آذرین علومی

از ویکی‌ادبیات
نسخهٔ تاریخ ‏۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۴ توسط محمد ایذجی (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «آذرین وندر ولیت علومی مشهور به آذرین علومی (در ایران) داستان‌نویس، روزنامه‌...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آذرین وندر ولیت علومی مشهور به آذرین علومی (در ایران) داستان‌نویس، روزنامه‌نگار و بازیگر تئاتر است. علومی تاکنون دو اثر داستانی نوشته است که هر دو برنده جوایز مختلفی شده‌اند. رمان «فرا کیلر» جایزه وایتینگ رایترز را از آن خود کرد و از برگزیدگان بنیاد کتاب ملی بود.

از نگاه دیگران

گویدیون سویلبهن(مدیر اجرایی جایزه پن فاکنر)

بسیار خوشحالیم که توانستیم چنین کار هنری نادر و قابل‌توجهی را گرامی بداریم.

پرسیوال اورت، ارنستو کوینونز و جوی ویلیامز (داوران جایزه پن فاکنر)

تاریخ، قاضی نهایی است. و مطمئنا با هر پنج فینالیست با مهربانی رفتار خواهد کرد. با این حال، گه‌گاهی یک صدای منحصربه‌فرد، پرماجرا و از لحاظ نظری طنزآمیز پیدا می‌شود که ما را به سفری اجتناب‌ناپذیر می‌برد. «مرا زبرا صدا کن» آذرین وندر ولیت علومی کتابخانه‌ای در دل کتابخانه دیگر است، هزارتویی از منابعی از تمامی فرهنگ‌ها و تمام موقعیت‌های زندگی. در دنیای بصری نتفلیکسی امروز، رمان خانم علومی در نمایش چیزی که یک رمانِ نوشته‌شده به ما نشان می‌دهد، در بالاترین سطح قرار دارد.

از نگاه خود

من «خشم و هیاهو»ی ویلیام فاکنر را در کنار «دلبند» تونی موریسون تقریبا دو دهه پیش در سال‌های دبیرستان کشف کردم. این دو کتاب بخش جدایی‌ناپذیری از تکامل آگاهی ادبی من بوده‌اند و فهمیدم که انرژی حیاتی زندگی می‌تواند در طول زمان و فضا به خوانندگان انتقال پیدا کند و ادبیات این توان را دارد که بخش عمده فردی و اجتماعی را بهبود ببخشد. «مرا زبرا صدا کن» ادای احترامی است به نویسندگان بزرگ گذشته و حال که این شجاعت و توان فکری را دارند که با قلب‌هایشان درباره معنی انسان بودن در دنیایی که عدالت و برابری برای بسیاری هنوز کمیاب است، فکر کنند. بردن جایزه پن/فاکنر در چنین شرایط حساسی افتخاری است که من بابت آن بسیار سپاس‌گزارم. این برای من یادآور دنیای مرموز ماست که در آن نوشتنِ صادقانه به ما اجازه می‌دهد با دیگری متواضعانه صحبت کنیم، انگیزه‌ای برای دوست داشتن و گوش دادن عمیق‌تر، هر بار که قلم را روی کاغذ می‌گذارم.