیل بود و موسیقی را در جان او ارزشمندتر ساخت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۷|ک=احمد شاملو شاعر عاشقانه‌ها و شبانه‌ها(چ:۲)|ص=۴۱و۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ژورنالیسم شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===پدربزرگِ کتاب‌خوان===&lt;br /&gt;
پدربزرگِ مادری شاملو، میرزاشریف‌خان عراقی، مردی باسواد و کتاب‌خوان بود و روسی را دقیق می‌دانست. مردی به‌تمام معنا روشن‌فکر و آراسته، با تربیت اشرافی. کتاب‌هایش به رگ جانش بسته بود. چند صندوق کتاب داشت و مجلات و مطبوعات روز را هم آبونه (مشترک) بود. در میان مجلات پدربزرگ، نشریه‌ٔ کوچکی بود به اسم «افسانه». شاملو در آن قصه‌ای خواند به نام «مطرب» از هانری بوردو، به‌ترجمهٔ [[پرویز ناتل خانلری]]. آن موقع شاملو ۱۲ساله بود و خانلری ۲۴ساله. شاملو درباب آن قصه می‌گوید:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;«این قصهٔ کوتاه رمانتیک سه‌چهارصفحه‌ای که فقط به‌دلیل کوتاهی‌اش برای خواندن انتخاب شده بود، آتش مطالعه را در من روشن کرد و جانشین اندوه مأیوسانهٔ موسیقی شد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;خاطرات&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|ع.پاشایی|۱۳۸۲|ک= نام همه‌ٔ شعرهای تو(ج۲)|ص= ۶۰۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===کارگرِ کاربلد! &amp;lt;ref name = &#039;&#039;شکل‌گیری شخصیت&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|خود شاملو ماجرای فضولیِ کارگر خانه‌شان و فلک‌خوردنش از ناظم مدرسه را شیرین روایت می‌کند:&lt;br /&gt;
«کارگری تو خانه داشتیم به اسم غضنفر که خواندن و نوشتن بلد بود و به‌دلایلی نمی‌خواست سر به تن من باشد! نوشته‌های مرا زیر سنگ هم که قایم می‌کردم، پیدا می‌کرد و می‌آورد و می‌داد دست ناظمِ دبستانمان و می‌گفت: به‌جای درس‌خواندن این یاوه‌ها را می‌نویسد. مادرش استدعا دارد تنبیهش بفرمایید! که البته روح مادرم هم خبر نداشت. مقام نظاممت هم، ازخداخواسته، ترکۀ انارش را از پاشیر آب‌انبار می‌آورد، مرا می‌خواباند تا می‌خوردم می‌زد. خدابیامرز عاشق فلک‌کردن بچه‌ها بود.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;خاطرات&#039;&#039;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سال‌های سکوت و دربه‌دری!===&lt;br /&gt;
سال‌های کودکی و نوجوانی را شاملو در مهاجرت از شهری به شهر دیگر سپری می‌کند. این بی‌ثباتی، فرصت‌های بسیاری از او می‌گیرد؛ چنان‌که خود نوشته است که دوران کودکی و نوجوانی من در خانۀ افسری ارتشی گذشت. افسری که به‌دلیل کله‌شقی‌هایش همیشه مأموریت‌های پرت و دور از مرکز را به او می‌دادند. خاش و چابهار و سرحد افغانستان و امثال این‌ها. دو ماه آنجا، سه ماه فلان جهنم‌دره. ما هم چون بچه‌های آن خانواده بودیم، دربه‌در بودیم، جوری‌ که من هرگز دوستی واقعی نتوانستم برای خودم داشته باشم؛ یعنی آن‌ موقع که شخصیت آدم درحال شکل‌گیری است، نه بده‌بستانی، نه تربیت مشخصی، فقط خفقان و سکوت. همین. آن‌هم در جاهایی که اگر فریاد هم می‌زدی فقط برای خودت فریاد زده بودی.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کودکی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|ع.پاشایی|۱۳۸۲|ک= نام همه‌ٔ شعرهای تو(ج۲)|ص= ۶۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آمده‌ام به شاگردی===&lt;br /&gt;
روز اول ۱۳۲۵ش بود. روی بساط روزنامه‌فروشی، چشمم افتاد به عکس [[نیما یوشیج]] در روزنامه‌ٔ پولاد که رسام ارژنگی کشیده بود و تکه‌ای از شعر «ناقوس» او را هم چاپ کرده بود. یک‌قلم (تماماً) مسحور شدم: پس شعر این است! نشانی‌اش را یافتم. رفتم درِ خانه‌اش. مردی با همان قیافه که [[رسام ارژنگی]] کشیده بود، آمد دم در. به او گفتم: استاد، اسم من احمد است. فامیلم شاملو. دوستتان دارم و آمده‌ام به شاگردی‌تان. از آن روز، بی‌آنکه فکر کنم وقتش را تلف می‌کنم، تقریباً هر روز پیش نیما بودم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نیما&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|ع.پاشایی|۱۳۸۲|ک= نام همه‌ٔ شعرهای تو(ج۲)|ص= ۶۰۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تا پای جوخهٔ اعدام===&lt;br /&gt;
شاملو سال۱۳۲۴ش، یعنی سالی که از زندان متفقین آزاد شد، با خانواده به رضاییه رفت. پدرش افسری بود که به‌دلیل خودرأی‌‌بودن همیشه از این طرف ایران به آن طرف مرز تبعید می‌شد و حالا کلانتر مرزی در رضاییه بود. در ساختمان دولتی نشسته بودند که دموکرات‌ها به سراغشان آمدند. شاملو و پدرش را گرفتند و بردند. مدتی آن‌ها را کَت‌‌بسته در انتظاری کُشنده داخل پناهگاه نگه داشتند. شب‌هنگام آن‌ها را بردند جلوی دیوار، روبه‌روی جوخهٔ اعدام. چشمشان را بستند. فداییان مسلح به خط شدند. پدر طوری ایستاد که سپر بلای فرزند شود. شاملو خودش را کنار کشید. تن به مردن داده بود. انتظار، کُشنده و طولانی بود. فرمانده‌ٔ پناهگاه یک‌آن در تصمیم خود تردید کرد و مصلحت دید که با فرمانده‌اش مشورت کند. فرماندهٔ او پدر شاملو را خوب می‌شناخت. پادرمیانی‌ کرد و پدر و پسر نجات یافتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ژورنالیسم شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیدار با شه‌بانو!===&lt;br /&gt;
سال۱۳۴۷ دو نفر نزد شاملو آمدند و گفتند به نویسنده‌ها و شاعران، خانه می‌دهند به این شرط که در برنامه‌ٔ دیدار شاعران و نویسندگان با شه‌بانو فرح پهلوی شرکت کنند. شاملو این موضوع را با دوستش [[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]] مطرح کرد و پاسخ شنید: &#039;&#039;«آقا این پوست خربزه است. تو صاحب خانه که نمی‌شوی هیچ، بدنامی هم دارد...»&#039;&#039; اما آن دو نفر آن‌قدر آمدند و رفتند که شاملوی کم‌روی آن‌ زمان، نتوانست نه بگوید و رفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= کم‌رویی شاملو کار دستش می‌داد|نام خانوادگی= امید ایران‌مهر|ژورنال= اندیشهٔ پویا|تاریخ= ۱۳۹۷|ص= ۸۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===آبگوشتش شاهکار بود!===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|[[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] از شاملوی دیگری هم می‌گوید؛ شاملویی که به‌وقتش خیلی‌هم بادقت آشپزی می‌کرده و آبگوشتش شاهکار بوده است:&lt;br /&gt;
:«اوایل ازدواجمان آبگوشتی درست می‌کرد که من هرگز نمی‌توانستم مثل آن را درست کنم، آبگوشتی که از شب‌ بار می‌گذاشت و تا صبح آرام می‌پخت و جا می‌افتاد. نیمرو درست می‌کرد مثل کیک! سالاد هم خوب درست می‌کرد. این کارها را دوست داشت. او خیلی بی‌رودربایستی بود و من این ویژگی‌اش را دوست داشتم.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;خانه سبز&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/101027-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%98-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D8%AF//|عنوان= گزارشی از خانه‌موزهٔ احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===طرفدارِ تیم بارسلونا!===&lt;br /&gt;
آیدا می‌گوید:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;«فوتبالِ خوب را دوست داشت و انیمیشن را هم. عاشق انیمیشن‌های خوب بود که آن زمان از تلویزیون می‌دیدیم. آمیزه‌ای از ظرافت و سرعت و تجلی ناممکن‌ها در ذروۀ امکان (اوج هر چیز) [...] از اول طرفدار بارسلونا بودیم؛ چون بازیکن‌هایش خیلی پرجوش و پرشور بودند! فوتبالش دیدنی بود، برزیل و آرژانتین هم. «پله» را دوست داشتیم و مارادونا را با شیطنت‌هایش!»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;خانه سبز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رفاهِ نسبی با قلم و اندیشه!===&lt;br /&gt;
[[محمد قائدشرفی]]، از دوستان شاملو دربارهٔ جنبهٔ مادی زندگی او می‌نویسد:&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;«احتمالاً در تاریخ ادبیات ایران، در قرن بیستم، شاملو نخستین فردی بود که با درآمد حاصل از فروش نوشته‌هایش و البته با کمک [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] و بدون آب‌باریک بازنشستگی، توانست به سطحی از زندگیِ به‌اصطلاح مرتب دست یابد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آستانه&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|قائد|۱۳۸۸|ک= آن سوی آستانه|ص= ۳و۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مرگِ سپیده‌دم===&lt;br /&gt;
«پگاه بود که بازمی‌گشتیم از دهکده و به همراهانم گفتم بار دیگر سپیده‌دم را دیدم از انتهای شب. او را دیده بودم، زیبا و پاکیزه و پوشیده در لباس تمیز با دکمه‌های بسته‌شدهٔ آن کت چهارخانه. به پشت خوابیده و رو به آسمان، با فرشته‌ای کنارش، [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]. بله… تا ما برسیم، آیدا همسرش، تن او را شست‌وشو داده بود. لباس تازه تنش کرده بود و موهای سرش را شانه زده بود و در سکوت خود انگار می‌گفت خب، این هم احمد!» این توصیفی از مرگ بامداد بود از زبان [[محمود دولت‌آبادی]]&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دولت‌آبادی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://lefttribune.com/shamlo////|عنوان= شاملو از زبان محمود دولت‌آبادی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شاملو در برگ تاریخ به‌روایت [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ردۀ آثار&#039;&#039;&amp;gt; {{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۷|ک=احمد شاملو شاعر عاشقانه‌ها و شبانه‌ها(چ:۲)|ص=۲۶تا۴۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۸|ک=آثارشناسی توصیفی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۱تا۵۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۰۴&#039;&#039;&#039;: تولد در ۲۱آذر، تهران، خانه‌ٔ شماره‌ ۱۳۴ خیابان صفی‌علی‌شاه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۱۰ تا ۱۳۱۶&#039;&#039;&#039;: گذراندن دبستان در شهرهای خاش و زاهدان و مشهد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۱۷ تا ۱۳۲۰&#039;&#039;&#039;: گذراندن دبیرستان در بیرجند و مشهد و تهران؛ بازگشت از سال سوم دبیرستان ایرانشهرِ تهران به سال اول دبیرستان صنعتی با شوق‌ِ یادگیری دستورِ زبان آلمانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۱ تا ۱۳۲۳&#039;&#039;&#039;: انتقال پدر به گرگان و ترکمن‌صحرا؛ ادامۀ تحصیل در سال سوم دبیرستان در گرگان؛ فعالیت‌ سیاسی در مناطق شمالِ کشور؛ دستگیری در تهران و انتقال به زندان شوروی‌ در رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۴ تا ۱۳۲۵&#039;&#039;&#039;: آزادی از زندان؛ مهاجرت به رضائیه؛ تحصیل در سال چهارم دبیرستان؛ دستگیری شاملو و پدرش توسط چریک‌ها و رفتن تا پای جوخهٔ اعدام؛ آزادی از زندان؛ بازگشت به تهران و ترکِ تحصیل&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۶&#039;&#039;&#039;: ازدواج با اشرف‌الملوک اسلامیه در تهران و چهار فرزند حاصل این ازدواج تا سال۱۳۳۴ (سیاوش، سیروس، سامان و ساقی)؛ چاپ اولین مجموعه‌شعر با نام &#039;&#039;[[آهنگ‌های فراموش‌شده]]&#039;&#039; به‌همت ابراهیم دیلمقانیان؛ آشنایی با [[مرتضی کیوان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۷&#039;&#039;&#039;: انتشار ۵ شماره از هفته‌نامه‌ٔ &#039;&#039;سخن‌ نو&#039;&#039;؛ چاپ داستان‌کوتاه &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: نوشتن مقدمه‌ای بر منظومۀ &#039;&#039;[[افسانه]]&#039;&#039; [[نیما یوشیج]]؛ آشنایی با [[فریدون رهنما]]؛ نوشتن داستان‌کوتاه &#039;&#039;زنِ پشتِ درِ مفرغی&#039;&#039;؛ انتشار ۹ شماره از هفته‌نامه‌ٔ &#039;&#039;روزنه&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۰&#039;&#039;&#039;: سردبیر چپ (در مقابل سردبیر راست) مجله‌ٔ &#039;&#039;خواندنی‌ها&#039;&#039;؛ سرودن شعر بلند &#039;&#039;۲۳&#039;&#039; و مجموعه‌اشعار &#039;&#039;[[قطع‌نامه]]&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۱&#039;&#039;&#039;: مشاور فرهنگی سفارت مجارستان، نزدیک به دو سال؛ سردبیر هفته‌نامه‌ٔ &#039;&#039;آتشبار&#039;&#039; به‌مدیریت [[ابوالقاسم انجوی شیرازی|انجوی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۲&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌اشعار &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|آهن‌ها و احساس]]&#039;&#039;؛ ترجمه‌ٔ &#039;&#039;طلا در لجن&#039;&#039; و رمان &#039;&#039;مردی که قلبش از سنگ بود&#039;&#039;؛ فرار از دست نظامیان فرمانداری حین یورش به منزلش؛ دستگیری در چاپخانه‌ٔ روزنامه‌ٔ اطلاعات پس از بارها فرار&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۳&#039;&#039;&#039;: اسارت در زندان موقت شهربانی و زندان قصر با عنوان زندان سیاسی (۱۳ یا ۱۴ ماه)؛ نوشتن کتاب &#039;&#039;دستور زبان فارسی&#039;&#039; و تعدادی شعر در زندان؛ ازبین‌رفتن شماری از نوشته‌های امانی نزد مرتضی کیوان حین دستگیری کیوان&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۴&#039;&#039;&#039;: آزادی از زندان؛ سپردن چهار دفتر شعر مانند &#039;&#039;مرگِ شاماهی&#039;&#039;، نخستین تجربه‌ٔ [[شعر روایی]] شاملو به‌زبان محاوره، به «نقی نقاشیان» برای چاپ و مفقودشدن همیشگی آن‌ها؛ نوشتن نمایشنامه‌ٔ &#039;&#039;مردگان برای انتقام باز‌می‌گردند&#039;&#039;؛ انتشار داستان &#039;&#039;زن پشت در مفرغی&#039;&#039;؛ ترجمۀ رمان‌های &#039;&#039;«لئون مورنِ کشیش»&#039;&#039; و &#039;&#039;«زنگار»&#039;&#039; و &#039;&#039;«برزخ»&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۵&#039;&#039;&#039;: سردبیری مجله‌ٔ &#039;&#039;بامشاد&#039;&#039; به‌صاحب‌امتیازیِ اسماعیل پوروالی؛ ترک همسر [نه جدایی] و خانه و فرزندان&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌شعر &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|هوای تازه]]&#039;&#039;؛ نوشتن کتاب‌های &#039;&#039;افسانه‌های هفت گنبد&#039;&#039;، &#039;&#039;حافظ شیراز&#039;&#039; و &#039;&#039;ترانه‌ها&#039;&#039;؛ ازدواج دوم، با [[طوسی حائری]] مازندرانی؛ سردبیری مجله‌ٔ &#039;&#039;آشنا&#039;&#039;؛ مرگ پدر؛ زندانی‌شدن در زندان موقت شهربانی و سپس زندان قصر به‌علت نپرداختن نفقه به همسر اول؛ انتشار &#039;&#039;هفته‌نامۀ آشنا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۷&#039;&#039;&#039;: ترجمه‌ٔ رمان &#039;&#039;پابرهنه‌ها&#039;&#039;؛ سردبیری دورهٔ یازدهم ماهنامهٔ &#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۸&#039;&#039;&#039;: ترجمهٔ &#039;&#039;خروس‌زری پیرهن‌پری&#039;&#039; برای کودکان؛ تهیه‌ٔ فیلم مستند سیستان‌وبلوچستان برای شرکت ایتال کونسولت؛ آغاز همکاری با سینماگران؛ نوشتن فیلم‌نامه و متن‌گفتار&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;باغ آینه&#039;&#039;؛ سردبیری ۲ شمارهٔ ماهنامه‌ٔ &#039;&#039;اطلاعات&#039;&#039;؛ تأسیس و سرپرستی اداره‌ٔ سمعی‌بصری وزارت کشاورزی با همکاری هادی شفائیه و [[سهراب سپهری]]؛ جدایی از همسر دوم، ترک خانه و جاگذاشتن همۀ یادداشت‌های &#039;&#039;[[کتاب کوچه]]&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۰&#039;&#039;&#039;: سردبیریِ ۲۴ شمارۀ اول مجلۀ &#039;&#039;[[کتاب هفته]]&#039;&#039;؛ بازنویسی حماسۀ [[گیل‌گمش]] به‌نثر معیار و چاپ آن در &#039;&#039;کتاب هفته&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۱ تا ۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: آشنایی با آیدا سرکیسیان (۱۴فروردین)؛ جدایی رسمی از همسر اول (۲۴تیر)؛ همکاری با &#039;&#039;کتاب هفته&#039;&#039;؛ ترجمه‌ٔ دو نمایشنامۀ &#039;&#039;درخت سیزدهم&#039;&#039; و &#039;&#039;سی‌زیف و مرگ&#039;&#039;، دومی با فریدون ایل‌بیگی؛ آشنایی با [[غلام‌حسین ساعدی]] در &#039;&#039;کتاب هفته&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ازدواج با آیدا سرکیسیان در فروردین و اقامت در دِه شیرگاهِ مازندران؛ انتشار مجموعه‌اشعار &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|آیدا در آینه]]&#039;&#039; و &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|لحظه‌ها و همیشه]]&#039;&#039;؛ انتشار گاهنامه‌ٔ &#039;&#039;اندیشه و هنر ویژۀ ا.بامداد&#039;&#039; به‌مدیریت ناصر وثوقی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۴&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|آیدا: درخت و خنجر و خاطره]]&#039;&#039;؛ ترجمه‌ٔ کتاب &#039;&#039;۸۱۴۹۰&#039;&#039;؛ تحقیق و گردآوری  &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039; (برای بار سوم)؛ نوشتن فیلم‌نامهٔ &#039;&#039;داغ ننگ&#039;&#039; و کارگردانیِ آن&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|ققنوس در باران]]&#039;&#039;؛ سرپرستیِ هفته‌نامه‌ٔ ادبی‌هنری &#039;&#039;بارو&#039;&#039; همراه‌با [[یدالله رؤیایی]] و تعطیلیِ آن بعد از ۳ شماره با اتمام‌ِحجت وزیر اطلاعاتِ وقت؛ حضور در شب‌ِشعر به‌دعوت انجمن ایران و آمریکا؛ تهیه‌ٔ برنامه‌ٔ کودک برای تلویزیون به نام &#039;&#039;قصه‌های مادربزرگ&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: سردبیری سرویس ادبی‌فرهنگی هفته‌نامۀ &#039;&#039;[[خوشه]]&#039;&#039;؛ ترجمه‌ٔ کتاب &#039;&#039;قصه‌های بابام&#039;&#039;؛ عضویت در کانون نویسندگان ایران؛ شرکت در شب‌ِشعر به‌دعوت دانشجویان کرمانشاه؛ سخنرانی در دانشگاه شیراز؛ چاپ مقالۀ «گاندی سرمشق بزرگ» در شمارهٔ۲۲ از سال دوازدهم‌ هفته‌نامهٔ &#039;&#039;خوشه&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: تحقیق در غزلیات حافظ و تاریخ دوره‌ٔ حافظ؛ ترجمهٔ نمایشنامه‌ٔ &#039;&#039;عروسی خون&#039;&#039;؛ ترجمه‌ٔ [[غزل غزل‌های سلیمان]]؛ حضور در شب‌شعر به‌دعوت انجمن فرهنگی ایران و آلمان [[شب‌های شعر گوته|گوته]]؛ برگزاریِ «شب‌های شعر خوشه» به‌مدت یک هفته؛ انتشار یادنامه‌ٔ &#039;&#039;هفته‌ٔ شعر و هنر خوشه&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: ترجمهٔ قصه‌ٔ منظوم &#039;&#039;چی شد که دوستم داشتن&#039;&#039; برای کودکان؛ تعطیلیِ مجله‌ٔ &#039;&#039;خوشه&#039;&#039; با اخطار رسمی ساواک؛ چاپ &#039;&#039;برگزیده‌ٔ شعرهای احمد شاملو&#039;&#039; از سوی سازمان نشر کتاب؛ انتشار مجموعه‌اشعار &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|مرثیه‌های خاک]]&#039;&#039;؛ استخدام در تلویزیون ملی و ساخت مستندهای فولکوریک &#039;&#039;رقص دیلمانی&#039;&#039; و &#039;&#039;رقص قاسم‌آبادی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|شکفتن در مه]]&#039;&#039;؛ ترجمهٔ تعدادی قصه‌ برای کودکان مثل &#039;&#039;ملکه‌ سایه‌ها&#039;&#039;؛‌ ساخت فیلم مستند &#039;&#039;گیله‌مردی&#039;&#039; با نگارش گفتارمتن و اجرای آن&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۰&#039;&#039;&#039;: ترجمه‌ٔ مجدد و کامل‌تر از &#039;&#039;پابرهنه‌ها&#039;&#039;؛ دعوت به فرهنگستان زبان ایران برای تحقیق و تدوینِ &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039; به‌مدت سه سال؛ نگارش ناتمام نمایشنامه‌ٔ &#039;&#039;آنتیگون&#039;&#039;؛ درگذشت مادر در ۱۴اسفند&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: ضبط صفحه و نوار کاستِ اشعار حافظ، مولوی، نیما، خیام و شاملو در [[کانون پرورش فکری کودکان‌ونوجوانان]] با نام «صدای شاعر»؛ اجرای برنامه‌های رادیویی برای کودکان‌وجوانان؛ نگارش فیلم‌نامه‌ٔ کوتاه &#039;&#039;حلوا برای زنده‌ها&#039;&#039;؛ ترجمه‌ٔ تعدادی داستان‌کوتاه مانند &#039;&#039;دماغ&#039;&#039;، &#039;&#039;دست‌به‌دست&#039;&#039;، &#039;&#039;لبخند تلخ&#039;&#039;، &#039;&#039;زهرخند&#039;&#039;، &#039;&#039;افسانه‌های کوچک چینی&#039;&#039;؛‌ حضور در شب‌شعر انجمن فرهنگی گوته‌ (۲۶مهر) و شب‌شعر انجمن ایران و آمریکا (۱آبان‌)؛ تدریس «مطالعه‌ٔ آزمایشگاهی زبان فارسی» در دانشگاه صنعتی آریامهر طی سه نیم‌سال تحصیلی؛ همکاری با روزنامه‌های &#039;&#039;کیهان فرهنگی&#039;&#039; و &#039;&#039;آیندگان&#039;&#039;؛ سفر به پاریس برای معالجۀ آرتروز شدید گردن و جراحی مهر‌ه‌های گردن&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌ٔ &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|ابراهیم در آتش]]&#039;&#039; و &#039;&#039;[[درها و دیوار بزرگ چین]]&#039;&#039;؛ شرکت در شب‌شعر مدرسهٔ عالی علوم اقتصادی و اجتماعی بابلسر؛ نگارش فیلم‌نامه‌ٔ &#039;&#039;تخت ابونصر&#039;&#039; برای تلویزیون؛ ترجمه‌ٔ رمان &#039;&#039;مرگ کسب‌وکار من است&#039;&#039;؛ ترجمه‌ٔ نمایشنامه‌ٔ &#039;&#039;مفتخورها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: ترجمه‌ٔ مجموعه‌داستان &#039;&#039;سربازی از یک دوران سپری‌شده&#039;&#039;؛ انتشار گزیدۀ اشعار عاشقانۀ &#039;&#039;از هوا و آینه‌ها&#039;&#039;؛ چاپ مقالۀ «باورهای توده»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039;: سفر به ایتالیا برای شرکت در کنگره‌ٔ نظامیِ گنجوی به‌دعوت دانشگاه رم، همراه‌با یدالله رؤیایی؛ انتشار &#039;&#039;حافظ شیراز&#039;&#039; با مقدمه‌ای انتقادی؛ دعوت دانشگاه بوعلی برای سرپرستی پژوهشکده‌ٔ فولکلور آن دانشگاه در تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: گفتارنویسی برای چند فیلم مستند به‌دعوت وزارت فرهنگ‌وهنر؛ سفر به آمریکا به‌دعوت مشترک انجمن قلم (Pen Club) و دانشگاه پرینستون برای سخنرانی و شعرخوانی؛ آشنایی با یاشار کمال، آدونیس، البیاتی و وزنیشینسکی از شاعران و نویسندگان آسیای میانه و شمال آفریقا؛ سخنرانی و شعرخوانی در دانشگاه‌های MIT بوستون، UCLA برکلی؛ رد پیشنهاد دانشگاه کلمبیای نیویورک برای کمک به تدوین &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ میهمان &#039;&#039;فستیوال جهانی شعر&#039;&#039; در سانفرانسیسکو و آستینِ تگزاس؛ شرکت در شب‌شعر به‌دعوت دانشجویان ایرانی فیلادلفیا و نیویورک؛ بازگشت به ایران بعد از سه ماه؛ بردن کتابخانۀ شاملو با حدود ۲هزار جلد کتاب توسط محمد زهرایی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;[[مجموعه‌اشعار احمد شاملو|دشنه در دیس]]&#039;&#039;؛ نپذیرفتن دعوت دانشگاه ناپل برای تدریس «ادبیات و شعر معاصر فارسی»؛ شرکت در شب‌شعر انستیتو گوته؛ استعفا از سرپرستی پژوهشکده‌ٔ دانشگاه بوعلی؛ پایان نگارش زندگی‌نامه‌مانندی به نام میراث و بردن و برنگرداندن تنها نسخه‌ٔ دست‌‌نوشته‌ٔ آن توسط علی‌رضا میبدی؛ ترک ایران برای اعتراض به سیاست‌های رژیم؛ اقامت در ایالات متحده آمریکا به‌مدت یک سال؛ سخنرانی‌ در دانشگاه‌های آمریکا؛ انتشار &#039;&#039;برگزیده‌ٔ اشعار&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۷&#039;&#039;&#039;: دعوت به سردبیری هفته‌نامه‌ٔ &#039;&#039;ایرانشهر&#039;&#039; در لندن؛ ترک ایالات متحدهٔ آمریکا؛ سفر به انگلستان و انتشار ۱۲ شمارهٔ &#039;&#039;ایرانشهر&#039;&#039;؛ چاپ مقالۀ «میکروب سانسور»؛ استعفا از هفته‌نامه به‌علت اختلاف‌ با مدیر آن؛ نوشتن قصه‌ٔ &#039;&#039;«دخترای ننه‌دریا»&#039;&#039; و &#039;&#039;«بارون»&#039;&#039; و &#039;&#039;«دروازۀ بخت»&#039;&#039; برای کودکان؛ چاپ مجموعه‌مقالات &#039;&#039;از مهتابی به کوچه&#039;&#039;؛ بازگشت به ایران (اسفندماه)؛ انتشار دفتر اول (آ) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ عضویت در هیئت دبیران [[کانون نویسندگان ایران]]؛ نشر مقاله در مجله‌ها و روزنامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: سردبیریِ مجله‌ٔ هفتگی &#039;&#039;کتاب جمعه&#039;&#039; و تعطیلی اجباری بعد از ۳۶ شماره؛ نشر مقاله در مجله‌ها و روزنامه‌ها؛‌ شرکت در شب‌شعر به‌دعوت انجمن ایران و فرانسه؛ انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;[[ترانه‌های کوچک غربت]]&#039;&#039;؛ سخنرانی در باشگاه ارامنه‌ٔ تهران؛‌ ترجمه‌ٔ &#039;&#039;[[مسافر کوچولو]]&#039;&#039; در کتاب جمعه؛ ترجمه‌ٔ &#039;&#039;بگذار سخن بگویم!&#039;&#039; با همکاری [[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]]؛ حضور در شب‌شعر انستیتو گوته؛ انتشار دفتر دوم(آ) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ انتشار صوت &#039;&#039;کاشفان فروتن شوکران&#039;&#039; با صدای شاعر؛ انتشار صوت و کتاب &#039;&#039;ترانه‌ٔ شرقی و اشعار دیگر&#039;&#039;، ترجمه‌‌ای از شعرهایی فدریکو گارسیا لورکا؛ عضویت در دوره‌ٔ دوم هیئت پنج‌نفره‌ٔ دبیران کانون نویسندگان ایران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب صوتی &#039;&#039;خروس‌زری پیرهن‌پری&#039;&#039; و &#039;&#039;یل و اژدها&#039;&#039; برای کودکان؛ انتشار دفتر سوم (آ) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039; با همکاری آیدا؛ عضویت در دورهٔ سوم هیئت پنج‌نفرۀ دبیران کانون نویسندگان؛&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: ترجمه‌ٔ &#039;&#039;هایکو&#039;&#039;، شعر ژاپنی با همکاریِ ع.پاشایی؛ ترجمه‌ٔ نمایشنامه‌ٔ &#039;&#039;نصف شب است دیگر، دکتر شوایتزر!&#039;&#039;؛ انتشار دفتر اول(الف) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۲&#039;&#039;&#039;: انتشار دفتر دوم (الف) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛‌ ترجمه و اجرای مجموعه‌شعر &#039;&#039;سیاه همچون اعماقِ آفریقای خودم&#039;&#039; سرودهٔ لنگستون هیوز؛ ترجمه‌ٔ آزاد و اجرای مجموعه‌شعر &#039;&#039;سکوت سرشار از ناگفته‌هاست&#039;&#039; سرودهٔ مارگوت بیکل؛ انتشار &#039;&#039;برگزیده‌‌ٔ اشعار&#039;&#039;؛ انتشار دفتر سوم (الف) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ توقف انتشار کتاب‌ها؛ نامزد جایزۀ نوبل ادبیات در ۱۹۸۳م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳ تا ۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: ترجمهٔ رمان &#039;&#039;قدرت و افتخار&#039;&#039; با عنوان &#039;&#039;عیسا دیگر، یهودا دیگر!&#039;&#039; به‌صورت بازنویسی با مؤخره‌ٔ مفصل؛ ساخت سردیس شاملو با برنز توسط محمد مددی؛ انتشار &#039;&#039;گفت‌وشنودی با احمد شاملو&#039;&#039; به‌کوشش [[ناصر حریری]]؛‌ نوشتن فیلم‌نامه‌ٔ &#039;&#039;میراث&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: آغاز ترجمه‌ٔ آزادِ &#039;&#039;دُنِ آرام&#039;&#039; اثر میخاییل شولوخوف؛ انتشار ژاپنیِ کتاب &#039;&#039;ابراهیم در آتش&#039;&#039; به‌ترجمه‌ٔ شوکو یاناگا در مجله‌ٔ ILCAA توکیو؛  ترجمه‌ٔ آزاد و اجرای مجموعه‌شعر &#039;&#039;چیدن سپیده‌دم&#039;&#039; سرودهٔ مارگوت بیکل&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان و ایراد سخنرانی باعنوان &#039;&#039;من دردِ مشترکم، مرا فریاد کن!&#039;&#039; در دومین کنگره‌ٔ بین‌المللی ادبیات، اینترلیت ۲ با نام &#039;&#039;جهانِ سوم: جهانِ ما&#039;&#039; در ارلانگن آلمان و شهرهای مجاور؛ حضور در شب‌شعر در کُل‌لوکیومِ ادبیِ برلین؛ اجرای شب‌شعر و سخنرانی در اتریش به‌دعوت دانشگاه اقتصاد وین و یورو آفریک اینستیتو؛ بازگشت به آلمان و اجرای شب‌شعر در شهر دانشگاهی گیسن؛ سفر به سوئد به‌دعوت انجمن قلم (Pen Club) و دانشگاه یوته‌بوری و دیدار با هیئت رئیسه‌ انجمن قلم؛ اجرای شب‌شعر در &#039;&#039;خانه‌ٔ مردم&#039;&#039; استکهلم؛ انتشار جلد اول &#039;&#039;مجموعه‌اشعار&#039;&#039; چاپ در آلمان؛ بازگشت به ایران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۸&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد دوم &#039;&#039;مجموعه‌اشعار&#039;&#039; چاپ آلمان؛ اقامت در &#039;&#039;شهرک دهکدۀ خانه&#039;&#039; در کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا به‌دعوت دانشگاه UC برکلی، مهمان سیرا ۹۰ (مرکز پژوهش و تحلیل مسائل ایران)  و سخنرانی‌ با دو عنوان &#039;&#039;نگرانی‌های من&#039;&#039; و &#039;&#039;مفاهیم رند و رندی در غزل حافظ&#039;&#039; طی دو شب‌شعر؛ حضور در شب‌شعر دانشگاه UCLA لوس‌آنجلس، در رویس‌هال و دانشگاه‌های شیکاگو، آن‌اربر میشیگان، کلمبیا، واشنگتن، راتگرز، هاروارد، دالاس و آستین؛ جراحی اول روی مهره‌های گردن در بیمارستان یونیورسیتیِ بوستون؛ حضور در سه شب‌شعر بوستون و UC برکلی به‌نفع زلزله‌زدگان ایران؛ نگارش سفرنامۀ طنز &#039;&#039;[[روزنامه‌ٔ سفر میمنت‌اثر ایالات متفرقۀ امریغ]]&#039;&#039; در اوکلند کالیفرنیا؛ جراحی دوم روی مهره‌های گردن در بوستون؛‌ شرکت در شب‌شعر مدرسه‌ٔ ارامنه‌ٔ بوستون؛ مدرس میهمان دانشگاه برکلی UCLA برای تدریس «زبان و شعر و ادبیات معاصر فارسی» به دانشجویان ایرانی طی یک ترم؛ دریافت جایزه‌ٔ «آزادی بیان و گفت‌وگو (Free Expression)» از سوی سازمان حقوق بشر نیویورک&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: اجرای شب‌شعر در UC برکلی به‌نفع آوارگان کُرد عراقی (۱۴اردیبهشت)؛ شب‌شهر و قصه‌خوانی در USC لس‌آنجلس  (۲۱اردبهشت) و دانشگاه وین اتریش (۱۰خرداد) هر دو به‌همراه [[محمود دولت‌آبادی]] و به‌دعوت انجمن فرهنگی کُردها؛ اختصاص شمارهٔ اول مجله‌ٔ &#039;&#039;زمانه&#039;&#039; به شاملو در سن‌هوزهِ کالیفرنیا؛ بازگشت به ایران؛ ترجمه‌ٔ شعرهایی از لنگستون هیوز و اوکتاویو پاز با همکاریِ حسن فیاد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: انتشار دفتر یکم [[مجموعه‌آثار احمد شاملو]] با زیرعنوان &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|مدایح بی‌صله]]&#039;&#039; و جلد اول &#039;&#039;[[قصه‌های کتاب کوچه]]&#039;&#039; هر دو در سوئد؛ انتشار منتخبی از ۴۲ شعر شاملو به‌زبان ارمنی با نام &#039;&#039;من دردِ مشترکم&#039;&#039; با ترجمۀ &#039;&#039;نُروان&#039;&#039; در کانون فیلم ارمنستان؛ چاپ کتاب &#039;&#039;گفت‌وشنودی با احمد شاملو&#039;&#039;، «دیدگاه‌های تازه» به‌کوشش ناصر حریری؛ تدوین دوبارۀ حرف آ &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039; برپایهٔ روش جدید (۷ تا ۲۰تیر)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گفت‌وگو با احمد شاملو&#039;&#039; به‌کوشش [[محمد محمدعلی]]؛ انتشار مجموعه‌‌ٔ &#039;&#039;همچون کوچه‌ای بی‌انتها&#039;&#039; ترجمه‌ٔ ۲۰۰ شعر جهان؛ ترجمه‌ٔ مجدد دو اثر &#039;&#039;غزل غزل‌های سلیمان&#039;&#039; و &#039;&#039;گیل‌گمش&#039;&#039;؛ انتشار &#039;&#039;گزینه‌‌ٔ اشعار&#039;&#039; با انتخاب آیدا؛ چاپ دفتر چهارم (الف) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;یک هفته با شاملو&#039;&#039; به‌کوشش [[مهدی اخوان لنگرودی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۳&#039;&#039;&#039;: انتشار منتخبی از ۱۹ شعر شاملو به‌زبان سوئدی و فارسی با نام &#039;&#039;عشق عمومی&#039;&#039; Allom FattandeC. Karlik در استکهلم سوئد به ترجمه‌ٔ [[آذر محلوجیان]]؛ انتشار منتخبی از ۱۹ شعر شاملو به‌زبان فرانسه و فارسی با نام &#039;&#039;سرودهای عشق و امید&#039;&#039; Hymnes d amour et d cspoir در فرانسه، ترجمه‌ٔ [[پرویز خضرایی]]؛ سفر به سوئد به‌دعوت ایرانیان مقیم سوئد برای اجرای شب‌شعر؛ لغو شب‌شعر در کنسرتوسه به‌علت بیماری؛ اجرای شب‌شعر در یوته‌بوری، یک ماه بعد از آن؛ برگزاریِ دو شب‌شعر در اوسه جیمنازیومِ استکهلم؛ مصاحبه با تلویزیون استکهلم؛ بازگشت به ایران؛ انتشار صوت شعرهایی از حافظ، مولوی و نیما&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۴&#039;&#039;&#039;: پایان ترجمه‌ٔ &#039;&#039;دن‌آرام&#039;&#039; (۱۷مهر) و شروع بازخوانی و ویراستاری آن؛ برگزاری بزرگداشت احمد شاملو در دانشگاه تورنتو کانادا (۲۱ و ۲۲اکتبر۱۹۹۵) به‌مدیریت انجمن نویسندگان ایرانی کانادا؛ انتشار منتخبی از ۶ شعر به‌زبان اسپانیایی با نام Aurora (بامداد) در مادرید، به‌ترجمه‌ٔ کلاراخانِس Clara Janes شاعر اسپانیایی؛ چاپ گفت‌وگوی [[مسلم منصوری]] با شاملو در ش۱۵۸ ماهنامۀ سینما (۲۰اردیبهشت)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: جراحی عروق گردن (۱۹فروردین)؛ انتشار صوت &#039;&#039;پریا و دخترای ننه‌دریا&#039;&#039;؛ جراحی عروق پای راست (۱اسفند)؛ پایان بازنگری ترجمۀ دن آرام (۲۰مهر)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: تکرار جراحی عروق پا، (۱فروردین)؛ انتشار [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|در آستانه]]؛ قطع پای راست از زانو (۲۶اردیبهشت) در بیمارستان ایران‌مهر؛ انتشار شمارۀ۸ از سال چهارم مجلهٔ &#039;&#039;دفتر هنر&#039;&#039; در آمریکا ویژه‌ٔ احمد شاملو (مهرماه) و شمارۀ۹ ویژه‌ٔ [[تقی مدرسی]] و احمد شاملو (اسفندماه)؛ انتشار دفتر پنجم (الف) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ انتشار منتخب اشعار با نام &#039;&#039;در جدال با خاموشی&#039;&#039; (اسفند)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: بازنگری ترجمۀ &#039;&#039;گیل‌گمش&#039;&#039;؛ انتشار &#039;&#039;بُن‌بست‌ها و ببرهای عاشق&#039;&#039; و منتخب اشعار؛ چاپ منتخبی از ۲۸ شعر شاملو به سوئدی، Baran Forlag Stockjolm, Dikter om Natten (شعرهای [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|شبانه]]) به‌کوشش اورس جان کارلسون (Orers، Janne Carlsson) و سعید مقدم؛ انتشار دفتر اول، دوم و سوم (ب) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;[[شناخت‌نامۀ شاملو]]&#039;&#039; به‌همت [[جواد مجابی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: انتشار دفتر اول و دوم (پ) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ انتشار دوجلدی &#039;&#039;[[مجموعه‌‌آثار احمد شاملو]] دفتر یکم: شعر ۱۳۲۳ تا ۱۳۷۶&#039;&#039; با افتادگی و اشتباه‌ بسیار در حروف‌چینی؛ انتشار منتخب ۵۱ شعر تا سال۱۳۶۹ش با عنوان &#039;&#039;مدایح بی‌صله&#039;&#039; (چاپ اول در ایران)؛ دریافت جایزه‌ٔ (Stig Dagerman) استیگ داگرمن (۱۵خرداد)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: انتشار دفتر اول (ت) &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039;؛ انتشار &#039;&#039;[[حدیث بی‌قراری ماهان]]&#039;&#039; مجلدی دیگر از دفتر یکمِ مجموعه‌آثار (۱۸خرداد)؛ پایان ترجمۀ سه نمایشنامه از فدریکو گارسیا لورکا با عناوین «خانه‌ برناردا آلبا»، «عروسی‌ خون» (با بازبینی مجدد) و «یرما»؛ درگذشت در ساعت ۹ شب یک‌شنبه ۲مرداد در خانۀ &#039;&#039;دهکده&#039;&#039; کرج؛ تششیع پیکر صبح پنج‌شنبه ۶مرداد از بیمارستان ایران‌مهر به‌سوی گورستان امام‌زاده‌طاهر کرج&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نسبِ کابلی‌اوکراینی===&lt;br /&gt;
نسب شاملو از یک سو به کابل می‌رسد و از سوی دیگر به اوکراین. میرزاشریف‌‌‌‌خان عراقی، پدربزرگِ مادری‌ احمد، اهل قفقاز بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نسب&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|پورعظیمی|۱۳۹۶|ک= بام بلند هم‌چراغی؛ با آیدا دربارۀ احمد شاملو|ص= ۶۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; و کارهای دیپلماتیک انجام می‌داد. همچنین، مدتی مدیر ایرانی شیلات بود. زبان روسی را به‌درستی می‌دانست. روشن است که گرایش‌های چپ داشته است. با زنی اهل اوکراین ازدواج می‌کند که دستاورد این ازدواج، مادر شاملوست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۴۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; پدربزرگِ پدری‌ِ شاملو، میرزامحمد‌حسن‌خان شاملو، دبیرالملک، وزیر مالیه و مُهردار مخصوص حاکم هرات و اهل کابل بوده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نسب&#039;&#039;/&amp;gt;دوران جوانی درپی جریانی سیاسی از افغانستان متواری می‌شود و با همسرش بی‌بی شجاعت اهل هرات، به ایران مهاجرت می‌کند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ژورنالیسم شاملو&#039;&#039;/&amp;gt; مادرش کوکب عراقی زادهٔ استرآباد بود و پدرش حیدر، اهل بروجرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===کودکی و نوجوانی؛ پریشانی و انتظار===&lt;br /&gt;
[[پرونده:Javani.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بامدادِ جوان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
۲۱آذر۱۳۰۴ در خانه‌ٔ شمارۀ ۱۳۴ خیابان صفی‌علی‌شاه تهران به‌دنیا آمد. به‌علت مأموریت‌های پشت‌ِسرهم پدر شاملو به شهرهای ایران، در شناسنامۀ شاملو، به‌اشتباه هم محل تولدش را رشت و هم تاریخش را ۴آذر ثبت کرده‌اند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شناسنامه&#039;&#039;/&amp;gt; احمدِ کودک به‌مناسبت شغل نظامی‌ پدر، هرازچندی در شهری بود. شاملو در کودکی، مدت کوتاهی را تا پیش از دبستان در شهرهای رشت، سمیرم، اصفهان، آباده و شیراز زندگی کرده بود. دوره‌ٔ دبستان را در خاش و زاهدان و مشهد سپری کرد و دبیرستان را در بیرجند و مشهد و تهران. گرچه تحصیلاتش را در سال چهارم دبیرستان رها می‌کند، در کارنامهٔ خود تدریس مطالعۀ آزمایشگاهی زبان فارسی در دانشگاه صنعتی به‌مدت سه ترم را نیز دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۷|ک=احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها(چ:۲)|ص=۳۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو بعدها در نوشته‌هایش، از پیامدهای بی‌ثباتی‌های دوران کودکی و نوجوانی‌اش گله می‌کند. از این دروان با تعابیری چون «دربه‌دری» یاد می‌کند. شاملو در توصیف آن ایام می‌گوید: کودکی من پر از پریشانی و انتظار بود. همه‌ٔ بزرگ‌ها آرزو دارند که باز به بچگی رجعت کنند. من اما وقتی به دوران کودکی و جوانی خود فکر می‌کنم، نتیجه‌ای که به‌دست می‌آورم همیشه یکی است: حاضر به بازگشت نیستم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;کودکی۲&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|ع.پاشایی|۱۳۸۲|ک= نام همه‌ٔ شعرهای تو(ج۲)|ص=۵۹۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جوانی؛ سیاست و شاعری===&lt;br /&gt;
هر شخصیتی را می‌توانست محیط خانوادگی از من بسازد جز شاعر! شعر در من التیام‌یافتن زخم موسیقی است. {{سخ}}&lt;br /&gt;
سال۱۳۲۰ش جوانکی بودم در حدود پانزده‌سال‌ونیمه. جوانکی که در سکوت خفقان‌آمیز دورۀ رضاخان می‌زیست. در محیطی که با ساختار ذهنی من بیگانه بود. موقعی که رضاخان را بردند، بچه‌ای بودم زیر ۱۶ سال، بدون هیچ درک و شعوری! فقط یک نکته توی ذهن من فرو رفته بود که روس و انگلیس مانع پروازکردن این ملت بدبخت‌اند. وقتی آلمان با این دو کشور در حال جنگ است، ما تبلیغات این‌ دو کشور را می‌شنویم. بچهٔ ۱۵ یا ۱۶ساله که هیچ نوع سابقهٔ تفکر سیاسی‌اجتماعی ندارد چه حادثه‌ای برایش اتفاق می‌افتد؟ اگر نیاز به بالیدن و شوریدن و گردن‌کشیدن در ذاتش باشد، می‌گوید طرفدار آلمانم؛ چون دارد دشمن مرا می‌کوبد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
من با این ذهنیت و با این سادگی وارد جریان ضدمتفقین شدم که کارم به زندان کشید. توی زندان بسیار نکته‌ها آموختم و بسیار آدم‌ها دیدم. در سال۱۳۲۲ یا ۱۳۲۳ دیدم این آدم‌ها که نام و آوازه‌شان مثل صدای طبل در کلّه می‌پیچد، چقدر حقیرند. آدم‌هایی بی‌معنی و بی‌شخصیت و خالی و پوچ. بعد از ۲۸مرداد، به‌طور رسمی وارد حزب توده شدم؛ ولی این ورود به حزب توده دو ماه نپایید؛ برای اینکه بلافاصله دستگیر شدم و بلافاصله در زندان به این واقعیت برخوردم که حزب چه آشغال‌دانی عجیب‌وغریبی است. این‌گونه شد که از آن حزب بیرون آمدم. من سعی کردم از جریان‌ها درس بگیرم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|ع.پاشایی|۱۳۸۲|ک= نام همه‌ٔ شعرهای تو(ج۲)|ص=۶۰۳تا۶۰۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ziba.jpg|120px|راست]]&lt;br /&gt;
===سرانجام پیوندهایی مکرر===&lt;br /&gt;
شاملو در سال۱۳۲۶ش در بیست‌ودوسالگی با اشرف‌الملوک اسلامیه ازدواج کرد. هر چهار فرزند او سیاوش، سامان، سیروس و ساقی از این ازدواج‌اند. این پیوند به جدایی می‌انجامد. شاملو پس از یک دهه در سال۱۳۳۶ با طوسی حائری ازدواج می‌کند. دومین ازدواج شاملو همچون نخستین ازدواج، مدت زیادی دوام نمی‌آورد. شاملو چهار سال بعد، همسر دوم را نیز ترک می‌کند؛ اما سومین و آخرین پیوند زناشویی شاملو با [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا سرکیسیان]] است به‌سال۱۳۴۳ که شاملو تا پایان عمر، عاشقانه با او زیست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۷|ک=احمد شاملو شاعر عاشقانه‌ها و شبانه‌ها(چ:۲)|ص=۲۶تا۲۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۸|ک=آثارشناسی توصیفی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۳تا۲۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref name= &#039;&#039;بیوگرافی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://chehreblog.com/////|عنوان = بیوگرافی کامل احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Aydavashamloo.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;درخت، خنجر، خاطره...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ayda.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]ی احمد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===[[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]؛ رفیق راه شاملو===&lt;br /&gt;
نام شاملو در هرکجا که می‌آید، نامی از آیدا نیز است. خانم آیدا، با نام کامل ریتا آتانث سرکیسیان، همسر سوم شاملو، تا آخر عمر شاعر، با او زیست و همراه و رفیق راهش بود. شاملو در دو کتاب [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|آیدا در آینه]] و [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|&#039;&#039;آیدا درخت و خنجر و خاطره&#039;&#039;]]، عشق و احترام عمیق خود را به همسر وفادارش ابراز می‌دارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
بررسی زندگی و کارهای شاملو نشان می‌دهد که آشنایی‌اش با آیدا، تأثیر شگرفی بر زندگی او گذارده است. شاملو مجموعۀ [[کتاب کوچه]]، یکی از معروف‌ترین آثارش را با همت و همراهی و پشتکار آیدا سرکیسیان تدوین و تنظیم و گردآوری کرد. این مجموعه در حدود صد جلد فرهنگ مکتوب و دربرگیرندۀ اصطلاح‌ها، باورها، مثل‌ها و حکمت‌ها، قصه‌ها و فرهنگ مردم (فولکلور) تهران است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زندگی‌نامه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
کتاب «مثل خون در رگ‌های من، نامه‌های احمد شاملو به آیدا» دربرگیرندۀ بیست نامۀ شاملو به همسرش آیدا سرکیسیان است. این نامه‌ها را شاملو در فاصلۀ سال‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خطاب به آیدا نوشته است. این کتاب را نشر چشمه در بهار۱۳۹۴ روانهٔ بازار کتاب کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====از میان نامه‌های احمد به [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۹۴|ک= مثل خون در رگ‌های من؛ نامه‌های احمد شاملو به آیدا(ج۱)|ص=۱۳۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}====&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;آیدای خودم، آیدای احمد.&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;شریک سرنوشت و رفیق راه من!&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;به خانه‌ٔ عشقت خوش آمدی! قدمت روی چشم‌های من!&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;از خدا دور افتاده بودم، خدا را با خودت به خانه‌ٔ من آوردی.&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;سرد و تاریک بودم، نور و روشنایی را به اجاق من باز آوردی.&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;زندگی، ترکم کرده بود، زندگی آوردی.&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;صفای قدمت! ناز قدمت! عشق و پاکی را به خانه‌ من آوردی.&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;از شوق اشک می‌ریزم. هنوز نمی‌توانم باور کنم. نمی‌توانم بنویسم. نمی‌توانم فکر کنم. همین‌قدر، مست و برق‌زده، گیج و خوشبخت،&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;با خودم می‌گویم: برکت عشق تو با من باد!&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;و این، دعای همه‌ٔ عمر من است، هر بامداد که با تو از خواب بیدار می‌شوم و هر شامگاه که در کنار تو به خواب روم.&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;برکت عشق تو با من باد!&lt;br /&gt;
::۲۳شهریور۱۳۴۳&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ahmad-shamloo-bamdad1.jpg|210px|thumb|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سنگ مزار شاملو&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===سال‌های پایانی===&lt;br /&gt;
سال‌های آخر عمر شاملو به پرکاری قبل نبود. از سویی بی‌تمایل به خروج از کشور بود و خود دراین‌باره می‌گوید: «راستش بار غربت سنگین‌تر از توان و تحمل من است [...] چراغم در این خانه می‌سوزد. آبم در این کوزه، ایاز می‌خورد و نانم در این سفره است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۴۰۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; از سوی دیگر اجازهٔ هیچ‌گونه فعالیت ادبی و هنری را به شاملو ندادند؛ بنابراین اکثر آثار او نظیر &#039;&#039;[[کتاب کوچه]]&#039;&#039; را سال‌ها توقیف کردند. بیماری آزارش می‌داد. دیابتش شدت‌ گرفته بود. همچنین، پس از آنکه در ۲۶اردیبهشت۱۳۷۶ در بیمارستان ایران‌مهر پای راستش را از زانو قطع کردند، روزها و شب‌های دردناکی را پشت سر گذاشت. البته در تمام این سال‌ها کار ترجمه و به‌خصوص تدوین &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039; را ادامه داد و گه‌گاه شعر یا مقاله‌ای را در یکی از مجلات ادبی منتشر می‌کرد. در دههٔ هفتاد با شرکت در شورای بازنگری در شیوهٔ نگارش و خط فارسی برای اصلاح شیوهٔ نگارش خط فارسی فعالیت کرد؛ بنابراین تمام آثار جدید یا تجدیدچاپ‌شده‌اش را با این شیوه منتشر کرد. پس از توقفی طولانی در انتشار کتاب‌های شعرش، دفتر شعر [[مجموعه اشعار احمد شاملو|ترانه‌های کوچک غربت]] در ۱۳۵۹ش، [[مجموعه اشعار احمد شاملو|مدایح بی‌صله]] در ۱۳۷۱ (در استکهلم)، [[مجموعه اشعار احمد شاملو|در آستانه]] در ۱۳۷۶ و آخرین مجموعه‌شعر شاملو، [[مجموعه اشعار احمد شاملو|حدیث بی‌قراری ماهان]] در ۱۳۷۹ منتشر شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;بیوگرافی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Sange mazar.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;سنگ‌های بی‌سنگر...&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===سفر بی‌بازگشت===&lt;br /&gt;
در غروب یک‌شنبه، ۲مرداد۱۳۷۹، احمد شاملو پس از مدت‌ها تحمل بیماری قند، در بیمارستان ایرا‌ن‌مهر تهران چشم از جهان فروبست.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;/&amp;gt; وداع با شاملو در روز پنج‌شنبه، ۶مرداد۱۳۷۹ برگزار شد. زنان و مردان سالخورده، میان‌سالان، انبوه جوانان و همچنین هزاران نفر دیگر، پیکر بامداد را با پرتاب گل سرخ و سردادن سرود &#039;&#039;ای ایران&#039;&#039; و خواندن شعرهای شاملو همراهی کردند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رونق|۱۳۸۸|ک=شاملوشناسی؛ تقریباً همه‌چیز دربارۀ احمد شاملو(چ:۱)|ص=۴۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt; در نهایت در امام‌زاده طاهر کرج در نزدیکی مزار [[هوشنگ گلشیری]]، [[داریوش فروهر]]، [[پروانه فروهر]]، [[محمد مختاری]] و [[محمدجعفر پوینده]] به‌خاک سپردند. [[کانون نویسندگان ایران]]، انجمن‌های قلم آمریکا، سوئد، آلمان و چندین انجمن داخلی و برخی محافل سیاسی پیام‌های تسلیتی به‌مناسبت درگذشت شاملو به این مراسم فرستادند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
پس از مرگ شاملو مراسم سالگرد و یادبودش بارها با حضور نیروهای امنیتی همراه بود. گاهی این مراسم به تندی گرایید یا به‌علت‌های امنیتی برگزار نشد. سنگ مزار شاملو به‌دست افراد ناشناسی چندین بار تخریب شد. در فروردین۱۳۸۵ کانون نویسندگان ایران برخلاف اینکه این حرکات را اعمال بدکردارانهٔ شب‌پرستان کوردل نامید؛ ولی ضمن اعتراض شدید، حتی درخور محکوم‌کردن هم ندانست. کانون نویسندگان ایران به خانوادۀ احمد شاملو توصیه کرد که هیچ اقدامی برای بازسازی سنگ گور نکنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;بیوگرافی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Khane shamlu.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;خانه‌موزهٔ بامداد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===خانهٔ سبز شاملو===&lt;br /&gt;
خانهٔ شاملو در دهکده است. محله‌ای در نزدیکی فردیس کرج. تفاوت این محله با محله‌های اطرافش، از لحاظ زیبایی و سرسبزی چشمگیر است. شاملو و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] از سال۱۳۶٨ش در این خانه زندگی کرده‌اند. شمارهٔ ۵۵۵ خانه زیر سبزی پیچک‌ها پنهان شده است. خانه‌ای با در سفید آهنی و باغچه‌ای بزرگ. سردیس فلزی بزرگی در ایوان، کنار پنجره است. سردیس «بامداد».&amp;lt;ref name= &#039;&#039;خانه سبز&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
حالا خانۀ شاملو را بیشتر با نام‌ موزۀ احمد شاملو می‌شناسند. اسناد و آثار و اشیای به‌جامانده از او، در ویترین‌هایی در گوشه‌هایی از خانه گذاشته‌اند. خانهٔ شاملو در فهرست آثار ملی ایران به‌ثبت رسیده است و با عنوان «بنیاد الف. بامداد» فعالیت می‌کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;خانه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.kojaro.com/attraction/7940//|عنوان= خانهٔ احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Pashayee.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;رفیق مازنی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Naameha.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تهران{{سخ}}خیابان آشیخ‌هادی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Paashaee.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شاملو و [[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]]{{سخ}}۴آبان۱۳۵۳، ساحل زاغِمرز&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===شاملو و دوستی‌های ماندگار===&lt;br /&gt;
====[[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]]====&lt;br /&gt;
عین‌الله عسگری پاشایی معروف به ع.پاشایی، رفیق دورادور شاملو، دربارهٔ آشنایی‌اش با شاملو می‌گوید:&lt;br /&gt;
:آشنایی من با شعر شاملو به اوایل سال۱۳۳۷ش می‌رسد. خوانندهٔ شعر بودم و از روی نوشته‌های [[صادق هدایت]]، [[نیما]]خوان شده بودم. آن زمان «مانلی و افسانه» نیما چاپ شده بود. بعد مقدمهٔ شاملو را بر کتاب نیما دیدم و تا سال۱۳۳۷ش که [[هوای تازه]] را انتشارات نیل منتشر کرد، شاملو‌خوان شدم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دوستی‌ها&#039;&#039;/&amp;gt; سال۱۳۴۸ هم باهم رفیق شدیم. آن موقع در &#039;&#039;[[خوشه]]&#039;&#039; می‌نوشتم و &#039;&#039;خوشه&#039;&#039; هم تعطیل شده بود. شاملو به مازندران آمده بود و نامه‌هایی که قبلاً به او می‌نوشتم، باعث شد به‌دنبالم بیاید و مرا پیدا کند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;پاشایی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/251396///|عنوان= ع.پاشایی از دوستی با شاملو می‌گوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو عاشق مازندران بود و از میان همۀ شهرهای مازندران ساری را خیلی دوست داشت. بیش از هر هنرمند معاصر و مشهور دیگری در ایران به ساری سفر کرده است؛ چون دوستان زیادی در آنجا داشت. صمیمی‌ترین دوست او در ساری ع.پاشایی بود. ارتباط شاملو و پاشایی بسیار نزدیک بود. بامداد هرگاه به مازندران می‌آمد یک‌راست به «دارابکلا» و کلبۀ پاشایی می‌رفت. حتی برخی از مهم‌ترین مهمانانش نظیر «کلارا خانس» شاعر برجستهٔ اسپانیایی را نیز به ساری آورد که حاصل سفر «خانس» به مرکز استان مازندران همان شعر مشهور «خانهٔ مازندران» است که جوایزی را نیز برای او به‌ارمغان آورد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ساری&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ebaarat.ir/content/news/1209/////|عنوان= بامداد عاشق ساری بود}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
طبق وصیت احمد شاملو، پاشایی سرپرستی آثار او را به‌همراهی [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا سرکیسیان]] برعهده دارد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;سرپرستی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8707-05430////|عنوان= سرنوشت وسایل احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
کتاب «تهران، خیابان آشیخ‌هادی» نامه‌های احمد شاملو است به ع.پاشایی. پاشایی در مقدمهٔ این کتاب می‌گوید: «این نامه‌های احمد شاملوست به من که گوشه‌هایی از زندگی او را روشن می‌کند. کمابیش همهٔ نامه‌ها به زندگی روزمرهٔ شاملو و دغدغه‌های او می‌پردازد و وجه ادبی ندرد.» &amp;lt;ref name = &#039;&#039;دوستی‌ها&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|ع.پاشایی|۱۳۹۳|ک=تهران، خیابان آشیخ‌هادی؛ نامه‌های احمد شاملو به ع.پاشایی(چ:۱)|ص=۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نامه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/2386529/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D8%A8%D9%87-%D8%B9-%D9%BE%D8%A7%D8%B4%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AF%D9%84-%DA%A9%D8%B4%D9%81|عنوان= نامه‌های ع.پاشایی به شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt; «نام همه‌ شعرهای تو» نیز کتابی‌ است که در آن پاشایی دربارۀ زندگی و آثار شاملو نوشته است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shamlo-shabaneh.jpg|120px|thumb|بندانگشتی|راست|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شبانه‌ای به{{سخ}}[[غلام‌حسین ساعدی|گوهر مراد]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shamloo Saedi.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[[غلام‌حسین ساعدی]] در خانهٔ شاملو&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Images (15).jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;[[غلام‌حسین ساعدی|ساعدی]] و شاملو دوستان صمیمی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|شبانۀ]] شاملو برای [[غلام‌حسین ساعدی]]====&lt;br /&gt;
دوستی عمیق شاملو و ساعدی را می‌توان از &#039;&#039;شبانۀ&#039;&#039; اهداییِ احمد شاملو به [[غلام‌حسین ساعدی|گوهر مُراد]]، غلام‌حسین ساعدی  فهمید. شاعر [[سپید]]سرا &#039;&#039;شبانۀ&#039;&#039; «کوچه‌ها باریکن» را به زبان محاوره سروده است؛ البته به‌جز این  &#039;&#039;شبانه&#039;&#039;، شاملو در مجموعۀ &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|ابراهیم در آتش]]&#039;&#039;، شعر مشهور خود به‌ نام &#039;&#039;محاق&#039;&#039; و از مجموعۀ &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|ققنوس در باران]]&#039;&#039;، شعر &#039;&#039;پاییز&#039;&#039; را هم به ساعدی، دوست نمایشنامه‌نویس خود هدیه کرده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۳۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شعر &#039;&#039;محاق&#039;&#039; این‌گونه آغاز می‌شود: «به نوکردن ماه، بر بام شدم، با عقیق و سبزه و آینه.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۱|ک=مجموعه‌آثار؛ دفتر یک: شعرها(چ:۳)|ص= ۷۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:Rafiigh.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;بامداد و [[غلام‌حسین ساعدی|گوهر مراد]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
اسفندیار منفردزاده &#039;&#039;شبانۀ&#039;&#039; «کوچه‌ها باریکن» را برای ترانه‌کردن برگزید. منفردزاده برای این &#039;&#039;شبانه&#039;&#039; موسیقی نوشت و فرهاد مهراد خواند‌ش. نتیجه این شد که شبانۀ یادشده، از میان ورق‌های چاپی کتاب بیرون آمد و بر زبان مردم کوچه و خیابان زمزمه شد؛ حتی در جایی از تاریخ مبارزهای مردمی ایران جلوه کرد و ماندگار شد:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شبانه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://parand.se/?p=4593///|عنوان= شبانه‌های شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;کوچه‌ها باریکن&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;دُکّونا بسته‌س،&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;خونه‌ها تاریکن&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;تاقا شیکسته‌س،&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;از صدا افتاده&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;تار و کمونچه&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;مُرده می‌برن&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;&#039;&#039;کوچه به کوچه.»&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۱|ک= مجموعه‌آثار؛ دفتر یک: شعرها(چ:۳)|ص = ۴۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
====مردی که خلاصهٔ خود بود====&lt;br /&gt;
احمد شاملو، به‌گفتهٔ خودش نزدیک به صدوهفتاد جلد کتاب چاپ‌شده و چاپ‌نشده دارد. از این دید، جایگاه شاملو در تاریخ ادبیات ایران یگانه است: شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، مترجم و محققی که یک‌تنه به کارگاهی فعال در حیطهٔ کتابت تبدیل شد؛ اما تعداد و حجم کتاب‌های شاملو به‌تنهایی بیانگر شخصیت ادبی‌اش نیست. حضور جسمانی، پرکاری، سماجت، خُلقِ گاه مهربان و گاه تند و نیروی روحی‌اش را نباید در ایجاد این کارگاه یک‌نفره دست‌کم گرفت.{{سخ}}آنچه موفقیت شاملو را به‌کمال می‌رساند، تداوم روحیهٔ سرکش سی‌سالگی در هفتادسالگی بود. قلندری که به‌ضرورت سن کنار بکشد و کوتاه بیاید کار مهمی نکرده است؛‌ کسی که بتواند همانند شهروندان ارشد، از نوع متعارف، رفتار و زندگی کند؛ اما نافرمان و گردن‌کلفت باقی بماند و پَر نریزد نوبر است. حتی صدای پرطنین او و انبوه موهای مجعدی که تا آخر عمر بر فرقش ماند در خدمت تحکیم تصویرش در مقام نویسنده‌ای سرکش عمل می‌کرد که کوتاه‌بیا نبود. روحیهٔ سرشار از نیرو و لحن پرمطایبه‌اش مکمل شخصیتی بود که به زبانی جدید می‌سرود و زبان نو می‌ساخت. در معاشرت با شاملو می‌توانستی ادیب و شاعر را کنار بگذاری و هم‌صحبت کسی شوی که آماده بود تا صبح از هر دری حرف بزند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آستانه&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====آزاد و آزادی‌خواه====&lt;br /&gt;
عشق و آزادی و انسان‌گرایی، از ویژگی‌های آشکار سروده‌های شاملوست. مراودات اجتماعی گسترده و تجربیات جمعی، شخصیت او را پایه‌گذاری کرد. شاملو آرمان هنر را جز تعالی‌یافتن تبار انسان نمی‌دانست. آزادگی و آزادی‌خواهی، ایدئولوژی عمدهٔ آثار اوست.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;اندیشه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= مروری بر اندیشهٔ احمد شاملو| ژورنال= فصلنامهٔ ادبیات فارسی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; اندیشه و تفکر حاکم بر اشعار شاملو درخور توجه است. شعر شاملو سرگذشت مهر و کین، یأس و امید، عشق و نفرت، غم و شادی، درد و دریغ و نیز حمله و گریز است؛ اما محور تمام این عواطف، اجتماع است و مردمش. همهٔ این عوامل باعث شده است که وجه اومانیستی و انسان‌گرایانهٔ شعر ا. بامداد تشخص یابد. شاملو در قلب معرکهٔ زندگی حضور دائم دارد و به‌همین‌علت نبض شعرهای او با نبض اجتماع می‌زند. همچنین، شعر او صدای ضربه‌های زندگی اجتماعی و  درگیری وسیع با رویدادهاست.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;تحلیل&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| نام خانوادگی= بالال و غلام‌حسین‌زاده|عنوان= بررسی و تحلیل نقدهای مربوط به شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Khoosheh.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;هفته‌نامۀ محبوب دههٔ چهل&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===شاملوی سردبیر و روزنامه‌نگار===&lt;br /&gt;
از فعالیت‌های حرفه‌ایِ بسیار مهم‌ زندگی شاملو روزنامه‌نگاری است. عده‌ای می‌گویند احمد شاملو متخصص رونق‌دادن به نشریه‌های کم‌مخاطب و به‌تعطیلی‌کشاندن نشریه‌های موفق بوده است. او با مهارت‌های ویژه‌اش نشریات کم‌مخاطب را رونق می‌داد. همچنین، به‌علت قلم یگانه‌اش باعث می‌شد مقامات دولتی و حکومتی نشریه‌اش را تعلیق کنند. «احمد شاملو در سال۱۳۳۲ش پس از کودتای ۲۸مرداد به‌خاطر انتشار مجلۀ آتشبار که مجلۀ ضدسلطنتی بود به زندان می‌افتد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رونق|۱۳۸۸|ک=شاملوشناسی؛ تقریباً همه‌چیز دربارۀ احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۲۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; در سال۱۳۳۹ مدتی سردبیری هفته‌نامهٔ فردوسی را به‌عهده می‌گیرد. مجله را به‌شکل و اندازه‌ای غیر از شکل و اندازۀ معمول مجلهٔ فردوسی درمی‌آورد و روزنامه‌وار به‌دست خوانندگان می‌رساند.{{سخ}} شاملو در سال۱۳۴۰ با همکاری محسن هشترودی، ۲۵ شماره از هفته‌نامهٔ [[کتاب هفته]] را منتشر کرد. «&#039;&#039;کتاب هفته&#039;&#039; یک‌جور ماجراجویی جسورانه بود.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رونق|۱۳۸۸|ک= شاملوشناسی؛ تقریباً همه‌چیز دربارۀ احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۲۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt; در سال۱۳۴۶ سردبیری قسمت ادبی و فرهنگی هفته‌نامهٔ &#039;&#039;[[خوشه]]&#039;&#039; را به‌عهده گرفت. همکاری شاملو با نشریهٔ &#039;&#039;خوشه&#039;&#039; تا ۱۳۴۸ که نشریه را ساواک تعطیل کرد، ادامه دارد. هفته‌نامهٔ &#039;&#039;کتاب هفته&#039;&#039; و &#039;&#039;خوشه&#039;&#039; از تأثیرگذارترین هفته‌نامه‌های ادبی دهۀ ۴۰ بودند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ویرگول&#039;&#039;/&amp;gt; «به‌راستی که &#039;&#039;خوشه&#039;&#039; را همان نود شماره‌ای که شاملو طی دو سال منتشر کرد باید نماد کاملی از ابتکارات و خلاقیت‌های پرثمر شاملو در قلمرو مطبوعات دانست.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رونق|۱۳۸۸|ک=شاملوشناسی؛ تقریباً همه‌چیز دربارۀ احمد شاملو(چ:۱)|ص=۲۲۷و۲۲۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:IMG12304070.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شاملو در ساری، آبان۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]  &lt;br /&gt;
===همراهی‌های سیاسی===&lt;br /&gt;
====زندانی‌شدن به‌علت علاقه به فاشیسم و حزب توده====&lt;br /&gt;
احمد شاملو را در بیست‌سالگی به‌علت هواداری از فاشیسم و آلمان نازی و در سی‌سالگی به‌علت هواداری از کمونیسم و حزب توده زندانی کردند. ماجرای نخستین بازداشت او به روز‌هایی برمی‌گشت که ایران در اشغال متفقین بود. شاملو به دشمن متفقین یعنی آلمان نازی گرایش‌ یافت؛ بنابراین به‌علت «فعالیت‌های ضدِ حضور متفقین در شمال ایران» دستگیرش کردند و به زندان ارتش سرخ در رشت اشغالی فرستادند. شاملو در گفت‌و‌گویی اشاره کرده است که گرایشش به آلمان نازی از سر ناآگاهی بوده است و نه چیزی بیشتر از این.{{سخ}} در نیمهٔ دوم دهه بیست، شاملوی جوان پس از آشنایی با [[نیما یوشیج]] و بعدتر [[فریدون رهنما]] و بیش از این‌ دو [[مرتضی کیوان]] به چپ گروید، آن‌هم از نوع توده‌ای و استالینی‌اش که سکهٔ رایج آن روزگار بود. دفتر شعری که در سال۱۳۳۰ش منتشر کرد، چونان بیانیه‌ای سیاسی بود و اسم آن را هم &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|قطع‌نامه]]&#039;&#039; گذاشت؛ اما قرابت شاملو با چپ‌های توده‌ای هم طولانی نبود. چند وقت بعد از اینکه دولت محمد مصدق با کودتا سرنگون شد، شاملو بازداشت شد. در زندان وقتی دید برخی اعضای حزب توده با مقاومت تا پای جان ایستادند، درحالی‌که کمیتهٔ مرکزی توده فرار و مهاجرت را ترجیح داده بود، سیاست برایش همچون  بازی کثیفی جلوه کرد؛ بنابراین از حزب تودهٔ ایران برید.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ستیز شاملو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعرِ ستیز|نام خانوادگی= علی ملیحی|ژورنال= اندیشهٔ پویا|تاریخ= ۱۳۹۷|ص= ۷۷و۷۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روشن‌فکران و حکومت پهلوی====&lt;br /&gt;
سلطنت پهلوی از دههٔ چهل به‌بعد درپی سازش‌ با روشن‌فکران بود. ابتدا امیراسدالله علم با جذب روشن‌فکران در مناصب دولتی سازش کرد، سپس امیرعباس هویدا پیِ این نوع از سازش‌کاری را گرفت؛ چراکه هویدا در محیط‌های روشن‌فکری بیروت و پاریس بالیده بود؛ بنابراین به مراوده‌ها بیشتر اهمیت می‌داد و حلقهٔ مراوده‌های او در مقام نخست‌وزیر گسترده‌تر بود.{{سخ}} به‌گواه اسنادی که درپی می‌آید، احمد شاملو نیز از روشن‌فکران توجه‌برانگیز هویدا بود. به‌طوری‌که سفر درمانی شاملو به فرانسه در سال۱۳۵۲ش به توصیه نخست‌وزیر صورت گرفته بود. در این سفر شاملو درخواست پرداخت هزینه‌های بیمارستان را از سفارت ایران در پاریس می‌کند. این درخواست با موافقت هویدا و سفارش به سفیر برای احوالپرسی از شاملو به‌نمایندگی از او همراه شد؛ اما این سنت‌ را چپ‌ها به وادادگی و وابستگی نخبگان تعبیر می‌کردند. در گفتمان چپ، نخبگان و روشن‌فکران به دو گروهِ با حکومت یا بر حکومت تقسیم می‌شدند. بر این مبنا شاعری که وام می‌گرفت، شعرش آرام می‌گرفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= روشن‌فکران و حکومت|نام خانوادگی= رضا مختاری اصفهانی|ژورنال= اندیشهٔ پویا|تاریخ= ۱۳۹۷|ص= ۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Telegraf hoveida.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;تصویر تلگراف سفیر ایران در پاریس دربارهٔ درخواست شاملو و پاسخ امیرعباس هویدا&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====بعد از حزب توده====&lt;br /&gt;
با جدایی از حزب توده، شاملو با تصویرهای شاعرانه‌اش ستایشگر راهی شد که عمدهٔ چریک‌های جوان در دههٔ چهل و پنجاه انتخاب کردند. در این دوره شاملو حماسی‌ترین اشعار سیاسی‌اش را برای جان‌باختگان جنبش چریکی ایران سرود. [[مجموعه اثار احمد شاملو|ابراهیم در آتش]] و «میلاد آن‌که عاشقانه بر خاک مرد» را به کسانی تقدیم کرد که با انتخاب مرگ در برابر زندگی، به قهرمانان سیاسی یک نسل تبدیل شدند.{{سخ}} بعد از پیروزی انقلاب، احمد شاملو که چند دهه در ستایش سیاست‌ستیزی و مبارزه سروده بود هنوز جای خود را نیافته بود. او زودتر از بسیاری از روشن‌فکران هم‌عصرش پی‌برد که مبارزۀ ضدامپریالیستی و شعارهای انقلابی، همهٔ آن خواسته‌هایی نبوده است که باید دنبال می‌کرده‌اند. این بود که زودتر از بسیاری، از محدودشدن آزادی گفت و سرود. یک دهه بعد از انقلاب در مصاحبه‌ای با تلویزیون سوئد، شاید اعتراف بزرگی کرد: «امیدِ آن جرّاحی خون‌بار بزرگ نهایی (انقلاب اکتبر۱۹۱۷) هم که اسمش را گذاشته بودیم انقلاب رهایی‌بخش جهانی و صدسالی دل‌خوش‌‌کُنکِ اکثریت ناامیدان بود، در آخرین لحظه‌ها مثل حباب صابون ترکید. هرچند که اصولاً امید شریرانه‌ای بود و راهی هم به دِهی نمی‌برد و درنهایت امر خشونتی را جانشین خشونتی دیگر می‌کرد. من تخصصی البته در این مسائل ندارم؛ اما فکر می‌کنم هیچ بیماری را با امیدواری قلابی نمی‌شود علاج کرد.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ستیز شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===یادمان و بزرگداشت‌ها===&lt;br /&gt;
* کنگره‌ٔ بزرگداشت احمد شاملو در دانشگاه تورنتو کانادا، روزهای ۲۱ و ۲۲اکتبر۱۹۹۵ به‌سرپرستی انجمن نویسندگان ایرانی کانادا&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===از نگاه دیگران===&lt;br /&gt;
====[[مهدی اخوان ثالث]]====&lt;br /&gt;
«... انصافاً راجع به شعر امروز ما بعد از [[نیما]]، اگر حرفی و کاری باشد یقیناً باید اول دربارهٔ احمد شاملو باشد؛ چون او امروز بهترین و قوی‌ترین شاعر بالفعل و بالقوه‌ای است که من می‌شناسم، بی‌آنکه منکر دیگران باشم یا مثلاً [[فروغ فرخ‌زاد]] و که و که‌ها را فراموش کنم.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;اخوان&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۶۱۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فروغ فرخ‌زاد]]====&lt;br /&gt;
فروغ در کنار حق‌شناسی، معتقد است که شاملو نتوانسته است ارتباط خودش را با دنیا و زندگی روشن کند و این موضوع در شعرهایش نمایان است. از دیدگاه فروغ، شاملو برای بودن و گفتن بهانه می‌خواهد و چون بهانه‌ها گوناگون‌اند ناچار با چندین دورۀ فکری در کارهای او روبه‌روایم که ارتباطی با هم ندارند؛ در نتیجه کامل‌کننده‌ همدیگر نیستند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
فروغ می‌گوید: «شاملو به‌هرحال در کنار [[نیما]] و در ردیف اول قرار دارد. او از لحاظ سلیقه‌های شعری و احساسات من، نزدیک‌‌ترین شاعر است؛ البته در بعضی موارد با سلیقه‌های شعری او موافق نیستم. مثلاً درمورد وزن [...] شاملو گاهی اوقات در شعرهایش خیلی مختلف است. او در خودش مغشوش است و ناباور. حتی وقتی با کمال اطمینان صحبت می‌کند. او پناه می‌برد به مسائل مختلف. نمی‌گذارد مسائل مختلف خودشان بیایند و از درونش بگذرند و او هرچه را که می‌خواهد از آن میان جدا کند. انگار خودش به‌تنهایی کافی نیست. بعضی از شعرهای او ریشه ندارند. آدم را به شاعر مربوط نمی‌کنند. برای خودشان مجردند و چه عیبی دارد. [...] شاید او به جایی رسیده که من هنوز نرسیده‌ام و به‌همین‌دلیل نمی‌فهمم؛ اما به‌نظر من شاملو را باید در قسمت اعظم [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|&#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039;]] و [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|&#039;&#039;باغ آینه&#039;&#039;]] جست‌وجو کرد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;فرخ‌زاد&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۴۵۲و۴۵۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سیمین دانشور]]====&lt;br /&gt;
سیمین دانشور که گویا شاملو را از نوزده‌سالگی می‌شناخته در رثای شاملو چنین گفته است: «روشن‌ترین بامداد عالم، احمد شاملو هم رفت و این‌همه چراغ رابطه که خاموش شد. در سوگ او چه بگویم که یک رگم هشیار نیست؛ اما تسلی [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] همین بس که نگه‌دارندۀ نیکوی امانت مردم ایران بود؛ وگرنه این قدح مالامال از دُر و گوهر زودتر شکسته بود.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;از شاملو&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص= ۴۴۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
جلال‌آل‌احمد شاملو را به نام «کرگدن» خوانده است. مراد جلال از این واژه، آن جنس از ستیزه‌گویی و ازپاننشستنی است که همیشه در شاملو بوده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[جلال ستاری]]====&lt;br /&gt;
ستاری شاملو را شاعر بزرگی می‌داند که زبانی فاخر و غنی و پرآیه و بهره‌یاب از فرهنگی کهن دارد. از نظر او شعرهای شاملو بازتاب انسان‌دوستی او و عشق سرشارش به زیبایی و آزادی و طبیعتِ پر رمز و راز است. سخنش پژواکی درازآهنگ در ذهن و ضمیر برمی‌انگیزد و طنینی خاطره‌انگیز دارد، چنان که گویی ازلیت و ابدیت در شعرش به‌هم می‌آمیزند. این ویژگی والا به سروده‌هایش عمقی اساطیری می‌بخشد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ستاری&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۴۳۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Ahmadmahmud.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;احمد شاملو به‌همراه [[محمود دولت‌آبادی]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====[[محمود دولت‌آبادی]]====&lt;br /&gt;
«هنوز هم هرگاه به شاملو می‌اندیشم او را چنان چون کوه می‌بینم. کوهی که آن را نمی‌توانم بشکافم و لایه‌لایه‌های درون آن را واشناسم. شعرهایش را می‌خوانم، سخن‌هایش را به‌یاد می‌آورم و حالات چهره‌اش را در لحظات متفاوت به یاد می‌آورم؛ اما به‌هیچ‌وجه نمی‌توانم بگویم که او را، احمد شاملو را شناخته‌ام. کوه را با جنگل‌ها و رودها و چشمه‌هایش می‌شناسیم و با پله‌پله‌های بلندی‌هایش، همچنین باید بشناسیم شاملو را در بر و بارهایی که از تن و جان خود برآورده است؛ یعنی در آثارش، از طریق انبوه آثارش به‌راستی یک تن انسانی چه مایه و تا چند می‌تواند کارآیی داشته باشد و همچنان کار و کار و کار بکند؟... شاملو صدای تپندۀ جامعه و زمانۀ خود بود و می‌توان به‌روشنی دید که هر سه فصل کتاب روزگار را بیان کرده است؛ اما شاملو فقط یک شاعر خوب نبود. او به‌معنای امروزی کلمه یک «روشن‌فکر» هم بود و نیز یک پژوهشگر و در جاهایی یک منتقد تیزبین. هم از این زاویه بود که می‌نگریست به جامعه و به ادبیات و به تاریخ و... می‌گفت که: «در ایران ما روشن‌فکر نداریم.»&lt;br /&gt;
شاملو همیشه یک انسان مدرن و این‌زمانی بود. توصیه می‌کرد موسیقی بشنوم و آثار کلاسیک را. او موسیقی را می‌شناخت و عاشقانه می‌شنود. باله را دوست می‌داشت و تاریخ علم را می‌ستود و تکامل انسان غرور او را برمی‌انگیخت. او از آنچه کهنه و کهن‌سال بود،‌ بیزاری‌اش را پنهان نمی‌داشت.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دولت‌آبادی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[مسعود فراستی]]====&lt;br /&gt;
شاملو هم شاعری بزرگ بود، هم محققی جدی و خستگی‌ناپذیر، هم مترجمی توانا و سمت و سودار و دقیق‌تر، قلندری در عرصهٔ فرهنگ و هنر ملی و «متعهد» و بیشتر شاملو را به‌خاطر فردیتش که بس نادر بود و هست، احترام می‌گذارم و به‌خاطر جمعیتش. فردیت و جمعیتی پُرشروشور در راستای هم: با حساسیت انسانی عمیق. دفاعش از انسانیت و ایمانش به انسان چنان بود که هر ویرانی را نشانی از غیاب او می‌دانست و حضور انسان را آبادانی و حضورش چنین بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;فراستی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= تن زدن از فرو رفتن| ژورنال= روزنامه اعتماد| شماره= ۲۴۵۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سیاوش کسرایی]]====&lt;br /&gt;
در تفاوت‌های شاملو نسبت به دیگر شاعران: «در لحن و شعر شاملو لحظه‌لحظه‌های افت‌وخیزهای انسان زمانۀ ما وجود دارد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;دولت‌آبادی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[اسماعیل خویی]]====&lt;br /&gt;
برای من بیشتر شعرهای بی‌وزن شاملو همان‌قدر تکان‌دهنده و شگف‌ت آور و احترام‌انگیزند که شعرهای خوب هر شاعر بزرگ دیگری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۱۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمدرضا احمدی]]====&lt;br /&gt;
«شاملو یکی از آن شاعران بزرگ بعد از [[نیما]] بود. [[فروغ]]، [[سهراب]]، [[نادر نادرپور|نادرپور]]، [[اخوان]] و... . شاملوی شاعر، جنبه‌های مختلفی داشت. در تاریخ روزنامه‌نگاری ایران نام او خواهد ماند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;از شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[منوچهر آتشی]]====&lt;br /&gt;
«درباره‌ شاملو چه می‌توان گفت که اندکی از شأن فرهنگی او را برساند. شاملو به‌معنی کلمه، خود یک فرهنگ بود. از شعرش که خود الگویی ابدی بود، از آموزگاری‌اش در شعر که صدها شاعر را چه در زمان سردبیری‌اش در &#039;&#039;[[خوشه]]&#039;&#039; و چه در برکت کتاب‌هایش پرورش داد، از [[کتاب کوچه‌]]اش که عظیم‌ترین حجم فرهنگ مردمی را شامل می‌شود، از وجود و نام بزرگش که همیشه و در همه جا باعث افتخار زبان و شعر فارسی و مردم ایران بود.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;از شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[جواد مجابی]]====&lt;br /&gt;
صفحه‌آرایی مجله که دستکار سردبیر است، مقالات، عکس‌ها، طرح‌ها و خبرها را به راحت‌ترین و زیباترین شکل پیش چشم می‌آورد. این شیوه‌ای است که شاملو از آغاز تا امروز با هرچه به‌چاپ رسانده در تکامل آن کوشیده است. سلیقه‌اش در انتخاب حروف، نسبت پر و خالی صفحات، انتخاب و اندازه عکس‌ها و طرح‌ها، تناسب مطالب هر صفحه با هر بخش و هر شماره و حسن ترکیب آن‌ها نشان‌دهندهٔ ذوق گرافیکی سردبیر است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ژورنالیسم شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====صدرالدین الهی====&lt;br /&gt;
این درست است که شاملو در بسیاری از مطبوعات قلم زده و بنیان‌گذار بعضی از مجلات مثل [[کتاب هفته]] بوده است؛ اما او در این بخش از کارش کاملاً غیرحرفه‌ای عمل کرده است. غیرحرفه‌ای به این معنا که هیچ‌کدام از نشریاتی که او سردبیری کرده بر اساس اصول کار روزنامه‌نگاری درست نشده‌اند. او هرگز برای مجلاتش هیئت تحریریه‌ای در نظر نمی‌گرفت که معلوم باشد هرکسی چه مسئولیتی دارد و آخر برج در قبال انجام این کار مشخص فلان قدر حقوق دریافت می‌کند. شیوهٔ کار شاملو به‌این‌ترتیب بود که با هرکسی رفیق بود از او مطلب، شعر یا قصه‌ای می‌گرفت و زیر عنوان مجله‌ای به‌‌چاپ می‌رساند. مطمئناً شاملو در این تعداد نشریه‌ای که درست کرده نوآوری‌هایی داشته است؛ اما سردبیری فقط یک عنوان نیست. این کار مشخصه و مشخصاتی دارد که شاملو فاقد آن بود. او تصمیم می‌گرفت آثاری را در نشریه‌ای گردآوری و منتشر کند یا افرادی به او پیشنهاد می‌کردند که بیا و این نشریه را دربیاور و او به‌تنهایی کار را انجام می‌داد و بعد از ۶ ماه هم تعطیل می‌شد. هیچ‌کدام از نشریاتی که شاملو کار کرد عمر زیادی نداشتند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ژورنالیسم شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[احمد کریمی حکاک]]====&lt;br /&gt;
من ترجمهٔ «دن‌آرام» را اصلاً دوست ندارم و معتقدم شاملو فقط سر لج‌بازی با [[به‌آذین]] این‌ کار را انجام داد. اما فراتر از این مورد درمجموع، ترجمهٔ داستان‌ها و رمان‌های شاملو چیزی بر کارنامهٔ او نیفزود. گویی شاملو با این ترجمه‌ها تنها درون ناآرام خود را آرام می‌کرد. چنان‌که او داستان‌نویس خوبی هم نبود؛ داستان‌نویس بدی بود، خیلی بد.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شاملوی متعهد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[عین‌الله عسگری پاشایی|ع.پاشایی]]==== &lt;br /&gt;
«به‌نظرم شاملو تنها آدمی است که زبان فارسی بلد بود. زبان فارسی را چه در سطح کلمه، کاربرد و جمله درک می‌کرد. درک زبان با دانش زبان متفاوت است. فهم شما را به درک عملی یک چیز می‌رساند. شما باید در یک دانشی غرق شوید. شاملو این‌گونه بود. شاملو آدم خودآموخته‌ای بود و خواندن می‌دانست. ما از دوران ابتدایی تا دانشگاه نسبت به استانداردهای آموزشی دنیا با خواندن مواجه نشده‌ایم و دایره واژگان دانشجویان ما گسترده نیست. در این میان اگر کسی می‌داند، خودآموزی کرده است...»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;پاشایی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران از نگاهِ او===&lt;br /&gt;
====حافظِ شیراز====&lt;br /&gt;
