https://wikiadabiat.net/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%B2ویکیادبیات - مشارکتهای کاربر [fa]2026-06-08T22:54:20Zمشارکتهای کاربرMediaWiki 1.42.1https://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47843سید علی صالحی2023-11-06T14:22:51Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را در دهه پنجاه آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و صالحی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی به اسم «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد و نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن شاعر شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجه صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47842سید علی صالحی2023-11-06T13:41:09Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را در دهه پنجاه آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و صالحی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی به اسم «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد و نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن شاعر شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
<br />
<br />
شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47640سید علی صالحی2022-07-25T23:01:10Z<p>پرواز: /* جایزه نمیخواهد */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را در دهه پنجاه آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی به اسم «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد و نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===جایزه نمیخواهد===<br />
<br />
او میانه خوبی با ظاهرسازی و دروغ ندارد. گرفتن و نگرفتن جایزه تغییری در حال او ایحاد نمیکند! رسالت و وظیفهای که او بر دوش خود حس میکند بزرگتر از این حرفهاست. صالحی اعتقاد دارد شاعرانی که دغدغه جایزه و برتده شدن دارند هدفشان عمیق و نهنوی نیست و به دنبال تجارت و تبلیغات هستند. او آنقدر به رسالتش پایبند است که وقتی در سال ۱۳۸۹ به خاطر مجموعه شعر «انیس آخر همین هفته میآید» برندهی جایزهی شعر نیما شد، در این مراسم شرکت نکرد و حتی جایزه را هم نپذیرفت. صالحی در پیامی نسبت به این مراسم و جوایز از پیامی منتشر کرده که در آن از مردم حرف میزند؛ مردمی که گرسنه و پابرهنه هستند، با این حال صورت خود را با سیلی سرخ نگه میدارند و با آبرو زندگی میکنند. صالحی ترس و نگرانی بزرگی دارد، از این که مبادا فقرو تنگدستی روزی آنقدر به این مردم فشار آورد که همین اندک شرافت و اعتباری هم که در جامعه باقی مانده، از بین برود. و این یعنی از دست دادن عالیترین میراث مردم ایران، یعنی فرهنگ و معرفت ملی. صالحی چنین مراسم و جوایزی را نمایشی ظاهری میداند که از فرهنگ و هنر، فقط نامش را دارند. او از وضعیت فرهنگی و معیشتی مردم در هراس است و با نگاه عمیق خود میبیند که چطور زندگی روز به روز سختتر و دشوارتر میشود. همانطور که خودش میگوید «گاهی نشانههایی میبینم که تنم میلرزد. انسان ایرانی اهل این همه دروغ نبوده است». در سال ۱۳۹۷ صالحی در بیست و یکمین جشنوارهی ادبی گلاویژ در اقلیم کردستان برندهی جایزهی طلایی شد. اما باز هم در این مراسم حضور نداشت. او در پیامی به مردم کرد عراق از پیروزی مینویسد، از آیین مقاومت و پایداری انسانهای آزاده. او میگوید که به انسان ایمان دارد، و انسان یعنی فکر، کلمه، شعر و قلم.<br />
صالحی معتقد است که شعر فارسی در دوره گذار به سر میبرد. در این دوره، دو جریان وجود دارد، جریانی رو به عقب و به سمت شعر کلاسیک، بهویژه غزل و رباعی و جریان دیگری رو به جلو. در جریان دوم، شاعران زبان را به خدمت خود درمیآورند و با بازی با کلمات شعر میگویند. صالحی این جریان را «بردگی زبانی» تعریف میکند. او معتقد است ترس از زمانِ حالِ شعر و ادبیات فارسی، باعث به وجود آمدن این جریان است. او معتقد است که در عصری که همه چیز به شکل انبوه تولید میشود، خلاقیت معنای خود را از دست میدهد و ادبیات دستمایهی تجارت و رقابت میشود. با این حال او امیدوار است که شعر فارسی در جریانی طبیعی میتواند مسیر ناب و نوین خود را پیدا کند و به تکامل برسد. فقط باید به آن فرصت داد و همانطور که خودش میگوید «هزاران صدف، اما فقط یکی مروارید». سید علی صالحی عصر مدرن را دورانی میداند که در آن از کاغذ و دوات خبری نیست. حجم زیادی از کتاب، نوشته و سروده هر روز در فضای مجازی منتشر میشود و در این میان رقابتی تنگاتنگ بین نویسندگان و شاعران ایجاد شده که کیفیت آثار جدید ادبی را بهشدت کاهش داده است.<br />
به اعتقاد صالحی، زبان فارسی گنجینهای سرشار از ذوق و قریحه است که فارسیزبان امکانات زیادی برای ایجاد سخن و پیام در قالبهای شعری و داستانی در آن پیدا میکند. در سرگذشت پرفراز و نشیب ایران و ایرانی، شعر همیشه بستری برای آرامش و تسکین رنجها و دردهای زندگی بوده است.<br />
<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
سید علی صالحی ابداع کنندهٔ جریان ادبی «موج ناب» و «شعر گفتار» است. «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»، نمونههای برجستهای از آثار او هستند. رمانهای «علو» و «چشم به راه بانو» هم به قلم این شاعر توانا هستند.<br />
در سال ۱۳۵۴، سید علی جریان موج نو را در شعر سپید بنا کرد. اما بعد از گذشت چند سال، از این جریان فاصله گرفت. چون احساس میکرد هر چه زمان میگذرد شاعران موج ناب، شباهت بیشتری به یکدیگر پیدا میکنند. پس از آن دوره و چالشهایش همچنان به فعالیت ادبی و شعری خود ادامه داد؛ آنچنان که در سال ۱۳۶۳ جریان شعر گفتار را آغاز کرد. با این که خودش آغازگر این سبک از شعر بود اما همیشه معتقد بود [[فروغ فرخزاد|فروغ]] نمونه کامل شاعری در سبک شعر گفتار است.<br />
به عقیده خودش او فقط مبانی نظری این سبک را بیان کرده و برای آن عنوانی انتخاب کرده است. همین.<br />
<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
<br />
<br />
شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47639سید علی صالحی2022-07-25T22:55:20Z<p>پرواز: /* کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را در دهه پنجاه آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی به اسم «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد و نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
سید علی صالحی ابداع کنندهٔ جریان ادبی «موج ناب» و «شعر گفتار» است. «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»، نمونههای برجستهای از آثار او هستند. رمانهای «علو» و «چشم به راه بانو» هم به قلم این شاعر توانا هستند.<br />
در سال ۱۳۵۴، سید علی جریان موج نو را در شعر سپید بنا کرد. اما بعد از گذشت چند سال، از این جریان فاصله گرفت. چون احساس میکرد هر چه زمان میگذرد شاعران موج ناب، شباهت بیشتری به یکدیگر پیدا میکنند. پس از آن دوره و چالشهایش همچنان به فعالیت ادبی و شعری خود ادامه داد؛ آنچنان که در سال ۱۳۶۳ جریان شعر گفتار را آغاز کرد. با این که خودش آغازگر این سبک از شعر بود اما همیشه معتقد بود [[فروغ فرخزاد|فروغ]] نمونه کامل شاعری در سبک شعر گفتار است.<br />
به عقیده خودش او فقط مبانی نظری این سبک را بیان کرده و برای آن عنوانی انتخاب کرده است. همین.<br />
<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
<br />
<br />
شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47638سید علی صالحی2022-07-25T22:53:28Z<p>پرواز: /* کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را در دهه پنجاه آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی به اسم «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد و نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
سید علی صالحی ابداع کنندهٔ جریان ادبی «موج ناب» و «شعر گفتار» است. «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»، نمونههای برجستهای از آثار او هستند. رمانهای «علو» و «چشم به راه بانو» هم به قلم این شاعر توانا هستند.<br />
در سال ۱۳۵۴، سید علی جریان موج نو را در شعر سپید بنا کرد. اما بعد از گذشت چند سال، از این جریان فاصله گرفت. چون احساس میکرد هر چه زمان میگذرد شاعران موج ناب، شباهت بیشتری به یکدیگر پیدا میکنند. پس از آن دوره و چالشهایش همچنان به فعالیت ادبی و شعری خود ادامه داد؛ آنچنان که در سال ۱۳۶۳ جریان شعر گفتار را آغاز کرد. با این که خودش آغازگر این سبک از شعر بود اما همیشه معتقد بود [[فروغ فرخزاد|فروغ]] نمونه کامل شاعری در سبک شعر گفتار است.<br />
به عقیده خودش او فقط مبانی نظری این سبک را بیان کرده و برای آن عنوانی انتخاب کرده است. همین.<br />
او چندان دلِ خوشی از ظاهرسازیهای دروغین ندارد؛ یک جایزه کمتر یا بیشتر فرقی به حال او نمیکند. او رسالت بزرگتری دارد، دغدغهٔ جایزه و جام برای شاعران و هنرمندانی است که در نوشتن و سرودن اهداف تجاری و تبلیغاتی را دنبال میکنند. او آنقدر به رسالتش پایبند است که وقتی در سال ۱۳۸۹ به خاطر مجموعه شعر «انیس آخر همین هفته میآید» برندهی جایزهی شعر نیما شد، در این مراسم شرکت نکرد و حتی جایزه را هم نپذیرفت. صالحی در پیامی نسبت به این مراسم و جوایز از پیامی منتشر کرده که در آن از مردم حرف میزند؛ مردمی که گرسنه و پابرهنه هستند، با این حال صورت خود را با سیلی سرخ نگه میدارند و با آبرو زندگی میکنند. صالحی ترس و نگرانی بزرگی دارد، از این که مبادا فقرو تنگدستی روزی آنقدر به این مردم فشار آورد که همین اندک شرافت و اعتباری هم که در جامعه باقی مانده، از بین برود. و این یعنی از دست دادن عالیترین میراث مردم ایران، یعنی فرهنگ و معرفت ملی. صالحی چنین مراسم و جوایزی را نمایشی ظاهری میداند که از فرهنگ و هنر، فقط نامش را دارند. او از وضعیت فرهنگی و معیشتی مردم در هراس است و با نگاه عمیق خود میبیند که چطور زندگی روز به روز سختتر و دشوارتر میشود. همانطور که خودش میگوید «گاهی نشانههایی میبینم که تنم میلرزد. انسان ایرانی اهل این همه دروغ نبوده است». در سال ۱۳۹۷ صالحی در بیست و یکمین جشنوارهی ادبی گلاویژ در اقلیم کردستان برندهی جایزهی طلایی شد. اما باز هم در این مراسم حضور نداشت. او در پیامی به مردم کرد عراق از پیروزی مینویسد، از آیین مقاومت و پایداری انسانهای آزاده. او میگوید که به انسان ایمان دارد، و انسان یعنی فکر، کلمه، شعر و قلم.<br />
صالحی معتقد است که شعر فارسی در دوره گذار به سر میبرد. در این دوره، دو جریان وجود دارد، جریانی رو به عقب و به سمت شعر کلاسیک، بهویژه غزل و رباعی و جریان دیگری رو به جلو. در جریان دوم، شاعران زبان را به خدمت خود درمیآورند و با بازی با کلمات شعر میگویند. صالحی این جریان را «بردگی زبانی» تعریف میکند. او معتقد است ترس از زمانِ حالِ شعر و ادبیات فارسی، باعث به وجود آمدن این جریان است. او معتقد است که در عصری که همه چیز به شکل انبوه تولید میشود، خلاقیت معنای خود را از دست میدهد و ادبیات دستمایهی تجارت و رقابت میشود. با این حال او امیدوار است که شعر فارسی در جریانی طبیعی میتواند مسیر ناب و نوین خود را پیدا کند و به تکامل برسد. فقط باید به آن فرصت داد و همانطور که خودش میگوید «هزاران صدف، اما فقط یکی مروارید». سید علی صالحی عصر مدرن را دورانی میداند که در آن از کاغذ و دوات خبری نیست. حجم زیادی از کتاب، نوشته و سروده هر روز در فضای مجازی منتشر میشود و در این میان رقابتی تنگاتنگ بین نویسندگان و شاعران ایجاد شده که کیفیت آثار جدید ادبی را بهشدت کاهش داده است.<br />
به اعتقاد صالحی، زبان فارسی گنجینهای سرشار از ذوق و قریحه است که فارسیزبان امکانات زیادی برای ایجاد سخن و پیام در قالبهای شعری و داستانی در آن پیدا میکند. در سرگذشت پرفراز و نشیب ایران و ایرانی، شعر همیشه بستری برای آرامش و تسکین رنجها و دردهای زندگی بوده است.<br />
<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
<br />
<br />
شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47548سید علی صالحی2022-07-23T20:22:28Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی به اسم «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد و نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
سید علی صالحی ابداع کنندهٔ جریان ادبی «موج ناب» و «شعر گفتار» است. «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»، نمونههای برجستهای از آثار او هستند. رمانهای «علو» و «چشم به راه بانو» هم به قلم این شاعر توانا هستند.<br />
در سال ۱۳۵۴، سید علی جریان موج نو را در شعر سپید بنا کرد. اما بعد از گذشت چند سال، از این جریان فاصله گرفت. چون احساس میکرد هر چه زمان میگذرد شاعران موج ناب، شباهت بیشتری به یکدیگر پیدا میکنند. پس از آن دوره و چالشهایش صالحی همچنان به فعالیت ادبی و شعری خود ادامه داد؛ آنچنان که در سال ۱۳۶۳ جریان شعر گفتار را آغاز کرد. با این که خودش آغازگر این سبک از شعر بود اما همیشه معتقد بود [[فروغ فرخزاد|فروغ]] نمونه کامل شاعری در سبک شعر گفتار است.<br />
به عقیده خودش او فقط مبانی نظری سبک شعر گفتار را بیان کرده است و برای آن عنوانی انتخاب کرده است. همین. نه کمتر نه بیشتر. <br />
صالحی چندان دلِ خوشی از ظاهرسازیهای دروغین ندارد؛ یک جایزه کمتر یا بیشتر فرقی به حال او نمیکند. او رسالت بزرگتری دارد، دغدغهٔ جایزه و جام برای شاعران و هنرمندانی است که در نوشتن و سرودن اهداف تجاری و تبلیغاتی را دنبال میکنند. او آنقدر به رسالتش پایبند است که وقتی در سال ۱۳۸۹ به خاطر مجموعه شعر «انیس آخر همین هفته میآید» برندهی جایزهی شعر نیما شد، در این مراسم شرکت نکرد و حتی جایزه را هم نپذیرفت. صالحی در پیامی نسبت به این مراسم و جوایز از پیامی منتشر کرده که در آن از مردم حرف میزند؛ مردمی که گرسنه و پابرهنه هستند، با این حال صورت خود را با سیلی سرخ نگه میدارند و با آبرو زندگی میکنند. صالحی ترس و نگرانی بزرگی دارد، از این که مبادا فقرو تنگدستی روزی آنقدر به این مردم فشار آورد که همین اندک شرافت و اعتباری هم که در جامعه باقی مانده، از بین برود. و این یعنی از دست دادن عالیترین میراث مردم ایران، یعنی فرهنگ و معرفت ملی. صالحی چنین مراسم و جوایزی را نمایشی ظاهری میداند که از فرهنگ و هنر، فقط نامش را دارند. او از وضعیت فرهنگی و معیشتی مردم در هراس است و با نگاه عمیق خود میبیند که چطور زندگی روز به روز سختتر و دشوارتر میشود. همانطور که خودش میگوید «گاهی نشانههایی میبینم که تنم میلرزد. انسان ایرانی اهل این همه دروغ نبوده است». در سال ۱۳۹۷ صالحی در بیست و یکمین جشنوارهی ادبی گلاویژ در اقلیم کردستان برندهی جایزهی طلایی شد. اما باز هم در این مراسم حضور نداشت. او در پیامی به مردم کرد عراق از پیروزی مینویسد، از آیین مقاومت و پایداری انسانهای آزاده. او میگوید که به انسان ایمان دارد، و انسان یعنی فکر، کلمه، شعر و قلم.<br />
صالحی معتقد است که شعر فارسی در دوره گذار به سر میبرد. در این دوره، دو جریان وجود دارد، جریانی رو به عقب و به سمت شعر کلاسیک، بهویژه غزل و رباعی و جریان دیگری رو به جلو. در جریان دوم، شاعران زبان را به خدمت خود درمیآورند و با بازی با کلمات شعر میگویند. صالحی این جریان را «بردگی زبانی» تعریف میکند. او معتقد است ترس از زمانِ حالِ شعر و ادبیات فارسی، باعث به وجود آمدن این جریان است. او معتقد است که در عصری که همه چیز به شکل انبوه تولید میشود، خلاقیت معنای خود را از دست میدهد و ادبیات دستمایهی تجارت و رقابت میشود. با این حال او امیدوار است که شعر فارسی در جریانی طبیعی میتواند مسیر ناب و نوین خود را پیدا کند و به تکامل برسد. فقط باید به آن فرصت داد و همانطور که خودش میگوید «هزاران صدف، اما فقط یکی مروارید». سید علی صالحی عصر مدرن را دورانی میداند که در آن از کاغذ و دوات خبری نیست. حجم زیادی از کتاب، نوشته و سروده هر روز در فضای مجازی منتشر میشود و در این میان رقابتی تنگاتنگ بین نویسندگان و شاعران ایجاد شده که کیفیت آثار جدید ادبی را بهشدت کاهش داده است.<br />
به اعتقاد صالحی، زبان فارسی گنجینهای سرشار از ذوق و قریحه است که فارسیزبان امکانات زیادی برای ایجاد سخن و پیام در قالبهای شعری و داستانی در آن پیدا میکند. در سرگذشت پرفراز و نشیب ایران و ایرانی، شعر همیشه بستری برای آرامش و تسکین رنجها و دردهای زندگی بوده است. <br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
<br />
<br />
شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47545سید علی صالحی2022-07-20T22:43:38Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی به اسم «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد و نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
سید علی صالحی ابداع کنندهٔ جریان ادبی «موج ناب» و «شعر گفتار» است. «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»، نمونههای برجستهای از آثار وی هستند. رمانهای «علو» و «چشم به راه بانو» هم به قلم این شاعر توانا هستند.<br />
دقیقا در سال ۱۳۵۴ بود که سید علی جریان موج نو را در شعر سپید وارد و بنا کرد. اما بعد از گذشت چند سال از این جریان فاصله گرفت. و تنها دلیل این تصمیم این بود که احساس میکرد همه شاعران موج ناب دارند شبیه به یکدیگر میشوند. پس از آن دوره و چالشهای مربوط آن صالحی همچنان به فعالیت ادبی و شعری خود ادامه داد؛ آنچنان که در سال ۱۳۶۳ جریان شعر گفتار را آغاز کرد. اما خودش همیشه معتقد بود که [[فروغ فرخزاد|فروغ]] نمونه کامل شاعری در سبک شعر گفتار است.<br />
به عقیده خودش او فقط مبانی نظری سبک شعر گفتار را بیان کرده است و برای آن عنوانی انتخاب کرده است. همین. نه کمتر نه بیشتر. جنبش شعر گفتار از دههی هفتاد تا امروز، جایگاهی پذیرفته شده و ماندگار در ادبیات ایران داشته است.<br />
و علاوهبر سرودن اشعار زیبا و دلکش، کسی است که رسالتهای اجتماعی و فرهنگی زیادی هم دارد. صالحی چندان دلِ خوشی از ظاهرسازیهای دروغین ندارد؛ یک جایزه کمتر یا بیشتر فرقی به حال او نمیکند. او رسالت بزرگتری دارد، دغدغهٔ جایزه و جام برای شاعران و هنرمندانی است که در نوشتن و سرودن اهداف تجاری و تبلیغاتی را دنبال میکنند. او آنقدر به رسالتش پایبند است که وقتی در سال ۱۳۸۹ به خاطر مجموعه شعر «انیس آخر همین هفته میآید» برندهی جایزهی شعر نیما شد، در این مراسم شرکت نکرد و حتی جایزه را هم نپذیرفت. صالحی در پیامی نسبت به این مراسم و جوایز از پیامی منتشر کرده که در آن از مردم حرف میزند؛ مردمی که گرسنه و پابرهنه هستند، با این حال صورت خود را با سیلی سرخ نگه میدارند و با آبرو زندگی میکنند. صالحی ترس و نگرانی بزرگی دارد، از این که مبادا فقرو تنگدستی روزی آنقدر به این مردم فشار آورد که همین اندک شرافت و اعتباری هم که در جامعه باقی مانده، از بین برود. و این یعنی از دست دادن عالیترین میراث مردم ایران، یعنی فرهنگ و معرفت ملی. صالحی چنین مراسم و جوایزی را نمایشی ظاهری میداند که از فرهنگ و هنر، فقط نامش را دارند. او از وضعیت فرهنگی و معیشتی مردم در هراس است و با نگاه عمیق خود میبیند که چطور زندگی روز به روز سختتر و دشوارتر میشود. همانطور که خودش میگوید «گاهی نشانههایی میبینم که تنم میلرزد. انسان ایرانی اهل این همه دروغ نبوده است». در سال ۱۳۹۷ صالحی در بیست و یکمین جشنوارهی ادبی گلاویژ در اقلیم کردستان برندهی جایزهی طلایی شد. اما باز هم در این مراسم حضور نداشت. او در پیامی به مردم کرد عراق از پیروزی مینویسد، از آیین مقاومت و پایداری انسانهای آزاده. او میگوید که به انسان ایمان دارد، و انسان یعنی فکر، کلمه، شعر و قلم.<br />
صالحی معتقد است که شعر فارسی در دوره گذار به سر میبرد. در این دوره، دو جریان وجود دارد، جریانی رو به عقب و به سمت شعر کلاسیک، بهویژه غزل و رباعی و جریان دیگری رو به جلو. در جریان دوم، شاعران زبان را به خدمت خود درمیآورند و با بازی با کلمات شعر میگویند. صالحی این جریان را «بردگی زبانی» تعریف میکند. او معتقد است ترس از زمانِ حالِ شعر و ادبیات فارسی، باعث به وجود آمدن این جریان است. او معتقد است که در عصری که همه چیز به شکل انبوه تولید میشود، خلاقیت معنای خود را از دست میدهد و ادبیات دستمایهی تجارت و رقابت میشود. با این حال او امیدوار است که شعر فارسی در جریانی طبیعی میتواند مسیر ناب و نوین خود را پیدا کند و به تکامل برسد. فقط باید به آن فرصت داد و همانطور که خودش میگوید «هزاران صدف، اما فقط یکی مروارید». سید علی صالحی عصر مدرن را دورانی میداند که در آن از کاغذ و دوات خبری نیست. حجم زیادی از کتاب، نوشته و سروده هر روز در فضای مجازی منتشر میشود و در این میان رقابتی تنگاتنگ بین نویسندگان و شاعران ایجاد شده که کیفیت آثار جدید ادبی را بهشدت کاهش داده است.<br />
به اعتقاد صالحی، زبان فارسی گنجینهای سرشار از ذوق و قریحه است که فارسیزبان امکانات زیادی برای ایجاد سخن و پیام در قالبهای شعری و داستانی در آن پیدا میکند. در سرگذشت پرفراز و نشیب ایران و ایرانی، شعر همیشه بستری برای آرامش و تسکین رنجها و دردهای زندگی بوده است. شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47532سید علی صالحی2022-07-01T21:53:09Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
سید علی صالحی ابداع کنندهٔ جریان ادبی «موج ناب» و «شعر گفتار» است. «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»، نمونههای برجستهای از آثار وی هستند. رمانهای «علو» و «چشم به راه بانو» هم به قلم این شاعر توانا هستند.<br />
دقیقا در سال ۱۳۵۴ بود که سید علی جریان موج نو را در شعر سپید وارد و بنا کرد. اما بعد از گذشت چند سال از این جریان فاصله گرفت. و تنها دلیل این تصمیم این بود که احساس میکرد همه شاعران موج ناب دارند شبیه به یکدیگر میشوند. پس از آن دوره و چالشهای مربوط آن صالحی همچنان به فعالیت ادبی و شعری خود ادامه داد؛ آنچنان که در سال ۱۳۶۳ جریان شعر گفتار را آغاز کرد. اما خودش همیشه معتقد بود که [[فروغ فرخزاد|فروغ]] نمونه کامل شاعری در سبک شعر گفتار است.<br />
او با فروتنی اظهار کرده که تنها کاری که کرده این بوده که مبانی نظری این سبک شعر را ارائه کرده و برای آن عنوانی انتخاب کرده است. جنبش شعر گفتار از دههی هفتاد تا امروز، جایگاهی پذیرفته شده و ماندگار در ادبیات ایران داشته است.<br />
و علاوهبر سرودن اشعار زیبا و دلکش، کسی است که رسالتهای اجتماعی و فرهنگی زیادی هم دارد. صالحی چندان دلِ خوشی از ظاهرسازیهای دروغین و پوشالی ندارد؛ یک جایزه کمتر یا بیشتر فرقی به حال او نمیکند. او رسالت بزرگتری دارد، دغدغهی جایزه و جام برای شاعران و هنرمندانی است که در نوشتن و سرودن اهداف تجاری و تبلیغاتی را دنبال میکنند. او آنقدر به رسالتش پایبند است که وقتی در سال ۱۳۸۹ به خاطر مجموعه شعر «انیس آخر همین هفته میآید» برندهی جایزهی شعر نیما شد، در این مراسم شرکت نکرد و حتی جایزه را هم نپذیرفت. صالحی در پیامی نسبت به این مراسم و جوایز از پیامی منتشر کرده که در آن از مردم حرف میزند؛ مردمی که گرسنه و پابرهنه هستند، با این حال صورت خود را با سیلی سرخ نگه میدارند و با آبرو زندگی میکنند. صالحی ترس و نگرانی بزرگی دارد، از این که مبادا فقرو تنگدستی روزی آنقدر به این مردم فشار آورد که همین اندک شرافت و اعتباری هم که در جامعه باقی مانده، از بین برود. و این یعنی از دست دادن عالیترین میراث مردم ایران، یعنی فرهنگ و معرفت ملی. صالحی چنین مراسم و جوایزی را نمایشی ظاهری میداند که از فرهنگ و هنر، فقط نامش را دارند. او از وضعیت فرهنگی و معیشتی مردم در هراس است و با نگاه عمیق خود میبیند که چطور زندگی روز به روز سختتر و دشوارتر میشود. همانطور که خودش میگوید «گاهی نشانههایی میبینم که تنم میلرزد. انسان ایرانی اهل این همه دروغ نبوده است». در سال ۱۳۹۷ صالحی در بیست و یکمین جشنوارهی ادبی گلاویژ در اقلیم کردستان برندهی جایزهی طلایی شد. اما باز هم در این مراسم حضور نداشت. او در پیامی به مردم کرد عراق از پیروزی مینویسد، از آیین مقاومت و پایداری انسانهای آزاده. او میگوید که به انسان ایمان دارد، و انسان یعنی فکر، کلمه، شعر و قلم.<br />
صالحی معتقد است که شعر فارسی در دوره گذار به سر میبرد. در این دوره، دو جریان وجود دارد، جریانی رو به عقب و به سمت شعر کلاسیک، بهویژه غزل و رباعی و جریان دیگری رو به جلو. در جریان دوم، شاعران زبان را به خدمت خود درمیآورند و با بازی با کلمات شعر میگویند. صالحی این جریان را «بردگی زبانی» تعریف میکند. او معتقد است ترس از زمانِ حالِ شعر و ادبیات فارسی، باعث به وجود آمدن این جریان است. او معتقد است که در عصری که همه چیز به شکل انبوه تولید میشود، خلاقیت معنای خود را از دست میدهد و ادبیات دستمایهی تجارت و رقابت میشود. با این حال او امیدوار است که شعر فارسی در جریانی طبیعی میتواند مسیر ناب و نوین خود را پیدا کند و به تکامل برسد. فقط باید به آن فرصت داد و همانطور که خودش میگوید «هزاران صدف، اما فقط یکی مروارید». سید علی صالحی عصر مدرن را دورانی میداند که در آن از کاغذ و دوات خبری نیست. حجم زیادی از کتاب، نوشته و سروده هر روز در فضای مجازی منتشر میشود و در این میان رقابتی تنگاتنگ بین نویسندگان و شاعران ایجاد شده که کیفیت آثار جدید ادبی را بهشدت کاهش داده است.<br />
به اعتقاد صالحی، زبان فارسی گنجینهای سرشار از ذوق و قریحه است که فارسیزبان امکانات زیادی برای ایجاد سخن و پیام در قالبهای شعری و داستانی در آن پیدا میکند. در سرگذشت پرفراز و نشیب ایران و ایرانی، شعر همیشه بستری برای آرامش و تسکین رنجها و دردهای زندگی بوده است. شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47524سید علی صالحی2022-06-30T10:30:30Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱ فروردین ۱۳۳۴<br />
|محل تولد =<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج ناب <br />
|کتابها = «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
سید علی صالحی فرزند زاگرس است. صلابت، سادگی و زیبایی شعر او، همه مظهری از زاگرس بزرگ و زوالناپذیر است. صالحی کسی است که جریان ادبی «موج ناب» و «شعر گفتار» را ابداع کرده است. «لیالیِ لا»، «یوماآنادا»، «نشانیها»، «ساده بودم، تو نبودی، باران بود» و «دختر ویولنزن در کوچههای برفی آذر ماه»، نمونههای برجستهای از مجموعه سرودههای این شاعر بزرگ هستند. صالحی دو رمان به نامهای «علو» و «چشم به راه بانو» هم نوشته است.<br />
صالحی در سال ۱۳۵۴ جریان موج نو را در شعر سپید پیریزی میکند. اما چند سال بعد، از این موج فاصله میگیرد. «همهی ما شاعران موج ناب داریم شبیه هم میشویم» همان چیزی است که باعث شد صالحی از این گروه فاصله بگیرد. او در این مدت دست روی دست نگذاشت و سرانجام در سال ۱۳۶۳ آغازگر جریان شعر گفتار شد. با این حال خودش در این باره میگوید که «فروغ» نمونهی کامل شاعری در سبک شعر گفتار است. او با فروتنی اظهار کرده که تنها کاری که کرده این بوده که مبانی نظری این سبک شعر را ارائه کرده و برای آن عنوانی انتخاب کرده است. جنبش شعر گفتار از دههی هفتاد تا امروز، جایگاهی پذیرفته شده و ماندگار در ادبیات ایران داشته است.<br />
و علاوهبر سرودن اشعار زیبا و دلکش، کسی است که رسالتهای اجتماعی و فرهنگی زیادی هم دارد. صالحی چندان دلِ خوشی از ظاهرسازیهای دروغین و پوشالی ندارد؛ یک جایزه کمتر یا بیشتر فرقی به حال او نمیکند. او رسالت بزرگتری دارد، دغدغهی جایزه و جام برای شاعران و هنرمندانی است که در نوشتن و سرودن اهداف تجاری و تبلیغاتی را دنبال میکنند. او آنقدر به رسالتش پایبند است که وقتی در سال ۱۳۸۹ به خاطر مجموعه شعر «انیس آخر همین هفته میآید» برندهی جایزهی شعر نیما شد، در این مراسم شرکت نکرد و حتی جایزه را هم نپذیرفت. صالحی در پیامی نسبت به این مراسم و جوایز از پیامی منتشر کرده که در آن از مردم حرف میزند؛ مردمی که گرسنه و پابرهنه هستند، با این حال صورت خود را با سیلی سرخ نگه میدارند و با آبرو زندگی میکنند. صالحی ترس و نگرانی بزرگی دارد، از این که مبادا فقرو تنگدستی روزی آنقدر به این مردم فشار آورد که همین اندک شرافت و اعتباری هم که در جامعه باقی مانده، از بین برود. و این یعنی از دست دادن عالیترین میراث مردم ایران، یعنی فرهنگ و معرفت ملی. صالحی چنین مراسم و جوایزی را نمایشی ظاهری میداند که از فرهنگ و هنر، فقط نامش را دارند. او از وضعیت فرهنگی و معیشتی مردم در هراس است و با نگاه عمیق خود میبیند که چطور زندگی روز به روز سختتر و دشوارتر میشود. همانطور که خودش میگوید «گاهی نشانههایی میبینم که تنم میلرزد. انسان ایرانی اهل این همه دروغ نبوده است». در سال ۱۳۹۷ صالحی در بیست و یکمین جشنوارهی ادبی گلاویژ در اقلیم کردستان برندهی جایزهی طلایی شد. اما باز هم در این مراسم حضور نداشت. او در پیامی به مردم کرد عراق از پیروزی مینویسد، از آیین مقاومت و پایداری انسانهای آزاده. او میگوید که به انسان ایمان دارد، و انسان یعنی فکر، کلمه، شعر و قلم.<br />
صالحی معتقد است که شعر فارسی در دوره گذار به سر میبرد. در این دوره، دو جریان وجود دارد، جریانی رو به عقب و به سمت شعر کلاسیک، بهویژه غزل و رباعی و جریان دیگری رو به جلو. در جریان دوم، شاعران زبان را به خدمت خود درمیآورند و با بازی با کلمات شعر میگویند. صالحی این جریان را «بردگی زبانی» تعریف میکند. او معتقد است ترس از زمانِ حالِ شعر و ادبیات فارسی، باعث به وجود آمدن این جریان است. او معتقد است که در عصری که همه چیز به شکل انبوه تولید میشود، خلاقیت معنای خود را از دست میدهد و ادبیات دستمایهی تجارت و رقابت میشود. با این حال او امیدوار است که شعر فارسی در جریانی طبیعی میتواند مسیر ناب و نوین خود را پیدا کند و به تکامل برسد. فقط باید به آن فرصت داد و همانطور که خودش میگوید «هزاران صدف، اما فقط یکی مروارید». سید علی صالحی عصر مدرن را دورانی میداند که در آن از کاغذ و دوات خبری نیست. حجم زیادی از کتاب، نوشته و سروده هر روز در فضای مجازی منتشر میشود و در این میان رقابتی تنگاتنگ بین نویسندگان و شاعران ایجاد شده که کیفیت آثار جدید ادبی را بهشدت کاهش داده است.<br />
به اعتقاد صالحی، زبان فارسی گنجینهای سرشار از ذوق و قریحه است که فارسیزبان امکانات زیادی برای ایجاد سخن و پیام در قالبهای شعری و داستانی در آن پیدا میکند. در سرگذشت پرفراز و نشیب ایران و ایرانی، شعر همیشه بستری برای آرامش و تسکین رنجها و دردهای زندگی بوده است. شعر صالحی، شعری نغز و دلکش است. جایی که کلمات در اوج سادگی و همنشینی زیبا، پیام شاعر را به مخاطب منتقل میکنند. صالحی اصراری به پیچیده کردن کلمات و عبارات ندارد، با این حال مضامین جدیدی خلق میکند که در نظر فارسیزبان زنده میشوند و جان میگیرند. اشعار سید علی صالحی از نمونههای عالی و برجستهی ادبیات ایران در دوران معاصر هستند. سرودههای این شاعر بزرگ، میتواند هنوز هم جای امیدواری برای خواندن عاشقانهای ناب و دلکش در این بازار آشفتهی شعر و ادبیات باشد.<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* خط هفتم کیمیانویس<br />
* شبانهها در غیاب احمد شاملو<br />
* راه دور<br />
* سرود روح بزرگ<br />
* منشور شعر حکمت<br />
* دختر ویولنزن در کوچهای برفی آذر ماه<br />
* نگران نباش همه چیز درست خواهد شد<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47521سید علی صالحی2022-06-29T19:13:41Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۴<br />
|محل تولد = ایذه<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج نو <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
* {{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance |عنوان= شعرِ گفتار و سمبولیسم|ناشر= مجله شعرپژوهی |تاریخ انتشار= تابستان ۱۳۹۳ |تاریخ بازدید=}}<br />
* {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= تجربیات شاعرانه سید علی صالحی در سه دفتر شعر او|ناشر= پژوهشنامه ادب غنایی |تاریخ انتشار= بهار و تابستان ۱۳۹۲|تاریخ بازدید=}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47517سید علی صالحی2022-06-28T22:20:38Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۴<br />
|محل تولد = ایذه<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج نو <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
نگرش، دیدگاه و احساسات درونی شاعرها در تعدادی از سرودههایشان نمایان میشود. البته این مسئله میتواند خواسته یا ناخواسته باشد. آن چنان که از برخی اشعار صالحی میتوانیم به <br />
وارستگی و آزادگی او، که از ویژگیهای برجسته شخصیتش است، پی ببریم. سید علی صالحی شاعری است که جهان را با تمام سر و صدا و قیل و قالش، کوچکتر از یک دانه جو میبیند. بینیازی او زیستی با قناعت و سربلندی را برایش به ارمغان آورده است.<ref name= ویژگی> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20140125102453-9476-44.pdf|عنوان=تجربیات شاعرانه سید علی صالحی}}</ref><br />
<br />
<br />
من اولاد آهسته نورم{{سخ}}<br />
نیازی ندارم به آفتاب معرفی شوم{{سخ}}<br />
نیازی به فتح فال و{{سخ}}<br />
قصه قال و{{سخ}}<br />
هوای حال ندارم<br />
<br />
<br />
...راضیام{{سخ}}<br />
زیرا بینیازتر از مرگ زیستهام<br />
<br />
<br />
...تا هستم{{سخ}}<br />
هستم!{{سخ}}<br />
همینطور هستم{{سخ}}<br />
قانع، بردار، سربلند، پاکیزه، رستگار<br />
<br />
<br />
...من زیبا زیستهام حتی به وقت رنج...<br />
<br />
<br />
...به مادرم بگو{{سخ}}<br />
نگران داشتههای مکن نباش{{سخ}}<br />
من سالهاست{{سخ}}<br />
با ثروت کلان کلمات خود{{سخ}}<br />
بر حضور هفت آسمانِ حامله{{سخ}}<br />
حکومت کردهام<br />
<br />
<br />
...سربلندی آفتاب{{سخ}}<br />
از قامت تغزل من کوتاهتر است<br />
<br />
<br />
...جهان با این همه هیاهوی بیدلیل{{سخ}}<br />
فقط تاکید کسی{{سخ}}<br />
بر علامت آشکار تعجب است<br />
<br />
<br />
...من هرگز جهان را به قدر یکی دانه جو حتی{{سخ}}<br />
جدی نگرفتهام<br />
<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میآید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
هنگامی که آثار صالحی را میخوانیم متوجهِ صمیمیت و جذابیت خاصِ کلامِ او میشویم آمیخته شده. این ویژگی با اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. شاعر با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.{{سخ}}<br />
صالحی همانند دیگر شاعران که از عشق، معشوق، ناامیدی، امیدواری، زندگی، شادی و اندوه سخن میگوید. اما تفاوت عمدهای با آنها دارد. <br />
او هم این عناصر را در شعر خود دارد. اما زن در شعر او یک موجود معمولیِ زمینی نیست بلکه خصوصیات و ویژگیهایی ماورایی دارد، انسانی غیرزمینی است که رسیدن به او کار دشواریست. او منبع الهام عشق و منبع الهام ابراز احساسات ناب شاعر است. همچنین شاعر برای این زنها نامهای خاصی انتخاب کرده است.<ref name= ویژگی/><br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47500سید علی صالحی2022-06-26T18:36:29Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۴<br />
|محل تولد = ایذه<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج نو <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میاید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
صمیمیت و جذابیت خاصی با کلام شاعر آمیخته شده که این مسئله به اشراف تمام و کمالِ او بر زبان محاوره و شناخت صحیح آن، ارتباط دارد. صالحی با داشتن چنین پشتوانهای موفق شده تا ظرفیتهای پنهان این زبان را آشکار سازد.<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47499سید علی صالحی2022-06-26T18:04:43Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۴<br />
|محل تولد = ایذه<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج نو <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''سید علی صالحی''' از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی است که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب «موج ناب» محسوب میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<ref name= قالب> {{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان=شعر گفتار و سمبولیسم}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<ref name= قالب/><br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میاید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد. <ref name= قالب/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47416سید علی صالحی2022-06-21T21:25:19Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۴<br />
|محل تولد = ایذه<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج نو <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
سید علی صالحی از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب<br />
«موج ناب» محسوب می شد. موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میاید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد.<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47415سید علی صالحی2022-06-21T21:23:58Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = <br />
|محل تولد = <br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج نو <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
سید علی صالحی از شاعران و نویسندگان معاصر ایرانی که کار خود را دو سال پیش از انقلاب آغاز کرد و از گروه شعرای نوپای قالب<br />
«موج ناب» محسوب می شد. موج ناب چند سال پیش از انقلاب ظهور کرد و توجه عده زیادی از جمله صالحی را به خود جلب کرد. اما این سبک عمر چندانی نداشت. و سید علی که در ابتدا با این سبک آغاز کرده بود و در این قالب اشعاری سروده بود مسیر خود را تغییر داد و به شیوه و روش جدیدی با نام «شعر گفتار» روی آورد. شعر گفتار در واقع جنبشی بود حاصل از تجارب شاعر در حوزه نقد نظریهپردازی. این جنبش که پس از انقلاب تکامل یافته بود بر شاعران بسیاری اثر گذاشت. پس از آن صالحی شیوه دیگری به نام فراگفتمان را معرفی کرد. فراگفتمان مبتنی بر تجدیدنظری در شعر گفتار بود.<br />
در واقع شعرگفتار شعری دارای پیشینه و واجد هویتی تاریخی و فرهنگی است و برخی از صاحبنظران معتقدند گونههایی از آن به صورت لایهای ظریف در شعر گذشتهٔ فارسی از جمله در اشعار انوری، سعدی، حافظ و دیگر شاعران وجود داشته است.<br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===از زبان او درباره دیگران===<br />
====معمار شعرگفتار====<br />
حافظ معمار شعر گفتار است. عناصر گفتار در شعر حافظ به اوج رسیده است.<br />
====ایرج میرزا====<br />
در میان شاعران عصر مشروطیت، ایرج میرزا با توجه به اینکه تمایل زیادب به بهرهگیری از ظرفیتهای زبان عامیانه داشته، بسیاری از ویژگیهای زبان گفتاری را در شعر خود راه داده است.<br />
====آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی====<br />
در عصر ما نیما یوشیج، آغازگر اصلی جریان گفتارگرایی در شعر فارسی به شمار میاید. نیما با تحولی بنیادی که در ساختار زبان کلاسیک شعر پدید اورد، عناصر و امکانات مختلفی را از زبان گفتار وارد شعر نمود که تا زمان وی سابقه نداشت. نیما زبان شعر را به نثر و طبیعت زبان گفتار نزدیک کرد و بدین واسطه توانست آن را با زبان و لحنی بیتکلف و طبیعی پیوند دهد.<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B5%D8%A7%D9%84%D8%AD%DB%8C&diff=47360سید علی صالحی2022-06-20T21:32:32Z<p>پرواز: صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده |نام = سید علی صالحی |تصویر = Se...» ایجاد کرد</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = سید علی صالحی <br />
|تصویر = Seyed ali.jpeg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = سید علی صالحی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = <br />
|محل تولد = <br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = <br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = موج نو <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Seyed_ali.jpeg&diff=47359پرونده:Seyed ali.jpeg2022-06-20T21:31:42Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div></div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=46320محمدرضا عبدالملکیان2022-03-06T06:58:50Z<p>پرواز: /* کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعاملی دفتر شعر جوان، عضویت در هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضویت در هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی است که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===بچه فصل آلبالو گیلاس===<br />
در زمانی که جوان بودم تولد و جشن تولد خیلی پررنگ نبود به این دلیل که در آن روزگار اجزای زمان خیلی مهم نبود و کاربرد نداشت. تکیه روی روزها نبود. فصلها بیشتر دیده میشد. مادرم میگفت:<br />
:تو بچه آلبالو گیلاسی{{سخ}}<br />
یعنی تولد من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود<br />
من همان بچه فصل آلبالو گیلاس هستم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱.<br />
<ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===فرهنگ و ادب در خانواده وی===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد. کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت؛ حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. این کلمات و ابیات او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد که منبع الهام شاعر در سالهای نخست شاعری بود.<br />
نخستین سروده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سروده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیل در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با مضمون عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدهدار بوده که در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدا چهارپاره میسرود و بعد به سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط اطراف و جامعه طوری بود که قالب کلاسیک میتوانست مرتبطترین قالب با شرایط حاکم باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همانجا آرامآرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج|نیما]] و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[احمد شاملو|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد|فروغ]] رسید.<br />
بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس شد، به گونهای که عمده کارهای بعدیاش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<ref name= فعالیت>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/130546/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D8%A8%D8%AF%D8%B9-%D8%BA%D8%B2%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%DA%A9-%D8%A8%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان= گفتوگو با محمدرضا عبدالملکیان، شاعری که خود را مبدع غزلهای تک بیتی میداند}}</ref><br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
====آغاز====<br />
قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند.<ref name= فعالیت/><br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به گزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
طی مصاحبهای که چندی پیش یکی از خبرنگاران همشهری آنلاین ترتیب داده بود، شاعر درباره انجمنهای ادبی و شعری در دهه ۵۰ تا ۷۰ صحبت میکند و دیدگاه کلیاش را در رابطه با انجمن ادبی میگوید. این گفت و گو بدین شرح است:<br />
:انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، [[حسین منزوی]] و... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخی شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، [[محمدعلی بهمنی]] و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[محمدرضا شفیعی کدکنی|شفیعیکدکنی]] و ... عموماً در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعداً از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید: «من نقبی زدم از خراسان به یوش» من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<ref name= تجربه/><br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===بررسی چند اثر===<br />
====ماجرای شعر زیبا====<br />
زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<ref name= تجربه/><br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=46316محمدرضا عبدالملکیان2022-03-05T14:03:27Z<p>پرواز: /* کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعاملی دفتر شعر جوان، عضویت در هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضویت در هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی است که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===بچه فصل آلبالو گیلاس===<br />
در زمانی که جوان بودم تولد و جشن تولد خیلی پررنگ نبود به این دلیل که در آن روزگار اجزای زمان خیلی مهم نبود و کاربرد نداشت. تکیه روی روزها نبود. فصلها بیشتر دیده میشد. مادرم میگفت:<br />
:تو بچه آلبالو گیلاسی{{سخ}}<br />
یعنی تولد من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود<br />
من همان بچه فصل آلبالو گیلاس هستم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱.<br />
<ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===فرهنگ و ادب در خانواده وی===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد. کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت؛ حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. این کلمات و ابیات او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد که منبع الهام شاعر در سالهای نخست شاعری بود.<br />
نخستین سروده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سروده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیل در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با مضمون عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدهدار بوده که در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدا چهارپاره میسرود و بعد به سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط اطراف و جامعه طوری بود که قالب کلاسیک میتوانست مرتبطترین قالب با شرایط حاکم باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همانجا آرامآرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج|نیما]] و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[احمد شاملو|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد|فروغ]] رسید.<br />
بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس شد، به گونهای که عمده کارهای بعدیاش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<ref name= فعالیت>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/130546/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D8%A8%D8%AF%D8%B9-%D8%BA%D8%B2%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%DA%A9-%D8%A8%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان= گفتوگو با محمدرضا عبدالملکیان، شاعری که خود را مبدع غزلهای تک بیتی میداند}}</ref><br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
====آغاز====<br />
قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند.<ref name= فعالیت/><br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به گزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
طی مصاحبهای که چندی پیش یکی از خبرنگاران همشهری آنلاین ترتیب داده بود، شاعر درباره انجمنهای ادبی و شعری در دهه ۵۰ تا ۷۰ صحبت میکند و دیدگاه کلیاش را در رابطه با انجمن ادبی میگوید. این گفت و گو بدین شرح است:<br />
:انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، [[حسین منزوی]] و... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخی شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، [[محمدعلی بهمنی]] و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[محمدرضا شفیعی کدکنی|شفیعیکدکنی]] و ... عموماً در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعداً از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید: «من نقبی زدم از خراسان به یوش» من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<ref name= تجربه/><br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===بررسی چند اثر===<br />
====ماجرای شعر زیبا====<br />
زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<ref name= تجربه/><br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=46303گروس عبدالملکیان2022-03-04T22:01:57Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۸مهر ۱۳۵۹<br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = شعر سپید<br />
|کتابها = پرنده پنهان، رنگهای رفته دنیا، سطرها در تاریکی جا عوض میکنند، حفرهها، هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست، سه گانه خاورمیانه و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = فارغ التحصیل مهندسی صنایع<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = اشعار سهل ممتنع<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی و دبیر بخش شعر نشر چشمه است. او قلم سپید پرمغزی دارد. وی اولین شاعر ایرانی است که در لیست منتخبان جایزه قلم آمریکا، «پِن»، قرار گرفت.<br />
<center>* * * * *</center><br />
گروس کودکی خود را در زادگاه پدر، یعنی نهاوند سپری کرد. از همان زمان استعداد خوبی در نوشتن داشت پس فعالیت ادبی خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد. او نخستین سرودههایش را در مجلاتی چون کیهان بچهها و سروش نوجوان منتشر کرد. از سال ۱۳۷۷ به مطالعه، نقد و نظریه ادبی پرداخت. برخی از شعرهای اول جدیاش که بعدها در اولین کتابش منتشر شدند را در مطبوعات تخصصی آن سالها از جمله کارنامه و عصر پنجشنبه به چاپ رسانده بود. نخستین کتاب وی به نام «پرنده پنهان» در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. او تاکنون نزدیک به دهها اثر دارد که بیشتر آنها جزو بهترین اشعار فارسی هستند. همچنین تعدادی از آثار وی به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و توسط انتشارات خارجی منتشر شده است.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بودند:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
شاعری که آثار سهل ممتنع است. او شاعری مردمی و عامه پسند است در عین حال که انواع صناعات ادبی و پیچیدگی و گرههای ادبی را در شعرش دارد و خواننده را به تفکر و اندیشه وا میدارد اما قلمش قابل فهم و آسان است و اکثریت ارتباط خوبی با آن برقرار میکنند. پرفروش بودن کتابهایش در دهه اخیر شاهد این مدعاست. همچنین اغلب آثار ا به زبانهای دیگر ترجمه شده است و در خارج از کشور با استقبال خوبی مواجه شده. قدرت کلام عبدالملکیان در سطر سطرِ شعرهایش هویداست.<br />
<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
وضعیت نامناسب کتاب شعر در کتابفروشیها و عدم استقبال از کتابهای شعر بهانهای شد تا یکی از خبرنگاران به سراغ گروس عبدالملکیان برود و درباره این موضوع با او گفتوگو کند. گفتوگو بدین شرح است:<br />
:برخی شاعران برای فضای مجازی مینویسند؛ آسيب بزرگى كه اين روزها با دغدغه لايک گرفتن و فالوور جمع كردن دارد خودش را نشان مىدهد. او میگوید باید از برخى دوستان پرسيد اينستاگرام مال شماست يا شما مال اينستاگرام هستيد.<br />
شعر امروز با تمام فراز و فرودهايش صداهاى متنوعى را شامل مىشود و همين حضور صداهاى متنوع نكته مثبتى است كه فضاى شعر را زنده نگه مىدارد. هر چند كه بىترديد آسيبهايى را در شعر امروز مىتوان مشاهده كرد كه از جمله آنها كپىكارى گسترده در درون هر يک از اين صداهاست.<br />
همچنین معدودند شاعرانى كه در واقع جهان خاص خود را در شعر رقم زدهاند. چند جريان هستند كه سرآمدانى دارند كه صاحب صداى مستقل هستند و ديگر در بدنه ميانى آنها كپىكارى غوغا مىكند. البته اين نكته از نگاه سختگيرانهاى پديد مىآيد كه همذات شعر مدرن است. يعنى شعرى و شاعرى كه قرار است در هر اثر، جهان خاص آن اثر را به واسطه ويژگىهاى منحصر به فردش رقم بزند. البته اين مسئله در دورههاى ديگر هم به چشم مىآيد و همواره معدود بودهاند شاعرانى كه جهان يكتاى خود را ساختهاند.<br />
مسئله مهم ديگر كه از ويژگىهاى خاص و جديد فضاى شعر امروز است و با مقوله نشر هم ربط پررنگى دارد، حضور گسترده شعر در فضاهاى مجازى است كه با ويژگىهاى مثبت و منفى خود همراه است. ويژگىهايى كه همانطور كه گفتم بر جهان نشر كاغذى هم تاثير گستردهاى داشته است.<br />
چون مخاطبان احساس مىكنند بخش عمدهاى از نياز آنها براى خواندن شعر از طريق همين فضاهاى مجازى تامين مىشود، متاسفانه كمتر به خواندن كتاب رغبت دارند و همين امر بر فروش بخش عمدهاى از كتابهاى شعر تاثيرى منفى گذاشته است و يكى از دلايلى است كه سبب شده تيراژ عمومى كتابهاى شعر تا حدود ۵۰۰ نسخه پايين بيايد. اما كتابهاى شاعران مطرح همچنان فروش خوبى دارد اما بخش عمدهاى از بدنه ميانى شعر و مخصوصا شاعران جوانى كه تازه پا به عرصه نشر كتاب گذاشتهاند، متاسفانه با همان مشكلى كه گفتم مواجهاند. مگر آنكه انتشار كتابهايشان از طريق ناشران شناخته شدهاى چون نشر چشمه، مرواريد، نگاه و غيره كه معرفى گستردهترى از آثارشان دارند و اعتماد بالنسبه خوب مخاطبين را در دهههاى اخير كسب كردهاند، اتفاق بيافتد.{{سخ}}<br />
او در ادامه از همکاری خود با ناشران چنین میگوید:<br />
:همكارى با نشر هم سختىهاى خاص خودش را دارد. حجم درخواستها براى انتشار كتاب در چنين نشرهايى (چشمه، مروارید، نگاه و...) بالاست و اين انتشاراتىها هم نهايتا با محدوديتى كه دارند مىتوانند هر سال ۲۰ ال ۳۰ كتاب منتشر كنند كه معمولا نيمى از اينها هم به شاعران شناخته شده اختصاص دارد.{{سخ}}<br />
در ادامه بحث قبلی:<br />
:فضای مجازی مسائل متعدد ديگرى را نيز ايجاد كرده است كه برخى از آنها چون اطلاعرسانىِ اتفاقات جدى ادبى، چون كارگاههاى شعر يا جلسات نقد يا كتابهاى تازه منتشر شده مثبت است و برخى ديگر از آنها چون سطحىنويسى و صرفا كوتاهنويسى تنها با اين هدف كه براى اينستاگرام يا فيسبوک چيزى بنويسى؛ يعنى به خدمت فضاى مجازى درآمدن، طبيعتا منفى است. آسيب بزرگى كه اين روزها با دغدغه لايک گرفتن و فالوور جمع كردن دارد خود را نشان مىدهد. متاسفانه از برخى دوستان بايد پرسيد اينستاگرام مال شماست يا شما مال اينستاگرام هستيد. يعنى شاعرى كه بايد شعرش را بنويسد و سپس روزها و يا شايد ماهها روى آن اثر كار كند تا به پختگى لازم برسد؛ مىآيد و اساسا شعرش را در همان فضاى اينستاگرام تاليف مىكند و همان وقت هم منتشرش مىكند. بعد مىخواهد همينها يا چيزهايى با كيفيتِ حدودى همينها را هم به صورت كتاب دربياورد؛ خب معلوم است كه اين كتاب مشترى ندارد. حالا بگذريم از چند نفرى كه چند روزى در اين فضاها به اسم شاعر و ترانهسرا مطرح مىشوند، ديده هم مىشوند و كم و بيش مشترى هم پيدا مىكنند.<br />
اين خاصيت اين فضاست و كارى هم براى آن نمىشود كرد و البته زياد هم نگران كننده نيست. اين كسانى كه با حواشى ادبيات رو مىآيند، چند صباحى هستند و مىروند. كما اينكه مثلا اسمهايى به نام شاعر دو يا سه سال پيش مطرح شدند كه امروزه ديگر نامى از آنها نمىشنویم. خب شعر جدىِ استخواندار اين طور نيست. بارها خوانده و شنيده خواهد شد و كم كم تبديل به بخشى از حافظه ادبى يك ملت مىشود و آن وقت به اين راحتىها پاك نخواهد شد. اكثر شعرها و شاعران جدى دنيا هم داستانشان همين بوده است. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/180388/%E2%80%8B%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86--%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%89-%D9%83%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B1%D9%82%D9%85-%D8%B2%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان= معدودند شاعرانی که جهان خود را در شعر رقم زدهاند}}</ref><br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
مجموعه شعرهای گروس عبدالملکیان در سالهای اخیر به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و منتشر شده است.{{سخ}}<br />
* '''پرندهی پنهان''' انتشارات دفتر شعر جوان، چاپ اول ۱۳۸۱، چاپ پنجم ۱۳۹۰<br />
* '''رنگهای رفتهی دنیا'''انتشارات آهنگ دیگر، چاپ اول ۱۳۸۳، چاپ نهم ۱۳۹۰<br />
* '''سطرها در تاریکی جا عوض میکنند''' انتشارات مروارید، چاپ اول ۱۳۸۷، چاپ یازدهم ۱۳۹۲<br />
* '''حفرهها''' انتشارات چشمه، چاپ اول ۱۳۹۰، چاپ هشتم ۱۳۹۱<br />
* '''هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست''' چاپ اول اردیبهشت ۱۳۹۲، چاپ سوم خرداد ۱۳۹۲<br />
* '''سهگانه خاورمیانه''' انتشارات چشمه سال ۱۳۹۷، این اثر بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی به زبان ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
* '''جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت''' انتشارات سوژه فرلاگ، به زبان آلمانی، منتخبی از اشعار کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، مترجم یوتا هیملرایش<br />
* '''جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند''' انتشارت تکوین، به زبان عربی، منتخبی از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن»، مترجم اصغر علی کرمی<br />
* '''تکیه دادن به دیر وقت'''، انتشارات پنگوئن، این اثر که گزیدهای از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است و به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا راه یافته است. <br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوره هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
====نامزد نهایی جایزه «پِن»====<br />
در پی معرفی نامزدهای نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا، پن، نام گروس عبدالملکیان به چشم میخورد او اولین شاعری از ایران است که جزو منتخبین این روبداد است.<br />
برگزیدگان این رویداد مجموعهای از نویسندگان، مترجمان، منتقدان و ویرایشگران طراز اول هستند که از میان ۱۸۵۰ کتاب انتخاب شدهاند.<br />
در شاخه «مجموعه شعر» که با اعطای جایزه پنجهزار دلاری به شاعر برنده همراه بود، «جادو کردن» از «ری آرمانتروت»، «اوبیت» از «ویکتوریا چانگ»، «عصر فیلیس» به قلم «آنری فانون جفرز»، «شعر آمریکایی معاصر» از «جان موریلو» و «خوشبخت، همچنان که ما بودیم» از «جرالد استرن» نامزد کسب جایزه شدهاند. <br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان، شاعر ایرانی با عنوان «تکیه دادن به دیروقت» که گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است و توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده هم در شاخه «کتاب شعر ترجمه» این جایزه ادبی نامزد شده است. این کتاب برای کسب جایزه سههزار دلاری این بخش با «بزرگشده با گرگها: شعرها و مکالمهها» به زبان چینی سروده «آمانگ»، «خشونت را حس کن» سروده «یوهانس گورانسون» به زبان سوئدی، «کاتاباسیس» سروده «لوسیا استرادا» به زبان اسپانیایی و «یک املای جدید» از «سرهی ژادان» از اوکراین رقابت میکند. <br />
برندگان نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا (پِن) به صورت مجازی در تاریخ ۸ آوریل (۱۹ فروردین) معرفی میشوند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317414/%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= نامزدهای نهایی جایزه پن با حضور یک ایرانی}}</ref><br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
====سه گانهٔ خاورمیانه====<br />
مجموعه شعر سپید شاعر با مضمون جنگ، عشق و تنهایی.<br />
این اثر در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای بخش شعر نشر چشمه بوده است.<ref name= فروش>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/583042/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%DB%B6%DB%B4-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7|عنوان= پرفروشهای ادبیات در خرید ۶۴میلیارد تومانی ایرانیها}}</ref><br />
این اثر به زبان ایتالیایی ترجمه شده است.<br />
مجموعه شعر، بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
نسخه ایتالیایی «سهگانه خاورمیانه» که توسط نشر کارابا منتشر شده، شامل ۳۴ قطعه شعر است. این مجموعه شعر در ۱۷۳ صفحه در دسترس است.<br />
شاعر کتاب «سهگانه خاورمیانه» را از زمستان ۹۳ تا پاییز ۹۷ و طی چهار سال نوشته است. این کتاب نهمین اثر گروس عبدالملکیان و ششمین مجموعه شعر مستقل اوست که پس از چهار سال از انتشار آخرین مجموعه شعر مستقل او یعنی «پذیرفتن» منتشر شده است.<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400042618555/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7|عنوان= شعرهای گروس عبدالملکیان در ایتالیا}}</ref><br />
====سطرها در تاریکی جا عوض میکنند====<br />
سومین اثر منتشر شده از شاعر. این کتاب در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای نشر مروارید بوده است.<ref name= فروش/><br />
این کتاب مجموعه شعری است که سی و یک قطعه شعر سپید نیمه بلند را در بردارد. در این اثر فضای اشعار سروده شده نزدیک به هم و شبیه بوده و مفاهیمی چون عشق، جنگ و صلح، طبیعت و مدرنیته و مرگ و زندگی، بخشی از مضمون اشعار موجود در «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» را تشکیل می دهد.<br />
در این مجموعه، شاعر لحنی خطابهوار به اشعار خود داده است و آنجا که از مرگ حرف می زند، شخصیت هراسان و افسردهای در سایهٔ ابیات قدم می زند و از پس پلک تیرهای به مخاطب می نگرد. او از تصویرها و ترکیبهای بدیعی، برای نشان دادن یکی از ملالآورترین مفاهیم زندگی هر انسان، یعنی یأس، بهره برده و ناامیدی گاه تمام فضای یک شعر را به خود اختصاص داده است. صفتها و اضافاتی که یک به یک پشت هم قرار گرفتهاند، آمدهاند تا به مخاطب بگویند که «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و هر بار که خواننده کتاب را بسته و زمین می گذارد، بار بعدی که با همان اشعار مواجه می شود، دیگر همان مفاهیم را سرجای خود نمیبیند. شاعر هر چه که می داند بر دل کاغذ سوار میکند اما این «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و زمانی که راه خود را به ذهن مخاطب پیدا میکنند، دیگر یکجا بند نمیشوند. تفکر مدرن گروس عبدالملکیان در اشعار او به چشم میخورد و لحن او در ارائه اندیشه و احساساتش، یک دست است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/3437-abdolmalekian-poems|عنوان= کتاب سطرها در تاریکی جا عوض میکنند}}</ref><br />
====Lean against this late hour (تکیه دادن به دیروقت)====<br />
انتشارات پنگوئن در سال ۱۳۹۹ دست به انتشار گزیده شعری از گروس عبدالملکیان، به زبان انگلیسی زده است. گزیده شعر گروس عبدالملکیان در نشر پنگوئن، یکی از مهمترین و معتبرترین ناشران ادبیات جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه شعر با عنوان'''Lean against this late hou (تکیه دادن به دیروقت)'''، گزیدهای از کتابهای «پرنده پنهان»، «رنگهای رفتهٔ دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است.<br />
این مجموعه از سوی احمد نادعلیزاده، فارغالتحصیل مقطع دکتری و استاد دانشگاه اورگان و ایدرا نووی، شاعر، نویسنده و مترجم آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. کتاب «تکیه دادن به دیروقت» شامل ۵۳ شعر از گروس عبدالملکیان است که در ۱۴۸ صفحه به چاپ رسیده است.<br />
نشر پنگوئن همزمان با انتشار این کتاب، نسخه صوتی آن را نیز منتشر کرده است. این کتاب برای اولین بار در خانه شعر آمریکا، واقع در نیویورک رونمایی شد و در روزهای نخست با استقبال فراوانی از طرف نشریات تخصصی شعر مواجه شده است.{{سخ}}<br />
برخی از یادداشتها درباره این اثر:{{سخ}}<br />
Book Page:{{سخ}}<br />
«مجموعه شعر شاعر مطرح ایرانی که باید روی هر میز، کنار هر تختخواب، در سیلابسهای دانشگاهی و لیست نامزدهای نهایی جوایز جهانی حضور داشته باشد.»{{سخ}}<br />