«حافظ زبانی داشت درحد اعجاز و تعهدی جوشان... حافظ در مرتبه‌ اول با فریبکاری‌های اهل ریا در جدال بود و راز ماندگاری‌اش در این‌هاست: تعهد عمیق انسانی، اجتماعی و شاعرانگیِ جان پاک و فخامت زبانش. یعنی چیزهایی که در اوج خود و به‌صورت یک کاسه، در اسلافش وجود داشت نه در معاصرانش و نه تا قرن‌ها بعد در اخلافش.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;حافظ&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|حریری|۱۳۷۲|ک= درباره‌ٔ هنر و ادبیات؛ گفت‌وشنودی با احمد شاملو|ص=۱۴۸و۱۴۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[حافظ شیراز به‌روایت احمد شاملو]] عنوانِ تصحیح دیوان حافظ و روایتی است که شاملو از شعرهای خواجه حافظ شیرازی کرده است. شاملو در این کتاب که نخستین‌ بار در سال۱۳۵۴ش منتشر شد روایت خاص خود را از شخصیت و شعر حافظ نشان می‌دهد. در مقدمۀ کتاب، روش تصحیح و اصول کار خود را بیان می‌کند. او به مشکلات و تحریف‌های موجود در دیوان حافظ اشاره می‌کند و در اینکه حافظ فردی عارف‌مسلک بوده دقیق شده است. شاملو حافظ را مبارز و مصلحی اجتماعی می‌داند که فرهنگ ریا و زهد را نقد می‌کند. شاملو در مقدمه‌ می‌نویسد:&lt;br /&gt;
:«به‌راستی کیست این قلندر یک لاقبای کفرگو که در تاریک‌ترین ادوار سلطهٔ ریاکاران زهد فروش، در ناهار بازار زاهدنمایان و در عصری که حتی جلّادان آدمی‌خوار مغروری چون امیرمبارزالدین‌محمد و پسرش شاه‌شجاع نیز بنیان حکومت آن‌چنانی خویش را بر حدزدن و خُم‌شکستن و نهی‌ازمنکر و غزوات مذهبی نهاده‌اند، یک‌تنه وعدهٔ رستاخیز را انکار می‌کند. خدا را عاشق و شیطان را عقل می‌خواند و شلنگ‌انداز و دست‌افشان می‌گذرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۶۱|ک= حافظ شیراز به‌روایت احمد شاملو(چ:۴)|ص=بیست‌وهفت}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
تصحیح دیوان حافظ توسط شاملو، انتقاد حافظ‌پژوهانی چون [[بهاءالدین خرمشاهی]] و برخی دیگر را به‌دنبال داشت. بااین‌حال &#039;&#039;حافظ شیراز به‌روایت احمد شاملو&#039;&#039; همچنان منتشر می‌شود و یکی از پرفروش‌ترین روایت‌های حافظ است؛ ولی مقدمه‌ٔ آن پس از انقلاب در ایران اجازهٔ نشر نیافت و از آن پس بدون مقدمه منتشر شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;بیوگرافی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]]====&lt;br /&gt;
«نیما از شاعران غرب اول با آلفرد دوموسه و امیل ورهان آشنا شد و اشعار موریس مترلینگ را هم خوانده بود و با هولدرین هم آشنایی داشت. شعر عرب را هم می‌شناخت. [...] خط‌کشیدن بر عروض قدیم عملاً درس بزرگی بود که من از کارهای خود نیما گرفتم؛ ولی او حاضر به تجدیدنظر نبود که هیچ، آن را مستقیماً دهن‌کجی به خود تلقی کرد و با انتشار [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|قطع‌نامه]] هم به‌کلی از من کنار کشید و هر بار که خدمتش رفتم با سردی بیشتری مرا پذیرفت و هرگز حاضر نشد توضیحات مرا بپذیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۳۹۱و۳۹۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[جلال آل‌احمد]]====&lt;br /&gt;
شاملو فقط در رویکردهای سیاسی آن دوران خود را همراه و هم‌مسیر آل‌احمد می‌داند و از نظر احساس و منطق و اندیشه جایگاه چندانی برای  آل‌احمد قائل نبود. چنانکه در مصاحبه‌ای می‌گوید: مناسبات ما مناسباتی در حد ائتلاف سیاسی بود. مناسباتی که هم من و هم جلال با آقای [[به‌آذین]] هم داشتیم؛ درحالی‌که همه می‌دانند ما سه نفر به‌هیچ‌ترتیبی آبمان به یک جوی نمی‌رفت. من که در میدان جدال به شجاعت‌های آل‌احمد اتکا می‌کردم در احساس و منطقم برای اندیشه‌های او ارجی قائل نبودم. اندیشه‌های نادرست او آن وزن و اعتبار را نداشت که من مبلغش بشوم. راهمان یکسره از هم جدا بود. ما فقط در موضوع مبارزه با رژیم هم‌دوش بودیم و بی‌شک با سرنگونی رژیم، رودرروی هم می‌ایستادیم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۴۰۱و۴۰۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;جلال&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|محمدعلی|۱۳۷۲|ک= سه گفت و شنود؛ گفت‌وگو با احمد شاملو| تهران| نشر قطره}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فریدون رهنما]]====&lt;br /&gt;
«برای پیشرفت در کارم نیاز به مطالعه و خودآموزی داشتم و احدالناسی نبود که این را به من گوشزد کند. خیال می‌کردم همان از کیسه‌خوردن کافی است. حتی آشنایی و حضور در محضر [[نیما]] هم آن‌قدر که مجالست با فریدون رهنما کارساز افتاد خیری برای من نداشت. ناسپاسی نمی‌کنم. من از نیما بسیار چیزها آموختم و توانستم یکی از شاگردان خوبش بشوم و درس‌هایش را بیاموزم؛ اما من تا در کنار نیما بودم فقط تقلید او می‌کردم و تنها با شناختن فریدون بود که همه‌چیز از بیخ‌وبن تغییر کرد. پیش از هر چیز چنان افقی به‌روی من گشوده شد که توانستم جای واقعی خودم را انتخاب کنم و خودم را در موقعیت بشناسم و دیگر اینکه دانستم ما به‌نحو غم‌انگیزی از تاریخ عقبیم و دیگر آنکه دانستم ما به چه وضع فلاکت‌باری از تجربه‌های دنیا بی‌خبر مانده‌ایم و برای رسیدن به سطح جهانی چه مجاهده‌ای باید بکنیم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|ع.پاشایی|۱۳۸۲|ک= نام همه‌ٔ شعرهای تو(ج۲)|ص= ۶۰۲و۶۰۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]]====&lt;br /&gt;
از نگاه شاملو سهراب در شعرهایش بیشتر به جنبه «زیبایی» اکتفا کرده و این کافی نیست. شاملو معتقد است هر شاعر آرمان‌گرا درنهایت امر یک آنارشیست تام‌وتمام است؛ اما اشکال سپهری در این است که ذاتاً آنارشیست نیست و درنتیجه دارویی که تجویز می‌کند مسکن است نه معالج.{{سخ}}او اختلاف خود با سپهری را در موضوع کاربرد شعر می‌داند و دراین‌باره می‌گوید: «من ترجیح می‌دهم شعر شیپور باشد نه لالایی. یعنی بیدارکننده باشد نه خواب‌آور.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|دیانوش|۱۳۹۰|ک=لالایی با شیپور؛ گزین‌گویه‌ها و ناگفته‌های احمد شاملو(چ:۴)|ص=۱۷۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو فرم کارهای سپهری را در ردیف فروغ قرار می‌دهد و معتقد است آن سنگینی و تقید به وزنی که در کار [[اخوان‌ ثالث]] است و کارش را از شعر دور می‌کند و به حیطه قدرت ادبی می‌کشد، در کار این دو نیست. او البته در کنار تمام این اختلاف مشرب‌ها، تأکید می‌کند که انسانی شریف‌تر از سهراب را کمتر می‌شناخته و از صمیم قلب به خلوص این انسان بی‌غل‌وغش حرمت می‌گذاشته است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;سهراب&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|حریری|۱۳۷۲|ک= درباره‌ هنر و ادبیات؛ گفت‌وشنودی با احمد شاملو|ص= ۱۷۳تا۱۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[فروغ فرخ‌زاد]]====&lt;br /&gt;
حرف‌زدن درباره‌ او برایم آسان نیست. شعر فروغ تکلیف مرا به‌صراحت روشن نکرده. گاهی چنان تأثیری می‌نماید که حیرت‌زده‌ام می‌کند و گاهی چنان کلی‌بافی به‌نظرم می‌آید که حس می‌کنم یکی دستم انداخته یا حتی کلاه گَل‌وگشادی سرم گذاشته. شاید این حس، معلول بیگانگی ما مردها از عوالم شاعرانه‌ زنان باشد. اگر شعر نوعی توطئه‌گری است، شاید بشود گفت زنان، شاعران چیره‌دست‌تری‌اند. این است که گاهی فکر کرده‌ام برای نقد شعر فروغ معیارهای دیگری هم نیاز است. فروغ آن‌قدر زن است که من هرگز نتوانسته‌ام شعرش را به صدای بلند بخوانم. وقتی این کار را می‌کنم به‌نظرم می‌آید لباس زنانه تنم کرده‌ام. فروغ شاعر بزرگی است. شاعری که توطئه‌هایش شکستت می‌دهد یا قضاوت را برایت سخت مشکل می‌کند. شعر فروغ از ریای بزرگ و شیطانی سوءاستفاده از عَرَض‌ها به‌دور است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;فروغ&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|حریری|۱۳۷۲|ک= درباره‌ هنر و ادبیات؛ گفت‌وشنودی با احمد شاملو|ص= ۱۶۷تا۱۷۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص= ۳۸۸و۳۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[پرویز شاپور]]====&lt;br /&gt;
شاملو شعر «افق روشن» را در تیر۱۳۳۴ سرود. [[کامیار شاپور]] متولد ۱۳۳۱ است؛ یعنی در زمان  سرایش این شعر سه ساله بوده. [[فروغ فرخ‌زاد]] و پرویز شاپور در آبان۱۳۳۴ از هم جدا شدند. تطابق این تاریخ‌ها شأن نزول این قطعه و تقدیم آن به کامیار را هویدا می‌کند. شاملو به پرویز شاپور ارادت بسیار و با او رفاقت داشت. جز هدیهٔ این شعر به فرزندش، خود &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|هوای تازه]]&#039;&#039; را هم با تقدیم‌نامه‌ای ستایش‌آمیز به او تقدیم کرد. اندکی بعد، فروغ به اروپا می‌رود و از سال۱۳۳۷ با [[ابراهیم گلستان]] آشنا می‌شود. شاملو دقیقاً در همین تاریخ شعر «سرود» را می‌سراید. این شعر دلجویی و دلداری تمام‌عیار از پرویز شاپور است. تقارن و تطابق همهٔ این تاریخ‌ها و تقدیم‌نامه‌های اشعار شاملو می‌تواند ما را به این نتیجه نزدیک کند که شاملو در ماجرای اختلاف و جدایی شاپور و فرخ‌زاد، احتمالاً برعکس جوّ غالبی می‌اندیشیده است که شاپور را مقصر و فروغ را زنی تحت ظلم نشان می‌دهد. در این جّو غالب که عقربه‌اش به‌نفع فروغ می‌چرخید، شاپور ساکت و خاموش بود و کلمه‌ای در دفاع از خود نگفت و ننوشت؛ اما گویا شاملو اینجا هم نمی‌توانست در مقابل آنچه احتمالاً حق می‌پنداشت سکوت کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= هدیه‌ای جاودانه از مردی جاودانه|نام خانوادگی= سایه اقتصاد‌ی‌نیا|ژورنال= اندیشهٔ پویا|تاریخ= ۱۳۹۷|ص= ۹۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نظرهای فرد دربارهٔ خودش و آثارش===&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;[[آهنگ‌های فراموش‌شده]]&#039;&#039; خطایی بزرگ بود!====&lt;br /&gt;
اولین کتابی که از شاملو منتشر شد، &#039;&#039;آهنگ‌های فراموش‌شده&#039;&#039; بود. این کتاب در سال۱۳۲۶ چاپ شد. شاملو به تأکید بسیار می‌خواست این کتاب فراموش شود. خودِ شاملو در سال۱۳۶۰ یعنی ۳۴ سال پس از نشر این کتاب توضیح داده است: «شعر &#039;&#039;تا شکوفهٔ سرخ یک پیراهن&#039;&#039; و شعر &#039;&#039;سرود مردی که خودش را کشته بود&#039;&#039; حاصل مستقیم پشیمانی و رنج روحی من بود از اشتباه کودکانهٔ چاپ مشتی اشعار سست و قطعات رمانتیک و بی‌ارزش که تصور می‌کردم بار شرمساری‌اش تا آخر بر دوشم سنگینی خواهد کرد. این شرمساری که در بسیاری از اشعار مجموعهٔ بعدی یعنی &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|آهن‌ها و احساس]]&#039;&#039; و در قطعاتی از &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|هوای تازه]]&#039;&#039; موضوع اصلی شعر قرار گرفته، پیش از آنکه زادهٔ بی‌ارزشی فرم قطعات آن کتاب باشد، زادهٔ تغییرات فکری و مسلکی من بود. دیر اما ناگهان بیدار شده بودم. تعهد را تا مغز استخوان‌هایم حس می‌کردم. &#039;&#039;آهنگ‌های فراموش‌شده&#039;&#039; می‌بایست صمیمانه، همچون خطایی بزرگ، اعتراف و محکوم شود.»&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تأثیر شاملو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاملو علیه شاملو|نام خانوادگی= میلاد عظیمی|تاریخ= ۱۳۹۷|ژورنال= اندیشه پویا|صص= ۷۵و۷۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شعرِ [[سپید]] شاملو===&lt;br /&gt;
اصطلاح شعر سپید را گویا نخستین‌ بار احمد شاملو در ایران به‌کار می‌گیرد. این واژه معادل Blank verse فرانسوی است. آغاز حضور این نوع شعر را در ادبیات فارسی باید حدود دههٔ سی دانست. در اواسط دههٔ سی تقریباً همهٔ پیشروان شعر [[نو]]، شعر [[سپید|منثور]] را پذیرفته بودند و مجلات در سطح وسیعی محل طبع‌آزمایی شاعران مختلف برای سرودن شعر سپید شده بود.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;سپید&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://pajoohe.ir/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D8%AF-prosepoem-%E2%80%93-Blank-verse__a-32200.aspx//|عنوان= شعر سپید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
در مسیر شعر نو [[نیمایی]]، در سال۱۳۲۶ نخستین مجموعهٔ شعر احمد شاملو به نام &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|آهنگ‌های‌فراموش‌شده]]&#039;&#039; به‌چاپ رسید. این مجموعه، از شعرهای کاملاً سنتی تا شعرهای نیمایی را در خود گنجانده بود. علاوه‌بر شعر سنتی و نیمایی نوشته‌های بدون وزن و قافیه در این مجموعه وجود داشت که بعدها به شعر سپید یا شعر منثور شهرت یافت. انتشار &#039;&#039;آهنگ‌های فراموش‌شده&#039;&#039; در دنیای شعری شاملو اهمیت چندانی نداشت و همان‌گونه که خود گفت زود به‌دست فراموشی سپرده شد؛ اما به‌ آن دلیل که دربردارندۀ نخستین نمونه‌های شعر سپید است، بااهمیت است. شعر سپید بعدها توجه شاعران جوان را جلب کرد؛ بنابراین کتاب‌های مستقلی را در این زمینه منتشر کردند. بدین‌ترتیب شعر سپید سابقهٔ طولانی پیدا کرد؛ اما برخلاف این سابقهٔ طولانی جز در پاره‌ای از کارهای شاملو، در بین مردم چندان‌جایگاهی نیافت.&amp;lt;ref&amp;gt; {{یادکرد وب|نشانی= http://www.isfahanziba.ir/content/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%AB%D9%88%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F|عنوان= شعر سپید یا شعر منثور چیست؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[تقی پورنامداریان]] دلیل روی‌آوردن شاملو را به شعر سپید چنین بیان می‌کند: «دید شاملو به شعر با دید عده‌ای شاعران نوپرداز و تقریباً تمام شاعران کلاسیک، غیر از دوسه استثنا، متفاوت است. شاملو به شعر ناب معتقد است. به شعری که نتیجۀ کشف‌وشهودی ناگهانی است و بدون دخالت شاعر تحت‌تأثیر انگیزه‌های مختلف در ذهن وی شکل می‌گیرد.»&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ساختار&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|پورنامداریان|۱۳۸۱|ک=سفر در مه؛ تأملی در شعر احمد شاملو|ص=۴۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
شاملو خود در معرفی شعر سپید می‌گوید: «من به شعر دست یافته‌ام و دوست‌تر می‌دارم که غبار وزن و قافیه شفافیت آن را کدر نکند. کوزه البته می‌تواند بسیار گران‌بها باشد؛ اما تشنگی مرا آب است که فرومی‌نشاند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|پورنامداریان|۱۳۸۱|ک=سفر در مه؛ تأملی در شعر احمد شاملو|ص=۴۲۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;بنابراین وزن را باعث انحراف ذهن شاعر و انحراف جریان خودبه‌خود شعر، یعنی زایش طبیعی آن می‌دانم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ساختار&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو به‌هر دلیلی که شعر منثور را انتخاب کرده باشد، در آن موفق شده است. به‌ویژه که این قالب به‌سبب آسانی ظاهری طرفداران زیادی داشته است و دارد؛ اما جز تعداد انگشت‌شماری از انواع قوی آن، بقیه درخورتوجه نیست.{{سخ}}نمونه‌ای از شعر سپید شاملو&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۵|ک= مجموعه‌آثار(دفتر یکم)(چ:۲)|ص=۸۷۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#C71585&amp;gt;	&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;نمی‌خواستم نام «چنگیز» را بدانم&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;نمی‌خواستم نام «نادر» را بدانم&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;نام شاهان را&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;محمد خواجه و تیمور لنگ،&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;نام خفت‌دهندگان را نمی‌خواستم و&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;خفت‌چشندگان را&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;می‌خواستم نام تو را بدانم&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;و تنها نامی را که می‌خواستم&lt;br /&gt;
::::&#039;&#039;ندانستم&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بنیان‌گذاری===&lt;br /&gt;
* بنیان‌گذار شعر [[سپید]] یا شعر [[سپید|منثور]] یا شعر [[سپید|شاملویی]] &lt;br /&gt;
* از مؤسسان و دبیران [[کانون نویسندگان ایران]] در پیش و پس از انقلاب &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vajara.ir/q/1113 |عنوان= بنیان‌گذار شعر سپید کیست؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تأثیرپذیری‌ها===&lt;br /&gt;
====[[مرتضی کیوان]]====&lt;br /&gt;
مرتضی کیوان شاعر و روزنامه‌نگار عضو حزب توده بود که در دههٔ بیست حلقهٔ وصل جوانانی بود که بعدها به غول‌های ادبی ایران تبدیل شدند. [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا سرکیسیان]] می‌گوید: «نگاه کیوان در فکر شاملو عمیقاً اثر گذاشته و پایه‌های فکری او را ساخته است.» در واقع انگار که شاملو تا روز آخر از پنجرهٔ نگاه کیوان، کیوانی که توده‌ای بود و توده‌ای هم مرد، به انسان و جهان و ایران و منافع ایران نگریست. شاملو شعر «نگاه کن» را در سال۱۳۳۴ سرود و به کیوان تقدیم کرد. همچنین در شعر «از عموهایت» و «عشق عمومی» نیز به کیوان اشاره کرده است. شاملو در پانویسی بر شعر «از عموهایت» نوشته: «مرتضی نزدیک‌ترین دوست من بود. انسانی والا با خلقیاتی کم‌نظیر و هوشمندیِ شگفت‌انگیز. قتل نابهنگامش هرگز برایم کهنه نشد.» شاملو تا روز آخر فردی توده‌ای بود. گیرم در اشعار و مصاحبه‌هایش هزار فحش به آن‌ها داده باشد. تا آخر عمر شریفش مَنشش منش توده‌ای بود. روشش روش توده‌ای‌وار بود.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;تأثیر شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شاملو دربارۀ آشنایی و تأثیر مرتضی کیوان می‌گوید: با مرتضی برحَسَب تصادف آشنا شدم. یعنی در جمعی از دوستانی که برای هم شعر و قصه می‌خواندیم. از روز اول انگار صد سال بود که همدیگر را می‌شناختیم. از او بسیار نکته‌ها آموختم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
مرتضی کیوان از نخستین کسانی است که شاملو را کشف می‌کند. در نقدی تیز و پیش‌بینانه، آیندۀ درخشان شاملو را در شعرهای بی‌وزن و منثور شاملو می‌بیند. شاملو نخستین شعرهایش را به‌تشویق مرتضی چاپ می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۴۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====قهرمان‌های سیاسی شاملو====&lt;br /&gt;
در ادامه به‌صورت مختصر برخی افرادی را معرفی می‌کنیم که بر شاملو اثرگذار بوده‌اند و به‌همین دلیل شاملو سروده‌هایش را به ایشان تقدیم کرده است :&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ستیز شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
* احمد زنگنه (سروده در سال۱۳۲۴ش: «پرچم‌دار»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۳۳۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;): سرتیپ احمد زنگنه به‌هنگام حملهٔ نیروهای فرقهٔ دموکرات  آذربایجان به این شهر در سال۱۳۲۴ فرماندهٔ تیپ ارتش مستقر در ارومیه بود. شاملو به‌علت ارتشی‌بودن پدرش، در این شهر بود؛ از همین رو این شعر را به‌پاس مقاومت زنگنه در برابر فرقۀ دموکرات، به او تقدیم کرد؛ اما چند سال بعد که به حزب توده گروید، از کتاب &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|آهنگ‌های فراموش‌شده]]&#039;&#039; بیزار شد؛ بنابراین این کتاب از مجموعهٔ آثارش حذف کرد.&lt;br /&gt;
* تقی ارانی (سروده در سال۱۳۲۹: «قصیده برای انسان ماه بهمن»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۹۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;): دومین شعر از دفتر شعر &#039;&#039;[[مجموعه‌آثار احمد شاملو|قطع‌نامه]]&#039;&#039; را به تقی ارانی، رهبر گروه موسوم به &#039;&#039;[[۵۳ نفر]]&#039;&#039; تقدیم کرد. ارانی در دوران رضاشاه در زندان درگذشت. وقتی شاگردان ارانی حزب توده را تأسیس کردند، تقی ارانی را پدر معنوی حزب معرفی کردند.&lt;br /&gt;
[[پرونده:Varatan.jpg|210px|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;وارطان سالاخانیان و مرتضی کیوان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
* عزت‌‌الله سیامک (سرودهٔ سال۱۳۳۱: «ساعت اعدام»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۶۰ و ۶۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;): از بنیان‌گذاران سازمان افسران حزب توده‌ٔ ایران و عضو دبیران این سازمان بود. یک سال پس از کودتای ۲۸مرداد۱۳۳۲ بازداشت شد و در همان سال تیر‌باران شد. شاملو توضیح داده است که این شعر را در اعدام سرهنگ سیامک و ۹ عضو دیگر سازمان نظامی سروده و شعر نخستین‌ بار با عنوان «لحظه» چاپ شده است.&lt;br /&gt;
* [[وارطان سالاخیان]] (سرودهٔ سال۱۳۳۳: &#039;&#039;[[مرگ نازلی]]&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۵۰تا۵۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;): از اعضای ارمنی‌تبار حزب توده بود که پس از کودتای ۲۸مرداد در مبارزات مخفی علیه شاه شرکت کرد؛ اما دستگیر شد و زیر شکنجه جان داد. به‌گفتهٔ شاملو در این شعر نام وارطان را برای عبور از سد سانسور به نازلی تغییر داده است.&lt;br /&gt;
* محمد حنیف‌نژاد (سرودهٔ سال۱۳۵۱: [[شبانه]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۷۱و۷۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;): بنیان‌گذار سازمان مجاهدین خلق ایران که در سال۱۳۵۱ اعدام شد. حنیف‌نژاد از معدود مبارزان سیاسی‌مذهبی است که شاملو برایش شعری سروده است.&lt;br /&gt;
* احمد زیبرم (سرودهٔ سال۱۳۵۲: «میلاد آنکه عاشقانه بر خاک مرد»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۶۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;): از اعضای چریک‌های فدایی خلق که سال۱۳۵۱ در جریان یک درگیری خیابانی کشته شد. گزارش روزنامهٔ کیهان می‌نویسد: «زیبرم هنگام درگیری مسلحانه با ساواک وارد یک خانهٔ مسکونی شده و ابتدا زن و فرزند حاضر در خانه را برای درامان‌ماندن از درگیری به زیرزمین می‌فرستد.» احتمالاً شاملو تحت‌تأثیر همین روایت یکی از شعر‌های دفتر [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|ابراهیم در آتش]] را به زیبرم تقدیم کرده است.&lt;br /&gt;
* خسرو روزبه (سرودهٔ سال۱۳۵۴: «خطابهٔ تدفین»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۸۷تا۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;): قهرمان اسطوره‌ای حزب توده بود. سه بار دستگیر شد و هر سه بار فرار کرد؛ اما سرانجام سال۱۳۳۶ بازداشت و اعدام شد. در دهۀ سی خسرو روزبه را خیلی‌ها چگوارای ایران می‌دانستند. بعدها که نقش روزبه در قتل مدیر روزنامۀ «مرد امروز»، «محمدمسعود دهاتی (قمی)» و چند عضو عادی حزب توده مشخص شد، شاملو برافروخت و گفت من برای قاتلان شعر نمی‌گویم؛ بنابراین، شعر خطابۀ تدفین را پس گرفت.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|رهبریان|۱۳۸۶|ک=ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو(چ:۱)|ص=۸۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===برای شاملو===&lt;br /&gt;
====مستند «پرواز در دایرهٔ حضور»====&lt;br /&gt;
فیلم مستند «پرواز در دایرهٔ حضور» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مختار شکری‌پور است. این مستندپرترۀ بلند دربارۀ زندگی و شخصیت احمد شاملوست که در آن [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] از همسرش، احمد شاملو سخن می‌گوید. همچنین چهره‌های فرهنگی و هنری‌ایی چون [[محمود دولت‌آبادی]]، [[سیمین بهبهانی]]، [[مسعود کیمیایی]]، [[جواد مجابی]]، [[علی‌اشرف درویشیان]]، [[ایران درودی]]، [[محمدرضا اصلانی]]، [[علی رفیعی]]، [[شمس لنگرودی]]، [[حافظ موسوی]] و [[محمد یعقوبی]] هم درباره‌ٔ جنبه‌های گوناگون زندگی و شخصیت شاملو سخن گفته‌اند. این فیلم با ورود به محیط زندگی شاملو و روایت آیدا از زندگی‌ با او آغاز می‌شود. همچنین یکی از بخش‌های این فیلم، اجرای «شهرام ناظری» از شعر «طرح» شاملوست. به‌گفتهٔ کارگردان این فیلم، «پرواز در دایرهٔ حضور» اولین فیلم درباره‌ شاملوست که با مجوز رسمی از سازمان سینمایی [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]] در شبکه‌ٔ نمایش خانگی کشور توزیع شده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مستند&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.isna.ir/news/93080100218///|عنوان= نمایش مستندی دربارهٔ احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
[[پرونده:Gheddis.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;قدیس؛ نگاهی متفاوت به زندگی شاملو&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مستند قدیس====&lt;br /&gt;
حسین لامعی روزنامه‌نگار و مستندساز با نگاهی متفاوت به زندگی شاملو، «قدیس» را کارگردانی کرده است. این مستند به جنبه‌های گوناگون زندگی شاملو از سخنرانی‌ها و شاعری گرفته تا فعالیت‌های سیاسی و فیلم‌نامه‌نویسی و ازدواج‌هایش پرداخته است. حسین لامعی در مستند «قدیس» نظرهای [[نیما یوشیج]]، [[نجف دریابندری]]، [[رضا براهنی]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]، [[احسان نراقی]]، [[محمدرضا شفیعی کدکنی]]، [[یوسف‌علی میرشکاک]] و [[محمدرضا شجریان]] را دربارهٔ شاملو مرور کرده است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;قدیس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://tn.ai/2007275///|عنوان= «قدیس»، مستند پرتره زندگی احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مستند احمد شاملو؛ بزرگ‌شاعرِ آزادی====&lt;br /&gt;
مستندی‌ است به‌تهیه‌کنندگیِ «بهمن مقصودلو» و کارگردانیِ «مسلم منصوری». مستند &#039;&#039;احمد شاملو؛ بزرگ شاعرِ آزادی&#039;&#039; را مسلم منصوری بر مدارِ زندگیِ و اندیشه‌های &#039;&#039;&#039;احمد شاملو&#039;&#039;&#039; ساخته است. این فیلم در بین سال‌های ۱۹۹۸تا۱۹۹۹ تولید و در سال۱۹۹۹ برنده جایزهٔ «استیگ داگرمن» شد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آزادی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.aparat.com/v/CGHsb///|عنوان= احمد شاملو؛ بزرگ شاعرِ آزادی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Yoush.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شاملو در زادگاه [[نیما]]&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===به نام شاملو===&lt;br /&gt;
* کوچه‌ای به نام «احمد شاملو» در یوش مازندران &amp;lt;ref name= &#039;&#039;یوش&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.tabnakmazani.ir/fa/news/469718////|عنوان= معرفی ۱۲ مقصد ییلاقی زیبای استان مازندران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* کوچه‌ای به نام «شاملو» در بندرعباس &amp;lt;ref name= &#039;&#039;بندر&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://khabarhormozgan.ir/fa/news423.aspx////|عنوان= شاملو، سپهری و سعدی در کوچه‌های بندرعباس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shishegaran-angah-3-563x500.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پرتره شاملو اثر بهزاد شیشه‌گران&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
===مجسمه و نگاره‌هایی که از او کشیده‌اند===&lt;br /&gt;
* سردیس برنزی شاملو اثر محمد مددی به‌سال۱۳۶۵&lt;br /&gt;
* نمایشگاه پرتره‌های شاملو اثر بهزاد شیشه‌گران در گالری برگ در سال۱۳۷۹ (۴۵ پرتره طی دههٔ هفتاد)&amp;lt;ref name= &#039;&#039;پرتره&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.bahardaily.ir/fa/Main/Detail/4035////|عنوان= پرتره‌های شاملو؛ یک ماه‌ونیم پس از مرگش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* نمایشگاه نقاشی «ادای دین به شاملو»؛‌ نقاشی‌ها، خط‌نوشته‌ها و تصویرسازی‌های «مرجان صداقتی» از شاملو و شعرهایش، برگزارشده در سال۱۳۸۸&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ادا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-508054///|عنوان= نمایشگاه نقاشی «ادای دین به شاملو»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* و...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Koocheh.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039; [[کتاب کوچه]]؛ دانشنامۀ فولکلور زبان فارسی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
«آثار من، خود اتوبیوگرافی کاملی‌ است. من به این حقیقت معتقدم که شعر، برداشت‌هایی از زندگی نیست؛ بلکه یکسره خودِ زندگی‌ است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شاملو|۱۳۸۱|ک= مجموعه‌آثار؛ دفتر یک: شعرها(چ:۳)|ص =۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===کارنامه و فهرست آثار===&lt;br /&gt;
====دفتر اشعار&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ردۀ آثار&#039;&#039;/&amp;gt; &amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://panjere.persianblog.ir/ApD4WlypnGtZXrGy1gxL//|عنوان= کتاب‌شناسی احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;====&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۸: &#039;&#039;&#039;مجموعۀ آثار احمد شاملو، دفتر یکم: شعر ۱۳۲۳تا۱۳۷۶&#039;&#039;&#039; در دو جلد، با افتادگی و اشتباه‌های بسیار در حروف‌چینی، زیرنظر یعقوب‌شاهی&lt;br /&gt;
* ۱۳۷۹: [[مجموعه‌آثار احمد شاملو|مجموعه‌آثار احمد شاملو؛ دفتر یکم: شعرها]]، این مجموعه دربرگیرندۀ قریب به نیم قرن از اشعار شاملوست. تا پیش از اینکه این مجموعه چاپ شود، دفترهای شعرهای شاملو به‌صورت جداگانه و با نام خاص خود منتشر شده‌اند:&lt;br /&gt;
# ۱۳۳۰: &#039;&#039;&#039;۲۳&#039;&#039;&#039; (چاپ مستقل بدون نام ناشر)؛ چاپ مجموعه‌شعر &#039;&#039;&#039;قطع‌نامه&#039;&#039;&#039; با امضای الف. صبح به‌همت چوبین، ۴ شعر از ۱۳۲۹تا۱۳۳۰&lt;br /&gt;
# ۱۳۳۲: &#039;&#039;&#039;آهن‌ها واحساس‌ها&#039;&#039;&#039;، به‌همت مشفق همدانی، پلیس این مجموعه را در چاپخانه سوزاند. تنها نسخه‌ٔ موجود، نزد [[سیروس طاهباز]] ماند.&lt;br /&gt;
# ۱۳۳۶: &#039;&#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039;&#039; با امضای الف.بامداد، منتخب ۶۹ شعر از ۱۳۲۶تا۱۳۳۵&lt;br /&gt;
# ۱۳۳۹: &#039;&#039;&#039;باغ آینه&#039;&#039;&#039;، منتخب ۴۴ شعر از ۱۳۳۶تا۱۳۳۸&lt;br /&gt;
# ۱۳۴۳: &#039;&#039;&#039;لحظه‌ها و همیشه‌&#039;&#039;&#039;، منتخب ۱۶ شعر از ۱۳۳۹تا۱۳۴۰ و &#039;&#039;&#039;آیدا در آیینه&#039;&#039;&#039;، منتخب ۱۳ شعر از ۱۳۴۱تا۱۳۴۳&lt;br /&gt;
# ۱۳۴۴: &#039;&#039;&#039;آیدا درخت و خنجر و خاطره&#039;&#039;&#039;، منتخب ۱۰ شعر از ۱۳۴۳تا۱۳۴۴&lt;br /&gt;
# ۱۳۴۵: &#039;&#039;&#039;ققنوس در باران&#039;&#039;&#039;، منتخب ۱۲ شعر از ۱۳۴۴تا۱۳۴۵&lt;br /&gt;
# ۱۳۴۸: &#039;&#039;&#039;مرثیه‌های خاک&#039;&#039;&#039;، منتخب ۱۰ شعر از ۱۳۴۵تا۱۳۴۸&lt;br /&gt;
# ۱۳۴۹: &#039;&#039;&#039;شکفتن در مه&#039;&#039;&#039;، منتخب ۸ شعر از ۱۳۴۸تا۱۳۴۹&lt;br /&gt;
# ۱۳۵۲: &#039;&#039;&#039;ابراهیم در آتش&#039;&#039;&#039;، منتخب ۲۱ شعر از ۱۳۴۹تا۱۳۵۲&lt;br /&gt;
# ۱۳۵۶: &#039;&#039;&#039;دشنه در دیس&#039;&#039;&#039;، منتخب ۱۸ شعر از ۱۳۵۲تا۱۳۵۶&lt;br /&gt;
# ۱۳۷۱: &#039;&#039;&#039;مدایح بی‌صله&#039;&#039;&#039;، منتخب ۵۱ شعر تا۱۳۶۹، در سوئد، انتشارات آرش&lt;br /&gt;
# ۱۳۷۶: &#039;&#039;&#039;در آستانه&#039;&#039;&#039;، منتخب ۲۷ شعر از ۱۳۶۴تا۱۳۷۶&lt;br /&gt;
# ۱۳۷۹: &#039;&#039;&#039;حدیث بی‌قراری ماهان&#039;&#039;&#039;، منتخب ۲۰ شعر از ۱۳۵۱تا۱۳۷۸&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گزیده‌اشعار&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ردۀ آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;/&amp;gt; &amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار&#039;&#039;/&amp;gt;====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;برگزیدۀ اشعار&#039;&#039;&#039;، نشر روزن، ۱۳۴۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;برگزیدۀ اشعار با حرف و سخن‌هایی در شعر و شاعری&#039;&#039;&#039;، سازمان نشر کتاب بامداد، ۱۳۴۸&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;از هوا و آیینه‌ها&#039;&#039;&#039;، ۱۳۴۶&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;کاشفان فروتن شوکران۲&#039;&#039;&#039;، ۱۳۵۹&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;گزینۀ اشعار&#039;&#039;&#039;، انتشارات مروارید، ۱۳۷۲&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;در جدال با خاموشی&#039;&#039;&#039;، منتخب ۱۴ دفتر شعر، ۱۳۷۶&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;بن‌بست‌ها و ببرهای عاشق&#039;&#039;&#039;، گزیننده: [[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]]، ۱۳۷۷&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ترجمۀ شعر&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ردۀ آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;/&amp;gt; &amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار&#039;&#039;/&amp;gt;====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;غزل غزل‌های سلیمان&#039;&#039;&#039;، فروردین۱۳۴۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;همچون کوچۀ بی‌انتها&#039;&#039;&#039;، تیر۱۳۵۲&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;ترانه‌های شرقی و اشعار دیگر&#039;&#039;&#039;، همراه‌با نوار صوتی صدای شاملو و موسیقی آتاهوآلپا یوپانکویی، ۱۳۵۹&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;ترانه‌های میهن تلخ‌مات‌هاوزن&#039;&#039;&#039;، ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هایکو&#039;&#039;&#039;، ترجمه به‌سال۱۳۵۲ با همکاری [[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]]، ۱۳۶۱&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;سیاه همچون اعماق افریقای خودم&#039;&#039;&#039;، همراه‌با نوار صوتی صدای شاملو و موسیقی کیت جارت، ۱۳۶۲&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;سکوت سرشار از ناگفته‌هاست&#039;&#039;&#039;، همراه‌با نوار صوتی صدای شاملو و موسیقی بابک بیات، ۱۳۶۲&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;چیدن سپیده‌دم&#039;&#039;&#039;، همراه با نوار صوتی صدای شاملو و موسیقی بابک بیات، ۱۳۶۶&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مجلات&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ردۀ آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;ژورنالیسم شاملو&#039;&#039;/&amp;gt;====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ ادیب&#039;&#039;&#039;، سردبیر: احمد شاملو، از ۱۹بهمن۱۳۲۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ ادبی‌هنری سخن‌نو&#039;&#039;&#039;: زیرنظر عبدالرضا ناظر و احمد شاملو (۵ شماره)، دی و بهمن۱۳۲۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;نشریهٔ ساعت ۴ بعدازظهرِ هنر نو&#039;&#039;&#039;، سردبیر: احمد شاملو (۳ شماره)، آذر و دی۱۳۲۸&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ روزنه&#039;&#039;&#039; (۹ شماره)، از ۱۸بهمن۱۳۲۹&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ ادبی هدیه&#039;&#039;&#039;: زیرنظر شاملو و فرهنگ فرهی، از اسفند۱۳۲۹&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;ماهنامهٔ علمی&#039;&#039;&#039; (۲ شماره)، اواخر۱۳۲۹ تا اوایل۱۳۳۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;مجلهٔ خواندنی‌ها&#039;&#039;&#039;: سردبیر چپ در مقابل سردبیر راست آن مجله، ۱۳۳۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;روزنامهٔ آتشبار&#039;&#039;&#039;، سردبیر: احمد شاملو، ۱۳۳۲&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ بامشاد&#039;&#039;&#039;: سردبیر: اسماعیل پوروالی، زیرنظر هیئت تحریریه، ۱۳۳۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ آشنا&#039;&#039;&#039;: زیرنظر احمد شاملو (۱۷ شماره)، از ۲۸بهمن۱۳۳۶ تا ۲تیر۱۳۳۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;اطلاعات ماهانه&#039;&#039;&#039;: (۹ شمارهٔ آخر)، خرداد۱۳۳۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;ماهنامهٔ اطلاعات دانش و هنر ادبیات&#039;&#039;&#039; ۱۳۳۸&lt;br /&gt;
# همکاری در &#039;&#039;&#039;کتاب سال کیهان&#039;&#039;&#039;، ۱۳۴۰ و ۱۳۴۱&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;[[کتاب هفته]]&#039;&#039;&#039;: زیرنظر محسن هشترودی و احمد شاملو و شورای نویسندگان (۳۶ شماره)، از مهر۱۳۴۰؛&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ بارو&#039;&#039;&#039;، زیرنظر شاملو و [[یدالله رؤیایی]] (۳ شماره)، ۱۸آذر تا ۲دی۱۳۴۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ [[خوشه]]&#039;&#039;&#039; (۹۰ شماره)، تا سال۱۳۴۸&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ ایرانشهر&#039;&#039;&#039; (لندن)، سردبیر: احمد شاملو (۱۲ شماره)، بهمن۱۳۵۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;هفته‌نامهٔ کتاب جمعه&#039;&#039;&#039;، سردبیر: احمد شاملو با همکاری شورای نویسندگان (۳۶ شماره)، ۱۳۵۸&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ترجمه‌های منثور&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ردۀ آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شاملوی متعهد&#039;&#039;/&amp;gt;====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;نایب اول&#039;&#039;&#039; اثر رنه بارژاول، ۱۳۳۰&lt;br /&gt;
#  &#039;&#039;&#039;طلا در لجن&#039;&#039;&#039; نوشتهٔ ژیگموند موریتس و رمان &#039;&#039;&#039;پسران مردی که قلبش از سنگ بود&#039;&#039;&#039; نوشتهٔ موریوکایی، ۱۳۳۲ که به‌همراه تعدادی داستان‌کوتاه و همه‌ٔ یادداشت‌های فیش‌های [[کتاب کوچه]] در یورش نظامیانِ فرمانداری به خانهٔ شاملو ضبط شد.&lt;br /&gt;
# رمان‌های &#039;&#039;&#039;لئون مورن کشیش&#039;&#039;&#039; اثری از بئاتریکس بک، &#039;&#039;&#039;زنگار&#039;&#039;&#039; نوشتهٔ هربر لوپوزیه،  &#039;&#039;&#039;برزخ&#039;&#039;&#039; نوشتهٔ ژان روورزی، ۱۳۳۴&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;پابرهنه‌ها&#039;&#039;&#039; با همکاری عطا بقایی، اثری از زاهاریا استانکو و &#039;&#039;&#039;افسانه‌های هفتادودو ملت&#039;&#039;&#039;  با همسر دوم شاملو طوسی حائری، ۱۳۳۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;۸۱۴۹۰&#039;&#039;&#039; نوشتهٔ آلبر شمبون نویسندۀ فرانسوی، ۱۳۴۴&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;قصه‌های بابام&#039;&#039;&#039; اثر ارسکین کالدوِل نویسندۀ آمریکایی، ۱۳۳۶&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;ملکهٔ سایه‌ها&#039;&#039;&#039;، براساس قصه‌ای ارمنی برای کودکان، با تصویرگری ضیا جاوید، ۱۳۴۹&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;دماغ&#039;&#039;&#039;، مجموعهٔ دو داستان و یک نمایشنامه اثری از ریونو سوکه آکوتاگاوا؛ &#039;&#039;&#039;لبخند تلخ&#039;&#039;&#039; و &#039;&#039;&#039;زهرخند&#039;&#039;&#039;، دو مجموعه‌داستان طنز؛ &#039;&#039;&#039;افسانه‌های کوچک چینی&#039;&#039;&#039; مجموعه‌داستان و &#039;&#039;&#039;دست‌به‌دست&#039;&#039;&#039; اثر ویکتور آلبا، ۱۳۵۱&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;مرگ کسب‌وکار من است&#039;&#039;&#039; نوشتهٔ روبرل مرل و &#039;&#039;&#039;سربازی از دوران سپری‌شده&#039;&#039;&#039;، مجموعه‌داستان، ۱۳۵۲&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;شاهزاده‌کوچولو&#039;&#039;&#039; از آنتوان دوسنت اگزوپری در کتاب جمعه، ۱۳۵۸ که از سال۱۳۸۰ به‌بعد با عنوان &#039;&#039;شازده‌کوچولو&#039;&#039; انتشار یافت.&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;بگذار سخن بگویم&#039;&#039;&#039;، ترجمه‌ای مشترک با [[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]]، نوشتهٔ دومیتیلا دو چونگارا و مونما ویئرز، ۱۳۵۹&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;خروس‌زری پیرهن‌پری&#039;&#039;&#039;، براساس قصهٔ آلکسی تولستوی، به‌تصویرسازیِ [[فرشید مثقالی]] و &#039;&#039;&#039;قصهٔ یل و اژدها&#039;&#039;&#039;، براساس قصهٔ آنگل کارالی‌چف، ۱۳۶۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;عیسا دیگر، یهودا دیگر&#039;&#039;&#039;، بازنویسی رمان &#039;&#039;&#039;قدرت و افتخار&#039;&#039;&#039; اثر گراهام گرین، ۱۳۶۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;دن‌آرام&#039;&#039;&#039;، نوشتهٔ میخائیل شولوخوف با نشر مازیار و &#039;&#039;&#039;گیل‌گمش&#039;&#039;&#039;، از نوشته‌های بسیار کهن بشر، با تصویرسازی [[مرتضی ممیز]]، ۱۳۷۲&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ترجمه نمایشنامه&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ردۀ آثار&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;/&amp;gt;====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;عروسی خون&#039;&#039;&#039; به‌قلم فدریکو گارسیا لورکا، ۱۳۳۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;مفتخورها&#039;&#039;&#039; از گرگه‌ چی‌کی، ۱۳۳۳&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;درخت سیزدهم&#039;&#039;&#039; نوشتهٔ آندره ژید، ۱۳۴۱&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;سی‌زیف و مرگ&#039;&#039;&#039; اثر روبر مِرل، ۱۳۴۲&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;&#039;نصف شب است دیگر، دکترشوایتزر!&#039;&#039;&#039; اثری از ژیلبر سِسبرون، ۱۳۶۱&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگیِ آثار===&lt;br /&gt;
====نقدی بر ترجمه‌های منثور شاملو====&lt;br /&gt;
شاملو داستان‌های جذابی از نویسندگان مشهور چون جان‌ اشتاین‌بک، سامرست موآم و... ترجمه می‌کرد؛ اما در انتخاب داستان برای ترجمه عموماً به سراغ نویسندگان گمنام می‌رفت و بیشتر به رام‌بودن اثر و اینکه بتواند زبان عامیانه را در ترجمهٔ آن‌ها به‌کار ببندد، توجه داشت تا ارزش ادبی آن. ترجمه‌های شاملو نشانه‌ای بود از تمایل او برای فاصله‌گرفتن از زبان عبوس رسمی و نزدیک‌شدن به زبان تودهٔ مردم در کوچه و بازار. او معتقد بود چرا نباید از دستاورد‌های زبان پویای توده بهره جست. زبانی که حامل گنجی عظیم از تازه‌ترین و خوش‌ساخت‌ترین و پربارترین کلمات است. چرا نباید پای آن را به تالار سوت‌وکور زبان فرهیختگان باز کرد. از همین‌رو رویکردی را در ترجمه انتخاب کرد که البته با موجی از انتقادها روبه‌رو شد و بحث‌های بسیاری را دربارهٔ حد وفاداری مترجم به متن اصلی برانگیخت.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شاملوی متعهد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= متعهد به «آزادی از تعهد»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نقدی بر ترجمه‌های شعری شاملو====&lt;br /&gt;
برخلاف ترجمه‌های منثور احمد شاملو ترجمه‌های شعری او کمتر منتقدی داشت. شاملو با روحیهٔ سنت‌شکن‌اش کلیشهٔ شعر غیرقابل ترجمه است را شکست و طی سه دهه با ترجمهٔ سیصد شعر از چهل شاعر، کارنامه‌ای پربار از خود به‌جای گذاشت. واسطهٔ آشنایی شاملو با شعر خارجی فریدون رهنما بود و آشنایی‌اش با رهنما به‌گفتهٔ خودش دست یافتن به گنجی بی‌انتها بود. با چنین سرمایه‌ای شاملو از دههٔ پنجاه دست به ترجمهٔ اشعاری از زبان‌های انگلیسی، فرانسه، اسپانیایی، پرتغالی، آلمانی، یونانی، روسی، مجاری، ترکی استانبولی، زاپنی و سامی عبری زد و ترجمهٔ کسان دیگری را نیز ویراسته و بازنویسی کرد. او معتقد بود شعر در ترجمه یک‌بار دیگر هم توسط مترجم بازسروده می‌شود. شاملو با کیمیاگری‌اش شاعران ناآشنا و گمنامی را در ایران به‌شهرت رساند.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شاملوی متعهد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نقدی بر فیلم‌نامه‌های شاملو====&lt;br /&gt;
از میان فیلم‌نامه‌هایی که احمد شاملو نوشت، دو فیلم‌ از نظر درون‌مایه از همه شاخص‌تر بودند: «مردها و جاده‌ها» و «فرار از حقیقت» هر دو به‌کارگردانی ناصر ملک‌مطیعی. &#039;&#039;مردها و جاده‌ها&#039;&#039; قصه‌ای از طبقات فرودست جامعه داشت. فیلم‌نامهٔ شاملو گرم و مؤثر بود و برای تماشاگران آن سال‌ها درک‌پذیر. همچنین در میان آثار مشابه، چه از حیث پردازش داستان و چه از لحاظ گفتارنویسی، اثری درخور اعتنا محسوب می‌شد. &#039;&#039;فرار از حقیقت&#039;&#039; که در تیتراژ آن شاملو سناریست معرفی شده بود، ملودرام دیگری بود که خلاف &#039;&#039;مردها و جاده‌ها&#039;&#039; داستانش نه در طبقهٔ فرودست جامعه که در طبقهٔ متوسط مرفه گذشت. شاملو سعی کرده بود زندگی سرد طبقهٔ مرفه را به فیلم منتقل کند. نکتۀ جذاب آنکه، شاملو علاوه‌بر نوشتن فیلم‌نامه، در یکی از سکانس‌های این فیلم به‌علت نیامدن بازیگر آن صحنه، بازی می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= دوران اسارت شاعر| نام خانوادگی= علی بزرگیان|ژورنال= اندیشهٔ پویا|تاریخ= ۱۳۹۷|ص= ۹۶و۹۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===جوایز و افتخارات&amp;lt;ref name = &#039;&#039;ترتیب آثار&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039; جایزهٔ [[جایزه فروغ فرخ‌زاد|فروغ فرخ‌زاد]]، چهارشنبه ۲اسفند در سالن اجتماعات روزنامۀ اطلاعات؛&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039; جایزهٔ Human Rights Watch «حمایت از آزادبی بیان» از سوی بنیاد  Expression the fund for Free در نیویورک، ۱۵اسفند در اکلند کالیفرنیا؛&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039; جایزه‌ٔ «استیگ داگرمن» سو‌ئد، ۵ژوئن۱۹۹۹(۱۵خرداد۱۳۷۸){{سخ}}جایزه‌ای است به نام شاعر محبوب سوئد و اعطا می‌شود به اشخاص یا نهادهایی که برای آرمان‌های داگرمن، (دفاع از آزادی بیان و بحث) تلاش کرده باشند. بیماری ناگهانی شاملو، مانع از حضور او و [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] در مراسم شد و آذر محلوجیان، مترجم اشعار و آثار احمد شاملو به‌زبان سوئدی، به نیابت از او جایزه را دریافت کرد؛&amp;lt;ref name= &#039;&#039;جایزه&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|صاحب‌اختیاری|۱۳۸۱|ک= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|ص=۱۳۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بررسی چند اثر===&lt;br /&gt;
====[[کتاب کوچه]]====&lt;br /&gt;
دستاورد بسیار مهم‌ احمد شاملو طی زندگی‌اش تألیف &#039;&#039;کتاب کوچه&#039;&#039; بوده است. شاملو کار آن را به‌تنهایی آغاز کرده بود. بعدها با کمک همسرش،‌ [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] ادامه داد و به‌پایان رساند. شاملو علاقهٔ فراوانی به فرهنگ عامه داشت. به‌همین دلیل اصطلاحات عامیانه را ثبت کرد. مجموعهٔ &#039;&#039;کتاب کوچۀ&#039;&#039; او بزرگ‌ترین اثر پژوهشی در باب فرهنگ عامیانۀ مردم تهران است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;ویرگول&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://vrgl.ir/xlkQG///|عنوان= از زندگی‌نامه احمد شاملو بیشتر بدانید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[هوای تازه]]====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039;&#039; مجموعه‌ای از بهترین اشعار احمد شاملوست. از میان سروده‌های شاملو، این دفتر بسیار بااهمیت است. نخستین دلیل آن، سبک متفاوت اشعار این دفتر است. همچنین &#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039; آغازی است در شعر نو و به‌ویژه در شعر سپید. تفاوت عمدهٔ آثار شاملو در &#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039; با نمونه‌های قبلی شعر نو در ساختار شعر بود. شاعر در شعر سپید، وزن عروضی را رعایت نمی‌کند؛ ولی آهنگ و موسیقی به شعرش می‌دهد. &#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039; در سال۱۳۳۶ش منتشر شد. شاملو شعر‌های این دفتر را از سال۱۳۲۶ تا سال۱۳۳۵ سروده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://setare.com/fa/news/21093///|عنوان= همه چیز دربارهٔ هوای تازهٔ شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039; به‌منزلۀ افقی روشن است که شاملو چشم‌انداز همۀ جهات شاعری خود را با آن ترسیم می‌کند. &#039;&#039;هوای تازه&#039;&#039; کاروان‌سرایی است که همۀ شاه‌راه‌های شعر شاملو از آن سرچشمه می‌گیرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|سلاجقه|۱۳۸۴|ک=امیرزادۀ کاشی‌ها؛ نقد شعر معاصر (چ:۱)|ص=۳۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
بیشترین آمار نشر آثار و کتاب‌های شاملو برعهدۀ انتشارات «نگاه»، «چشمه»، «مروارید» و «ابتکار» بوده است. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کتاب‌ها&amp;lt;ref name= &#039;&#039;تحلیل&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
# «شناختنامۀ احمد شاملو» نوشتۀ جواد مجابی، تهران: قطره، چاپ سوم ۱۳۸۱&lt;br /&gt;
# «شعر زمان ما» نوشتهٔ [[محمد حقوقی]]، تهران: انتشارات نگاه، ۱۳۶۸&lt;br /&gt;
# «امیرزادهٔ کاشی‌ها: نقد شعر معاصر، احمد شاملو» نوشتهٔ پروین سلاجقه پروین، تهران: مروارید، ۱۳۸۴ &lt;br /&gt;
# «لغت جاودانه؛ خوانش ده شعر شاملو» نوشتهٔ بهمن ارجمند، تهران: بهمن، ۱۳۷۹&lt;br /&gt;
# «انگشت و ماه؛ خوانش نُه شعر از احمد شاملو» نوشتهٔ [[عین‌الله عسکری پاشایی|ع.پاشایی]]، تهران: نشر یوشیج، ۱۳۸۰&lt;br /&gt;
# «بام بلند هم‌چراغی؛ با [[معشوق در ادبیات معاصر|آیدا]] دربارۀ احمد شاملو»، نوشتۀ سعید پورعظیمی، تهران، هرمس، چاپ اول ۱۳۹۶&lt;br /&gt;
# «نگاهی به شعر شاملو» نوشتهٔ محمود فلکی، تهران: انتشارات مروارید، ۱۳۸۰&lt;br /&gt;
# «تاریخ تلخ به‌روایت احمد شاملو» نوشتۀ محمد قراگوزلو، تهران: انتشارات نگاه، چاپ دوم ۱۳۹۷&lt;br /&gt;
# «سرود بی‌قراری؛ درنگی در هستی‌شناسی شعر، اندیشه و بینش احمد شاملو» نوشتۀ علی شریعت‌کاشانی، تهران: انتشارات گلشن راز، چاپ اول ۱۳۸۸&lt;br /&gt;
# «نقد آثار احمد شاملو» به‌قلم [[عبدالعی دستغیب]]، تهران: انتشارات چاپار، ۱۳۵۲&lt;br /&gt;
# «تأملی در شعر احمد شاملو» به‌کوشش [[تقی پورنامداریان]]، تهران: آبان، ۱۳۵۷&lt;br /&gt;
# «آینۀ بامداد» نوشتۀ جواد مجابی، انتشارات به‌نگار، چاپ اول ۱۳۹۱&lt;br /&gt;
# «انسان در شعر معاصر» به‌قلم [[محمد مختاری]]، تهران: انتشارات توس، چاپ اول، ۱۳۷۲&lt;br /&gt;
# «از زخم قلب؛ گزینۀ شعرها و خوانش شعر» به‌قلم ع.پاشایی، تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۳&lt;br /&gt;
# «از اندیشه تا شعر؛ مشکل شاملو در شعر» نوشتهٔ محمود نیکبخت، تهران: نشر هشت‌بهشت، ۱۳۷۴&lt;br /&gt;
# «چهار افسانه شاملو؛ نگاهی به چهار شعر عامیانهٔ احمد شاملو» نوشتهٔ محمدحسین نوری‌زاد، تهران: نشر دنیای نو، ۱۳۸۰&lt;br /&gt;
# «شاملو در تحلیلی انتقادی» به‌قلم [[منوچهر آتشی]]، تهران: انتشارات آمیتیس، ۱۳۸۲&lt;br /&gt;
# «توالی فاجعه؛ زمینهٔ اجتماعی شعر احمد شاملو» نوشتهٔ رحمت بنی‌اسدی، شیراز: انتشارات راهگشا، ۱۳۸۳&lt;br /&gt;
# «مسیح مادر؛ نشان زن در زندگی و آثار شاملو» به‌کوشش [[پوران فرخ‌زاد]]، تهران: ایران‌جام، ۱۳۸۳&lt;br /&gt;
# «سنگ بر دوش؛ تحلیلی بر آشنایی‌زدایی در شعر شاملو» نوشتهٔ سعید پرهیزکاری، تهران: ۱۳۸۴&lt;br /&gt;
# «شاعر عشق و سپیده‌دمان؛ نقد و تحلیل آثار احمد شاملو» به‌قلم عبدالعی دستغیب، تهران: آمیتیس، ۱۳۸۵&lt;br /&gt;
# «ترانه‌های بی‌هنگام، نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی احمد شاملو»» نوشتهٔ محمدرضا رهبریان، تهران: مروارید، چاپ اول ۱۳۸۶&lt;br /&gt;
# «بامدادی دیگر؛ نگاهی تازه به شعر احمد شاملو» نوشتهٔ ضیاءالدین ترابی، تهران : نشر افراز، ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
# «آنیما در شعر شاملو» نوشتهٔ الهام جم‌زاده، تهران: همراز، ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
# «ادیسۀ بامداد» گردآورنده: پرهام شهرجردی، تهران: کاروان، چاپ دوم ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
# «احمد شاملو، عکس فوری» نوشتۀ مسعود خیام، تهران: نشر گوشه، چاپ اول ۱۳۹۳&lt;br /&gt;
# «فرهنگ شعر شاملو؛ واژه‌ها، کنایه‌ها، استعاره‌ها، نمادها» نوشتۀ جلال عباسی، تهران: انتشارات نگاه، چاپ اول ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
# «بامدادِ همیشه؛ یادنامهٔ احمد شاملو» به‌کوششِ آیدا سرکیسیان، تهران: نگاه، ۱۳۸۱&lt;br /&gt;
# «من بامدادم سراجام؛ یادنامۀ احمد شاملو» به خواستاری سعید پورعظیمی، تهران: هرمس، چاپ اول ۱۳۹۶&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مقالات===&lt;br /&gt;
بخش وسیعی از تحقیقات نوشته‌شده دربارهٔ چگونگی شعر ا.بامداد، در قالب مقاله تهیه و تدوین شده است. این مقالات در تمام پایگاه‌ها و مراکزی که به‌نحوی در انتشار مقالات علوم‌انسانی فعالیت می‌کنند: [[کتابخانه ملی|سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران]]، [[پایگاه مجلات تخصصی نور]]، [[پایگاه اطلاعاتی نمامتن مقالات فارسی]] (نمایه)، فهرست مقالات [[ایرج افشار]]، [[پرتال جامع علوم انسانی]] و دیگر پایگاه‌ها دردسترس است. از نمونه‌های بسیار مهم‌تر:&lt;br /&gt;
# «بررسی کاربردشناسانۀ نمادگرایی در شعر احمد شاملو» نوشتهٔ شهرام احمدی و پروانه دلاور در مجلهٔ &#039;&#039;شعرپژوهی&#039;&#039;، تابستان ۱۳۹۶، شماره۳۲ علمی‌پژوهشی/ISC ‏(۲۴صفحه، ۲۵تا۴۸)&lt;br /&gt;
# «واکاوی برون‌متنی و درون‌متنی اشعار متعهد شاملو در دهه‌های بیست‌وسی» نوشتهٔ مصطفی ملک‌پایین و همکاران در مجلهٔ &#039;&#039;متن‌پژوهی‌ادبی&#039;&#039;، پاییز ۱۳۹۵، شماره۶۹ علمی‌پژوهشی/ISC ‏(۳۱ صفحه، ۶۷تا۹۷)&lt;br /&gt;
# «نگرشی تطبیقی به مؤلفه‌های عرفانی در اشعار احمد شاملو و یوسف الخال» به‌قلم محمدرضا بیگی و همکاران در مجلهٔ &#039;&#039;عرفان اسلامی&#039;&#039;، پاییز۱۳۹۷، شماره۵۷، علمی‌پژوهشی/ISC ‏(۱۸ صفحه، ۱۲۱تا۱۳۸)&lt;br /&gt;
# «بررسی کهن‌الگو در شعر احمد شاملو با نگاه کاربردشناختی» به‌کوشش پروانه دلاور و همکاران در مجلهٔ &#039;&#039;ادبیات عرفانی و اسطوره‌شناختی&#039;&#039;، تابستان۱۳۹۴، شماره۳۹ علمی‌پژوهشی/ISC ‏(۴۲ صفحه، ۸۱تا۱۲۲)&lt;br /&gt;
# «بررسی بازتاب ستیز اجتماعی در اشعار احمد شاملو با مفاهیم جامعه‌شناختی یورگن هابرماس» نوشتهٔ سیداحمد مرتضوی در مجلهٔ علوم‌اجتماعی (دانشگاه علامه طباطبائی)، زمستان۱۳۹۶، شماره۷۹ علمی‌پژوهشی/ISC ‏(۳۴ صفحه، ۲۳۵تا۲۶۸) &amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.noormags.ir/view/fa/keyword///|عنوان= مقالات مرتبط با احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# «تناسخ و قداست در شعر سپهری و شاملو» نوشتهٔ حمیرا زمردی در مجلهٔ &#039;&#039;ادبیات و علوم‌انسانی دانشگاه تهران&#039;&#039;، ۱۳۸۴، شمارهٔ۱۵۶، ص ۱۳۵تا۱۴۲&amp;lt;ref name= &#039;&#039;تحلیل&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==نوا، نما، نگاه==&lt;br /&gt;
===بریدهٔ روزنامه و مجلات===&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده: Shamlou-ayandeghan.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: TOLOO.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: A.Bamdad.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Derang.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: 21-768x610.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: 22-768x610.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Soxannagoft.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Revayat.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خانه‌موزهٔ شاملو===&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu1.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu2.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu3.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu4.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu6.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu7.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu8.jpg&lt;br /&gt;
پرونده: Khaneshamlu5.jpg&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= پورعظیمی|نام= سعید|عنوان= بام بلند هم‌چراغی؛ با آیدا دربارۀ احمد شاملو|ناشر= هرمس|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۶|شابک=۹۷۸-۶۰۰-۴۵۶-۰۱۰-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= پورنامداریان|نام= تقی|عنوان= سفر در مه؛ تأملی در شعر احمد شاملو|جلد= |ناشر= نگاه |شهر= تهران|سال= ۱۳۸۱|شابک= ۹۶۴-۳۵۱-۰۷۰-۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= حریری|نام= ناصر|عنوان= درباره‌ هنر و ادبیات؛ گفت‌وشنودی با احمد شاملو|سال= ۱۳۷۲|ناشر= آویشن|مکان= بابل}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= حریری|نام= ناصر|عنوان= دربارۀ هنر و ادبیات؛ گفت‌وگوی ناصر حریری با احمد شاملو(چ:۵)|جلد= |ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۸۵|شابک= ۹۶۴-۳۵۱-۳۳۱-۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= دیانوش|نام= ایلیا|عنوان= لالایی با شیپور؛ گزین‌گویه‌ها و ناگفته‌های احمد شاملو(چ:۴)|جلد= |ناشر= مروارید|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۶۴-۸۸۳۸-۲۳-۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رونق|نام= محمدعلی|عنوان= شاملوشناسی؛ تقریباً همه‌چیز دربارۀ احمد شاملو(چ:۱)|جلد= |ناشر= مازیار|شهر= تهران|سال= ۱۳۸۸|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۵۶۷۶-۸۱-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رهبریان|نام= محمدرضا|عنوان= ترانه‌های بی‌هنگام؛ نگاهی به حاشیه و متن شعرهای تقدیمی شاملو(چ:۱)|ناشر= مروارید|شهر= تهران|سال= ۱۳۸۶|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۸۸۳۸-۵۹-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= سلاجقه|نام= پروین|عنوان= امیرزادۀ کاشی‌ها؛ نقد شعر معاصر|جلد= |ناشر= مروارید|شهر= تهران|سال= ۱۳۸۴|شابک=۹۶۴-۵۸۸۱-۵۰-۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شاملو|نام= احمد|عنوان= حافظ شیراز به‌روایت احمد شاملو|جلد= |ناشر= مروارید|شهر= تهران|سال= ۱۳۶۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شاملو|نام= احمد|عنوان= مجموعه آثار(دفتر یکم:شعرها)|سال= ۱۳۸۵|ناشر= نگاه|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۹۶۴۳۵۱۳۹۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شاملو|نام= احمد|عنوان= مثل خون در رگ‌های من؛ نامه‌های احمد شاملو به آیدا|ناشر= چشمه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۴|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۲۲۹-۴۷۱-۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شاملو|نام= آیدا|عنوان= آثارشناسی توصیفی احمد شاملو(چ:۱)|ناشر= چشمه|شهر= تهران|سال= ۱۳۸۸|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۶۲-۴۴۲-۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= صاحب‌اختیاری|نام= بهروز|عنوان=احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها| سال= ۱۳۸۱|ناشر= هیرمند|مکان= تهران|شابک= ۹۶۴-۶۹۷۴-۴۰-۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= صاحب‌اختیاری|نام= بهروز|عنوان= احمد شاملو شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها|سال= ۱۳۸۷|ناشر= هیرمند|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۶۹۷۴-۴۰-۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= ع.پاشایی|عنوان= نام همهٔ شعرهای تو؛ زندگی و شعر احمد شاملو(ج۲)|سال= ۱۳۸۲|ناشر= ثالث|مکان= تهران|شابک= ۹۶۴-۶۴۰۴-۶۱-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= ع.پاشایی|عنوان= تهران، خیابان آشیخ‌هادی؛ نامه‌های احمد شاملو به ع.پاشایی(چ:۱)|سال= ۱۳۹۳|ناشر= چشمه|مکان= تهران|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۲۲۹-۱۸۴-۴}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= قائد|نام= محمد|عنوان= دفترچهٔ خاطرات و فراموشی و مقالات دیگر|سال= ۱۳۸۸|ناشر= طرح نو |مکان= تهران|شابک= ۹۷۸۹۶۴۵۶۲۵۳۳۵}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= محمدعلی|نام= محمد|عنوان= سه گفت‌وشنود؛ گفت‌وگو با احمد شاملو|سال= ۱۳۷۲| ناشر= قطره|مکان= تهران}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عظیمی، علی‌نژاد، ایران‌مهر و دیگران|نام=سیروس|عنوان= «شاملو علیه شاملو»، «شاعری غرقه در ژورنالیسم»، «کم‌رویی شاملو کار دستش می‌داد» و...|ژورنال= اندیشهٔ پویا|شماره=۵۵| سال=۱۳۹۷|صص= ۷۵تا۹۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= بالال|نام= فرزاد|نام خانوادگی۲= غلام‌حسین‌زاده|نام۲= غلام‌حسین|عنوان= بررسی و تحلیل نقدهای مربوط به شعر احمد شاملو|ژورنال= فصلنامهٔ علمی‌پژوهشی زبان و ادب فارسی|مکان= سنندج|دوره= ششم|شماره= ۱۸|سال= ۱۳۹۳|ص= ۲و۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= فراستی|نام= مسعود|عنوان= تن‌زدن از فرورفتن|ژورنال= روزنامۀ اعتماد| شماره= ۲۴۵۱|سال= ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی= ۳خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= فلاحت‌خواه|نام= فرهاد|عنوان= مروری بر اندیشهٔ احمد شاملو|ژورنال= فصلنامهٔ ادبیات فارسی|شماره=۵|سال=۱۳۸۵|ص= ۵۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد روزنامه|عنوان= بازخوانی گفت‌وگوی شاملو، یک ماه بعد از انقلاب۵۷ (برای سهم‌خواهی از انقلاب نیامده‌ام!)|روزنامه= آیندگان|شماره= ۳۳۱۷|سال= دوازدهم|تاریخ= ۲۹اسفند۱۳۵۷|ص= ۱۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://p.dw.com/p/O8ZP////|عنوان= احمد شاملو؛ صدا و هوای تازه روزنامه‌نگاری|ناشر= بهزاد کشمیری‌پور|تاریخ انتشار= ۲۱خرداد۱۳۸۸|تاریخ بازبینی= ۲۷اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=&lt;br /&gt;
http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/101027-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%98-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D8%AF|عنوان= گزارشی از خانه‌موزه احمد شاملو|ناشر= هنرآنلاین| تاریخ انتشار= ۱۰تیر۱۳۹۶|تاریخ بازبینی= ۱۶تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://lefttribune.com/shamlo////|عنوان= شاملو از زبان محمود دولت‌آبادی|ناشر= تریبون چپ|تاریخ بازبینی= ۳۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://chehreblog.com/////|عنوان= بیوگرافی کامل احمد شاملو|ناشر= مجله اینترنتی چهره بلاگ|تاریخ انتشار= ۲۲تیر۱۳۹۴|تاریخ بازبینی= ۲۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/doc/report/251396///|عنوان= ع.پاشایی از دوستی با شاملو می‌گوید|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۴ شهریور۱۳۹۶|تاریخ بازبینی= ۲خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.kojaro.com/attraction/7940//|عنوان= خانۀ احمد شاملو|ناشر= کجارو}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ebaarat.ir/content/news/1209/////|عنوان= بامداد عاشق ساری بود|ناشر= پایگاه خبری استان مازندران|تاریخ انتشار= ۲مرداد۱۳۹۵|تاریخ بازبینی= ۲خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8707-05430////|عنوان= سرنوشت وسایل احمد شاملو|ناشر= خبرگزاری دانشجویان ایران|تاریخ انتشار= ۱۲مهر۱۳۸۷|تاریخ بازبینی= ۲خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= &lt;br /&gt;
https://www.mehrnews.com/news/2386529/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D8%A8%D9%87-%D8%B9-%D9%BE%D8%A7%D8%B4%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AF%D9%84-%DA%A9%D8%B4%D9%81|عنوان= نامه‌های ع.پاشایی به شاملو|ناشر= خبرگزاری مهر|تاریخ انتشار= ۱۸مهر۱۳۹۳|تاریخ بازبینی= ۲خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://parand.se/?p=4593///|عنوان= شبانه‌های شاملو|ناشر= راوی حکایت باقی|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۸۹|تاریخ بازبینی= ۳خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://pajoohe.ir/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D8%AF-prosepoem-%E2%80%93-Blank-verse__a-32200.aspx//|عنوان= شعر سپید|ناشر= پژوهشکده باقرالعلوم|تاریخ انتشار= ۲۴آبان ۱۳۹۳|تاریخ بازبینی= ۱۶تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.isfahanziba.ir/content/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B3%D9%BE%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%AB%D9%88%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F|عنوان= شعر سپید یا شعر منثور چیست؟|ناشر= روزنامۀ اصفهان زیبا|تاریخ انتشار= ۲مرداد۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۱۶تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vajara.ir/q/1113 |عنوان= بنیان‌گذار شعر سپید کیست؟|ناشر= واج‌آرا}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/93080100218///|عنوان= نمایش مستندی درباره احمد شاملو|ناشر= خبرگزاری دانشجویان ایران «ایسنا»|تاریخ انتشار= ۱آبان۱۳۹۳|تاریخ بازبینی= ۲۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://tn.ai/2007275///|عنوان= «قدیس»، مستند پرتره زندگی احمد شاملو|ناشر= خبرگزاری تسنیم|تاریخ انتشار= ۱۸اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۳خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=https://www.aparat.com/v/CGHsb///|عنوان= احمد شاملو؛ بزرگ شاعرِ آزادی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۴|تاریخ بازبینی= ۱۵اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=http://www.tabnakmazani.ir/fa/news/469718////|عنوان= معرفی ۱۲ مقصد ییلاقی زیبای استان مازندران|ناشر= تابناک مازندران|تاریخ انتشار= ۸مرداد۱۳۹۶|تاریخ بازبینی= ۲۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://khabarhormozgan.ir/fa/news423.aspx/////|عنوان = شاملو، سپهری و سعدی در کوچه‌های بندرعباس|ناشر= خبر هرمزگان|تاریخ انتشار= ۱۱دی۱۳۹۵|تاریخ بازبینی= ۲۹فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=http://www.bahardaily.ir/fa/Main/Detail/4035////|عنوان= پرتره‌های شاملو؛ یک ماه و نیم پس از مرگش|ناشر= روزنامه بهار|تاریخ انتشار= ۱۲آبان۱۳۹۴|تاریخ بازبینی= ۳۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-508054///|عنوان= نمایشگاه نقاشی «ادای دین به شاملو»|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= ۲۹اردیبهشت۱۳۸۸|تاریخ بازبینی= ۳۰اردیبهشت۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://panjere.persianblog.ir/ApD4WlypnGtZXrGy1gxL//|عنوان= کتاب‌شناسی احمد شاملو|ناشر= پنجره|تاریخ انتشار= ۴مرداد۱۳۸۱|تاریخ بازبینی= ۱۴تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://vrgl.ir/xlkQG///|عنوان= از زندگی‌نامه احمد شاملو بیشتر بدانید|ناشر= ویرگول|تاریخ انتشار= آذر۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۳خرداد۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.noormags.ir/view/fa/keyword///|عنوان= مقالات مرتبط با احمد شاملو|ناشر= پایگاه مجلات تخصصی نور}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://setare.com/fa/news/21093///|عنوان= همه چیز دربارهٔ هوای تازهٔ شاملو|ناشر= پایگاه اینترنتی ستاره|تاریخ انتشار= ۲۸فروردین۱۳۹۷|تاریخ بازبینی= ۲۶تیر۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۰۴]]&lt;br /&gt;
[[رده:درگذشتگان ۱۳۷۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی تهران]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران و نویسندگان مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:نمایشنامه‌نویسان]]&lt;br /&gt;
[[رده:دریافت‌کنندگان جوایز]]&lt;br /&gt;
[[رده:مترجمان مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:دفن‌شدگان در امام‌زاده‌طاهر]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42572</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42572"/>
		<updated>2020-05-31T14:03:07Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمد شمسِ‌لنگْرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = محمدتقی جواهریِ گیلانی&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = سرایش، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری و تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ‌لنگْرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود، محلۀ آسیدعبدالله&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمسِ‌لنگْرودی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ‌لنگْرودی(چ:۱)|ص= ۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمسِ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمسِ‌لنگْرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدرس&lt;br /&gt;
|سال‌های نویسندگی        = ۱۳۵۰ تا کنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = [[ایماژیسم]] و [[پست‌مدرنیسم]]&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس‌ِلنگْرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخ‌زاد]]{{سخ}} «امه‌سزر»، «فدریکا گارسیا لورکا»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;با شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شمس زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   = Shms.emza.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمسِ‌لنگْرودی همراه‌با گوهر خیراندیش: صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس‌ِلنگْرودی در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهریِ گیلانی&#039;&#039;&#039; یا محمدتقی شمسِ‌لنگْرودی مشهور به &#039;&#039;&#039;شمس‌ِلنگْرودی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ‌لنگْرودی (۱۳۲۹-)}}&amp;lt;/ref&amp;gt; شاعر، پژوهشگر، بازیگر، نویسنده و مورّخ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگْرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز به‌دلیل فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگْرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ درواقع اندیشۀ شعری شمس پیش‌تر حول مسائل سیاسی‌اجتماعی می‌چرخید و عاطفۀ جمعی او را نیز دربرداشت؛ اما خُرده‌خُرده با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و ورود اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود، فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از وجه و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتابید. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری و لحنِ طنزگونه کشاند؛ درواقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیباشناختی شمسِ‌لنگْرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو لحن و فضای متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ِلنگْرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار با لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود که بیشتر دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را دربردارد.&lt;br /&gt;
# فضایی روشن با آرامشی نسبی و لحنی صمیمی‌تر و شفاف‌تر که بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکی پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. منم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر براش اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستان‌ به تهران اومد. اون زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. من نخستین شعرم رو به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی رو یک‌خط درمیون نوشتم. اون زمان نمی‌دونستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من رو می‌کنند.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس‌ِلنگْرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. اون زمانم تمام درس‌ها رو یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش اونجا بوده و صحنه رو دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودن. یکیشون شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید این بچه شعر می‌خونه، با همون آهنگی که تاریخ رو روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! اینکه پدرش پاسبانه شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرمم شاعره.» یه روز نشستم و با کلی فکرکردن یه شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! منم شعر گفتم. می‌خوام بخونم.» هنوز سطر اول شعرم رو نخونده بودم، باز با همون لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکی از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جاخوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم رو نخوندم.» بعد، اون بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنیش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم میاد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم اون‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم رو تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خونهٔ اون دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از اون عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ رو باز کردم و اسم معشوقه‌م رو تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گن این بود؟ این چه شعریه آخه! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی رو هم گشتم. چیزی پیدا نکردم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیض کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم رو پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. اون نوشته موزون و مقفی بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون مگه می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی، خرقه، پیر، ابرویِ یار و بقیه کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا اون موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌ گوشم نخورده بود. مضمون شعرم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که من می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم اومد. دوسه بار خوندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یه روز دایی‌ اومد خونهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یه کتاب جدید شعر به اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم اون رو بخونه.» من به پدرم گفتم. ایشون هم خریدن کتاب رو به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خوندم. بی‌وقفه می‌خوندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از اون به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندَم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یه روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشستی که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» منم خوش‌حال. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش اون رو زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر رو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶، مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یه چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. اون زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌اومد. من همه‌ش رو خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو رو با خودش ببره، نه تو اون رو.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی به‌روش شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت توی عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان رو پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقام ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا اون هم‌کلاسیِ دوران دبستان رو پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشیش. اون زمان دیگه شعرهام مطرح شده بود. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره است، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه رو یادش نمیاد. برگشتم. الان پشیمونم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعر من &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; رو &#039;&#039;جشنوارۀ شعر فجر&#039;&#039; سال ۱۳۹۳ش نامزد کرد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌، تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ‌لنگْرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خاطرۀ دیدار [[احمد شاملو]]===&lt;br /&gt;
یک بار دوستی که مشکلات و گرفتاری‌هایی داشت از من خواست که برویم شاملو را ببینیم. من به شاملو زنگ زدم. بعدازظهری قراری گذاشتیم. پیش شاملو که رسیدیم تو حال خودش بود و خیلی دل و دماغ حرف زدن نداشت. من گفتم این دوست ما سال‌ها گرفتار بود و مشکلاتی داشت حالا که آزادتر شده خیلی مشتاق بود تو را ببیند. شاملو پرسید کجا بودی؟ دوست ما گفت: زندان بودم. شاملو سر ذوق آمد و بحث و گفت‌وگو پیش آمد و بعد از اتمام این مسایل، من گفتم این دوستم می‌گوید ما همیشه در شادی‌ها و گرفتاری‌هایمان شعرهای شما را می‌خواندیم، برای همین هم دوست داشت شما را ببیند. شاملو گفت‌ این حرف‌ها را رها کنید من اگر بتوانم ۱۵ سال بعد از مرگم به اندازه کلیم کاشانی حرمت داشته باشم، کلاهم را به هوا می‌اندازم. شاملو اگرچه ماندگارتر از كلیم خواهد بود ولی واقع‌بین بود، اما نمی‌خواست به خیلی‌ها رو نشان بدهد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سخنرانی و شعرخوانی===&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگْرودی در جشن سیزدهمین سالگرد تأسیس کانون ادبی زمستان که همراه‌با مراسم بزرگداشت خودش است، شعر «چه می‌گذرد در دلم» را خواند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمس‌لنگْرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; در این جشن، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حضور داشتند. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس‌ِلنگْرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ‌لنگْرودی(چ:۱)|ص= ۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: تولد، ۲۶آبان در محلۀ آسیدعبدالله لنگرود&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آشنایی با شعر نو&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از نوع «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;:  دریافت دیپلم ریاضی در خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت، مهرماه؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی «بوهمی بودلر» و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر «لورکا» و گرایش به شعر او؛ دریافت مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت  در بهمن‌ماه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039; : تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران طی چند ماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در اداره‌کل کشاورزی رشت با سِمت کارشناس اقتصاد کشاورزی؛ انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر، &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در [[کانون پرورش ‌‌فکری کودکان و نوجوانان]]&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه [[امیرحسین چهل‌تن]] و دیگر دوستان؛ انتشار نمایشنامۀ «قانون» در جُنگ بیداران&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین، شهریورماه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;؛ آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی؛ آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: تولد الیانا در ۲۶تیر؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و کتاب &#039;&#039;از [[نیما]] تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از [[نیما]] تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه کتاب آلمان؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی «برگر شولۀ هانوفر» در یک‌شنبه۱۶فروردین(۵آوریل۱۹۹۲)؛ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان در دوشنبه ۷اردیبهشت(۲۷آوریل)؛ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه، دی‌وبهمن(ژانویۀ۱۹۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039;، تحقیقی در تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴تا۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ، سوئیس؛  سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان طی سال ۱۹۹۷م&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: سفر به آمریکا پنج‌شنبه ۲فروردین(۲۱مارس۱۹۹۶)، به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو؛ سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک؛ اجرای برنامه‌ای هشت‌روزهٔ سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ:&lt;br /&gt;