Library Journal:{{سخ}}<br />
«نخستین اثر تأثیرگذار شاعر ایرانی در آمریکا که اشعارش تأییدی جهانی میطلبد.»{{سخ}}<br />
Michigan Quarterly review:{{سخ}}<br />
«صدای قدرتمند این شاعر فوقالعاده شاید در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری شنیدنی باشد.»<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/513353/%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8%B1%DA%A9|عنوان= رونمایی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار گروس عبدالملکیان در نیویورک}}</ref><br />
====جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت====<br />
گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان از سوی انتشارات «سوژه فرلاگ» به زبان آلمانی منتشر شده است. این گزیده با عنوان «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» منتخبی از کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند» است که توسط یوتا هیملرایش به آلمانی ترجمه شده است. <br />
گزیده شعر «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» شامل ۴۱ قطعه شعر است که توسط انتشارات «سوژه فرلاگ» به چاپ رسیده و هماکنون در ۱۱۲ صفحه در دسترس علاقهمندان در آلمان قرار دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400080503581/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= انتشار گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان به آلمانی}}</ref><br />
====جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند====<br />
گزیده شعرهای گروس عبدالملکیان با ترجمه اصغر علیکرمی که توسط انتشارات تکوین کویت به چاپ رسیده است و در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه عرضه شد.<br />
این کتاب که در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه رونمایی شده دومین گزیدهای است که از شعرهای گروس عبدالملکیان به عربی ترجمه میشود. پیش از این کتابی دیگر از شعرهای او با ترجمه موسی بیدج، در نشر الغاوون در کشور لبنان منتشر شده بود.<br />
این مجموعه شامل ۳۴ قطعه شعر است با عنوان «جسرُ لا یومل احداً الی بیته» (پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند). شعرها نیز توسط اصغر علی کرمی انتخاب شده است. این اثر از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن» گزینش شده است.{{سخ}}<br />
یادداشتهایی در پی استقبال از این کتاب منتشر شده، که تعدادی از آنها به شرح زیر است:{{سخ}}<br />
* محمد ماجد العتابی، شاعر عراقی ساکن کویت: این شعرِ ناب است که ما را به دنیاهای تحت سلطه سایهها میکشاند، جایی که نوری جز شعر وجود ندارد. در واقع شعر گروس عبدالملکیان خلأ درون مخاطب را با استعاره و تأمل پر میکند، و این رفتار شعر به نوعی مراقبه و سلوکی درونی را در خواننده ایجاد میکند.<br />
<br />
<br />
* حسین المطوّع، نویسنده و پژوهشگر کویتی: اگر کسی از من سراغ شعر را بگیرد قطعاً به او خواهم گفت که مجموعه گروس عبدالملکیان را بخوان. نمونهای برجسته از شعر سهل و ممتنع.<br />
<br />
<br />
* مهدی سلمان، شاعر بحرینی هم در یادداشتی آورده است: «گروس عبدالملکیان تخیل شگفتانگیزی دارد که با آن خواننده را به راحتی شکار میکند. تخیل بصری، لفظی و معنایی در شعر او موج میزند و او توانایی بسیاری در به کار گرفتن شیوههای مختلف آن دارد و از همین طریق مخاطب را در برابر شعر خود میخکوب میکند؛ اما این تنها ویژگی شعر گروس عبدالملکیان نیست، بلکه او میتواند تخیلش را برای دستیابی به دورترین مناطق احساس و اندیشه انسانی به کار ببرد و از مسائل مختلف در شعرش سخن بگوید. این نیز تنها ویژگی شعر او نیست، بلکه احساس مسئولیت درباره موضوع باعث میشود که متن شعر او سرشار از صداقت و گرما باشد. او شاعر بینظیری است که خواننده را وادار میکند زمانی طولانی روبهروی خورشید بایستد تا رطوبت عمیقی که شعر در روح خواننده به جا گذاشته است، خشک شود.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99082013576/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C|عنوان= انتشار گزیده شعر گروس عبدالملکیان به عربی}}</ref><br />
====تکیه دادن به دیروقت====<br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان با نام تکیه دادن به دیر وقت به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا در بخش «کتاب شعر ترجمه» راه یافته است. <br />
این اولینبار است که کتاب شعری از ایران به جمع نامزدهای نهایی این جایزه رسیده.<br />
این مجموعه گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است که توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. این کتاب در سال ۲۰۲۰ توسط نشر پنگوئن منتشر شد.<br />
جایزه «قلم» آمریکا از معتبرترین جوایز ادبی آمریکاست که در ۵۰ سال گذشته به معرفی آثار برگزیده پرداخته است و هیئت داوران آن متشکل از نویسندگان و شاعران، برندگان جوایز مهم ادبی و منتقدان است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317342/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7|عنوان= گروس عبدالملکیان در جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا}}</ref><br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF|عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45938گروس عبدالملکیان2022-02-16T06:14:44Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۸مهر ۱۳۵۹<br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = شعر سپید<br />
|کتابها = پرنده پنهان، رنگهای رفته دنیا، سطرها در تاریکی جا عوض میکنند، حفرهها، هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست، سه گانه خاورمیانه و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = فارغ التحصیل مهندسی صنایع<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = اشعار سهل ممتنع<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی و دبیر بخش شعر نشرچشمه است. او قلم سپید پرمغزی دارد. وی اولیت شاعر ایرانی است که در لیست منتخبان جایزه قلم آمریکا، «پِن» قرار گرفت.<br />
<center>* * * * *</center><br />
گروس کودکی خود را در زادگاه پدر، یعنی نهاوند سپری کرد. از همان زمان استعداد خوبی در نوشتن داشت پس فعالیت ادبی خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد. او نخستین سرودههایش را در مجلاتی چون کیهان بچهها و سروش نوجوان منتشر کرد. از سال ۱۳۷۷ به مطالعه، نقد و نظریه ادبی پرداخت. برخی از شعرهای اول جدیاش که بعدها در اولین کتابش منتشر شدند را در مطبوعات تخصصی آن سالها از جمله کارنامه و عصر پنجشنبه به چاپ رسانده بود. نخستین کتاب وی به نام «پرنده پنهان» در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. او تاکنون نزدیک به دهها اثر دارد که بیشتر آنها جزو بهترین اشعار فارسی هستند. همچنین تعدادی از آثار وی به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و توسط انتشارات خارجی منتشر شده است.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
۲۰ شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بود:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
شاعری که آثار سهل ممتنع است. او شاعری مردمی و عامه پسند است در عین حال که انواع صناعات ادبی و پیچیدگی و گرههای ادبی را در شعرش دارد و خواننده را به تفکر و اندیشه وا میدارد اما قلمش قابل فهم و آسان است و اکثریت ارتباط خوبی با آن برقرار میکنند. پرفروش بودن کتابهایش در دهه اخیر شاهد این مدعاست. همچنین اغلب آثار ا به زبانهای دیگر ترجمه شده است و در خارج از کشور با استقبال خوبی مواجه شده. قدرت کلام عبدالملکیان در سطر سطرِ شعرهایش هویداست.<br />
<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
وضعیت نامناسب کتاب شعر در کتابفروشیها و عدم استقبال از کتابهای شعر بهانهای شد تا یکی از خبرنگاران به سراغ گروس عبدالملکیان برود و درباره این موضوع با او گفتوگو کند. گفتوگو بدین شرح است:<br />
:برخی شاعران برای فضای مجازی مینویسند؛ آسيب بزرگى كه اين روزها با دغدغه لايک گرفتن و فالوور جمع كردن دارد خودش را نشان مىدهد. او میگوید باید از برخى دوستان پرسيد اينستاگرام مال شماست يا شما مال اينستاگرام هستيد.<br />
شعر امروز با تمام فراز و فرودهايش صداهاى متنوعى را شامل مىشود و همين حضور صداهاى متنوع نكته مثبتى است كه فضاى شعر را زنده نگه مىدارد. هر چند كه بىترديد آسيبهايى را در شعر امروز مىتوان مشاهده كرد كه از جمله آنها كپىكارى گسترده در درون هر يک از اين صداهاست.<br />
همچنین معدودند شاعرانى كه در واقع جهان خاص خود را در شعر رقم زدهاند. چند جريان هستند كه سرآمدانى دارند كه صاحب صداى مستقل هستند و ديگر در بدنه ميانى آنها كپىكارى غوغا مىكند. البته اين نكته از نگاه سختگيرانهاى پديد مىآيد كه همذات شعر مدرن است. يعنى شعرى و شاعرى كه قرار است در هر اثر، جهان خاص آن اثر را به واسطه ويژگىهاى منحصر به فردش رقم بزند. البته اين مسئله در دورههاى ديگر هم به چشم مىآيد و همواره معدود بودهاند شاعرانى كه جهان يكتاى خود را ساختهاند.<br />
مسئله مهم ديگر كه از ويژگىهاى خاص و جديد فضاى شعر امروز است و با مقوله نشر هم ربط پررنگى دارد، حضور گسترده شعر در فضاهاى مجازى است كه با ويژگىهاى مثبت و منفى خود همراه است. ويژگىهايى كه همانطور كه گفتم بر جهان نشر كاغذى هم تاثير گستردهاى داشته است.<br />
چون مخاطبان احساس مىكنند بخش عمدهاى از نياز آنها براى خواندن شعر از طريق همين فضاهاى مجازى تامين مىشود، متاسفانه كمتر به خواندن كتاب رغبت دارند و همين امر بر فروش بخش عمدهاى از كتابهاى شعر تاثيرى منفى گذاشته است و يكى از دلايلى است كه سبب شده تيراژ عمومى كتابهاى شعر تا حدود ۵۰۰ نسخه پايين بيايد. اما كتابهاى شاعران مطرح همچنان فروش خوبى دارد اما بخش عمدهاى از بدنه ميانى شعر و مخصوصا شاعران جوانى كه تازه پا به عرصه نشر كتاب گذاشتهاند، متاسفانه با همان مشكلى كه گفتم مواجهاند. مگر آنكه انتشار كتابهايشان از طريق ناشران شناخته شدهاى چون نشر چشمه، مرواريد، نگاه و غيره كه معرفى گستردهترى از آثارشان دارند و اعتماد بالنسبه خوب مخاطبين را در دهههاى اخير كسب كردهاند، اتفاق بيافتد.{{سخ}}<br />
او در ادامه از همکاری خود با ناشران چنین میگوید:<br />
:همكارى با نشر هم سختىهاى خاص خودش را دارد. حجم درخواستها براى انتشار كتاب در چنين نشرهايى (چشمه، مروارید، نگاه و...) بالاست و اين انتشاراتىها هم نهايتا با محدوديتى كه دارند مىتوانند هر سال ۲۰ ال ۳۰ كتاب منتشر كنند كه معمولا نيمى از اينها هم به شاعران شناخته شده اختصاص دارد.{{سخ}}<br />
در ادامه بحث قبلی:<br />
:فضای مجازی مسائل متعدد ديگرى را نيز ايجاد كرده است كه برخى از آنها چون اطلاعرسانىِ اتفاقات جدى ادبى، چون كارگاههاى شعر يا جلسات نقد يا كتابهاى تازه منتشر شده مثبت است و برخى ديگر از آنها چون سطحىنويسى و صرفا كوتاهنويسى تنها با اين هدف كه براى اينستاگرام يا فيسبوک چيزى بنويسى؛ يعنى به خدمت فضاى مجازى درآمدن، طبيعتا منفى است. آسيب بزرگى كه اين روزها با دغدغه لايک گرفتن و فالوور جمع كردن دارد خود را نشان مىدهد. متاسفانه از برخى دوستان بايد پرسيد اينستاگرام مال شماست يا شما مال اينستاگرام هستيد. يعنى شاعرى كه بايد شعرش را بنويسد و سپس روزها و يا شايد ماهها روى آن اثر كار كند تا به پختگى لازم برسد؛ مىآيد و اساسا شعرش را در همان فضاى اينستاگرام تاليف مىكند و همان وقت هم منتشرش مىكند. بعد مىخواهد همينها يا چيزهايى با كيفيتِ حدودى همينها را هم به صورت كتاب دربياورد؛ خب معلوم است كه اين كتاب مشترى ندارد. حالا بگذريم از چند نفرى كه چند روزى در اين فضاها به اسم شاعر و ترانهسرا مطرح مىشوند، ديده هم مىشوند و كم و بيش مشترى هم پيدا مىكنند.<br />
اين خاصيت اين فضاست و كارى هم براى آن نمىشود كرد و البته زياد هم نگران كننده نيست. اين كسانى كه با حواشى ادبيات رو مىآيند، چند صباحى هستند و مىروند. كما اينكه مثلا اسمهايى به نام شاعر دو يا سه سال پيش مطرح شدند كه امروزه ديگر نامى از آنها نمىشنویم. خب شعر جدىِ استخواندار اين طور نيست. بارها خوانده و شنيده خواهد شد و كم كم تبديل به بخشى از حافظه ادبى يك ملت مىشود و آن وقت به اين راحتىها پاك نخواهد شد. اكثر شعرها و شاعران جدى دنيا هم داستانشان همين بوده است. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/180388/%E2%80%8B%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86--%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%88%D8%AF%D9%86%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%89-%D9%83%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B1%D9%82%D9%85-%D8%B2%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان= معدودند شاعرانی که جهان خود را در شعر رقم زدهاند}}</ref><br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
مجموعه شعرهای گروس عبدالملکیان در سالهای اخیر به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و منتشر شده است.{{سخ}}<br />
* '''پرندهی پنهان''' انتشارات دفتر شعر جوان، چاپ اول ۱۳۸۱، چاپ پنجم ۱۳۹۰<br />
* '''رنگهای رفتهی دنیا'''انتشارات آهنگ دیگر، چاپ اول ۱۳۸۳، چاپ نهم ۱۳۹۰<br />
* '''سطرها در تاریکی جا عوض میکنند''' انتشارات مروارید، چاپ اول ۱۳۸۷، چاپ یازدهم ۱۳۹۲<br />
* '''حفرهها''' انتشارات چشمه، چاپ اول ۱۳۹۰، چاپ هشتم ۱۳۹۱<br />
* '''هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست''' چاپ اول اردیبهشت ۱۳۹۲، چاپ سوم خرداد ۱۳۹۲<br />
* '''سهگانه خاورمیانه''' انتشارات چشمه سال ۱۳۹۷، این اثر بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی به زبان ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
* '''جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت''' انتشارات سوژه فرلاگ، به زبان آلمانی، منتخبی از اشعار کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، مترجم یوتا هیملرایش<br />
* '''جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند''' انتشارت تکوین، به زبان عربی، منتخبی از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن»، مترجم اصغر علی کرمی<br />
* '''تکیه دادن به دیر وقت'''، انتشارات پنگوئن، این اثر که گزیدهای از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است و به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا راه یافته است. <br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوره هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
====نامزد نهایی جایزه «پِن»====<br />
در پی معرفی نامزدهای نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا، پن، نام گروس عبدالملکیان به چشم میخورد او اولین شاعری از ایران است که جزو منتخبین این روبداد است.<br />
برگزیدگان این رویداد مجموعهای از نویسندگان، مترجمان، منتقدان و ویرایشگران طراز اول هستند که از میان ۱۸۵۰ کتاب انتخاب شدهاند.<br />
در شاخه «مجموعه شعر» که با اعطای جایزه پنجهزار دلاری به شاعر برنده همراه بود، «جادو کردن» از «ری آرمانتروت»، «اوبیت» از «ویکتوریا چانگ»، «عصر فیلیس» به قلم «آنری فانون جفرز»، «شعر آمریکایی معاصر» از «جان موریلو» و «خوشبخت، همچنان که ما بودیم» از «جرالد استرن» نامزد کسب جایزه شدهاند. <br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان، شاعر ایرانی با عنوان «تکیه دادن به دیروقت» که گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است و توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده هم در شاخه «کتاب شعر ترجمه» این جایزه ادبی نامزد شده است. این کتاب برای کسب جایزه سههزار دلاری این بخش با «بزرگشده با گرگها: شعرها و مکالمهها» به زبان چینی سروده «آمانگ»، «خشونت را حس کن» سروده «یوهانس گورانسون» به زبان سوئدی، «کاتاباسیس» سروده «لوسیا استرادا» به زبان اسپانیایی و «یک املای جدید» از «سرهی ژادان» از اوکراین رقابت میکند. <br />
برندگان نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا (پِن) به صورت مجازی در تاریخ ۸ آوریل (۱۹ فروردین) معرفی میشوند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317414/%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= نامزدهای نهایی جایزه پن با حضور یک ایرانی}}</ref><br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
====سه گانهٔ خاورمیانه====<br />
مجموعه شعر سپید شاعر با مضمون جنگ، عشق و تنهایی.<br />
این اثر در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای بخش شعر نشر چشمه بوده است.<ref name= فروش>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/583042/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%DB%B6%DB%B4-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7|عنوان= پرفروشهای ادبیات در خرید ۶۴میلیارد تومانی ایرانیها}}</ref><br />
این اثر به زبان ایتالیایی ترجمه شده است.<br />
مجموعه شعر، بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
نسخه ایتالیایی «سهگانه خاورمیانه» که توسط نشر کارابا منتشر شده، شامل ۳۴ قطعه شعر است. این مجموعه شعر در ۱۷۳ صفحه در دسترس است.<br />
شاعر کتاب «سهگانه خاورمیانه» را از زمستان ۹۳ تا پاییز ۹۷ و طی چهار سال نوشته است. این کتاب نهمین اثر گروس عبدالملکیان و ششمین مجموعه شعر مستقل اوست که پس از چهار سال از انتشار آخرین مجموعه شعر مستقل او یعنی «پذیرفتن» منتشر شده است.<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400042618555/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7|عنوان= شعرهای گروس عبدالملکیان در ایتالیا}}</ref><br />
====سطرها در تاریکی جا عوض میکنند====<br />
سومین اثر منتشر شده از شاعر. این کتاب در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای نشر مروارید بوده است.<ref name= فروش/><br />
این کتاب مجموعه شعری است که سی و یک قطعه شعر سپید نیمه بلند را در بردارد. در این اثر فضای اشعار سروده شده نزدیک به هم و شبیه بوده و مفاهیمی چون عشق، جنگ و صلح، طبیعت و مدرنیته و مرگ و زندگی، بخشی از مضمون اشعار موجود در «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» را تشکیل می دهد.<br />
در این مجموعه، شاعر لحنی خطابهوار به اشعار خود داده است و آنجا که از مرگ حرف می زند، شخصیت هراسان و افسردهای در سایهٔ ابیات قدم می زند و از پس پلک تیرهای به مخاطب می نگرد. او از تصویرها و ترکیبهای بدیعی، برای نشان دادن یکی از ملالآورترین مفاهیم زندگی هر انسان، یعنی یأس، بهره برده و ناامیدی گاه تمام فضای یک شعر را به خود اختصاص داده است. صفتها و اضافاتی که یک به یک پشت هم قرار گرفتهاند، آمدهاند تا به مخاطب بگویند که «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و هر بار که خواننده کتاب را بسته و زمین می گذارد، بار بعدی که با همان اشعار مواجه می شود، دیگر همان مفاهیم را سرجای خود نمیبیند. شاعر هر چه که می داند بر دل کاغذ سوار میکند اما این «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و زمانی که راه خود را به ذهن مخاطب پیدا میکنند، دیگر یکجا بند نمیشوند. تفکر مدرن گروس عبدالملکیان در اشعار او به چشم میخورد و لحن او در ارائه اندیشه و احساساتش، یک دست است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/3437-abdolmalekian-poems|عنوان= کتاب سطرها در تاریکی جا عوض میکنند}}</ref><br />
====Lean against this late hour (تکیه دادن به دیروقت)====<br />
انتشارات پنگوئن در سال ۱۳۹۹ دست به انتشار گزیده شعری از گروس عبدالملکیان، به زبان انگلیسی زده است. گزیده شعر گروس عبدالملکیان در نشر پنگوئن، یکی از مهمترین و معتبرترین ناشران ادبیات جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه شعر با عنوان'''Lean against this late hou (تکیه دادن به دیروقت)'''، گزیدهای از کتابهای «پرنده پنهان»، «رنگهای رفتهٔ دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است.<br />
این مجموعه از سوی احمد نادعلیزاده، فارغالتحصیل مقطع دکتری و استاد دانشگاه اورگان و ایدرا نووی، شاعر، نویسنده و مترجم آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. کتاب «تکیه دادن به دیروقت» شامل ۵۳ شعر از گروس عبدالملکیان است که در ۱۴۸ صفحه به چاپ رسیده است.<br />
نشر پنگوئن همزمان با انتشار این کتاب، نسخه صوتی آن را نیز منتشر کرده است. این کتاب برای اولین بار در خانه شعر آمریکا، واقع در نیویورک رونمایی شد و در روزهای نخست با استقبال فراوانی از طرف نشریات تخصصی شعر مواجه شده است.{{سخ}}<br />
برخی از یادداشتها درباره این اثر:{{سخ}}<br />
Book Page:{{سخ}}<br />
«مجموعه شعر شاعر مطرح ایرانی که باید روی هر میز، کنار هر تختخواب، در سیلابسهای دانشگاهی و لیست نامزدهای نهایی جوایز جهانی حضور داشته باشد.»{{سخ}}<br />
Library Journal:{{سخ}}<br />
«نخستین اثر تأثیرگذار شاعر ایرانی در آمریکا که اشعارش تأییدی جهانی میطلبد.»{{سخ}}<br />
Michigan Quarterly review:{{سخ}}<br />
«صدای قدرتمند این شاعر فوقالعاده شاید در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری شنیدنی باشد.»<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/513353/%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8%B1%DA%A9|عنوان= رونمایی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار گروس عبدالملکیان در نیویورک}}</ref><br />
====جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت====<br />
گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان از سوی انتشارات «سوژه فرلاگ» به زبان آلمانی منتشر شده است. این گزیده با عنوان «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» منتخبی از کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند» است که توسط یوتا هیملرایش به آلمانی ترجمه شده است. <br />
گزیده شعر «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» شامل ۴۱ قطعه شعر است که توسط انتشارات «سوژه فرلاگ» به چاپ رسیده و هماکنون در ۱۱۲ صفحه در دسترس علاقهمندان در آلمان قرار دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400080503581/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= انتشار گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان به آلمانی}}</ref><br />
====جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند====<br />
گزیده شعرهای گروس عبدالملکیان با ترجمه اصغر علیکرمی که توسط انتشارات تکوین کویت به چاپ رسیده است و در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه عرضه شد.<br />
این کتاب که در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه رونمایی شده دومین گزیدهای است که از شعرهای گروس عبدالملکیان به عربی ترجمه میشود. پیش از این کتابی دیگر از شعرهای او با ترجمه موسی بیدج، در نشر الغاوون در کشور لبنان منتشر شده بود.<br />
این مجموعه شامل ۳۴ قطعه شعر است با عنوان «جسرُ لا یومل احداً الی بیته» (پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند). شعرها نیز توسط اصغر علی کرمی انتخاب شده است. این اثر از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن» گزینش شده است.{{سخ}}<br />
یادداشتهایی در پی استقبال از این کتاب منتشر شده، که تعدادی از آنها به شرح زیر است:{{سخ}}<br />
* محمد ماجد العتابی، شاعر عراقی ساکن کویت: این شعرِ ناب است که ما را به دنیاهای تحت سلطه سایهها میکشاند، جایی که نوری جز شعر وجود ندارد. در واقع شعر گروس عبدالملکیان خلأ درون مخاطب را با استعاره و تأمل پر میکند، و این رفتار شعر به نوعی مراقبه و سلوکی درونی را در خواننده ایجاد میکند.<br />
<br />
<br />
* حسین المطوّع، نویسنده و پژوهشگر کویتی: اگر کسی از من سراغ شعر را بگیرد قطعاً به او خواهم گفت که مجموعه گروس عبدالملکیان را بخوان. نمونهای برجسته از شعر سهل و ممتنع.<br />
<br />
<br />
* مهدی سلمان، شاعر بحرینی هم در یادداشتی آورده است: «گروس عبدالملکیان تخیل شگفتانگیزی دارد که با آن خواننده را به راحتی شکار میکند. تخیل بصری، لفظی و معنایی در شعر او موج میزند و او توانایی بسیاری در به کار گرفتن شیوههای مختلف آن دارد و از همین طریق مخاطب را در برابر شعر خود میخکوب میکند؛ اما این تنها ویژگی شعر گروس عبدالملکیان نیست، بلکه او میتواند تخیلش را برای دستیابی به دورترین مناطق احساس و اندیشه انسانی به کار ببرد و از مسائل مختلف در شعرش سخن بگوید. این نیز تنها ویژگی شعر او نیست، بلکه احساس مسئولیت درباره موضوع باعث میشود که متن شعر او سرشار از صداقت و گرما باشد. او شاعر بینظیری است که خواننده را وادار میکند زمانی طولانی روبهروی خورشید بایستد تا رطوبت عمیقی که شعر در روح خواننده به جا گذاشته است، خشک شود.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99082013576/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C|عنوان= انتشار گزیده شعر گروس عبدالملکیان به عربی}}</ref><br />
====تکیه دادن به دیروقت====<br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان با نام تکیه دادن به دیر وقت به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا در بخش «کتاب شعر ترجمه» راه یافته است. <br />
این اولینبار است که کتاب شعری از ایران به جمع نامزدهای نهایی این جایزه رسیده.<br />
این مجموعه گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است که توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. این کتاب در سال ۲۰۲۰ توسط نشر پنگوئن منتشر شد.<br />
جایزه «قلم» آمریکا از معتبرترین جوایز ادبی آمریکاست که در ۵۰ سال گذشته به معرفی آثار برگزیده پرداخته است و هیئت داوران آن متشکل از نویسندگان و شاعران، برندگان جوایز مهم ادبی و منتقدان است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317342/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7|عنوان= گروس عبدالملکیان در جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا}}</ref><br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF|عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45933گروس عبدالملکیان2022-02-16T05:51:38Z<p>پرواز: /* علت شهرت */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۸مهر ۱۳۵۹<br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = شعر سپید<br />
|کتابها = پرنده پنهان، رنگهای رفته دنیا، سطرها در تاریکی جا عوض میکنند، حفرهها، هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست، سه گانه خاورمیانه و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = فارغ التحصیل مهندسی صنایع<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = آثار سهل و ممتنع<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی است. او قلم سپید پرمغزی دارد. وی اولیت شاعر ایرانی است که در لیست منتخبان جایزه قلم آمریکا، «پِن» قرار گرفت.<br />
<center>* * * * *</center><br />
گروس کودکی خود را در زادگاه پدر، یعنی نهاوند سپری کرد. از همان زمان استعداد خوبی در نوشتن داشت پس فعالیت ادبی خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد. او نخستین سرودههایش را در مجلاتی چون کیهان بچهها و سروش نوجوان منتشر کرد. از سال ۱۳۷۷ به مطالعه، نقد و نظریه ادبی پرداخت. برخی از شعرهای اول جدیاش که بعدها در اولین کتابش منتشر شدند را در مطبوعات تخصصی آن سالها از جمله کارنامه و عصر پنجشنبه به چاپ رسانده بود. نخستین کتاب وی به نام «پرنده پنهان» در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. او تاکنون نزدیک به دهها اثر دارد که بیشتر آنها جزو بهترین اشعار فارسی هستند. همچنین تعدادی از آثار وی به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و توسط انتشارات خارجی منتشر شده است.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
۲۰ شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بود:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
شاعری که آثار سهل ممتنع است. او شاعری مردمی و عامه پسند است در عین حال که انواع صناعات ادبی و پیچیدگی و گرههای ادبی را در شعرش دارد و خواننده را به تفکر و اندیشه وا میدارد اما قلمش قابل فهم و آسان است و اکثریت ارتباط خوبی با آن برقرار میکنند. پرفروش بودن کتابهایش در دهه اخیر شاهد این مدعاست. همچنین اغلب آثار ا به زبانهای دیگر ترجمه شده است و در خارج از کشور با استقبال خوبی مواجه شده. قدرت کلام عبدالملکیان در سطر سطرِ شعرهایش هویداست.<br />
<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
مجموعه شعرهای گروس عبدالملکیان در سالهای اخیر به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و منتشر شده است.{{سخ}}<br />
* '''پرندهی پنهان''' انتشارات دفتر شعر جوان، چاپ اول ۱۳۸۱، چاپ پنجم ۱۳۹۰<br />
* '''رنگهای رفتهی دنیا'''انتشارات آهنگ دیگر، چاپ اول ۱۳۸۳، چاپ نهم ۱۳۹۰<br />
* '''سطرها در تاریکی جا عوض میکنند''' انتشارات مروارید، چاپ اول ۱۳۸۷، چاپ یازدهم ۱۳۹۲<br />
* '''حفرهها''' انتشارات چشمه، چاپ اول ۱۳۹۰، چاپ هشتم ۱۳۹۱<br />
* '''هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست''' چاپ اول اردیبهشت ۱۳۹۲، چاپ سوم خرداد ۱۳۹۲<br />
* '''سهگانه خاورمیانه''' انتشارات چشمه سال ۱۳۹۷، این اثر بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی به زبان ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
* '''جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت''' انتشارات سوژه فرلاگ، به زبان آلمانی، منتخبی از اشعار کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، مترجم یوتا هیملرایش<br />
* '''جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند''' انتشارت تکوین، به زبان عربی، منتخبی از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن»، مترجم اصغر علی کرمی<br />
* '''تکیه دادن به دیر وقت'''، انتشارات پنگوئن، این اثر که گزیدهای از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است و به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا راه یافته است. <br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوره هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
====نامزد نهایی جایزه «پِن»====<br />
در پی معرفی نامزدهای نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا، پن، نام گروس عبدالملکیان به چشم میخورد او اولین شاعری از ایران است که جزو منتخبین این روبداد است.<br />
برگزیدگان این رویداد مجموعهای از نویسندگان، مترجمان، منتقدان و ویرایشگران طراز اول هستند که از میان ۱۸۵۰ کتاب انتخاب شدهاند.<br />
در شاخه «مجموعه شعر» که با اعطای جایزه پنجهزار دلاری به شاعر برنده همراه بود، «جادو کردن» از «ری آرمانتروت»، «اوبیت» از «ویکتوریا چانگ»، «عصر فیلیس» به قلم «آنری فانون جفرز»، «شعر آمریکایی معاصر» از «جان موریلو» و «خوشبخت، همچنان که ما بودیم» از «جرالد استرن» نامزد کسب جایزه شدهاند. <br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان، شاعر ایرانی با عنوان «تکیه دادن به دیروقت» که گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است و توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده هم در شاخه «کتاب شعر ترجمه» این جایزه ادبی نامزد شده است. این کتاب برای کسب جایزه سههزار دلاری این بخش با «بزرگشده با گرگها: شعرها و مکالمهها» به زبان چینی سروده «آمانگ»، «خشونت را حس کن» سروده «یوهانس گورانسون» به زبان سوئدی، «کاتاباسیس» سروده «لوسیا استرادا» به زبان اسپانیایی و «یک املای جدید» از «سرهی ژادان» از اوکراین رقابت میکند. <br />
برندگان نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا (پِن) به صورت مجازی در تاریخ ۸ آوریل (۱۹ فروردین) معرفی میشوند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317414/%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= نامزدهای نهایی جایزه پن با حضور یک ایرانی}}</ref><br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
====سه گانهٔ خاورمیانه====<br />
مجموعه شعر سپید شاعر با مضمون جنگ، عشق و تنهایی.<br />
این اثر در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای بخش شعر نشر چشمه بوده است.<ref name= فروش>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/583042/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%DB%B6%DB%B4-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7|عنوان= پرفروشهای ادبیات در خرید ۶۴میلیارد تومانی ایرانیها}}</ref><br />
این اثر به زبان ایتالیایی ترجمه شده است.<br />
مجموعه شعر، بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
نسخه ایتالیایی «سهگانه خاورمیانه» که توسط نشر کارابا منتشر شده، شامل ۳۴ قطعه شعر است. این مجموعه شعر در ۱۷۳ صفحه در دسترس است.<br />
شاعر کتاب «سهگانه خاورمیانه» را از زمستان ۹۳ تا پاییز ۹۷ و طی چهار سال نوشته است. این کتاب نهمین اثر گروس عبدالملکیان و ششمین مجموعه شعر مستقل اوست که پس از چهار سال از انتشار آخرین مجموعه شعر مستقل او یعنی «پذیرفتن» منتشر شده است.<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400042618555/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7|عنوان= شعرهای گروس عبدالملکیان در ایتالیا}}</ref><br />
====سطرها در تاریکی جا عوض میکنند====<br />
سومین اثر منتشر شده از شاعر. این کتاب در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای نشر مروارید بوده است.<ref name= فروش/><br />
این کتاب مجموعه شعری است که سی و یک قطعه شعر سپید نیمه بلند را در بردارد. در این اثر فضای اشعار سروده شده نزدیک به هم و شبیه بوده و مفاهیمی چون عشق، جنگ و صلح، طبیعت و مدرنیته و مرگ و زندگی، بخشی از مضمون اشعار موجود در «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» را تشکیل می دهد.<br />
در این مجموعه، شاعر لحنی خطابهوار به اشعار خود داده است و آنجا که از مرگ حرف می زند، شخصیت هراسان و افسردهای در سایهٔ ابیات قدم می زند و از پس پلک تیرهای به مخاطب می نگرد. او از تصویرها و ترکیبهای بدیعی، برای نشان دادن یکی از ملالآورترین مفاهیم زندگی هر انسان، یعنی یأس، بهره برده و ناامیدی گاه تمام فضای یک شعر را به خود اختصاص داده است. صفتها و اضافاتی که یک به یک پشت هم قرار گرفتهاند، آمدهاند تا به مخاطب بگویند که «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و هر بار که خواننده کتاب را بسته و زمین می گذارد، بار بعدی که با همان اشعار مواجه می شود، دیگر همان مفاهیم را سرجای خود نمیبیند. شاعر هر چه که می داند بر دل کاغذ سوار میکند اما این «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و زمانی که راه خود را به ذهن مخاطب پیدا میکنند، دیگر یکجا بند نمیشوند. تفکر مدرن گروس عبدالملکیان در اشعار او به چشم میخورد و لحن او در ارائه اندیشه و احساساتش، یک دست است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/3437-abdolmalekian-poems|عنوان= کتاب سطرها در تاریکی جا عوض میکنند}}</ref><br />
====Lean against this late hour (تکیه دادن به دیروقت)====<br />
انتشارات پنگوئن در سال ۱۳۹۹ دست به انتشار گزیده شعری از گروس عبدالملکیان، به زبان انگلیسی زده است. گزیده شعر گروس عبدالملکیان در نشر پنگوئن، یکی از مهمترین و معتبرترین ناشران ادبیات جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه شعر با عنوان'''Lean against this late hou (تکیه دادن به دیروقت)'''، گزیدهای از کتابهای «پرنده پنهان»، «رنگهای رفتهٔ دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است.<br />
این مجموعه از سوی احمد نادعلیزاده، فارغالتحصیل مقطع دکتری و استاد دانشگاه اورگان و ایدرا نووی، شاعر، نویسنده و مترجم آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. کتاب «تکیه دادن به دیروقت» شامل ۵۳ شعر از گروس عبدالملکیان است که در ۱۴۸ صفحه به چاپ رسیده است.<br />
نشر پنگوئن همزمان با انتشار این کتاب، نسخه صوتی آن را نیز منتشر کرده است. این کتاب برای اولین بار در خانه شعر آمریکا، واقع در نیویورک رونمایی شد و در روزهای نخست با استقبال فراوانی از طرف نشریات تخصصی شعر مواجه شده است.{{سخ}}<br />
برخی از یادداشتها درباره این اثر:{{سخ}}<br />
Book Page:{{سخ}}<br />
«مجموعه شعر شاعر مطرح ایرانی که باید روی هر میز، کنار هر تختخواب، در سیلابسهای دانشگاهی و لیست نامزدهای نهایی جوایز جهانی حضور داشته باشد.»{{سخ}}<br />
Library Journal:{{سخ}}<br />
«نخستین اثر تأثیرگذار شاعر ایرانی در آمریکا که اشعارش تأییدی جهانی میطلبد.»{{سخ}}<br />
Michigan Quarterly review:{{سخ}}<br />
«صدای قدرتمند این شاعر فوقالعاده شاید در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری شنیدنی باشد.»<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/513353/%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8%B1%DA%A9|عنوان= رونمایی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار گروس عبدالملکیان در نیویورک}}</ref><br />
====جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت====<br />
گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان از سوی انتشارات «سوژه فرلاگ» به زبان آلمانی منتشر شده است. این گزیده با عنوان «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» منتخبی از کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند» است که توسط یوتا هیملرایش به آلمانی ترجمه شده است. <br />
گزیده شعر «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» شامل ۴۱ قطعه شعر است که توسط انتشارات «سوژه فرلاگ» به چاپ رسیده و هماکنون در ۱۱۲ صفحه در دسترس علاقهمندان در آلمان قرار دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400080503581/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= انتشار گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان به آلمانی}}</ref><br />
====جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند====<br />
گزیده شعرهای گروس عبدالملکیان با ترجمه اصغر علیکرمی که توسط انتشارات تکوین کویت به چاپ رسیده است و در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه عرضه شد.<br />
این کتاب که در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه رونمایی شده دومین گزیدهای است که از شعرهای گروس عبدالملکیان به عربی ترجمه میشود. پیش از این کتابی دیگر از شعرهای او با ترجمه موسی بیدج، در نشر الغاوون در کشور لبنان منتشر شده بود.<br />
این مجموعه شامل ۳۴ قطعه شعر است با عنوان «جسرُ لا یومل احداً الی بیته» (پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند). شعرها نیز توسط اصغر علی کرمی انتخاب شده است. این اثر از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن» گزینش شده است.{{سخ}}<br />
یادداشتهایی در پی استقبال از این کتاب منتشر شده، که تعدادی از آنها به شرح زیر است:{{سخ}}<br />
* محمد ماجد العتابی، شاعر عراقی ساکن کویت: این شعرِ ناب است که ما را به دنیاهای تحت سلطه سایهها میکشاند، جایی که نوری جز شعر وجود ندارد. در واقع شعر گروس عبدالملکیان خلأ درون مخاطب را با استعاره و تأمل پر میکند، و این رفتار شعر به نوعی مراقبه و سلوکی درونی را در خواننده ایجاد میکند.<br />
<br />
<br />
* حسین المطوّع، نویسنده و پژوهشگر کویتی: اگر کسی از من سراغ شعر را بگیرد قطعاً به او خواهم گفت که مجموعه گروس عبدالملکیان را بخوان. نمونهای برجسته از شعر سهل و ممتنع.<br />
<br />
<br />
* مهدی سلمان، شاعر بحرینی هم در یادداشتی آورده است: «گروس عبدالملکیان تخیل شگفتانگیزی دارد که با آن خواننده را به راحتی شکار میکند. تخیل بصری، لفظی و معنایی در شعر او موج میزند و او توانایی بسیاری در به کار گرفتن شیوههای مختلف آن دارد و از همین طریق مخاطب را در برابر شعر خود میخکوب میکند؛ اما این تنها ویژگی شعر گروس عبدالملکیان نیست، بلکه او میتواند تخیلش را برای دستیابی به دورترین مناطق احساس و اندیشه انسانی به کار ببرد و از مسائل مختلف در شعرش سخن بگوید. این نیز تنها ویژگی شعر او نیست، بلکه احساس مسئولیت درباره موضوع باعث میشود که متن شعر او سرشار از صداقت و گرما باشد. او شاعر بینظیری است که خواننده را وادار میکند زمانی طولانی روبهروی خورشید بایستد تا رطوبت عمیقی که شعر در روح خواننده به جا گذاشته است، خشک شود.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99082013576/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C|عنوان= انتشار گزیده شعر گروس عبدالملکیان به عربی}}</ref><br />
====تکیه دادن به دیروقت====<br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان با نام تکیه دادن به دیر وقت به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا در بخش «کتاب شعر ترجمه» راه یافته است. <br />
این اولینبار است که کتاب شعری از ایران به جمع نامزدهای نهایی این جایزه رسیده.<br />
این مجموعه گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است که توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. این کتاب در سال ۲۰۲۰ توسط نشر پنگوئن منتشر شد.<br />
جایزه «قلم» آمریکا از معتبرترین جوایز ادبی آمریکاست که در ۵۰ سال گذشته به معرفی آثار برگزیده پرداخته است و هیئت داوران آن متشکل از نویسندگان و شاعران، برندگان جوایز مهم ادبی و منتقدان است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317342/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7|عنوان= گروس عبدالملکیان در جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا}}</ref><br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF|عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45932گروس عبدالملکیان2022-02-16T05:44:31Z<p>پرواز: /* ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۸مهر ۱۳۵۹<br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = شعر سپید<br />
|کتابها = پرنده پنهان، رنگهای رفته دنیا، سطرها در تاریکی جا عوض میکنند، حفرهها، هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست، سه گانه خاورمیانه و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = فارغ التحصیل مهندسی صنایع<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = آثار سهل و ممتنع<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی است. او قلم سپید پرمغزی دارد. وی اولیت شاعر ایرانی است که در لیست منتخبان جایزه قلم آمریکا، «پِن» قرار گرفت.<br />