:شنبه ۱اردیبهشت(۲۰آوریل) کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو&lt;br /&gt;
:جمعه ۷اردیبهشت(۲۶آوریل) دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
:شنبه ۸اردیبهشت(۲۷آوریل) انجمن متخصصان ایرانی آمریکا در تگزاس&lt;br /&gt;
:یک‌شنبه ۹اردیبهشت(۲۸آوریل) کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس&lt;br /&gt;
:شنبه ۱۵اردیبهشت(۴می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز دفتر ماهنامۀ مانتلی ریویو نیویورک با موضوع شعر سیاسی ایران در حضور پل سوییزی و مگداف&lt;br /&gt;
:شنبه ۲۲اردیبهشت(۱۱می) انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۳۱اردیبهشت(۲۰می) گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
:دوشنبه ۱۱تیر(۱جولای) کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو (۱۲۸۴تا۱۳۵۷)]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یک‌شنبه ۳۰آبان برابر با ۲۱نوامبر۱۹۹۹، سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد [[بیژن جلالی]] در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگْرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; تیرماه، ش:۶۱و۶۲؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگْرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039; اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347|عنوان= پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: چاپ «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگْرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگ‌سازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل شمسِ‌‌لنگْرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ‌لنگْرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; برشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰تا۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ چاپ «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگْرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ برگزاری نکوداشت در انجمن شاعران ایران، ۲۶بهمن؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه آزاد کرج&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به‌عربی با ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به‌کردی ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ شرکت در مراسم بزرگداشت، ۹اردیبهشت دانشگاه آزاد اسلامی كرج &lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: چاپ مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ انتشار &#039;&#039;زندگی‌‌نامۀ شمسِ‌لنگْرودی&#039;&#039; از مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ انتشار گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: چاپ سه مجموعه‌شعر &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039; و &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ چاپ گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039;؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در(من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039;؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانی جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: برگردانِ ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;؛ چاپ کتاب &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;َ&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039;؛ اکران فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; در آبان&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;(زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکده گیلان‌شناسی دانشگاه گیلان، ۲۶آبان&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv|عنوان= بزرگداشت شمسِ‌لنگْرودی در گیلان برگزار شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ شعرخوانی در مراسم تجلیل شمس‌ِلنگْرودی در تالار شمس، سه‌شنبه ۴دی؛ سخنرانی در «شب شعر کوچه» یادمانی برای «[[فریدون مشیری]]» پنج‌شنبه ۲۷دی&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW|عنوان= سخن‌رانی شمسِ‌لنگْرودی در شب شعر کوچه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ &#039;&#039;کتاب موسیقی اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
۲۶آبان۱۳۲۹ش زمان و شهرستان لنگرود مکان تولد محمدتقی جواهری، شمسِ‌لنگْرودی است. پدرش، آیت‌الله لنگرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ‌لنگْرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد و دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پی آن‌ها را نگرفت.» شمس افزوده مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده و داستان‌های آن را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمسِ‌لنگْرودی همواره شعر بود بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته  و نیز از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در سال‌های نوجوانی‌، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضی گرفت. برای ادامهٔ تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش در شهر رشت ساکن بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای را شروع کرد. درواقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال۱۳۵۵ش منتشر کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ‌لنگْرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، [[امیرحسن چهل‌تن]] &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه منجر به دستگیری و حبسش به‌اتهام فعالیت سیاسی شد. شمس سال۶۱ را در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت.  دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود عرضه نکرد؛ تااینکه سال۱۳۷۹ مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ هفتاد را با پرکاری دههٔ هشتاد جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در این دهه است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعر حاکم است درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ می‌دهد که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر این مجموعه‌شعرها، &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; دیگر مجموعه‌های شمس است. ‌لنگرودی رمانی دارد به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;. &#039;&#039;[[تاریخی تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; در ۴ جلد به‌صورت دو مجلد، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; نیز از آثار پژوهشی سمش است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
لنگرودی درزمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است: &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس چند تجربهٔ بازیگری در کارنامه ثبت کرده که &#039;&#039;فلامینگو شماره‌۱۳&#039;&#039; در سال۸۹ به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان و &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها در گروه هنروتجربه دو نمونه‌ از آن است. شمس در سال۹۳ نامزد دریافت جایزۀ &#039;&#039;[[جشنواره شعر فجر]]&#039;&#039; بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. آرش سنجابی مستندی به‌نام &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; دربارۀ شمس ساخته که به بررسی زندگی و آثار شمس می‌پردازد. شمسِ‌لنگْرودی از سال۱۳۹۵ در دانشگاه پارس آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان را تدریس می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس‌ِلنگْرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگْرودی مانند هم‌مسلکان خود، یعنی تمام مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=purple&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;گفتیم: «این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;در رؤیاهایمان این نبود&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;ما انتظار شبی&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و درانتظارش بود به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل ‌شد؛ البته این نخستین بار نبود. تجربه‌های دیگر این اوراق، مانند شکست مصدق و شکست مشروطه بود که مزیدِعلت شده بود و دیگر جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت. مدت‌ها بعد اجتماع جهانی شمس‌ را دربرگرفت. او چند سالی در آمریکا زیست؛ در جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری مؤثر و متأثر است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkbrown&amp;gt;&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;&#039;جهان به تصادفی زاده شد&#039;&#039;&#039;&lt;br /&gt;
::&#039;&#039;&#039;به تصادفی خواهد مرد&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال=۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین آرمان انسانی که همان آزادی است، برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که براساس آزادی و برمبنای آن بنا شده بود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
::گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
:::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
:::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دریافت که نمی‌توان به این سادگی‌ها جهان را درک کرد. فهمید که الگوی واحدی نمی‌تواند نسل بشر را به سرانجامی مطلوب برساند. جهان در این شعر شمسِ‌لنگْرودی از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را تجربه می‌کند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به تأثیر این دو زمانه، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود سوق داده است؛ درواقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=#A2006D&amp;gt;&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگْرودی به این دریافت پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند. &lt;br /&gt;
این فقط نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم شمس در آثار اوست. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود که باهم طیِ‌طریق کرده‌اند کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون حاضر می‌شود، در جلسات شعر و نقد و حتی در قاب سینما و صحنهٔ تئاتر. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است. آنچه شمس را به‌پیش می‌راند نه ایدئولوژی است نه آرمان. این شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
دی&lt;br /&gt;
====چشم‌انداز غزلی شمس====&lt;br /&gt;
غزل فارسی در یک دهه گذشته رشد بسیار مهمی کرده است؛ پس باید منتظر معرفی چهره متشخص غزل فارسی باشیم. در دهه 70 موج اعتراضی علیه زیباشناسی در شعر فارسی ایجاد شد. این موج آثار و نتایج بسیاری به همراه خود داشت. مهمترین تاثیر آن در حوزه غزل فارسی به وقوع پیوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
هیچ توجه و علاقه ای به نام بردن از انواع غزلیات رایج مانند غزل پست مدرن، غزل نیمایی، غزل نو و دیگر انواع آن ندارم ولی باید به این موضوع توجه داشته باشیم که روزگاری در غزل، سخن گفتن از برخی مفاهیم غیرقابل قبول بود ولی امروز این قالب سنتی و کهن شعر فارسی را برای جدیدترین و مدرن ترین پدیده ها به کار می‌گیرند. تا سه سال پیش با غزل مخالف بودم. امروز غزل هایی را می خوانم و می شنوم که با کنار گذاشتن بسیاری از مفاهیم به خوبی رشد کرده و تعالی یافته است آنچنان که در دهه گذشته شعر فارسی رشد خوب و چشمگیری داشته و غزل نیز از این حرکت رو به جلو مستثنی نبوده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز و عدم قطعیت در غزلیات امروز که به صورت دیالکتیکی بیان می شود یکی از ویژگی های مثبت رشد غزل در سالهای اخیر است ولی باید به این نکته توجه کنیم که این حرکت زمانی نتیجه بخش خواهد بود که چهره متشخص خود یعنی شاخص ترین چهره خود را در این راه و حرکت به جامعه معرفی کند و مردم این چهره شاخص را بشناسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس====&lt;br /&gt;
=====سردرگمی مشروطه‌خواهان===== &lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه تاریخ ایران را از مسیر طبیعی خود خارج کرد. تا پیش از آن، طی تاریخ هزاران‌سالۀ خود، صاحب هویتی شده بودیم. این هویت اگرچه فلج‌شده و به‌زبانی ساده «توسری‌خور» بود، نام «هویت ایرانی» را با خود یدک می‌کشید. این هویت ایرانی در کتاب &#039;&#039;رستم‌التواریخ&#039;&#039; و &#039;&#039;تجارب‌السلف&#039;&#039; و کتاب‌های تاریخی دیگر و نیز در &#039;&#039;شاهدبازی در ایران&#039;&#039; به‌چشم می‌خورد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه ساختار فرهنگی ایران و روند طبیعی زندگی ایرانیان را دگرگون کرد. غرب به «جامعۀ موزون» معروف است؛ زیرا غربی‌ها در مسیری طبیعی، از وضعیت ارباب‌ورعیتی به مدرنیسم رسیدند. تاریخ غرب روند طبیعیِ «گذار» را تجربه کرد. مثالی ساده برای روند طبیعیِ گذار، مراحل به‌جوش‌آمدن و بخارشدن آب است. آب نخست به ۱۰۰درجه می‌رسد، سپس به‌جوش می‌آید و سرانجام بخار می‌شود؛ اما در ایران، پیش از آنکه آب به ۱۰۰درجه برسد، آن را به نقطۀ جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نزدیک به سال۱۱۵۰ش شماری از تاجران و سیاست‌مداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا گونه‌ای دیگر از زندگی اجتماعی را دیدند و از آن تأثیر پذیرفتند. آن‌ها می‌گفتند که ساختار اجتماعی ایران نیز باید همچون غرب دگرگون شود؛ به‌بیانی می‌خواستند ایران را برای زایش این وضعیت تازه سزارین کنند. برای عملی‌کردن این اندیشه و دستیابی به این خواسته نیز در سال۱۲۲۸ش روزنامه‌ای به‌نام &#039;&#039;اختر&#039;&#039; تأسیس کردند؛ اما مردم آن‌قدر با اندیشه‌های &#039;&#039;اختر&#039;&#039; بیگانه بودند که نویسندگان و هوا‌داران آن را «اختری‌مذهب» نامیدند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ادامه، کنش‌وواکنش‌های زیادی دست‌به‌دست هم داد. سرانجام نیز روشن‌فکران با هدف تبدیل‌کردن نظام پیشین به نظامی مدرن، انقلاب مشروطه را به‌ثمر رساندند؛ اما چون از پیشینه‌ای درخورِ این دگرگونی بی‌بهره بودند، نمی‌دانستند پس از آن، چه هدفی را باید پی بگیرند و چه ساختاری را باید جایگزین قاجار کنند.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان= تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====مانعی به نام رضاخان=====&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به‌نام رضاخان پیدا شد. درنهایت، او همۀ این روشن‌فکران را سر جای خودشان نشاند؛ زیرا توافقی در میان رضاخان و روشن‌فکران نبود. روشن‌فکران آغازکنندۀ انقلاب مشروطه بودند؛ اما رضاخان نظام دیگری آغازید. او می‌خواست به‌شیوۀ خودش، یعنی هرمی و تک‌نفره و نیز بدون تکیه‌کردن به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب‌ورعیتی به‌سوی مدرنیته رهنمون شود. همۀ روشن‌فکران درگیری تازه‌ای با کل نظام رضاشاهی آغازیدند؛ البته این بار این رویارویی با زبانی جدید شکل گرفت. [[نیما]] پرچم‌دار پابرجای این درگیری با زبانی تازه بود. او چندصباحی نیز در گروهی چریکی بود. آن‌ها می‌خواستند به تهران شبیخون بزنند. نیما شعرش را در چنین زمینۀ سیاسی پرآشوبی شکل داد و شعر نو در زبان فارسی زاده شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
مریدان حلقۀ مکتب تبریز دور شیخ‌محمد خیابانی جمع آمده بودند. نیما پس از کشته‌شدن صوراسرافیل و تقی رفعت و نیز ازبین‌رفتن این حلقه، فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد، می‌بایست با رمز و کنایه شعر بنویسد؛ ازاین‌رو شعر نو در ایران، از همان آغاز شعری نمادین و کنایی شد. هرچند حکومت رضاشاه به‌گونه‌ای رفتار کرد که نیما چندین سال از سرودن شعر نو پرهیخت، تاریخ مشروطه بازمی‌نمایاند که شعر نو در این سرزمین، کار خود را با سرشتی سرتاپا سیاسی آغازید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====سخن جنجال‌برانگیز شمس=====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ‌لنگْرودی دربارۀ [[یدالله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست؛ هذیان است.» و «آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و بیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان شاعران واکنش‌های گوناگونی درپی داشت. فیض شریفی گفت:&lt;br /&gt;
:«او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[اکبر قناعت‌زاده]]، شاعر معاصر نوشت:&lt;br /&gt;
:«ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه درست یا غلط صاحب کرسی ا‌ست فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[بهزاد خواجات]]، دیگر شاعر معاصر:&lt;br /&gt;
:«کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[منصور خورشیدی]] نیز چنین گفت:&lt;br /&gt;
:«همین گرایش به شعر ساده، شمس‌ِلنگْرودی را به ساده‌اندیشی و خروج از شعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. [[شعر حجم]] را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند! زبان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی می‌تواند آن را به ذهن و زبان گیرندۀ متن انتقال دهد! و این اقتدار زبان است که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ‌لنگْرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس‌ِلنگْرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====نگرش شمس به کشور آمریکا===== &lt;br /&gt;
طی گفت‌وگویی در کتاب‌هفته شمس از تغییر نظرش دربارهٔ آمریکا به‌نسبت ۳۰ سال پیش می‌گوید:&lt;br /&gt;
:در دورۀ جوانی بدون اینکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به‌نظر من امریکا بهشتی است که بر بی‌عدالتی بنا شده است. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید مثل این است که با آرامشی بهشتی مواجه‌اید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی‌اش را می‌بینید، می‌بینید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
شعر، داستان‌، تحقیق و پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
====فیض شریفی====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمسِ‌لنگْرودی، بهترین تصویر را از شمس می‌نمایاند. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از [[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]] و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح و شب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند. حتی گاهی به یک گربۀ لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مین واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان یک لیچار و هجو به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل [[احمدرضا احمدی]] (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و [[نیما]]ست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید: «ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌های من این است که از ما بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانی سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ‌لنگْرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألوست. تابنده است. به‌چشم من سلوکی است که رخ داده است یا موجودیت او آن را ساخته است. طیِ راه‌وروشی است که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای راستین و جسارتی پخته، انسان را از دربرگیرندگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده نگاه می‌دارد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علی‌رضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
«معنا و سادگی شعرهای شمسِ‌لنگْرودی مرا به‌سوی خودش کشاند و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. سرشت شمس شاعرانه است. در افکار و گفتار و روش زندگی و منشش نیز شاعرانگی هویداست. فخرفروشی انسان‌های به‌شهرت‌رسیده را ندارد. پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی نیز از دیگرهنرهای شمسِ‌لنگْرودی است. افتخار می‌کنم ناشر آثارشم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ‌لنگْرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
«یکی از مبانی زیبایی‌شناسیِ شمس بر اصل غافل‌گیری مبتنی است. او این مبانی را با تخیل و زبان می‌سازد. شمس با شعر فارسی خو گرفته است. تخیل او نیز به‌ویژه در شعرهای کوتاه و عبارت‌های پایانی، سرخوشی پیش‌بینی‌نشده‌ای به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌کوب می‌کند. نه‌تنها نوبودن زبانِ شمس که نگاه خودویژۀ او به موضوعات، مخاطب را شگفت‌زده می‌کند. شمس موضوع‌ها و پدیده‌های آشنا را به‌یاد مخاطب می‌آورد؛ اما یک‌باره [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند: «باران که در لطافت طبعش خلاف نیست  ویران کرده لانۀ مورچگان را.» او نخست به‌گونه‌ای از شعر سعدی یاد می‌کند که آشنایی ایجاد شود. بعد، [[آشنایی‌زدایی]] می‌کند.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ‌لنگْرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
«آهنگ روبه‌رشد و پویای شعر شمس، نترسیدن از هنگامه‌های شعر معاصر، تناسب دل‌پسند در شکل و زبان شعر، حضور در روند تحول شعر جهان و مطالعۀ ژرف گنجینۀ ادبیات کهن کشور سبب شده است شعر او همواره تازه باشد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین کتاب شمس است. ردپای نفَسِ بزرگان شعر در آن آشکار است. در &#039;&#039;مهتابی دنیا&#039;&#039; شعر شمس پوست می‌ترکاند. تأثیر شاعران شناخته‌شدۀ دهۀ پیش از انقلاب کم‌تر می‌شود. شمس در این دفتر پیِ زبان و تصاویر ویژۀ خود را می‌گیرد. در &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; جسارتش بیشتر می‌شود و زبان خود را می‌یابد. &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک&#039;&#039; قصیدۀ بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در ایران و جهان، موج‌های شعری از پیِ هم می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود. در این میان، نام شاعرانی بر سر زبان‌ها می‌افتد. شعرِ موج شعرِ مُد است. هرکه دنباله‌رو آن نباشد، او را کنار می‌گذارند؛ اما شمس با این تلاطم‌ها کاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست کاری داشته باشد. او هوشمندانه همه را می‌شناخت؛ اما کار خود را می‌کرد. مستقل بود. دورماندن از این فرازوفرودها کار بزرگی بود که شمس از پس آن برآمد.»&amp;lt;ref name= &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری====&lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظیر آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ [[احمدرضا احمدی]] است و نه زبان و بیان به‌ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست‌مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیدۀ سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس طی نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ضیاءالدین خالقی====&lt;br /&gt;
برخی از شاعران، همچون چند تن از شاعران دهه‌های ۶۰ و ۷۰ و دهه‌های بعد، با نوآوری‌ها و شیوه‌هایشان جان تازه‌های به شعر بخشیدند. شمسِ‌لنگْرودی یکی از شاخص‌های این حوزه بود. شمس با پشتکار و تدوام و نظم در کارش خود را به ثبات و شعرش را به‌ثبت رساند. شمس با گذر از شعر مبهم، آرام‌آرام به شعر روشن رسید. شعری که از روشنی به سادگی می‌رسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= ضیاءالدین خالقی|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمسِ‌لنگْرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|«هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم برای دل خودم بود و به‌همین‌دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.»&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:&lt;br /&gt;
:«یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خودم کرده‌ام.»}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===دیگران در آینهٔ شمس===&lt;br /&gt;
====تخیل فرهیختۀ [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
اهمیت شعر شاملو در درهم تنیدگی تخیل فرهیخته‌اش است با ادبیت فاخر. یعنی اگر این دو با همدیگر نبودند شاملو، شاملو نمی‌شد. وقتی شعر شاملو را می‌خوانید هم با تخیلی روبه‌رواید که معلوم است ساختار عمیق و دقیقی دارد و هم در زبانی ادرائه شده که نشان از تسلط این آدم بر ادبیات کهن دارد، به ویژه نثر کهن. در آن سال‌ها اصلاً کسی نبود که چنین تسلطی داشته باشد، به‌جز شاملو. شاعران دیگر ممکن بود که یکی از این دو را داشته باشند، ولی هر دو را با هم نه.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====[[سهراب سپهری]] برتر از [[احمد شاملو]]====&lt;br /&gt;
تفاوت شاملو و سپهری در این است که شاملو مثل همه‌ی آدم‌های دیگر، درون تاریخ ایستاده بود و حرف می‌زد، یعنی تمام واقعیت‌های تاریخی دوره‌ی خودش را بیان می‌کرد؛ اما سپهری انگار بیرون از تاریخ ایستاده بود و به مسایل نگاه می‌کرد؛ بنابراین سپهری و شاملو از لحاظ ارزش هنری تفاوتی ندارند، اما از جهت فکری، سپهری را برتر می‌دانم؛ زیرا توانایی زیادی می‌خواهد که کسی خودش را از تاریخ جدا کند و از بیرون به ماجراها نگاه کند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
====[[نیما یوشیج]] و [[فروغ فرخزاد]] مدرن‌تر از شاملو====&lt;br /&gt;
شاملو شاعر مدرنی است. اما مدرن خط‌کشی مشخصی ندارد تا ما بگوییم از اینجا به بعد مدرن است. مدرن یک طیف است، از یک جایی آرام آرام شروع می‌شود، رگه‌های خاکستری دارد تا می‌رسد به جایی که دیگر شفاف و روشن است، خیلی‌ها معتقدند که رمانتیست‌ها جزو مدرن‌ها نیستند. اما من معتقدم که رمانتیست‌ها پایه‌ی اولیه مدرنیسم را گذاشتند. اگر شاعران مدرن نخستین نبودند، شاعران مدرن بعدی پیدا نمی‌شدند. من همه‌ی اینها را مدرن می‌دانم. چرا؟ چون در شعر سنتی اصلاً بحث دیگری بود. می‌شود گفت که غلظت مدرنیسم در یک شاعری بیشتر و در یکی کمتر است. از نظر من غلظت مدرنیسم در شعر فروغ از همه بیشتر است. چراکه فردیت و جزئی‌نگری در آن بیشتر است. یکی از مختصات سنت کلی‌نگری و کل‌گرایی بوده است و در شاملو این نکته بیشتر است. از این نظر، فروغ و نیما مدرن‌ترند اما این دلیل نمی‌شود که بگوییم شاملو مدرن نیست. شاملو مدرن است منتها در عرصه‌ی مدرنیسم طیفی وجود دارد که بر اساس آن یکی مدرن‌تر و ناب‌تر و امروزی‌تر است یعنی فردیت او و جزئی‌نگری‌اش بیشتر است.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;سرآمد&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و آیدای شاملو====&lt;br /&gt;
هر شاعری را باید با زیبایی شناسی شعر خودش ارزیابی کنیم. آیدا برای شاملو بهانه شعر گرفتن بود. درواقع بیان آیدئالیسمش بود. این نکته ای بود که [[فروغ فرخزاد]] پیش از همه گفته بود، همان موقع که شاملو زنده بود. فروغ در مورد شعر عاشقانه شاملو گفته بود که او بیش از آن که عاشق شعر گرفتن باشد عاشق عشق است. این نکته بسیار مهمی است. یعنی به گمان من تمام حرف هایی که در مورد شعر شاملو گفته می شود که عاشقانه اش این طور است، آیدا این طور است، فروغ در یک جمله گفت. گفت شاملو بیش از آن که عاشق معشوقش باشد، عاشق عشق است. چیزی که شاملو گفته در مورد عشق است نه معشوق.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = شمس لنگرودی: تب شعر شاملو فروکش نکرده است}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====شمس و مولوی====&lt;br /&gt;
اگر قرار باشد شعرهای مولوی را یک مقداری بیخته کنیم، فکر می کنم دوسوم شعرهایش ارزش خواندن ندارد؛ بنابراین، هیچ شاعری نیست که تمام آثارش ناب باشد. اهمیت یک هنرمند بزرگ به آن کارهایی نیست که ضعیف است، بلکه به آثاری است که دیگر هنرمندان نمی توانند به آن دست پیدا کنند. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;تب شاعران&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تقدیم به [[بیژن نجدی]]====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====به‌یاد خسرو شکیبایی====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها&lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است&lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید&lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم&lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم&lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم&lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط&lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها!&lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید&lt;br /&gt;
::تنها اوست&lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است&lt;br /&gt;
::و دلش&lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود&lt;br /&gt;
:::تنها او&lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید&lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم&lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان!&lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی&lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند&lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی&lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار&lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست&lt;br /&gt;
:بازی مکن&lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ‌لنگْرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمسِ‌لنگْرودی پس از زندان سال۱۳۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگْرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۱۳۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلم‌ساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلم‌ساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلم‌ساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلم‌ساز)، خسرو سینایی(فیلم‌ساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمسِ‌لنگْرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقی‌دان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علی‌خان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;(مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ‌لنگْرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰ مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمسِ‌لنگْرودی که در فاصله‌ی سال‌های 1355 تا 1383 تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ‌لنگْرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، تکا(توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
# &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نیماژ&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;،  نگاه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093‏|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷|صفحات= ۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، پیک دبیران، ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰. این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است که شمس برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی داستان «گربه و موش» از کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده و با زبانی ساده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به نام رومی و بومی در باغی پر آب و درخت زندگی می‌کنند. یک روز گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش با این که گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند او را نجات دهد. موش بندهای تور را جویده و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود که گربه‌ها و موش‌ها به رهبری رومی و بومی با هم قرار بگذارند که با هم‌دیگر دوست باشند. زیرا هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی دشمنانش کمک کند؛ زیرا ممکن است خودش نیز روزی به کمک آنها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم. این کتاب تصویردار داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه نویسندگان برجستۀ ادبیات بزرگ‌سال به قصه‌گویی برای کودکان پرداخته‌اند. تجربه‌ای که برای نویسنده و مخاطب، تازه و لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند ... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگْرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتب‌های دردست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگْرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و در مهتابی دنیا (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمسِ‌لنگْرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&amp;lt;/font&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&amp;lt;/font&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس===&lt;br /&gt;
====باغبان جهنم====&lt;br /&gt;
شمس در کتاب &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; بی‌آلایش و ساده و خودمانی است. پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل‌آلود نمی‌کند تا عمیق نمایاند. او شکارچی لحظه‌ها و چندوچون آن‌هاست. ویژگی‌های عقلی و شهودی در شعرهایش هم‌آغوشند. شمس برای هم‌نفَسی با عرفان بودایی، مانند شاعران اروپایی دست‌به‌دامان ریاضت نمی‌شود؛ زیرا عرفان ایرانی خویشیِ شگفت‌انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ‌لنگْرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;کتاب موسیقی؛ اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی برای نوشتن شعرهای این مجموعه بیش از ۶ سال زمان صرف کرده و دربارۀ علت طولانی‌شدن آن چنین می گوید: «دست روی هر‌سازی که می‌گذاشتم، باید می‌رفتم و درباره آن ساز تحقیق می‌کردم و تاریخچه‌اش را می‌خواندم. در واقع این کارها را به این دلیل انجام می‌دادم تا سازها برای من درون‌سازی شوند تا بتوانم از زبان خودم خطاب به این سازها صحبت کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA|عنوان = کتاب موسیقی در مدح سازهای الهی است؟}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس دربارۀ این کتاب می گوید که این کتاب دربرگیرندۀ ۳۹ شعر در ستایش سازهاست؛ سازهایی که صدای‌شان سراسر عمر با من بودند. این شعرها با توجه به تاریخ پرفراز و نشیب و شکل‌های زندهٔ سازها نوشته شده است. این کتاب ادای دین من است به هر کدام از این سازها، که زندگی دشوارتر از این می‌بود که هست.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:موسیقی&lt;br /&gt;
:نظم کهنهٔ کهکشان است&lt;br /&gt;
:فرشته‌یی که تلاش می‌کند به لهجهٔ انسان سخنی بگوید&lt;br /&gt;
:شانی از نور است&lt;br /&gt;
:که به آهی آب می‌شود&lt;br /&gt;
کو تو در سیلی بی‌امان&lt;br /&gt;
:باقی‌ماندهٔ زندگی را صید می‌کنی&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان = کتاب موسیقی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگْرودی در &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;، نسبت به آثار پیشینش، زبانی پخته‌تر دارد و از آن ساده‌نویسیِ خنثا و ساده‌انگار فاصله گرفته است. او حالا می‌تواند با این زبان که نه زبان ساده‌ گذشته است، نه زبان آهنگین شعر سپید، نه زبان فخیم شاملویی و نه زبان روان گفتار، برای شعرهای آینده‌ خود شخصیتی خلق کند، خاص خودش. با وجود این، در این دفتر شاعر، همچنان در معنا گرفتار دادن‌ اطلاعات به مخاطب است. برای خواننده‌ شعر چه اهمیت دارد تعریف شمس از موسیقی چیست؟ او برای خواندن شعر کتاب را به دست گرفته است. موضوع وقتی ملا‌ل‌آورتر می‌شود که شاعر از مقدمات تعریفی خود، دست به نتیجه‌گیری نیز می‌زند، آن هم در قامتی تتابع‌آلود: «آه که چقدر سخت و احمقانه و خنده‌دار است زندگی اگر تو نبودی»(ص ۱۵) و پیداست چنین سطری تا چه اندازه از شاعرانگی به دور است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ شمس‌لنگْرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمسِ‌لنگْرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمسِ‌لنگْرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمسِ‌لنگْرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمسِ‌لنگْرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ پنجاه که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را دربردارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ شصت با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
دههٔ هفتاد که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
و از دههٔ هشتاد تا کنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگْرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. درمیان این شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعیت مرگ است و طنز تحقیر و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری انسان است و هدف تحقیر انسان را دنبال می‌کند، بیشتر در کانون توجه شاعرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در این رویکرد نگاهی تقلیلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدایی از هستی و مظاهر زندگی، تأکید بر جبر، برجسته‌سازی طبیعت و فرایندهای طبیعی در آغاز و فرجام انسان، تأکید بر فردیت و تنهایی انسان، تحقیر انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصویری حیوانی از او و هجوم به انگاره‌هایی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره= ۷۷|صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای دور از ذهن{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} تصویرهای شاعرانه{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} انتخاب نوع ژانر{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} ارتباط‌های شخصی افراد در رمان{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع{{سخ}}&lt;br /&gt;
{{بلی}} رئالیسم حاکم بر اثر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگاهی به آثار پژوهشی شمسِ‌لنگْرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]====&lt;br /&gt;
تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران موضوعی است که شمس در کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به آن می‌پردازد. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمسِ‌لنگْرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ شمس این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، باید برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی او را پس خواهد زد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر توانمندی‌های او مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمسِ‌لنگْرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی برجستۀ &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;کارآمدی‌ها&#039;&#039;&#039;:&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش خود ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;تاریخ تحلیلی&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده سال عمرش مایه بگذارد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= نجاتی|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]=====&lt;br /&gt;
* [[ایرج پارسی‌نژاد]]&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی معتقد است که قضاوت نویسنده دربارۀ نخستین‌ شاعر نوپرداز نه‌تنها درست نیست؛ بلکه سردرگم است:&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها نشر کتاب‌هایی رواج یافته است که دربردارندۀ مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد. خریداران چنین کتاب‌هایی نیز بسیارند. کتاب &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039; یکی از این محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است. نویسنده‌اش آن را «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو در ایران» خوانده است.&lt;br /&gt;
«در طول ۳۰ سال، مقاله‌های بسیاری دربارهٔ کاستی‌های شعر نو در [[مجله سخن]] به‌چاپ رسید. همچنین بزرگانی چون [[پرویز ناتلِ‌خانلری|خانلری]] و نیز [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] دربارۀ آن فراوان نوشتند؛ اما لنگرودی به آن‌ها ارجاعی نداده است؛ زیرا نظر و سلیقه‌شان با شعر نو و شاعران نوپرداز سازگار نبوده است؛ از سوی دیگر، نویسنده بارها نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* [[حافظ موسوی]]&lt;br /&gt;
«حق این کتاب آن‌گونه که باید ادا نشده است. &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب دربارۀ تحلیل شعر [[نو]] است. در هرجای دنیا، نویسندۀ چنین کتابی می‌تواند کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین سطح بگیرد. شمس می‌باید در سایهٔ‌ حق‌‌تألیف و امتیازهای جانبی این کتاب بقیهٔ عمر را بیاساید؛ اما چنین نبوده و نشده است. چه باک؟! چون حتی اگر شمس هیچ کتاب دیگری ننوشته باشد و دیگر هم ننویسد، فقط همین کتاب برای ماندگاری نام او در تاریخ ادبیات ایران بس است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ‌لنگْرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بود. در کتاب حاضر، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و نیز اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;گزیده‌ای از کتاب&#039;&#039;&#039;: «از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک‌های پیشین داخل‌کردن بسیاری از کلمات کوچه‌وبازار و به‌قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است. کاری که به‌هرحال، پس از قرن‌ها [[نیما]]ی بزرگ شعر فارسی آن را به‌نتیجه رساند. پیش‌ازاین، شاید شاعرانی کلماتی ازاین‌دست را وارد شعر می‌کردند؛ ولی عموماً نظام شعرشان این کلمات را برنمی‌تافت. کلمات از شعر بیرون می‌زدند و درنتیجه شعرشان ضعیف می‌نمود. به همین سبب، آن‌ها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به‌کار می‌بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول و یکی از جنبه‌های چشمگیر کار است و علت این امر، چنان‌که پیشتر نیز اشاره کردیم، ازدست‌دادن تخت شاهانه و پیداکردن تخت قهوه‌خانه بود. این شاعران در واقع نخستین گروه از شاعران ایرانی بودند که به‌ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و درنتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان= گردباد شور جنون}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل نخست&#039;&#039;&#039;، نویسنده زمینۀ تاریخی، یعنی زوال صفویه و نیز زمینه‌های شعری، یعنی بقایای مکتب وقوع را بررسیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل دوم&#039;&#039;&#039;، در دو بخش، وی بازپیدایی شاعران وقوعی در زمینه‌های تاریخی و روحی را ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل سوم&#039;&#039;&#039; می‌خوانیم: «دولت کریم‌خانی دل شاعران را روشن کرد. هنرمندانی که تا امروز در گوشه‌وکنار مملکت پراکنده بودند، به جنب‌وجوش افتادند و تعداد کثیری از شعرا و نقاشان بی‌پول و تهی‌دست به‌امید دریافت مستمری راهی دربار وکیل شدند.»&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل چهارم&#039;&#039;&#039;، نویسنده به شعر دورۀ بازگشت می‌پردازد. این فصل دربرگیرندۀ دو بخش «کلیات» و «اصول شعر بازگشت»‌ است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل پنجم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، دربارۀ شاعران نامدار انجمن اول و تعطیلی این انجمن را پژوهیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل ششم&#039;&#039;&#039; کتاب، خوانندۀ ارزیابی شعر نشاطِ‌اصفهانی و دلایل تعطیلی انجمن دومیم.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل هفتم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، شعر فتحعلی‌شاه قاجار متخلص به «خاقان» و نیز اشعار انجمن ادبی خاقان، موسوم‌ به انجمن سوم بازگشت را مضمون‌شکافی کرده است. &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فصل هشتم&#039;&#039;&#039; این کتاب شامل دو بخش است: ۱. ارزیابی اوضاع ایران پس از خاقان، در دوره‌های محمدشاه و ناصرالدین‌شاه و امیرکبیر؛ ۲. بررسی اوضاع‌واحوال آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار، یعنی قائم‌مقام فراهانی و شعر او، وصالِ‌شیرازی، یغمایِ‌جندقی، فروغیِ‌بسطامی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قا‌آنی، سروشِ‌اصفهانی، محمودخان ملک‌الشعرای صبا و شاطرعباس صبوحی.&lt;br /&gt;
در بخشی از &#039;&#039;&#039;فصل نهم&#039;&#039;&#039; این کتاب نیز می‌خوانیم که شعر دورۀ بازگشت، شعر خواص وابسته‌به‌دربار بود. چنین شعری به‌هیچ‌وجه نماینده و بازتابانندۀ وضع زندگی عمومی و حتی زندگی خصوصی درباری نبود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= «شعر دوره بازگشت» بهقلم شمسِ‌لنگْرودی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====روزی که برف سرخ ببارد====&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگْرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ‌تبریزی، کلیمِ‌کاشانی، طالبِ‌آملی، غنیِ‌کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ‌شیرازی، ظهوریِ‌تُرشیزی و بیدلِ‌دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، همه اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. لنگرودی در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای مغفول‌مانده رفته است؛ درواقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها وقتی دیدم این‌ها جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان= گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|شمسِ‌لنگْرودی در سال۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما]] در معرفی این کتاب گفت: &lt;br /&gt;
:امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;نیما یوشیج&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.&lt;br /&gt;
:دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما که زندگی‌اش را به‌صورت جسته‌گریخته تا سال۱۳۲۳ش روایت کرده بود، بهره برده است؛ درحالی‌که اثر من، دربارۀ تمام زندگی اوست که با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما آن را جمع‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زندگی کرده، کار کرده و نوشته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رباعیِ محبوب من====&lt;br /&gt;
نویسنده در مقدمۀ این کتابِ ۲۰۰ تا ۲۵۰‌صفحه‌ای سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگْرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های به‌گزین‌شده برای چاپ در این مجموعه چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&lt;br /&gt;
او یادآوری کرد که بیش از ۱۰هزار رباعی خوانده است. همچنین افزود: «معیار دیگر برای من، رباعیاتی عمیق و شورمندانه‌اند که آن ساختار را ندارند. نیازی هم به داشتن آن ندارند. عموماً رباعیات مولوی این‌گونه‌اند که مثلاً این شورمندی در موسیقی شعر نمود پیدا می‌کند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان= شمسِ‌لنگْرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمسِ‌لنگْرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;. این مجموعه در بر گیرندۀ گزیده‌ای از گفت وگو‌های نشریات و ماهنامه‌های مختلف با شمسِ‌لنگْرودی، شاعر معاصر ایران است (از سال۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳) طی برخی از این موضوعات: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی شدن مسائل، شعر نوقدمایی پلی میان شعر کهن و نو، تاًثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، تاثیرات شاعران از یک‌دیگر، شعر دهه‌ٔ شصت، ماندگاری شاعران معاصر (شاملو و سپهری)، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخی تحول شعر نو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، رابطه‌ٔ [[نیما]] با مارکسیسم، انگیزه‌ٔ نگارش [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، و خسرو گل سرخی و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰ تا اسفند۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمسِ‌لنگْرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمسِ‌لنگْرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمسِ‌لنگْرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; دربارۀ بررسی و نقد شعرهای عباس صفاری است. در این کتاب که به‌همت نشر آرادمان، با طرح جلدی برگرفته از یکی از نقاشی‌های عباس صفاری انتشاریافته است، شعرها و متن‌هایی را از شاعران، منتقدان، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و دیگر هنرمندان می‌بینیم. مانند: [[منوچهر آتشی]]، [[محمدعلی سپانلو]]، [[محمدرحیم اخوت]]، &#039;&#039;&#039;شمسِ‌لنگْرودی&#039;&#039;&#039;، حسین نوش‌آذر، [[حافظ موسوی]]، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، [[گروس عبدالملکیان]]، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علیرضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی&#039;&#039;، دربرگیرندۀ گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است که نشر نیماژ به‌صورت چیدمان عکس و شعر در ۱۶۳ صفحه چاپ کرده است. در این کتاب اشعاری از [[احمدرضا احمدی]]، شمسِ‌لنگْرودی، عباس صفاری و رسول یونان با همراهی عکس‌هایی از مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده را می‌بینیم. گفتنی است گزینش شعر‌ها را مهدی اشرفی و گزینش عکس‌ها را نازنین طباطبایی یزدی برعهده داشته‌اند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= چوبندیان|نام= محمدزمان|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال = ۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= خالقی|نام= ضیاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره=۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= رستمی |نام= اردشیر|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمسِ‌لنگْرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۱۸تا۳۱|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(۱۵)؛ شمسِ‌لنگْرودی(چ:۱)|ناشر= نگاه|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۲|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمسِ‌لنگْرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=رشیری|نام= سعید|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱= صفایی|نام۱= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن ۱۳۸۷}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= علی‌پور|نام= هرمز|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= لنگْرودی|نام= شمس|عنوان= تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴|ناشر= مرکز|شهر= تهران|سال= ۱۳۹۰|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگْرودی|نام= شمس|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= جعبۀ مارگیری(از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۳۴تا۳۶|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگْرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگْرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال = ۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگْرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم‌انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= تابستان۱۳۷۸، سال یازدهم}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|عنوان= [[حافظ موسوی]] و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= مرشدی|نام۱= بهاءالدین|تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴|عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|شماره= ۷۷|سال= ۴|صفحات= ۴۶تا۴۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی|نام= علی‌محمد|تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ‌لنگْرودی|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۵۲تا۵۵}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت زادروز شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار= ۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3145093|عنوان= آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر= اعتماد|تاریخ انتشار= ۳اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید= ۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمسِ‌لنگْرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه [[جشنواره شعر فجر|شعر فجر]]|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمسِ‌لنگْرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= شمسِ‌لنگْرودی در صفحهٔ وبلاگ شخصی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان= زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ‌لنگْرودی(۱۳۲۹-)|ناشر= همشهری‌آن‌لاین|تاریخ انتشار= ۸آذر۱۳۸۸|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88|عنوان= بررسی گفت‌وگوی اخیر شمسِ‌لنگْرودی و واکنش مخالفان او|ناشر= مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار= ۶بهمن ۱۳۹۵|تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= مسئله فقط شعر نیست، بیشتر این دوستان دشمن شمسِ‌لنگْرودی‌اند نه دوستان [[علی باباچاهی|باباچاهی]] و [[رضا براهنی|براهنی]]، فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893|عنوان= ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه [[نیما یوشیج]]|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367|عنوان= از نیما تا بعد|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585‏|عنوان= بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد۱۳۷۰تااسفند۱۳۸۳)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347‏|عنوان= پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196‏|عنوان= تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361‏|عنوان= توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826‏|عنوان= چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx|عنوان= سیاههٔ کتاب‌های یافت‌شده|ناشر= خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت‌وگو دربارهٔ کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۵مرداد۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان= رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر= بانک اطلاعات کتاب ایران|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون(سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= نگاه|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان= کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد|تاریخ انتشار= ۲۲اسفند۱۳۹۶، شماره:۴۰۴۹|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان= گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)|ناشر= مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html|عنوان= نقد کتاب: [[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، مؤلف: محمد شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان= «شعر دوره بازگشت» به‌قلم شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۲۳اردیبهشت۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان= نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد|ناشر= شرق(شماره۱۴۳۳)|تاریخ انتشار= ۱۳دی۱۳۹۰|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان=&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگْرودی «رباعی محبوب من» را به چاپ سپرد|ناشر= شمسِ‌لنگْرودی|تاریخ انتشار= ۲۸آذر۱۳۸۷|تاریخ بازدید= ۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان= آیین تجلیل و بزرگداشت شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/‏|عنوان= آنچه در بزرگداشت شمس‌ِلنگْرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷آبان۱۳۹۷|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان= مراسم بزرگداشت شمسِ‌لنگْرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= ۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان= باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= وبلاگ شمس|تاریخ انتشار= ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67‏|عنوان= تولد در میان خون و آتش|ناشر= وبلاگ شمس‌ِلنگْرودی|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶|تاریخ بازدید= ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/Q3sBW‏|عنوان= سخنرانی شمس‌ِلنگْرودی در شب شعر کوچه|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/jqdcv‏|عنوان= بزرگداشت شمسِ‌لنگْرودی در گیلان برگزار شد|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= ۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.30book.com/Book/82614/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87|عنوان= کتاب موسیقی|ناشر= ۳۰بوک|تاریخ انتشار= ۱۳۰۷|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/vdciquarwt1avu2.cbct.html|عنوان= نقدی بر مجموعه‌ شعر &#039;&#039;کتاب موسیقی، اشعاری در ستایش سازها&#039;&#039;» سروده‌ٔ شمسِ‌لنگْرودی|ناشر= خبرگزاری کتاب ایران|تاریخ انتشار= ۵شهريور۱۳۹۸|تاریخ بازدید= ۹خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://talaangor.ir/fa/news/8967/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AF%D8%AD-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = کتاب موسیقی&amp;quot; در مدح سازهای الهی است؟|ناشر = تلنگر|تاریخ انتشار=  ۳دی۱۳۹۷ |تاریخ بازدید = ۱۱خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
#‌ {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/93092515123/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D9%88-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%BA%D8%B2%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2 ‏|عنوان = نظر مجابی، موسوی و شمس لنگرودی درباره غزل امروز|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۲۵آذر۱۳۹۳ |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.gilneda.ir/cultural/item/2131-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%B4-%D8%A7%D8%A8%D8%AF%D9%8A-%D9%8A%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-%D9%88%D8%AD%D9%85%D8%A7%D8%B3%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%A7-,-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88 ‏|عنوان = درخشش ابدي يک شاعر انسان‌گرا وحماسه‌گرا , گفت‌وگو با محمد شمس لنگرودي درباره شعر احمد شاملو|ناشر = گیل‌ندا |تاریخ انتشار= بی‌تا |تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.bartarinha.ir/fa/news/610720/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%85%D9%84%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%88%DA%A9%D8%B4-%D9%86%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA ‏|عنوان = تب شعر شاملو فروکش نکرده است|ناشر = برترین‌ها|تاریخ انتشار=   ۱۷مهر۱۳۹۶|تاریخ بازدید = ۱۰خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:زادگان ۱۳۲۹]]&lt;br /&gt;
[[رده:اهالی گیلان]]&lt;br /&gt;
[[رده:غزل‌سُرایان نوین مرد]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران طنزپرداز]]&lt;br /&gt;
[[رده:شاعران زندانی‌شده در اوین]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42522</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42522"/>
		<updated>2020-05-28T13:14:06Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمد شمسِ‌لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = محمدتقی جواهریِ‌گیلانی&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = شعر، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری و تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود (محلۀ آسیدعبدالله)&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمسِ‌لنگرودی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمس‌ِگیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس‌ِلنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدریس&lt;br /&gt;
| سال‌های نویسندگی       = ۱۳۵۰تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = ایماژیسم و پست‌مدرنیسم&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;{{سخ}}&#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخزاد]]{{سخ}} &#039;&#039;امه‌سزر&#039;&#039;، &#039;&#039;فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =  Emza shams.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی همراه باگوهر خیراندیش:صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهریِ‌گیلانی&#039;&#039;&#039; یا محمدتقی شمسِ‌لنگرودی مشهور به &#039;&#039;&#039;شمس‌ِلنگرودی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان =زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ‌لنگرودی (۱۳۲۹-)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;شاعر، پژوهشگر، بازیگر، نویسنده و مورّخ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز به‌علت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، اندک‌اندک دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون‌ومحتوا، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ در واقع اندیشۀ شعری شمس پیشتر حول مسائل سیاسی‌اجتماعی می‌چرخید. عاطفۀ جمعی او را نیز در بر داشت؛ اما خُردک‌خُردک با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و ورود اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از وجه و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش بازتابید. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری و لحنِ طنزگونه کشاند؛ در واقع تحول شعر او نمایانندۀ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیباشناختی شمسِ‌لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر نمایاند. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو لحن و فضای متفاوت ساخته است:&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ِلنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار با لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود که بیشتر دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را می‌نمایاند و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی روشن با آرامشی نسبی و لحنی صمیمی‌تر و شفاف‌تر که بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکی پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. منم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر براشون اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستان‌ به تهران اومد. اون زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. من نخستین شعرم رو به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی رو یک‌خط درمیون نوشتم. اون زمان نمی‌دونستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، نخستین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من رو می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس‌ِلنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. اون زمانم تمام درس‌ها رو یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش اونجا بوده و صحنه رو دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودن. یکیشون شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید این بچه شعر می‌خونه، با همون آهنگی که تاریخ رو روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! اینکه پدرش پاسبانه شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرمم شاعره.» یه روز نشستم و با کلی فکرکردن یه شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! منم شعر گفتم. می‌خوام بخونم.» هنوز سطر اول شعرم رو نخونده بودم، باز با همون لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکی از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم رو نخوندم.» بعد، اون بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنیش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این نخستین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم اون‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم رو تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خونهٔ اون دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از اون عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ رو باز کردم و اسم معشوقه‌م رو تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گن این بود؟ این چه شعریه آخه! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی رو هم گشتم. چیزی پیدا نکردم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیض کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم رو پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
نخستین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مان توجهم را جلب کرد. اون نوشته موزون و مقفی بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون مگه می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی، خرقه، پیر، ابرویِ یار و بقیه کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا اون موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌ گوشم نخورده بود. مضمون شعرم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که من می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم اومد. دوسه بار خوندم تا متوجه شدم شعره. این نخستین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[صادق هدایت|هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یه روز دایی‌ اومد خونهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یه کتاب جدید شعر به اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم اون رو بخونه.» من به پدرم گفتم. ایشون هم خریدن کتاب رو به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خوندم. بی‌وقفه می‌خوندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از اون به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یه روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشستی که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» منم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش اون رو زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر رو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶، مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یه چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. اون زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌اومد. من همه‌ش رو خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو رو با خودش ببره، نه تو اون رو.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی با شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان رو پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقام ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا اون هم‌کلاسیِ دوران دبستان رو پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشیش. اون زمان دیگه شعرهام مطرح شده بود. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه رو یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمونم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ شعر فجر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعر من &#039;&#039; آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; در سال ۱۳۹۳ش از سوی &#039;&#039;جشنوارۀ شعر فجر&#039;&#039; نامزد شد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌، تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ‌لنگرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سخنرانی و شعرخوانی===&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در جشن سیزدهمین سالگرد تاسیس کانون ادبی زمستان که همراه با مراسم بزرگداشت خودش است، شعر «چه می‌گذرد در دلم» را خواند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان = آیین تجلیل و بزرگداشت استاد شمس_لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt; در این جشن، شاعران و ترانه‌سرایان بنامی حضور داشتند. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ‌لنگرودی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= لیست کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: در ۲۶ آبان، تولد در محلۀ آسیدعبدالله لنگرود&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: مهر، ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آگاهی از وجود گونه‌‌ای شعر به‌‌نام شعر نو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از گونۀ «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;: چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: خرداد، گرفتن دیپلم ریاضی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: مهر، ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر لورکا؛ در بهمن‌ماه: گرفتن مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039;: چند ماه تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در ادارۀ کل کشاورزی رشت با سمت کارشناس اقتصاد کشاورزی و انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با خانم فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه رضا علامه‌‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌‌تن و انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: در شهریور، دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; و آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی و آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039;که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: در ۲۶تیر، تولد الیانا و انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;؛ انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;از نیما تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367 ‏|عنوان =از نیما تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه کتاب آلمان؛ در یکشنبه ۱۶فروردین برابر با ۵آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی برگر شولۀ هانوفر؛ دوشنبه ۷اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان؛ دی‌وبهمن برابر با ژانویۀ۱۹۹۳، سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است در تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: پنجشنبه ۲فروردین برابر با ۲۱مارس۱۹۹۶، سفر به آمریکا به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو، به‌‌همت دکتر مسعود نقره‌‌کار و خانم مهستی پاشاپورعلمداری برای سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱اردیبهشت برابر با ۲۰آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جمعه ۷اردیبهشت برابر با ۲۶آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۸اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن متخصصان ایرانی آمریکا، در تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکشنبه ۹اردیبهشت برابر با ۲۸آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱۵اردیبهشت برابر با ۴مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز سخنرانی در ماهنامۀ مانتلی ریویو دربارۀ شعر سیاسی ایران با حضور پل سوییزی و مگداف، در نیویورک؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۲۲اردیبهشت برابر با ۱۱مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۳۱اردیبهشت برابر با ۲۰مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۱۱تیر برابر با ۱جولای۱۹۹۶، سخنرانی در کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس؛ در همان سال ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ برابر با ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶ش زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ، سوئیس؛ در ۱۹۹۷ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت [[نیما یوشیج|نیما]] در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان &lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی شعر نو ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷]]&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان برابر با ۲۱نوامبر۱۹۹۹، سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;گزیدۀ ادبیات معاصر&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد بیژن جلالی در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; در تیر، شمارۀ ۶۱ و ۶۲ ؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039; در اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347 ‏|عنوان = پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگسازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل شمسِ‌‌لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039; که بخشی است از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ در ۲۶بهمن، نکوداشت در انجمن شاعران ایران؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه آزاد کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: در ۲۰۰۷ سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی به‌ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; و سپردن به ناشر؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر و آهنگ‌‌سازی محمد فرمانیان؛ چاپ مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛  ۹اردیبهشت شرکت در مراسم بزرگداشت خودش در در دانشگاه آزاد اسلامی كرج &lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ انتشار &#039;&#039;زندگی‌‌نامۀ شمسِ‌لنگرودی&#039;&#039; از مجموعۀ &#039;&#039;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ انتشار گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;، نشر تکا (توسعۀ کتاب ایران)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;؛ انتشار مجموعه‌اشعار &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;؛ انتشار گزیده‌اشعار &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من نگفت&#039;&#039; به‌انتخاب آزاده کاظمی در مؤسسۀ انتشارات نگاه؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;از سوراخ در&#039;&#039; &#039;&#039;(من ثقب‌الباب)&#039;&#039; به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:انتشار کتاب &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانی جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: انتشار برگردان ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; در نشر نگاه و نیز کتاب‌قصۀ &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039; در شهر قلم&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; با ویراستاری آمنه رستمی در نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;: &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039; در نشر نگاه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج&#039;&#039; در انتشارات نگاه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۷&#039;&#039;&#039;: ۲۶آبان حضور در مراسم بزرگداشتش در پژوهشکده گیلان‌شناسی دانشگاه گیلان؛ سه‌شنبه ۴دی، شعرخوانی در مراسم تجلیل و تقدیر از شمس لنگرودی در تالار شمس&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
پاییر از نیمه گذشته بود که محمدتقی جواهری، شمسِ‌لنگرودی، در خانواده‌ای آرام، چشم به جهان گشود. ۲۶آبان۱۳۲۹ش زمان و شهرستان لنگرود مکان تولدش بود. پدرش، آیت‌الله لنگرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ‌لنگرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد و دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پی آن‌ها را نگرفت.» شمس‌ِلنگرودی افزوده است مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده و داستان‌های آن را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. وی همچنین از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در ابتدا، یعنی در سال‌های نوجوانی‌اش، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضیات گرفت. برای ادامه‌تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را برگزید و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت درس خواند. در سال ۱۳۴۶ش نخستین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش در شهر رشت ساکن بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای را شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039; نخستین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ‌لنگرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌تن&#039;&#039; جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه منجر به دستگیری و حبسش به‌اتهام سیاسی شد. شمس در سال ۱۳۶۱ش در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. او دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد؛ تااینکه در سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039; را منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ ۷۰ را با پرکاری دههٔ۸۰ جبران کرد. &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در دههٔ ۸۰ است. وی دربارۀ تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعر حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در شعرش رخ می‌دهد که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون بر مجموعه‌شعرهایی که از آن‌ها یاد کردیم، می‌توانیم به مجموعه‌های &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل‌آلای من&#039;&#039;، &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; اشاره کنیم. شمس‌ِلنگرودی رمانی به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; هم نوشته است. از آثار پژوهشی ایشان نیز می‌توانیم به کتاب‌های زیر اشاره کنیم: &#039;&#039;[[تاریخی تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;رباعیِ محبوب من&#039;&#039;، &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
لنگرودی درزمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است؛ نظیر &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; و &#039;&#039;رومی و بومی&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس چند فیلم هم بازی کرده است: فیلم‌هایی مانند &#039;&#039;فلامینگو شماره‌۱۳&#039;&#039; که حمیدرضا علی‌قلیان در سال ۱۳۸۹ش ساخت و فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها که آبان۹۴ در گروه هنروتجربه روی پردۀ سینماها رفت. شمس‌ِلنگرودی در سال ۹۳ نامزد دریافت جایزۀ &#039;&#039;جشنوارۀ شعر فجر&#039;&#039; بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. آرش سنجابی نیز مستندی به‌نام &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; دربارۀ شمس ساخته است. همچنین این شاعر از سال ۱۳۹۵ش در دانشگاه پارس آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان را تدریس می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس‌ِلنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی مانند هم‌مسلکان خود، یعنی تمام مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رخ‌دادن آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شده است؛ اما هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
:گفتیم: «این نبود &lt;br /&gt;
::در رؤیاهایمان این نبود&lt;br /&gt;
::ما انتظار شبی&lt;br /&gt;
:سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی دست‌نیافتنی بدل می‌شد؛ البته این نخستین بار نبود. تجربه‌های دیگر این اوراق، مانند شکست مصدق و شکست مشروطه بود که مزیدِعلت شده بود و دیگر جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت.&lt;br /&gt;
مدت‌ها بعد اجتماع جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا زیست؛ در جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری مؤثر و متأثر است.&lt;br /&gt;
:جهان به تصادفی زاده شد&lt;br /&gt;
::به تصادفی خواهد مرد&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین آرمان انسانی که همان آزادی است، برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که بر اساس آزادی و بر مبنای آن بنا شده بود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجمسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
:گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس دریافت که نمی‌توان به این سادگی‌ها جهان را درک کرد. فهمید که الگوی واحدی نمی‌تواند نسل بشر را به سرانجامی مطلوب برساند. جهان در این شعر شمسِ‌لنگرودی از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را تجربه می‌کند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر این دو زمانه، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود سوق داده است؛ در واقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی به این دریافت پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند. &lt;br /&gt;
این فقط نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم شمس در آثار اوست. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود که با هم طیِ‌طریق کرده‌اند، کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصب‌های خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون می‌بینیم، در جلسات شعر و نقد و حتی در قاب سینما و صحنهٔ تئاتر. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است، . آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. این شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====زمینه‌های شکل‌گیری شعر سیاسی از چشم‌انداز شمس=====&lt;br /&gt;
======سردرگمی مشروطه خواهان====== &lt;br /&gt;
تاریخ ایران با شکل‌گیری مشروطیت از مسیر طبیعی خود خارج شده است. تا پیش از مشروطیت طی هزاران سال صاحب هویتی شده بودیم که اگرچه مفلوج یا به زبانی ساده «تو سری خور» بود اما نام هویت ایرانی را با خود یدک می کشید. به نظر من این هویت ایرانی در کتاب «رستم التواریخ» و «تجارب السلف» و کتاب های تاریخی دیگر به چشم می آید و همچنین در کتاب «شاهد بازی در ایران».{{سخ}}&lt;br /&gt;
انقلاب مشروطه، این ساختار فرهنگی و ادامه طبیعی زندگی ایران را دگرگون می کند. در جایی مثل غرب که به جامعه موزون معروف است، مراحل تاریخی، سیر طبیعی گذار را تجربه کردند یعنی ابتدا آب به 100درجه رسید، جوش آمد و سپس بخار شد. به همین خاطر غربی ها از وضعیت ارباب‌رعیتی و در مسیری طبیعی به مدرنیسم رسیدند اما در ایران، پیش از آنکه آب به 100درجه برسد، آن را به نقطه جوش رساندند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در سال های حدود 1150 عده ای از تجار و سیاستمداران ایرانی راهی غرب شدند. در آنجا نوعی دیگر از زندگی اجتماعی را تجربه کردند و تحت تاثیر آن قرار گرفتند. آنها می گفتند ساختار اجتماعی ایران نیز باید به این شکل تغییر یابد. به عبارتی می خواستند وضعیت تازه ای را در ایران سزارین کنند. حتی روزنامه ای نیز در راستای اندیشه و خواست فکری این جماعت با عنوان اختر در سال 1228 تاسیس کردند اما آنقدر مردم با ایده های اختر بیگانه بودند که طرفداران و نویسندگان اختر را «اختری مذهب» معرفی می کردند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در این میان عواملی زیاد دست به دست هم داد و در نهایت انقلاب مشروطه از سوی روشنفکران با هدف تبدیل نظام قبلی به نظامی مدرن به ثمر رسید، اما به همان دلایل تاریخی و فقدان ریشه ای مناسب برای این تحول، حاملان مشروطیت نمی دانستند که حالا باید به جای قاجار چه ساختاری را جایگزین کنند و چه هدفی را نیز دنبال کنند.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67|عنوان = تولد در میان خوش و آتش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======مانعی به نام رضاخان======&lt;br /&gt;
در این میان، فردی به نام رضاخان پیدا شد که در نهایت همه این روشنفکران را سر جای خودشان نشاند، چون توافقی در میان نبود و سیستم دیگری آغاز شد که می خواست به شیوه رضاخانی، یعنی هرمی و تک نفره و بدون اتکا به مجلس، ایران را از وضعیت ارباب و رعیتی به سمت مدرنیته هدایت کند. در این میان روشنفکران که آغاز کننده مشروطیت بودند، از همه طیف ها و گروه های مختلف، وارد درگیری تازه ای با کل سیستم رضاشاهی شدند. منتها این بار این رویارویی با زبانی جدید شکل گرفت و نیما که پرچمدار پا برجای این درگیری و زبان تازه بود و مدتی نیز با گروهی چریکی قصد حمله به تهران را داشت، شعرش را در بستری پرتنش از توطئه های سیاسی شکل داد و شعر نو فارسی، سیاسی متولد شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
نیما بعد از کشته شدن صور اسرافیل و کشته شدن تقی رفعت و از بین رفتن حلقه مکتب تبریز که دور شیخ محمد خیابانی جمع شده بودند، فهمید که اگر قرار است به کارش ادامه دهد می باید به رمز و کنایه شعر بنویسد. لذا شعر نو ایران، از همان ابتدا شعری سمبلیستی و کنایی شد. تاریخ مشروطیت نشان می دهد که شعر نو در این دیار کاملاً با ماهیت سیاسی کار خود را آغاز کرد حکومت رضاشاه هم به گونه ای رفتار می کرد که نیما تا چندین سال از سرودن شعرنو پرهیز کرد و دچار واهمه بود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;زمینه‌بینی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====سخن جنجال‌برانگیز شمس=====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی دربارۀ [[یداله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] گفته است: «شعرهای آقای رؤیایی و براهنی شعر نیست؛ هذیان است.» و «آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و بیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان شاعران واکنش های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت: «او تند رفت؛ البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها پی‌درپی علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع و تندوتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
اکبر قناعت‌زاده، شاعر معاصر نوشت: «ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رؤیایی و باباچاهی به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه درست یا غلط صاحب کرسی ا‌ست فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهزاد خواجات، شاعر معاصر گفت: «کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند، باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
منصور خورشیدی، شاعر معاصر دراین باره گفت: «همین گرایش به شعر ساده شمس لنگرودی را به ساده‌اندیشی و خروج از شعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. شعر حجم را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند! زمان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی‌می تواند آن را به ذهن و زبان گیرندۀ متن انتقال دهد! و این اقتدار زبان است که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان =بررسی گفت و گوی اخیر شمس لنگرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = مسئله فقط شعر نیست / بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگرودی‌اند نه دوستان باباچاهی و براهنی / فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در ادامه می‌پرسد: «جناب شمس، نظرتان به آمریکا نسبت به ۳۰ سال پیش عوض شده؟»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بله. در دورۀ جوانی بدون اینکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به نظر من امریکا بهشتی است که بر بی‌عدالتی بنا شده است. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید مثل اینکه با آرامشی بهشتی مواجه‌اید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی‌اش را می‌بینید، می‌بینید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید نگرانید که فردا شغلتان را از دست بدهید. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
شعر، داستان‌، تحقیق و پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
==== فیض شریفی ====&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگرودی، بهترین تصویر را از شمس پیش روی ما می‌نهد. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از تاریخ تحلیلی و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح‌وشب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند. حتی گاهی به یک گربۀ لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مین واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان یک لیچار و هجو به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل احمدرضا احمدی (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و نیماست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید:«ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌های من این است که از ما بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانی سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== هرمز علی‌پور ====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلألؤست. تابنده‌تر و اما به چشم من سلوکی است که به‌واسطۀ موجودیت او موجود شده یا اتفاق افتاده است. آن طی راه‌وروشی که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای صدق و جسارت پختۀ انسان را از احاطگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده مصون می‌سازد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====علیرضا رئیس‌دانایی====&lt;br /&gt;
معنا و سادگی شعرهای شمس لنگرودی مرا جذب خود کرد و به انتشار آثارش علاقه‌مند شدم. شمس لنگرودی ذاتا شاعر است. در افکار، گفتار، منش و روش زندگی شمس نیز شاعرانگی موج می‌زند و فخرفروشی انسان‌های به شهرت‌رسیده را ندارد و پس از رسیدن به قله‌های ادبی خود را گم نکرده است. طنزگویی و طنزپردازی یکی دیگر از هنرهای شمس لنگرودی است و افتخار می‌کنم ناشر آثارش باشم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/97082713254/|عنوان = آن‌چه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رشید کاکاوند====&lt;br /&gt;
یكی از مبانی زیبایی‌شناسی شمس مبتنی بر اصل غافل‌گیری است، كه با تخیل و زبان تولید می‌شود. تخیل شمس جدای از الفتی كه با شعر فارسی دارد، بخصوص در شعرهای كوتاه و عبارت‌های پایانی، لذتی پیش‌بینی‌نشده را به مخاطب می‌دهد و او را میخ‌كوب می‌كند.نه تنها جدید بودن زبان، كه نگاه منحصر به‌فرد شمس به مسائل، این غافل‌گیری را به‌وجود می‌آورد. شمس با همه‌ی آشنایی‌هایی كه به مخاطب می‌دهد، ناگاه از او آشنایی‌زدایی می‌كند: «باران كه در لطافت طبعش خلاف نیست / ویران كرده لانه مورچگان را». شمس به گونه‌ای با سخن سعدی برخورد می‌كند كه آشنایی ایجاد شود و بعد آشنایی‌زدایی شود.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/8602-05653/|عنوان = مراسم بزرگداشت شمس لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====احمد پوری====&lt;br /&gt;
آهنگ رو به رشد و بی‌توقف در شعر شمس، مرعوب نشدن شمس به جریان‌های شعر معاصر، تناسب قابل قبول در شكل و زبان شعر، حضور در تحول شعر جهان و مطالعه ژرف شمس در گنجینه ادبیات كهن كشور، سبب شده است كه شعر شمس همواره تازه باشد. «رفتار تشنگی» نخستین كتاب شمس بود كه در آن احساس می‌شود نفس بزرگان شعر كاملا مشهود است. در «مهتابی دنیا» شعر شمس پوست می‌تركاند و تأثیر شاعران مطرح دهه آخر قبل از انقلاب كم‌تر می‌شود و به‌دنبال زبان و تصاویر ویژه خود می‌رود. در «خاكستر و بانو» جسارت شمس بیش‌تر می‌شود و زبان خود را پیدا می‌كند. «قصیده لبخند چاك چاك» قصیده بلوغ شمس است و صدرنشین شعر اوست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در ایران و جهان موج شعری می‌آید و سوار بر موج‌های دیگر می‌شود و در این میان چهره‌هایی مطرح می‌شوند. شعر موج، شعر مد است، و هركه دنباله‌رو آن نباشد، كنار گذاشته می‌شود؛ اما شمس با این جریان‌ها كاری نداشت؛ یعنی نمی‌خواست و درست برعكس بسیار هوشمندانه در جریان همه بود؛ اما كار خود را می‌كرد و استقلال خود را داشت. دور ماندن از موج، كار بزرگی بود كه شمس آن را انجام داد. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آیینه‌رو&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== سعید شیری ====&lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظیر آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به‌معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدۀ احمدرضا احمدی است و نه زبان و بیان به‌ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست‌مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیدۀ سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین‌نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس در طول این نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به‌نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش‌وواکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==== ضیاءالدین خالقی ====&lt;br /&gt;
برخی از شاعران، از جمله چند تن از شاعران دهه‌های ۶۰ و ۷۰ و دهه‌های بعد، با نوآوری‌ها و شیوه‌هایشان جان تازه‌های به شعر بخشیدند. شمسِ‌لنگرودی یکی از شاخص‌های این حوزه بود. شمس با پشتکار و تدوام و نظم در کارش خود را به ثبات و شعرش را به‌ثبت رساند. شمس با گذر از شعر مبهم، آرام‌آرام به شعر روشن رسید. شعری که از روشنی به سادگی می‌رسد. به سادگی می‌رسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= ضیاءالدین خالقی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم برای دل خودم بود و به‌همین‌دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.}}&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید: «یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خودم کرده‌ام.»&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تقدیم به [[بیژن نجدی]]===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===به‌یاد خسرو شکیبایی===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها &lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است &lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید &lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود&lt;br /&gt;
:می‌خواهم &lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم &lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم &lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط &lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها! &lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید &lt;br /&gt;
::تنها اوست &lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است &lt;br /&gt;
::و دلش &lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود &lt;br /&gt;
:::تنها او &lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم &lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان! &lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی &lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند &lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی &lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار &lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند. &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ &#039;&#039;خبر&#039;&#039; از شمس می‌پرسد: «جناب شمس، شما هنوز هم سوسیالیستید؟»{{سخ}}شمس پاسخ می‌دهد: «من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد. اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند. آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه، امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. بااین‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم؛ نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمسِ‌لنگرودی پس از زندان سال۶۱، دفتر شعر &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۸۸ سرود. به‌گفتۀ خودش در این شعرها قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در مصاحبه‌اش با جمشید برزگر در بی‌بی‌سی فارسی، بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان اوین در سال۶۱ این‌گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی‌بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبۀ آمریکا از مردم جهان خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده کارزاری با نام «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها» را نیز راهبری می‌کنند. آن‌ها در جایی از نامۀ خود که به دو زبان فارسی و انگلیسی است، می‌گویند: «سیاست‌گذاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلمساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلمساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلمساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلمساز)، خسرو سینایی(فیلمساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمس لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقیدان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علیخان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; که موجب شد وی را برای توضیح و بحث دربارهٔ این اثر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا دعوت کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، نشر سالی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر)، نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;(مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمسِ‌لنگرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعۀ حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمسِ‌لنگرودی که در فاصله‌ی سال‌های 1355 تا 1383 تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &#039;&#039;رفتار تشنگی&#039;&#039;، &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039;، &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;نت‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;، &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361 ‏|عنوان =توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ‌لنگرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت&#039;&#039; (گزیده شعرها با گزینش و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; (اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;مرا ببخش خیابان بلندم&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;چوپانی سایه‌ها&#039;&#039; (گزیدۀ شعرها به‌انتخاب کریم رجب‌زاده)، نشر تکا (توسعۀ کتاب ایران): چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;، نشر نگاه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039; &lt;br /&gt;
* &#039;&#039;حکایت دریاست زندگی&#039;&#039; (گزینهٔ اشعار)، نشر نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;آن‌ها که به خانه من آمدند&#039;&#039;، نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟&#039;&#039; چاپ‌نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات=۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;، نشر مرکز: ۱۳۷۵&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین‌بار انتشارات فرهنگ ایلیای رشت در ۱۳۹۰ش منتشر می‌کند&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt; و سپس انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893 ‏|عنوان = ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد؛ زندگی، شعر و اندیشۀ نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039;، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;، نشر مرکز، ۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039;، تصویرگر: سارا ایروانی، نشر پیک دبیران ۱۳۷۸&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رومی و بومی؛ روایت تازه‌ از حکایت موش و گربه&#039;&#039; تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰. این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است که شمس برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی داستان «گربه و موش» از کتابِ &#039;&#039;کلیله و دمنه&#039;&#039; را به‌صورت داستانی تخیلی و آموزنده و با زبانی ساده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به نام رومی و بومی در باغی پر آب و درخت زندگی می‌کنند. یک روز گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش با این که گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند او را نجات دهد. موش بندهای تور را جویده و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود که گربه‌ها و موش‌ها به رهبری رومی و بومی با هم قرار بگذارند که با هم‌دیگر دوست باشند. زیرا هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی دشمنانش کمک کند زیرا ممکن است خودش نیز روزی به کمک آنها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/b/malhu|عنوان =رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، نشر شهر قلم. این کتاب تصویردار داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه نویسندگان برجستۀ ادبیات بزرگ‌سال به قصه‌گویی برای کودکان پرداخته‌اند. تجربه‌ای که برای نویسنده و مخاطب، تازه و لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت‌ودوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند ... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد رسول یونان در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش شاعر و استادی پیر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال ۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;دوباره زندگی&#039;&#039; (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;رفتن&#039;&#039; (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنج تا پنج&#039;&#039; (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتب‌های دردست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان &#039;&#039;آنچه من از زندگی دانستم&#039;&#039; را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش &#039;&#039;دامن بلقیس&#039;&#039; شود؛ از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و در مهتابی دنیا (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید{{سخ}}&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نیم‌نگاهی به دنیای شاعرانۀ شمس====&lt;br /&gt;
=====باغبان جهنم=====&lt;br /&gt;
در کتاب «باغبان جهنم» شاعر شفاف، ساده و صمیمی است. تو در تو، پیچیده و مرموز نیست. خودش را گل آلود نمی کند که عمیق نشان دهد. او شکارچی آنات و حالات است. در شعرهایش عناصر عقلی و شهودی هم آغوشند. شاعر برای ایجاد هم حسی با عرفان بودایی مثل شاعران اروپایی محتاج ریاضت نیست، زیرا که عرفان ایرانی قوم و خویشی شگفت انگیزی با عرفان بودایی دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65|عنوان = باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمس لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمس‌ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمس‌ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمس‌ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۵۰ که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را در بر دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۶۰ با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۷۰ که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و از دههٔ۸۰ تاکنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرینی استفاده می‌کند. درمیان این شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض میان زیبایی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعیت مرگ است و طنز تحقیر و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از میرایی و فناپذیری انسان است و هدف تحقیر انسان را دنبال می‌کند، بیشتر در کانون توجه شاعرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در این رویکرد نگاهی تقلیلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدایی از هستی و مظاهر زندگی، تأکید بر جبر، برجسته‌سازی طبیعت و فرایندهای طبیعی در آغاز و فرجام انسان، تأکید بر فردیت و تنهایی انسان، تحقیر انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصویری حیوانی از او و هجوم به انگاره‌هایی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان====&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
* تصویرهای دور از ذهن؛&lt;br /&gt;
* تصویرهای شاعرانه؛&lt;br /&gt;
* واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع؛&lt;br /&gt;
* انتخاب نوع ژانر؛&lt;br /&gt;
* ارتباط‌های شخصی افراد در رمان؛&lt;br /&gt;
* زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع؛&lt;br /&gt;
* رئالیسم حاکم بر اثر.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===گامی چند در آثار پژوهشی شمسِ‌لنگرودی===&lt;br /&gt;
====بررسی &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
کتاب &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; تاریخ جامعه‌شناختی دوره‌ای هفتادوسه‌ساله از شعر نوین ایران است. دورۀ نخست از ۱۲۸۴ش تا ۱۳۳۲ش، دورۀ دوم از ۱۳۳۲ش تا ۱۳۴۱ش، دورۀ سوم از ۱۳۴۱ش تا ۱۳۴۹ش و دورۀ چهارم از ۱۳۴۹ش تا ۱۳۵۷ش را در بر می‌گیرد. شمسِ‌لنگرودی در بررسی این دورۀ هفتادوسه‌ساله، به بیشتر کتاب‌ها و نشریه‌های دربردارندۀ شعر نو اشاره می‌کند. در بررسی وضع شعر نو در هر سال، نخست سیاهه‌ای از کتاب‌ها و نشریه‌های منتشرشدۀ شعر نو آن سال را می‌نویسد. سپس زیر عنوان «نقدونظر»، نام کتاب‌های مهم را همراه با نقدهای نوشته‌شده دربارۀ آن‌ها می‌آورد.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====ویژگی‌های &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
یکی از دغدغه‌های برجستۀ مؤلف این است: «مردم ما کتاب نمی‌خوانند.» به‌پیروی از همین دغدغه، لازم است برای کتاب‌خوان‌شدن مردم پیش‌زمینه‌هایی فراهم کرد. یکی از این پیش‌زمینه‌ها جذاب‌بودن کتاب، حتی در حوزه‌های تخصصی است. مشخص نیست شمس &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را تا چه اندازه، با نظر به چنین پیش‌زمینه‌ای سامان داده است؛ اما به‌هرحال چنین حقیقتی وجود دارد. به‌کارگرفتن نثری که اندکی از چاشنی ژورنالیستی بهره‌مند باشد، خود خدمت بزرگی است به جامعه‌ای که کتاب نمی‌خواند؛ جامعه‌ای که اگر کتابی مانند &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; را «تقریباً» نمی‌خواند، متون پژوهشی دانشگاهی را «اصلاً» نخواهد خواند. چنین متونی حتی برای او دافعه هم خواهد داشت.{{سخ}}&lt;br /&gt;
امروزه بیشترِ پژوهشگران به &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; استناد می‌کنند. مؤلفان نکته‌سنج آن را پذیرفته‌اند. محققان تیزبین به آن توجه می‌کنند. همین به‌خودی‌خود عیار این اثر را می‌نمایانَد. شمس پیش از انتشار این اثر، با نوشتن کتاب‌های پژوهشیِ &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039; و &#039;&#039;مکتب بازگشت&#039;&#039; توانمندی و عیار محققانۀ خود را به‌شایستگی نمایانده بود. این کتاب نیز بر این توانایی مهر تأیید زد. هرچند به‌گفتۀ خودش، دیگر نمی‌پژوهد و می‌خواهد فقط بسراید، جنبۀ شعری شمسِ‌لنگرودی خود حدیثی است مفصل که مقالی دیگر می‌خواهد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= |دوره= |شماره=۱۹و۲۰ |صفحات= ۸۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; به‌شیوۀ تاریخ‌ادبیات‌نویسی است. دیگر پژوهشگران نیز چنین کتاب‌هایی نوشته‌اند. شادروان استاد [[ذبیح‌الله صفا]] در این زمینه کامل‌ترینِ کتاب‌ها را نوشته است؛ اما &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; از چند جنبه، برتر از دیگر تاریخ‌ادبیات‌هاست: نخست، روانی و دل‌نشینیِ بیان که آن را به رمان تاریخی پرجاذبه‌ای مانند کرده است؛ دوم، نظم و روش‌مندی علمی و امروزی آن؛ سوم، حضور بی‌طرفانۀ پژوهنده‌ای ارزشمند در لابه‌لای سطر‌ها و نیز برگزیدن شیوۀ نقد علمی و منطقی و اصیل که آن را اثری سترگ و ماندگار کرده است.&lt;br /&gt;
ویژگی بارز &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039; این است که شمس در آن، دربارۀ اثر یا واقعه‌ای اطلاعاتی به خواننده می‌دهد. سپس نظریه‌هایی چندسویه دربارۀ آن اثر یا واقعه می‌آورد. خواننده را به‌طور کامل از وقایع می‌آگاهاند. پس از آن، خودِ اثر هنری، یعنی شعر را می‌آورد. درنهایت نیز تا جایی که ممکن است، بی‌غرضانه و بی‌طرفانۀ اثر را نقد می‌کند تا خواننده با قضاوتی تمام‌وکمال استوار و مستند روبه‌رو شود. مطالعۀ این کتاب ما را از اوضاع سیاسی‌اجتماعی دوران مشروطیت به‌این‌سو و نیز شعر و روند تحولات آن در پیوند با تحولات سیاسی‌اجتماعی آن دوره می‌آگاهاند. افزون بر آن، تحلیل زیبایی‌شناسانه و روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانۀ مؤلف، مجموعه‌آگاهی‌هایی دربارۀ شعر نو در اختیار ما می‌گذارد؛ در واقع شیوۀ بیان و نثر دل‌نشین نویسنده باعث می‌شود خود را در دل همۀ وقایع و تحولات سیاسی‌اجتماعی و ادبی‌هنری یک‌صد سال گذشته احساس کنیم. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;نقد آثارها&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====چند نکته دربارۀ &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;=====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;کاستی‌ها&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اثر گاهی روزنامه‌ای است؛ یعنی دچار اطنابی ملال‌‌آور است؛ به‌گونه‌ای که نویسنده در برخی فصل‌های نخستین‌جلد فراموش می‌کند که تاریخ شعر نو می‌نویسد. گاهی آن‌قدر در مباحث تاریخی و سیاست و موضوع‌های سیاسی غرق می‌شود که گویی تاریخی سیاسی‌اجتماعی می‌نویسد، نه کتابی ادبی دربارۀ شعر؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# آوردن برخی اشعار غیرضروری حجم اثر را زیاد کرده است؛ درحالی‌که نویسنده می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر، به‌ویژه در جلد نخست بکاهد و بی‌سبب آن را قطور و حجیم نکند؛{{سخ}} &lt;br /&gt;
# نثر نویسنده روان و رساست؛ ولی گاهی نمی‌توان از آن جانب‌داری کرد؛ زیرا آن‌چنان که باید، استوار نیست. این عیب را بیشتر در نخستین‌جلد می‌بینیم که حضور نویسنده بیشتر از جلدهای دیگر است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html ‏|عنوان =نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو، مولف: محمد شمس لنگردوی )}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;کارآمدی‌های&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
# انتقاد از روایت کامل شعرهای بلند، اگرچه در ظاهر مطرح است و به‌گوشمان خورده است؛ نباید فراموش کنیم که دردست‌داشتن بخش‌های عمده یا متن کامل شعرهایی که کمیاب یا دشواریاب‌اند، خود به‌گونه‌ای، ازجمله برتری‌های این مجموعه به‌شمار می‌رود. روایتِ این شعرها اثر را حجیم‌تر کرده است؛ اما آن‌چنان ناشایست نیست. این ویژگی نه‌تنها کتاب را به‌سوی جُنگ اشعار شدن نکشانده است؛ بلکه ازقضا نقش مؤثری ایفا کرده است تا کتاب ویژگی‌هایی کلی از شعر دوره‌های تاریخی بررسیده به‌دست خوانندگان دهد؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
# روایت خطی و مبتنی بر تقسیم‌بندی ادواری و نیز برجسته‌کردن یا به‌گفتۀ فرنگی‌ها «های‌لایت‌کردن» رخداد‌های عمده، گاهی ممکن است باعث شود رویدادهای به‌ظاهر کوچک، ولی درحقیقت مهم نادیده بمانند؛ اما به‌هرحال این تصمیم و سلیقۀ نویسنده است. او در این گستره کوشیده است؛ اما پاداشی درخور کوشش ندیده است. مختار است گزارشی بنا بر پسند خویش به‌دست خوانندگان دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
# قرار نیست همیشه نخستین کار، آخرین و متعالی‌ترین کار باشد؛ بلکه اگر همتی دیگر، این‌چنین بلند بیابیم، موضوع‌های بسیاری برای نوشتن کتابی هم‌سنگ و همسان &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;در قرن کنونی وجود دارد. نوشتن &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو|تاریخ تحلیلی]]&#039;&#039; به‌گفتۀ نویسنده‌اش ده سال عمر برده است. اگر کسی بخواهد از کیسۀ عمر خود خرج این جستار کند، نباید فراموش کند که باید دست‌کم از ده‌سال عمرش مایه بگذارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
# اگر عیب کاربرد نوعی زبان و منطق ژورنالیستی در روایت متن پژوهش‌مدار را بحث‌پذیر بدانیم، باید بگوییم که چنین رویکردی بنا بر ذائقۀ نویسنده امری بدیهی است؛ چراکه شمس فردی دانشگاهی نیست. قرار هم نبوده است کتابی به‌شیوۀ دشوارفهم دانشگاهی برای خوانندگان خود بنگارد .&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= نجاتی |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= |دوره= |شماره=۱۹و۲۰ |صفحات= ۸۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====هم‌پوشانی دو نظر دربارۀ تاریخ تحلیلی شعر نو=====&lt;br /&gt;
======ایرج پارسی‌پور======&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی بر این باور است که قضاوت مؤلف درخصوص نخستین‌ شاعر نوپرداز مبنای درستی ندارد و دچار سردرگمی است:&lt;br /&gt;
در این سال‌ها که نشر کتاب‌هایی که متضمن مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها، آثار و اسناد گذشتگان باشد رواج بسیار گرفته و خریداران بسیار یافته، کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو که مؤلف آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
مؤلف به ۳۰ سال مقاله‌های [[مجلهٔ سخن]] دربارهٔ شعر نو و نوشته‌های بزرگانی چون [[پرویز ناتل خانلری|خانلری]] و نیز آثار [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] که نظر و سلیقه‌شان دربارهٔ شعر نو و شاعران نوپرداز موافق نبود، ارجاعی نداده؛ اما نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
======حافظ موسوی======&lt;br /&gt;
حق این کتاب آن‌طور که باید ادا نشده است. در هر جای دنیا مؤلف چنین کتابی، آن‌هم به‌عنوان اولین‌ کتاب و شاید هنوز هم تنها کتاب در این زمینه می‌توانست کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترین سطح تصاحب کند. می‌توانست در سایهٔ‌ حق‌ تألیف و امتیازهای جانبی آن بقیهٔ عمر را بیاساید. چنین نشد؛ اما چه باک، چون همین یک کتاب، حتی اگر شمس هیچ کار دیگری نکرده بود و نکند برای ماندگاری نام او در تاریخ ادبیات ایران کفایت می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی&#039;&#039;==== &lt;br /&gt;
تحقیقی است دربارۀ چگونگی شکل‌گیری تاریخی سبک هندی و بررسی احوال و اشعار کلیمِ‌کاشانی. به‌نظر نویسنده، پیش از پیدایش شعر نو، شعرهای سبک هندی نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم بود. در کتاب حاضر، نویسنده می‌کوشد بیشترِ دیدگاه‌ها و نیز اندیشه‌های نویسندگان و مخالفان و سرانجام، رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی را بررسد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;گزیده‌ای از کتاب&#039;&#039;&#039;: «از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک‌های پیشین داخل‌کردن بسیاری از کلمات کوچه‌وبازار و به‌قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است. کاری که به‌هرحال، پس از قرن‌ها [[نیما یوشیج|نیما]]ی بزرگ شعر فارسی آن را به‌نتیجه رساند. پیش‌ازاین، شاید شاعرانی کلماتی ازاین‌دست را وارد شعر می‌کردند؛ ولی عموماً نظام شعرشان این کلمات را برنمی‌تافت. کلمات از شعر بیرون می‌زدند و درنتیجه شعرشان ضعیف می‌نمود. به همین سبب، آن‌ها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به‌کار می‌بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول و یکی از جنبه‌های چشمگیر کار است و علت این امر، چنان‌که پیشتر نیز اشاره کردیم، ازدست‌دادن تخت شاهانه و پیداکردن تخت قهوه‌خانه بود. این شاعران در واقع نخستین گروه از شاعران ایرانی بودند که به‌ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و درنتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/ |عنوان = گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;مکتب بازگشت؛ بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شعر دورۀ بازگشت را با نام «مکتب بازگشت» می‌شناسند. به‌گفتۀ [[نیما یوشیج]] این مکتب محصول «عجز تاریخی» دوره‌ای از فرهنگ‌وهنر ایران است که از زوال صفویه تا برآمدن مشروطیت را در بر می‌گیرد. شمس در این کتاب از چگونگی شکل‌گیری شعر دورۀ بازگشت در سه دورۀ افشاریه و زندیه و قاجاریه می‌گوید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
این کتاب نه فصل دارد: ۱. مقدمات بازگشت؛ ۲. بازپیدایی شاعران وقوعی؛ ۳. ظهور کریم‌خان زند و انجمن‌ وقوعی‌بازگشتی اول؛ ۴. شعر دورۀ بازگشت؛ ۵. انجمن اول بازگشت؛ ۶. انجمن دوم بازگشت؛ ۷. انجمن سوم بازگشت؛‌ ۸. تثبیت و رواج دورۀ بازگشت و آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار؛ ۹. شعر ضدبازگشتی: شعر عوام.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل نخست&#039;&#039;&#039;، نویسنده زمینۀ تاریخی، یعنی زوال صفویه و نیز زمینه‌های شعری، یعنی بقایای مکتب وقوع را بررسیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل دوم&#039;&#039;&#039;، در دو بخش، وی بازپیدایی شاعران وقوعی در زمینه‌های تاریخی و روحی را ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل سوم&#039;&#039;&#039; می‌خوانیم: «دولت کریم‌خانی دل شاعران را روشن کرد. هنرمندانی که تا امروز در گوشه‌وکنار مملکت پراکنده بودند، به جنب‌وجوش افتادند و تعداد کثیری از شعرا و نقاشان بی‌پول و تهی‌دست به‌امید دریافت مستمری راهی دربار وکیل شدند.»&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل چهارم&#039;&#039;&#039;، نویسنده به شعر دورۀ بازگشت می‌پردازد. این فصل دربرگیرندۀ دو بخش «کلیات» و «اصول شعر بازگشت»‌ است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل پنجم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، دربارۀ شاعران نامدار انجمن اول و تعطیلی این انجمن را پژوهیده است.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل ششم&#039;&#039;&#039; کتاب، خوانندۀ ارزیابی شعر نشاطِ‌اصفهانی و دلایل تعطیلی انجمن دومیم.&lt;br /&gt;
در &#039;&#039;&#039;فصل هفتم&#039;&#039;&#039;، نویسنده در دو بخش، شعر فتحعلی‌شاه قاجار متخلص به «خاقان» و نیز اشعار انجمن ادبی خاقان، موسوم‌ به انجمن سوم بازگشت را مضمون‌شکافی کرده است. &lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;فصل هشتم&#039;&#039;&#039; این کتاب شامل دو بخش است: ۱. ارزیابی اوضاع ایران پس از خاقان، در دوره‌های محمدشاه و ناصرالدین‌شاه و امیرکبیر؛ ۲. بررسی اوضاع‌واحوال آخرین شاعران بازگشتی عصر قاجار، یعنی قائم‌مقام فراهانی و شعر او، وصالِ‌شیرازی، یغمایِ‌جندقی، فروغیِ‌بسطامی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قا‌آنی، سروشِ‌اصفهانی، محمودخان ملک‌الشعرای صبا و شاطرعباس صبوحی.&lt;br /&gt;
در بخشی از &#039;&#039;&#039;فصل نهم&#039;&#039;&#039; این کتاب نیز می‌خوانیم که شعر دورۀ بازگشت، شعر خواص وابسته‌به‌دربار بود. چنین شعری به‌هیچ‌وجه نماینده و بازتابانندۀ وضع زندگی عمومی و حتی زندگی خصوصی درباری نبود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان =«شعر دوره بازگشت» به قلم شمس لنگرودی )}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگرودی در این کتاب، گلچینی از تک‌بیت‌های ادبیات کهن را آورده است. به‌گفتۀ شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می‌شود. او می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به‌سمت بیت‌هایی معطوف کند که در شعر فارسی بوده‌اند؛ اما خیلی دیده و پسندیده نشده‌اند. شمس در این کتاب بیشتر به‌سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته است. او شاه‌بیت‌های شاعران این سبک را گرد آورده است؛ شاعرانی همچون صائبِ‌تبریزی، کلیمِ‌کاشانی، طالبِ‌آملی، غنیِ‌کشمیری، ناصرعلی سرهندی، عرفیِ‌شیرازی، ظهوریِ‌تُرشیزی و بیدلِ‌دهلوی.{{سخ}}&lt;br /&gt;
به‌اعتقاد شمس، همه اشعار حافظ و مولانا و شاعرانی ازاین‌دست را می‌خوانند و به شعرشان توجه فراوان می‌کنند. لنگرودی در این کتاب به‌سراغ شاعران و شعرهای مغفول‌مانده رفته است؛ در واقع خواسته است مخاطبان کتابش این شعرها را بخوانند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان =کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس می‌گوید: «از چهل سال پیش، به‌خاطر علاقۀ پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی می‌خواندم. از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی‌داشتم و به‌شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم. فرصت که می‌کردم، الفبایی‌شان می‌کردم. بعدها وقتی دیدم این‌ها جذاب است، تصمیم گرفتم کتاب کنم.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان = گفت‌وگو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====&#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039;====&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگرودی در سال ۱۳۹۰ش و در سال‌مرگ [[نیما یوشیج|نیما]] در معرفی این کتاب گفت: «امروز روزی است که نیما یوشیج جهان را بدرود گفت. نکتۀ یادآوری‌کننده در این روز آن است که پس از این‌همه سال، گمان بر این است هنوز کتاب جامعی دربارۀ زندگی او ننوشته‌اند؛ درحالی‌که من سال‌ها قبل زندگی‌نامه‌ای رمان‌گونه دربارۀ او نوشتم به‌نام &#039;&#039;[[نیما یوشیج]]&#039;&#039;. نشر قصه دو بار آن را منتشر کرد؛ اما به‌دلیل توزیع نامناسبش، در آن زمان چندان ندیدندش. در این روز خاص، می‌خواهم نوید دهم که بار دیگر انتشارات ایلیا این کتاب را با عنوان &#039;&#039;ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد&#039;&#039; در رشت منتشر کرده است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
«دربارۀ این کتاب باید بگویم تا به امروز هرچه کتاب دربارۀ نیما نوشته‌اند؛ از نوشتۀ خود نیما که زندگی‌اش را به‌صورت جسته‌گریخته تا سال ۱۳۲۳ روایت کرده بود، بهره برده است؛ درحالی‌که اثر من، دربارۀ تمام زندگی اوست که با استفاده از یادداشت‌های روزانه، نامه‌ها، مقالات و آثار تئوریک نیما آن را جمع‌آوری کرده‌ام و تا آخر زندگی او را در بر می‌گیرد. گمان من بر این است که خوانندۀ این کتاب، پس از به‌پایان‌رساندن آن کاملاً درک می‌کند که نیما در چه تاریک‌خانۀ غمناک و چندش‌آوری با پشتکار و صبر و امید قطعی به پیروزی‌اش زندگی کرده، کار کرده و نوشته است.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.magiran.com/article/2424328|عنوان =نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
==== &#039;&#039;رباعی محبوب من&#039;&#039; ====&lt;br /&gt;
نویسنده در مقدمۀ این کتابِ 200 تا 250‌صفحه‌ای سیر کلی رباعی را از رودکی تا [[نیما یوشیج]] پی گرفته است. همچنین رباعی‌های رباعی‌سرایان مشهور یعنی خیام و مولوی و نیز تفاوت‌های آن‌ها را بررسیده است. رباعی‌های سبک‌های مختلف را هم به‌‌صورت فشرده ارزیابی کرده است.&lt;br /&gt;
از شمس پرسیدند که چرا به رباعی‌سرایان پس از نیما نپرداخته است. گفت: «این موضوع به وقت زیاد و جست‌وجوی فراوان نیاز دارد؛ چراکه بعد از نیما هم رباعیات خوب زیادی داشته‌ایم.»&lt;br /&gt;
شمسِ‌لنگرودی می‌گوید که حدود یک ‌سال مشغول گردآوری این کتاب بوده است. وی دربارۀ رباعی‌های به‌گزین‌شده برای چاپ در این مجموعه چنین توضیح داد: «رباعیات این کتاب را با معیارهای زیبا‌یی‌شناختی خود انتخاب کرده‌ام. رباعی تنها شعر ساخت‌مند کلاسیک است که ابتدا نظری را مطرح می‌کند و در آخر، آن را به اثبات می‌رساند و شعر بسته می‌شود؛ البته این نوع رباعی، درمجموع، بسیار کم است.»&lt;br /&gt;
او یادآوری کرد که بیش از 10هزار رباعی خوانده است. همچنین افزود: «معیار دیگر برای من، رباعیاتی عمیق و شورمندانه‌اند که آن ساختار را ندارند. نیازی هم به داشتن آن ندارند. عموماً رباعیات مولوی این‌گونه‌اند که مثلاً این شورمندی در موسیقی شعر نمود پیدا می‌کند.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185 |عنوان = شمس لنگرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;. این مجموعه در بر گیرندۀ گزیده‌ای از گفت وگو‌های نشریات و ماهنامه‌های مختلف با &amp;quot;شمس لنگرودی&amp;quot;- شاعر معاصر ایران- است (از سال 83-1370) طی برخی از این موضوعات: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی شدن مسائل، شعر نوقدمایی پلی میان شعر کهن و نو، تاًثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، تاثیرات شاعران از یک‌دیگر، شعر دهه‌ی شصت، ماندگاری شاعران معاصر (شاملو و سپهری)، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخی تحول شعرنو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، رابطه‌ی نیما با مارکسیسم، انگیزه‌ی نگارش تاریخ تحلیلی شعر نو، و خسرو گل سرخی و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585 ‏|عنوان =بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد ۱۳۷۰ تا اسفند ۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمس لنگرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; دربارۀ بررسی و نقد شعرهای عباس صفاری است. در این کتاب که به‌همت نشر آرادمان، با طرح جلدی برگرفته از یکی از نقاشی‌های عباس صفاری انتشاریافته است، شعرها و متن‌هایی را از شاعران، منتقدان، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و دیگر هنرمندان می‌بینیم. مانند: منوچهر آتشی، محمدعلی سپانلو، محمدرحیم اخوت، &#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی&#039;&#039;&#039;، حسین نوش‌آذر، حافظ موسوی، حسین سناپور، اردشیر رستمی، هما سیار، گروس عبدالملکیان، لادن نیکنام، مجتبی پورمحسن، ناصر شاهین‌پر، علیرضا بهنام، عالمه میرشفیعی، میلاد کامیابیان، ستاره کریمی، شیوا قدیری.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان = پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی&#039;&#039;، در بر گیرندۀ گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است که نشر نیماژ به صورت چیدمان عکس و شعر در ۱۶۳ صفحه چاپ کرده است. در این کتاب اشعاری از احمدرضا احمدی، شمس لنگرودی، عباس صفاری و رسول یونان با همراهی عکس‌هایی از مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده را می‌بینیم. گفتنی‌ست گزینش شعر‌ها را مهدی اشرفی و گزینش عکس‌ها را نازنین طباطبایی یزدی برعهده داشته‌اند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان = همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= چوبندیان|نام۱= محمدزمان |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|پیوند= |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹ |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال =۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=خالقی |نام۱=ضیاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=رستمی |نام۱=اردشیر |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات= ۱۸تا۳۱ |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = شریفی|نام = فیض|عنوان = شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = نگاه |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=شیری |نام۱=سعید|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= صفایی|نام= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن ۱۳۸۷|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=علی‌پور |نام۱= هرمز|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس محض|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =لنگرودی|نام =شمس |عنوان = تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴ |ناشر =مرکز |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۰|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=لنگرودی |نام۱=شمس |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۳۴تا۳۶ |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= پارسی‌نژاد|نام= ایرج|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم، تابستان۱۳۷۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=مرشدی |نام۱=بهاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۶تا۴۸ |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= نجاتی|نام۱= علی‌محمد |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= واپسین‌ شعله‌های دخمۀ دخو؛ تحلیلی تاریخی بر تاریخ تحلیلی شعر نو|پیوند= |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۰تا۸۴ |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=بی‌نام |نام۱= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵ }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=https://t.me/feyzzzz |عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار=۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر = اعتماد|تاریخ انتشار= پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید =۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= | تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان =آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان=زندگی‌نامۀ: محمد شمس ‌لنگرودی (۱۳۲۹-) |ناشر=همشهری ONLINE |تاریخ انتشار=یکشنبه ۸آذر۱۳۸۸ ۱۶:۴۵ |تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88 ‏|عنوان =بررسی گفت و گوی اخیر شمس لنگرودی و واکنش مخالفان او|ناشر = مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار=۶بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۲۸|تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = مسئله فقط شعر نیست / بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگرودی‌اند نه دوستان باباچاهی و براهنی / فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی|ناشر =هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶ ۰۷:۳۴:۳۵|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893 ‏|عنوان =از جان گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه نیما یوشیج|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367 ‏|عنوان =از نیما تا بعد|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585 ‏|عنوان =بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد ۱۳۷۰ تا اسفند ۱۳۸۳)|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347 ‏|عنوان = پنجاه و سه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196 ‏|عنوان = تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361 ‏|عنوان =توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826 ‏|عنوان =چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.ketab.ir/BookList.aspx ‏|عنوان = لیست کتاب‌های یافت‌شده |ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =https://www.akkasee.com/sS3yeD‏ ‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls ‏|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب |تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت و گو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=سه‌شنبه ۲۵مرداد ۱۳۹۰ ساعت۱۷:۵۹ |تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/b/malhu ‏|عنوان =رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر =بانک اطلاعات کتاب ایران |تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/ ‏|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) |ناشر =مؤسسۀ انتشارات نگاه |تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد |تاریخ انتشار=سه‌شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۶، شماره ۴۰۴۹|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/‏|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) |ناشر = مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html |عنوان =نقد کتاب: تاریخ تحلیلی شعر نو، مولف: محمد شمس لنگردوی |ناشر = شورای بررسی متون و کتب اسلامی|تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید =۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ibna.ir/fa/book/275607/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C |عنوان = «شعر دوره بازگشت» به قلم شمس لنگرودی|ناشر = خبرگزاری کتاب ایران |تاریخ انتشار=دوشنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ ۱۲:۲۸|تاریخ بازدید =۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/2424328 |عنوان = نگاهی به زندگی نیما یوشیج؛ از جان‌گذشته به مقصود می‌رسد |ناشر = شرق |تاریخ انتشار= سه‌شنبه ۱۳ دی ۱۳۹۰، شماره ۱۴۳۳ |تاریخ بازدید =۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/185|عنوان =&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی «رباعی محبوب من«را به چاپ سپرد |ناشر = شمس لنگرودی |تاریخ انتشار= پنجشنبه ۲۸آذر۱۳۸۷ ساعت ۱:۳۸ |تاریخ بازدید =۷خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=https://www.aparat.com/v/BcaND|عنوان = آیین تجلیل و بزرگداشت استاد شمس لنگرودی |ناشر = آپارات |تاریخ انتشار= اردیبهشت۱۳۹۷|تاریخ بازدید =۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/97082713254/ ‏|عنوان = آن‌چه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= ۲۷ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۲۵|تاریخ بازدید = ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.isna.ir/news/8602-05653/ ‏|عنوان = مراسم بزرگداشت شمس لنگرودی برگزار شد «در جهان پر از آشوب از تعهد انسانی غافل نمی‌ماند»|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار= یکشنبه ۹اردیبهشت۱۳۸۶ ساعت ۱۶:۵۸|تاریخ بازدید = ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/65 ‏|عنوان = باران شبانه؛ نگاهی به مجموعه باغبان جهنم سروده شمس لنگرودی|ناشر = شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= دوشنبه ۲۴اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید = ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
#{{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/67 ‏|عنوان = تولد در میان خون و آتش|ناشر = ا|تاریخ انتشار= شنبه ۲۹اردیبهشت۱۳۸۶ |تاریخ بازدید = ۸خرداد۱۳۹۹}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%86%D9%88&amp;diff=42488</id>
		<title>تاریخ تحلیلی شعر نو</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C_%D8%B4%D8%B9%D8%B1_%D9%86%D9%88&amp;diff=42488"/>
		<updated>2020-05-27T06:32:23Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات کتاب&lt;br /&gt;
|عنوان		= تاریخ تحلیل شعر نو&lt;br /&gt;
|تصویر              = sher no.jpg&lt;br /&gt;
|اندازه تصویر       = 180px&lt;br /&gt;
|زیرنویس تصویر	= &lt;br /&gt;
|نویسنده              = شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|طراح جلد	= ابراهیم حقیقی&lt;br /&gt;
|زبان		= فارسی&lt;br /&gt;
|مجموعه		=&lt;br /&gt;
|موضوع             = شعر آزاد ـ تاریخ نقد/ شعر فارسی قرن ۱۴&lt;br /&gt;
|ناشر		= مرکز&lt;br /&gt;
|محل انتشارات	= تهران&lt;br /&gt;
|تاریخ چا             =۱۳۷۶&lt;br /&gt;
|محل ناشر فارسی	=&lt;br /&gt;
|صفحه	            = ۲۸۰۳&lt;br /&gt;
|شابک		=  &lt;br /&gt;
۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو اثر [[شمس لنگرودی]]، شاعر، نویسنده و محقق معاصر، تاریخ جامعه‌شناختی یک ‌دوره از [[شعر نوین ایران]] است که کتاب‌ها و نشریات حاوی شعر نو هفتاد و اندی سال را بررسی کرده است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، تاریخ جامعه‌شناختی یک دوره از [[شعر نوین ایران]] (۱۲۸۴-۱۳۵۷) است که با استناد به قریب به تمام کتاب‌ها و نشریات حاوی شعر نو٬ هفتاد و اندی سال  بررسی شده است. تقسیم‌بندی کتاب مبتنی بر سه مقطع از تاریخ شعر نو ایران، که در این سه دوره، تحولی رخ داده است. در بررسی وضع شعر نو هر سال نخست فهرستی از کتاب‌های منتشر شده و نشریات شعر نو آن سال داده شده است؛ سپس مهم‌ترین کتاب‌ها همراه با نقدهای مطرح ذیل «نقد و نظر» آن کتاب آورده شده است. مجموعهٔ حاضر اگرچه تاریخ تحلیلی شعر نو در ایران است ولی سه مجموعه دیگر یعنی [[کتاب‌شناسی شعر نو]]، نشریات هفتاد سال شعر نو و فهرست هفتاد سال نقد بر شعر نو فارسی را شامل می‌شود که جای نسبتاً خالی آن‌ها نیز احساس می‌شد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= چوبندیان |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷ |عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات= ۸۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، نخستین‌ تاریخ شعر نو در زبان فارسی است.&#039;&#039;&#039; &amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
===مؤلف کتاب===&lt;br /&gt;
&amp;lt;gallery widths=&amp;quot;80px&amp;quot; heights=&amp;quot;80px&amp;quot; perrow=&amp;quot;۱&amp;quot;&amp;gt;&lt;br /&gt;
پرونده:shams langaroudi.png&lt;br /&gt;
&amp;lt;/gallery&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهری گیلانی&#039;&#039;&#039; مشهور به «[[شمس لنگرودی]]»، شاعر و پژوهشگر، در سال ۱۳۲۹ در محلهٔ آقاسیدعبداللهٔ لنگرود به‌دنیا آمد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وی در خانواده‌ای مذهبی بزرگ شد. پدرش آیت‌الله جعفر شمس لنگرودی از روحانیان مشهور و امام جمعهٔ لنگرود بود. این شاعر پرکار سرودن شعر را از دههٔ ۵۰ آغاز و نخستین دفتر شعرش را در سال ۱۳۵۵ با نام [[رفتار تشنگی]] منتشر کرد. وی پس از انتشار مجموعه‌های [[خاکستر و بانو]] و [[جشن ناپیدا]] در اواسط دههٔ ۱۳۶۰ به شهرت رسید.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او پس از حدود ۱۰ سال سکوت، در سال ۱۳۷۹، با چاپ دفتر [[نت‌هایی برای بلبل چوبی]]، دیگرباره فعال شد و در دههٔ ۱۳۸۰ هشت مجموعهٔ شعر منتشر ‌کرد که برخی از آن‌ها عبارتند از: [[پنجاه و سه ترانهٔ عاشقانه]]، [[رسم‌کردن دست‌های تو و شب]] و [[نقاب عمومی]] است. &amp;lt;ref name= &amp;quot;بیوگرافی شمس لنگرودی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| عنوان= بیوگرافی شمس لنگرودی|ژورنال= همشهری آنلاین |تاریخ انتشار=یکشنبه ۸ آذر ۱۳۸۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
==برای کسانی که کتاب را نخوانده‌اند==&lt;br /&gt;
===داستانک===&lt;br /&gt;
====معلم جوان خوش‌سیمای نوپرداز====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|[[حبیب ساهر]]، شاعر معاصر آذربایجان، در مقدمهٔ «کتاب شعر ماهر» نوشته: {{سخ}}&lt;br /&gt;
:معلم جوان خوش‌سیمای ما به زبان‌های فارسی، فرانسه و ترکی شعر می‌گفت و ما اشعارش را در مجلهٔ ادب و [[روزنامهٔ تجدد]] می‌خواندیم. از میان شاعران مدرسهٔ مبارکهٔ تبریز، احمد خرم، تقی برزگر و آرین‌پور که از چهره‌های شعر نو آن‌زمان شدند، از پیروان او بودند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:مدیر مدرسه، امیر خیزی، بچه‌ها را به سرودن اشعار کلاسیک تشویق می‌کرد و به اشعار جدید به چشم حقارت می‌نگریست. اما آوازهٔ نوپردازی معلم جدید ما دیگر از مرزهای مدرسه و شهر تبریز گذشته بود و غوغایی در تهران و شیراز و جاهای دیگر برانگیخته بود. نام معلم جدید ما میرزا‌تقی‌خان رفعت (بنیانگذار «مکتب رفعت») بود نخستین شاعر نوپردازی که سنگ بنای شعر نو را بنا گذاشت.&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
====تصویری از یک شعرخوانی رسمی====&lt;br /&gt;
زین‌العابدین مراغه‌ای در تصویر از یک شعرخوانی رسمی می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
:یکی از حضار، به آواز بلند یکی از مهمانان را صدا زد و گفت: «جناب شمس‌الشعرا! به تازگی چیزی انشاء فرموده‌اید؟»{{سخ}}&lt;br /&gt;
:♦گفت: «بلی، و کاغذی درآورد و بنا کرد به خواندن و در اتمام هر بیتی از آن.... {{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;گفتم:«بنده از این‌ها چیزی نمی‌فهمم!» {{سخ}}&lt;br /&gt;
:♦گفت: «چطور نمی‌فهمی؟ کلامی است که سراپا روح است.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;گفتم: «هیچ روحی ندارد این شیوه کهن شده... به بهای این سخنان دروغ در هیچ جای دنیا دیناری نمی‌دهند. مگر در این ملک که سبب آن جز بیکاری و بیماری و بی‌عملی و غفلت و دنائت نفس نیست که ظالمی را دانسته و فهمیده به عدالت٬ جاهلی را به فضیلت و لئیمی را به سخاوت ستایش کنی... امروز موی میان در میان نیست. کمان ابرو شکسته. چشم آهو از بیم آن رسته است. به‌جای خال لب، از زغال معدنی باید سخن گفت... از دامن سیمبران دست بکش و بر سینهٔ معادن نقره و آهن بیاویز. بساط عیش را برچین و دار قالی را پهن کن. امروز استماع سمع راه‌آهن در کار است، نه نوای عندلیب گلزار. حکایت شمع و پروانه کهنه شده، از ایجاد کارخانهٔ شمع سخن ساز کن...» &amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
====توفانی در ته دواتِ نوجوانان تهران====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|حادثهٔ اصلی در بیرونِ شعر رسمی داشت اتفاق می‌افتاد. عده‌ای از روشنفکران آشنا به زبان فرانسه کل شعر فارسی را از بیرون زیر بمباران گرفته بودند. رهبر انقلابیون، اندیشمند بزرگ [[تقی رفعت]] بود... جنگ بزرگ و علنی بین او (در رهبری نوپردازان) و [[محمدتقی بهار]] (در رهبری محافظه‌کاران) در زمستان ۱۲۹۴ هجری شمی به‌وقوع پیوست. مطلب از این قرار بود که بهار در دی‌ماه ۱۲۹۴ هجری شمسی انجمن ادبی کوچکی (که بعدها [[مجلهٔ دانشکده]] را منتشر می‌کرد) تأسیس کرد و در مرام‌نامه‌اش اعلام داشت که قصد و مشی انجمن در ترویج معانی جدید در لباس شعر و نثر قدیمی و ضرورت اقتباس محاسن نثر اروپایی است. بعد هم یکی از اعضای انجمن دانشکده ظاهراً برای نمونه طبق اصول پذیرفته‌شدهٔ انجمن، غزلی به اقتباس سعدی در روزنامهٔ زبان آزاد نشر کرد. تقی رفعت که در این موقع  سردبیر نشریه‌ی نوگرای تجدد چاپ تبریز بود در جوابشان به طنز و کنایه در شمارهٔ ۶۶ نشریه‌اش نوشت:{{سخ}} &lt;br /&gt;
:«عزیز من! کلاه سرخ ویکتور هوگو را در سرِ قاموسِ دانشکده مجوی، توفانی در ته دواتِ نوجوانان تهران هنوز برنخاسته است.» &amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱-۳&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱|صفحه=۴۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
===خلاصهٔ کتاب===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هدف کتاب حاضر، تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران از آغاز تا سال ۱۳۵۷ است. در این کتاب &#039;&#039;&#039;شعر نو اصطلاحاً به اشعاری گفته می‌شود که آزاد از تعهدات سنتی باشد&#039;&#039;&#039;. شعر نویی که بهانه‌اش شکستن اوزان عروضی نیست که در تاریخ شعر فارسی نمونه‌هایی از آن موجود است بلکه پدیده‌ای است که آغازش با رشد و تحول و پیشروندگی همراه است پدیده‌ای که تسری می‌یابد و به عرصه‌ها و پدیده‌های دیگر نفوذ می‌کند و عوامل اجتماعی دیگر را تحت تأثیر و تغییر قرار می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
در کتاب حاضر گاهی از شاعرانی نام برده شده و یا مجموعه‌هایی بررسی شده که شاید امروز از کمترین ارزشی برخوردار نیستند ولی خارج از علایق ما٬ آن‌ها جزئی از تاریخ‌اند که از شعر امروز ایران در آن تاریخ محافظت کرده‌اند و توجه به این امر به‌ویژه تا سال‌های ۲۸ ـ ۱۳۲۹ بسیار درخور اهمیت است. از این سال‌ها به بعد، بر تعداد نشریات افزوده می‌شود؛ کیفیت کار بالا می‌رود، و شعر نو بر سر پا می‌ایستد، که با این وصف، دیگر بررسی همهٔ مجموعه‌ها و نشریات و استخراج تمام اشعار نو، کاری غیرضروری و بیهوده است؛ چرا که اکنون دیگر همه نیستند که پرچمدار و پیشبرندهٔ شعر نوین‌اند. از این سال‌ها، شعر نو در دست معدودی مجله و روزنامه و شاعر پیگیر و آگاه‌تر متمرکز می‌شود. این‌ها هستند که نمایندگان شعر نوین‌اند و در تحلیل و تطور تاریخ شعر نو، فقط آثار اینان است که می‌بایست مورد بررسی قرار گیرد. و چنین است که کتاب حاضر از صورت تذکره و تاریخ مطبوعات و کتاب‌شناسی صرف خارج می‌شود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱-۱&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱|صفحه=۱و۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
===چهار جلد‌ کتاب===&lt;br /&gt;
{{Infobox&lt;br /&gt;
| header1 =&amp;lt;span style=&amp;quot;color:blue&amp;quot;&amp;gt;چهار جلد کتاب&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
| data5   =&lt;br /&gt;
{{Navbox&lt;br /&gt;
| navbar = plain&lt;br /&gt;
| name   = &amp;amp;nbsp;&lt;br /&gt;
| state = {{{state&amp;lt;includeonly&amp;gt;|collapsed&amp;lt;/includeonly&amp;gt;}}}&lt;br /&gt;
| bodyclass = hlist&lt;br /&gt;
| title = {{#if:{{{Interim Government cabinet 1 vertical|}}}||}}&lt;br /&gt;
| border = {{#if:{{{removeborder|}}}|none}}&lt;br /&gt;
| list1 = {{Navbox|child&lt;br /&gt;
| title =&amp;lt;center&amp;gt;دوره‌های مربوط به{{سخ}}هر جلد&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
| state = {{{state|expanded}}}&lt;br /&gt;
| group1 = جلد اول &lt;br /&gt;
|list1 = {{Navbox|child&lt;br /&gt;
  |groupstyle = text-align:right; font-weight: normal;&lt;br /&gt;
  |group1 = [[Image:sher no-1.png|30px|link=|alt]]&lt;br /&gt;
  |list1 =*۱۲۸۴ تا ۱۳۳۲}}&lt;br /&gt;
| group2 = جلد دوم &lt;br /&gt;
| list2 ={{Navbox|child&lt;br /&gt;
  |groupstyle = text-align:right; font-weight: normal;&lt;br /&gt;
  |group1 = [[Image:sher no-2.png|30px|link=|alt]]&lt;br /&gt;
  |list1 =*۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
| group3 = جلد سوم &lt;br /&gt;
| list3 ={{Navbox|child&lt;br /&gt;
  |groupstyle = text-align:right; font-weight: normal;&lt;br /&gt;
  |group1 = [[Image:sher no-3.png|30px|link=|alt]]&lt;br /&gt;
  |list1 =*۱۳۴۱ تا ۱۳۴۹}}&lt;br /&gt;
 &lt;br /&gt;
| group4 = جلد چهارم&lt;br /&gt;
| list4 ={{Navbox|child&lt;br /&gt;
  |groupstyle = text-align:right; font-weight: normal;&lt;br /&gt;
  |group1 = [[Image:sher no-4.png|30px|link=|alt]]&lt;br /&gt;
  |list1 =*۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
}}	&lt;br /&gt;
| below = }}&lt;br /&gt;
}} &lt;br /&gt;
در جلد اول کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، موضوع اصلی تاریخ تحلیلی شعر نو را با رویارویی دو جریان سنت‌گرا و تجددخواه در اوان مشروطیت سال ۱۲۸۴ آغاز کرده است و با معرفی و تجزیه و تحلیل آثاری از [[هوشنگ ابتهاج]] و دیگران... و [[شعر نو]] در سال کودتای ۱۳۳۲ به پایان می‌برد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
جلد دوم کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو سال‌های ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۱ را دربرمی‌گیرد. نویسنده پس از بررسی مستند اوضاع سیاسی ایران در سال‌های پس از کودتا ـ که مربوط به ذکر وقایع و تحلیل آن‌هاست ـ به ظهور جریانات و شخصیت‌های جدید در فضای ادبی٬ به‌ویژه شعری٬ آن هم از مقولهٔ شعر نو مستدل و مستند می‌پردازد. شخصیت‌ها و جریاناتی که در مجلات خود به مسائل روز می‌پردازند. در کنار ایشان و مشکلات برآمده از کودتا، نویسنده از جریان [[شعر ضد سیاسی]]، ضد تعهد، ضد سمبولیسم نیز که سربرآورده و رشد کرده است، می‌گوید و این بخش نیز با شعر [[احمدرضا احمدی]]، [[یدالله رویایی]] و [[سهراب سپهری]] پایان می‌گیرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
جلد سوم کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو با نقد و نظری بر گسترش شهرنشینی، انقلاب سفید، تعارض مدرنیسم و سنت، [[موج نو]]، [[شعر چریکی]] شروع می‌شود. سال‌های بررسی این جلد از سال ۱۳۴۱ تا  ۱۳۴۹ است.  جلد سوم در واقع معرفی مقطع مهمی از تاریخ شعر نو در ایران است که ستارگان تابناک شعر امروز ایران، نشریات و جریانات فکری هنری فرانسوی و فرهنگی و نقد و نظر در آن درخشیدن گرفته‌اند. مباحث پایانی به نقد و بررسی شعر حجم و بیانیهٔ شعر حجم می‌پردازد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
جلد چهارم کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو نیز باعنوان گسترش مدرنیسم در زندگی سنتی و رفاه نسبی اقتصادی آغاز می‌شود و...»&amp;lt;ref name= &amp;quot;نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| عنوان=  نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو٬ ادای دین به شعر امروز٬ نقد و نوشته‌ای از محمد زمان چوبندیان | ژورنال= فصلنامه‌ی شعر گوهران|تاریخ انتشار= بهمن ۱۳۷۸| شماره=۱۹و۲۰|ص=  }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
===بازتاب کتاب و دلیل شهرت===&lt;br /&gt;
کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو موجب دعوت‌شدن [[شمس لنگرودی]] به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا پیرامون توضیح و بحث در مورد این اثر شد.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ویکی کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://wikiadabiat.net/index.php/%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C////|عنوان= شمس لنگرودی، ویکی ادبیات}} &amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
کارگاه «تاریخ تحلیلی شعر نو» با حضور شمس لنگرودی، از ۱۲ شهریور ۱۳۹۱ هر یکشنبه‌ در موسسهٔ مطالعاتی «رخداد تازه» برگزار می‌شود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
چهار جلسهٔ نخست این کارگاه به موضوع «معنای شعر و شعر مدرن» اختصاص دارد.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایبنا کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/147600/////|عنوان= برپايي کارگاه تحلیلی شعر نو با حضور شمس لنگرودی: ایبنا}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &amp;quot;وبلاگ کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com////|عنوان= وبلاک شمس لنگرودی}} &amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
==برای کسانی که کتاب را خوانده‌اند== &lt;br /&gt;
===داستانک===&lt;br /&gt;
====زندان و جرقهٔ یادگیری====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|[[شمس لنگرودی]] می‌گوید: &lt;br /&gt;
:«در زندان کتاب و روزنامه نبود. برای همین بعد از مدتی با سه‌ چهار نفر از همبندی‌ها قرار گذاشتیم هر کسی هر چه بلد است به دیگران یاد دهد. یکی فیزیک بلد بود، یکی شیمی، یکی از گیاهان دارویی خبر داشت. من هم قرار بود از ادبیات فارسی بگویم. شروع کردم٬ دیدم از دوره‌هایی اطلاعات چندانی ندارم و عجیب این که یکی از این دوره‌ها، تاریخ دقیق [[شعر نو]] در ایران بود در حالی که قبلا تصور می‌کردم، بلدم. همین مسأله باعث شد تصمیم بگیرم آزاد که شدم، اطلاعاتم را در زمینه‌ی تاریخ شعر نو کامل کنم.»&amp;lt;ref name= &amp;quot;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس |عنوان=«تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران»٬ زیر نظر: محمدهاشم اکبریانی٬ گفتگو از: کیوان باژن|ناشر= ثالث|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۸۰-۳۲۵-۴ |صفحه =}} &amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &amp;quot;منظوم&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/754753782595685895709474238485211926776705550////|عنوان = سایت منظوم }} &amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===۱۲ سال، روزی ۱۰ ساعت کار!===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|[[شمس لنگرودی]] می‌گوید:&lt;br /&gt;
:این که من چگونه به کتاب‌ها و مجلات و روزنامه‌ها و گاهنامه‌های هفتاد سالهٔ گمشده در غبار دست یافته‌ام، باید بگویم در هیچ یک از کتابخانه‌های رسمی کشور (کتابخانهٔ ملی و مجلس) هیچ‌کدام از نشریات نوپرداز دروهٔ پهلوی موجود نیست (یا برای همه موجود نیست). من پاره‌ای از مجلات... هفتاد سالهٔ گذشته را به‌طور پراکنده و به‌مرور و طی سالیان دراز در منابع مختلف یافته و دیده‌ام و مرا به کتابخانه‌های قفل‌شدهٔ بسیاری از نشریه‌داران و مجموعه‌داران راهی نبود؛ بخشی از منابع را نیز دوستانم [[احمدرضا احمدی]]، [[بیژن جلالی]]، [[فیروزه میزانی]]، علیرضا میرزاخانی، محمد اسدیان خرم‌آبادی، محمد بیگلری و [[حافظ موسوی]] در اختیارم گذاشته‌اند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&#039;&#039;کتاب حاضر که طی دوازده سال، با احتساب متوسط ده ساعت کار روزانه، در روزگاری دشوار نوشته شده است&#039;&#039;؛ بی‌گمان دشوارتر به سرانجامی می‌رسید اگر همدلی و همکاری این دوستان نبود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱-۲&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱|صفحه=۶و۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt; }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===[[نیما یوشیج|نیما]]، رهبر و تئوریسین شعر مدرن ایران===&lt;br /&gt;
[[پرونده:nima ushij.png|80px|thumb|بندانگشتی|راست|]]&lt;br /&gt;
تنها شاعری که زیر سلطهٔ جو مسلط بر شعر دورانش باقی نماند و با شناخت دقیق قانونمندی‌های حاکم بر تاریخ و شعر و کالبدشکافی شعر فارسی به مرور توانست با تئوریزه‌کردن دست‌آوردهای هنریش به استحکام و استقرار شعر مدرن یاری رساند، [[نیما یوشیج]] بود. اگرچه نیما نیز چون رودکی آغازکنندهٔ شعر نوین فارسی ایران نبود و پیش از او شاعران باقریحه و آگاهی چون [[تقی رفعت]]، [[ابوالقاسم لاهوتی]]، [[جعفر خامنه‌ای]]، [[شمس کسمایی]] و دیگران که با ادبیات اروپایی و تُرک آشنایی یافته بودند به همین سبک و سیاق نیما شعر سروده بودند ولی فرق نیما با دیگر نوپردازان پیش از خود و دیگر شاعران بزرگ شعر فارسی در این بود که او با آشنایی وسیع با تاریخ و ادبیات فارسی و اروپایی و با آگاهی از حمیات تغییر و تحول و با انگیزه٬ شور و ایمانی تمامی‌ناپذیر، کوشید و توانست تحت یک تئوری و به‌عنوان یک تئوریسین، شتاب فوق‌العاده‌ای به شعر مدرن بدهد چندان که این نوپای نوراه، ره صدساله را یک‌شبه طی کرد. راز عظمت و مبدأ شناخته‌شدن نیما در همین نکته است. و این مهم هم چیزی نبوده که از چشم نیما (برخلاف بسیاری از طرفدارانش) پنهان بماند. او با آگاهی کامل بدین نکته و با اعتمادبه‌نفسی که درخور چنین رهبری است می‌نویسد: «اسلوب‌های هنری که توسط شخصیت‌های بزرگ‌تر (قوی‌تر) به روی کار می‌آید نتیجهٔ شخصیت‌های کوچک است.» و راجع به کیفیت شکل‌گیری ادبیات جدید می‌نویسد: «در ادبیات و آثار دیگر هنری ما، نفوذ و ذوق و سلیقهٔ خارجی از نیمهٔ دوم سدهٔ حاضر، تحول بیشتری به‌واسطهٔ آشنایی بیشتر با آثار اروپایی در ذوق و احساسات ما به‌وجود آمد.» ولی تأثیر آثار اروپایی در ادبیات و طرز و اسلوب شعر ما٬ به‌طور غیرِمنظم و ناقص بوده است. پیش از همه‌چیز ترجمهٔ کمدی‌های مولیر است که در آثار شعری ما روی خود را به ما نشان می‌دهد... و جلوهٔ با قوت این تحول در اشعار [[علی‌اکبر دهخدا]]ست که در روزنامهٔ [[صوراسرافیل]] انتشار یافته است.» و نیما در ادامه می‌نویسد: «در هیچ جای دنیا آثار هنری و احساسات نهفته و تضمین‌شده در آن عوض ‌نشده‌اند مگر در دنبالهٔ عوض‌شدن شکل زندگانی‌های اجتماعی... هر یک از شخصیت‌ها نتیجهٔ تحولات تاریخی بر اثر تغییر اساسِ زندگی ( کار یا ماشین) هستند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
یعنی نیما می‌گوید: «شکل تولید، زندگی را عوض می‌کند. زندگی جدید، اسلوب هنری جدیدی طلب می‌کند. عده‌ای از هنرمندان کوچک (به‌علت ناکافی‌بودن شرایط کار، و ابتدایی‌بودن امکانات کار) اسلوب جدید هنری را پی می‌ریزند و زمینه را برای ظهور شخصیت بزرگ و هنر مدرن آماده می‌کنند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
اما چه تغییری در مناسبات تولیدی جامعهٔ زایندهٔ [[شعر نو]] در عصر نیما پیدا شده بود؟ زندگی اجتماعی چه صورت جدیدی یافته بود و چه اسلوبی می‌طلبید؟ پیشگامان این اسلوب جدید هنری (شعر نو) چه کسانی بودند؟&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱-۴&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱|صفحه=۱۱و۱۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتشار کتاب===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|[[شمس لنگرودی]] می‌گوید: &lt;br /&gt;