<center>* * * * *</center><br />
گروس کودکی خود را در زادگاه پدر، یعنی نهاوند سپری کرد. از همان زمان استعداد خوبی در نوشتن داشت پس فعالیت ادبی خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد. او نخستین سرودههایش را در مجلاتی چون کیهان بچهها و سروش نوجوان منتشر کرد. از سال ۱۳۷۷ به مطالعه، نقد و نظریه ادبی پرداخت. برخی از شعرهای اول جدیاش که بعدها در اولین کتابش منتشر شدند را در مطبوعات تخصصی آن سالها از جمله کارنامه و عصر پنجشنبه به چاپ رسانده بود. نخستین کتاب وی به نام «پرنده پنهان» در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. او تاکنون نزدیک به دهها اثر دارد که بیشتر آنها جزو بهترین اشعار فارسی هستند. همچنین تعدادی از آثار وی به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و توسط انتشارات خارجی منتشر شده است.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
۲۰ شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بود:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
مجموعه شعرهای گروس عبدالملکیان در سالهای اخیر به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و منتشر شده است.{{سخ}}<br />
* '''پرندهی پنهان''' انتشارات دفتر شعر جوان، چاپ اول ۱۳۸۱، چاپ پنجم ۱۳۹۰<br />
* '''رنگهای رفتهی دنیا'''انتشارات آهنگ دیگر، چاپ اول ۱۳۸۳، چاپ نهم ۱۳۹۰<br />
* '''سطرها در تاریکی جا عوض میکنند''' انتشارات مروارید، چاپ اول ۱۳۸۷، چاپ یازدهم ۱۳۹۲<br />
* '''حفرهها''' انتشارات چشمه، چاپ اول ۱۳۹۰، چاپ هشتم ۱۳۹۱<br />
* '''هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست''' چاپ اول اردیبهشت ۱۳۹۲، چاپ سوم خرداد ۱۳۹۲<br />
* '''سهگانه خاورمیانه''' انتشارات چشمه سال ۱۳۹۷، این اثر بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی به زبان ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
* '''جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت''' انتشارات سوژه فرلاگ، به زبان آلمانی، منتخبی از اشعار کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، مترجم یوتا هیملرایش<br />
* '''جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند''' انتشارت تکوین، به زبان عربی، منتخبی از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن»، مترجم اصغر علی کرمی<br />
* '''تکیه دادن به دیر وقت'''، انتشارات پنگوئن، این اثر که گزیدهای از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است و به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا راه یافته است. <br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوره هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
====نامزد نهایی جایزه «پِن»====<br />
در پی معرفی نامزدهای نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا، پن، نام گروس عبدالملکیان به چشم میخورد او اولین شاعری از ایران است که جزو منتخبین این روبداد است.<br />
برگزیدگان این رویداد مجموعهای از نویسندگان، مترجمان، منتقدان و ویرایشگران طراز اول هستند که از میان ۱۸۵۰ کتاب انتخاب شدهاند.<br />
در شاخه «مجموعه شعر» که با اعطای جایزه پنجهزار دلاری به شاعر برنده همراه بود، «جادو کردن» از «ری آرمانتروت»، «اوبیت» از «ویکتوریا چانگ»، «عصر فیلیس» به قلم «آنری فانون جفرز»، «شعر آمریکایی معاصر» از «جان موریلو» و «خوشبخت، همچنان که ما بودیم» از «جرالد استرن» نامزد کسب جایزه شدهاند. <br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان، شاعر ایرانی با عنوان «تکیه دادن به دیروقت» که گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است و توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده هم در شاخه «کتاب شعر ترجمه» این جایزه ادبی نامزد شده است. این کتاب برای کسب جایزه سههزار دلاری این بخش با «بزرگشده با گرگها: شعرها و مکالمهها» به زبان چینی سروده «آمانگ»، «خشونت را حس کن» سروده «یوهانس گورانسون» به زبان سوئدی، «کاتاباسیس» سروده «لوسیا استرادا» به زبان اسپانیایی و «یک املای جدید» از «سرهی ژادان» از اوکراین رقابت میکند. <br />
برندگان نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا (پِن) به صورت مجازی در تاریخ ۸ آوریل (۱۹ فروردین) معرفی میشوند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317414/%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= نامزدهای نهایی جایزه پن با حضور یک ایرانی}}</ref><br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
====سه گانهٔ خاورمیانه====<br />
مجموعه شعر سپید شاعر با مضمون جنگ، عشق و تنهایی.<br />
این اثر در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای بخش شعر نشر چشمه بوده است.<ref name= فروش>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/583042/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%DB%B6%DB%B4-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7|عنوان= پرفروشهای ادبیات در خرید ۶۴میلیارد تومانی ایرانیها}}</ref><br />
این اثر به زبان ایتالیایی ترجمه شده است.<br />
مجموعه شعر، بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
نسخه ایتالیایی «سهگانه خاورمیانه» که توسط نشر کارابا منتشر شده، شامل ۳۴ قطعه شعر است. این مجموعه شعر در ۱۷۳ صفحه در دسترس است.<br />
شاعر کتاب «سهگانه خاورمیانه» را از زمستان ۹۳ تا پاییز ۹۷ و طی چهار سال نوشته است. این کتاب نهمین اثر گروس عبدالملکیان و ششمین مجموعه شعر مستقل اوست که پس از چهار سال از انتشار آخرین مجموعه شعر مستقل او یعنی «پذیرفتن» منتشر شده است.<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400042618555/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7|عنوان= شعرهای گروس عبدالملکیان در ایتالیا}}</ref><br />
====سطرها در تاریکی جا عوض میکنند====<br />
سومین اثر منتشر شده از شاعر. این کتاب در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای نشر مروارید بوده است.<ref name= فروش/><br />
این کتاب مجموعه شعری است که سی و یک قطعه شعر سپید نیمه بلند را در بردارد. در این اثر فضای اشعار سروده شده نزدیک به هم و شبیه بوده و مفاهیمی چون عشق، جنگ و صلح، طبیعت و مدرنیته و مرگ و زندگی، بخشی از مضمون اشعار موجود در «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» را تشکیل می دهد.<br />
در این مجموعه، شاعر لحنی خطابهوار به اشعار خود داده است و آنجا که از مرگ حرف می زند، شخصیت هراسان و افسردهای در سایهٔ ابیات قدم می زند و از پس پلک تیرهای به مخاطب می نگرد. او از تصویرها و ترکیبهای بدیعی، برای نشان دادن یکی از ملالآورترین مفاهیم زندگی هر انسان، یعنی یأس، بهره برده و ناامیدی گاه تمام فضای یک شعر را به خود اختصاص داده است. صفتها و اضافاتی که یک به یک پشت هم قرار گرفتهاند، آمدهاند تا به مخاطب بگویند که «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و هر بار که خواننده کتاب را بسته و زمین می گذارد، بار بعدی که با همان اشعار مواجه می شود، دیگر همان مفاهیم را سرجای خود نمیبیند. شاعر هر چه که می داند بر دل کاغذ سوار میکند اما این «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و زمانی که راه خود را به ذهن مخاطب پیدا میکنند، دیگر یکجا بند نمیشوند. تفکر مدرن گروس عبدالملکیان در اشعار او به چشم میخورد و لحن او در ارائه اندیشه و احساساتش، یک دست است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/3437-abdolmalekian-poems|عنوان= کتاب سطرها در تاریکی جا عوض میکنند}}</ref><br />
====Lean against this late hour (تکیه دادن به دیروقت)====<br />
انتشارات پنگوئن در سال ۱۳۹۹ دست به انتشار گزیده شعری از گروس عبدالملکیان، به زبان انگلیسی زده است. گزیده شعر گروس عبدالملکیان در نشر پنگوئن، یکی از مهمترین و معتبرترین ناشران ادبیات جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه شعر با عنوان'''Lean against this late hou (تکیه دادن به دیروقت)'''، گزیدهای از کتابهای «پرنده پنهان»، «رنگهای رفتهٔ دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است.<br />
این مجموعه از سوی احمد نادعلیزاده، فارغالتحصیل مقطع دکتری و استاد دانشگاه اورگان و ایدرا نووی، شاعر، نویسنده و مترجم آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. کتاب «تکیه دادن به دیروقت» شامل ۵۳ شعر از گروس عبدالملکیان است که در ۱۴۸ صفحه به چاپ رسیده است.<br />
نشر پنگوئن همزمان با انتشار این کتاب، نسخه صوتی آن را نیز منتشر کرده است. این کتاب برای اولین بار در خانه شعر آمریکا، واقع در نیویورک رونمایی شد و در روزهای نخست با استقبال فراوانی از طرف نشریات تخصصی شعر مواجه شده است.{{سخ}}<br />
برخی از یادداشتها درباره این اثر:{{سخ}}<br />
Book Page:{{سخ}}<br />
«مجموعه شعر شاعر مطرح ایرانی که باید روی هر میز، کنار هر تختخواب، در سیلابسهای دانشگاهی و لیست نامزدهای نهایی جوایز جهانی حضور داشته باشد.»{{سخ}}<br />
Library Journal:{{سخ}}<br />
«نخستین اثر تأثیرگذار شاعر ایرانی در آمریکا که اشعارش تأییدی جهانی میطلبد.»{{سخ}}<br />
Michigan Quarterly review:{{سخ}}<br />
«صدای قدرتمند این شاعر فوقالعاده شاید در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری شنیدنی باشد.»<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/513353/%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8%B1%DA%A9|عنوان= رونمایی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار گروس عبدالملکیان در نیویورک}}</ref><br />
====جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت====<br />
گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان از سوی انتشارات «سوژه فرلاگ» به زبان آلمانی منتشر شده است. این گزیده با عنوان «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» منتخبی از کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند» است که توسط یوتا هیملرایش به آلمانی ترجمه شده است. <br />
گزیده شعر «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» شامل ۴۱ قطعه شعر است که توسط انتشارات «سوژه فرلاگ» به چاپ رسیده و هماکنون در ۱۱۲ صفحه در دسترس علاقهمندان در آلمان قرار دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400080503581/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= انتشار گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان به آلمانی}}</ref><br />
====جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند====<br />
گزیده شعرهای گروس عبدالملکیان با ترجمه اصغر علیکرمی که توسط انتشارات تکوین کویت به چاپ رسیده است و در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه عرضه شد.<br />
این کتاب که در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه رونمایی شده دومین گزیدهای است که از شعرهای گروس عبدالملکیان به عربی ترجمه میشود. پیش از این کتابی دیگر از شعرهای او با ترجمه موسی بیدج، در نشر الغاوون در کشور لبنان منتشر شده بود.<br />
این مجموعه شامل ۳۴ قطعه شعر است با عنوان «جسرُ لا یومل احداً الی بیته» (پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند). شعرها نیز توسط اصغر علی کرمی انتخاب شده است. این اثر از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن» گزینش شده است.{{سخ}}<br />
یادداشتهایی در پی استقبال از این کتاب منتشر شده، که تعدادی از آنها به شرح زیر است:{{سخ}}<br />
* محمد ماجد العتابی، شاعر عراقی ساکن کویت: این شعرِ ناب است که ما را به دنیاهای تحت سلطه سایهها میکشاند، جایی که نوری جز شعر وجود ندارد. در واقع شعر گروس عبدالملکیان خلأ درون مخاطب را با استعاره و تأمل پر میکند، و این رفتار شعر به نوعی مراقبه و سلوکی درونی را در خواننده ایجاد میکند.<br />
<br />
<br />
* حسین المطوّع، نویسنده و پژوهشگر کویتی: اگر کسی از من سراغ شعر را بگیرد قطعاً به او خواهم گفت که مجموعه گروس عبدالملکیان را بخوان. نمونهای برجسته از شعر سهل و ممتنع.<br />
<br />
<br />
* مهدی سلمان، شاعر بحرینی هم در یادداشتی آورده است: «گروس عبدالملکیان تخیل شگفتانگیزی دارد که با آن خواننده را به راحتی شکار میکند. تخیل بصری، لفظی و معنایی در شعر او موج میزند و او توانایی بسیاری در به کار گرفتن شیوههای مختلف آن دارد و از همین طریق مخاطب را در برابر شعر خود میخکوب میکند؛ اما این تنها ویژگی شعر گروس عبدالملکیان نیست، بلکه او میتواند تخیلش را برای دستیابی به دورترین مناطق احساس و اندیشه انسانی به کار ببرد و از مسائل مختلف در شعرش سخن بگوید. این نیز تنها ویژگی شعر او نیست، بلکه احساس مسئولیت درباره موضوع باعث میشود که متن شعر او سرشار از صداقت و گرما باشد. او شاعر بینظیری است که خواننده را وادار میکند زمانی طولانی روبهروی خورشید بایستد تا رطوبت عمیقی که شعر در روح خواننده به جا گذاشته است، خشک شود.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99082013576/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C|عنوان= انتشار گزیده شعر گروس عبدالملکیان به عربی}}</ref><br />
====تکیه دادن به دیروقت====<br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان با نام تکیه دادن به دیر وقت به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا در بخش «کتاب شعر ترجمه» راه یافته است. <br />
این اولینبار است که کتاب شعری از ایران به جمع نامزدهای نهایی این جایزه رسیده.<br />
این مجموعه گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است که توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. این کتاب در سال ۲۰۲۰ توسط نشر پنگوئن منتشر شد.<br />
جایزه «قلم» آمریکا از معتبرترین جوایز ادبی آمریکاست که در ۵۰ سال گذشته به معرفی آثار برگزیده پرداخته است و هیئت داوران آن متشکل از نویسندگان و شاعران، برندگان جوایز مهم ادبی و منتقدان است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317342/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7|عنوان= گروس عبدالملکیان در جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا}}</ref><br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF|عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45931گروس عبدالملکیان2022-02-16T05:42:27Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۸مهر ۱۳۵۹<br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = شعر سپید<br />
|کتابها = پرنده پنهان، رنگهای رفته دنیا، سطرها در تاریکی جا عوض میکنند، حفرهها، هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست، سه گانه خاورمیانه و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = فارغ التحصیل مهندسی صنایع<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = آثار سهل و ممتنع<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی است. او قلم سپید پرمغزی دارد. وی اولیت شاعر ایرانی است که در لیست منتخبان جایزه قلم آمریکا، «پِن» قرار گرفت.<br />
<center>* * * * *</center><br />
گروس کودکی خود را در زادگاه پدر، یعنی نهاوند سپری کرد. از همان زمان استعداد خوبی در نوشتن داشت پس فعالیت ادبی خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد. او نخستین سرودههایش را در مجلاتی چون کیهان بچهها و سروش نوجوان منتشر کرد. از سال ۱۳۷۷ به مطالعه، نقد و نظریه ادبی پرداخت. برخی از شعرهای اول جدیاش که بعدها در اولین کتابش منتشر شدند را در مطبوعات تخصصی آن سالها از جمله کارنامه و عصر پنجشنبه به چاپ رسانده بود. نخستین کتاب وی به نام «پرنده پنهان» در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. او تاکنون نزدیک به دهها اثر دارد که بیشتر آنها جزو بهترین اشعار فارسی هستند. همچنین تعدادی از آثار وی به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و توسط انتشارات خارجی منتشر شده است.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
۲۰ شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بود:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===ماجراهای مذهب و ارتباط با خداوند===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
مجموعه شعرهای گروس عبدالملکیان در سالهای اخیر به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و منتشر شده است.{{سخ}}<br />
* '''پرندهی پنهان''' انتشارات دفتر شعر جوان، چاپ اول ۱۳۸۱، چاپ پنجم ۱۳۹۰<br />
* '''رنگهای رفتهی دنیا'''انتشارات آهنگ دیگر، چاپ اول ۱۳۸۳، چاپ نهم ۱۳۹۰<br />
* '''سطرها در تاریکی جا عوض میکنند''' انتشارات مروارید، چاپ اول ۱۳۸۷، چاپ یازدهم ۱۳۹۲<br />
* '''حفرهها''' انتشارات چشمه، چاپ اول ۱۳۹۰، چاپ هشتم ۱۳۹۱<br />
* '''هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست''' چاپ اول اردیبهشت ۱۳۹۲، چاپ سوم خرداد ۱۳۹۲<br />
* '''سهگانه خاورمیانه''' انتشارات چشمه سال ۱۳۹۷، این اثر بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی به زبان ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
* '''جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت''' انتشارات سوژه فرلاگ، به زبان آلمانی، منتخبی از اشعار کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، مترجم یوتا هیملرایش<br />
* '''جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند''' انتشارت تکوین، به زبان عربی، منتخبی از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن»، مترجم اصغر علی کرمی<br />
* '''تکیه دادن به دیر وقت'''، انتشارات پنگوئن، این اثر که گزیدهای از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است و به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا راه یافته است. <br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوره هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
====نامزد نهایی جایزه «پِن»====<br />
در پی معرفی نامزدهای نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا، پن، نام گروس عبدالملکیان به چشم میخورد او اولین شاعری از ایران است که جزو منتخبین این روبداد است.<br />
برگزیدگان این رویداد مجموعهای از نویسندگان، مترجمان، منتقدان و ویرایشگران طراز اول هستند که از میان ۱۸۵۰ کتاب انتخاب شدهاند.<br />
در شاخه «مجموعه شعر» که با اعطای جایزه پنجهزار دلاری به شاعر برنده همراه بود، «جادو کردن» از «ری آرمانتروت»، «اوبیت» از «ویکتوریا چانگ»، «عصر فیلیس» به قلم «آنری فانون جفرز»، «شعر آمریکایی معاصر» از «جان موریلو» و «خوشبخت، همچنان که ما بودیم» از «جرالد استرن» نامزد کسب جایزه شدهاند. <br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان، شاعر ایرانی با عنوان «تکیه دادن به دیروقت» که گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است و توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده هم در شاخه «کتاب شعر ترجمه» این جایزه ادبی نامزد شده است. این کتاب برای کسب جایزه سههزار دلاری این بخش با «بزرگشده با گرگها: شعرها و مکالمهها» به زبان چینی سروده «آمانگ»، «خشونت را حس کن» سروده «یوهانس گورانسون» به زبان سوئدی، «کاتاباسیس» سروده «لوسیا استرادا» به زبان اسپانیایی و «یک املای جدید» از «سرهی ژادان» از اوکراین رقابت میکند. <br />
برندگان نهایی جایزه ادبی انجمن قلم آمریکا (پِن) به صورت مجازی در تاریخ ۸ آوریل (۱۹ فروردین) معرفی میشوند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317414/%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%BE%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= نامزدهای نهایی جایزه پن با حضور یک ایرانی}}</ref><br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
====سه گانهٔ خاورمیانه====<br />
مجموعه شعر سپید شاعر با مضمون جنگ، عشق و تنهایی.<br />
این اثر در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای بخش شعر نشر چشمه بوده است.<ref name= فروش>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/583042/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%DB%B6%DB%B4-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7|عنوان= پرفروشهای ادبیات در خرید ۶۴میلیارد تومانی ایرانیها}}</ref><br />
این اثر به زبان ایتالیایی ترجمه شده است.<br />
مجموعه شعر، بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
نسخه ایتالیایی «سهگانه خاورمیانه» که توسط نشر کارابا منتشر شده، شامل ۳۴ قطعه شعر است. این مجموعه شعر در ۱۷۳ صفحه در دسترس است.<br />
شاعر کتاب «سهگانه خاورمیانه» را از زمستان ۹۳ تا پاییز ۹۷ و طی چهار سال نوشته است. این کتاب نهمین اثر گروس عبدالملکیان و ششمین مجموعه شعر مستقل اوست که پس از چهار سال از انتشار آخرین مجموعه شعر مستقل او یعنی «پذیرفتن» منتشر شده است.<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400042618555/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7|عنوان= شعرهای گروس عبدالملکیان در ایتالیا}}</ref><br />
====سطرها در تاریکی جا عوض میکنند====<br />
سومین اثر منتشر شده از شاعر. این کتاب در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای نشر مروارید بوده است.<ref name= فروش/><br />
این کتاب مجموعه شعری است که سی و یک قطعه شعر سپید نیمه بلند را در بردارد. در این اثر فضای اشعار سروده شده نزدیک به هم و شبیه بوده و مفاهیمی چون عشق، جنگ و صلح، طبیعت و مدرنیته و مرگ و زندگی، بخشی از مضمون اشعار موجود در «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» را تشکیل می دهد.<br />
در این مجموعه، شاعر لحنی خطابهوار به اشعار خود داده است و آنجا که از مرگ حرف می زند، شخصیت هراسان و افسردهای در سایهٔ ابیات قدم می زند و از پس پلک تیرهای به مخاطب می نگرد. او از تصویرها و ترکیبهای بدیعی، برای نشان دادن یکی از ملالآورترین مفاهیم زندگی هر انسان، یعنی یأس، بهره برده و ناامیدی گاه تمام فضای یک شعر را به خود اختصاص داده است. صفتها و اضافاتی که یک به یک پشت هم قرار گرفتهاند، آمدهاند تا به مخاطب بگویند که «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و هر بار که خواننده کتاب را بسته و زمین می گذارد، بار بعدی که با همان اشعار مواجه می شود، دیگر همان مفاهیم را سرجای خود نمیبیند. شاعر هر چه که می داند بر دل کاغذ سوار میکند اما این «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و زمانی که راه خود را به ذهن مخاطب پیدا میکنند، دیگر یکجا بند نمیشوند. تفکر مدرن گروس عبدالملکیان در اشعار او به چشم میخورد و لحن او در ارائه اندیشه و احساساتش، یک دست است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/3437-abdolmalekian-poems|عنوان= کتاب سطرها در تاریکی جا عوض میکنند}}</ref><br />
====Lean against this late hour (تکیه دادن به دیروقت)====<br />
انتشارات پنگوئن در سال ۱۳۹۹ دست به انتشار گزیده شعری از گروس عبدالملکیان، به زبان انگلیسی زده است. گزیده شعر گروس عبدالملکیان در نشر پنگوئن، یکی از مهمترین و معتبرترین ناشران ادبیات جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه شعر با عنوان'''Lean against this late hou (تکیه دادن به دیروقت)'''، گزیدهای از کتابهای «پرنده پنهان»، «رنگهای رفتهٔ دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است.<br />
این مجموعه از سوی احمد نادعلیزاده، فارغالتحصیل مقطع دکتری و استاد دانشگاه اورگان و ایدرا نووی، شاعر، نویسنده و مترجم آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. کتاب «تکیه دادن به دیروقت» شامل ۵۳ شعر از گروس عبدالملکیان است که در ۱۴۸ صفحه به چاپ رسیده است.<br />
نشر پنگوئن همزمان با انتشار این کتاب، نسخه صوتی آن را نیز منتشر کرده است. این کتاب برای اولین بار در خانه شعر آمریکا، واقع در نیویورک رونمایی شد و در روزهای نخست با استقبال فراوانی از طرف نشریات تخصصی شعر مواجه شده است.{{سخ}}<br />
برخی از یادداشتها درباره این اثر:{{سخ}}<br />
Book Page:{{سخ}}<br />
«مجموعه شعر شاعر مطرح ایرانی که باید روی هر میز، کنار هر تختخواب، در سیلابسهای دانشگاهی و لیست نامزدهای نهایی جوایز جهانی حضور داشته باشد.»{{سخ}}<br />
Library Journal:{{سخ}}<br />
«نخستین اثر تأثیرگذار شاعر ایرانی در آمریکا که اشعارش تأییدی جهانی میطلبد.»{{سخ}}<br />
Michigan Quarterly review:{{سخ}}<br />
«صدای قدرتمند این شاعر فوقالعاده شاید در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری شنیدنی باشد.»<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/513353/%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8%B1%DA%A9|عنوان= رونمایی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار گروس عبدالملکیان در نیویورک}}</ref><br />
====جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت====<br />
گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان از سوی انتشارات «سوژه فرلاگ» به زبان آلمانی منتشر شده است. این گزیده با عنوان «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» منتخبی از کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند» است که توسط یوتا هیملرایش به آلمانی ترجمه شده است. <br />
گزیده شعر «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» شامل ۴۱ قطعه شعر است که توسط انتشارات «سوژه فرلاگ» به چاپ رسیده و هماکنون در ۱۱۲ صفحه در دسترس علاقهمندان در آلمان قرار دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400080503581/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= انتشار گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان به آلمانی}}</ref><br />
====جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند====<br />
گزیده شعرهای گروس عبدالملکیان با ترجمه اصغر علیکرمی که توسط انتشارات تکوین کویت به چاپ رسیده است و در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه عرضه شد.<br />
این کتاب که در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه رونمایی شده دومین گزیدهای است که از شعرهای گروس عبدالملکیان به عربی ترجمه میشود. پیش از این کتابی دیگر از شعرهای او با ترجمه موسی بیدج، در نشر الغاوون در کشور لبنان منتشر شده بود.<br />
این مجموعه شامل ۳۴ قطعه شعر است با عنوان «جسرُ لا یومل احداً الی بیته» (پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند). شعرها نیز توسط اصغر علی کرمی انتخاب شده است. این اثر از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن» گزینش شده است.{{سخ}}<br />
یادداشتهایی در پی استقبال از این کتاب منتشر شده، که تعدادی از آنها به شرح زیر است:{{سخ}}<br />
* محمد ماجد العتابی، شاعر عراقی ساکن کویت: این شعرِ ناب است که ما را به دنیاهای تحت سلطه سایهها میکشاند، جایی که نوری جز شعر وجود ندارد. در واقع شعر گروس عبدالملکیان خلأ درون مخاطب را با استعاره و تأمل پر میکند، و این رفتار شعر به نوعی مراقبه و سلوکی درونی را در خواننده ایجاد میکند.<br />
<br />
<br />
* حسین المطوّع، نویسنده و پژوهشگر کویتی: اگر کسی از من سراغ شعر را بگیرد قطعاً به او خواهم گفت که مجموعه گروس عبدالملکیان را بخوان. نمونهای برجسته از شعر سهل و ممتنع.<br />
<br />
<br />
* مهدی سلمان، شاعر بحرینی هم در یادداشتی آورده است: «گروس عبدالملکیان تخیل شگفتانگیزی دارد که با آن خواننده را به راحتی شکار میکند. تخیل بصری، لفظی و معنایی در شعر او موج میزند و او توانایی بسیاری در به کار گرفتن شیوههای مختلف آن دارد و از همین طریق مخاطب را در برابر شعر خود میخکوب میکند؛ اما این تنها ویژگی شعر گروس عبدالملکیان نیست، بلکه او میتواند تخیلش را برای دستیابی به دورترین مناطق احساس و اندیشه انسانی به کار ببرد و از مسائل مختلف در شعرش سخن بگوید. این نیز تنها ویژگی شعر او نیست، بلکه احساس مسئولیت درباره موضوع باعث میشود که متن شعر او سرشار از صداقت و گرما باشد. او شاعر بینظیری است که خواننده را وادار میکند زمانی طولانی روبهروی خورشید بایستد تا رطوبت عمیقی که شعر در روح خواننده به جا گذاشته است، خشک شود.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99082013576/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C|عنوان= انتشار گزیده شعر گروس عبدالملکیان به عربی}}</ref><br />
====تکیه دادن به دیروقت====<br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان با نام تکیه دادن به دیر وقت به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا در بخش «کتاب شعر ترجمه» راه یافته است. <br />
این اولینبار است که کتاب شعری از ایران به جمع نامزدهای نهایی این جایزه رسیده.<br />
این مجموعه گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است که توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. این کتاب در سال ۲۰۲۰ توسط نشر پنگوئن منتشر شد.<br />
جایزه «قلم» آمریکا از معتبرترین جوایز ادبی آمریکاست که در ۵۰ سال گذشته به معرفی آثار برگزیده پرداخته است و هیئت داوران آن متشکل از نویسندگان و شاعران، برندگان جوایز مهم ادبی و منتقدان است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317342/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7|عنوان= گروس عبدالملکیان در جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا}}</ref><br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF|عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45930گروس عبدالملکیان2022-02-16T05:13:16Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۸مهر ۱۳۵۹<br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعری<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = شعر سپید<br />
|کتابها = پرندهی پنهان، رنگهای رفتهی دنیا، سطرها در تاریکی جا عوض میکنند، حفرهها، هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست، سه گانه خاورمیانه و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = فارغ التحصیل مهندسی صنایع<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = آثار سهل و ممتنع<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی است که شعرهای سپید پرمغزی میسراید.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
۲۰ شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بود:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===ماجراهای مذهب و ارتباط با خداوند===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
مجموعه شعرهای گروس عبدالملکیان در سالهای اخیر به زبانهای انگلیسی، فرانسه، ایتالیایی، عربی، کُردی، سوئدی و … ترجمه و منتشر شده است.{{سخ}}<br />
* '''پرندهی پنهان''' انتشارات دفتر شعر جوان، چاپ اول ۱۳۸۱، چاپ پنجم ۱۳۹۰<br />
* '''رنگهای رفتهی دنیا'''انتشارات آهنگ دیگر، چاپ اول ۱۳۸۳، چاپ نهم ۱۳۹۰<br />
* '''سطرها در تاریکی جا عوض میکنند''' انتشارات مروارید، چاپ اول ۱۳۸۷، چاپ یازدهم ۱۳۹۲<br />
* '''حفرهها''' انتشارات چشمه، چاپ اول ۱۳۹۰، چاپ هشتم ۱۳۹۱<br />
* '''هیچ چیز مثل مرگ تازه نیست''' چاپ اول اردیبهشت ۱۳۹۲، چاپ سوم خرداد ۱۳۹۲<br />
* '''سهگانه خاورمیانه''' انتشارات چشمه سال ۱۳۹۷، این اثر بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی به زبان ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
* '''جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت''' انتشارات سوژه فرلاگ، به زبان آلمانی، منتخبی از اشعار کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، مترجم یوتا هیملرایش<br />
* '''جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند''' انتشارت تکوین، به زبان عربی، منتخبی از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن»، مترجم اصغر علی کرمی<br />
* '''تکیه دادن به دیر وقت'''، انتشارات پنگوئن، این اثر که گزیدهای از اشعار کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است و به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا راه یافته است. <br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوره هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
====سه گانهٔ خاورمیانه====<br />
مجموعه شعر سپید شاعر با مضمون جنگ، عشق و تنهایی.<br />
این اثر در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای بخش شعر نشر چشمه بوده است.<ref name= فروش>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/583042/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%DB%B6%DB%B4-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7|عنوان= پرفروشهای ادبیات در خرید ۶۴میلیارد تومانی ایرانیها}}</ref><br />
این اثر به زبان ایتالیایی ترجمه شده است.<br />
مجموعه شعر، بهصورت مشترک توسط فائزه مردانی، استاد دانشگاه بولونیا و فرانچسکو اوکتو، شاعر و مترجم ایتالیایی ترجمه شده است. <br />
نسخه ایتالیایی «سهگانه خاورمیانه» که توسط نشر کارابا منتشر شده، شامل ۳۴ قطعه شعر است. این مجموعه شعر در ۱۷۳ صفحه در دسترس است.<br />
شاعر کتاب «سهگانه خاورمیانه» را از زمستان ۹۳ تا پاییز ۹۷ و طی چهار سال نوشته است. این کتاب نهمین اثر گروس عبدالملکیان و ششمین مجموعه شعر مستقل اوست که پس از چهار سال از انتشار آخرین مجموعه شعر مستقل او یعنی «پذیرفتن» منتشر شده است.<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400042618555/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%A7|عنوان= شعرهای گروس عبدالملکیان در ایتالیا}}</ref><br />
====سطرها در تاریکی جا عوض میکنند====<br />
سومین اثر منتشر شده از شاعر. این کتاب در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای نشر مروارید بوده است.<ref name= فروش/><br />
این کتاب مجموعه شعری است که سی و یک قطعه شعر سپید نیمه بلند را در بردارد. در این اثر فضای اشعار سروده شده نزدیک به هم و شبیه بوده و مفاهیمی چون عشق، جنگ و صلح، طبیعت و مدرنیته و مرگ و زندگی، بخشی از مضمون اشعار موجود در «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» را تشکیل می دهد.<br />
در این مجموعه، شاعر لحنی خطابهوار به اشعار خود داده است و آنجا که از مرگ حرف می زند، شخصیت هراسان و افسردهای در سایهٔ ابیات قدم می زند و از پس پلک تیرهای به مخاطب می نگرد. او از تصویرها و ترکیبهای بدیعی، برای نشان دادن یکی از ملالآورترین مفاهیم زندگی هر انسان، یعنی یأس، بهره برده و ناامیدی گاه تمام فضای یک شعر را به خود اختصاص داده است. صفتها و اضافاتی که یک به یک پشت هم قرار گرفتهاند، آمدهاند تا به مخاطب بگویند که «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و هر بار که خواننده کتاب را بسته و زمین می گذارد، بار بعدی که با همان اشعار مواجه می شود، دیگر همان مفاهیم را سرجای خود نمیبیند. شاعر هر چه که می داند بر دل کاغذ سوار میکند اما این «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و زمانی که راه خود را به ذهن مخاطب پیدا میکنند، دیگر یکجا بند نمیشوند. تفکر مدرن گروس عبدالملکیان در اشعار او به چشم میخورد و لحن او در ارائه اندیشه و احساساتش، یک دست است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/3437-abdolmalekian-poems|عنوان= کتاب سطرها در تاریکی جا عوض میکنند}}</ref><br />
====Lean against this late hour (تکیه دادن به دیروقت)====<br />
انتشارات پنگوئن در سال ۱۳۹۹ دست به انتشار گزیده شعری از گروس عبدالملکیان، به زبان انگلیسی زده است. گزیده شعر گروس عبدالملکیان در نشر پنگوئن، یکی از مهمترین و معتبرترین ناشران ادبیات جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه شعر با عنوان'''Lean against this late hou (تکیه دادن به دیروقت)'''، گزیدهای از کتابهای «پرنده پنهان»، «رنگهای رفتهٔ دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است.<br />
این مجموعه از سوی احمد نادعلیزاده، فارغالتحصیل مقطع دکتری و استاد دانشگاه اورگان و ایدرا نووی، شاعر، نویسنده و مترجم آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. کتاب «تکیه دادن به دیروقت» شامل ۵۳ شعر از گروس عبدالملکیان است که در ۱۴۸ صفحه به چاپ رسیده است.<br />
نشر پنگوئن همزمان با انتشار این کتاب، نسخه صوتی آن را نیز منتشر کرده است. این کتاب برای اولین بار در خانه شعر آمریکا، واقع در نیویورک رونمایی شد و در روزهای نخست با استقبال فراوانی از طرف نشریات تخصصی شعر مواجه شده است.{{سخ}}<br />
برخی از یادداشتها درباره این اثر:{{سخ}}<br />
Book Page:{{سخ}}<br />
«مجموعه شعر شاعر مطرح ایرانی که باید روی هر میز، کنار هر تختخواب، در سیلابسهای دانشگاهی و لیست نامزدهای نهایی جوایز جهانی حضور داشته باشد.»{{سخ}}<br />
Library Journal:{{سخ}}<br />
«نخستین اثر تأثیرگذار شاعر ایرانی در آمریکا که اشعارش تأییدی جهانی میطلبد.»{{سخ}}<br />
Michigan Quarterly review:{{سخ}}<br />
«صدای قدرتمند این شاعر فوقالعاده شاید در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری شنیدنی باشد.»<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/513353/%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8%B1%DA%A9|عنوان= رونمایی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار گروس عبدالملکیان در نیویورک}}</ref><br />
====جنگ تمام شده بود و حالا صلح داشت آدم میکشت====<br />
گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان از سوی انتشارات «سوژه فرلاگ» به زبان آلمانی منتشر شده است. این گزیده با عنوان «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» منتخبی از کتابهای «پذیرفتن»، «حفرهها»، «سهگانه خاورمیانه»، «رنگهای رفته دنیا» و «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند» است که توسط یوتا هیملرایش به آلمانی ترجمه شده است. <br />
گزیده شعر «جنگ تمام شده بود؛ و حالا صلح داشت آدم میکشت» شامل ۴۱ قطعه شعر است که توسط انتشارات «سوژه فرلاگ» به چاپ رسیده و هماکنون در ۱۱۲ صفحه در دسترس علاقهمندان در آلمان قرار دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/1400080503581/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D9%86%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C|عنوان= انتشار گزینه شعرهای گروس عبدالملکیان به آلمانی}}</ref><br />
====جسرُ لا یومل احداً الی بیته(پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند====<br />
گزیده شعرهای گروس عبدالملکیان با ترجمه اصغر علیکرمی که توسط انتشارات تکوین کویت به چاپ رسیده است و در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه عرضه شد.<br />
این کتاب که در نمایشگاه بینالمللی کتاب شارجه رونمایی شده دومین گزیدهای است که از شعرهای گروس عبدالملکیان به عربی ترجمه میشود. پیش از این کتابی دیگر از شعرهای او با ترجمه موسی بیدج، در نشر الغاوون در کشور لبنان منتشر شده بود.<br />
این مجموعه شامل ۳۴ قطعه شعر است با عنوان «جسرُ لا یومل احداً الی بیته» (پلی که هیچکس را به خانه نمیرساند). شعرها نیز توسط اصغر علی کرمی انتخاب شده است. این اثر از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «حفرهها» و «پذیرفتن» گزینش شده است.{{سخ}}<br />
یادداشتهایی در پی استقبال از این کتاب منتشر شده، که تعدادی از آنها به شرح زیر است:{{سخ}}<br />
* محمد ماجد العتابی، شاعر عراقی ساکن کویت: این شعرِ ناب است که ما را به دنیاهای تحت سلطه سایهها میکشاند، جایی که نوری جز شعر وجود ندارد. در واقع شعر گروس عبدالملکیان خلأ درون مخاطب را با استعاره و تأمل پر میکند، و این رفتار شعر به نوعی مراقبه و سلوکی درونی را در خواننده ایجاد میکند.<br />
<br />
<br />
* حسین المطوّع، نویسنده و پژوهشگر کویتی: اگر کسی از من سراغ شعر را بگیرد قطعاً به او خواهم گفت که مجموعه گروس عبدالملکیان را بخوان. نمونهای برجسته از شعر سهل و ممتنع.<br />
<br />
<br />
* مهدی سلمان، شاعر بحرینی هم در یادداشتی آورده است: «گروس عبدالملکیان تخیل شگفتانگیزی دارد که با آن خواننده را به راحتی شکار میکند. تخیل بصری، لفظی و معنایی در شعر او موج میزند و او توانایی بسیاری در به کار گرفتن شیوههای مختلف آن دارد و از همین طریق مخاطب را در برابر شعر خود میخکوب میکند؛ اما این تنها ویژگی شعر گروس عبدالملکیان نیست، بلکه او میتواند تخیلش را برای دستیابی به دورترین مناطق احساس و اندیشه انسانی به کار ببرد و از مسائل مختلف در شعرش سخن بگوید. این نیز تنها ویژگی شعر او نیست، بلکه احساس مسئولیت درباره موضوع باعث میشود که متن شعر او سرشار از صداقت و گرما باشد. او شاعر بینظیری است که خواننده را وادار میکند زمانی طولانی روبهروی خورشید بایستد تا رطوبت عمیقی که شعر در روح خواننده به جا گذاشته است، خشک شود.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99082013576/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C|عنوان= انتشار گزیده شعر گروس عبدالملکیان به عربی}}</ref><br />
====تکیه دادن به دیروقت====<br />
مجموعه شعر گروس عبدالملکیان با نام تکیه دادن به دیر وقت به جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا در بخش «کتاب شعر ترجمه» راه یافته است. <br />
این اولینبار است که کتاب شعری از ایران به جمع نامزدهای نهایی این جایزه رسیده.<br />
این مجموعه گزیدهای از کتابهای «رنگهای رفته دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است که توسط احمد نادعلیزاده و ایدرا نووی به زبان انگلیسی ترجمه شده است. این کتاب در سال ۲۰۲۰ توسط نشر پنگوئن منتشر شد.<br />
جایزه «قلم» آمریکا از معتبرترین جوایز ادبی آمریکاست که در ۵۰ سال گذشته به معرفی آثار برگزیده پرداخته است و هیئت داوران آن متشکل از نویسندگان و شاعران، برندگان جوایز مهم ادبی و منتقدان است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/99112317342/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%B2%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%87-%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7|عنوان= گروس عبدالملکیان در جمع نامزدهای نهایی جایزه «قلم» آمریکا}}</ref><br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF|عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45929گروس عبدالملکیان2022-02-15T23:51:54Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۸مهر ۱۳۵۹<br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = <br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی است که شعرهای سپید پرمغزی میسراید.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