:«وقتی از زندان بیرون آمدم شروع کردم. دیدم برای دوره‌ی آغازین شعر فارسی، [[محمدتقی بهار]] مطلب خوبی نوشته که آقای محمد گلبن در مجموعهٔ «بهار و ادب فارسی» جمع‌آوری کرده است. خواندم و خواندم تا رسیدم به تاریخ [[شعر نو]]. دیدم قصه خیلی مفصل‌تر از این‌هاست که فکر می‌کردم. شروع کردم به جمع‌آوری مدارک. دیدم دارد زیاد می‌شود. به فکرم رسید که فیش‌ها را به‌صورت کتابی تدوین کنم تا همه استفاده کنند. البته تصورم این بود که کتابی می‌شود بین صد تا صد و پنجاه صفحه. اما جلوتر که رفتم دیدم دریا ژرف‌تر شده است‌. ده سال طول کشید تا تدوین مطالب جمع‌آوری شده و تحقیقاتی‌ام به پایان برسد و به‌صورت این کتابی که می‌بینید درآید.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;منظوم&amp;quot;/&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
===سبک کتاب، پیشینه و ویژگی‌های مهم کتاب===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو شاید یکی از جدی‌ترین و گسترده‌ترین پژوهش‌های تحلیلی و تاریخی در حوزهٔ شعر فارسی از ۱۲۸۴ هجری شمسی تا سقوط پهلوی دوم و وقوع انقلاب اسلامی ایران است؛ یعنی یک سال قبل از صدور فرمان مشروطیت در ایران عصر قاجار تا  ۱۳۵۷  هجری شمسی. در واقع موضوع چهارجلد کتاب در خصوص تحولات و زمینه‌های دگرگونی شعر فارسی از وقوع انقلاب مشروطه تا وقوع انقلاب اسلامی است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از امتیازات شکلی کتاب نیز می‌توان به نثر ساده و روان آن اشاره کرد.&amp;lt;ref name= &amp;quot;نقد تاریخ تحلیل شعر نو ۱&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| عنوان= نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو شمس لنگرودی ؛منتقدان: محمود بشیری٬ مریم صادقی|ژورنال= شورای بررسی متون کتب علوم انسانی (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)| تاریخ انتشار= | شماره= |ص= }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
[[شمس لنگرودی]] در پیش‌سخن کتاب، برای تفکیک کامل تألیف خود از تذکره‌نویسی و شرح‌حال‌نویسی و نیز بیان بخشی از سبک کار پژوهش خود می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
:«حال که سخن از تذکره و شرح‌حال‌نویسی پیش آمد، ضرورت دارد گفته شود که در کتاب حاضر، شرح حال همهٔ کسانی که در آغاز نوخواهی و نوپردازی، دست به قلم برده و برای ترویج و تثبیت شعر نو تلاش کرده‌اند، آمده است ولی بعد که شعر نو تثبیت می‌شود فقط شرح حال کسانی می‌آید که شعرشان در مقطع معینی از تاریخ در تحول شعر نو موثر بوده است.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱-۵&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱|صفحه=۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
===اظهارنظرها===&lt;br /&gt;
====نقدهای مثبت====&lt;br /&gt;
=====نظر عباس مخبر=====&lt;br /&gt;
در ایران [[نقد ادبی]] نداریم، هرچه هست یا تعریف و تمجید است یا غرض‌ورزی. نوشته‌های تحلیلی و نظری صرفاً با تکیه بر داده‌های کافی در حوزه‌هایی که موضوع سخن و گفت‌وگو شده اند امکان بروز و ظهور پیدا می‌کند. در حوزهٔ ادبیات و نقد ادبی، در سال‌های اخیر، دو سه کار اساسی صورت گرفته است. در زمینهٔ داستان‌نویسی کتاب [[صدسال داستان نویسی در ایران]]، اثر [[حسن عابدینی]] و در حوزهٔ شعر کارهای [[محمد حقوقی]] کتاب [[شعر نو از آغاز تا امروز]] و [[شمس لنگرودی|محمد شمس لنگرودی]]، تاریخ تحلیلی شعر نو قابل ذکر هستند. آثار یادشده جدا از ارزش‌های دیگرشان، به‌لحاظ گردآوری انبوهی از داده‌ها، راه تحقیق در این حوزه را هموارتر کرده‌اند و نگارنده نیز از آن‌ها بهرهٔ فراوان برده است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;نگاه نو&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| عنوان= ایران و نقد ادبی٬ عباس مخبر|ژورنال= مجله نگاه نو تابستان ۱۳۷۷؛سایت ویستا|منبع=شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی|تاریخ انتشار= یکشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۸۴| شماره= ۳۷|ص= }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
=====نظر محمدزمان چوبندیان=====&lt;br /&gt;
اگرچه کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو به شیوهٔ تاریخ ادبیات‌نویسی است که دیگران و بهتر از همه شادروان استاد ذبیح‌الله صفا نوشته‌اند؛ اما امتیازهایی که کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو بر دیگر تاریخ ادبیات‌ها دارد یکی بیان روان و جذاب و دلنشینی است که آن را شبیه یک رمان تاریخی پرجذبه کرده است و یکی نظم و روش هنری علمی و امروزی آن است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
دادن اطلاعات از یک واقعه یا یک اثر و آوردن نظریه‌های چند سویه دربارهٔ واقعه و اثر از طرف دیگر ـ که خواننده را کاملاً در متن واقعه قرار می‌دهد ـ  و بعد با آوردن سخن اثر هنری ـ مثلاً شعر ـ  و در نهایت نقد بی‌غرضانه و بی‌طرفانهٔ محقق که با آن، خواننده کاملاً در جریان قضاوت اصولی قرار می‌گیرد از ویژگی‌های بارز این کتاب است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
از طرفی انتشار کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو مهر تایید و حسن ختامی است بر یک دوره‌ی تاریخی مشخص در فرایند شعر فارسی است. یعنی نقطه‌ی عطفی که تاریخ [[شعر نو]] فارسی را به پیش از این و پس از آن می‌توان تقسیم کرد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
اینک تاریخ تحلیلی شعر نو مورد قبول، توجه و استناد اغلب پژوهشگران و مؤلفین نکته‌سنج قرار گرفته و این به خودی خود عیار این اثر را نشان می‌دهد.&amp;lt;ref name=&amp;quot;نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
=====نظر دکتر محمود بشیری و دکتر مریم صادقی=====&lt;br /&gt;
از امتیازات شکلی و محتوایی کتاب، نثر ساده و روان آن است و قواعد نگارشی و ویرایشی که در آن تا حد امکان رعایت شده است. طرح روی جلدها هم مناسب با موضوع کتاب است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
محتوای اثر بسیار جامع است و می‌تواند جزء کتاب‌های مرجع در زمینهٔ ادبیات معاصر باشد. کتاب از نظم منطقی برخوردار است و مطالب هر فصل با فصل دیگر پیوسته است. مؤلف از همهٔ منابع مرتبط با حیطهٔ تحقیق  از جمله نشریات هردوره استفاده کرده است و بحث جامعی در ارتباط با تأثیر نشریات در گسترش [[شعر نو]] انجام داده است. هم‌چنین اطلاعات مفیدی دربارهٔ جریان‌های شعر نو دارد. اصطلاحات تخصصی خوب و درست بیان شده است و زمینه‌ها و مبانی بحث و هدف از تدوین اثر در پیشگفتار به‌خوبی تشریح شده است. در استنادات و ارجاعات دقت لازم را داشته است و دربارهٔ مسائل و جریان‌های سیاسی با دیدگاهی علمی قضاوت کرده است.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;نقد تاریخ تحلیل شعر نو ۱&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
=====نظر حافظ موسوی=====&lt;br /&gt;
حق اين کتاب آن‌طور که بايد ادا نشده است. در هر جای دنيا مؤلف چنين کتابی٬ آن هم به‌عنوان اولين‌کتاب و شايد هنوز هم تنها کتاب در اين زمينه می‌توانست يک کرسی معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترين سطح تصاحب کند؛ می‌توانست در سايهٔ‌ حق‌تأليف و امتيازهای جانبی آن بقيهٔ عمر را بياسايد. اگرچه چنين نشد، اما چه باک٬ چون همين يک کتاب، حتی اگر شمس هيچ کار ديگری نکرده بود و نکند، برای ماندگاری نام او در تاريخ ادبيات ايران کفايت می‌کند.&amp;lt;ref name= &amp;quot;روزنامه شرق&amp;quot;&amp;gt; {{یادکرد ژورنال| عنوان=|ژورنال= روزنامه شرق |تاریخ انتشار= دوشنبه٬ ۱۸ تیر ۱۳۸۶| شماره=|ص= }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &amp;quot;وبلاگ کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو ۱&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی }} &amp;lt;/ref&amp;gt; &lt;br /&gt;
====نقدهای منفی====&lt;br /&gt;
=====نظر دکتر محمود بشیری و دکتر مریم صادقی=====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;به‌لحاظ شکلی و محتوایی، این کتاب دارای اشکالات و ایراداتی است که البته برخی از آن‌ها تا حدودی با توجه به حجم اثر بدیهی است؛ با این حال، تعدادی از آن‌ها ذکر می‌شود:{{سخ}}&#039;&#039;&#039; &lt;br /&gt;
:۱. اثر در بعضی موارد دچار اطناب ملال‌‌آور است؛ به‌طوری که مؤلف در پاره‌ای فصول جلد اوّل فراموش می‌کند که تاریخ [[شعر نو]] می‌نویسد و آن‌قدر غرق مباحث تاریخی می‌شود و از سیاست و مسائل سیاسی سخن می‌گوید که گویی قصد نوشتن تاریخ سیاسی و اجتماعی دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۲. ذکر برخی از اشعار غیرضروری بر حجم اثر افزوده است در حالی که می‌توانست با ذکر نمونه‌های دقیق و مهم از حجم اثر خصوصاً در جلد اوّل بکاهد...{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۳. با این که نثر نویسنده، روان و رساست، ولیکن در مواردی آن استواری لازم و مناسب را ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
:مثل صفحهٔ ۳۰ :{{سخ}}&lt;br /&gt;
:«میرزا عبدالطیف طسوجی، هزار و یک شب... را  از زبان فرانسه به فارسی فصیح ترجمه کرد، ولی داد سروش اصفهانی اشعاری بر آن بگذارد که کتاب فخیم‌تر گردد.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
:و یا صفحهٔ ۲۰۹:{{سخ}} &lt;br /&gt;
:«... بعدها، در آبان و آذر ۱۳۲۲ ه.ش ۴۷۶ شاهین در ۲۵ تا ۳۱ صفحه منتشر شد؛ بعدترها بر تعداد آن افزود...»{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۴. قضاوت‌های متناقض ادبی و سیاسی مؤلف نیز کم نیست؛ مثلاً در صفحهٔ ۱۵۳ جلد اول می‌نویسد: {{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;«مطلقاً نمی‌شود بهار را نوپرداز دانست.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
: ♦ولیکن اندکی بعد می‌نویسد: «با این که بهار هیچ‌گاه شعر نویی به سبک نیما نسروده است، ولکن در نوجویی او با اشعار درخشانش نمی‌توان شک کرد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۵. درخصوص حوادث تاریخی نیز گاهی در نوشته‌های مؤلف محترم سهل‌انگاری و گزارش نادرست و یا متناقض دیده می‌شود. در صفحهٔ ۴۷ کتاب مؤلف تصریح می‌کند که:{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;«[[تقی رفعت]] پس از شکست قیام شیخ محمد خیابانی در تبریز به سال ۱۲۹۹ه.ش در سن ۳۱ سالگی در مخفی‌گاه خویش در ده قزل ایزج خودکشی کرد.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
:ولیکن، مؤلف در صفحهٔ ۸۸ این خودکشی را از یاد برده و نوشته است: {{سخ}}&lt;br /&gt;
: ♦«رفعت کشته شد. رضاشاه به قدرت رسید.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
:که مفهوم خاصی را القا می‌کند که مطابق واقعیت تاریخی نیست.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۶. قضاوت‌های ناصواب مؤلف محترم نسبت به آثار و شاعران در این کتاب کم نیست. مؤلف محترم در صفحهٔ ۳۱۶ دربارهٔ [[فریدون توللی]] می‌نویسد: {{سخ}}&lt;br /&gt;
:«... با انتشار دیوان‌های غزل و قصیده با نام‌های [[پویه]]، [[شگرف]]، رسماً به مرتجع‌ترین جناح‌های شعر زبان فارسی می‌پیوندد.» {{سخ}}&lt;br /&gt;
:لقب مرتجع‌ترین در یک اثر تحقیقی، پسندیده نیست و بیانگر نوعی تعصب خاص است. این نوع قضاوت ناصواب در صفحات دیگر کتاب دیده می‌شود از جمله در صفحهٔ ۴۵۳ کتاب که می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
:«... کبوتر صلح که اصلاً اعتقادی به شعر نو و شعر نیمایی نداشت، وقیحانه می‌نوشت که نیما هرگز اشعار ابداعی خود را جدی نمی‌گیرد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۷. مؤلف در انتخاب اشعار شاعران می‌توانست دست به انتخاب عالمانه بزند و اشعاری را برگزیند که تا حدودی بیانگر تمام خصوصیات شعر آن شاعر باشد؛ مثلاً در خصوص نیما اگر شعرهای «[[قایقبان]]» و «[[شباهنگام]]» و …را انتخاب می‌کرد؛ نسبت به اشعاری که مؤلف برگزیده به‌لحاظ ویژگی‌های نیما از جامعیت برخوردار است و در عین حال، سخن مؤلف نیز کوتاه‌تر می‌شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۸. قضاوت مؤلف پیرامون مکتب بازگشت، ژورنالیستی- تبلیغاتی است؛ در صورتی که اگر واقع‌بینانه و بدون تعصب به این مسأله بنگریم، خواهیم دید که اگر سبک بازگشت و برخی از شاعران آن چون یغمای جندقی، فتح‌الله‌خان شیبانی، قائم‌مقام فراهانی، محمدحسن‌خان اعتمادالسلطنه و حتی قاآنی شیرازی نبود، شاید سبک مشروطه هیچ‌گاه شکل نمی‌گرفت. بسیاری از نوآوری‌های شاعران مشروطه چون [[محمدتقی بهار|بهار]]، [[علی‌اکبر دهخدا|دهخدا]]، [[ایرج]]، [[عارف]]، [[مرزاده عشقی|عشقی]] و [[سیداشرف‌الدین حسینی]] مبتنی بر اقتباسی است که از شاعران یادشدهٔ سبک بازگشت داشتند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:۹. قضاوت مؤلف درخصوص نخستین شاعر نوپرداز دارای مبنای درستی نیست؛ زیرا درخصوص نخستین‌شاعر نوپرداز هیچ‌گونه ملاک و نشانهٔ مشخصی ذکر نمی‌کند و به‌صورت کلی در این باره بحث و قضاوت می‌کند و گاهی [[جعفر خامنه‌ای]] را و گاه نیز [[تقی رفعت]] را به‌عنوان نخستین‌نوپرداز می‌نامد. درصورتی که اگر شعر نو را شعری بدانیم که هم به‌لحاظ شکل بیرونی مثل قالب، زبان، وزن و شگردها و تکنیک‌های ادبی و شاعرانه تازه باشد و هم به‌لحاظ شکل درونی و مضمون و معنا و جهت‌گیری‌های فرهنگی٬ اجتماعی و سیاسی با شعر پیش از خود متفاوت باشد &amp;lt;span style=&amp;quot;color:Black{{{1|}}};background:lime{{{2|}}}&amp;quot;&amp;gt;به‌نظرم باید برخی از شعرهای دهخدا را در نظر بگیریم که حتی به‌لحاظ تاریخی نیز مقدم بر اشعار دیگران است &amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;که از جملهٔ آن شعرهای «رؤسای ملت» و خصوصاً شعر «ای خدا کسی فکر ما نیست» است. شعر اخیر یک سال قبل از صدور فرمان مشروطیت یعنی در سال ۱۲۸۴ شمسی سروده شده است که هم شعری است وطنی، اجتماعی و سیاسی و هم به‌لحاظ زبان و وزن و مضمون و جهت‌گیری کاملاً جدید است.{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:black&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;علاوه بر این، پیشنهاد می‌شود مؤلف محترم در چاپ بعد موارد زیر را در نظر داشته باشند:&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:green&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;۱. تلخیص جلدها در یک جلد.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:green&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;۲. افزایش مباحث مرتبط با شعر دینی و سیاسی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:green&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;۳. ارائهٔ دسته‌بندی جریان‌های شعر نو.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:green&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;۴. تلخیص یا حذف برخی مباحث تاریخی.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:green&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;۵. ارائهٔ آمار مجموعه‌اشعار و شاعران در پایان هر فصل.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:green&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;۶. بیان نتایج جزئی در پایان هر فصل و نیز نتایج کلی در بخش پایانی کتاب.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
:&amp;lt;span style=&amp;quot;color:green&amp;quot;&amp;gt;&#039;&#039;&#039;۷. جداکردن مبحث جنگ‌ها و نشریات از مجموعه‌اشعار.&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;نقد تاریخ تحلیل شعر نو ۱&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
=====نظر محمدتقی صالح‌پور=====&lt;br /&gt;
[[محمدتقی صالح‌پور]]، روزنامه‌نگار بنام گیلانی، علاوه بر تعریف و تمجید از کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو و مؤلف آن و نیز تأکید بر بعضی نکات منفی آن که در سخنان دکتر محمود بشیری و دکتر مریم صادقی نیز به آن‌ها اشاره شده، گفته است:{{سخ}}&lt;br /&gt;
«در کار تحقیق و پژوهش طبیعی است که باید «تردید» را از میان برداشت و «یقین» را جایگزین آن کرد. به‌همین خاطر بکارگیری کلماتی چون «شاید» و «احتمالاً» ـ که نشانهٔ عدم پیگیری پژوهشگر در قطعیت‌بخشیدن به مسئلهٔ مورد نظر است ـ گذشته از لطمه‌زدن به رسالت کار، خوانندهٔ علاقمند و کنجکاو را سردرگم می‌کند؛ نظیر این دو نمونه:{{سخ}}&lt;br /&gt;
*«مهمترین نشریهٔ نوگرای سال ۲۷ شاید اندیشهٔ نو است.» ص‌ ۳۷۲{{سخ}}  &lt;br /&gt;
*«نخستین‌شعر شکستهٔ (اصطلاحا نیمایی) ماهر، احتمالاً شعرِ ای اختر سپید است.» ص ۳۷۴&amp;lt;ref name= &amp;quot;کلک&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو، محمدتقی صالح پور منبع= پرتال جامع علوم انسانی|ژورنال= مجله کلک| شماره= ۳۰|تاریخ انتشار= شهریور ۱۳۷۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
=====نظر ایرج پارسی‌پور=====&lt;br /&gt;
«در این سال‌ها که نشر کتاب‌هایی که متضمن مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها و آثار و اسناد گذشتگان باشد رواج بسیار گرفته و خریداران بسیار... کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو که مؤلف آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است، یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است... او بر این کشکول بریده‌های مطالب روزنامه‌ها و مجله‌ها دربارهٔ شعر نو، عنوان فریبندهٔ «تاریخ تحلیلی شعر نو» نهاده است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
مؤلف به ۳۰ سال مقاله‌های «مجلهٔ سخن» دربارهٔ شعر نو و نوشته‌های یکی از بزرگان و ادیبان و منتقدان ما یعنی دکتر [[پرویز ناتل خانلری|خانلری]] ارجاعی نداده... از نوشته‌های پرمایهٔ کسانی چون [[عبدالحسین زرین‌کوب]] و [[غلامحسین یوسفی]] که نظریه‌ و سلیقه‌شان دربارهٔ شعر نو و شاعران نوپرداز یا دیدگاه‌های مدرن موافق نبوده نیز اثری نیست اما تا بخواهی سرشار از نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان است که در دفاع یا مخالفت از نظریاتشان قلم‌فرسایی کرده‌اند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
اثر قلم مؤلف در این ۴ جلد بسیار ناچیز است و تنها در جمله‌های پیونددهنده‌ای که در خلال نقل‌قول‌ها می‌آورده می‌توان اثر او را دید. او در مدخل هر دورهٔ تاریخی، گزارش بسیار سطحی و روزنامه‌ای از اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران می‌آورد تا به‌گمان خود شعر نو را در زمینهٔ اوضاع اجتماعی بررسی کرده باشد و به‌قول خود «تاریخ جامعه‌شناختی شعر نو ایران را از آغاز تا ‍۱۳۵۷ بنویسد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
علاوه بر این ایرج پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی (در نوشتهٔ بالا) بر این باور است که «قضاوت مؤلف درخصوص نخستین‌شاعر نوپرداز دارای مبنای درستی نیست و دچار سردرگمی است.» که در ادامهٔ نوشته‌هایش دلایل مفصل خود را ذکر می‌کند.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد |ژورنال= ایران شناسی| منبع =پرتال جامع علوم انسانی| شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم تابستان ۱۳۷۸ }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
====نظر خود نویسنده دربارهٔ کتاب====&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|[[شمس لنگرودی]] کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید:{{سخ}} &lt;br /&gt;
:یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خود کرده‌ام.&amp;lt;ref name=&amp;quot;ویکی کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی: دغدغهٔ من در تألیف این کتاب، خاستگاه اجتماعی و جامعه‌شناختی [[شعر نو]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;نقد تاریخ تحلیل شعر نو ۱&amp;quot;/&amp;gt;&amp;lt;ref name=&amp;quot;منظوم&amp;quot; /&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی: انگیزه‌ی من از تألیف این کتاب، نشان‌دادن راه پرغبار گذشته و تا حد ممکن غبارزدایی از آن بوده است.»&amp;lt;ref name=&amp;quot;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱-۶&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱|صفحه=۲و۳}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
====فهرست کتاب====&lt;br /&gt;
{{Navbox&lt;br /&gt;
| navbar = plain&lt;br /&gt;
| name   = &amp;amp;nbsp;&lt;br /&gt;
| state = {{{state&amp;lt;includeonly&amp;gt;|collapsed&amp;lt;/includeonly&amp;gt;}}}&lt;br /&gt;
| bodyclass = hlist&lt;br /&gt;
| title = {{#if:{{{Interim Government cabinet 1 vertical|}}}||}}&lt;br /&gt;
| border = {{#if:{{{removeborder|}}}|none}}&lt;br /&gt;
| list1 = {{Navbox|child&lt;br /&gt;
| title = فهرست کتاب&lt;br /&gt;
| state = {{{state|expanded}}}&lt;br /&gt;
| group1 =۱&lt;br /&gt;
| list1 = زمینه‌ها و مقدمات تحول اجتماعی ـ اختصاصی و پیدایش شعر نو&lt;br /&gt;
| group2 =۲&lt;br /&gt;
| list2 = به قدرت رسیدن رضاخان و پایان‌یافتن یک دوره از شعر نو&lt;br /&gt;
| group3 =۳&lt;br /&gt;
| list3 = جنگ جهانی نیمهٔ دوم، سقوط رضاشاه، آزادی و شکوفایی شعر نو&lt;br /&gt;
| group4 =۴&lt;br /&gt;
| list4 = کودتا، تثبیت حکومت پهلوی، خودیابی نوپردازان و تحول شعر نو&lt;br /&gt;
| group5 =۵&lt;br /&gt;
| list5 = گسترش شهرنشینی، انقلاب سفید، تعارض مدرنیسم و سنت، موج نو و شعر چریکی&lt;br /&gt;
| group6 =۶&lt;br /&gt;
| list6 = گسترش مدرنیسم در زندگی سنتی، رفاه نسبی اقتصادی، تشدید دوگانگی فرهنگی، بحران سیاسی، انقلاب&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
| below =این کتاب با شرح مختصری از چگونگی و نتیجه ورود مجموعه‌ای از پدیده‌های اروپایی به ایران آغاز می‌شود. نویسنده در این مجموعه به شرح حال کسانی که در آغاز نوخواهی و نوپردازی دست به قلم برده و برای ترویج و تثبیت [[شعر نو]] تلاش کرده‌اند ـ به همراه نمونه‌ای از شعر آنان ـ اشاره کرده است. این اثر در شش بخش با این عناوین سامان یافته است. &amp;lt;ref name= &amp;quot;ویستا ۱&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان =تاریخ تحلیلی شعر نو٬ بانک اطلاعات کتاب ایران، سایت ویستا }} &amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
====جمله‌های ماندگار کتاب====&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt; [[شعر نو]] نخستين‌بار در آغاز دههٔ ۴۰ و از طريق برنامهٔ دوم راديو مجال پخش يافت. برنامهٔ دوم، راديويی بود برای مخاطبان خاص و گرايش‌های روشنفکری در ميان برنامه‌سازان آن ديده می‌شد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;در آغاز دههٔ چهل جامعهٔ ايرانی، دچار تحولات گسترش نوعی مدرنيسم شتاب‌زده و وارداتی بود. در اين ميان بخشی از حاکميت، علم هواداری از هنر و شعر مدرن را برافراخته بود و سعی می‌کرد از اين رهگذر نظر بخشی از روشنفکران ناراضی را به خود جلب کند. برپايی مراسمی چون جشن هنر و برگزاری مسابقات شعر نو- که راديو و تلويزيون متولی آن بود- نمونه‌ای از تظاهر در سال‌های دههٔ ۴۰ و ۵۰ بود.{{سخ}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;♦&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;[[هفته‌نامه‌ی فردوسی]] سخنگوی بخشی از روشنفکران آن دوره، در ۷ ارديبهشت ماه ۱۳۴۲ با شعف فراوان نوشت:{{سخ}}&lt;br /&gt;
:«رابطهٔ راديو و شعر نو، تا مدت‌‌ها پيش چندان تعريفی نداشت. شعر نو را در برنامه‌های راديو علناً به مسخره می‌گرفتند و تا مدت‌ها پخش هر نوع سرود و تصنيف و ترانه که اثری از نوپردازی در آن وجود داشت از راديو قدغن بود. ظاهراً تحول تشکيلاتی ادارهٔ راديو با يک نوع تحول فکری و عقيدتی در زمينهٔ مسائل هنری نيز همراه بوده است؛ زيرا دو تن از ارجمندترين نوپردازان و شعرای طراز اول در جريان اين تحول به عضويت شورای نويسندگان راديو که بر تهيه و تنظيم برنامه‌ها نظارت دارند، نايل آمدند. اين دو چهره را در اين‌جا به شما معرفی می‌کنيم: «[[نادر نادرپور]] و [[مهدی اخوان ثالث]].»&amp;lt;ref name= &amp;quot;فردوسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال| عنوان=به نقل از شمس لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، نشر مرکز، ج٬ ۳|ژورنال= شعر نو و رادیو، مجله‌ی فردوسی، دوره جدید؛ سایت فصل فاصله |شماره= ۱۱۷|ص= ۱۰۲-۱۰۳ |تاریخ انتشار= ۱ مرداد ۱۳۸۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====جوایز کتاب====&lt;br /&gt;
در دی‌ماه سال ۱۳۸۱ جايزهٔ بیژن جلالی به پاس زحمات و کوشش‌های منتقدان و محققان شعر معاصر به سه تن از فعالان اين عرصه از سه نسل مختلف، [[محمد حقوقی]]، [[شمس لنگرودی]] و کاميار عابدی اهدا گرديد؛ جایزه‌ای که تا کنون تداوم دارد.&amp;lt;ref name= &amp;quot;جایزه&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/49351/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%D9%8A-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%82%D9%82%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7-%D9%85%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%AF////|عنوان =خبرگزاری مهر٬ جايزه‌ی&amp;quot;بيژن جلالي &amp;quot;به محققان و منتقدان شعر اهدا می‌شود }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
==مشخصات کتاب‌شناختی==&lt;br /&gt;
===تعداد صفحات، دفعات چاپ، جمع کل تیراز و ناشرانی که اثر را چاپ کرده‌اند===&lt;br /&gt;
{| class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| colspan=&amp;quot;7&amp;quot; align=&amp;quot;center&amp;quot;  style=&amp;quot;background-color:#E9E9E9&amp;quot; | کتاب «تاریخ تحلیلی شعر نو»(۴ جلدی)&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
!عنوان!!مشخصات&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| نویسنده&lt;br /&gt;
| شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| ناشر&lt;br /&gt;
| نشر مرکز&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| قطع&lt;br /&gt;
| رقعی&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| عرض&lt;br /&gt;
| ۱۵.۷&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| ارتفاع&lt;br /&gt;
| ۲۱.۸&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| نوع جلد&lt;br /&gt;
| سخت&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| حروفچینی، نمونه‌خوانی، صفحه‌آرایی&lt;br /&gt;
| بخش تولید نشر مرکز&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| طراح جلد&lt;br /&gt;
| ابراهیم حقیقی&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| شابک دوره&lt;br /&gt;
| ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| موضوع&lt;br /&gt;
| [[تاریخ نقد]] شعر فارسی قرن ۱۴&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| شمارهٔ کتابشناسی ملی&lt;br /&gt;
| ۱۴۱۰۷ ـ ۷۹ م&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| صفحات&lt;br /&gt;
|  ۲۸۰۳ صفحه&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| دفعات چاپ&lt;br /&gt;
| چاپ اولِ جلد اول ۱۳۷۰/ چاپ اول دورهٔ ۴ جلدی ۱۳۷۷/ چاپ دوم ۱۳۷۹/ چاپ سوم ۱۳۸۱/{{سخ}} چاپ چهارم ۱۳۸۴/ چاپ پنجم ۱۳۸۷/ چاپ ششم ۱۳۹۰/ چاپ هفتم     /چاپ هشتم ۱۳۹۷ &amp;lt;ref name=&amp;quot;کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
==منبع‌شناسی (پایان‌نامه و مقاله نوشته شده دربارهٔ کتاب)==&lt;br /&gt;
===فهرست مقالاتی دربارهٔ کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو===&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;دربارهٔ کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، کتابی و پایان‌نامه‌ای نوشته نشده است؛ فهرست تعدادی از مقالات، نقدها و یادداشت‌هایی که بر این کتاب نوشته شده‌اند، در ذیل می‌آید:&#039;&#039;&#039;{{سخ}}&lt;br /&gt;
ـ سخن نو و حلاوت آن، کاوه گوهرین، مجلهٔ گردون، شمارهٔ ۱۷ ، مرداد ۱۳۷۷{{سخ}}&lt;br /&gt;
ـ گزارشی سال‌شمارانه، روایتی کتاب‌شناسانه، کامیار عابدی، کتاب ماه ادبیات فلسفه، شمارهٔ ۱۷ ، اسفند ۱۳۷۷{{سخ}}&lt;br /&gt;
ـ ت‍اریخ ت‍ح‍ل‍ی‍ل‍ی‌ ش‍ع‍ر ن‍و، م‍هین خدیوی، مجلهٔ بخارا، شمارهٔ ۶، خرداد و تیر ۱۳۷۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
ـ تحلیلی بر نقدی که از سر شتابزدگی نوشته شده است، نوشتهٔ محمدعلی شاکری یکتا، مجلهٔ گزارش، شمارهٔ۱۰۴، مهر ۱۳۷۸{{سخ}}&lt;br /&gt;
ـ نگاهی به تاریخ تحلیلی شعر نو، کریم رجب‌زاده، روزنامهٔ ایران، ۱۲ بهمن ۱۳۸۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
ـ چشم‌انداز پژوهش‌های بنیادی ادبیات امروز ایران، محمود معتقدی، فرهنگ و پژوهش، شمارهٔ ۱۰۰ ،۲۶ آذر ۱۳۸۱{{سخ}}                               &lt;br /&gt;
ـ حق تاریخ تحلیلی شعر نو ادا نشده است، حافظ موسوی، روزنامهٔ شرق، ۱۸ تیر ۱۳۸۸&amp;lt;ref name= &amp;quot;ملی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/bibliographicSimpleSearchProcess.do?simpleSearch.value=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE+%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D9%86%D9%88&amp;amp;bibliographicLimitQueryBuilder.biblioDocType=AF&amp;amp;command=I&amp;amp;simpleSearch.tokenized=true&amp;amp;classType=0&amp;amp;pageStatus=0&amp;amp;bibliographicLimitQueryBuilder.useDateRange=null&amp;amp;bibliographicLimitQueryBuilder.year=&amp;amp;documentType=////|عنوان =سازمان اسناد کتابخانه‌ی ملی جمهوری اسلامی ایران }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name= &amp;quot;پرتال&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article/field/1616?page=8////|عنوان =پرتال جامع علوم انسانی }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
==پانویس==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابع==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱= چوبندیان|نام۱= محمدزمان |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= بهمن‌ماه۱۳۸۷|عنوان= ادای دِین به شعر امروز؛ نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو|پیوند= |ژورنال= گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۸۵تا۸۹ |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس|عنوان=تاریخ تحلیلی شعر نو(چهار جلدی)|جلد=۱|ناشر=مرکز |مکان=تهران |شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۷۴-۱|صفحه=۱و۳}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=لنگرودی|نام=شمس |عنوان=«تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران»٬ زیر نظر: محمدهاشم اکبریانی٬ گفتگو از: کیوان باژن|ناشر= ثالث|شابک= ۹۷۸-۹۶۴-۳۸۰-۳۲۵-۴|چاپ= |صفحه=|تاریخ بازبینی=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.manzoom.ir/instagram/post/754753782595685895709474238485211926776705550////|عنوان = سایت منظوم|تاریخ انتشار= ۱۳۹۵/۳/۱۰|تاریخ بازبینی= ۱۵ مرداد ۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/bibliographicSimpleSearchProcess.do?simpleSearch.value=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE+%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C+%D8%B4%D8%B9%D8%B1+%D9%86%D9%88&amp;amp;bibliographicLimitQueryBuilder.biblioDocType=AF&amp;amp;command=I&amp;amp;simpleSearch.tokenized=true&amp;amp;classType=0&amp;amp;pageStatus=0&amp;amp;bibliographicLimitQueryBuilder.useDateRange=null&amp;amp;bibliographicLimitQueryBuilder.year=&amp;amp;documentType=////|عنوان =سازمان اسناد کتابخانه‌ی ملی جمهوری اسلامی ایران|تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article/field/1616?page=8////|عنوان =پرتال جامع علوم انسانی|تاریخ انتشار= سال یازدهم تابستان ۱۳۷۸|تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان= نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو شمس لنگرودی ؛منتقدان: محمود بشیری٬ مریم صادقی|ژورنال= شورای بررسی متون کتب علوم انسانی (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)|پیوند=http://www.shmoton.ir/%D9%86%D9%82%D8%AF-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88_3984.html////|تاریخ انتشار= | شماره= |ص= |تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان=به نقل از شمس لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، نشر مرکز، ج٬ ۳|ژورنال= شعر نو و رادیو، مجله‌ی فردوسی، دوره جدید؛ سایت فصل فاصله| پیوند= http://www.mr-torki.ir/1385/05/01////|شماره= ۱۱۷|ص= ۱۰۲-۱۰۳ |تاریخ انتشار= ۱ مرداد ۱۳۸۵| تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان=  نگاهی به کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو٬ ادای دین به شعر امروز٬ نقد و نوشته‌ای از محمد زمان چوبندیان |پیوند=http://ensani.ir/fa/article/download/182065////|ژورنال= فصلنامه‌ی شعر گوهران|تاریخ انتشار= بهمن ۱۳۷۸| شماره=۱۹و۲۰|ص= |تاریخ بازبینی= ۱۵ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو، محمدتقی صالح پور | پیوند= http://ensani.ir/fa/article/author/113557////| منبع= پرتال جامع علوم انسانی|ژورنال= مجله کلک| شماره= ۳۰|تاریخ انتشار= شهریور ۱۳۷۱| تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان= ایران و نقد ادبی٬ عباس مخبر|ژورنال= مجله نگاه نو تابستان ۱۳۷۷؛سایت ویستا|پیوند=https://vista.ir/m/a/i3tv4/%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C////|منبع=شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی|تاریخ انتشار= یکشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۸۴| شماره= ۳۷|ص= |تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان= متن و این‌همه جنگ و جدل، نشست بررسی، امروز با علی باباچاهی، شمس لنگرودی و احمد غلامی |ژورنال= بانک اطلاعات نشریات کشور؛ روزنامه شرق |پیوند= http://www.magiran.com/npview.asp?ID=285512////|نویسنده= شیما بهره‌مند|تاریخ انتشار= ۹۲/۹/۴ |شماره= ۱۸۸۹|ص= |تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://tarikhirani.ir/fa/files/69/bodyView/714/////|عنوان = شیوه‌ی جدید زندگی، شعر جدیدی می‌خواست، گفتگوکننده: مجتبا پورمحسن با شمس لنگرودی، سایت تاریخ ایرانی |ناشر= بهزاد کشمیری‌پور|تاریخ انتشار= شنبه ۹ آذر ۱۳۹۲|تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9////|عنوان= بیوگرافی شمس لنگرودی٬ همشهری آنلاین|تاریخ انتشار=یکشنبه ۸ آذر ۱۳۸۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://wikiadabiat.net/index.php/%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C////|عنوان= شمس لنگرودی، ویکی ادبیات|تاریخ بازبینی= ۱۵ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.ibna.ir/fa/doc/naghli/147600/////|عنوان= برپايي کارگاه تحلیلی شعر نو با حضور شمس لنگرودی: ایبنا|تاریخ انتشار= يکشنبه ۱۲ شهريور ۱۳۹۱}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com////|عنوان= وبلاک شمس لنگرودی|تاریخ انتشار= یکشنبه یکم اردیبهشت ۱۳۹۲}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان =تاریخ تحلیلی شعر نو٬ بانک اطلاعات کتاب ایران، سایت ویستا |تاریخ انتشار= شنبه٬ ۱ تیر ۱۳۹۸|تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/49351/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D9%8A%DA%98%D9%86-%D8%AC%D9%84%D8%A7%D9%84%D9%8A-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%82%D9%82%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7-%D9%85%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%AF////|عنوان =خبرگزاری مهر٬ جايزه‌ی&amp;quot;بيژن جلالي &amp;quot;به محققان و منتقدان شعر اهدا می‌شود|تاریخ انتشار=۱۴ دی ۱۳۸۲|تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان=  |ژورنال= روزنامهٔ شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه، ۱۸ تير ۱۳۸۶}} &lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی|تاریخ انتشار=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد ژورنال| عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد | پیوند= http://ensani.ir/fa/article/field/1616?page=8////|ژورنال= ایران شناسی| منبع =پرتال جامع علوم انسانی| شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم تابستان ۱۳۷۸|تاریخ بازبینی= ۲۱ مرداد ۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* ۱.از صبا تا نیما (۲ جلدی)، از نیما تا روزگار ما (جلد ۳)، یحیی آرین‌پور، نشر زوّار.&lt;br /&gt;
* ۲.شعر نو از آغاز تا امروز (۲ جلدی)، محمد حقوقی، انتشارات ثالث.&lt;br /&gt;
* ۳.شعر و شاعری، محمد حقوقی، انتشارات نگاه.&lt;br /&gt;
* ۴. نامه‌های نیمایوشیج، به‌اهتمام سیروس طاهباز، انتشارات نگاه.&lt;br /&gt;
* ۵. نامه‌های نیمایوشیج در شعر و شاعری، به‌اهتمام سیروس طاهباز، انتشارات نگاه.&lt;br /&gt;
* ۶.برگزیدهٔ آثار نیمایوشیج (نثر)، به‌اهتمام سیروس طاهباز، انتشارات نگاه.	&lt;br /&gt;
* ۷.شعر زمان ۱ و ۳ و ۴ و ۵ ... محمد حقوقی، انتشارات نگاه.&lt;br /&gt;
* ۸.طلا در مس، رضا براهنی، انتشارات زریاب.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42470</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42470"/>
		<updated>2020-05-26T13:57:16Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمد شمسِ‌لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = محمدتقی جواهریِ‌گیلانی&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = شعر، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری و تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود (محلۀ آسیدعبدالله)&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمسِ‌لنگرودی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمس‌ِگیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس‌ِلنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدریس&lt;br /&gt;
| سال‌های نویسندگی       = ۱۳۵۰تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = ایماژیسم و پست‌مدرنیسم&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = &#039;&#039;خاکستر و بانو&#039;&#039;، &#039;&#039;قصیدۀ لبخند چاک‌چاک&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039;{{سخ}}[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، رژه بر خاک پوک و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخزاد]]{{سخ}} &#039;&#039;امه‌سزر&#039;&#039;، &#039;&#039;فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =  Emza shams.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی همراه باگوهر خیراندیش:صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهریِ‌گیلانی&#039;&#039;&#039; یا محمدتقی شمسِ‌لنگرودی مشهور به &#039;&#039;&#039;شمس‌ِلنگرودی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان =زندگی‌نامۀ: محمد شمسِ‌لنگرودی (۱۳۲۹-)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;شاعر، پژوهشگر، بازیگر، نویسنده و مورّخ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس‌ِلنگرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای واردشدن به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز به‌دلیل فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاهی آرمان‌خواهانه با زبان اعتراضی و لحن جدی همراه بود. شعر لنگرودی روایت‌ستیز بود. از کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان سخن می‌گفت؛ اما با تغییر فضای اجتماعی و نیز با تأملات جدید، به‌تدریج دگرگونی چشمگیری یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون‌ومحتوا، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ درنتیجه، اندیشهٔ شعری‌اش که حول مسائل سیاسی‌اجتماعی می‌چرخید و عاطفۀ جمعی او را در بر داشت، با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و ورود اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر نیز شکل گرفت. جهان از نگرش مدرنیستیِ خود فاصله گرفت و پست‌مدرنیسم را تجربه کرد؛ ازاین‌رو ماهیت شعر از وجه و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای متفاوت‌تر در سروده‌هایش منعکس شد. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبان خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری و لحنِ &#039;&#039;طنزگونه&#039;&#039; سوق داد؛ در واقع تحول شعر او نشان‌دهندهٔ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دگرگونی فکری و زیباشناختی شمسِ‌لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر به‌نمایش گذاشت. با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توانیم ببینیم که این دگرگونی دو لحن و فضای متفاوت ایجاد کرده است:&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ِلنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار با لحنی تلخ و جدی و ابهام‌آلود که بیشتر دیدگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را نشان می‌دهد و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی روشن با آرامشی نسبی و لحنی صمیمی‌تر و شفاف‌تر که بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکی پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت. منم می‌خواستم به‌تقلید از او شعر بگم. می‌دیدم که مردم چقدر براشون اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستان‌ به تهران اومد. اون زمان هرکسی نمی‌تونست تهران بیاد. من اولین شعرم رو به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون خیلی فارسی بلد نبودم، فارسی و گیلکی رو یک‌خط درمیون نوشتم. اون زمان نمی‌دونستم شعرم ملمّعه. خیلی اتفاقی، اولین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی من رو می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گوی جمشید برزگر با شمس‌ِلنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. اون زمانم تمام درس‌ها رو یک معلم می‌گفت. تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجان‌زده می‌شد. طوری از نادرشاه روایت می‌کرد که انگار خودش اونجا بوده و صحنه رو دیده. تو کلاس ما دو تا برادر بودن. یکیشون شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید این بچه شعر می‌خونه، با همون آهنگی که تاریخ رو روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به! عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! اینکه پدرش پاسبانه شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرمم شاعره.» یه روز نشستم و با کلی فکرکردن یه شعر گفتم. رفتیم تو کلاس نشستیم. گفتم: «آقا، اجازه؟! منم شعر گفتم. می‌خوام بخونم.» هنوز سطر اول شعرم رو نخونده بودم، باز با همون لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکی از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم. با خودم گفتم: «خُب، من که هنوز شعرم رو نخوندم.» بعد، اون بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت. معنیش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این اولین اتفاق شاعرانۀ زندگیمه که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم اون‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بودم که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم رو تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خونهٔ اون دختر. هیچ‌وقت نفهمید. از اون عشق‌های نوجوانی بود. تو کتاب‌های شعر پدرم دنبال اسمش گشتم. حافظ رو باز کردم و اسم معشوقه‌م رو تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گن این بود؟ این چه شعریه آخه! چرا اسم کسی که دوستش دارم توش نیست؟ شعرهای سعدی رو هم گشتم. چیزی پیدا نکردم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی فیض کاشانی اسم معشوقه‌م را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم رو پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
اولین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پونزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذروندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مون توجهم رو جلب کرد. اون نوشته موزون و مقفی بود. حس شاعرانه هم داشت. اسمش «کارون» بود. تعجب کردم که کارون مگه می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی، خرقه، پیر، ابرویِ یار و بقیه کجا هستند؟ اسم شاعر هم فریدون بود. تعجبم بیشتر شد. تا اون موقع شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌ گوشم نخورده بود. مضمون شعرم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که من می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم اومد. دوسه بار خوندم تا متوجه شدم شعره. این اولین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. شعر «کارون» از [[فریدون تولَّلی]] بود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[صادق هدایت|هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
یه روز دایی‌ اومد خونهٔ ما و به من گفت: «به پدرت بگو یه کتاب جدید شعر به اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده. توصیه ‌می‌کنم اون رو بخونه.» من به پدرم گفتم. ایشون هم خریدن کتاب رو به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادر نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خوندم. بی‌وقفه می‌خوندم. مادرم نگران شده بود مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از اون به‌بعد شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. یه روز یکی از دوستام که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت، گفت: «چه نشستی که مجله‌ای تو تهران، هر شعری براش بنویسی چاپ می‌کنه؟!» منم خوش‌حال شدم. شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش اون رو زیبا بنویسه و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر رو فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶، مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم «حلقۀ‌ امید» بود؛ یه چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. اون زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌اومد. من همه‌ش رو خریدم و زدم زیر بغل و تو شهر چرخیدم. از این اتفاق یه درس بزرگ گرفتم. نصیحت پدرم هم بود. با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو رو با خودش ببره، نه تو اون رو.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی با شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت تو عکس‌های قدیمی چهره‌ای غمگین و ناراحت دارم؛ اما این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان رو پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصدِ آرزوهام برآورده شده.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهات رسیدی؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهام کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقام ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا اون هم‌کلاسیِ دوران دبستان رو پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشیش. اون زمان دیگه شعرهام مطرح شده بود. از بیرون نگاه کردم. دیدم خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره‌ست، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، تو این گیرودار، قضیه رو یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمونم که نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتم. تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ شعر فجر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزۀ شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعر من &#039;&#039; آوازهای فرشته بی‌بال&#039;&#039; در سال ۱۳۹۳ش از سوی &#039;&#039;جشنوارۀ شعر فجر&#039;&#039; نامزد شد که با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌، تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمسِ‌لنگرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمسِ‌لنگرودی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://www.ketab.ir/BookList.aspx‏ |عنوان= لیست کتاب‌های یافت‌شده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: در ۲۶ آبان، تولد در محلۀ آسیدعبدالله لنگرود&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: مهر، ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه: «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از [[فریدون تولَّلی]] در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آگاهی از وجود گونه‌‌ای شعر به‌‌نام شعر نو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از [[نادر نادرپور]] و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از گونۀ «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;: چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات &#039;&#039;زن روز&#039;&#039;، &#039;&#039;تهران‌مصور&#039;&#039;، &#039;&#039;جوانان&#039;&#039;، &#039;&#039;فردوسی&#039;&#039;؛ علاقه به شعر [[فروغ فرخ‌زاد|فروغ]] و [[سیاوش کسرایی]]&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: خرداد، گرفتن دیپلم ریاضی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: مهر، ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت؛ آشنایی با شعر [[احمد شاملو]] و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر لورکا؛ در بهمن‌ماه: گرفتن مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039;: چند ماه تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در ادارۀ کل کشاورزی رشت با سمت کارشناس اقتصاد کشاورزی و انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;[[رفتار تشنگی]]&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با خانم فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; به‌‌همراه رضا علامه‌‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌‌تن و انتشار نمایشنامۀ «قانون» در &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: در شهریور، دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام &#039;&#039;در مهتابی دنیا&#039;&#039; و آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی و آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039;که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: در ۲۶تیر، تولد الیانا و انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های &#039;&#039;چتر سوراخ&#039;&#039; و &#039;&#039;اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول &#039;&#039;[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;؛ انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;؛ انتشار کتاب  &#039;&#039;از نیما تا بعد&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367 ‏|عنوان =از نیما تا بعد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه کتاب آلمان؛ در یکشنبه ۱۶فروردین برابر با ۵آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی برگر شولۀ هانوفر؛ دوشنبه ۷اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان؛ دی‌وبهمن برابر با ژانویۀ۱۹۹۳، سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; که تحقیقی است در تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: پنجشنبه ۲فروردین برابر با ۲۱مارس۱۹۹۶، سفر به آمریکا به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو، به‌‌همت دکتر مسعود نقره‌‌کار و خانم مهستی پاشاپورعلمداری برای سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱اردیبهشت برابر با ۲۰آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جمعه ۷اردیبهشت برابر با ۲۶آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۸اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن متخصصان ایرانی آمریکا، در تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکشنبه ۹اردیبهشت برابر با ۲۸آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱۵اردیبهشت برابر با ۴مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز سخنرانی در ماهنامۀ مانتلی ریویو دربارۀ شعر سیاسی ایران با حضور پل سوییزی و مگداف، در نیویورک؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۲۲اردیبهشت برابر با ۱۱مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۳۱اردیبهشت برابر با ۲۰مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در گروه ادبی دفترهای شنبه در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۱۱تیر برابر با ۱جولای۱۹۹۶، سخنرانی در کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس؛ در همان سال ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ برابر با ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶ش زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ، سوئیس؛ در ۱۹۹۷ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت [[نیما یوشیج|نیما]] در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان &lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان برابر با ۲۱نوامبر۱۹۹۹، سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;[[شبی که مریم گم شد]]&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;[[ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد]]&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار «گزیدۀ اشعار» از مجموعۀ &#039;&#039;[[گزیدۀ ادبیات معاصر]]&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد بیژن جلالی در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; در تیر، شمارۀ ۶۱ و ۶۲ ؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ &#039;&#039;چیستا&#039;&#039; در اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347 ‏|عنوان =  پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه: مجموعه‌شعر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ &#039;&#039;هنگام&#039;&#039;؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با آهنگسازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل شمسِ‌‌لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;[[توفانی پنهان‌‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی]]&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب &#039;&#039;[[بازتاب زندگی ناتمام]]&#039;&#039; که بخشی است از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری &#039;&#039;نشانی&#039;&#039; در اردیبهشت؛ در ۲۶بهمن، نکوداشت در انجمن شاعران ایران؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه آزاد کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: در ۲۰۰۷ سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی به‌ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ &#039;&#039;شعر گوهران&#039;&#039;؛ اتمام رمان &#039;&#039;[[شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟]]&#039;&#039; و سپردن به ناشر؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر و آهنگ‌‌سازی محمد فرمانیان؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;[[ملاح خیابان‌‌ها]]&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039;؛ انتشار «زندگی‌‌نامۀ شمسِ‌لنگرودی» از مجموعۀ &#039;&#039;[[تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران]]&#039;&#039; زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ انتشار گزیدۀ &#039;&#039;[[اشعار چوپانی سایه‌‌ها]]&#039;&#039;، نشر تکا (توسعه کتاب ایران)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار &#039;&#039;[[لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من]]&#039;&#039;؛ انتشار مجموعه‌اشعار &#039;&#039;[[رسم‌کردن دست‌های تو]]&#039;&#039;؛ انتشار کتاب &#039;&#039;[[رباعی محبوب من]]&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;[[می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم]]&#039;&#039;؛ انتشار گزیده‌اشعار &#039;&#039;[[هیچ‌کس از فردایش با من نگفت]]&#039;&#039; به‌انتخاب آزاده کاظمی در مؤسسۀ انتشارات نگاه؛ سرودن مجموعه‌اشعار &#039;&#039;[[صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی]]&#039;&#039;؛ برگردان گزینه‌اشعار &#039;&#039;[[از سوراخ در]]&#039;&#039; (من ثقب‌الباب) به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:انتشار کتاب &#039;&#039;[[روزی که برف سرخ ببارد]]&#039;&#039; درزمینۀ پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانی جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: انتشار برگردان ارمنی &#039;&#039;ملاح خیابان‌ها&#039;&#039; به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۲&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌شعر &#039;&#039;آوازهای فرشتۀ بی‌بال&#039;&#039; و  &#039;&#039;تعادل روز بر انگشتم&#039;&#039;، نگاه؛ کتب‌قصۀ &#039;&#039;داستان چرخ&#039;&#039;، شهر قلم&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۴&#039;&#039;&#039;:  چاپ کتاب &#039;&#039;آن‌ها که به خانۀ من آمدند&#039;&#039; با ویراستاری آمنه رستمی، نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;&#039;۱۳۹۵&#039;&#039;&#039;:  &#039;&#039;واژه‌ها به دیدن من آمدند&#039;&#039;، نگاه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;از جان گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه نیما یوشیج&#039;&#039; در انتشارات نگاه&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893 ‏|عنوان =  از جان گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه نیما یوشیج}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
پاییر از نیمه گذشته بود که محمدتقی جواهری، شمسِ‌لنگرودی، در خانواده‌ای آرام، چشم به جهان گشود. ۲۶آبان۱۳۲۹ش زمان و شهرستان لنگرود مکان تولدش بود. پدرش، آیت‌الله لنگرودی، امام‌جمعۀ شهر بود. شمسِ‌لنگرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود. همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد و دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پی آن‌ها را نگرفت.» شمس‌ِلنگرودی افزوده است مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده و داستان‌های آن را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ نیز پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. وی همچنین از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در ابتدا، یعنی در سال‌های نوجوانی‌اش، ادبیات را مبحثی خشک و نتراشیده می‌دید که پر از اسامی‌ سخت و ناآشناست. او در همان استان گیلان دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضیات دریافت کرد. برای ادامه‌تحصیل نیز رشتهٔ اقتصاد را انتخاب کرد و در مدرسۀ عالی بازرگانی رشت مشغول به تحصیل شد. در سال ۱۳۴۶ش اولین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; چاپ کرد. پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش در شهر رشت ساکن بود. شمس در این شهر زندگی تازه‌ای را شروع کرد؛ در واقع این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی شعروشاعری را پی گیرد. &#039;&#039;[[رفتار تشنگی]]&#039;&#039; اولین مجموعه‌شعر شمس است. آن را به‌پیروی از [[احمد شاملو]] سرود و در سال ۱۳۵۵ش منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;[[خاکستر و بانو]]&#039;&#039; و &#039;&#039;جشن ناپیدا&#039;&#039; مجموعه‌اشعاری است که شمسِ‌لنگرودی را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ش با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌تن&#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کرد. انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه منجر به دستگیری و حبسش به‌اتهام سیاسی شد. شمس در سال ۱۳۶۱ش در اوین زندانی بود. یک سال بعد، با تلاش پدر و آیت‌الله منتظری آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی در افکار و جهان‌بینی‌اش گذاشت. او دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد. تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد؛ تااینکه در سال ۱۳۷۹ش مجموعه‌شعر &#039;&#039;[[نت‌هایی برای بلبل چوبی]]&#039;&#039; را منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس کم‌کاری دههٔ ۷۰ را با پرکاری دههٔ۸۰ جبران کرد.&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشرشدۀ او در دههٔ ۸۰ است. وی در خصوص تفاوت فضای شعرش در مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود می‌گوید که در کتاب‌های قبلی‌اش جهان‌بینی محدود و تاریک و غم‌آلودی بر فضای شعر حاکم است؛ درحالی‌که بر اثر اتفاقات خوشایند زندگی و قرارگرفتن در فضایی جدید، دگرگونی‌هایی در فضای شعرش رخ می‌دهد که به‌نوعی روشنگری خاصی در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون بر مجموعه‌شعرهایی که از آن‌ها یاد کردیم، می‌توانیم به مجموعه‌های &#039;&#039;[[می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[لب‌خوانی قزل‌آلای من]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[ملاح خیابان‌ها]]&#039;&#039; و &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039; اشاره کنیم. شمس‌ِلنگرودی رمانی به‌نام &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; هم نوشته است. از آثار پژوهشی ایشان نیز می‌توانیم به کتاب‌های زیر اشاره کنیم: &#039;&#039;[[تاریخی تحلیلی شعر نو]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[رباعیِ محبوب من]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[روزی که برف سرخ ببارد]]&#039;&#039;، &#039;&#039;[[ازجان‌گذشته به مقصود می‌رسد]]&#039;&#039;، &#039;&#039; مکتب بازگشت&#039;&#039; و &#039;&#039;[[گردباد شور جنون]]&#039;&#039;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
لنگرودی درزمینهٔ ادبیات کودک نیز فعالیت‌هایی کرده است؛ نظیر &#039;&#039;[[شبی که مریم گم شد]]&#039;&#039; و &#039;&#039;[[رومی و بومی]]&#039;&#039; که روایت تازه‌ای از حکایت موش و گربه است. شمس چند فیلم هم بازی کرده است: فیلم‌هایی مانند &#039;&#039;فلامینگو شماره‌۱۳&#039;&#039; که حمیدرضا علی‌قلیان در سال ۱۳۸۹ش ساخت و فیلم &#039;&#039;احتمال باران اسیدی&#039;&#039; به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها که آبان۹۴ در گروه هنروتجربه روی پردۀ سینماها رفت. شمس‌ِلنگرودی در سال ۹۳ نامزد دریافت جایزۀ &#039;&#039;جشنوارۀ شعر فجر&#039;&#039; بود؛ اما در نامه‌ای کناره‌گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. آرش سنجابی نیز مستندی به‌نام &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;دربارۀ شمس ساخته است. همچنین این شاعر از سال ۱۳۹۵ش در دانشگاه پارس آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان را تدریس می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامۀ شمس‌ِلنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی مانند هم‌مسلکان خود، یعنی تمام مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان، با ایمان به معجزه‌ای بزرگ به ‌این‌سوی تاریخ آمد و در انتظار رؤیت آن نشست. کمترین خواستۀ‌ این‌دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر و آزادی بیان و عدالت اجتماعی، جامعه‌ای تمام‌وکمال مدرن بود؛ اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. اعتقاد شمس به معجزه کم‌رنگ شد؛ اما هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پرورانَد:&lt;br /&gt;
:گفتیم: «این نبود &lt;br /&gt;
::در رؤیاهایمان این نبود&lt;br /&gt;
::ما انتظار شبی&lt;br /&gt;
:سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیایی بی‌ارجاع بدل می‌شد؛ البته این اولین بار نبود. تجربه‌های دیگر این اوراق، مانند شکست مصدق و شکست مشروطه بود که مزیدِعلت شده بود و دیگر جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت.&lt;br /&gt;
مدت‌ها بعد اجتماع جهانی شمس‌ را در بر گرفت. او چند سالی در آمریکا زیست؛ در جایی که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری مؤثر و متأثر است.&lt;br /&gt;
:جهان به تصادفی زاده شد&lt;br /&gt;
::به تصادفی خواهد مرد&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین آرمان انسانی که همان آزادی است، برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که بر اساس آزادی و بر مبنای آن بنا شده بود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجمسمۀ آزادی&lt;br /&gt;
:گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت‌خاطر بخندند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس دریافت که نمی‌توان به این سادگی‌ها جهان را درک کرد. فهمید که الگوی واحدی نمی‌تواند نسل بشر را به سرانجامی مطلوب برساند. جهان در این شعر شمسِ‌لنگرودی از نگرش‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و دیدگاه پست‌مدرنیستی را تجربه می‌کند. نگرش پست‌مدرنیستی همان است که به‌تأثیر این دو زمانه، شمس را به‌سمت‌و‌سوی خود سوق داده است؛ در واقع جهان‌بینی پست‌مدرنیستی است که شمس را این‌گونه به سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی به این دریافت پست‌مدرن دست یافت که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند. &lt;br /&gt;
این فقط نشانه‌هایی از پست‌مدرنیسم شمس در آثار اوست. نگرش پست‌مدرنیستی را در ظاهر و رفتار او نیز می‌بینیم. شمس از جمع هم‌مسلکان خود که با هم طیِ‌طریق کرده‌اند، کمی فاصلۀ نظرگاهی گرفته است. او دیگر پایبند تعصبات خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانیه صادر کند. شمس را در تلویزیون می‌بینیم، در جلسات شعر و نقد و حتی در قاب سینما و صحنهٔ تئاتر. حضورش در میان دانشجویان توجه‌برانگیز است. به موسیقی پاپ و حتی به نوعی موسیقی علاقه نشان می‌دهد که بیش از همه‌پسندبودن، کوچه‌بازاری است، . آنچه شمس را به‌پیش می‌راند، نه ایدئولوژی است نه آرمان. این شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====سخن جنجال‌برانگیز شمس=====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی دربارۀ [[یداله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] گفته است: «شعرهای آقای رویایی و براهنی شعر نیست؛ هذیان است.&amp;quot; و اینکه &amp;quot; آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و بیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان شاعران واکنش های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت: «او تند رفت و البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها مرتبا علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع و تند وتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
اکبر قناعت‌زاده، شاعر معاصر، نوشت: «ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رویایی و باباچاهی به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه درست یا غلط صاحب کرسی ا‌ست فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهزاد خواجات، شاعر معاصر گفت: «کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
منصور خورشیدی، شاعر معاصر دراین باره بیان کرد: «همین گرایش به شعر ساده شمس لنگرودی را به ساده‌اندیشی و خروج از شعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. شعر حجم را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند! زمان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی‌می تواند آن را به ذهن و زبان گیرندۀ متن انتقال دهد! و این اقتدار زبان است که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان =بررسی گفت و گوی اخیر شمس لنگرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = مسئله فقط شعر نیست / بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگرودی‌اند نه دوستان باباچاهی و براهنی / فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در ادامه می‌پرسد: «جناب شمس، نظرتان به آمریکا نسبت به ۳۰ سال پیش عوض شده؟»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بله. در دورۀ جوانی بدون اینکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به نظر من امریکا بهشتی است که بر بی‌عدالتی بنا شده است. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید مثل اینکه با آرامشی بهشتی مواجه‌اید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی‌اش را می‌بینید، می‌بینید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید نگران این‌اید که فردا شغلتان را از دست بدهید. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
شعر، داستان‌، تحقیق و پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
=== فیض شریفی ===&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگرودی، بهترین تصویر را از شمس پیش روی ما می‌نهد. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از تاریخ تحلیلی و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح‌وشب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند. حتی گاهی به یک گربۀ لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مین واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان یک لیچار و هجو به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل احمدرضا احمدی (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و نیماست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید:«ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌های من این است که از ما بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانی سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== هرمز علی‌پور ===&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلالوست. تابنده‌تر و اما به چشم من سلوکی است که به‌واسطۀ موجودیت او موجود شده یا اتفاق افتاده است. آن طی راه‌وروشی که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای صدق و جسارت پختۀ انسان را از احاطگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده مصون می‌سازد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== سعید شیری ===&lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظير آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدهی احمدرضا احمدی است و نه زبان و بیان به ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیده‌ی سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس در طول این نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن یک پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش و واکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== ضیاءالدین خالقی ===&lt;br /&gt;
برخی از شاعران، از جمله چند تن از شاعران دهه های ۶۰ و ۷۰ و دهه‌های بعد، با نوآوری‌ها و شیوه‌هایشان جان تازه‌های به شعر بخشیدند. شمس لنگرودی یکی از شاخص‌ترین‌های این حوزه بود. شمس با پشتکار و تدوام و نظم در کارش خود را به ثبات و شعرش را به ثبت رساند. شمس با گذر از شعر مبهم، آرام‌آرام به شعر روشن رسید. شعری که از روشنی به سادگی می‌رسد. به سادگی می‌رسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= ضیاءالدین خالقی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم برای دل خودم بود و به‌همین‌دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.}}&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید: یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خودم کرده‌ام.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تقدیم به [[بیژن نجدی]]===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===به‌یاد خسرو شکیبایی===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها &lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است &lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید &lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود   &lt;br /&gt;
:می‌خواهم &lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم &lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم &lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط &lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها! &lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید &lt;br /&gt;
::تنها اوست &lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است &lt;br /&gt;
::و دلش &lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود &lt;br /&gt;
:::تنها او &lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم &lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان! &lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی &lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند &lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی &lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار &lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند. &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ خبر از شمس می‌پرسد که «جناب شمس شما هنوز هم سوسیالیست‌اید؟» شمس پاسخ می‌دهد:{{سخ}} &lt;br /&gt;
من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد؟ اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند، آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. با این‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، یک نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم، نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگرودی پس از زندان سال۶۱، شعر &#039;&#039;[[۲۲ مرثیه در تیرماه]]&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفته خودش در این شعر قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در مصاحبه‌اش با &#039;&#039;جمشید برزگر&#039;&#039; در بی‌بی‌سی فارسی بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان (اوین) در سال۶۱ را این گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیده لبخند چاک چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا از «مردم جهان» خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامه سرگشاده که کارزاری با همین نام، «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها»، را نیز راهبری می‌کنند، در جایی از نامه خود که به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر شده می‌گویند: «سیاست‌گزاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلمساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلمساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلمساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلمساز)، خسرو سینایی(فیلمساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمس لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقیدان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علیخان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] که موجب دعوت شدن شاعر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا پیرامون توضیح و بحث دربارهٔ این اثر می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع &amp;lt;ref name = &#039;&#039;آثار یکجا&#039;&#039;/&amp;gt;===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
* «رفتار تشنگی» رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «در مهتابی دنیا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «خاکستر و بانو» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «جشن ناپیدا» نشر چشمه: چ۱: ۱۳۷۶، شمارگان: ۵۰۰۰؛ نیماژ: چ۱: ۱۳۹۳، چ۲: ۱۳۹۵، شمارگان: ۲۲۰۰&lt;br /&gt;
* «قصیده لبخند چاک‌چاک» نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «نت‌هایی برای بلبل چوبی» نشر سالی&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; (مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۳، چ۷: ۱۳۹۱، شمارگان: افزون بر ۷۹۰۰؛ مؤسسۀ انتشارات نگاه: چ۱: ۱۳۹۴، چ۱۲: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۳۵۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;(مجموعه‌شعر) نشر آهنگ دیگر: چ۱: ۱۳۸۴، چ۵: ۱۳۹۱،شمارگان: افزون بر ۴۴۰۰&lt;br /&gt;
* «ملاح خیابان‌ها» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;منظومه بازگشت و اشعار دیگر&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;توفانی پنهان‌شده در نسیم؛ گزینۀ هشت دفتر شعر شمس لنگرودی&#039;&#039; با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی، نشر چشمه: چ۱: ۱۳۸۵، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۶۲۰۰{{سخ}}&lt;br /&gt;
مجموعه‌ی حاضر گزیده‌ای است از هشت دفتر شعر شمس لنگرودی که در فاصله‌ی سال‌های 1355 تا 1383 تحت این عناوین به چاپ رسیده است: &amp;quot;رفتار تشنگی&amp;quot;، &amp;quot;در مهتابی دنیا&amp;quot;، &amp;quot;خاکستر و بانو&amp;quot;، &amp;quot;جشن ناپیدا&amp;quot;، &amp;quot;قصیده‌ی لبخند چاک چاک&amp;quot;، &amp;quot;نت‌هایی برای بلبل چوبی&amp;quot;، &amp;quot;پنجاه و سه ترانه‌ی عاشقانه&amp;quot; و &amp;quot;باغبان جهنم&amp;quot;.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361 ‏|عنوان =توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;مجموعه‌اشعار شمسِ‌لنگرودی&#039;&#039;، نگاه: چ۱: ۱۳۸۷، چ۶: ۱۳۹۸، شمارگان: افزون بر ۱۳۱۰۰&lt;br /&gt;
* «هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت» (گزیده شعرها با انتخاب و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
* [[۲۲ مرثیه در تیرماه]] (شامل اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
* «مرا ببخش خیابان بلندم» (گزیده شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
* «لب خوانی‌های قزل‌آلای من» انتشارات آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «رسم‌کردن دست‌های تو» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم&#039;&#039;، چشمه: چ۱: ۱۳۸۹، چ۵: ۱۳۹۷، شمارگان: ۸۵۰۰&lt;br /&gt;
* «چوپانی سایه‌ها» (گزیدۀ شعرها با انتخاب کریم رجب‌زاده)نشر تکا (توسعه کتاب ایران):  چ۱: ۱۳۸۷، چ۳: ۱۳۸۸، شمارگان: ۹۰۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; نشر نگاه&lt;br /&gt;
* «آوازهای فرشته بی‌بال» &lt;br /&gt;
* «تعادل روز بر انگشتم» &lt;br /&gt;
* «حکایت دریاست زندگی» (گزینهٔ اشعار نشر نیماژ)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
* رژه بر خاک پوک، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۳، شمارگان: ۳۰۰۰؛ قصه: چ۲: ۱۳۸۱، شمارگان: ۶۵۰؛ نگاه: چ۱: ۱۳۹۶، شمارگان: ۱۰۰۰، جمع شمارگان: ۴۶۵۰&lt;br /&gt;
* [[آن‌ها که به خانه من آمدند]]، نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شکست خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; چاپ نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبه مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات=۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
* [[&#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو&#039;&#039;]] (۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ش) در ۴ جلد، نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۷، چ۸: ۱۳۹۷: شمارگان: ۹۱۵۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;گردباد شور جنون؛ سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی&#039;&#039;. تحقیقی  است دربارۀ چگونگی شکل گیری تاریخی «سبک هندی» و «بررسی اشعار و احوال کلیم کاشانی». به نظر مولف پیش از پیدایش شعر نو، نزدیک‌ترین شعر به زندگی روزمرۀ مردم شعرهای این سبک بود. کوشش مولف در کتاب حاضر بررسی عمدۀ نظرها و نظریات مولفان و مخالفان و رسیدن به درکی تاریخی از پیدایش سبک هندی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) }}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
گزیده‌ای از کتاب: از امتیازات سبک هندی نسبت به سبک های پیشین داخل کردن بسیاری از کلمات کوچه و بازار و به قول معروف کلمات غیرشاعرانه در شعر است، کاری که به هر حال پس از قرن ها نیمای بزرگ شعر فارسی آن را به نتیجه رساند. پیش از این، شاید شاعرانی کلماتی از این دست را وارد شعر می کردند، ولی عموما نظام شعرشان این کلمات را برنمی تافت، کلمات از شعر بیرون می زدند و در نتیجه شعرشان ضعیف می نمود. به همین سبب آنها بیشتر در اشعار هزل و هجوشان این کلمات را به کار می بردند؛ ولی استفاده از این کلمات در اشعار سبک هندی، یکی از اصول، و یکی از جنبه های چشمگیر کار است. و علت این امر –چنانکه پیشتر نیز اشاره شد- از دست دادن تخت شاهانه و پیدا کردن تخت قهوه خانه بود. این شاعران در واقع اولین گروه از شاعران ایرانی بودند که، به ناگزیر، مراکزشان انتقال کیفی یافت و در نتیجه با تغییر شنونده و خواننده، زبانشان نیز تغییر کرد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/ |عنوان = گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «مکتب بازگشت» بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه، نشر مرکز۱۳۷۵&lt;br /&gt;
* [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]] دربارۀ زندگی [[نیما یوشیج]]. این کتاب را نخستین‌بار انتشارات فرهنگ ایلیا در  رشت، ۱۳۹۰ منتشر می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=  https://www.magiran.com/article/3719970|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «رباعی محبوب من» نشر مرکز: چ۱: ۱۳۸۸، چ۴: ۱۳۹۴، شمارگان: ۵۶۰۰&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;روزی که برف سرخ ببارد&#039;&#039; نشر مرکز، ۱۳۸۹. شمس لنگرودی در این کتاب، مجموعه‌ای از برترین تک بیت های ادبیات کهن را آورده است. به گفته ی شمس، عنوان کتاب برگرفته از این بیت صائب است: روزی که برف سرخ ببارد از آسمان / بخت سیاه اهل هنر سبز می شود. شمس می‌گوید قصدش این بوده که توجه را به سمت بیت هایی که در شعر ایران بوده؛ اما خیلی مورد توجه قرار نگرفته اند، منعطف کند. این پژوهشگر در این کتاب جدیدش بیش تر به سراغ شاعران سبک هندی و مکتب وقوع رفته و به جمع آوری شاه بیت های آن ها پرداخته؛ شاعرانی همچون: صائب تبریزی، کلیم کاشانی، طالب آملی، غنی کشمیری، ناصرعلی سهرندی، عرفی شیرازی، ظهوری ترشیزی و بیدل دهلوی. به اعتقاد شمس، حافظ و مولانا و شاعرانی از این دست از جمله شاعرانی هستند که همه آن ها را می خوانند و توجه به شعرشان زیاد است؛ بنابراین او در این کتاب به سراغ شاعران و شعرهای مغفول مانده رفته و به نوعی خواسته تا مخاطبان کتابش به خواندن این شعرها بپردازند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls|عنوان =کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
از چهل سال پیش به خاطر علاقه پدرم به شعر سبک هندی، خیلی از شعر سبک هندی  می‌خواندم و از بعضی بیت‌ها که خوشم می‌آمد، یادداشت برمی داشتم و به شکل فیش در چند جعبه نگهداری می‌کردم و فرصت که می‌کردم الفبایی کردم. بعدا وقتی دیدم این‌ها جذاب است  تصمیم گرفتم که کتاب کنم.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404|عنوان = گفت و گو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ویراستار====&lt;br /&gt;
* ویرایش &#039;&#039;دانشنامۀ مزدسینا؛ واژه‌نامۀ توضیحی آیین زرتشت&#039;&#039; نشر مرکز: چ۱: ۱۳۷۱، چ۶: ۱۳۹۴، شمارگان: ۹۷۰۰&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* [[شبی که مریم گم شد]] (تصویرگر: سارا ایروانی، نشر پیک دبیران۱۳۷۸)&lt;br /&gt;
* [[رومی و بومی]]، روایت تازه از حکایت موش و گربه (تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰). این کتاب مصوّر، روایت تازه‌ای از حکایت «موش و گربه» است که شمس برای کودکان گروه سنی (ج) نوشته است. راوی داستان «گربه و موش» از کتابِ «کلیله و دمنه» را به صورت داستانی تخیلی و آموزنده و با زبانی ساده در کتاب آورده است. در این داستان می‌خوانیم: موش و گربه‌ای به نام «رومی و بومی» در باغی پر آب و درخت زندگی می‌کنند. یک روز گربه در تور صیاد اسیر می‌شود. موش با این که گربه را دشمن خود می‌داند، سعی می‌کند او را نجات دهد. موش بندهای تور را جویده و گربه را نجات می‌دهد. این ماجرا باعث می‌شود که گربه‌ها و موش‌ها به رهبری «رومی و بومی» با هم قرار بگذارند که با هم‌دیگر دوست باشند. زیرا هم موش‌ها به کمک گربه‌ها احتیاج دارند و هم گربه‌ها به کمک موش‌ها نیازمندند. بچّه‌ها با خواندن این داستان می‌آموزند که انسان باید به همه، حتی دشمنانش کمک کند زیرا ممکن است خودش نیز روزی به کمک آنها نیازمند شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی=   https://vista.ir/b/malhu|عنوان =رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* [[داستان چرخ]] نشر شهر قلم، این کتاب تصویردار داستانی تخیلی برای گروه سنی (الف) و (ج) است. در این مجموعه نویسندگان برجسته ادبیات بزرگ‌سال به قصه‌گویی برای کودکان پرداخته‌اند. تجربه‌ای که برای نویسنده و مخاطب تازه و لذت‌بخش است. در داستان می‌خوانیم: خیاط مثل همیشه مشغول دوخت و دوز است که ناگهان سوزن می‌شکند. با شکستن سوزن، خیاط صدایی می‌شنود. انگار سوزن دارد حرف می‌زند ... .&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد &#039;&#039;رسول یونان&#039;&#039; در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش یک شاعر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* دوباره زندگی (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* رفتن (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* احتمال باران اسیدی (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* پنج تا پنج (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* فلامینگو شماره۱۳ (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتب‌های دردست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان «آنچه من از زندگی دانستم» را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش «دامن بلقیس» شود. از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و در مهتابی دنیا (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید{{سخ}}&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمس لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمس‌ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمس‌ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمس‌ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۵۰ که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را در بر دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۶۰ با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۷۰ که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و از دههٔ۸۰ تاکنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرينی استفاده می‌کند. درميان اين شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض ميان زيبايی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعيت مرگ است و طنز تحقير و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از ميرايی و فناپذيری انسان است و هدف تحقير انسان را دنبال می‌کند، بيشتر در کانون توجه شاعرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در اين رويکرد نگاهی تقليلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدايی از هستی و مظاهر زندگی، تأکيد بر جبر، برجسته‌سازی طبيعت و فرايندهای طبيعی در آغاز و فرجام انسان، تأکيد بر فرديت و تنهايی انسان، تحقير انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصويری حيوانی از او و هجوم به انگاره‌هايی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان===&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
* تصویرهای دور از ذهن؛&lt;br /&gt;
* تصویرهای شاعرانه؛&lt;br /&gt;
* واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع؛&lt;br /&gt;
* انتخاب نوع ژانر؛&lt;br /&gt;
* ارتباط‌های شخصی افراد در رمان؛&lt;br /&gt;
* زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع؛&lt;br /&gt;
* رئالیسم حاکم بر اثر.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بررسی تاریخ تحلیلی شعر نو===&lt;br /&gt;
این کتاب با شرح مختصری از چگونگی و نتیجه ورود مجموعه‌ای از پدیده‌های اروپایی به ایران آغاز می‌شود. نویسنده در این مجموعه به شرح حال کسانی که در آغاز نوخواهی و نوپردازی دست به‌قلم برده و برای ترویج و تثبیت [[شعر نو]] تلاش کرده‌اند به‌همراه نمونه‌ای از شعر آنان، اشاره کرده است. این اثر در شش بخش با این عناوین سامان یافته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ایرج پارسی‌پور====&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی بر این باور است که قضاوت مؤلف درخصوص نخستین‌ شاعر نوپرداز مبنای درستی ندارد و دچار سردرگمی است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|در این سال‌ها که نشر کتاب‌هایی که متضمن مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها، آثار و اسناد گذشتگان باشد رواج بسیار گرفته و خریداران بسیار یافته، کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو که مؤلف آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
مؤلف به ۳۰ سال مقاله‌های [[مجلهٔ سخن]] دربارهٔ شعر نو و نوشته‌های بزرگانی چون [[پرویز ناتل خانلری|خانلری]] و نیز آثار [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] که نظر و سلیقه‌شان دربارهٔ شعر نو و شاعران نوپرداز موافق نبود، ارجاعی نداده؛ اما نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====حافظ موسوی====&lt;br /&gt;
حق اين کتاب آن‌طور که بايد ادا نشده است. در هر جای دنيا مؤلف چنين کتابی، آن‌هم به‌عنوان اولين‌ کتاب و شايد هنوز هم تنها کتاب در اين زمينه می‌توانست کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترين سطح تصاحب کند. می‌توانست در سايهٔ‌ حق‌ تأليف و امتيازهای جانبی آن بقيهٔ عمر را بياسايد.  چنين نشد؛ اما چه باک، چون همين يک کتاب، حتی اگر شمس هيچ کار ديگری نکرده بود و نکند برای ماندگاری نام او در تاريخ ادبيات ايران کفايت می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;. این مجموعه در بر گیرندۀ گزیده‌ای از گفت وگو‌های نشریات و ماهنامه‌های مختلف با &amp;quot;شمس لنگرودی&amp;quot;- شاعر معاصر ایران- است (از سال 83-1370) طی برخی از این موضوعات: علت گرایش مردم به شعر کهن، لزوم درونی شدن مسائل، شعر نوقدمایی پلی میان شعر کهن و نو، تاًثیر نقد در رشد شعر، معنای هنر، تاثیرات شاعران از یک‌دیگر، شعر دهه‌ی شصت، ماندگاری شاعران معاصر (شاملو و سپهری)، مشکل شعر معاصر، لزوم شناخت زمینه‌های تاریخی تحول شعرنو، تاریخ شعر نو در ایران و تغییرات شعر در جهان، چگونگی حضور طبیعت در شعر، تصویری از زندگی شمس، رابطه‌ی نیما با مارکسیسم، انگیزه‌ی نگارش تاریخ تحلیلی شعر نو، و خسرو گل سرخی و شعر حزبی.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585 ‏|عنوان =بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد ۱۳۷۰ تا اسفند ۱۳۸۳)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمس لنگرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;پرتاب بومرنگ&#039;&#039; دربارۀ بررسي و نقد شعرهاي عباس صفاری است. در اين کتاب که به‌همت نشر آرادمان، با طرح جلدي برگرفته از يکي از نقاشي‌هاي عباس صفاري انتشاريافته است، شعرها و متن‌هايي را از شاعران، منتقدان، نويسندگان، روزنامه‌نگاران و ديگر هنرمندان می‌بینیم. مانند: منوچهر آتشي، محمدعلي سپانلو، محمدرحيم اخوت، &#039;&#039;&#039;شمس لنگرودي&#039;&#039;&#039;، حسين نوش‌آذر، حافظ موسوي، حسين سناپور، اردشير رستمي، هما سيار، گروس عبدالملکيان، لادن نيکنام، مجتبي پورمحسن، ناصر شاهين‌پر، عليرضا بهنام، عالمه ميرشفيعي، ميلاد کاميابيان، ستاره کريمي، شيوا قديري.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان = پرتاب بومرنگ}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# &#039;&#039;چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی&#039;&#039;، در بر گیرندۀ گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان ایرانی است که نشر نیماژ به صورت چیدمان عکس و شعر در ۱۶۳ صفحه چاپ کرده است. در این کتاب اشعاری از احمدرضا احمدی، شمس لنگرودی، عباس صفاری و رسول یونان با همراهی عکس‌هایی از مجید سعیدی، ابراهیم نوروزی، حسین فاطمی و صمد قربان‌زاده را می‌بینیم. گفتنی‌ست گزینش شعر‌ها را مهدی اشرفی و گزینش عکس‌ها را نازنین طباطبایی یزدی برعهده داشته‌اند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.akkasee.com/sS3yeD‏|عنوان = همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
    &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال =۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=خالقی |نام۱=ضیاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=رستمی |نام۱=اردشیر |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات= ۱۸تا۳۱  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = شریفی|نام = فیض|عنوان = شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = نگاه |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://t.me/feyzzzz |عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار=۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال=  |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=شیری |نام۱=سعید|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= صفایی|نام= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن ۱۳۸۷|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=علی‌پور |نام۱= هرمز|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس محض|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=  ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =لنگرودی|نام =شمس |عنوان = تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴ |ناشر =مرکز |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۰|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=لنگرودی |نام۱=شمس |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۳۴تا۳۶  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم، تابستان۱۳۷۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=مرشدی |نام۱=بهاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۶تا۴۸  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=بی‌نام |نام۱= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵ }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر = اعتماد|تاریخ انتشار= پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید =۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= | تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان =آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران|ناشر= سایت ویستا}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان=زندگی‌نامۀ: محمد شمس ‌لنگرودی (۱۳۲۹-) |ناشر=همشهری ONLINE |تاریخ انتشار=یکشنبه ۸آذر۱۳۸۸ ۱۶:۴۵ |تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88 ‏|عنوان =بررسی گفت و گوی اخیر شمس لنگرودی و واکنش مخالفان او|ناشر = مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار=۶بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۲۸|تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = مسئله فقط شعر نیست / بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگرودی‌اند نه دوستان باباچاهی و براهنی / فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی|ناشر =هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶ ۰۷:۳۴:۳۵|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2226893 ‏|عنوان =از جان گذشته به مقصود می‌رسد: زندگی، شعر و اندیشه نیما یوشیج|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=78367 ‏|عنوان =از نیما تا بعد|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1275585 ‏|عنوان =بازتاب زندگی ناتمام: گفت‌وگو (مرداد ۱۳۷۰ تا اسفند ۱۳۸۳)|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=482347 ‏|عنوان = پنجاه و سه ترانه عاشقانه: مجموعه شعر|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1788196 ‏|عنوان = تعادل روز بر انگشتم: مجموعه شعر|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1273361 ‏|عنوان =توفانی پنهان‌شده در نسیم (گزینه‌ی هشت دفتر شعر)|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=1867826 ‏|عنوان =چیزی اینجا آغاز نمی‌شود: گزیده‌ای از آثار شاعران و عکاسان برجستۀ ایرانی|ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار= بی‌تا|تاریخ بازدید = ۵خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://www.ketab.ir/BookList.aspx ‏|عنوان = لیست کتاب‌های یافت‌شده |ناشر = خانۀ کتاب|تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =https://www.akkasee.com/sS3yeD‏ ‏|عنوان= همراهی شعر و عکس در «چیزی اینجا آغاز نمی‌شود»|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار= ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۳|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی =http://www.ketab.ir/bookview.aspx?bookid=2126349 ‏|عنوان= پرتاب بوم‌رنگ|ناشر= عکاسی|تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/10713-the-day-when-the-red-snow-falls ‏|عنوان= کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر= ایران‌کتاب |تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/404 ‏|عنوان = گفت و گو درباره کتاب روزی که برف سرخ ببارد|ناشر = ایسنا|تاریخ انتشار=سه‌شنبه ۲۵مرداد ۱۳۹۰ ساعت۱۷:۵۹ |تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://vista.ir/b/malhu ‏|عنوان =رومی و بومی: روایت تازه از حکایت موش و گربه|ناشر =بانک اطلاعات کتاب ایران |تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۱۸فروردین۱۳۹۸}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://negahpub.com/shop/litrature/reviews/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/ ‏|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) |ناشر =مؤسسۀ انتشارات نگاه |تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید = ۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی = https://www.magiran.com/article/3719970 ‏|عنوان =کتاب‌های تازۀ آقای شاعر در فصل بهار|ناشر =اعتماد |تاریخ انتشار=سه‌شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۶، شماره ۴۰۴۹|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
# {{یادکرد وب|نشانی  https://www.gbook.ir/product/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%A8%DA%A9-%D9%87%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D9%88%D8%A7%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7/=‏|عنوان =گردباد شور جنون (سبک هندی و احوال و اشعار کلیم کاشانی) |ناشر = مؤسسۀ گسترش فرهنگ و مطالعات|تاریخ انتشار=بی‌تا|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42456</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42456"/>
		<updated>2020-05-24T07:52:20Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمد شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = محمدتقی جواهری گیلانی&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = شعر، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری و تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود (محلۀ آسید عبدالله)&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس لنگرودی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمس‌ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدریس&lt;br /&gt;
| سال‌های نویسندگی       = ۱۳۵۰تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = ایماژیسم و پست‌مدرنیسم&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = [[خاکستر و بانو]]، [[قصیده لبخند چاک چاک]]، [[شب نقاب عمومی است]]{{سخ}}[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، [[رژه بر خاک پوک]] و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخزاد]]{{سخ}} &#039;&#039;امه‌سزر&#039;&#039;، &#039;&#039;فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =  Emza shams.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی همراه باگوهر خیراندیش:صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهری گیلانی&#039;&#039;&#039; یا محمدتقی شمس لنگرودی مشهور به &#039;&#039;&#039;شمس‌ لنگرودی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان =زندگی‌نامۀ: محمد شمس ‌لنگرودی (۱۳۲۹-)}}&amp;lt;/ref&amp;gt;شاعر، پژوهشگر، بازیگر، نویسنده و مورّخ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای ورود به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو روی آورد. شعرش از آغاز به‌جهت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاه آرمان‌خواهانه و اید‌ئال‌گرایانه با زبان اعتراضی و لحنِ جدی همراه بود. شعر لنگرودی شعر روایت‌ستیز بود و کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان شناخته می‌شد؛ اما به‌تدریج با تغییر فضای اجتماعی و تأملات جدید، دگرگونی چشمگیر و محسوسی یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون و محتوا، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد؛ درنتیجه، اندیشهٔ شعری‌اش که حول مسائل سیاسی‌اجتماعی می‌چرخید و عاطفۀ جمعی او را دربرداشت، با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و ورود اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر ایجاد شد؛ در واقع جهان از نگرۀ مدرنیستیِ خود فاصله گرفت و نگرهٔ پست‌مدرنیستی را تجربه کرد؛ لذا ماهیت شعر از وجه و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای دیگر در سروده‌هایش وارد شد. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبانِ خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزئی‌نگری و لحنِ &#039;&#039;طنزگونه&#039;&#039; سوق داد. تحول شعر او نشان‌دهندهٔ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰ تا ۷۰ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
چرخش فکری و زیباشناختی شمس لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر به‌نمایش گذاشت. به‌واسطهٔ تغییر و با نگاهی به مجموعه‌اشعارش می‌توان دو فضا و دو لحن متفاوت را دید:&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی تاریک و پرالتهاب و بی‌قرار با لحنِ تلخ و جدی و ابهام‌آلود که بیشتر نگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را نشان می‌دهد و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را در بر دارد.&lt;br /&gt;
# فضایی روشن با آرامشی نسبی و لحن صمیمی‌تر و شفاف‌تر که بیشتر با نگاه عاشقانه و هستی‌شناسانهٔ جدید و نیز با طنز همراه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکی پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت و من می‌خواستم به‌تقلید او شعر بگویم؛ چون می‌دیدم که مردم چقدر برای ایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستان‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌توانست به تهران برود. من اولین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود از مجموعه‌اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون فارسی زیاد بلد نبودم، فارسی و گیلکی را یک‌خط درمیان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم که این شعرم ملمّع است؛ ولی به‌صورت اتفاقی اولین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی مرا می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درس‌ها رو یک معلم می‌گفت؛ ولی تا به درس تاریخ می‌رسیدیم، هیجانی می‌شد. طوری از &#039;&#039;نادرشاه&#039;&#039; روایت می‌کرد که انگار خودش اونجا بوده و صحنه رو دیده. توی کلاس ما دو تا برادر بودن. یکیشون شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید این بچه شعر می‌خونه، با همون آهنگی که تاریخ رو روایت می‌کرد، می‌گفت: «به‌به عجب شعر زیبایی!» من با خودم گفتم: «بابا! اینکه پدرش پاسبانه شعر می‌گه. من چرا شعر نگم؟! تازه پدرمم شاعره.» یه روز نشستم و با کلی فکرکردن شعری گفتم. رفتیم توی کلاس نشستیم و گفتم: «آقا، اجازه؟! منم شعر گفتم. می‌خوام بخونم.» هنوز سطر اول شعرم رو نخونده بودم، باز با همون لحن خاص خودش گفت: «برو بشین سر جات! هرکی از راه می‌رسه، شعر می‌گه برا من.» من جا خوردم و با خودم گفتم: «خُب من که هنوز شعرم رو نخوندم.» بعد، اون بچه که شعر می‌گفت، نگاهی به‌ من انداخت که معنیش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این اولین اتفاق شاعرانۀ زندگیم بود که به‌خوبی یادم می‌آد. وقتی رفتم و سر جام رو نیمکت نشستم، به خودم قول دادم اون‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم به دیدنش برم و بگم: «دیدی بالاخره شاعر شدم؟!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به‌دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بود که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم رو تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خونهٔ اون دختر. هرگز متوجه نشد. از این عشق‌های نوجوانی بود. من به‌دنبال اسمش تو کتاب‌های شعر پدرم گشتم. &#039;&#039;حافظ&#039;&#039; رو باز کردم و اسم معشوقه‌م رو تو دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم: «حافظ که می‌گن این بود؟ این چه شعریه آخه! چرا اسم کسی که دوستش دارم در اون نیست؟ اشعار &#039;&#039;سعدی&#039;&#039; رو هم گشتم. چیزی پیدا نکردم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی &#039;&#039;فیض کاشانی&#039;&#039; اسم معشوقه‌ام را تو شعرش آورده. گفتم: «آهان! الان شاعر محبوبم رو پیدا کردم. این شاعرِ خوبیه!»&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
اولین‌باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم، پانزده‌ساله ‌بودم و تو حیاط مدرسه مشغول گذروندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامه‌دیواریِ مدرسه‌مون توجهم رو جلب کرد. اون نوشته موزون و مقفی بود و حس شاعرانه هم داشت. اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039; بود. تعجب کردم که کارون مگه می‌تونه تو شعر بیاد و حتی اسم اون باشه؟ پس مِی، خرقه، پیر، ابرویِ یار و بقیه کجا هستند؟ اسم شاعر هم &#039;&#039;فریدون&#039;&#039; بود. تعجبم بیشتر شد. تابه‌حال شاعری ازاین‌دست نام‌ها به‌ گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برام جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که من می‌تونستم ببینم و بشنوم. خوشم اومد. دوسه بار خوندم تا متوجه شدم شعره. این اولین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. اون شعر اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039;بود از [[فریدون تولَّلی]].&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[صادق هدایت|هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادرپور]]===&lt;br /&gt;
روزی دایی‌ به خانهٔ ما آمد و به من گفت: «به پدرت بگو که یک کتاب جدید شعر به اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده است. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند.» من به پدرم گفتم و ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهدۀ خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. &#039;&#039;شعر انگور&#039;&#039; از نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفتۀ شعر شدم. شب‌وروز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. مادرم نگران شده بود که مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن پس شروع کردم به‌شیوۀ نادرپور شعرگفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم، جایی چاپش نمی‌کردند. روزی یکی از دوستانم که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت گفت: «چه نشسته‌ای که مجله‌ای در تهران، هر شعری برایش بنویسی چاپ می‌کند؟!» منم خوش‌حال شدم و شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد در بهمن۱۳۴۶، مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم &#039;&#039;حلقۀ‌ امید&#039;&#039; بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. در آن زمان ۵ یا ۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد و من همۀ آن‌ها را خریدم و زدم زیر بغل و در شهر چرخیدم. از این اتفاق یک درس بزرگ گرفتم که نصیحت پدرم هم بود و با لحنی صمیمی ‌گفت: «پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو رو با خودش ببره، نه تو اون رو.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی با شمس===&lt;br /&gt;
دوستی به من گفت که در عکس‌های قدیمی چهره‌ای ناراحت و غمگین داشتم؛ اما در این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: «چون ۸۳درصد آرزوهایم برآورده شده است.» با تعجب پرسید: «چطور به این اندازه از آرزوهایت رسیده‌ای؟!» گفتم: «۸۳درصد از سطح آرزوهایم کم کردم.».&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقام ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد، وقتی شعرهام مطرح شد، رفتم لنگرود تا اون هم‌کلاسیِ دوران دبستان رو پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم که آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی. اون زمان دیگه شعرهام مطرح شده بود. از بیرون نگاه کردم. دیدم که خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره است، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، توی این گیرودار، قضیه رو یادش نمی‌آد. برگشتم. الان پشیمونم از اینکه نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتیم و تجدیدخاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ شعر فجر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعر من [[آوازهای فرشته بی‌بال]] سال۱۳۹۳ از سوی [[جشنوارۀ شعر فجر]] نامزد شد که من با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌، تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌. شمس لنگرودی.}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: در ۲۶ آبان، تولد در محلۀ آسیدعبدالله لنگرود&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;:  مهر، ورود به دبستان کورش، نام قدیم مدرسه «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه؛ خواندن شعری از فریدون تولَّلی در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آگاهی از وجود گونه‌‌ای شعر به‌‌نام شعر نو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از نادر نادرپور و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از گونۀ «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ امید ایران: چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات زن روز، تهران‌مصور، جوانان، فردوسی؛ علاقه به شعر فروغ و سیاوش کسرایی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: خرداد، گرفتن دیپلم ریاضی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;:  مهر، ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت؛ آشنایی با شعر احمد شاملو و سرودن به‌‌شیوۀ او؛ شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر لورکا؛ در بهمن‌ماه: گرفتن مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039;: چند ماه تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در ادارۀ کل کشاورزی رشت با سمت کارشناس اقتصاد کشاورزی و انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر با نام رفتار تشنگی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با خانم فرزانه داوری؛ اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیری اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جُنگ بیداران به‌‌همراه رضا علامه‌‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌‌تن و انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در جُنگ بیداران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: در شهریور، دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام در مهتابی دنیا و آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی و آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039;که تحقیقی است دربارۀ سبک هندی و اشعار و احوال کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: در ۲۶تیر، تولد الیانا و انتشار مجموعه‌‌شعر جشن ناپیدا&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های «چتر سوراخ» و «اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول تاریخ تحلیلی شعر نو؛ انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه کتاب آلمان؛ در یکشنبه ۱۶فروردین برابر با ۵آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی برگر شولۀ هانوفر؛ دوشنبه ۷اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان؛ دی‌وبهمن برابر با ژانویۀ۱۹۹۳، سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادینبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب مکتب بازگشت که تحقیقی است در تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;:  پنج‌شنبه ۲فروردین برابر با ۲۱مارس۱۹۹۶، سفر به آمریکا به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو، به‌‌همت دکتر مسعود نقره‌‌کار و خانم مهستی پاشاپورعلمداری برای سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱اردیبهشت برابر با ۲۰آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida شهر اورلاندو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جمعه ۷اردیبهشت برابر با ۲۶آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۸اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن متخصصان ایرانی آمریکا، در تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکشنبه ۹اردیبهشت برابر با ۲۸آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱۵اردیبهشت برابر با ۴مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز سخنرانی در ماهنامۀ مانتلی ریویو دربارۀ شعر سیاسی ایران با حضور پل سوییزی و مگداف، در نیویورک؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۲۲اردیبهشت برابر با ۱۱مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۳۱اردیبهشت برابر با ۲۰مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در گروه ادبی «دفترهای شنبه» در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا در لوس‌‌آنجلس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۱۱تیر برابر با ۱جولای۱۹۹۶، سخنرانی در کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس؛ در همان سال ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ برابر با ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶ش زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ، سوئیس؛ در ۱۹۹۷ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان &lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: یکشنبه ۳۰آبان برابر با ۲۱نوامبر۱۹۹۹، سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در Middle East Studies Association North of America  یا میسا (MESA) در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار گزیدۀ اشعار از مجموعۀ گزیدۀ ادبیات معاصر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد بیژن جلالی در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; در تیر، شمارۀ ۶۱ و ۶۲ ؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ چیستا در اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ هنگام؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه با آهنگسازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل شمسِ‌‌لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب بازتاب زندگی ناتمام، بخشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ انتشار ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری نشانی در اردیبهشت؛ در ۲۶بهمن، نکوداشت در انجمن شاعران ایران؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه آزاد کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: در ۲۰۰۷ سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی به‌ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ شعر گوهران؛ اتمام رمان شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟ و سپردن به ناشر؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر و آهنگ‌‌سازی محمد فرمانیان؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا ملاح خیابان‌ها؛ انتشار زندگی‌‌نامۀ شمس لنگرودی از مجموعۀ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ انتشار گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من؛ انتشار مجموعه‌اشعار رسم‌کردن دست‌های تو؛ انتشار کتاب رباعی محبوب من درزمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ انتشار مجموعه‌شعر می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم؛ انتشار گزیده‌اشعار هیچ‌کس از فردایش با من نگفت به‌انتخاب آزاده کاظمی در مؤسسۀ انتشارات نگاه؛ سرودن مجموعه‌اشعار صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی؛ برگردان گزینه‌اشعار از سوراخ در (من ثقب‌الباب) به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:انتشار کتاب روزی که برف سرخ ببارد درزمینۀ پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی فلامینگوی شماره۱۳ به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانی جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: انتشار برگردان ارمنی ملاح خیابان‌ها به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
پاییر از نیمه گذشته بود که محمدتقی جواهری، شمس لنگرودی، در خانواده‌ای آرام، چشم گشود و ۲۶آبان۱۳۲۹ را زمان و شهرستان لنگرود را مکان تولدش نامیدند. پدرش &#039;&#039;آیت‌الله لنگرودی&#039;&#039; امام‌جمعۀ شهر بود. شمس لنگرودی گفته است: «پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنتی‌ و خشکی نبود و همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد و دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پی آن‌ها را نگرفت.» شمس‌ لنگرودی افزوده است مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خوانده و داستان‌های آن را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگرودی همواره شعر بوده است؛ بااین‌حال در زمینهٔ ادبیات و تاریخ، پژوهش‌های ارزشمندی نوشته است. وی همچنین از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی که در ابتدا و در سال‌های نوجوانی‌اش ادبیات را خشک و نتراشیده و با اسامی‌ سخت و ناآشنا می‌دید، در همان استان گیلان دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضیات دریافت کرد و برای ادامه‌تحصیل رشتهٔ اقتصاد را انتخاب کرد و در &#039;&#039;مدرسۀ عالی بازرگانی رشت&#039;&#039; مشغول به تحصیل شد. در سال ۱۳۴۶ بود که اولین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامۀ امید&#039;&#039; به‌چاپ رساند. او پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش در شهر رشت ساکن بود. وی در این شهر زندگی تازه‌ای را شروع کرد. این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی به شعر بپردازد. شمس [[رفتار تشنگی]] را که اولین مجموعه‌شعرش محسوب می‌شود، تحت‌تأثیر [[احمد شاملو]] و در سال ۱۳۵۵ منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[خاکستر و بانو]] و [[جشن ناپیدا]] از مجموعه‌اشعاری بود که او را بیش‌ازپیش به مخاطبانش شناساند. در سال ۱۳۶۰ با همراهیِ رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌تن&#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کردند که انتشار نمایشنامۀ «قانون» در این نشریه منجر به دستگیری و حبس او به‌اتهام سیاسی شد. یک سال بعد، با تلاش پدر و &#039;&#039;آیت‌الله منتظری&#039;&#039; از زندان آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. لنگرودی در سال۶۱، به‌مدت یک سال در &#039;&#039;اوین&#039;&#039; زندانی بود. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی بر افکار و جهان‌بینی این شاعر گذاشت. شمس‌ لنگرودی دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد و تقریباً هیچ اثری از خود منتشر نکرد تااینکه در سال ۷۹ مجموعه‌شعر [[نت‌هایی برای بلبل چوبی]] را منتشر کرد. کم‌کاری دههٔ قبل با پرکاری دههٔ۸۰ جبران شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشر شده در دههٔ هشتاد وی بوده است. ایشان درخصوص تفاوت فضای شعرش در مجموعه &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود اذعان دارد که در کتاب‌هایی قبلی جهانی بسته، تاریک و غم‌آلود بر فضای شعر حاکم است. این در حالی است که با اتفاقات  و قرارگرفتن در فضایی جدیدی از زندگی، دگرگونی‌هایی در فضای شعر دیده می‌شود که به نوعی روشنگریِ خاصی را در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر مجموعه شعرهایی که از آن‌ها یاد شد می‌توان به مجموعه‌های &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل آلای من&#039;&#039;، «ملاح خیابان‌ها» و «باغبان جهنم» اشاره کرد. شمس‌ لنگرودی همچنین رمانی به نام «رژه بر خاک پوک» نیز نوشته و علاوه‌بر این رمان، از آثار پژوهشی ایشان می‌توان به [[تاریخی تحلیلی شعر نو]]، «رباعی محبوب من»، «روزی که برف سرخ ببارد»، [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]]، مکتب بازگشت بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه، قاجاریه و گردباد شور جنون، تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039; اشاره کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی در زمینهٔ &#039;&#039;ادبیات کودک&#039;&#039; نیز فعالیت‌هایی داشته  نظیر «شبی که مریم گم شد»، «رومی و بومی» (روایت تازه از حکایت موش و گربه) اشاره کرد. شمس لنگرودی به بدنه سینما نیز ورود کرد؛ با فیلم‌های &#039;&#039;فلامینگو شماره ۱۳&#039;&#039; به‌کارگردانی &#039;&#039;حمیدرضا علی‌قلیان&#039;&#039; در سال۸۹ و فیلم احتمال باران اسیدی به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها  که از آبان۹۴  در گروه هنر و تجربه به روی پرده سینماها رفته است. شمس‌ لنگرودی در سال۹۳ نامزد دریافت جایزه در &#039;&#039;جشنواره شعر فجر&#039;&#039; بودند که طی نامه‌ای کناره گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. درخصوص این شاعر، مستندی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; به نام &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; ساخته شده است. این شاعر از سال۱۳۹۵ در درس &#039;&#039;آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان&#039;&#039; مشغول تدریس در &#039;&#039;دانشگاه پارس&#039;&#039; است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی مانند هم‌مسلکان خود، یعنی تمام مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان با اعتقاد به معجزه‌ای بزرگ به ‌این سوی تاریخ آمد و در انتظار رؤیت آن نشست. انتظار جامعه‌ای تمام و کمال مدرن حداقل خواسته‌ این دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر، آزادی بیان و عدالت اجتماعی بود. اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. هرچند شمس اعتقادش به معجزه کم‌رنگ شده بود؛ اما هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پروراند:&lt;br /&gt;
:گفتیم «این نبود &lt;br /&gt;
::در رؤیاهای‌مان این نبود&lt;br /&gt;
::ما انتظار شبی&lt;br /&gt;
:سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیای بی‌ارجاع بدل می‌شد. البته این اولین بار نبود؛ زیرا تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه در این اوراق بود که مزید علت شده بود و دیگر جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت.&lt;br /&gt;
مدت‌ها بعد اجتماع جهانی شمس‌ را دربرگرفت. او چند سالی را در آمریکا زیست. درجایی‌که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری مؤثر و متأثر است.&lt;br /&gt;
:جهان به تصادفی زاده شد&lt;br /&gt;
::به‌تصادفی خواهد مرد&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین آرمان انسانی که همان آزادی است، برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که براساس آزادی و برمبنای آن بنا شده بود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجمسمه آزادی&lt;br /&gt;
:گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت خاطر بخندند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس دریافت که جهان را به این سادگی‌ها نمب‌توان درک کرد و الگوی واحدی نمی‌تواند نسل بشر را به‌سرانجامی مطلوب برساند. درحقیقت جهان در این شعر شمس‌ لنگرودی از نگره‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و نگره پست‌مدرنیستی را تجربه می‌کند. نگره پست‌مدرنیستی همان نگره‌ای است که تأثیر این دو زمانه، شمس را به سمت‌و‌سوی خود سوق داده است. این نگره پست‌مدرنیستی است که شمس را به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی به این دریافت پست‌مدرنسیم دست پیدا کرد که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند. &lt;br /&gt;
اما این نشانه‌هایی از پست‌مدرن شمس در اثر اوست. در رفتار و ظاهر نیز نگره پست‌مدرن قابل مشاهده است. شمس از جمع هم‌مسلکان خود که با هم طی طریق کرده‌اند کمی فاصله‌ نظرگاهی گرفته است و دیگر پایبند تعصبات خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانه صادر کند . او را در تلویزیون می‌بینیم. در جلسات شعر و نقد و حتی در قاب سینما و صحنهٔ تئاتر. وی در میان دانشجویان حضوری پررنگ دارد و به موسیقی پاپ و حتی به موسیقی‌ای که بیش از مردمی‌بودن، کوچه‌بازاری محسوب می‌شود، علاقه نشان می‌دهد. آنچه او را به جلو می‌اندازد نه ایدئولوژی است و نه آرمان، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=====سخن جنجال‌برانگیز شمس=====&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی دربارۀ [[یداله رؤیایی]] و [[رضا براهنی]] و [[علی باباچاهی]] گفته است: «شعرهای آقای رویایی و براهنی شعر نیست؛ هذیان است.&amp;quot; و اینکه &amp;quot; آقای باباچاهی مثل آدمی است که کراوات بزند و با کت و بیژامه به خیابان بیاید!»{{سخ}}&lt;br /&gt;
این سخن شمس در میان نویسندگان شاعران واکنش های گوناگونی در پی داشت. فیض شریفی گفت: «او تند رفت و البته مخالفانش هم تند رفتند. شاگردهای آن‌ها مرتبا علیه شمس می‌نوشتند. شمس هم این دفعه سریع و تند وتیز حرف زد.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
اکبر قناعت‌زاده، شاعر معاصر، نوشت: «ای کاش قبل از قضاوت و صدور حکم بر خزعبلات شعری براهنی و رویایی و باباچاهی به‌عنوان کسی که در شعر این چند دهه درست یا غلط صاحب کرسی ا‌ست فرصت پیدا کرده بودید و به‌قول خودتان این خزعبلات را از سر تفرعن هم که شده تورقی می‌کردی و نگاهی می‌انداختی که نینداختی.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بهزاد خواجات، شاعر معاصر گفت: «کسی که براهنی و رؤیایی را شاعر نداند باید بازگردد و شعر نو را از اول، از اکابر بخواند.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
منصور خورشیدی، شاعر معاصر دراین باره بیان کرد: «همین گرایش به شعر ساده شمس لنگرودی را به ساده‌اندیشی و خروج از شعر برده است. شما پل والری را بدخوانی کردی و فکر کردی فهمیدی. شعر حجم را که هرگز نمی‌فهمی! شاعران حجم استقلال زبانی دارند! زمان یک تجربه است پُر از دانایی و آگاهی که به‌راحتی‌می تواند آن را به ذهن و زبان گیرندۀ متن انتقال دهد! و این اقتدار زبان است که هرگز به آن نرسیدی!»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88‏|عنوان =بررسی گفت و گوی اخیر شمس لنگرودی و واکنش مخالفان او}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = مسئله فقط شعر نیست / بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگرودی‌اند نه دوستان باباچاهی و براهنی / فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در ادامه می‌پرسد: «جناب شمس، نظرتان به آمریکا نسبت به ۳۰ سال پیش عوض شده؟»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بله. در دورۀ جوانی بدون اینکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به نظر من امریکا بهشتی است که بر بی‌عدالتی بنا شده است. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید مثل اینکه با آرامشی بهشتی مواجه‌اید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی‌اش را می‌بینید، می‌بینید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید نگران این‌اید که فردا شغلتان را از دست بدهید. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
شعر، داستان‌، تحقیق و پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
=== فیض شریفی ===&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگرودی، بهترین تصویر را از شمس پیش روی ما می‌نهد. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از تاریخ تحلیلی و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح‌وشب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند. حتی گاهی به یک گربۀ لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مین واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان یک لیچار و هجو به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل احمدرضا احمدی (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و نیماست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید:«ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌های من این است که از ما بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانی سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== هرمز علی‌پور ===&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلالوست. تابنده‌تر و اما به چشم من سلوکی است که به‌واسطۀ موجودیت او موجود شده یا اتفاق افتاده است. آن طی راه‌وروشی که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای صدق و جسارت پختۀ انسان را از احاطگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده مصون می‌سازد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری==== &lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظير آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدهی احمدرضا احمدی است و نه زبان و بیان به ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیده‌ی سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس در طول این نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن یک پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش و واکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ضیاءالدین خالقی====&lt;br /&gt;
برخی از شاعران، از جمله چند تن از شاعران دهه های ۶۰ و ۷۰ و دهه‌های بعد، با نوآوری‌ها و شیوه‌هایشان جان تازه‌های به شعر بخشیدند. شمس لنگرودی یکی از شاخص‌ترین‌های این حوزه بود. شمس با پشتکار و تدوام و نظم در کارش خود را به ثبات و شعرش را به ثبت رساند. شمس با گذر از شعر مبهم، آرام‌آرام به شعر روشن رسید. شعری که از روشنی به سادگی می‌رسد. به سادگی می‌رسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= ضیاءالدین خالقی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم برای دل خودم بود و به‌همین‌دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.}}&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید: یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خودم کرده‌ام.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تقدیم به [[بیژن نجدی]]===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===به‌یاد خسرو شکیبایی===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها &lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است &lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید &lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود   &lt;br /&gt;
:می‌خواهم &lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم &lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم &lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط &lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها! &lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید &lt;br /&gt;
::تنها اوست &lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است &lt;br /&gt;
::و دلش &lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود &lt;br /&gt;
:::تنها او &lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم &lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان! &lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی &lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند &lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی &lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار &lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند. &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ خبر از شمس می‌پرسد که «جناب شمس شما هنوز هم سوسیالیست‌اید؟» شمس پاسخ می‌دهد:{{سخ}} &lt;br /&gt;
من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد؟ اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند، آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. با این‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، یک نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم، نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگرودی پس از زندان سال۶۱، شعر &#039;&#039;[[۲۲ مرثیه در تیرماه]]&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفته خودش در این شعر قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در مصاحبه‌اش با &#039;&#039;جمشید برزگر&#039;&#039; در بی‌بی‌سی فارسی بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان (اوین) در سال۶۱ را این گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیده لبخند چاک چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا از «مردم جهان» خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامه سرگشاده که کارزاری با همین نام، «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها»، را نیز راهبری می‌کنند، در جایی از نامه خود که به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر شده می‌گویند: «سیاست‌گزاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلمساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلمساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلمساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلمساز)، خسرو سینایی(فیلمساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمس لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقیدان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علیخان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] که موجب دعوت شدن شاعر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا پیرامون توضیح و بحث دربارهٔ این اثر می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
* «رفتار تشنگی» رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «در مهتابی دنیا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «خاکستر و بانو» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «جشن ناپیدا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «قصیده لبخند چاک‌چاک» نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «نت‌هایی برای بلبل چوبی» نشر سالی&lt;br /&gt;
* «پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «باغبان جهنم» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «ملاح خیابان‌ها» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «توفانی پنهان‌شده در نسیم» (گزیده شعرها با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی) (نشر چشمه)&lt;br /&gt;
* «مجموعه‌اشعار شمس ‌لنگرودی» انتشارات نگاه&lt;br /&gt;
* «هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت» (گزیده شعرها با انتخاب و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
* [[۲۲ مرثیه در تیرماه]] (شامل اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
* «مرا ببخش خیابان بلندم» (گزیده شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
* «لب خوانی‌های قزل‌آلای من» انتشارات آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «رسم‌کردن دست‌های تو» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* [[می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم]] نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «چوپانی سایه‌ها» (گزیده شعرها با انتخاب کریم رجب‌زاده)&lt;br /&gt;
* «شب نقاب عمومی است» نشر نگاه&lt;br /&gt;
* «آوازهای فرشته بی‌بال» (مجموعه‌اشعار نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «تعادل روز بر انگشتم» (مجموعه‌شعر نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «حکایت دریاست زندگی» (گزینهٔ اشعار نشر نیماژ)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
* [[رژه بر خاک پوک]]، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* [[آن‌ها که به خانه من آمدند]]، نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شکست خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; چاپ نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبه مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات=۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
* [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] در ۴ جلد، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «گردباد شور جنون» تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «مکتب بازگشت» بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه، نشر مرکز۱۳۷۵&lt;br /&gt;
* [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]] (زندگی [[نیما یوشیج]])، فرهنگ ایلیا رشت۱۳۹۰&lt;br /&gt;
* «رباعی محبوب من» نشر مرکز ۱۳۸۸&lt;br /&gt;
* [[روزی که برف سرخ ببارد]] نشر مرکز۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* [[شبی که مریم گم شد]] (تصویرگر: سارا ایروانی، نشر پیک دبیران۱۳۷۸)&lt;br /&gt;
* [[رومی و بومی]]، روایت تازه از حکایت موش و گربه (تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰)&lt;br /&gt;
* [[داستان چرخ]] نشر شهر قلم&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد &#039;&#039;رسول یونان&#039;&#039; در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش یک شاعر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* دوباره زندگی (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* رفتن (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* احتمال باران اسیدی (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* پنج تا پنج (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* فلامینگو شماره۱۳ (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتب‌های دردست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان «آنچه من از زندگی دانستم» را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش «دامن بلقیس» شود. از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و [[در مهتابی دنیا]] (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید{{سخ}}&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمس لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمس‌ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمس‌ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمس‌ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۵۰ که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را در بر دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۶۰ با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۷۰ که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و از دههٔ۸۰ تاکنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرينی استفاده می‌کند. درميان اين شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض ميان زيبايی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعيت مرگ است و طنز تحقير و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از ميرايی و فناپذيری انسان است و هدف تحقير انسان را دنبال می‌کند، بيشتر در کانون توجه شاعرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در اين رويکرد نگاهی تقليلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدايی از هستی و مظاهر زندگی، تأکيد بر جبر، برجسته‌سازی طبيعت و فرايندهای طبيعی در آغاز و فرجام انسان، تأکيد بر فرديت و تنهايی انسان، تحقير انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصويری حيوانی از او و هجوم به انگاره‌هايی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان===&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
* تصویرهای دور از ذهن؛&lt;br /&gt;
* تصویرهای شاعرانه؛&lt;br /&gt;
* واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع؛&lt;br /&gt;
* انتخاب نوع ژانر؛&lt;br /&gt;
* ارتباط‌های شخصی افراد در رمان؛&lt;br /&gt;
* زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع؛&lt;br /&gt;
* رئالیسم حاکم بر اثر.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بررسی تاریخ تحلیلی شعر نو===&lt;br /&gt;
====فهرست کتاب====&lt;br /&gt;
{{Navbox&lt;br /&gt;
| navbar = plain&lt;br /&gt;
| name   = &amp;amp;nbsp;&lt;br /&gt;
| state = {{{state&amp;lt;includeonly&amp;gt;|collapsed&amp;lt;/includeonly&amp;gt;}}}&lt;br /&gt;
| bodyclass = hlist&lt;br /&gt;
| title = {{#if:{{{Interim Government cabinet 1 vertical|}}}||}}&lt;br /&gt;
| border = {{#if:{{{removeborder|}}}|none}}&lt;br /&gt;
| list1 = {{Navbox|child&lt;br /&gt;
| title = فهرست کتاب&lt;br /&gt;
| state = {{{state|expanded}}}&lt;br /&gt;
| group1 =۱&lt;br /&gt;
| list1 = زمینه‌ها و مقدمات تحول اجتماعی‌اختصاصی و پیدایش شعر نو&lt;br /&gt;
| group2 =۲&lt;br /&gt;
| list2 = به‌قدرت‌رسیدن رضاخان و پایان‌یافتن یک دوره از شعر نو&lt;br /&gt;
| group3 =۳&lt;br /&gt;
| list3 = جنگ جهانی نیمهٔ دوم، سقوط رضاشاه، آزادی و شکوفایی شعر نو&lt;br /&gt;
| group4 =۴&lt;br /&gt;
| list4 = کودتا، تثبیت حکومت پهلوی، خودیابی نوپردازان و تحول شعر نو&lt;br /&gt;
| group5 =۵&lt;br /&gt;
| list5 = گسترش شهرنشینی، انقلاب سفید، تعارض مدرنیسم و سنت، موج نو و شعر چریکی&lt;br /&gt;
| group6 =۶&lt;br /&gt;
| list6 = گسترش مدرنیسم در زندگی سنتی، رفاه نسبی اقتصادی، تشدید دوگانگی فرهنگی، بحران سیاسی، انقلاب&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
| below =این کتاب با شرح مختصری از چگونگی و نتیجه ورود مجموعه‌ای از پدیده‌های اروپایی به ایران آغاز می‌شود. نویسنده در این مجموعه به شرح حال کسانی که در آغاز نوخواهی و نوپردازی دست به‌قلم برده و برای ترویج و تثبیت [[شعر نو]] تلاش کرده‌اند به‌همراه نمونه‌ای از شعر آنان، اشاره کرده است. این اثر در شش بخش با این عناوین سامان یافته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ایرج پارسی‌پور====&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی بر این باور است که قضاوت مؤلف درخصوص نخستین‌ شاعر نوپرداز مبنای درستی ندارد و دچار سردرگمی است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|در این سال‌ها که نشر کتاب‌هایی که متضمن مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها، آثار و اسناد گذشتگان باشد رواج بسیار گرفته و خریداران بسیار یافته، کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو که مؤلف آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
مؤلف به ۳۰ سال مقاله‌های [[مجلهٔ سخن]] دربارهٔ شعر نو و نوشته‌های بزرگانی چون [[پرویز ناتل خانلری|خانلری]] و نیز آثار [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] که نظر و سلیقه‌شان دربارهٔ شعر نو و شاعران نوپرداز موافق نبود، ارجاعی نداده؛ اما نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====حافظ موسوی====&lt;br /&gt;
حق اين کتاب آن‌طور که بايد ادا نشده است. در هر جای دنيا مؤلف چنين کتابی، آن‌هم به‌عنوان اولين‌ کتاب و شايد هنوز هم تنها کتاب در اين زمينه می‌توانست کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترين سطح تصاحب کند. می‌توانست در سايهٔ‌ حق‌ تأليف و امتيازهای جانبی آن بقيهٔ عمر را بياسايد.  چنين نشد؛ اما چه باک، چون همين يک کتاب، حتی اگر شمس هيچ کار ديگری نکرده بود و نکند برای ماندگاری نام او در تاريخ ادبيات ايران کفايت می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمس لنگرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال =۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=خالقی |نام۱=ضیاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=رستمی |نام۱=اردشیر |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات= ۱۸تا۳۱  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = شریفی|نام = فیض|عنوان = شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = نگاه |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://t.me/feyzzzz |عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار=۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال=  |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=شیری |نام۱=سعید|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= صفایی|نام= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن ۱۳۸۷|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=علی‌پور |نام۱= هرمز|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس محض|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=  ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =لنگرودی|نام =شمس |عنوان = تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴ |ناشر =مرکز |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۰|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=لنگرودی |نام۱=شمس |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۳۴تا۳۶  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم، تابستان۱۳۷۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=مرشدی |نام۱=بهاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۶تا۴۸  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=بی‌نام |نام۱= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵ }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر = اعتماد|تاریخ انتشار= پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید =۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= | تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان =آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران|ناشر= سایت ویستا}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/96308/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DB%B1%DB%B3%DB%B2%DB%B9|عنوان=زندگی‌نامۀ: محمد شمس ‌لنگرودی (۱۳۲۹-) |ناشر=همشهری ONLINE |تاریخ انتشار=یکشنبه ۸آذر۱۳۸۸ ۱۶:۴۵ |تاریخ بازدید= ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =http://lovelymanifesto.blogfa.com/post/156/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88%DB%8C-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%88 ‏|عنوان =بررسی گفت و گوی اخیر شمس لنگرودی و واکنش مخالفان او|ناشر = مانیفست‌های دوست داشتنی من|تاریخ انتشار=۶بهمن ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۲۸|تاریخ بازدید = ۴خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی = http://www.honaronline.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-8/93763-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%84%D9%87-%D9%81%D9%82%D8%B7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D8%B4%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D9%86%D9%87-%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%D9%86%DB%8C-%D9%81%DB%8C%D8%B6-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D9%81%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C ‏|عنوان = مسئله فقط شعر نیست / بیشتر این دوستان دشمن شمس لنگرودی‌اند نه دوستان باباچاهی و براهنی / فیض شریفی در واکنش به مخالفان شمس لنگرودی|ناشر =هنرآنلاین|تاریخ انتشار= ۶بهمن۱۳۹۶ ۰۷:۳۴:۳۵|تاریخ بازدید =۶خرداد۱۳۹۹}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42445</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42445"/>
		<updated>2020-05-23T12:56:39Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمد شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = محمدتقی جواهری گیلانی&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = شعر، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری و تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود (محلۀ آسید عبدالله)&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس لنگرودی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمس‌ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدریس&lt;br /&gt;
| سال‌های نویسندگی       = ۱۳۵۰تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = ایماژیسم و پست‌مدرنیسم&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = [[خاکستر و بانو]]، [[قصیده لبخند چاک چاک]]، [[شب نقاب عمومی است]]{{سخ}}[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، [[رژه بر خاک پوک]] و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخزاد]]{{سخ}} &#039;&#039;امه‌سزر&#039;&#039;، &#039;&#039;فدریکا گارسیا لورکا&amp;lt;ref name = &#039;&#039;باشمس&#039;&#039;/&amp;gt;&amp;lt;ref name = &#039;&#039;شمس‌زندگی&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =  Emza shams.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی همراه باگوهر خیراندیش:صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهری گیلانی&#039;&#039;&#039; یا محمدتقی شمس لنگرودی مشهور به &#039;&#039;&#039;شمس‌ لنگرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، بازیگر، نویسنده و مورّخ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی، با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای ورود به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو، روی آورد. شعرش از آغاز به‌جهت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاه آرمان‌خواهانه و ایده‌ئال‌گرایانه با زبان اعتراضی و لحنِ جدی همراه بود. شعر لنگرودی شعر روایت‌ستیز بود و کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان شناخته می‌شد؛ اما به‌تدریج با تغییر فضای اجتماعی و تأملات جدید، دگرگونی چشمگیر و محسوسی یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون و محتوا، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد. درنتیجه اندیشهٔ شعریش که حول مسائل سیاسی‌اجتماعی می‌چرخید و عاطفه جمعی او را دربرداشت با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و ورود اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر ایجاد شد. درواقع جهان از نگره مدرنیستیِ خود فاصله گرفت و نگرهٔ پست‌مدرنیستی را تجربه کرد؛ لذا ماهیت شعر از وجه و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای دیگر در سروده‌هایش وارد شد. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبانِ خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزیی‌نگری و لحنِ &#039;&#039;طنزگونه&#039;&#039; سوق داد. تحول شعر او نشان‌دهندهٔ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰تا۷۰ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
چرخش فکری و زیباشناختی شمس لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر به‌نمایش گذاشت. به‌واسطهٔ تغییر و با نگاهی به مجموعهٔ اشعارش می‌توان دو فضا و دو لحن متفاوت را دید:&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی تاریک، پرالتهاب و بی‌قرار با لحنِ تلخ، جدی و ابهام‌آلود که بیشتر نگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را نشان می‌دهد و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را دربردارد.&lt;br /&gt;
# فضایی روشن با آرامشی نسبی و لحن صمیمی‌تر و شفاف‌تر که بیشتر با نگاه عاشقانه، هستی شناسانهٔ جدید و طنز همراه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکی پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت و من می‌خواستم به‌تقلید او شعر بگویم. چون می‌دیدم که مردم چقدر برای ایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستان‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌توانست به تهران برود. من اولین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود؛ از مجموعه اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون فارسی زیاد بلد نبودم فارسی و گیلکی را یک خط در میان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم که این شعرم ملمّع است؛ ولی به‌صورت اتفاقی اولین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی مرا می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درسا رو یک معلم می‌گفت؛ ولی تا به درس تاریخ می‌رسیدیم هیجانی می‌شد. طوری از &#039;&#039;نادرشاه&#039;&#039; روایت می‌کرد که انگار خودش اونجا بوده و صحنه رو دیده. توی کلاس ما دو تا برادر بودن یکیشون شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید این بچه شعر می‌خوانه با همون آهنگی که تاریخ رو روایت می‌کرد می‌گفت: به‌به عجب شعر زیبایی. من با خودم گفتم بابا! اینکه پدرش پاسبانه شعر می‌گه من چرا شعر نگم؟! تازه پدرمم شاعره. یه روز نشستم و با کلی فکرکردن شعری گفتم. رفتیم توی کلاس نشستیم و گفتم آقا اجازه؟ منم شعر گفتم می‌خوام بخونم. هنوز سطر اول شعرم رو نخونده بودم باز با همان لحن خاص خودش گفت: برو بشین سر جات! هرکس از راه می‌رسه شعر می‌گه برا من. من جا خوردم و با خودم گفتم خوب من که هنوز شعرم رو نخوندم. بعد اون بچه که شعر می‌گفت نگاهی به‌ من انداخت که معنیش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این اولین اتفاق شاعرانه زندگیم بود که به‌خوبی یادم میاد. وقتی رفتم و سر جایم روی نیمکت نشستم به خودم قول دادم که اون‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم به دیدنش بروم و بگم: دیدی بالاخره شاعر شدم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بود که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خونهٔ آن دختر. هرگز متوجه نشد. از این عشق‌های نوجوانی بود. من به دنبال اسمش در کتاب‌های شعر پدرم گشتم. &#039;&#039;حافظ&#039;&#039; را باز کردم و اسم معشوقه‌ام را در دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم، حافظ که می‌گن این بود؟ این چه شعریه آخه! چرااسم کسی که دوستش دارم در آن نیست؟ در اشعار &#039;&#039;سعدی&#039;&#039; هم گشتم، چیزی پیدا نکردم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی &#039;&#039;فیض کاشانی&#039;&#039; اسم معشوقه‌ام را در شعرش آورده است. گفتم آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم، این شاعر خوبیه!&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
اولین باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم پانزده‌ساله ‌بودم و در حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامهٔ دیواریِ مدرسه‌مان توجه‌ام را جلب کرد. این نوشته، موزون و مقفی بود و حس شاعرانه هم داشت. اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039; بود. تعجب کردم که کارون مگر می‌تواند در شعر بیاید و حتی اسم آن باشد؟ پس مِی، خرقه، پیر، ابرویِ یار و بقیه کجا هستند؟ نام شاعر هم &#039;&#039;فریدون&#039;&#039; بود، تعجبم بیشتر شد. تابه‌حال شاعری از این دست نام‌ها به‌ گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برایم جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که من می‌توانسم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دو سه بار خواندم تا متوجه شدم این شعر است. این اولین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. آن شعر اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039;بود از [[فریدون تولَّلی]].&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[صادق هدایت|هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادپور]]===&lt;br /&gt;
روزی دایی‌ به خانهٔ ما آمد و به من گفت: به پدرت بگو که یک کتاب جدید شعر به اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده است. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند. من به پدرم گفتم و ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهده خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. شعر &#039;&#039;انگور&#039;&#039; از نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفته‌ٔ شعر شدم. شب و روز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. و مادرم نگران شده بود که مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن پس شروع کردم به‌شیوه‌ نادرپور شعر گفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم جایی چاپش نمی‌کردند. روزی یکی از دوستانم که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت گفت: چه نشسته‌ای که مجله‌ای در تهران هر شعری برایش بنویسی چاپ می‌کند. منم خوش‌حال شدم و شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد. بهمن۱۳۴۶، مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم &#039;&#039;حلقه‌ امید&#039;&#039; بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. در آن زمان ۵یا۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد و من همه آن‌ها را خریدم و زدم زیر بغل و در شهر چرخیدم. از این اتفاق یک درس بزرگ گرفتم که نصیحت پدرم هم بود و با لحنی صمیمی می‌گفت: پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو رو با خودش ببره، نه تو اون رو.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی با شمس===&lt;br /&gt;
دوستی از من پرسید که در عکس‌های قدیمی چهره‌ای ناراحت و غمگین داشتم؛ اما در این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: چون ۸۳درصد آرزوهایم برآورده شده است. باتعجب پرسید: چطور به این اندازه از آرزوهایت رسیده‌ای؟! گفتم: ۸۳درصد از سطح آرزوهایم کم کردم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقام ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد وقتی شعرهام مطرح شد رفتم لنگرود تا اون هم‌کلاسیِ دوران دبستان رو پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم که آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی. اون زمان دیگه شعرهام مطرح شده بود. از بیرون نگاه کردم دیدم که خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره است، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، توی این گیرودار، قضیه رو یادش نمیاد. برگشتم. الان پشیمونم از اینکه نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتیم و تجدید خاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ شعر فجر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعر من [[آوازهای فرشته بی‌بال]] سال۱۳۹۳ از سوی [[جشنواره شعر فجر]] نامزد شد که من با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌، تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌، شمس لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: در ۲۶ آبان، تولد در محلۀ آسیدعبدالله لنگرود&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: در مهر، ورود به مدرسۀ ابتدایی، دبستان کورش، نام قدیم مدرسه «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه، خواندن شعری از فریدون تولَّلی در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آگاهی از وجود گونه‌‌ای شعر به‌‌نام شعر نو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از نادر نادرپور و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از گونۀ «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در هفته‌نامۀ امید ایران: چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۷&#039;&#039;&#039;: چاپ اشعاری در مجلات زن روز، تهران‌مصور، جوانان، فردوسی؛ علاقه به شعر فروغ و سیاوش کسرایی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: در خرداد، گرفتن دیپلم ریاضی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: در مهر، ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت، آشنایی با شعر احمد شاملو و سرودن به‌‌شیوۀ او، شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر لورکا؛ در بهمن‌ماه: گرفتن مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039;: چند ماه تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در ادارۀ کل کشاورزی رشت با سمت کارشناس اقتصاد کشاورزی و انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر با نام رفتار تشنگی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با خانم فرزانه داوری، اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبیر اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جُنگ بیداران به‌‌همراه رضا علامه‌‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌‌تن و انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در جُنگ بیداران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: در شهریور، دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام در مهتابی دنیا و آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی و آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039;؛ تحقیقی در سبک هندی و اشعار و احوال کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: در ۲۶تیر، تولد الیانا و انتشار مجموعه‌‌شعر جشن ناپیدا&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های «چتر سوراخ» و «اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول تاریخ تحلیلی شعر نو؛ انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان به‌دعوت نمایشگاه کتاب آلمان؛ در یکشنبه ۱۶فروردین برابر با ۵آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در انجمن‌فرهنگی برگر شولۀ هانوفر ؛ دوشنبه ۷اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۲، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ در دانشگاه بوخومِ آلمان؛  دی‌وبهمن  برابر با ژانویۀ۱۹۹۳، سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادنبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب مکتب بازگشت؛ تحقیقی در تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;:  پنج‌شنبه ۲فروردین برابر با ۲۱مارس۱۹۹۶، سفر به آمریکا به‌‌دعوت دانشگاه آستینِ تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو، به‌‌همت دکتر مسعود نقره‌‌کار و خانم مهستی پاشاپورعلمداری برای سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱اردیبهشت برابر با ۲۰آوریل۱۹۹۶ سخنرانی در کانون فرهنگی ایرانیان در دانشگاه فلوریدای مرکزیِ University of Central Florida  شهر اورلاندو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
جمعه ۷اردیبهشت برابر با ۲۶آوریل۱۹۹۶ سخنرانی در دانشگاه آستینِ تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران؛ {{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۸اردیبهشت برابر با ۲۷آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن متخصصان ایرانی آمریکا، در تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
یکشنبه ۹اردیبهشت برابر با ۲۸آوریل۱۹۹۶، سخنرانی در کانون دموکراتیک ایرانیان در دالاسِ تگزاس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۱۵اردیبهشت برابر با ۴مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران در هانترکالج و نیز سخنرانی در ماهنامۀ مانتلی ریویو دربارۀ شعر سیاسی ایران با حضور پل سوییزی و مگداف، در نیویورک؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
شنبه ۲۲اردیبهشت برابر با ۱۱مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایرانِ شیکاگو؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۳۱اردیبهشت برابر با ۲۰مۀ۱۹۹۶، سخنرانی در گروه ادبی «دفترهای شنبه» در کتاب‌فروشی میدنایت‌‌اسپیشیالِ سانتامونیکا  در لوس‌‌آنجلس؛{{سخ}}&lt;br /&gt;
دوشنبه ۱۱تیر برابر با ۱جولای۱۹۹۶، سخنرانی در کانون سخن در سانتامونیکای لوس‌‌آنجلس؛ در همان سال ۱۹۹۶، سخنرانی در انجمن قلم آمریکا در نیویورک&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷  برابر با ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶ش زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ، سوئیس؛ در ۱۹۹۷ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما در دانشگاه اسلوِ نروژ؛ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری سوئد؛ سخنرانی در انجمن نگاه در شهر ایسنِ آلمان &lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;:  یکشنبه ۳۰آبان برابر با ۲۱نوامبر۱۹۹۹، سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز در میسا ((Mesa Middle East Studies Association North of America در آمریکا؛ دیدار با شیموس هینی و چیسلاو میلوش در آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی؛ تدریس غیررسمی در چند دانشگاه؛ مدخل‌نویسی برای فرهنگ‌نامه‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار گزیدۀ اشعار از مجموعۀ گزیدۀ ادبیات معاصر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد بیژن جلالی در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; در تیر، شمارۀ ۶۱ و ۶۲ ؛ انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ چیستا در اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در شمارۀ ۱۲۳ نشریۀ هنگام؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه با آهنگسازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل شمسِ‌‌لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدین مرشدی؛ انتشار کتاب بازتاب زندگی ناتمام، بخشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ انتشار ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی در شمارۀ اول ماهنامۀ هنری نشانی در اردیبهشت؛ در ۲۶بهمن، نکوداشت در انجمن شاعران ایران؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه آزاد کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;:  در ۲۰۰۷ سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی؛ برگرداندن مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی و نیز به کردی به‌ترجمۀ مریوان حلبچه‌ای؛ سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ شعر گوهران؛ اتمام رمان شکست‌خوردگان را چه کسی دوست دارد؟ و سپردن به ناشر؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر و آهنگ‌‌سازی محمد فرمانیان؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار، از نخستین مجموعه تا ملاح خیابان‌ها؛ انتشار زندگی‌‌نامۀ شمس لنگرودی از مجموعۀ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و با گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ انتشار گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۸&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌اشعار لب‌خوانی‌های قزل‌آلای من؛ انتشار مجموعه‌اشعار رسم‌کردن دست‌های تو؛ انتشار کتاب رباعی محبوب من در زمینۀ پژوهش و گزینش رباعی؛ انتشار مجموعه‌شعر می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم؛ انتشار گزیده‌اشعار هیچ‌کس از فردایش با من نگفت به‌انتخاب آزاده کاظمی در مؤسسۀ انتشارات نگاه؛ سرودن مجموعه‌اشعار صبح آفتابی‌تان به‌خیر گرگ برفی؛ برگردان گزینه‌اشعار از سوراخ در (من ثقب‌الباب) به‌ترجمۀ عبدالله‌طاهر برزنجی در کشور عراق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۹&#039;&#039;&#039;:انتشار کتاب روزی که برف سرخ ببارد در زمینۀ پژوهش و گزینش تک‌بیت‌ها؛ بازی در فیلم سینمایی فلامینگوی شماره۱۳ به‌کارگردانی حمیدرضا علی‌قلیان؛ سفر به فرانسه برای شرکت در شعرخوانی جشنوارۀ شاعران مدیترانه؛ شعر سِت در فرانسه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۹۰&#039;&#039;&#039;: انتشار برگردان ارمنی ملاح خیابان‌ها به‌ترجمۀ ادوارد حق‌وردیان‌&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
پاییر از نیمه گذشته بود که محمدتقی جواهری در خانواده‌ای آرم چشم گشود و ۲۶آبان۱۳۲۹ را زمان و شهرستان لنگرود را مکان تولدش نامیدند. در  پدرش &#039;&#039;آیت‌الله لنگرودی&#039;&#039; امام جمعه شهر بود. شمس لنگرودی می‌گوید: پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنّتی‌ و خشکی نبود و همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد و دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پی آن‌ها را نگرفت. شمس‌ لنگرودی می‌افزاید مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خواند و داستان‌های آن را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگرودی همواره شعر بوده است، بااین‌حال او در زمینهٔ ادبیات و  تاریخ، پژوهش‌های ارزشمندی ارائه داده است. وی همچنین از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی که در ابتدا و در سال‌های نوجوانی‌اش ادبیات را خشک و نتراشیده و با اسامی‌ سخت و ناآشنا می‌دید در همان استان گیلان دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضیات دریافت کرد و برای ادامه تحصیل رشتهٔ اقتصاد را انتخاب کرد و در &#039;&#039;مدرسه عالی بازرگانی رشت&#039;&#039; مشغول به تحصیل شد. در سال۱۳۴۶ بود که اولین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامه امید&#039;&#039; به‌چاپ رساند. او پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش در شهر رشت ساکن بود. وی در این شهر زندگی تازه‌ای را شروع کرد. این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی به شعر بپردازد. شمس [[رفتار تشنگی]] را که اولین مجموعه شعرش محسوب می‌شود تحت تأثیر [[احمد شاملو]] و در سال۱۳۵۵ منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[خاکستر و بانو]] و [[جشن ناپیدا]] از مجموعه اشعاری بود که او را بیش از پیش به مخاطبانش شناساند. در سال۱۳۶۰ با همراهیِ &#039;&#039;رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌تن&#039;&#039; و دیگران، &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کردند که انتشار نمایشنامه‌ٔ «قانون» در این نشریه منجر به دستگیری و حبس او به اتهام سیاسی شد. یک سال بعد با تلاش پدر و &#039;&#039;آیت‌الله منتظری&#039;&#039; از زندان آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. لنگرودی در سال۶۱ به‌مدت یک سال در زندان &#039;&#039;اوین&#039;&#039; زندانی بود. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی را بر افکار و جهان‌بینی این شاعر گذاشت. شمس‌ لنگرودی دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد و تقریباً هیچ اثری از خود را منتشر نکرد تااینکه در سال۷۹ مجموعه‌شعر [[نت‌هایی برای بلبل چوبی]] را منتشر کرد. کم‌کاری دههٔ قبل با پرکاری دههٔ۸۰ جبران شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشر شده در دههٔ هشتاد وی بوده است. ایشان درخصوص تفاوت فضای شعرش در مجموعه &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود اذعان دارد که در کتاب‌هایی قبلی جهانی بسته، تاریک و غم‌آلود بر فضای شعر حاکم است. این در حالی است که با اتفاقات  و قرارگرفتن در فضایی جدیدی از زندگی، دگرگونی‌هایی در فضای شعر دیده می‌شود که به نوعی روشنگریِ خاصی را در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر مجموعه شعرهایی که از آن‌ها یاد شد می‌توان به مجموعه‌های &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل آلای من&#039;&#039;، «ملاح خیابان‌ها» و «باغبان جهنم» اشاره کرد. شمس‌ لنگرودی همچنین رمانی به نام «رژه بر خاک پوک» نیز نوشته و علاوه‌بر این رمان، از آثار پژوهشی ایشان می‌توان به [[تاریخی تحلیلی شعر نو]]، «رباعی محبوب من»، «روزی که برف سرخ ببارد»، [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]]، مکتب بازگشت بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه، قاجاریه و گردباد شور جنون، تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039; اشاره کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی در زمینهٔ &#039;&#039;ادبیات کودک&#039;&#039; نیز فعالیت‌هایی داشته  نظیر «شبی که مریم گم شد»، «رومی و بومی» (روایت تازه از حکایت موش و گربه) اشاره کرد. شمس لنگرودی به بدنه سینما نیز ورود کرد؛ با فیلم‌های &#039;&#039;فلامینگو شماره ۱۳&#039;&#039; به‌کارگردانی &#039;&#039;حمیدرضا علی‌قلیان&#039;&#039; در سال۸۹ و فیلم احتمال باران اسیدی به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها  که از آبان۹۴  در گروه هنر و تجربه به روی پرده سینماها رفته است. شمس‌ لنگرودی در سال۹۳ نامزد دریافت جایزه در &#039;&#039;جشنواره شعر فجر&#039;&#039; بودند که طی نامه‌ای کناره گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. درخصوص این شاعر، مستندی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; به نام &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; ساخته شده است. این شاعر از سال۱۳۹۵ در درس &#039;&#039;آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان&#039;&#039; مشغول تدریس در &#039;&#039;دانشگاه پارس&#039;&#039; است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی مانند هم‌مسلکان خود، یعنی تمام مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان با اعتقاد به معجزه‌ای بزرگ به ‌این سوی تاریخ آمد و در انتظار رؤیت آن نشست. انتظار جامعه‌ای تمام و کمال مدرن حداقل خواسته‌ این دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر، آزادی بیان و عدالت اجتماعی بود. اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. هرچند شمس اعتقادش به معجزه کم‌رنگ شده بود؛ اما هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پروراند:&lt;br /&gt;
:گفتیم «این نبود &lt;br /&gt;
::در رؤیاهای‌مان این نبود&lt;br /&gt;
::ما انتظار شبی&lt;br /&gt;
:سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیای بی‌ارجاع بدل می‌شد. البته این اولین بار نبود؛ زیرا تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه در این اوراق بود که مزید علت شده بود و دیگر جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت.&lt;br /&gt;
مدت‌ها بعد اجتماع جهانی شمس‌ را دربرگرفت. او چند سالی را در آمریکا زیست. درجایی‌که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری مؤثر و متأثر است.&lt;br /&gt;
:جهان به تصادفی زاده شد&lt;br /&gt;
::به‌تصادفی خواهد مرد&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین آرمان انسانی که همان آزادی است، برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که براساس آزادی و برمبنای آن بنا شده بود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجمسمه آزادی&lt;br /&gt;
:گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت خاطر بخندند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس دریافت که جهان را به این سادگی‌ها نمب‌توان درک کرد و الگوی واحدی نمی‌تواند نسل بشر را به‌سرانجامی مطلوب برساند. درحقیقت جهان در این شعر شمس‌ لنگرودی از نگره‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و نگره پست‌مدرنیستی را تجربه می‌کند. نگره پست‌مدرنیستی همان نگره‌ای است که تأثیر این دو زمانه، شمس را به سمت‌و‌سوی خود سوق داده است. این نگره پست‌مدرنیستی است که شمس را به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی به این دریافت پست‌مدرنسیم دست پیدا کرد که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند. &lt;br /&gt;
اما این نشانه‌هایی از پست‌مدرن شمس در اثر اوست. در رفتار و ظاهر نیز نگره پست‌مدرن قابل مشاهده است. شمس از جمع هم‌مسلکان خود که با هم طی طریق کرده‌اند کمی فاصله‌ نظرگاهی گرفته است و دیگر پایبند تعصبات خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانه صادر کند . او را در تلویزیون می‌بینیم. در جلسات شعر و نقد و حتی در قاب سینما و صحنهٔ تئاتر. وی در میان دانشجویان حضوری پررنگ دارد و به موسیقی پاپ و حتی به موسیقی‌ای که بیش از مردمی‌بودن، کوچه‌بازاری محسوب می‌شود، علاقه نشان می‌دهد. آنچه او را به جلو می‌اندازد نه ایدئولوژی است و نه آرمان، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در ادامه می‌پرسد: «جناب شمس، نظرتان به آمریکا نسبت به ۳۰ سال پیش عوض شده؟»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بله. در دورۀ جوانی بدون اینکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به نظر من امریکا بهشتی است که بر بی‌عدالتی بنا شده است. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید مثل اینکه با آرامشی بهشتی مواجه‌اید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی‌اش را می‌بینید، می‌بینید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید نگران این‌اید که فردا شغلتان را از دست بدهید. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
شعر، داستان‌، تحقیق و پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
=== فیض شریفی ===&lt;br /&gt;
فیض شریفی، دوست شمس لنگرودی، بهترین تصویر را از شمس پیش روی ما می‌نهد. فیض در ۲۶آبان۱۳۹۶ به‌مناسبت تولد شمس در شبکۀ تلگرامی‌اش می‌نویسد:{{سخ}}&lt;br /&gt;
چندگاهی است کلافه است. می‌خواهد بگوید اهمیت نمی‌دهد؛ ولی می‌دهد. هنوز حقوق تقاعد ندارد. آب‌باریکی از تاریخ تحلیلی و شعر و پژوهش می‌آید. کمی بیشتر از سینما می‌آید. هر کاری می‌کند، میخش می‌شوند. می‌خواند. بازی می‌کند. شعر می‌گوید. هرازگاهی کتاب پژوهشی لاغری چاپ می‌کند. در محوطه قدم می‌زند، صبح‌وشب. خوب به اطراف نگاه می‌کند. همین‌جوری شعر شکار می‌کند. حتی گاهی به یک گربۀ لنگ و فضول نگاه می‌کند و نظر می‌دهد.&lt;br /&gt;
با او که حرف می‌زنی، در عین کلافگی گوش می‌دهد. به اظهارنظرها اهمیت می‌دهد. گاهی لبخند می‌زند. گاهی جواب می‌دهد و گاهی می‌گوید: «نمی‌دانم.»{{سخ}}&lt;br /&gt;
در خواب‌وخوراک هم با برنامه عمل می‌کند. تفکر و ذهن و حس گیرایش خیلی او را عذاب می‌دهد. دوای این واقعیت‌های سمج، باده‌های سرخوشانۀ شعر است و بازی و موسیقی. حافظ زیاد می‌خواند. روی مین واژه‌ها راه می‌رود. طنز ملیحانه‌ای بر لب دارد. گاهی از بیان یک لیچار و هجو به‌زیبایی می‌خندد. من هم مثل احمدرضا احمدی (احمدیِ سفید) عاشق خنده‌های او هستم. آدم‌های طناز خیلی هم عمیق‌اند و خوب موی از ماست می‌کشند؛ یعنی می‌روند بقالی یا سوپری، به‌اندازۀ وزن آن تار مو ماست می‌گیرند.{{سخ}}&lt;br /&gt;
شمس عاشق خیام و حافظ و نیماست. در دل شب تار ناوک شهاب پرتاب می‌کند و می‌گوید:«ساعت یازده شب است. نمی‌خواهی بخوابی؟ تنها کسی که شب در خانۀ من می‌تواند بخوابد، فیض شریفی است.» و من تا صبح غلت می‌زنم. همان هنگام که پلک‌های من سنگین می‌شود، بساط صبحانه را روی میز پهن کرده است. این نظم را حتی من تاب نمی‌آورم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
گاهی گربه‌های تفکر چنگ می‌زنند و خواب را می‌ربایند. می‌بینم از کناره که او هم درگیر است؛ ولی از پس هرچیز برمی‌آید. خوب و سالم زیست می‌کند. به‌موقع مصاحبه می‌کند و به‌موقع نمی‌کند. خیلی شجاعانه و رودررو و بی‌رودربایستی حرفش را با عوامل قدرت می‌زند. گاهی چوبش را می‌خورد؛ ولی باز یادش می‌رود که نباید تند برود. شمس زیاد به فرنگستان سفر می‌کند و توقعات زیادی از حکومت و نشر و کتاب و سینما دارد. بِروز است و خودش را با رویدادها وفق می‌دهد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
او را دوست دارم؛ چون در دوستی هم ثابت‌قدم است. یکی از خوش‌اقبالی‌های من این است که از ما بدش نمی‌آید. من خوب می‌دانم کی سراغش بروم و کی نروم. برای او زندگانی سرشار از عسل آرزو می‌کنم که یاری موافق است و ارادت‌صادق.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://t.me/feyzzzz|عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== هرمز علی‌پور ===&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلالوست. تابنده‌تر و اما به چشم من سلوکی است که به‌واسطۀ موجودیت او موجود شده یا اتفاق افتاده است. آن طی راه‌وروشی که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای صدق و جسارت پختۀ انسان را از احاطگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده مصون می‌سازد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری==== &lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظير آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدهی احمدرضا احمدی است و نه زبان و بیان به ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیده‌ی سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس در طول این نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن یک پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش و واکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ضیاءالدین خالقی====&lt;br /&gt;
برخی از شاعران، از جمله چند تن از شاعران دهه های ۶۰ و ۷۰ و دهه‌های بعد، با نوآوری‌ها و شیوه‌هایشان جان تازه‌های به شعر بخشیدند. شمس لنگرودی یکی از شاخص‌ترین‌های این حوزه بود. شمس با پشتکار و تدوام و نظم در کارش خود را به ثبات و شعرش را به ثبت رساند. شمس با گذر از شعر مبهم، آرام‌آرام به شعر روشن رسید. شعری که از روشنی به سادگی می‌رسد. به سادگی می‌رسند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= ضیاءالدین خالقی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم برای دل خودم بود و به‌همین‌دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.}}&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید: یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خودم کرده‌ام.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تقدیم به [[بیژن نجدی]]===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===به‌یاد خسرو شکیبایی===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها &lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است &lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید &lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود   &lt;br /&gt;
:می‌خواهم &lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم &lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم &lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط &lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها! &lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید &lt;br /&gt;
::تنها اوست &lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است &lt;br /&gt;
::و دلش &lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود &lt;br /&gt;
:::تنها او &lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم &lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان! &lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی &lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند &lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی &lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار &lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند. &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ خبر از شمس می‌پرسد که «جناب شمس شما هنوز هم سوسیالیست‌اید؟» شمس پاسخ می‌دهد:{{سخ}} &lt;br /&gt;
من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد؟ اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند، آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. با این‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، یک نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم، نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگرودی پس از زندان سال۶۱، شعر &#039;&#039;[[۲۲ مرثیه در تیرماه]]&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفته خودش در این شعر قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در مصاحبه‌اش با &#039;&#039;جمشید برزگر&#039;&#039; در بی‌بی‌سی فارسی بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان (اوین) در سال۶۱ را این گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیده لبخند چاک چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا از «مردم جهان» خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامه سرگشاده که کارزاری با همین نام، «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها»، را نیز راهبری می‌کنند، در جایی از نامه خود که به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر شده می‌گویند: «سیاست‌گزاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلمساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلمساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلمساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلمساز)، خسرو سینایی(فیلمساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمس لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقیدان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علیخان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] که موجب دعوت شدن شاعر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا پیرامون توضیح و بحث دربارهٔ این اثر می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
* «رفتار تشنگی» رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «در مهتابی دنیا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «خاکستر و بانو» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «جشن ناپیدا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «قصیده لبخند چاک‌چاک» نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «نت‌هایی برای بلبل چوبی» نشر سالی&lt;br /&gt;
* «پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «باغبان جهنم» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «ملاح خیابان‌ها» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «توفانی پنهان‌شده در نسیم» (گزیده شعرها با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی) (نشر چشمه)&lt;br /&gt;
* «مجموعه‌اشعار شمس ‌لنگرودی» انتشارات نگاه&lt;br /&gt;
* «هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت» (گزیده شعرها با انتخاب و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
* [[۲۲ مرثیه در تیرماه]] (شامل اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
* «مرا ببخش خیابان بلندم» (گزیده شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
* «لب خوانی‌های قزل‌آلای من» انتشارات آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «رسم‌کردن دست‌های تو» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* [[می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم]] نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «چوپانی سایه‌ها» (گزیده شعرها با انتخاب کریم رجب‌زاده)&lt;br /&gt;
* «شب نقاب عمومی است» نشر نگاه&lt;br /&gt;
* «آوازهای فرشته بی‌بال» (مجموعه‌اشعار نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «تعادل روز بر انگشتم» (مجموعه‌شعر نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «حکایت دریاست زندگی» (گزینهٔ اشعار نشر نیماژ)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
* [[رژه بر خاک پوک]]، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* [[آن‌ها که به خانه من آمدند]]، نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شکست خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; چاپ نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبه مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات=۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
* [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] در ۴ جلد، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «گردباد شور جنون» تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «مکتب بازگشت» بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه، نشر مرکز۱۳۷۵&lt;br /&gt;
* [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]] (زندگی [[نیما یوشیج]])، فرهنگ ایلیا رشت۱۳۹۰&lt;br /&gt;
* «رباعی محبوب من» نشر مرکز ۱۳۸۸&lt;br /&gt;
* [[روزی که برف سرخ ببارد]] نشر مرکز۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* [[شبی که مریم گم شد]] (تصویرگر: سارا ایروانی، نشر پیک دبیران۱۳۷۸)&lt;br /&gt;
* [[رومی و بومی]]، روایت تازه از حکایت موش و گربه (تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰)&lt;br /&gt;
* [[داستان چرخ]] نشر شهر قلم&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد &#039;&#039;رسول یونان&#039;&#039; در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش یک شاعر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* دوباره زندگی (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* رفتن (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* احتمال باران اسیدی (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* پنج تا پنج (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* فلامینگو شماره۱۳ (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتب‌های دردست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان «آنچه من از زندگی دانستم» را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش «دامن بلقیس» شود. از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و [[در مهتابی دنیا]] (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید{{سخ}}&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمس لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمس‌ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمس‌ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمس‌ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۵۰ که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را در بر دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۶۰ با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۷۰ که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و از دههٔ۸۰ تاکنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرينی استفاده می‌کند. درميان اين شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض ميان زيبايی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعيت مرگ است و طنز تحقير و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از ميرايی و فناپذيری انسان است و هدف تحقير انسان را دنبال می‌کند، بيشتر در کانون توجه شاعرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در اين رويکرد نگاهی تقليلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدايی از هستی و مظاهر زندگی، تأکيد بر جبر، برجسته‌سازی طبيعت و فرايندهای طبيعی در آغاز و فرجام انسان، تأکيد بر فرديت و تنهايی انسان، تحقير انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصويری حيوانی از او و هجوم به انگاره‌هايی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===&#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; از چشم‌انداز منتقدان===&lt;br /&gt;
بهاءالدین مرشدی:&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= بهاءالدین مرشدی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۴۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;{{سخ}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
این رمان تصویری دقیق از جامعه‌ای بهت‌زده و فرورفته در غبار سنت و گیرکرده در وضعیتی جدید را می‌نمایاند. قوّت این رمان در نکته‌های زیر است:&lt;br /&gt;
* تصویرهای دور از ذهن؛&lt;br /&gt;
* تصویرهای شاعرانه؛&lt;br /&gt;
* واکنش نویسنده به وضعیت حاکم بر اجتماع؛&lt;br /&gt;
* انتخاب نوع ژانر؛&lt;br /&gt;
* ارتباط‌های شخصی افراد در رمان؛&lt;br /&gt;
* زیرساخت‌های فرهنگی و اقتصادی و زیستی اجتماع؛&lt;br /&gt;
* رئالیسم حاکم بر اثر.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بررسی تاریخ تحلیلی شعر نو===&lt;br /&gt;
====فهرست کتاب====&lt;br /&gt;
{{Navbox&lt;br /&gt;
| navbar = plain&lt;br /&gt;
| name   = &amp;amp;nbsp;&lt;br /&gt;
| state = {{{state&amp;lt;includeonly&amp;gt;|collapsed&amp;lt;/includeonly&amp;gt;}}}&lt;br /&gt;
| bodyclass = hlist&lt;br /&gt;
| title = {{#if:{{{Interim Government cabinet 1 vertical|}}}||}}&lt;br /&gt;
| border = {{#if:{{{removeborder|}}}|none}}&lt;br /&gt;
| list1 = {{Navbox|child&lt;br /&gt;
| title = فهرست کتاب&lt;br /&gt;
| state = {{{state|expanded}}}&lt;br /&gt;
| group1 =۱&lt;br /&gt;
| list1 = زمینه‌ها و مقدمات تحول اجتماعی‌اختصاصی و پیدایش شعر نو&lt;br /&gt;
| group2 =۲&lt;br /&gt;
| list2 = به‌قدرت‌رسیدن رضاخان و پایان‌یافتن یک دوره از شعر نو&lt;br /&gt;
| group3 =۳&lt;br /&gt;
| list3 = جنگ جهانی نیمهٔ دوم، سقوط رضاشاه، آزادی و شکوفایی شعر نو&lt;br /&gt;
| group4 =۴&lt;br /&gt;
| list4 = کودتا، تثبیت حکومت پهلوی، خودیابی نوپردازان و تحول شعر نو&lt;br /&gt;
| group5 =۵&lt;br /&gt;
| list5 = گسترش شهرنشینی، انقلاب سفید، تعارض مدرنیسم و سنت، موج نو و شعر چریکی&lt;br /&gt;
| group6 =۶&lt;br /&gt;
| list6 = گسترش مدرنیسم در زندگی سنتی، رفاه نسبی اقتصادی، تشدید دوگانگی فرهنگی، بحران سیاسی، انقلاب&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
| below =این کتاب با شرح مختصری از چگونگی و نتیجه ورود مجموعه‌ای از پدیده‌های اروپایی به ایران آغاز می‌شود. نویسنده در این مجموعه به شرح حال کسانی که در آغاز نوخواهی و نوپردازی دست به‌قلم برده و برای ترویج و تثبیت [[شعر نو]] تلاش کرده‌اند به‌همراه نمونه‌ای از شعر آنان، اشاره کرده است. این اثر در شش بخش با این عناوین سامان یافته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ایرج پارسی‌پور====&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی بر این باور است که قضاوت مؤلف درخصوص نخستین‌ شاعر نوپرداز مبنای درستی ندارد و دچار سردرگمی است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|در این سال‌ها که نشر کتاب‌هایی که متضمن مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها، آثار و اسناد گذشتگان باشد رواج بسیار گرفته و خریداران بسیار یافته، کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو که مؤلف آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
مؤلف به ۳۰ سال مقاله‌های [[مجلهٔ سخن]] دربارهٔ شعر نو و نوشته‌های بزرگانی چون [[پرویز ناتل خانلری|خانلری]] و نیز آثار [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] که نظر و سلیقه‌شان دربارهٔ شعر نو و شاعران نوپرداز موافق نبود، ارجاعی نداده؛ اما نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====حافظ موسوی====&lt;br /&gt;
حق اين کتاب آن‌طور که بايد ادا نشده است. در هر جای دنيا مؤلف چنين کتابی، آن‌هم به‌عنوان اولين‌ کتاب و شايد هنوز هم تنها کتاب در اين زمينه می‌توانست کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترين سطح تصاحب کند. می‌توانست در سايهٔ‌ حق‌ تأليف و امتيازهای جانبی آن بقيهٔ عمر را بياسايد.  چنين نشد؛ اما چه باک، چون همين يک کتاب، حتی اگر شمس هيچ کار ديگری نکرده بود و نکند برای ماندگاری نام او در تاريخ ادبيات ايران کفايت می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمس لنگرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال =۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=خالقی |نام۱=ضیاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= در حوالی آوازهای فرشته‌ای که بال نداشت؛ تأملی کوتاه در مجموعه‌شعر فرشتۀ بی‌بال شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۲تا۴۴|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=رستمی |نام۱=اردشیر |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات= ۱۸تا۳۱  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = شریفی|نام = فیض|عنوان = شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = نگاه |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی=https://t.me/feyzzzz |عنوان= یک یادداشت سردستی به‌مناسبت میلاد شمس لنگرودی|ناشر= شبکۀ تلگرامی آثار فیض شریفی|تاریخ انتشار=۲۶آبان۱۳۹۶|تاریخ بازدید= ۳خرداد۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال=  |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=شیری |نام۱=سعید|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= صفایی|نام= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن ۱۳۸۷|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=علی‌پور |نام۱= هرمز|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس محض|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=  ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =لنگرودی|نام =شمس |عنوان = تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴ |ناشر =مرکز |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۰|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=لنگرودی |نام۱=شمس |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۳۴تا۳۶  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم، تابستان۱۳۷۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=مرشدی |نام۱=بهاءالدین |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= تاریخ، دستمایه‌ای برای رمان؛ نگاهی به رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039; نوشتۀ شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۴۶تا۴۸  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=بی‌نام |نام۱= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵ }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر = اعتماد|تاریخ انتشار= پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید =۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= | تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان =آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران|ناشر= سایت ویستا}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42391</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42391"/>
		<updated>2020-05-20T12:40:13Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمد شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = محمدتقی جواهری گیلانی&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = شعر، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری و تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود (محلۀ آسید عبدالله)&lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس لنگرودی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمس‌ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدریس&lt;br /&gt;
| سال‌های نویسندگی       = ۱۳۵۰تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = ایماژیسم و پست‌مدرنیسم&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = [[خاکستر و بانو]]، [[قصیده لبخند چاک چاک]]، [[شب نقاب عمومی است]]{{سخ}}[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، [[رژه بر خاک پوک]] و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخزاد]]{{سخ}} &#039;&#039;امه‌سزر&#039;&#039;، &#039;&#039;فدریکا گارسیا لورکا&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =  Emza shams.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی همراه باگوهر خیراندیش:صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهری گیلانی&#039;&#039;&#039; یا محمدتقی شمس لنگرودی مشهور به &#039;&#039;&#039;شمس‌ لنگرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، بازیگر، نویسنده و مورّخ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی، با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای ورود به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو، روی آورد. شعرش از آغاز به‌جهت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاه آرمان‌خواهانه و ایده‌ئال‌گرایانه با زبان اعتراضی و لحنِ جدی همراه بود. شعر لنگرودی شعر روایت‌ستیز بود و کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان شناخته می‌شد؛ اما به‌تدریج با تغییر فضای اجتماعی و تأملات جدید، دگرگونی چشمگیر و محسوسی یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون و محتوا، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد. درنتیجه اندیشهٔ شعریش که حول مسائل سیاسی‌اجتماعی می‌چرخید و عاطفه جمعی او را دربرداشت با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و ورود اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر ایجاد شد. درواقع جهان از نگره مدرنیستیِ خود فاصله گرفت و نگرهٔ پست‌مدرنیستی را تجربه کرد؛ لذا ماهیت شعر از وجه و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای دیگر در سروده‌هایش وارد شد. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبانِ خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزیی‌نگری و لحنِ &#039;&#039;طنزگونه&#039;&#039; سوق داد. تحول شعر او نشان‌دهندهٔ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰تا۷۰ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
چرخش فکری و زیباشناختی شمس لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر به‌نمایش گذاشت. به‌واسطهٔ تغییر و با نگاهی به مجموعهٔ اشعارش می‌توان دو فضا و دو لحن متفاوت را دید:&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی تاریک، پرالتهاب و بی‌قرار با لحنِ تلخ، جدی و ابهام‌آلود که بیشتر نگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را نشان می‌دهد و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را دربردارد.&lt;br /&gt;
# فضایی روشن با آرامشی نسبی و لحن صمیمی‌تر و شفاف‌تر که بیشتر با نگاه عاشقانه، هستی شناسانهٔ جدید و طنز همراه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==از میان یادها==&lt;br /&gt;
===کودکی پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت و من می‌خواستم به‌تقلید او شعر بگویم. چون می‌دیدم که مردم چقدر برای ایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستان‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌توانست به تهران برود. من اولین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود؛ از مجموعه اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون فارسی زیاد بلد نبودم فارسی و گیلکی را یک خط در میان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم که این شعرم ملمّع است؛ ولی به‌صورت اتفاقی اولین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی مرا می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درسا رو یک معلم می‌گفت؛ ولی تا به درس تاریخ می‌رسیدیم هیجانی می‌شد. طوری از &#039;&#039;نادرشاه&#039;&#039; روایت می‌کرد که انگار خودش اونجا بوده و صحنه رو دیده. توی کلاس ما دو تا برادر بودن یکیشون شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید این بچه شعر می‌خوانه با همون آهنگی که تاریخ رو روایت می‌کرد می‌گفت: به‌به عجب شعر زیبایی. من با خودم گفتم بابا! اینکه پدرش پاسبانه شعر می‌گه من چرا شعر نگم؟! تازه پدرمم شاعره. یه روز نشستم و با کلی فکرکردن شعری گفتم. رفتیم توی کلاس نشستیم و گفتم آقا اجازه؟ منم شعر گفتم می‌خوام بخونم. هنوز سطر اول شعرم رو نخونده بودم باز با همان لحن خاص خودش گفت: برو بشین سر جات! هرکس از راه می‌رسه شعر می‌گه برا من. من جا خوردم و با خودم گفتم خوب من که هنوز شعرم رو نخوندم. بعد اون بچه که شعر می‌گفت نگاهی به‌ من انداخت که معنیش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این اولین اتفاق شاعرانه زندگیم بود که به‌خوبی یادم میاد. وقتی رفتم و سر جایم روی نیمکت نشستم به خودم قول دادم که اون‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم به دیدنش بروم و بگم: دیدی بالاخره شاعر شدم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بود که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خونهٔ آن دختر. هرگز متوجه نشد. از این عشق‌های نوجوانی بود. من به دنبال اسمش در کتاب‌های شعر پدرم گشتم. &#039;&#039;حافظ&#039;&#039; را باز کردم و اسم معشوقه‌ام را در دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم، حافظ که می‌گن این بود؟ این چه شعریه آخه! چرااسم کسی که دوستش دارم در آن نیست؟ در اشعار &#039;&#039;سعدی&#039;&#039; هم گشتم، چیزی پیدا نکردم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی &#039;&#039;فیض کاشانی&#039;&#039; اسم معشوقه‌ام را در شعرش آورده است. گفتم آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم، این شاعر خوبیه!&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
اولین باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم پانزده‌ساله ‌بودم و در حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامهٔ دیواریِ مدرسه‌مان توجه‌ام را جلب کرد. این نوشته، موزون و مقفی بود و حس شاعرانه هم داشت. اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039; بود. تعجب کردم که کارون مگر می‌تواند در شعر بیاید و حتی اسم آن باشد؟ پس مِی، خرقه، پیر، ابرویِ یار و بقیه کجا هستند؟ نام شاعر هم &#039;&#039;فریدون&#039;&#039; بود، تعجبم بیشتر شد. تابه‌حال شاعری از این دست نام‌ها به‌ گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برایم جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که من می‌توانسم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دو سه بار خواندم تا متوجه شدم این شعر است. این اولین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. آن شعر اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039;بود از [[فریدون تولَّلی]].&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[صادق هدایت|هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادپور]]===&lt;br /&gt;
روزی دایی‌ به خانهٔ ما آمد و به من گفت: به پدرت بگو که یک کتاب جدید شعر به اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده است. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند. من به پدرم گفتم و ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهده خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. شعر &#039;&#039;انگور&#039;&#039; از نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفته‌ٔ شعر شدم. شب و روز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. و مادرم نگران شده بود که مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن پس شروع کردم به‌شیوه‌ نادرپور شعر گفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم جایی چاپش نمی‌کردند. روزی یکی از دوستانم که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت گفت: چه نشسته‌ای که مجله‌ای در تهران هر شعری برایش بنویسی چاپ می‌کند. منم خوش‌حال شدم و شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد. بهمن۱۳۴۶، مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم &#039;&#039;حلقه‌ امید&#039;&#039; بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. در آن زمان ۵یا۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد و من همه آن‌ها را خریدم و زدم زیر بغل و در شهر چرخیدم. از این اتفاق یک درس بزرگ گرفتم که نصیحت پدرم هم بود و با لحنی صمیمی می‌گفت: پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو رو با خودش ببره، نه تو اون رو.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی با شمس===&lt;br /&gt;
دوستی از من پرسید که در عکس‌های قدیمی چهره‌ای ناراحت و غمگین داشتم؛ اما در این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: چون ۸۳درصد آرزوهایم برآورده شده است. باتعجب پرسید: چطور به این اندازه از آرزوهایت رسیده‌ای؟! گفتم: ۸۳درصد از سطح آرزوهایم کم کردم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقام ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد وقتی شعرهام مطرح شد رفتم لنگرود تا اون هم‌کلاسیِ دوران دبستان رو پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم که آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی. اون زمان دیگه شعرهام مطرح شده بود. از بیرون نگاه کردم دیدم که خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره است، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، توی این گیرودار، قضیه رو یادش نمیاد. برگشتم. الان پشیمونم از اینکه نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتیم و تجدید خاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ شعر فجر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعر من [[آوازهای فرشته بی‌بال]] سال۱۳۹۳ از سوی [[جشنواره شعر فجر]] نامزد شد که من با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌، تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌، شمس لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt; &amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|شریفی|۱۳۸۸|ک=شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|ص=۱۳تا۲۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: در ۲۶ آبان، تولد در محلۀ آسیدعبدالله لنگرود&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: در مهر، ورود به مدرسۀ ابتدایی، دبستان کورش، نام قدیم مدرسه «سبزه‌‌میدان»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه، خواندن شعری از فریدون تولَّلی در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آگاهی از وجود گونه‌‌ای شعر به‌‌نام شعر نو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از نادر نادرپور و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو از گونۀ «نوقدمایی»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی؛ در بهمن‌ماه، چاپ نخستین شعر در مطبوعات: چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور در هفته‌‌نامۀ امید ایران؛ چاپ اشعاری در مجلات زن روز، تهران‌مصور، جوانان، فردوسی؛ علاقه به شعر فروغ و سیاوش کسرایی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: در خرداد، گرفتن دیپلم ریاضی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: در مهر، ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت، آشنایی با شعر احمد شاملو و سرودن به‌‌شیوۀ او، شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر لورکا؛ در بهمن‌ماه: گرفتن مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039;: چند ماه تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در ادارۀ کل کشاورزی رشت با سمت کارشناس اقتصاد کشاورزی و انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر با نام رفتار تشنگی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با خانم فرزانه داوری، اخراج از کانون پرورش ‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبير اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جُنگ بیداران به‌‌همراه رضا علامه‌‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌‌تن و انتشار نمایشنامۀ &#039;&#039;قانون&#039;&#039; در جُنگ بیداران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: در شهریور، دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام در مهتابی دنیا و آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی و آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب &#039;&#039;گردباد شور جنون&#039;&#039;؛ تحقیقی در سبک هندی و اشعار و احوال کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: در ۲۶تیر، تولد الیانا و انتشار مجموعه‌‌شعر جشن ناپیدا&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های «چتر سوراخ» و «اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید»&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول تاریخ تحلیلی شعر نو؛ انتشار رمان &#039;&#039;رژه بر خاک پوک&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: در ۵آوریل۱۹۹۲، سفر به آلمان، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ، انجمن فرهنگی هانور (بور گرشوله)؛ در  ۲۷آوریل۱۹۹۲ شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ، آلمان، دانشگاه بوخوم؛ در ژانویۀ۱۹۹۲ سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادنبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب مکتب بازگشت؛ تحقیقی در تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴&#039;&#039;&#039;: در ۲۱مارس۱۹۹۶ سفر به آمریکا به‌‌دعوت دانشگاه آستین در تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو به‌‌همت دکتر مسعود نقره‌‌کار و خانم مهستی پاشاپورعلمداری برای سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: در۲۰آوریل۱۹۹۶ سخنرانی در کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو، دانشگاه مرکزی فلوریدا؛ در ۲۶آوریل۱۹۹۶ سخنرانی در دانشگاه استین، تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران؛  در ۲۷آوریل۱۹۹۶ سخنرانی در انجمن متخصصین ایرانی در آمریکا، تگزاس؛ در ۲۸آوریل۱۹۹۶ سخنرانی در کانون دموکراتیک ایرانیان، دالاس، تگزاس؛  در ۴می۱۹۹۶ سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران، هانترکالج، نیویورک؛ در ۱۱می۱۹۹۶ سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران، شیکاگو؛ در ۲۰می۱۹۹۶ سخنرانی در گروه ادبی دفترهای شنبه، سانتامونیکا، کتابخانۀ میدنایت‌‌اسپیشیل، لوس‌‌آنجلس؛ در ۱جولای۱۹۹۶ سخنرانی در کانون سخن، سانتامونیکا، لوس‌‌آنجلس؛ در ۱۹۹۶ حضور در انجمن قلم آمریکا، نیویورک و دیدار با پل سویزی، مگداف، سوزان سانتاک&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۶ زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ، سوئیس؛ در ۱۹۹۷ سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما، دانشگاه اسلو، نروژ؛ در ۱۹۹۷ سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری، سوئد؛ در ۱۹۹۷ سخنرانی در انجمن نگاه، شهر ایسن، آلمان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار &#039;&#039;تاریخ تحلیلی شعر نو ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷&#039;&#039; در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: در ۲۱نوامبر۱۹۹۹ سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز، میسا ((Mesa Middle East Studies Association North of America، آمریکا؛ دیدار با شيموس هینی و چیسلاو میلوش، آمریکا، Clair Mount West. Covina؛ بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب &#039;&#039;شبی که مریم گم شد&#039;&#039; که قصه‌‌ای است برای کودکان، در نشر پیک دبیران و با نقاشی سارا ایروانی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب &#039;&#039;ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد&#039;&#039; در آثار و احوال نیما یوشیج؛ انتشار گزیدۀ اشعار از مجموعۀ گزیدۀ ادبیات معاصر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد بیژن جلالی در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ &#039;&#039;عصر پنجشنبه&#039;&#039; در تیر، شمارۀ ۶۱ و ۶۲&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ چیستا، اردیبهشت و خرداد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039;؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;باغبان جهنم&#039;&#039;&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ هنگام (شمارۀ ۱۲۳)؛ انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه با آهنگسازی محمد فرمانیان؛ برگزاری مراسم تجلیل شمسِ‌‌لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار &#039;&#039;توفانی پنهان‌‌شده در نسیم&#039;&#039; به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدين مرشدی؛ انتشار کتاب بازتاب زندگی ناتمام، بخشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی؛ ویژه‌‌نامه برای شمسِ‌‌لنگرودی در ماهنامۀ هنری نشانی، شمارۀ اول، اردیبهشت؛ در ۲۶بهمن نکوداشت در انجمن شاعران ایران؛ تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه آزاد کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۲۰۰۷&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: ترجمۀ مجموعۀ &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; به عربی و کردی و سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی؛ دریافت نشان سپاس گوهران از فصلنامۀ شعر گوهران؛ انتشار مجموعه‌‌شعر &#039;&#039;ملاح خیابان‌‌ها&#039;&#039;؛ انتشار بخش دوم کاست &#039;&#039;پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&#039;&#039; با صدای شاعر و آهنگ‌‌سازی محمد فرمانیان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار زندگی‌‌نامه از مجموعۀ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و گفت‌‌وگوی کیوان باژن؛ انتشار گزیدۀ &#039;&#039;اشعار چوپانی سایه‌‌ها&#039;&#039;؛ انتشار مجموعۀ کامل اشعار&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
پاییر از نیمه گذشته بود که محمدتقی جواهری در خانواده‌ای آرم چشم گشود و ۲۶آبان۱۳۲۹ را زمان و شهرستان لنگرود را مکان تولدش نامیدند. در  پدرش &#039;&#039;آیت‌الله لنگرودی&#039;&#039; امام جمعه شهر بود. شمس لنگرودی می‌گوید: پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنّتی‌ و خشکی نبود و همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد و دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پی آن‌ها را نگرفت. شمس‌ لنگرودی می‌افزاید مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خواند و داستان‌های آن را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگرودی همواره شعر بوده است، بااین‌حال او در زمینهٔ ادبیات و  تاریخ، پژوهش‌های ارزشمندی ارائه داده است. وی همچنین از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی که در ابتدا و در سال‌های نوجوانی‌اش ادبیات را خشک و نتراشیده و با اسامی‌ سخت و ناآشنا می‌دید در همان استان گیلان دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضیات دریافت کرد و برای ادامه تحصیل رشتهٔ اقتصاد را انتخاب کرد و در &#039;&#039;مدرسه عالی بازرگانی رشت&#039;&#039; مشغول به تحصیل شد. در سال۱۳۴۶ بود که اولین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامه امید&#039;&#039; به‌چاپ رساند. او پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش در شهر رشت ساکن بود. وی در این شهر زندگی تازه‌ای را شروع کرد. این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی به شعر بپردازد. شمس [[رفتار تشنگی]] را که اولین مجموعه شعرش محسوب می‌شود تحت تأثیر [[احمد شاملو]] و در سال۱۳۵۵ منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[خاکستر و بانو]] و [[جشن ناپیدا]] از مجموعه اشعاری بود که او را بیش از پیش به مخاطبانش شناساند. در سال۱۳۶۰ با همراهیِ &#039;&#039;رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌تن&#039;&#039; و دیگران، &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کردند که انتشار نمایشنامه‌ٔ «قانون» در این نشریه منجر به دستگیری و حبس او به اتهام سیاسی شد. یک سال بعد با تلاش پدر و &#039;&#039;آیت‌الله منتظری&#039;&#039; از زندان آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. لنگرودی در سال۶۱ به‌مدت یک سال در زندان &#039;&#039;اوین&#039;&#039; زندانی بود. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی را بر افکار و جهان‌بینی این شاعر گذاشت. شمس‌ لنگرودی دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد و تقریباً هیچ اثری از خود را منتشر نکرد تااینکه در سال۷۹ مجموعه‌شعر [[نت‌هایی برای بلبل چوبی]] را منتشر کرد. کم‌کاری دههٔ قبل با پرکاری دههٔ۸۰ جبران شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه&#039;&#039;، &#039;&#039;رسم‌کردن دست‌های تو&#039;&#039;، &#039;&#039;شب نقاب عمومی است&#039;&#039; و &#039;&#039;۲۲ مرثیه در تیرماه&#039;&#039; از آثار منتشر شده در دههٔ هشتاد وی بوده است. ایشان درخصوص تفاوت فضای شعرش در مجموعه &#039;&#039;پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه&#039;&#039; با اشعار قبلی خود اذعان دارد که در کتاب‌هایی قبلی جهانی بسته، تاریک و غم‌آلود بر فضای شعر حاکم است. این در حالی است که با اتفاقات  و قرارگرفتن در فضایی جدیدی از زندگی، دگرگونی‌هایی در فضای شعر دیده می‌شود که به نوعی روشنگریِ خاصی را در خود دارد.{{سخ}}&lt;br /&gt;
افزون‌بر مجموعه شعرهایی که از آن‌ها یاد شد می‌توان به مجموعه‌های &#039;&#039;می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم&#039;&#039;، &#039;&#039;لب‌خوانی قزل آلای من&#039;&#039;، «ملاح خیابان‌ها» و «باغبان جهنم» اشاره کرد. شمس‌ لنگرودی همچنین رمانی به نام «رژه بر خاک پوک» نیز نوشته و علاوه‌بر این رمان، از آثار پژوهشی ایشان می‌توان به [[تاریخی تحلیلی شعر نو]]، «رباعی محبوب من»، «روزی که برف سرخ ببارد»، [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]]، مکتب بازگشت بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه، قاجاریه و گردباد شور جنون، تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039; اشاره کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی در زمینهٔ &#039;&#039;ادبیات کودک&#039;&#039; نیز فعالیت‌هایی داشته  نظیر «شبی که مریم گم شد»، «رومی و بومی» (روایت تازه از حکایت موش و گربه) اشاره کرد. شمس لنگرودی به بدنه سینما نیز ورود کرد؛ با فیلم‌های &#039;&#039;فلامینگو شماره ۱۳&#039;&#039; به‌کارگردانی &#039;&#039;حمیدرضا علی‌قلیان&#039;&#039; در سال۸۹ و فیلم احتمال باران اسیدی به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها  که از آبان۹۴  در گروه هنر و تجربه به روی پرده سینماها رفته است. شمس‌ لنگرودی در سال۹۳ نامزد دریافت جایزه در &#039;&#039;جشنواره شعر فجر&#039;&#039; بودند که طی نامه‌ای کناره گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. درخصوص این شاعر، مستندی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; به نام &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; ساخته شده است. این شاعر از سال۱۳۹۵ در درس &#039;&#039;آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان&#039;&#039; مشغول تدریس در &#039;&#039;دانشگاه پارس&#039;&#039; است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی مانند هم‌مسلکان خود، یعنی تمام مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان با اعتقاد به معجزه‌ای بزرگ به ‌این سوی تاریخ آمد و در انتظار رؤیت آن نشست. انتظار جامعه‌ای تمام و کمال مدرن حداقل خواسته‌ این دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر، آزادی بیان و عدالت اجتماعی بود. اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. هرچند شمس اعتقادش به معجزه کم‌رنگ شده بود؛ اما هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پروراند:&lt;br /&gt;
:گفتیم «این نبود &lt;br /&gt;
::در رؤیاهای‌مان این نبود&lt;br /&gt;
::ما انتظار شبی&lt;br /&gt;
:سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیای بی‌ارجاع بدل می‌شد. البته این اولین بار نبود؛ زیرا تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه در این اوراق بود که مزید علت شده بود و دیگر جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت.&lt;br /&gt;
مدت‌ها بعد اجتماع جهانی شمس‌ را دربرگرفت. او چند سالی را در آمریکا زیست. درجایی‌که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری مؤثر و متأثر است.&lt;br /&gt;
:جهان به تصادفی زاده شد&lt;br /&gt;
::به‌تصادفی خواهد مرد&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین آرمان انسانی که همان آزادی است، برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که براساس آزادی و برمبنای آن بنا شده بود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجمسمه آزادی&lt;br /&gt;
:گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت خاطر بخندند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس دریافت که جهان را به این سادگی‌ها نمب‌توان درک کرد و الگوی واحدی نمی‌تواند نسل بشر را به‌سرانجامی مطلوب برساند. درحقیقت جهان در این شعر شمس‌ لنگرودی از نگره‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و نگره پست‌مدرنیستی را تجربه می‌کند. نگره پست‌مدرنیستی همان نگره‌ای است که تأثیر این دو زمانه، شمس را به سمت‌و‌سوی خود سوق داده است. این نگره پست‌مدرنیستی است که شمس را به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی به این دریافت پست‌مدرنسیم دست پیدا کرد که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند. &lt;br /&gt;
اما این نشانه‌هایی از پست‌مدرن شمس در اثر اوست. در رفتار و ظاهر نیز نگره پست‌مدرن قابل مشاهده است. شمس از جمع هم‌مسلکان خود که با هم طی طریق کرده‌اند کمی فاصله‌ نظرگاهی گرفته است و دیگر پایبند تعصبات خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانه صادر کند . او را در تلویزیون می‌بینیم. در جلسات شعر و نقد و حتی در قاب سینما و صحنهٔ تئاتر. وی در میان دانشجویان حضوری پررنگ دارد و به موسیقی پاپ و حتی به موسیقی‌ای که بیش از مردمی‌بودن، کوچه‌بازاری محسوب می‌شود، علاقه نشان می‌دهد. آنچه او را به جلو می‌اندازد نه ایدئولوژی است و نه آرمان، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نگرش شمس به کشور آمریکا==== &lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در ادامه می‌پرسد: «جناب شمس، نظرتان به آمریکا نسبت به ۳۰ سال پیش عوض شده؟»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بله. در دورۀ جوانی بدون اینکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به نظر من امریکا بهشتی است که بر بی‌عدالتی بنا شده است. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید مثل اینکه با آرامشی بهشتی مواجه‌اید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی‌اش را می‌بینید، می‌بینید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید نگران این‌اید که فردا شغلتان را از دست بدهید. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
شعر، داستان‌، تحقیق و پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلالوست. تابنده‌تر و اما به چشم من سلوکی است که به‌واسطۀ موجودیت او موجود شده یا اتفاق افتاده است. آن طی راه‌وروشی که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای صدق و جسارت پختۀ انسان را از احاطگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده مصون می‌سازد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری==== &lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظير آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدهی احمدرضا احمدی است و نه زبان و بیان به ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیده‌ی سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس در طول این نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن یک پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش و واکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم برای دل خودم بود و به‌همین‌دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.}}&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید: یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خودم کرده‌ام.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تقدیم به [[بیژن نجدی]]===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===به‌یاد خسرو شکیبایی===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها &lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است &lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید &lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود   &lt;br /&gt;
:می‌خواهم &lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم &lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم &lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط &lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها! &lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید &lt;br /&gt;
::تنها اوست &lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است &lt;br /&gt;
::و دلش &lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود &lt;br /&gt;
:::تنها او &lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم &lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان! &lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی &lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند &lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی &lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار &lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند. &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ خبر از شمس می‌پرسد که «جناب شمس شما هنوز هم سوسیالیست‌اید؟» شمس پاسخ می‌دهد:{{سخ}} &lt;br /&gt;
من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد؟ اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند، آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. با این‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، یک نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم، نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگرودی پس از زندان سال۶۱، شعر &#039;&#039;[[۲۲ مرثیه در تیرماه]]&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفته خودش در این شعر قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در مصاحبه‌اش با &#039;&#039;جمشید برزگر&#039;&#039; در بی‌بی‌سی فارسی بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان (اوین) در سال۶۱ را این گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیده لبخند چاک چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا از «مردم جهان» خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامه سرگشاده که کارزاری با همین نام، «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها»، را نیز راهبری می‌کنند، در جایی از نامه خود که به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر شده می‌گویند: «سیاست‌گزاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلمساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلمساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلمساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلمساز)، خسرو سینایی(فیلمساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمس لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقیدان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علیخان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] که موجب دعوت شدن شاعر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا پیرامون توضیح و بحث دربارهٔ این اثر می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
* «رفتار تشنگی» رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «در مهتابی دنیا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «خاکستر و بانو» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «جشن ناپیدا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «قصیده لبخند چاک‌چاک» نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «نت‌هایی برای بلبل چوبی» نشر سالی&lt;br /&gt;
* «پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «باغبان جهنم» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «ملاح خیابان‌ها» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «توفانی پنهان‌شده در نسیم» (گزیده شعرها با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی) (نشر چشمه)&lt;br /&gt;
* «مجموعه‌اشعار شمس ‌لنگرودی» انتشارات نگاه&lt;br /&gt;
* «هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت» (گزیده شعرها با انتخاب و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
* [[۲۲ مرثیه در تیرماه]] (شامل اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
* «مرا ببخش خیابان بلندم» (گزیده شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
* «لب خوانی‌های قزل‌آلای من» انتشارات آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «رسم‌کردن دست‌های تو» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* [[می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم]] نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «چوپانی سایه‌ها» (گزیده شعرها با انتخاب کریم رجب‌زاده)&lt;br /&gt;
* «شب نقاب عمومی است» نشر نگاه&lt;br /&gt;
* «آوازهای فرشته بی‌بال» (مجموعه‌اشعار نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «تعادل روز بر انگشتم» (مجموعه‌شعر نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «حکایت دریاست زندگی» (گزینهٔ اشعار نشر نیماژ)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
* [[رژه بر خاک پوک]]، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* [[آن‌ها که به خانه من آمدند]]، نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شکست خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; چاپ نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبه مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات=۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
* [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] در ۴ جلد، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «گردباد شور جنون» تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «مکتب بازگشت» بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه، نشر مرکز۱۳۷۵&lt;br /&gt;
* [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]] (زندگی [[نیما یوشیج]])، فرهنگ ایلیا رشت۱۳۹۰&lt;br /&gt;
* «رباعی محبوب من» نشر مرکز ۱۳۸۸&lt;br /&gt;
* [[روزی که برف سرخ ببارد]] نشر مرکز۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* [[شبی که مریم گم شد]] (تصویرگر: سارا ایروانی، نشر پیک دبیران۱۳۷۸)&lt;br /&gt;
* [[رومی و بومی]]، روایت تازه از حکایت موش و گربه (تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰)&lt;br /&gt;
* [[داستان چرخ]] نشر شهر قلم&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد &#039;&#039;رسول یونان&#039;&#039; در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش یک شاعر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* دوباره زندگی (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* رفتن (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* احتمال باران اسیدی (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* پنج تا پنج (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* فلامینگو شماره۱۳ (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتب‌های دردست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان «آنچه من از زندگی دانستم» را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش «دامن بلقیس» شود. از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و [[در مهتابی دنیا]] (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید{{سخ}}&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمس لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمس‌ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمس‌ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمس‌ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۵۰ که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را در بر دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۶۰ با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۷۰ که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و از دههٔ۸۰ تاکنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرينی استفاده می‌کند. درميان اين شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض ميان زيبايی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعيت مرگ است و طنز تحقير و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از ميرايی و فناپذيری انسان است و هدف تحقير انسان را دنبال می‌کند، بيشتر در کانون توجه شاعرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در اين رويکرد نگاهی تقليلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدايی از هستی و مظاهر زندگی، تأکيد بر جبر، برجسته‌سازی طبيعت و فرايندهای طبيعی در آغاز و فرجام انسان، تأکيد بر فرديت و تنهايی انسان، تحقير انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصويری حيوانی از او و هجوم به انگاره‌هايی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بررسی تاریخ تحلیلی شعر نو===&lt;br /&gt;
====فهرست کتاب====&lt;br /&gt;
{{Navbox&lt;br /&gt;
| navbar = plain&lt;br /&gt;
| name   = &amp;amp;nbsp;&lt;br /&gt;
| state = {{{state&amp;lt;includeonly&amp;gt;|collapsed&amp;lt;/includeonly&amp;gt;}}}&lt;br /&gt;
| bodyclass = hlist&lt;br /&gt;
| title = {{#if:{{{Interim Government cabinet 1 vertical|}}}||}}&lt;br /&gt;
| border = {{#if:{{{removeborder|}}}|none}}&lt;br /&gt;
| list1 = {{Navbox|child&lt;br /&gt;
| title = فهرست کتاب&lt;br /&gt;
| state = {{{state|expanded}}}&lt;br /&gt;
| group1 =۱&lt;br /&gt;
| list1 = زمینه‌ها و مقدمات تحول اجتماعی‌اختصاصی و پیدایش شعر نو&lt;br /&gt;
| group2 =۲&lt;br /&gt;
| list2 = به‌قدرت‌رسیدن رضاخان و پایان‌یافتن یک دوره از شعر نو&lt;br /&gt;
| group3 =۳&lt;br /&gt;
| list3 = جنگ جهانی نیمهٔ دوم، سقوط رضاشاه، آزادی و شکوفایی شعر نو&lt;br /&gt;
| group4 =۴&lt;br /&gt;
| list4 = کودتا، تثبیت حکومت پهلوی، خودیابی نوپردازان و تحول شعر نو&lt;br /&gt;
| group5 =۵&lt;br /&gt;
| list5 = گسترش شهرنشینی، انقلاب سفید، تعارض مدرنیسم و سنت، موج نو و شعر چریکی&lt;br /&gt;
| group6 =۶&lt;br /&gt;
| list6 = گسترش مدرنیسم در زندگی سنتی، رفاه نسبی اقتصادی، تشدید دوگانگی فرهنگی، بحران سیاسی، انقلاب&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
| below =این کتاب با شرح مختصری از چگونگی و نتیجه ورود مجموعه‌ای از پدیده‌های اروپایی به ایران آغاز می‌شود. نویسنده در این مجموعه به شرح حال کسانی که در آغاز نوخواهی و نوپردازی دست به‌قلم برده و برای ترویج و تثبیت [[شعر نو]] تلاش کرده‌اند به‌همراه نمونه‌ای از شعر آنان، اشاره کرده است. این اثر در شش بخش با این عناوین سامان یافته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ایرج پارسی‌پور====&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی بر این باور است که قضاوت مؤلف درخصوص نخستین‌ شاعر نوپرداز مبنای درستی ندارد و دچار سردرگمی است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|در این سال‌ها که نشر کتاب‌هایی که متضمن مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها، آثار و اسناد گذشتگان باشد رواج بسیار گرفته و خریداران بسیار یافته، کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو که مؤلف آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
مؤلف به ۳۰ سال مقاله‌های [[مجلهٔ سخن]] دربارهٔ شعر نو و نوشته‌های بزرگانی چون [[پرویز ناتل خانلری|خانلری]] و نیز آثار [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] که نظر و سلیقه‌شان دربارهٔ شعر نو و شاعران نوپرداز موافق نبود، ارجاعی نداده؛ اما نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====حافظ موسوی====&lt;br /&gt;
حق اين کتاب آن‌طور که بايد ادا نشده است. در هر جای دنيا مؤلف چنين کتابی، آن‌هم به‌عنوان اولين‌ کتاب و شايد هنوز هم تنها کتاب در اين زمينه می‌توانست کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترين سطح تصاحب کند. می‌توانست در سايهٔ‌ حق‌ تأليف و امتيازهای جانبی آن بقيهٔ عمر را بياسايد.  چنين نشد؛ اما چه باک، چون همين يک کتاب، حتی اگر شمس هيچ کار ديگری نکرده بود و نکند برای ماندگاری نام او در تاريخ ادبيات ايران کفايت می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمس لنگرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=رستمی |نام۱=اردشیر |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات= ۱۸تا۳۱  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال=  |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=شیری |نام۱=سعید|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=علی‌پور |نام۱= هرمز|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس محض|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=  ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی = شریفی|نام = فیض|عنوان = شعر زمان ما (۱۵)؛ شمس لنگرودی(چ:۱)|جلد= |ناشر = نگاه |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۲|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۸۰۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =لنگرودی|نام =شمس |عنوان = تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴ |ناشر =مرکز |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۰|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=لنگرودی |نام۱=شمس |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۳۴تا۳۶  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن ۱۳۸۷|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال =۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= صفایی|نام= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم، تابستان۱۳۷۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=بی‌نام |نام۱= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵ }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر = اعتماد|تاریخ انتشار= پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید =۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= | تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان =آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران|ناشر= سایت ویستا}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42344</id>
		<title>شمس لنگرودی</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B4%D9%85%D8%B3_%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C&amp;diff=42344"/>
		<updated>2020-05-20T07:28:49Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;دشنه در دیس.: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده&lt;br /&gt;
|نام                    = محمد شمس لنگرودی&lt;br /&gt;
|تصویر                  = Shamse.Langarudi.jpg&lt;br /&gt;
|توضیح تصویر            = &#039;&#039;&#039;شاعری شبیه شعرش&#039;&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
|نام اصلی               = محمدتقی جواهری گیلانی&lt;br /&gt;
|زمینه فعالیت           = شعر، نویسندگی، پژوهش،{{سخ}}بازیگری و تدریس&lt;br /&gt;
|تاریخ تولد             = ۲۶آبان۱۳۲۹&lt;br /&gt;
|محل تولد               = لنگرود (محلۀ آسید عبدالله)&lt;br /&gt;
|والدین                 = آیت‌الله جعفر شمس لنگرودی &lt;br /&gt;
|تاریخ مرگ              = &lt;br /&gt;
|محل مرگ                = &lt;br /&gt;
|علت مرگ                = &lt;br /&gt;
|آخرین محل زندگی        = &lt;br /&gt;
|مختصات محل زندگی       = &lt;br /&gt;
|مدفن                   = &lt;br /&gt;
|تقارن زندگی با نظام‌های سیاسی= &lt;br /&gt;
|اتفاقات مهم            = یک سال زندانی اوین سال۶۱&lt;br /&gt;
|نام‌های دیگر            = شمس‌ گیلانی&lt;br /&gt;
|لقب                    = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|بنیانگذار              = &lt;br /&gt;
|پیشه                   = شاعر، نویسنده و مدریس&lt;br /&gt;
| سال‌های نویسندگی       = ۱۳۵۰تاکنون&lt;br /&gt;
|سبک نوشتاری            = ایماژیسم و پست‌مدرنیسم&lt;br /&gt;
|کتاب‌ها                 = [[خاکستر و بانو]]، [[قصیده لبخند چاک چاک]]، [[شب نقاب عمومی است]]{{سخ}}[[تاریخ تحلیلی شعر نو]]، [[رژه بر خاک پوک]] و...&lt;br /&gt;
|مقاله‌ها                =&lt;br /&gt;
|نمایشنامه‌ها            =&lt;br /&gt;
|فیلم‌نامه‌ها             = &lt;br /&gt;
|دیوان اشعار            =&lt;br /&gt;
|تخلص                   = شمس‌ لنگرودی&lt;br /&gt;
|فیلم ساخته براساس اثر  = سخت مثل آب&lt;br /&gt;
|همسر                   = فرزانه داوری&lt;br /&gt;
|شریک زندگی             =&lt;br /&gt;
|فرزندان                = الیانا&lt;br /&gt;
|تحصیلات                 = کارشناسی رشتهٔ اقتصاد&lt;br /&gt;
|دانشگاه                = مدرسهٔ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
|حوزه                   = &lt;br /&gt;
|شاگرد                  =&lt;br /&gt;
|استاد                  = &lt;br /&gt;
|علت شهرت               = کوتاه‌نویسی و طنز &lt;br /&gt;
|تأثیرگذاشته بر         = &lt;br /&gt;
|تأثیرپذیرفته از        = [[احمد شاملو]]، [[نادر نادرپور]]، [[فروغ فرخزاد]]{{سخ}} &#039;&#039;امه‌سزر&#039;&#039;، &#039;&#039;فدریکا گارسیا لورکا&#039;&#039; و...&lt;br /&gt;
|وب‌گاه                  =&lt;br /&gt;
|imdb_id                =&lt;br /&gt;
|soure_id               =&lt;br /&gt;
|جوایز                  = بنیاد [[بیژن جلالی]]&lt;br /&gt;
|گفتاورد                =&lt;br /&gt;
|امضا                   =  Emza shams.png&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams javan.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس در جوانی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams teatr.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی همراه باگوهر خیراندیش:صحنه تئاتر&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:Shams cinema.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;شمس لنگرودی در قاب سینما&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&#039;&#039;&#039;محمدتقی جواهری گیلانی&#039;&#039;&#039; یا محمدتقی شمس لنگرودی مشهور به &#039;&#039;&#039;شمس‌ لنگرودی&#039;&#039;&#039; شاعر، پژوهشگر، بازیگر، نویسنده و مورّخ است.&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی، با چند شعر سنتی کارش را آغاز کرد؛ اما برای ورود به جهان شعر، سبک سنتی را رها کرد و به شعر نو، روی آورد. شعرش از آغاز به‌جهت فضای ملتهب سیاسی‌اجتماعی جامعه و نگاه آرمان‌خواهانه و ایده‌ئال‌گرایانه با زبان اعتراضی و لحنِ جدی همراه بود. شعر لنگرودی شعر روایت‌ستیز بود و کشمکش انسانِ مدرن برای تغییر جهان شناخته می‌شد؛ اما به‌تدریج با تغییر فضای اجتماعی و تأملات جدید، دگرگونی چشمگیر و محسوسی یافت و تحولی روبه‌انسجام در مضمون و محتوا، فرم، لحن و زبان شعری او رخ داد. درنتیجه اندیشهٔ شعریش که حول مسائل سیاسی‌اجتماعی می‌چرخید و عاطفه جمعی او را دربرداشت با ذهنیت تغزلیِ تازه‌ای روبه‌رو شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
با تغییر جهان و ورود اندیشه‌های تازه، ضرورت تغییر نگرش در شعر معاصر ایجاد شد. درواقع جهان از نگره مدرنیستیِ خود فاصله گرفت و نگرهٔ پست‌مدرنیستی را تجربه کرد؛ لذا ماهیت شعر از وجه و کارکرد سیاسی‌اجتماعی به بازگویی تجربه‌های فردی شاعر رسید و نگاه اجتماعی به‌گونه‌ای دیگر در سروده‌هایش وارد شد. این بازنگری و گذر از روایت‌های کلان و زبانِ خطابی، شعر شمس را به‌سمت جزیی‌نگری و لحنِ &#039;&#039;طنزگونه&#039;&#039; سوق داد. تحول شعر او نشان‌دهندهٔ بخشی از تحولات شعر فارسی از دههٔ ۵۰تا۷۰ است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
چرخش فکری و زیباشناختی شمس لنگرودی، جهان‌نگری متفاوتی را در شعر به‌نمایش گذاشت. به‌واسطهٔ تغییر و با نگاهی به مجموعهٔ اشعارش می‌توان دو فضا و دو لحن متفاوت را دید:&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= |ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
# فضایی تاریک، پرالتهاب و بی‌قرار با لحنِ تلخ، جدی و ابهام‌آلود که بیشتر نگاه سیاسی‌اجتماعی شاعر را نشان می‌دهد و روایت آرمان‌خواهانهٔ اعتراضی او از اجتماع را دربردارد.&lt;br /&gt;
# فضایی روشن با آرامشی نسبی و لحن صمیمی‌تر و شفاف‌تر که بیشتر با نگاه عاشقانه، هستی شناسانهٔ جدید و طنز همراه است.&amp;lt;ref name=&#039;&#039;شعر شمس&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==داستانک==&lt;br /&gt;
===کودکی پست‌مدرن===&lt;br /&gt;
پدرم شعر می‌نوشت و من می‌خواستم به‌تقلید او شعر بگویم. چون می‌دیدم که مردم چقدر برای ایشان اهمیت قائل‌اند. کلاس سوم یا چهارم دبستان بودم که یکی از دوستان‌ به تهران آمد. آن زمان هرکسی نمی‌توانست به تهران برود. من اولین شعرم را به‌صورت نامه برای این دوست نوشتم و به تهران فرستادم. شعر خنده‌دار و مزخرفی بود؛ از مجموعه اتفاقاتی که در نبودش در لنگرود افتاده بود. چون فارسی زیاد بلد نبودم فارسی و گیلکی را یک خط در میان نوشتم. آن زمان نمی‌دانستم که این شعرم ملمّع است؛ ولی به‌صورت اتفاقی اولین شعرم ملمّع بود و ظاهراً الان پست‌مدرن‌ها این کار کودکی مرا می‌کنند.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===چرا شعر نگم؟!===&lt;br /&gt;
معلمی داشتیم که به‌ تاریخ خیلی علاقه داشت. آن زمان هم تمام درسا رو یک معلم می‌گفت؛ ولی تا به درس تاریخ می‌رسیدیم هیجانی می‌شد. طوری از &#039;&#039;نادرشاه&#039;&#039; روایت می‌کرد که انگار خودش اونجا بوده و صحنه رو دیده. توی کلاس ما دو تا برادر بودن یکیشون شعر می‌گفت. این استاد ما هم تا می‌دید این بچه شعر می‌خوانه با همون آهنگی که تاریخ رو روایت می‌کرد می‌گفت: به‌به عجب شعر زیبایی. من با خودم گفتم بابا! اینکه پدرش پاسبانه شعر می‌گه من چرا شعر نگم؟! تازه پدرمم شاعره. یه روز نشستم و با کلی فکرکردن شعری گفتم. رفتیم توی کلاس نشستیم و گفتم آقا اجازه؟ منم شعر گفتم می‌خوام بخونم. هنوز سطر اول شعرم رو نخونده بودم باز با همان لحن خاص خودش گفت: برو بشین سر جات! هرکس از راه می‌رسه شعر می‌گه برا من. من جا خوردم و با خودم گفتم خوب من که هنوز شعرم رو نخوندم. بعد اون بچه که شعر می‌گفت نگاهی به‌ من انداخت که معنیش این بود که دیدی هرکسی نمی‌تونه شعر بگه و شاعر بشه. این اولین اتفاق شاعرانه زندگیم بود که به‌خوبی یادم میاد. وقتی رفتم و سر جایم روی نیمکت نشستم به خودم قول دادم که اون‌قدر شعر بگم که روزی شاعر بشم و با کتاب شعرم به دیدنش بروم و بگم: دیدی بالاخره شاعر شدم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===حافظ و سعدی به دردم نمی‌خورد===&lt;br /&gt;
کلاس هفتم بود که عاشق شدم. سخت عاشق شدم. هر روز خودم را تروتمیز می‌کردم و می‌رفتم سمت خونهٔ آن دختر. هرگز متوجه نشد. از این عشق‌های نوجوانی بود. من به دنبال اسمش در کتاب‌های شعر پدرم گشتم. &#039;&#039;حافظ&#039;&#039; را باز کردم و اسم معشوقه‌ام را در دیوانش جست‌وجو کردم. هیچ شعری نیافتم. پیش خودم گفتم، حافظ که می‌گن این بود؟ این چه شعریه آخه! چرااسم کسی که دوستش دارم در آن نیست؟ در اشعار &#039;&#039;سعدی&#039;&#039; هم گشتم، چیزی پیدا نکردم. گشتم و گشتم تا دیدم به‌طرز عجیبی &#039;&#039;فیض کاشانی&#039;&#039; اسم معشوقه‌ام را در شعرش آورده است. گفتم آهان! الان شاعر محبوبم را پیدا کردم، این شاعر خوبیه!&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===فریدون مگه می‌تونه اسم شاعر باشه؟===&lt;br /&gt;
اولین باری که به‌صورت جدی و خارج از عوالم کودکانه به شعر فکر کردم پانزده‌ساله ‌بودم و در حیاط مدرسه مشغول گذراندن مراحل ثبت‌نام سال جدید. روزنامهٔ دیواریِ مدرسه‌مان توجه‌ام را جلب کرد. این نوشته، موزون و مقفی بود و حس شاعرانه هم داشت. اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039; بود. تعجب کردم که کارون مگر می‌تواند در شعر بیاید و حتی اسم آن باشد؟ پس مِی، خرقه، پیر، ابرویِ یار و بقیه کجا هستند؟ نام شاعر هم &#039;&#039;فریدون&#039;&#039; بود، تعجبم بیشتر شد. تابه‌حال شاعری از این دست نام‌ها به‌ گوشم نخورده بود. مضمون شعر هم برایم جالب بود. دربارهٔ چیز‌هایی بود که من می‌توانسم ببینم و بشنوم. خوشم آمد. دو سه بار خواندم تا متوجه شدم این شعر است. این اولین جرقهٔ علاقهٔ شدید من به شعر بود. آن شعر اسمش &#039;&#039;کارون&#039;&#039;بود از [[فریدون تولَّلی]].&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خودکشی به‌سبک [[صادق هدایت|هدایت]] با [[نادر نادرپور|نادپور]]===&lt;br /&gt;
روزی دایی‌ به خانهٔ ما آمد و به من گفت: به پدرت بگو که یک کتاب جدید شعر به اسم &#039;&#039;انگور&#039;&#039; چاپ شده است. توصیه ‌می‌کنم آن را بخواند. من به پدرم گفتم و ایشان هم خریدن کتاب را به‌عهده خودم گذاشت تا تجربه کسب کنم. شعر &#039;&#039;انگور&#039;&#039; از نادرپور بود. با این کتاب شعر، من به‌طور جدی شیفته‌ٔ شعر شدم. شب و روز نادرپور می‌خواندم. بی‌وقفه می‌خواندم. و مادرم نگران شده بود که مبادا مثل صادق هدایت خودکشی کنم. من از آن پس شروع کردم به‌شیوه‌ نادرپور شعر گفتن.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مجله‌ای که شعر مرا چاپ کُندم آرزوست!===&lt;br /&gt;
من هرچه شعر می‌گفتم جایی چاپش نمی‌کردند. روزی یکی از دوستانم که مثل من شعرهای بدی می‌نوشت گفت: چه نشسته‌ای که مجله‌ای در تهران هر شعری برایش بنویسی چاپ می‌کند. منم خوش‌حال شدم و شعری سرودم و دادم به پدرم که با خط خودش، آن را زیبا بنویسد و بفرستیم برای این نشریه. وقتی شعر را فرستادیم، دیدیم بله! شعرم چاپ شد. بهمن۱۳۴۶، مجلهٔ &#039;&#039;امید ایران&#039;&#039;. اسم شعرم &#039;&#039;حلقه‌ امید&#039;&#039; بود. یک چهارپاره‌ای مثل شعرِ [[نادر نادرپور|نادرپور]]. در آن زمان ۵یا۶ شماره بیشتر به لنگرود نمی‌آمد و من همه آن‌ها را خریدم و زدم زیر بغل و در شهر چرخیدم. از این اتفاق یک درس بزرگ گرفتم که نصیحت پدرم هم بود و با لحنی صمیمی می‌گفت: پسرم! سعی کن کاری کنی که شعر تو رو با خودش ببره، نه تو اون رو.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===خوشبختی با شمس===&lt;br /&gt;
دوستی از من پرسید که در عکس‌های قدیمی چهره‌ای ناراحت و غمگین داشتم؛ اما در این سال‌ها شاد و بشاش به‌نظر می‌رسم. از من علت این جریان را پرسید. گفتم: چون ۸۳درصد آرزوهایم برآورده شده است. باتعجب پرسید: چطور به این اندازه از آرزوهایت رسیده‌ای؟! گفتم: ۸۳درصد از سطح آرزوهایم کم کردم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===انتقام ناتمام===&lt;br /&gt;
سال‌ها بعد وقتی شعرهام مطرح شد رفتم لنگرود تا اون هم‌کلاسیِ دوران دبستان رو پیدا کنم. پرسیدم و فهمیدم که آهن‌فروشی باز کرده. با کتاب شعرم رفتم سمت آهن‌فروشی. اون زمان دیگه شعرهام مطرح شده بود. از بیرون نگاه کردم دیدم که خیلی پیر شده و با مشتری‌ مشغول مشاجره است، احتمالاً هم سر آهن بود. با خودم گفتم که این دوست قدیمی، توی این گیرودار، قضیه رو یادش نمیاد. برگشتم. الان پشیمونم از اینکه نرفتم و ندیدمش. نهایتش این بود که می‌رفتیم و تجدید خاطره‌ می‌شد و شوخی‌ می‌کردیم.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===رد جایزهٔ شعر فجر&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
دفتر شعر من [[آوازهای فرشته بی‌بال]] سال۱۳۹۳ از سوی [[جشنواره شعر فجر]] نامزد شد که من با نامه‌ای از پذیرفتن آن کناره‌گیری کردم.&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|با سلام و احترام‌ و با خوش‌حالی از اینکه شعرم قبول سلایق متفاوت واقع شده‌ و با اظهار تشکر از حسن‌ِظن داوران محترم‌، تقاضا دارم نامم را از شایستگان دریافت جایزهٔ شعر حذف کنند. با سپاس‌، شمس لنگرودی}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==زندگی و یادگار==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس لنگرودی در دست سال‌ها&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی=بی‌نام |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره=۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۲۹&#039;&#039;&#039;: (۲۶ آبان) تولد در محلۀ آسیدعبدالله لنگرود&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۳۶&#039;&#039;&#039;: (مهر) ورود به مدرسۀ ابتدایی، دبستان کورش (سبزه‌‌میدان)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۲&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان امیرکبیر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۳&#039;&#039;&#039;: ورود به دبیرستان ملی محمدیه، خواندن شعری از فریدون توللی در روزنامه‌‌دیواری مدرسه و آگاهی از وجود گونه‌‌ای شعر به‌‌نام شعر نو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۵&#039;&#039;&#039;: مطالعۀ گزینه‌‌شعری از نادر نادرپور و علاقه به شعر او و گرایش به شعر نو (نو قدمایی)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: نام‌‌نویسی در دبیرستان خیام برای تحصیل در رشتۀ ریاضی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۶&#039;&#039;&#039;: (بهمن) چاپ اولین شعر در مطبوعات، چهارپاره‌‌ای به‌‌تقلید از نادرپور در هفته‌‌نامۀ امید ایران و سپس چاپ اشعاری در مجلات زن روز، تهران‌مصور، جوانان، فردوسی. همچنین علاقه به شعر فروغ و سیاوش کسرایی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۸&#039;&#039;&#039;: (خرداد) اخذ دیپلم ریاضی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۴۹&#039;&#039;&#039;: (مهر) ورود به مدرسۀ عالی بازرگانی رشت، آشنایی با شعر احمد شاملو و سرودن به‌‌شیوۀ او، شروع جدی و پیگیرانۀ شعر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۱&#039;&#039;&#039;: آغاز آشنایی با شعر و نگاه و زندگی بوهمی بودلر و زندگی به‌‌شیوۀ او&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۲&#039;&#039;&#039;: تدریس ادبیات فارسی در مدارس رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: آشنایی بیشتر با شعر لورکا و گرایش به شعر لورکا&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۳&#039;&#039;&#039;: (بهمن) اخذ مدرک لیسانس اقتصاد از مدرسۀ عالی بازرگانی رشت&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۴&#039;&#039;&#039;: چند ماه تدریس ادبیات فارسی در دبیرستان دخترانۀ خوارزمی در تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۵&#039;&#039;&#039;: بازگشت به رشت برای کار در ادارۀ کل کشاورزی رشت با سمت کارشناس اقتصاد کشاورزی و انتشار نخستین مجموعه‌‌شعر با نام رفتار تشنگی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۶&#039;&#039;&#039;&#039;: بازگشت به تهران برای کار در کانون پرورش‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۸&#039;&#039;&#039;: ازدواج با خانم فرزانه داوری، اخراج از کانون پرورش‌‌فکری کودکان‌‌ونوجوانان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۵۹&#039;&#039;&#039;: دبير اقتصاد و ادبیات فارسی در چند دبیرستان تهران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جُنگ بیداران به‌‌همراه رضا علامه‌‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌‌تن و انتشار نمایشنامۀ «قانون» در جُنگ بیداران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۱&#039;&#039;&#039;: (شهریور) دستگیری به‌‌اتهام همکاری با گروهی سیاسی و زندانی‌‌شدن در اوین&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۳&#039;&#039;&#039;: چاپ دومین مجموعه‌‌شعر با نام در مهتابی دنیا و آغازبه‌‌کار در انجمن آثار ملی و آغاز همکاری مجدد با مطبوعات ادبی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۵&#039;&#039;&#039;: چاپ شعر بلند «خاکستر و بانو» به‌‌همراه چند شعر دیگر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۶&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب گردباد شور جنون؛ تحقیقی در سبک هندی و اشعار و احوال کلیم کاشانی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۷&#039;&#039;&#039;: (۲۶تیر) تولد الیانا و انتشار مجموعه‌‌شعر جشن ناپیدا&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۶۹&#039;&#039;&#039;: انتشار شعر بلند «قصیدۀ لبخند چاک‌‌چاک» به‌‌همراه دو مجموعۀ دیگر با نام‌‌های چتر سوراخ و اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار جلد اول تاریخ تحلیلی شعر نو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۰&#039;&#039;&#039;: انتشار رمان رژه بر خاک پوک&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: (۵آوریل۱۹۹۲) سفر به آلمان، شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ، انجمن فرهنگی هانور (بور گرشوله)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: (۲۷آوریل۱۹۹۲) شعرخوانی و پرسش‌‌وپاسخ، آلمان، دانشگاه بوخوم&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۱&#039;&#039;&#039;: (ژانویۀ۱۹۹۲) سفر به بریتانیا به‌‌دعوت دانشگاه ادنبورگ و سخنرانی دربارۀ ادبیات نوین فارسی در دپارتمان مطالعات خاورمیانه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۲&#039;&#039;&#039;: چاپ کتاب مکتب بازگشت؛ تحقیقی در تاریخ و شعر دوره‌‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۴&#039;&#039;&#039;: (۲۱مارس۱۹۹۶) سفر به آمریکا به‌‌دعوت دانشگاه آستین در تگزاس و کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو به‌‌همت دکتر مسعود نقره‌‌کار و خانم مهستی پاشاپورعلمداری برای سخنرانی و پرسش‌‌وپاسخ&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۲۰آوریل۱۹۹۶) سخنرانی در کانون فرهنگی ایرانیان در اورلاندو، دانشگاه مرکزی فلوریدا&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۲۶آوریل۱۹۹۶) سخنرانی در دانشگاه استین، تگزاس دربارۀ وضعیت شعر معاصر در ایران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۲۷آوریل۱۹۹۶) سخنرانی در انجمن متخصصین ایرانی در آمریکا، تگزاس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۲۸آوریل۱۹۹۶) سخنرانی در کانون دموکراتیک ایرانیان، دالاس، تگزاس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۴می۱۹۹۶) سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران، هانترکالج، نیویورک&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۱۱می۱۹۹۶) سخنرانی در انجمن دوستداران فرهنگ‌‌وهنر ایران، شیکاگو&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۲۰می۱۹۹۶) سخنرانی در گروه ادبی دفترهای شنبه، سانتامونیکا، کتابخانۀ میدنایت‌‌اسپیشیل، لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۱جولای۱۹۹۶) سخنرانی در کانون سخن، سانتامونیکا، لوس‌‌آنجلس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۵&#039;&#039;&#039;: (۱۹۹۶) حضور در انجمن قلم آمریکا، نیویورک و دیدار با پل سویزی، مگداف، سوزان سانتاک&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: (۱۹۹۶ - ۱۹۹۶) زندگی در هلند به‌‌همراه خانواده و سفر به سوئد، آلمان، بلژیک، فرانسه، نروژ، سوئیس&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: (۱۹۹۷) سخنرانی در کنگرۀ بزرگداشت نیما، دانشگاه اسلو، نروژ&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: (۱۹۹۷) سخنرانی در سالن شهرداری یوتوبوری، سوئد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۶&#039;&#039;&#039;: (۱۹۹۷) سخنرانی در انجمن نگاه، شهر ایسن، آلمان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۷&#039;&#039;&#039;: انتشار تاریخ تحلیلی شعر نو ۱۲۸۴ تا ۱۳۵۷ در چهار جلد&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: (۲۱نوامبر۱۹۹۹) سخنرانی دربارۀ وضعیت شعر فارسی از انقلاب تا امروز، میسا ((Mesa Middle East Studies Association North of America، آمریکا&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: دیدار با شيموس هینی و چیسلاو میلوش، آمریکا، Clair Mount West. Covina&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۸&#039;&#039;&#039;: بازگشت به ایران به‌‌همراه خانواده، انتشار کتاب شبی که مریم گم شد، قصه‌‌ای برای کودکان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۷۹&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر نت‌‌هایی برای بلبل چوبی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب ازجان‌‌گذشته به مقصود می‌‌رسد در آثار و احوال نیما یوشیج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۰&#039;&#039;&#039;: انتشار گزیدۀ اشعار از مجموعۀ گزیدۀ ادبیات معاصر&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۱&#039;&#039;&#039;: برندۀ جایزۀ بنیاد بیژن جلالی در عرصۀ تحقیق&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در هفته‌‌نامۀ عصر پنجشنبه (تیرماه، شمارۀ ۶۱ و ۶۲)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۲&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ چیستا (اردیبهشت و خرداد)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۳&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر باغبان جهنم&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: انتشار «ویژه‌‌نامۀ شاعری شمسِ‌‌لنگرودی» در نشریۀ هنگام (شمارۀ ۱۲۳)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: انتشار آلبوم صدای شاعر، بخشی از کتاب پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه با آهنگسازی محمد فرمانیان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۴&#039;&#039;&#039;: برگزاری مراسم تجلیل شمسِ‌‌لنگرودی در زادگاهش&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار گزینۀ اشعار توفانی پنهان‌‌شده در نسیم به‌‌انتخاب بهاء‌‌الدين مرشدی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: انتشار کتاب بازتاب زندگی ناتمام، بخشی از مصاحبه‌‌های منتشرشده در سال‌‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۳ به‌‌کوشش مژگان معقولی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: ویژه‌‌نامه برای شمسِ‌‌لنگرودی در ماهنامۀ هنری نشانی (شمارۀ اول، اردیبهشت)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: (۲۶بهمن) نکوداشت در انجمن شاعران ایران&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۵&#039;&#039;&#039;: تجلیل در دانشکدۀ ادبیاتِ دانشگاه آزاد کرج&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۲۰۰۷&#039;&#039;&#039;: سفر به آلمان، ایتالیا، آمریکا و شرکت در چند شعرخوانی و مصاحبۀ رادیویی و تلویزیونی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: ترجمۀ مجموعۀ پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه به عربی و کردی و سفر به کردستان عراق برای شعرخوانی و سخنرانی&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: دریافت نشان سپاس گوهران (فصلنامۀ شعر گوهران)&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعه‌‌شعر ملاح خیابان‌‌ها&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۶&#039;&#039;&#039;: انتشار بخش دوم کاست پنجاه‌‌وسه ترانۀ عاشقانه با صدای شاعر و آهنگ‌‌سازی محمد فرمانیان&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار زندگی‌‌نامه از مجموعۀ تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی و گفت‌‌وگوی کیوان باژن&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار گزیدۀ اشعار چوپانی سایه‌‌ها&lt;br /&gt;
*&#039;&#039;&#039;۱۳۸۷&#039;&#039;&#039;: انتشار مجموعۀ کامل اشعار&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شرح برگ‌برگ زندگی===&lt;br /&gt;
پاییر از نیمه گذشته بود که محمدتقی جواهری در خانواده‌ای آرم چشم گشود و ۲۶آبان۱۳۲۹ را زمان و شهرستان لنگرود را مکان تولدش نامیدند. در  پدرش &#039;&#039;آیت‌الله لنگرودی&#039;&#039; امام جمعه شهر بود. شمس لنگرودی می‌گوید: پدرم به‌هیچ‌وجه آدم سنّتی‌ و خشکی نبود و همواره مطالعه می‌کرد. موسیقی و ترانه زیرلب زمزمه می‌کرد و دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی را می‌دانست؛ اما به‌سبب لباسش پی آن‌ها را نگرفت. شمس‌ لنگرودی می‌افزاید مادرش نیز کتاب‌های تاریخ می‌خواند و داستان‌های آن را دنبال می‌کرده است. دغدغهٔ اصلی شمس لنگرودی همواره شعر بوده است، بااین‌حال او در زمینهٔ ادبیات و  تاریخ، پژوهش‌های ارزشمندی ارائه داده است. وی همچنین از اعضای [[کانون نویسندگان ایران|کانون نویسندگان]] است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی که در ابتدا و در سال‌های نوجوانی‌اش ادبیات را خشک و نتراشیده و با اسامی‌ سخت و ناآشنا می‌دید در همان استان گیلان دیپلم خود را در رشتهٔ ریاضیات دریافت کرد و برای ادامه تحصیل رشتهٔ اقتصاد را انتخاب کرد و در &#039;&#039;مدرسه عالی بازرگانی رشت&#039;&#039; مشغول به تحصیل شد. در سال۱۳۴۶ بود که اولین شعرش را در &#039;&#039;هفته‌نامه امید&#039;&#039; به‌چاپ رساند. او پس از قبولی در دانشگاه، میهمان خواهرش شد. خواهر شمس همراه خانواده‌اش در شهر رشت ساکن بود. وی در این شهر زندگی تازه‌ای را شروع کرد. این سال‌ها برای شاعر جوان فرصت مناسبی بود تا به‌طورجدی به شعر بپردازد. شمس [[رفتار تشنگی]] را که اولین مجموعه شعرش محسوب می‌شود تحت تأثیر [[احمد شاملو]] و در سال۱۳۵۵ منتشر کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[خاکستر و بانو]] و [[جشن ناپیدا]] از مجموعه اشعاری بود که او را بیش از پیش به مخاطبانش شناساند. در سال۱۳۶۰ با همراهیِ &#039;&#039;رضا علامه‌زاده، نسیم خاکسار، بتول عزیزپور، فریدون فریاد، امیرحسن چهل‌تن&#039;&#039; و دیگران، &#039;&#039;جُنگ بیداران&#039;&#039; را منتشر کردند که انتشار نمایشنامه‌ٔ «قانون» در این نشریه منجر به دستگیری و حبس او به اتهام سیاسی شد. یک سال بعد با تلاش پدر و &#039;&#039;آیت‌الله منتظری&#039;&#039; از زندان آزاد شد و سرودن شعر و همکاری با مطبوعات را از سر گرفت. لنگرودی در سال۶۱ به‌مدت یک سال در زندان &#039;&#039;اوین&#039;&#039; زندانی بود. تجربهٔ زندان تأثیر عمیقی را بر افکار و جهان‌بینی این شاعر گذاشت. شمس‌ لنگرودی دههٔ هفتاد را در سکوت به‌سر برد و تقریباً هیچ اثری از خود را منتشر نکرد تااینکه در سال۷۹ مجموعه‌شعر [[نت‌هایی برای بلبل چوبی]] را منتشر کرد. کم‌کاری دههٔ قبل با پرکاری دههٔ۸۰ جبران شد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
«پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه»، «رسم‌کردن دست‌های تو»، «شب»، «نقاب عمومی است» و [[۲۲ مرثیه در تیرماه]] از آثار منتشر شده در دههٔ هشتاد وی بوده است. ایشان درخصوص تفاوت فضای شعرش در مجموعه «پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه» با اشعار قبلی خود اذعان دارد که در کتاب‌هایی قبلی جهانی بسته، تاریک و غم‌آلود بر فضای شعر حاکم است و این در حالی است که با اتفاقات  و قرارگرفتن در فضایی جدیدی از زندگی، دگرگونی‌هایی در فضای شعر دیده می‌شود که به نوعی روشنگریِ خاصی را در خود دارد. علاوه‌بر مجموعه شعرهایی که از آن‌ها یاد شد می‌توان به مجموعه‌های «می‌میرم به‌جرم آنکه زنده بودم»، «لب خوانی قزل آلای من»، «ملاح خیابان‌ها» و «باغبان جهنم» اشاره کرد. شمس‌ لنگرودی همچنین رمانی به نام «رژه بر خاک پوک» نیز نوشته و علاوه‌بر این رمان، از آثار پژوهشی ایشان می‌توان به [[تاریخی تحلیلی شعر نو]]، «رباعی محبوب من»، «روزی که برف سرخ ببارد»، [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]]، مکتب بازگشت بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه، قاجاریه و گردباد شور جنون، تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039; اشاره کرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
وی در زمینهٔ &#039;&#039;ادبیات کودک&#039;&#039; نیز فعالیت‌هایی داشته  نظیر «شبی که مریم گم شد»، «رومی و بومی» (روایت تازه از حکایت موش و گربه) اشاره کرد. شمس لنگرودی به بدنه سینما نیز ورود کرد؛ با فیلم‌های &#039;&#039;فلامینگو شماره ۱۳&#039;&#039; به‌کارگردانی &#039;&#039;حمیدرضا علی‌قلیان&#039;&#039; در سال۸۹ و فیلم احتمال باران اسیدی به‌کارگردانی بهتاش صناعی‌ها  که از آبان۹۴  در گروه هنر و تجربه به روی پرده سینماها رفته است. شمس‌ لنگرودی در سال۹۳ نامزد دریافت جایزه در &#039;&#039;جشنواره شعر فجر&#039;&#039; بودند که طی نامه‌ای کناره گیری خود از این جشنواره را اعلام کرد. درخصوص این شاعر، مستندی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; به نام &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039; ساخته شده است. این شاعر از سال۱۳۹۵ در درس &#039;&#039;آشنایی با ادبیات کهن ایران و جهان&#039;&#039; مشغول تدریس در &#039;&#039;دانشگاه پارس&#039;&#039; است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شخصیت و اندیشه===&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی مانند هم‌مسلکان خود، یعنی تمام مبارزان و روشن‌فکران و نویسندگان با اعتقاد به معجزه‌ای بزرگ به ‌این سوی تاریخ آمد و در انتظار رؤیت آن نشست. انتظار جامعه‌ای تمام و کمال مدرن حداقل خواسته‌ این دست نویسندگان و روشن‌فکران از مدرنیت و دستاوردهای آن نظیر حقوق بشر، آزادی بیان و عدالت اجتماعی بود. اما انقلاب و جنگ این معجزه را به‌تأخیر انداخت. هرچند شمس اعتقادش به معجزه کم‌رنگ شده بود؛ اما هنوز ر‌ؤیاهایش را در سر می‌پروراند:&lt;br /&gt;
:گفتیم «این نبود &lt;br /&gt;
::در رؤیاهای‌مان این نبود&lt;br /&gt;
::ما انتظار شبی&lt;br /&gt;
:سرشار کومه‌های لطیف را می‌کشیدیم»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
همهٔ آنچه او خواسته بود و در انتظارش بود، به رؤیای بی‌ارجاع بدل می‌شد. البته این اولین بار نبود؛ زیرا تجربه‌های دیگر مانند شکست مصدق و شکست مشروطه در این اوراق بود که مزید علت شده بود و دیگر جایی برای آرمان‌شهرخواهی باقی نمی‌گذاشت.&lt;br /&gt;
مدت‌ها بعد اجتماع جهانی شمس‌ را دربرگرفت. او چند سالی را در آمریکا زیست. درجایی‌که این روند جهانی‌شدن، بیش از هر کشور دیگری مؤثر و متأثر است.&lt;br /&gt;
:جهان به تصادفی زاده شد&lt;br /&gt;
::به‌تصادفی خواهد مرد&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
بزرگ‌ترین آرمان انسانی که همان آزادی است، برای شمس به پدیده‌ای متناقض‌نما بدل شد؛ چون آمریکا کشوری بود که براساس آزادی و برمبنای آن بنا شده بود.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ما هم قول می‌دهیم&lt;br /&gt;
:پای مجمسمه آزادی&lt;br /&gt;
:گورهای ظریفی برای شما بسازیم&lt;br /&gt;
::تا رهگذران و توریست‌ها&lt;br /&gt;
::دسته‌گلی بر آن بگذارند و&lt;br /&gt;
:::با رضایت خاطر بخندند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس دریافت که جهان را به این سادگی‌ها نمب‌توان درک کرد و الگوی واحدی نمی‌تواند نسل بشر را به‌سرانجامی مطلوب برساند. درحقیقت جهان در این شعر شمس‌ لنگرودی از نگره‌ مدرنیستی خود فاصله گرفته است و نگره پست‌مدرنیستی را تجربه می‌کند. نگره پست‌مدرنیستی همان نگره‌ای است که تأثیر این دو زمانه، شمس را به سمت‌و‌سوی خود سوق داده است. این نگره پست‌مدرنیستی است که شمس را به‌سخن می‌آورد:&lt;br /&gt;
:دیر آمدی موسی!&lt;br /&gt;
::دورهٔ اعجازها گذشته&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;* * * * *&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی به این دریافت پست‌مدرنسیم دست پیدا کرد که تفکری ثابت و کرخت نمی‌تواند همه را به یک منزل برساند. &lt;br /&gt;
اما این نشانه‌هایی از پست‌مدرن شمس در اثر اوست. در رفتار و ظاهر نیز نگره پست‌مدرن قابل مشاهده است. شمس از جمع هم‌مسلکان خود که با هم طی طریق کرده‌اند کمی فاصله‌ نظرگاهی گرفته است و دیگر پایبند تعصبات خشک و یک‌سونگرانه نیست. دیگر روشن‌فکر عزلت‌گزیده‌ای نیست که تمام جهان را مقابل خود بداند و مدام بیانه صادر کند . او را در تلویزیون می‌بینیم. در جلسات شعر و نقد و حتی در قاب سینما و صحنهٔ تئاتر. وی در میان دانشجویان حضوری پررنگ دارد و به موسیقی پاپ و حتی به موسیقی‌ای که بیش از مردمی‌بودن، کوچه‌بازاری محسوب می‌شود، علاقه نشان می‌دهد. آنچه او را به جلو می‌اندازد نه ایدئولوژی است و نه آرمان، شعر است که او را به حرکت وامی‌دارد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===زمینهٔ فعالیت===&lt;br /&gt;
شعر، داستان‌، تحقیق و پژوهش، قصه‌نویسی کودک، بازیگری سینما و تئاتر&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===شمس در آینۀ دیگران===&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====هرمز علی‌پور====&lt;br /&gt;
«کارنامۀ او بی‌گمان ارزنده و پرتلالوست. تابنده‌تر و اما به چشم من سلوکی است که به‌واسطۀ موجودیت او موجود شده یا اتفاق افتاده است. آن طی راه‌وروشی که به پشت‌گرمی و پشتوانه‌ای صدق و جسارت پختۀ انسان را از احاطگی حرارت‌های به‌تندی‌گذرنده مصون می‌سازد؛ پس درود بر او.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= علی‌پور|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس محض|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۱۲۷}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====سعید شیری==== &lt;br /&gt;
«شعر شمس، شعری است ساده و در دسترس. چنین شعری نه فخامت و باستان‌گرایی شاملووار دارد، نه وزن و موسیقی نظير آنچه در کار اخوان و سپهری و فروغ هست، نه آرمان‌گرایی به معنای رایج و بایدونباید و توصیه به چیزی و پرهیز از چیزی، نه تخیل کودکانه و مهارنشدهی احمدرضا احمدی است و نه زبان و بیان به ظاهر رها و در باطن تحت انقیاد متوهمان شعر پست مدرن؛ چراکه تقریبأ به هیچ‌یک از این‌ها باور ندارد.{{سخ}} &lt;br /&gt;
او پاره‌ای از شیوه‌ها، شگردها و ویژگی‌های شعر نسل پیشین را برخاسته از پس‌زمینه‌هایی می‌داند که امروز دیگر وجود ندارند و پاره‌ای از دستاویزها و دل‌مشغولی‌های بخشی از امروزیان را نیز فاقد اصالت و صرفاً زائیده‌ی سردرگمی ناشی از فروپاشی باورهای پیشین و جایگزین نشدن پس‌زمینه‌های تازه می‌داند و در این راه ساز خودش را می‌زند.{{سخ}} &lt;br /&gt;
شعر شمس در طول این نزدیک به سه دهه، تلاشی بوده برای بازکردن باب مکالمه‌ای تازه با جهان، یک‌جور کوشش مدام و به‌دور از شتاب‌زدگی برای گشودن یک پنجره‌ای تازه به جنگل مولایی به نام زندگی که در آن سوی پنجره در کنش و واکنش همیشگی‌اش هنجار و دگردیسی‌های خودش را دارد و برای هیچ‌چیز از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیرد.»&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= شیری|تاریخ= بهمن۱۳۸۷|عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران|دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۲۱۴}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تفسیر خود از آثارش&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= آنچه در بزرگ‌داشت شمس لنگرودی گفته شد}}&amp;lt;/ref&amp;gt;===&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|هرچه نوشتم و هرچه شعر سرودم برای دل خودم بود و به‌همین‌دلیل شعرهایم برای مردم اثرگذار و الهام‌بخش است.}}&lt;br /&gt;
لنگرودی همچنین کتاب [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] را پاسخی به نادانسته‌های خود می‌داند و می‌گوید: یکی از خوشبختی‌های من در زندگی این است که هر کاری کرده‌ام برای خودم کرده‌ام.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تقدیم به [[بیژن نجدی]]===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkorange&amp;gt;&lt;br /&gt;
:شامگاه زمستانی&lt;br /&gt;
:شاخه‌ها&lt;br /&gt;
:::در باران&lt;br /&gt;
:::نارنج‌های فراموش&lt;br /&gt;
::خورشیدهای ظریف مه‌زده در تاریکی&lt;br /&gt;
:::ترسیده و پنهان می‌درخشند&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:شاخه‌های شکسته بر ایوان می‌ریزد&lt;br /&gt;
:::لابه‌لای صنوبرها&lt;br /&gt;
:::صورتت را می‌بینم&lt;br /&gt;
:که تمام می‌شود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
===به‌یاد خسرو شکیبایی===&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkblue&amp;gt;&lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:::سنگ‌ها &lt;br /&gt;
:::خسرو مرده است &lt;br /&gt;
:::و شما بی‌قرارید &lt;br /&gt;
:::نامش روی کدام شما حک شود   &lt;br /&gt;
:می‌خواهم &lt;br /&gt;
:::در تاریکی سینما بنشینم &lt;br /&gt;
:::و رؤیاهایم را ببینم &lt;br /&gt;
:::رؤیاهایی که فقط &lt;br /&gt;
:::در تاریک‌خانه‌های شما ظاهر می‌شوند &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
::صف‌ها، باجه‌ها! &lt;br /&gt;
::همه‌تان به خانه‌ٔ خود می‌روید &lt;br /&gt;
::تنها اوست &lt;br /&gt;
:در صف ناآشنایانی بی‌بازگشت ایستاده است &lt;br /&gt;
::و دلش &lt;br /&gt;
:برای باجه‌ٔ سینما تنگ می‌شود &lt;br /&gt;
:::تنها او &lt;br /&gt;
:::به پشت سرش نگاه می‌کند و پیش می‌رود &lt;br /&gt;
:مرا به حال خودم بگذارید &lt;br /&gt;
:تا صدای قطار را بشنوم &lt;br /&gt;
::که چهره‌ٔ او را دور می‌کند &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
:آه خسرو مردگان! &lt;br /&gt;
::با چشم بسته چطور بازی می‌کنی &lt;br /&gt;
::در فیلمنامه‌ای که نشانت ندادند &lt;br /&gt;
:در جمع مردگان تماشاچی &lt;br /&gt;
::که از دلتنگی بسیار &lt;br /&gt;
:::آه می‌کشند. &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
:فرقی میان تماشاگر و بازیگر مردگان نیست &lt;br /&gt;
:بازی مکن &lt;br /&gt;
::خیمه‌شب‌بازی‌ها فقط برای ادامه‌ٔ زندگی بود&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سیاست‌نگری شمس===&lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در مصاحبه‌ای در مجلۀ خبر از شمس می‌پرسد که «جناب شمس شما هنوز هم سوسیالیست‌اید؟» شمس پاسخ می‌دهد:{{سخ}} &lt;br /&gt;
من مدت‌هاست در واقع متحیرم. در نوجوانی فکر می‌کردم دنیا چرا این طور است. در جوانی فکر می‌کردم درستش خواهیم کرد؟ اصلاً به عقلم نمی‌رسید که مگر قبل از تو، میلیون‌ها سال آدم‌ها بیکار بودند و درستش نکردند، آیا منتظر بودند تو بیایی و درستش کنی؟!{{سخ}}&lt;br /&gt;
نتیجه اینکه امیدی به بهبود وضع بشر در چشم‌اندازهای دور هم دیگر ندارم. با این‌همه تصور می‌کنم تنها راه بهترشدن زندگی روزمره، یک نوعی از سوسیال‌دموکراسی است؛ البته به‌هیچ‌وجه منظورم کمونیسم و مارکسیسم نیست. احترامی که برای مارکس قائلم، همان اندازه هم برای نیچه قائلم. عرض من این نیست که از طریق آرای مارکسیسم به آن برسیم. من اصلاً نمی‌دانم از چه طریقی می‌شود به آن رسید. فقط آن مدینۀ فاضله‌ای که در ذهنم است، آن را می گویم، نه اینکه فقط با آرای مارکس و انگلس می‌شود به آن رسید.&amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= اردشیر رستمی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات= ۱۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نگرش شمس به آمریکا=== &lt;br /&gt;
اردشیر رستمی در ادامه می‌پرسد: «جناب شمس، نظرتان به آمریکا نسبت به ۳۰ سال پیش عوض شده؟»{{سخ}}&lt;br /&gt;
بله. در دورۀ جوانی بدون اینکه آمریکا را بشناسیم، می‌گفتیم در آمریکا بی‌عدالتی است. الان می‌شناسم و می‌گویم که در آن بی‌عدالتی است؛ اما با این توضیح که به نظر من امریکا بهشتی است که بر بی‌عدالتی بنا شده است. این چیزی است که قبلاً نمی‌دانستم.{{سخ}}&lt;br /&gt;
وقتی به آمریکا وارد می‌شوید مثل اینکه با آرامشی بهشتی مواجه‌اید؛ اما به‌مرور که در تاروپودش نفوذ می‌کنید، مناسبات و اعماق زندگی‌اش را می‌بینید، می‌بینید که بیشتر مردم در یک ناامنی ذهنی غوطه‌ورند که در ظاهر اصلاً به‌‌دید نمی‌آید. آنجا خوشبخت کسی است که مطیع باشد. بیشتر آدم‌ها مطیع‌اند. امریکا کشور سرکشی و اعتراض نیست. عاملش هم شرکت‌های خصوصی‌اند. هرجا کار کنید نگران این‌اید که فردا شغلتان را از دست بدهید. &amp;lt;ref name = &#039;&#039;مصاحبه&#039;&#039;/&amp;gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===مخالفت سیاسی===&lt;br /&gt;
جدی‌ترین اعتراض سیاسی‌ِ شمس لنگرودی پس از زندان سال۶۱، شعر &#039;&#039;[[۲۲ مرثیه در تیرماه]]&#039;&#039; است که بعد از حوادث انتخابات ریاست جمهوری سال۸۸ سرود. به‌گفته خودش در این شعر قصد ندارد، سعادت و رستگاری را برای بشر به‌ارمغان آورد و شعرش صرفاً اعتراض شهروندی است که حق دارد اعتراض کند و کشته نشود.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===تجربهٔ زندان اوین===&lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در مصاحبه‌اش با &#039;&#039;جمشید برزگر&#039;&#039; در بی‌بی‌سی فارسی بزرگ‌ترین دستاوردش را از زندان (اوین) در سال۶۱ را این گونه شرح می‌دهد:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|من متوجه شدم داستان به این سادگی‌ها نیست که من فکر می‌کردم. نه سیاست و نه زندگی. زندان درک من را از زندگی عوض کرد.}}&lt;br /&gt;
دفتر شعر &#039;&#039;قصیده لبخند چاک چاک&#039;&#039; این دوران سخت زندانی بودن شاعر را بازتاب می‌دهد و به‌قول خود شمس نوعی نگاه‌کردن به زندگی از داخل زندان است.&amp;lt;ref name=&amp;quot;داستانک‌های شمس&amp;quot;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===نام‌های دسته‌جمعی===&lt;br /&gt;
۱۸آبان۱۳۹۷ و بعد از دور دوم تحریم‌های آمریکا علیه ایران، شماری از هنرمندان، کنشگران، فعالان فرهنگی و روزنامه‌نگاران ایرانی با امضای نامه‌ای سرگشاده و راه‌اندازی کارزاری علیه تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا از «مردم جهان» خواستند در برابر تحریم‌ها با آن‌ها هم‌صدا شوند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
امضاکنندگان این نامه سرگشاده که کارزاری با همین نام، «هم‌صدایی در برابر تحریم‌ها»، را نیز راهبری می‌کنند، در جایی از نامه خود که به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر شده می‌گویند: «سیاست‌گزاران دیر یا زود می‌روند؛ اما فجایع حاصل از عملکرد غلط آن‌ها جهانی را می‌سازد که ما و شما و فرزندان‌مان در طول تاریخِ پیشِ‌رو، دست به گریبانِ کابوسِ آن خواهیم بود.» نخستین امضاکنندگان این نامهٔ سرگشاده که خطاب به هنرمندان، روشن‌فکران، اندیشمندان و مردم جهان نوشته شده‌است عبارت‌اند از: رخشان بنی‌اعتماد(فیلم‌ساز)، اصغر فرهادی(فیلمساز)، بهمن فرمان‌آرا(فیلمساز)، کیانوش عیاری (فیلم‌ساز)، حسین علیزاده(موسیقی‌دان)، کیهان کلهر(موسیقی‌دان)، مجتبی میرتهماسب(فیلمساز)، [[لیلی گلستان]](نویسنده و مترجم)، پری صابری(نویسنده و کارگردان تئاتر)، فریده غیرت(وکیل)، بهمن کشاورز(وکیل)، سیف‌الله صمدیان(عکاس، فیلمساز)، خسرو سینایی(فیلمساز)، فرح اصولی(نقاش)، داوود موسایی(ناشر)، لیلی ارشد(فعال مدنی)، شمس لنگرودی (شاعر)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، نغمه ثمینی(فیلم‌نامه‌نویس)، فیروزه صابر (فعال مدنی)، سهراب مهدوی (مترجم)، مژگان جمشیدی(روزنامه‌نگار)، مینا اکبری(روزنامه‌نگار)، علی بوستان (موسیقیدان)، صبا علیزاده (موسیقی‌دان)، پوریا عالمی(نویسنده و روزنامه‌نگار)، مریم زندی(عکاس)، ابراهیم حقیقی(طراح)، امیر اثباتی(طراح)، سمیرا علیخان‌زاده(نقاش) و مرضیه وفامهر(بازیگر)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===ناشرانی که با او کار کرده‌اند===&lt;br /&gt;
نگاه، چشمه، افق، مرکز، سالی، آهنگ دیگر، پیک دبیران و نیماژ&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===علت شهرت===&lt;br /&gt;
تصویرپردازی ([[ایماژیسم]])، طنز و نقیضه‌پردازی و همچنین انتشار کتاب دوجلدی [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] که موجب دعوت شدن شاعر به دانشگاه‌های آمریکا و اروپا پیرامون توضیح و بحث دربارهٔ این اثر می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==آثار و کتاب‌شناسی==&lt;br /&gt;
===کارنامه‌ای پرمایه و متنوع===&lt;br /&gt;
====شعر و مجموعه شعر====&lt;br /&gt;
* «رفتار تشنگی» رشت: مؤلف [پخش از رَز]&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|لنگرودی|۱۳۸۸|ک=تاریخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|ص=۴۱۵}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* «در مهتابی دنیا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «خاکستر و بانو» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «جشن ناپیدا» نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «قصیده لبخند چاک‌چاک» نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «نت‌هایی برای بلبل چوبی» نشر سالی&lt;br /&gt;
* «پنجاه‌وسه ترانه عاشقانه» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «باغبان جهنم» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «ملاح خیابان‌ها» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «توفانی پنهان‌شده در نسیم» (گزیده شعرها با مقدمه و انتخاب بهاءالدین مرشدی) (نشر چشمه)&lt;br /&gt;
* «مجموعه‌اشعار شمس ‌لنگرودی» انتشارات نگاه&lt;br /&gt;
* «هیچ‌کس از فردایش با من سخن نگفت» (گزیده شعرها با انتخاب و مقدمهٔ آزاده کاظمی)&lt;br /&gt;
* [[۲۲ مرثیه در تیرماه]] (شامل اشعاری مرتبط با رویدادهای پس از انتخابات ۱۳۸۸)&lt;br /&gt;
* «مرا ببخش خیابان بلندم» (گزیده شعرها با انتخاب غلام‌رضا بروسان)&lt;br /&gt;
* «لب خوانی‌های قزل‌آلای من» انتشارات آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* «رسم‌کردن دست‌های تو» نشر آهنگ دیگر&lt;br /&gt;
* [[می‌میرم به‌جرم آنکه هنوز زنده بودم]] نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «چوپانی سایه‌ها» (گزیده شعرها با انتخاب کریم رجب‌زاده)&lt;br /&gt;
* «شب نقاب عمومی است» نشر نگاه&lt;br /&gt;
* «آوازهای فرشته بی‌بال» (مجموعه‌اشعار نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «تعادل روز بر انگشتم» (مجموعه‌شعر نشر نگاه)&lt;br /&gt;
* «حکایت دریاست زندگی» (گزینهٔ اشعار نشر نیماژ)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====رمان‌ها====&lt;br /&gt;
* [[رژه بر خاک پوک]]، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* [[آن‌ها که به خانه من آمدند]]، نشر افق&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;شکست خوردگان را چه کسی دوست دارد&#039;&#039; چاپ نشده&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبش نرسیده}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====داستان====&lt;br /&gt;
&#039;&#039;جعبۀ مارگیری&#039;&#039;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبه مارگیری}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی= لنگرودی|تاریخ=۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|ژورنال= کتاب هفته خبر|سال= ۴|شماره=۷۷ |صفحات=۳۴تا۳۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====تحقیق====&lt;br /&gt;
* [[تاریخ تحلیلی شعر نو]] در ۴ جلد، نشر مرکز&lt;br /&gt;
* «گردباد شور جنون» تحقیقی در سبک هندی و احوال و اشعار &#039;&#039;کلیم کاشانی&#039;&#039;، نشر چشمه&lt;br /&gt;
* «مکتب بازگشت» بررسی شعر دوره‌های افشاریه، زندیه و قاجاریه، نشر مرکز۱۳۷۵&lt;br /&gt;
* [[از جان گذشته به مقصود می‌رسد]] (زندگی [[نیما یوشیج]])، فرهنگ ایلیا رشت۱۳۹۰&lt;br /&gt;
* «رباعی محبوب من» نشر مرکز ۱۳۸۸&lt;br /&gt;
* [[روزی که برف سرخ ببارد]] نشر مرکز۱۳۸۹&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[پرونده:panj.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر سینمایی پنج‌تاپنج همراه رضا کیانیان&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
[[پرونده:ehtemal.jpg|220px|thumb|بندانگشتی|چپ|&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;&#039;پوستر فیلم احتمال باران اسیدی&#039;&#039;&#039;&amp;lt;/center&amp;gt;]]&lt;br /&gt;
====قصهٔ کودکان====&lt;br /&gt;
* [[شبی که مریم گم شد]] (تصویرگر: سارا ایروانی، نشر پیک دبیران۱۳۷۸)&lt;br /&gt;
* [[رومی و بومی]]، روایت تازه از حکایت موش و گربه (تصویرگر: نیلوفر مهراد، نشر چشمه۱۳۹۰)&lt;br /&gt;
* [[داستان چرخ]] نشر شهر قلم&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====بازیگری در سینما==== &lt;br /&gt;
شمس لنگرودی در سال۱۳۸۹ با پیشنهاد &#039;&#039;رسول یونان&#039;&#039; در فیلم &#039;&#039;فلامینگو شماره۱۳&#039;&#039; در نقش یک شاعر بازی می‌کند. او که تجربهٔ کلاس‌های تئاتر را در سال۱۳۵۶ دارد، در این فیلم سینمایی قدم به عرصه‌ٔ سینما می‌گذارد و در آن نیز خوش می‌درخشد. او در عرصه‌ٔ هنر به موسیقی نیز علاقه‌مند بوده و زمانی گیتار می‌نواخته؛ اما به‌سبب شکستن دستش در یک تصادف آن را رها می‌کند. در سال‌های اخیر لنگرودی بیشتر به حوزه‌ٔ سینما پرداخته است و چنانچه خود اذعان می‌دارد چشم‌انداز سینما را وسیع‌ و آن را به زندگی نزدیک‌تر می‌بیند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= لنگرودی در سینما }}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* دوباره زندگی (۱۳۹۶)&lt;br /&gt;
* رفتن (۱۳۹۵)&lt;br /&gt;
* احتمال باران اسیدی (۱۳۹۳)&lt;br /&gt;
* پنج تا پنج (۱۳۹۲)&lt;br /&gt;
* فلامینگو شماره۱۳ (۱۳۸۹)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====کتب‌های دردست انتشار====&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی همچنان به نوشتن زندگی‌نامه‌اش مشغول‌ است که قبلاً عنوان «آنچه من از زندگی دانستم» را برای آن درنظر گرفته بود؛ ولی به‌قول خودش احتمالاً نامش «دامن بلقیس» شود. از سویی دیگر این شاعر دو سالی است که باحوصله مشغول نوشتن یک‌سری گزین‌گویه بوده است که حدود ۲۰۰ جمله شده و اکنون مشغول ویراستاری آن‌هاست. درعین‌حال به تدوین مجموعه‌ٔ دیگری از شعرهایش هم مشغول است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی =https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===سبک و لحن و ویژگی آثار===&lt;br /&gt;
در شعر شمس می‌توان دو مرحلهٔ متمایز تشخیص داد که نگاه او به پدیده‌های مثل مرگ، در آن دو از یکدیگر متمایز است:&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ اول شامل دفترهای [[رفتار تشنگی]] (۱۳۵۵) و [[در مهتابی دنیا]] (۱۳۶۳) است که شعر او زبانی اعتراضی دارد و &#039;&#039;خون&#039;&#039;، &#039;&#039;فقر&#039;&#039;، &#039;&#039;مرگ&#039;&#039; و &#039;&#039;جنایت&#039;&#039; در آن پررنگ است. از [[خاکستر و بانو]](۱۳۶۵) به‌بعد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامه شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۴۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
* مرحلهٔ دوم شعر شمس شکل می‌گیرد که در آن، با فروکش‌کردن التهابات سیاسی و اجتماعی، شاعر بیشتر در خود فرو می‌رود، به &#039;&#039;عشق&#039;&#039; پناه می‌آورد و به‌سمت ذهن‌گرایی و سورئالیسم گرایش پیدا می‌کند. درعین‌حال به‌لحاظ برجستگی توصیف عناصر طبیعی شعر او صبغه‌ای ایماژیستی می‌یابد.&amp;lt;ref name= &#039;&#039;لحن&#039;&#039;/&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این دوره، شمس بادگردیسی شعر شعارگرا، مبارزه‌جویانه و آرمان‌خواهانه‌اش به خلق بدعت‌های تصویری درشعر پست‌مدرنیستی، به‌لحاظ اندیشگانی نیز از جزم‌گرایی فاصله می‌گیرد و تلاش می‌کند از دریچه‌ای نو به پدیده‌های جهان بنگرد. ازاین‌رو، مضمون شعرش، با فاصله‌گرفتن از موقعیت، انسانی‌تر می‌شود.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= شعر زمان ما (شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&amp;lt;/ref&amp;gt;. ازاین‌رو، می‌بینیم که شعرهای شمس در دوران پختگی شعری او از صنعت برگذشته و بیشتر متکی به محتوا و در زمرهٔ اشعار انسانی است و راز ترجمه‌پذیری شعرهای او نیز وجه انسانی آن‌هاست.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|شماره= ۱۹و۲۰|سال= بهمن۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&amp;lt;/ref&amp;gt; عنصر طنز هم در شعر شمس غالباً در همین دوره پدیدار می‌شود که او تلاش می‌کند تا به پدیده‌های جهان، به موضوعات انسانی و مقوله‌های فلسفی، به‌ویژه به پدیده‌های ناخوشایند و تراژیک همچون &#039;&#039;مرگ&#039;&#039;، از منظری نو نظر کند و پدیده‌ها را از نگاه خود بازتعریف کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
یکی از وجوه فاجعه که در شعر شمس همواره در کانون توجه است &#039;&#039;&#039;مرگ و نیستی&#039;&#039;&#039; است. اساساً شمس شاعری مرگ‌انگار است و در شعر او بیش از تولد و زایش، حادثهٔ مرگ وقوع می‌یابد. در جای‌جای دفاتر او، یکی از وجوه فاجعه، که به‌ویژه در آثار شعری شمس در دفاتر نخستین او و در فاصلهٔ سال‌های ۵۵تا۶۹ برجستگی دارد، مرگ و نیستی است. در این دوره، در شعر او سخن از &#039;&#039;مرگ ستاره&#039;&#039;، &#039;&#039;عنکبوت&#039;&#039;، &#039;&#039;بره&#039;&#039;، &#039;&#039;گله&#039;&#039;، &#039;&#039;چوپان&#039;&#039;، &#039;&#039;کودک&#039;&#039; و... و پیشامدهای مرگ‌آمیزی چون &#039;&#039;زمین‌لرزه&#039;&#039; و &#039;&#039;سیل&#039;&#039; پربسامد است و او از طیفی از استعاره‌ها برای بیان احساسات خود دربارهٔ مرگ کمک می‌گیرد. او شاعری مرگ‌آگاه است و بیم و نگرانی از مرگ در اشعارش موج می‌زند.&lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkcyan&amp;gt;&lt;br /&gt;
:ای روز&lt;br /&gt;
:می‌دانم می‌رسی&lt;br /&gt;
:نمی‌دانم که تو را خواهم دید{{سخ}}&lt;br /&gt;
:::باد می‌وزد&lt;br /&gt;
:::میوه نمی‌داند&lt;br /&gt;
:زمتن افتادن او امروز است&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
نگاه شمس به مرگ معمولاً تاریک است و بیم و دغدغهٔ نیستی و نابودی را بابرجسته‌سازی تعابیر تاریک از جهان مردگان بازتاب می‌دهد. عباراتی نظیر: &lt;br /&gt;
&amp;lt;font color=darkgreen&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;center&amp;gt;&#039;&#039;انسان چه زود پیر می‌شود&#039;&#039; ♦ ♦ ♦ &#039;&#039;انسان در نیمه‌راه جهان به‌دنیا می‌آید&#039;&#039;...&amp;lt;/center&amp;gt;&lt;br /&gt;
&amp;lt;/font&amp;gt;&amp;lt;/span&amp;gt;&amp;lt;noinclude&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====نمودهای طنز مرگ در شعر شمس لنگرودی====&lt;br /&gt;
شعر شمس‌ لنگرودی در سه دوره مشخص، متأثر از زیبایی‌شناسی متفاوتی است. متن اشعارش از ساختار سیاسی‌اجتماعی به رویکردهای دیگری گسترش یافته است. درواقع با کم رنگ شدن جهان آرمانی شاعر و فاصله‌گرفتن از نگاه کلی‌گرایانه و زبانِ تلخ، شناخت و تجربه‌های ذهنی و عینی شاعر از نظر محتوایی و زبانی در رویکردهای سه‌گانهٔ عشق، هستی شناختی و طنز قرار می‌گیرد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
رویکردهای جدید در شعر شمس‌ لنگرودی منجر به سهل و ساده‌گرفتن جهان و پذیرش آن با همهٔ خوبی‌ها و بدی‌هایش، شاعر را از نگرش و بینش گذشته‌اش تا حد زیادی دور کرده و نسبت به باورها و معیارهای پیشین به بازنگری رسانده است. درواقع می‌توان سرودهای او را در مراحل سه‌گانه شعر رمانتیکی، اجتماعی‌سیاسی، سمبولیستی و سوررئالیستی مورد بررسی قرار داد. به‌طورکلی، می‌توان شعرِ شمس‌ لنگرودی را به‌صورت زیر مشخص نمود:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۵۰ که تحت تأثیر زبان و نگاه [[احمد شاملو]] و متأثر از زیبایی‌شناسیِ شعریِ شاملوست. تلفیقی از نگاه تغزلی و سیاسی‌اجتماعی شاعر را در بر دارد.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۶۰ با رهاشدن از نگاه شاملویی و با تأمل بر شعر شاعران جهان همچون &#039;&#039;فدریکو گارسیا لورکا&#039;&#039; و &#039;&#039;ناظم حکمت&#039;&#039; با مضامین سیاسی‌اجتماعی و فلسفی با لحن خطابی و اعتراضی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دههٔ۷۰ که درواقع مرحلهٔ گذار شاعر به دوره‌های بعدی است و البته آغاز دگرگونی‌های فکری و زیبایی‌شناختی شاعر، به بازبینی مفاهیم و ارزش‌های زندگی رسیده است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
و از دههٔ۸۰ تاکنون رویکرد سه‌گانهٔ عشق، هستی‌شناختی و لایه‌های طنز جایگزین رویکرد سیاسی‌اجتماعی شاعر می‌شود. البته تمامی نگاهِ تازهِ شاعر، همچنان با مسئله اجتماعی در لایه‌های شعر پیوند دارد. در این دوره لحن عاشقانه چه به‌صورت فردی و شخصی و چه به‌صورت جمعی و انسانی گسترده‌تر است. اشعاری که فردیت در آن نمود بیشتری دارد و تجربه‌های درونی شاعر را آشکار می‌کند. زبان شعری این دوره ساده‌تر و روشن‌تر از پیش شده است و شاهد کوتاه‌شدن شعر و روآوردن به ایجاز در شعر لنگرودی هستیم. شاعر در این دوره سعی دارد احساس و اندیشهٔ عمیق هستی‌شناختی نوین خود را با وجوه مختلف رمانسِ مدرن، روایت کند و در لایه‌های شعر، گاه از طنزی نهفته برای بیان مفاهیم بهره می‌برد.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|سال= اسفند۱۳۹۲|ص=}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس بر قطعیت و همه گیربودن مرگ تأکید می‌کند. نه فقط شعر، بلکه همهٔ اقسام هنر، را می‌توان تلاش انسان برای مرگ فراموشی و جاودانگی دانست، ولی هیچ‌‌یک از کوشش‌های انسانی نمی‌تواند انسان را از مرگ ایمنی بخشد. ازاین‌رو، شمس مرگ را همچون واقعیتی عینی در تقابل با جهان انتزاعی شعر قرار می‌دهد. او قطعیت مرگ را درمقابل کوشش‌های انسان برای خلق زیبایی برجسته می‌کند. در نگاه شمس، همهٔ کنش‌های انسانی دربرابر قطعیت مرگ احمقانه جلوه می‌کند. زندگی حتی به شاعران که همهٔ عمر او را ستایش کرده‌اند، وفا نمی‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
طنز قابلیت آن را دارد که حتی در پدیده‌ای با ماهیت ذاتاً تراژیک همچون مرگ وارد شود. طنز مرگ حاصل دست‌اندازی در مرگ است و هدف آن ایجاد وقفهٔ آنی در گزارش فاجعه است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس‌ لنگرودی شاعری مرگ‌اندیش است که با اشراف بر قابلیت‌های طنز توانسته است در رویکرد هستی‌شناختی خود از طنز در طرح انگاره‌های خود دربارهٔ مرگ کمک بگیرد. طنز مرگ در شعر شمس به‌طورکلی متضمن اعتراض به قطعیت و جبرآمیزی مرگ و تأکید بر طعمه‌انگاری و لاشوارگی انسان پس از مرگ است، مقاصد انبساطی را دنبال نمی‌کند، تلخ و گزنده و هجومی است و مبتنی بر گزاره‌های نقیضی و درصدد نفی، انکار و مخالفت است.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
شمس در طرح انگاره‌های مرگ از شگردهای متنوع طنزآفرينی استفاده می‌کند. درميان اين شگردها، طنز تضاد و تناقض، که عمدتاً حاصل توجه شاعر به تناقض ميان زيبايی‌ها و دلبستگی‌های زندگی و قطعيت مرگ است و طنز تحقير و پرخاش، که غالباً نشانهٔ برافروختگی عاطفی شاعر از ميرايی و فناپذيری انسان است و هدف تحقير انسان را دنبال می‌کند، بيشتر در کانون توجه شاعرند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
از بررسی شواهد طنز مرگ در شعر شمس آشکار می‌شود که او در اين رويکرد نگاهی تقليلی به انسان دارد و از طنز مرگ برای مفهوم‌زدايی از هستی و مظاهر زندگی، تأکيد بر جبر، برجسته‌سازی طبيعت و فرايندهای طبيعی در آغاز و فرجام انسان، تأکيد بر فرديت و تنهايی انسان، تحقير انسان، شیءانگاری انسان و گاه ارائهٔ تصويری حيوانی از او و هجوم به انگاره‌هايی که درصدد کرامت‌بخشی به انسان هستند استفاده می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان‌وادبیات فارسی|شماره= ۸۳|ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
===بررسی تاریخ تحلیلی شعر نو===&lt;br /&gt;
====فهرست کتاب====&lt;br /&gt;
{{Navbox&lt;br /&gt;
| navbar = plain&lt;br /&gt;
| name   = &amp;amp;nbsp;&lt;br /&gt;
| state = {{{state&amp;lt;includeonly&amp;gt;|collapsed&amp;lt;/includeonly&amp;gt;}}}&lt;br /&gt;
| bodyclass = hlist&lt;br /&gt;
| title = {{#if:{{{Interim Government cabinet 1 vertical|}}}||}}&lt;br /&gt;
| border = {{#if:{{{removeborder|}}}|none}}&lt;br /&gt;
| list1 = {{Navbox|child&lt;br /&gt;
| title = فهرست کتاب&lt;br /&gt;
| state = {{{state|expanded}}}&lt;br /&gt;
| group1 =۱&lt;br /&gt;
| list1 = زمینه‌ها و مقدمات تحول اجتماعی‌اختصاصی و پیدایش شعر نو&lt;br /&gt;
| group2 =۲&lt;br /&gt;
| list2 = به‌قدرت‌رسیدن رضاخان و پایان‌یافتن یک دوره از شعر نو&lt;br /&gt;
| group3 =۳&lt;br /&gt;
| list3 = جنگ جهانی نیمهٔ دوم، سقوط رضاشاه، آزادی و شکوفایی شعر نو&lt;br /&gt;
| group4 =۴&lt;br /&gt;
| list4 = کودتا، تثبیت حکومت پهلوی، خودیابی نوپردازان و تحول شعر نو&lt;br /&gt;
| group5 =۵&lt;br /&gt;
| list5 = گسترش شهرنشینی، انقلاب سفید، تعارض مدرنیسم و سنت، موج نو و شعر چریکی&lt;br /&gt;
| group6 =۶&lt;br /&gt;
| list6 = گسترش مدرنیسم در زندگی سنتی، رفاه نسبی اقتصادی، تشدید دوگانگی فرهنگی، بحران سیاسی، انقلاب&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
| below =این کتاب با شرح مختصری از چگونگی و نتیجه ورود مجموعه‌ای از پدیده‌های اروپایی به ایران آغاز می‌شود. نویسنده در این مجموعه به شرح حال کسانی که در آغاز نوخواهی و نوپردازی دست به‌قلم برده و برای ترویج و تثبیت [[شعر نو]] تلاش کرده‌اند به‌همراه نمونه‌ای از شعر آنان، اشاره کرده است. این اثر در شش بخش با این عناوین سامان یافته است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====ایرج پارسی‌پور====&lt;br /&gt;
پارسی‌نژاد همچون محمود بشیری و مریم صادقی بر این باور است که قضاوت مؤلف درخصوص نخستین‌ شاعر نوپرداز مبنای درستی ندارد و دچار سردرگمی است:&lt;br /&gt;
{{گفتاورد تزیینی|در این سال‌ها که نشر کتاب‌هایی که متضمن مجموعه‌مقاله‌ها یا نوشته‌ها، آثار و اسناد گذشتگان باشد رواج بسیار گرفته و خریداران بسیار یافته، کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو که مؤلف آن را «تاریخ جامعه‌شناختی [[شعر نو]] در ایران» خوانده است یکی از محصولات جدید صنعت کتاب‌سازی است...{{سخ}}&lt;br /&gt;
مؤلف به ۳۰ سال مقاله‌های [[مجلهٔ سخن]] دربارهٔ شعر نو و نوشته‌های بزرگانی چون [[پرویز ناتل خانلری|خانلری]] و نیز آثار [[عبدالحسین زرین‌کوب|زرین‌کوب]] و [[غلام‌حسین یوسفی|یوسفی]] که نظر و سلیقه‌شان دربارهٔ شعر نو و شاعران نوپرداز موافق نبود، ارجاعی نداده؛ اما نوشته‌های بی‌مایه و جنجالی روزنامه‌نویسان را به‌کار گرفته است.&amp;lt;ref name= &amp;quot;ایران‌شناسی&amp;quot;&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|شماره= ۴۲}}&amp;lt;/ref&amp;gt;}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
====حافظ موسوی====&lt;br /&gt;
حق اين کتاب آن‌طور که بايد ادا نشده است. در هر جای دنيا مؤلف چنين کتابی، آن‌هم به‌عنوان اولين‌ کتاب و شايد هنوز هم تنها کتاب در اين زمينه می‌توانست کرسیِ معتبر دانشگاهی را در عالی‌ترين سطح تصاحب کند. می‌توانست در سايهٔ‌ حق‌ تأليف و امتيازهای جانبی آن بقيهٔ عمر را بياسايد.  چنين نشد؛ اما چه باک، چون همين يک کتاب، حتی اگر شمس هيچ کار ديگری نکرده بود و نکند برای ماندگاری نام او در تاريخ ادبيات ايران کفايت می‌کند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= ۱۸تیر۱۳۸۶}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&amp;lt;ref&amp;gt;{{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==منابعی که به شمس می‌پردازد==&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;سخت مثل آب&#039;&#039;، فیلم مستندی نوددقیقه‌ای دربارهٔ زندگی و شعر شمس لنگرودی به‌کارگردانی &#039;&#039;آرش سنجابی&#039;&#039; و تهیه‌کنندگیِ &#039;&#039;سعید ارهالی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;بازتاب زندگی ناتمام&#039;&#039;، مجموعه مصاحبه‌ها به‌کوشش: &#039;&#039;مژگان معقولی&#039;&#039;&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;تاریخ شفاهی&#039;&#039; زندگی‌نامهٔ شمس لنگرودی از سری کتاب‌های تاریخ شفاهی ایران زیرنظر محمدهاشم اکبریانی، مصاحبه‌کننده: کیوان باژن، نشر ثالث ۱۳۸۷&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;در ستایش زندگی&#039;&#039; (ویژه‌نامه شمس لنگرودی)، به‌کوشش: محسن آریاپاد&lt;br /&gt;
* &#039;&#039;عاشقانه‌های شمس لنگرودی&#039;&#039;، به‌کوشش: فیض شریفی، نشر هیرمند&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=رستمی |نام۱=اردشیر |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= این روزها حرف‌های تلخ و بدبینانه می‌زنم؛ گفت‌وگویی متفاوت با شمس لنگرودی دربارۀ همه‌چیز الا شعر|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات= ۱۸تا۳۱  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شعبانی|نام= سکینه|عنوان= بررسی رویکرد عاشقانه، هستی‌شناسانه با لایه‌های طنز در اشعار شمس‌ لنگرودی|ژورنال=  |مکان= دانشکده ادبیات تهران|شماره= |سال= اسفند ۱۳۹۲|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=شیری |نام۱=سعید|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس آفتاب تازۀ زندگی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات= ۲۱۲تا۲۱۵|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=علی‌پور |نام۱= هرمز|نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان= شمس محض|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=  ۱۲۷و۱۲۸|تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی =لنگرودی|نام =شمس |عنوان = تارخ تحلیلی شعر نو(چ:۶)|جلد=۴ |ناشر =مرکز |شهر = تهران|سال = ۱۳۹۰|شابک=۹۷۸-۹۶۴-۳۰۵-۳۶۲-۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=لنگرودی |نام۱=شمس |نام خانوادگی۲= |نام۲= |تاریخ= ۱۸مهر۱۳۹۴ |عنوان= جعبۀ مارگیری (از کتاب خاطرات)|پیوند= |ژورنال= کتاب هفته خبر|دوره= |شماره=۷۷ |سال=۴|صفحات=۳۴تا۳۶  |تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= قصیدهٔ لبخند چاک‌چاک|ژورنال= چشمه|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۶۹|ص= ۶۲}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= ملاح خیابان‌ها|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال =۱۳۸۶|ص= ۲۱}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= لنگرودی|نام= شمس|عنوان= باغبان جهنم|ژورنال= آهنگ‌دیگر|مکان= تهران|شماره= |سال= ۱۳۸۳|ص= ۸۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= عزیزی|نام= پیام|عنوان= شاعری با پلک‌زدن‌های پست‌مدرن|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال= بهمن ۱۳۸۷|ص=}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= حق‌شناس|نام= علی‌محمد|عنوان= لنگرود در او می‌زید|ژورنال= فصل‌نامۀ شعر گوهران|مکان= تهران|شماره= ۱۹و۲۰| سال =۱۳۸۷|ص= ۱۷۶تا۱۸۰}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= صفایی|نام= علی|نام خانوادگی۲= علیزاده‌ جوبنی|نام۲= علی‌|عنوان= طنز مرگ و نمود‌هایی از آن در شعر شمس لنگرودی|ژورنال= زبان و ادبیات فارسی|مکان= تهران|شماره= ۸۳|سال= |ص= ۱۵۱تا۱۶۸}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی= شریفی|نام= فیض|عنوان= شعر زمان ما(شمس‌ لنگرودی)|ژورنال= نگاه|مکان= تهران|شماره=|سال= ۱۳۹۲|ص= ۶۵تا۷۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= از ادعا تا واقعیت، نقد کتاب تاریخ تحلیلی شعر نو، ایرج پارسی‌نژاد|ژورنال= ایران‌شناسی|پیوند= پرتال جامع علوم انسانی|شماره= ۴۲|تاریخ انتشار= سال یازدهم، تابستان۱۳۷۸}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال|عنوان= حافظ موسوی و تاریخ تحلیلی|ژورنال= روزنامه شرق|تاریخ انتشار= دوشنبه۱۸تیر۱۳۸۶}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد ژورنال |نام خانوادگی۱=بی‌نام |نام۱= |تاریخ=بهمن۱۳۸۷ |عنوان=سال‌شمار زندگی و آثار شمس لنگرودی|پیوند= |ژورنال=فصل‌نامۀ شعر گوهران |دوره= |شماره= ۱۹و۲۰|صفحات=۵۲تا۵۵ }}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
==پیوند به بیرون==&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی =https://www.magiran.com/article/3145093 ‏|عنوان = آنچه من از زندگی دانستم؛ جعبۀ مارگیری|ناشر = اعتماد|تاریخ انتشار= پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازدید =۲۸اردیبهشت۱۳۹۹}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.aparat.com/v/InNaA|عنوان= گفت‌و‌گو جمشید برزگر با شمس‌ لنگرودی در بی‌بی‌سی فارسی|ناشر= آپارات|تاریخ انتشار= | تاریخ بازبینی= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://ketabism.ir/shams_langroodi/‏|عنوان= زندگی‌نامه شمس‌ لنگرودی|ناشر= کتابیسم|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://www.irna.ir/gilan/fa/News/83103211‏|عنوان= شاعری شبیه شعرش|ناشر= ایرنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%86%D8%B1-32/865344-%DA%A9%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%AC%D8%B1|عنوان= کناره‌گیری از پذیرفتن جایزه شعر فجر|ناشر= دنیای اقتصاد|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/97082713254/%D8%A2%D9%86-%DA%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان =آنچه در بزرگداشت شمس لنگرودی گفته شد|ناشر= ایسنا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.khabaronline.ir/news/165118/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA‏|عنوان= دامن بلقیس|ناشر= خبرآن‌لاین|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://www.radiofarda.com/a/iran-artists-writers-musicians-against-sanctions-farhadi-campaign/29591559.html|عنوان= کارزار شخصیت‌های ایرانی علیه تحریم‌ها: در برابر تحریم با ما هم‌صدا شوید|ناشر= رادیو فردا|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://sarbook.com/author/95/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D9%84%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%AF%DB%8C|عنوان= رمانی که به دست مخاطبانش نرسید|ناشر= ساربوک|تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید= }}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= https://vista.ir/book/253343/////|عنوان= تاریخ تحلیلی شعر نو؛ بانک اطلاعات کتاب ایران|ناشر= سایت ویستا}}&lt;br /&gt;
* {{یادکرد وب|نشانی= http://shamselangeroodi.blogfa.com/post/77////|عنوان= سایت شمس لنگرودی|ناشر= |تاریخ انتشار= |تاریخ بازدید=}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>دشنه در دیس.</name></author>
	</entry>
</feed>