۲۰ شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بود:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===ماجراهای مذهب و ارتباط با خداوند===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوره هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
====سه گانهٔ خاورمیانه====<br />
مجموعه شعر سپید شاعر با مضمون جنگ، عشق و تنهایی.<br />
این اثر در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای بخش شعر نشر چشمه بوده است.<ref name= فروش>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/583042/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%DB%B6%DB%B4-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D8%A7|عنوان= پرفروشهای ادبیات در خرید ۶۴میلیارد تومانی ایرانیها}}</ref><br />
====سطرها در تاریکی جا عوض میکنند====<br />
سومین اثر منتشر شده از شاعر. این کتاب در نخستین نمایشگاه مجازی کتاب تهران جزو پرفروشهای نشر مروارید بوده است.<ref name= فروش/><br />
این کتاب مجموعه شعری است که سی و یک قطعه شعر سپید نیمه بلند را در بردارد. در این اثر فضای اشعار سروده شده نزدیک به هم و شبیه بوده و مفاهیمی چون عشق، جنگ و صلح، طبیعت و مدرنیته و مرگ و زندگی، بخشی از مضمون اشعار موجود در «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» را تشکیل می دهد.<br />
در این مجموعه، شاعر لحنی خطابهوار به اشعار خود داده است و آنجا که از مرگ حرف می زند، شخصیت هراسان و افسردهای در سایهٔ ابیات قدم می زند و از پس پلک تیرهای به مخاطب می نگرد. او از تصویرها و ترکیبهای بدیعی، برای نشان دادن یکی از ملالآورترین مفاهیم زندگی هر انسان، یعنی یأس، بهره برده و ناامیدی گاه تمام فضای یک شعر را به خود اختصاص داده است. صفتها و اضافاتی که یک به یک پشت هم قرار گرفتهاند، آمدهاند تا به مخاطب بگویند که «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و هر بار که خواننده کتاب را بسته و زمین می گذارد، بار بعدی که با همان اشعار مواجه می شود، دیگر همان مفاهیم را سرجای خود نمیبیند. شاعر هر چه که می داند بر دل کاغذ سوار میکند اما این «سطرها در تاریکی جا عوض می کنند» و زمانی که راه خود را به ذهن مخاطب پیدا میکنند، دیگر یکجا بند نمیشوند. تفکر مدرن گروس عبدالملکیان در اشعار او به چشم میخورد و لحن او در ارائه اندیشه و احساساتش، یک دست است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.iranketab.ir/book/3437-abdolmalekian-poems|عنوان= کتاب سطرها در تاریکی جا عوض میکنند}}</ref><br />
====Lean against this late hour (تکیه دادن به دیروقت)====<br />
انتشارات پنگوئن در سال ۱۳۹۹ دست به انتشار گزیده شعری از گروس عبدالملکیان، به زبان انگلیسی زده است. گزیده شعر گروس عبدالملکیان در نشر پنگوئن، یکی از مهمترین و معتبرترین ناشران ادبیات جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه شعر با عنوان'''Lean against this late hou (تکیه دادن به دیروقت)'''، گزیدهای از کتابهای «پرنده پنهان»، «رنگهای رفتهٔ دنیا»، «سطرها در تاریکی جا عوض میکنند»، «حفرهها» و «پذیرفتن» است.<br />
این مجموعه از سوی احمد نادعلیزاده، فارغالتحصیل مقطع دکتری و استاد دانشگاه اورگان و ایدرا نووی، شاعر، نویسنده و مترجم آمریکایی به انگلیسی ترجمه شده است. کتاب «تکیه دادن به دیروقت» شامل ۵۳ شعر از گروس عبدالملکیان است که در ۱۴۸ صفحه به چاپ رسیده است.<br />
نشر پنگوئن همزمان با انتشار این کتاب، نسخه صوتی آن را نیز منتشر کرده است. این کتاب برای اولین بار در خانه شعر آمریکا، واقع در نیویورک رونمایی شد و در روزهای نخست با استقبال فراوانی از طرف نشریات تخصصی شعر مواجه شده است.{{سخ}}<br />
برخی از یادداشتها درباره این اثر:{{سخ}}<br />
Book Page:{{سخ}}<br />
«مجموعه شعر شاعر مطرح ایرانی که باید روی هر میز، کنار هر تختخواب، در سیلابسهای دانشگاهی و لیست نامزدهای نهایی جوایز جهانی حضور داشته باشد.»{{سخ}}<br />
Library Journal:{{سخ}}<br />
«نخستین اثر تأثیرگذار شاعر ایرانی در آمریکا که اشعارش تأییدی جهانی میطلبد.»{{سخ}}<br />
Michigan Quarterly review:{{سخ}}<br />
«صدای قدرتمند این شاعر فوقالعاده شاید در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری شنیدنی باشد.»<br />
<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/513353/%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DB%8C%D9%88%DB%8C%D9%88%D8%B1%DA%A9|عنوان= رونمایی ترجمه انگلیسی گزیده اشعار گروس عبدالملکیان در نیویورک}}</ref><br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF|عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45928گروس عبدالملکیان2022-02-15T22:08:54Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = <br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = <br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
<br />
'''گروس عبدالملکیان''' شاعر پرافتخار ایرانی است که شعرهای سپید پرمغزی میسراید.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===شاعر مردمی===<br />
در هفتمین دوره از جشنواره بینالمللی شعر فجر طبق تصمیم برگزار کنندگان قرار شد جایزهای هم به شاعر محبوب مردم در یک دهه اخیر داده شود. بنابراین با روشی درست و عادلانه از مردن نظر سنجی شد که گروس عبدالملکیان جزو بیست نفر اول در این لیست بود. <br />
۲۰ شاعران منتخب مردم به ترتیب بدین شرح بود:<br />
نفر اول: بهصورت مشترک، [[علیرضا قزوه]] و [[حمیدرضا برقعی]]، نفر دوم: [[محمدرضا شفیعی کدکنی]] نفر سوم: [[فاضل نظری]]، نفر چهارم: [[علی معلم دامغانی]]، نفر پنجم: [[محمدعلی بهمنی]]، نفر ششم: [[هوشنگ ابتهاج]]، نفر هفتم: [[علی موسوی گرمارودی]]، نفر هشتم: [[مشفق کاشانی]]، نفر نهم: [[یوسفعلی میرشکاک]] و [[عبدالجبار کاکایی]]، فر دهم: [[حمید سبزواری]]، نفر یازدهم: [[مریم حیدرزاده]]، نفر دوازدهم: [[سعید بیابانکی]]، نفر سیزدهم: [[احمدرضا احمدی]]، نفر چهاردهم: گروس عبدالملکیان، نفر پانزدهم: [[افشین یداللهی]]، نفر شانزدهم: [[عرفان نظرآهاری]]، نفر هفدهم: [[محمدرضا عبدالملکیان]]، نفر هجدهم: [[ناصر کشاورز]]، نفر نوزدهم: [[احمد عزیزی]]، نفر بیستم: [[سهیل محمودی]] <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/203904/%D9%84%D8%A7%D8%B2%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF|عنوان= لازم نیست نظر داوران و مردم یکی باشد}}</ref><br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود )موافق و مخالف(===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===ماجراهای مذهب و ارتباط با خداوند===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای نحوه مرگ، بازتاب خبر مرگ در روزنامهها و مجلات و نمونههایی از آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین )اشکها و لبخندها(===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی به همره ارائهٔ<br />
نمونهای از آن برای بخش شنیداری و تصویری===<br />
===عکس سنگ قبر و ماجرایی از تشییع جنازه و جزئیات آن===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
==زندگی و یادگار ==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران )چند دیدگاه مثبت و چند دیدگاه منفی(===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکرد )باغ و ویلا(===<br />
===گزارش جامعی از سفرها )نقشه به همراه مکانهایی که به آن مسافرت کرده است(===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
====نامزدی دوزه هفتم کتاب سال شعر خبرنگاران====<br />
به نقل از دبیرخانه جایزه کتاب سال شعر خبرنگاران، آثار منتخب در بخش کتاب سال در اسفند ماه سال ۱۳۹۱ با نظر هیأت داوران به شرح زیر است:<br />
«پُتک» به قلم [[بکتاش آبتین]]، «این ساعت شنی که به خواب رفته است» به قلم رزا جمالی ، «پروانهای از متن خارج میشود» به قلم علیرضا عباسی، «حفرهها» به قلم گروس عبدالملکیان، سعدی گلبیانی «برگهای بیعشوهٔ ختمی» به قلم سعدی گلبیانی، «اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست» به قلم پوریا گلمحمدی، «برای سنگها» به قلم سارا محمدی اردهالی، «دلقکها گریه میکنند» به قلم علیرضا نوری، «سیب قهوهای» به قلم مجید یاری.{{سخ}}<br />
که در نهایت اثر بکتاش آبتین به نام «پُتک» برنده جایزه کتاب سال شد و در کنار آن از گروس عبدالملکیان برای مجموعه «حفرهها» تقدیر به عمل آمد. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/205695/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF|عنوان= برگزیدگان هفتمین دوره کتاب شعر خبرنگاران معرفی شدند}}</ref><br />
===منبعشناسی )منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است(===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
طبق گزارشی که مجله اینترنتی الفیا در سال ۹۷ منتشر کرده است دو کتاب «حفرهها» و «پذیرفتن» اثر گروس عبدالملکیان، که به ترتیب ۱۷۰۰۰ و ۱۵۲۰۰ نسخه از آنها توسط نشر چشمه به چاپ رسیده است جزو کتابهای پرفروش دهه ۹۰ بودهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.hamshahrionline.ir/news/415290/%D9%BE%D8%B1%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%AF%D9%87%D9%87-%DB%B9%DB%B0-%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AF؛عنوان= پرفروشترین کتابهای شعر دهه نود کدامند؟}}</ref><br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%DA%AF%D8%B1%D9%88%D8%B3_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45917گروس عبدالملکیان2022-02-15T20:40:23Z<p>پرواز: صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده |نام = گروس عبدالملکیان |تصویر...» ایجاد کرد</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = گروس عبدالملکیان <br />
|تصویر = Garouse.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = گروس عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = <br />
|محل تولد = <br />
|والدین = [[محمدرضا عبدالملکیان]]<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = <br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = <br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود )موافق و مخالف(===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===ماجراهای مذهب و ارتباط با خداوند===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای نحوه مرگ، بازتاب خبر مرگ در روزنامهها و مجلات و نمونههایی از آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین )اشکها و لبخندها(===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی به همره ارائهٔ<br />
نمونهای از آن برای بخش شنیداری و تصویری===<br />
===عکس سنگ قبر و ماجرایی از تشییع جنازه و جزئیات آن===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
==زندگی و یادگار ==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران )چند دیدگاه مثبت و چند دیدگاه منفی(===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکرد )باغ و ویلا(===<br />
===گزارش جامعی از سفرها )نقشه به همراه مکانهایی که به آن مسافرت کرده است(===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منبعشناسی )منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است(===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی )بدون محدودیت و بر اساس جذابیت موارد<br />
شنیداری و تصویری انتخاب شود(===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Garouse.jpg&diff=45915پرونده:Garouse.jpg2022-02-15T20:31:27Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div></div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45834محمدرضا عبدالملکیان2022-02-12T21:21:24Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعاملی دفتر شعر جوان، عضویت در هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضویت در هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی است که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===بچه فصل آلبالو گیلاس===<br />
در زمانی که جوان بودم تولد و جشن تولد خیلی پررنگ نبود به این دلیل که در آن روزگار اجزای زمان خیلی مهم نبود و کاربرد نداشت. تکیه روی روزها نبود. فصلها بیشتر دیده میشد. مادرم میگفت:<br />
:تو بچه آلبالو گیلاسی{{سخ}}<br />
یعنی تولد من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود<br />
من همان بچه فصل آلبالو گیلاس هستم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱.<br />
<ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===فرهنگ و ادب در خانواده وی===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد. کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت؛ حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. این کلمات و ابیات او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد که منبع الهام شاعر در سالهای نخست شاعری بود.<br />
نخستین سروده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سروده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیل در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با مضمون عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدهدار بوده که در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدا چهارپاره میسرود و بعد به سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط اطراف و جامعه طوری بود که قالب کلاسیک میتوانست مرتبطترین قالب با شرایط حاکم باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همانجا آرامآرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج|نیما]] و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[احمد شاملو|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد|فروغ]] رسید.<br />
بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس شد، به گونهای که عمده کارهای بعدیاش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<ref name= فعالیت>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/130546/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D8%A8%D8%AF%D8%B9-%D8%BA%D8%B2%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%DA%A9-%D8%A8%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان= گفتوگو با محمدرضا عبدالملکیان، شاعری که خود را مبدع غزلهای تک بیتی میداند}}</ref><br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
====آغاز====<br />
قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند.<ref name= فعالیت/><br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به گزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
طی مصاحبهای که چندی پیش یکی از خبرنگاران همشهری آنلاین ترتیب داده بود، شاعر درباره انجمنهای ادبی و شعری در دهه ۵۰ تا ۷۰ صحبت میکند و دیدگاه کلیاش را در رابطه با انجمن ادبی میگوید. این گفت و گو بدین شرح است:<br />
:انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، [[حسین منزوی]] و... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخی شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، [[محمدعلی بهمنی]] و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[محمدرضا شفیعی کدکنی|شفیعیکدکنی]] و ... عموماً در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعداً از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید: «من نقبی زدم از خراسان به یوش» من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<ref name= تجربه/><br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===بررسی چند اثر===<br />
====ماجرای شعر زیبا====<br />
زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<ref name= تجربه/><br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45823محمدرضا عبدالملکیان2022-02-11T11:57:11Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعاملی دفتر شعر جوان، عضویت در هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضویت در هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی است که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===بچه فصل آلبالو گیلاس===<br />
در زمانی که جوان بودم تولد و جشن تولد خیلی پررنگ نبود به این دلیل که در آن روزگار اجزای زمان خیلی مهم نبود و کاربرد نداشت. تکیه روی روزها نبود. فصلها بیشتر دیده میشد. مادرم میگفت:<br />
:تو بچه آلبالو گیلاسی{{سخ}}<br />
یعنی تولد من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود<br />
من همان بچه فصل آلبالو گیلاس هستم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱.<br />
<ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===فرهنگ و ادب در خانواده وی===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد. کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت؛ حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. این کلمات و ابیات او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد که منبع الهام شاعر در سالهای نخست شاعری بود.<br />
نخستین سروده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سروده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیل در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با مضمون عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدهدار بوده که در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدا چهارپاره میسرود و بعد به سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط اطراف و جامعه طوری بود که قالب کلاسیک میتوانست مرتبطترین قالب با شرایط حاکم باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همانجا آرامآرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج|نیما]] و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[احمد شاملو|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد|فروغ]] رسید.<br />
بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس شد، به گونهای که عمده کارهای بعدیاش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
<br />
<br />
<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد،<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخی شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<ref name= فعالیت>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.cgie.org.ir/fa/news/130546/%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%E2%80%8C%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D8%A8%D8%AF%D8%B9-%D8%BA%D8%B2%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%DA%A9-%D8%A8%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%AF|عنوان= گفتوگو با محمدرضا عبدالملکیان، شاعری که خود را مبدع غزلهای تک بیتی میداند}}</ref><br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
====آغاز====<br />
قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند.<ref name= فعالیت/><br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45794محمدرضا عبدالملکیان2022-02-07T21:49:55Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعاملی دفتر شعر جوان، عضویت در هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضویت در هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی است که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===اهمیت فرهنگ و ادب در خانوادهاش===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین میگوید کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد. کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعرش را از پدر به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلمات و ابیات او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خودش منبع الهامش در سالهای اول شاعری طبیعت نهاوند بوده است.<br />
نخستین سروده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سروده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدهدار بوده که در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدای سرایش چهارپاره مینوشت و بعد سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک میتوانست با آن مرتبط باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همانجا آرامآرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج|نیما]] و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[احمد شاملو|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد|فروغ]] رسید.<br />
بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس شد، به گونهای که عمده کارهای بعدیاش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد،<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخیشان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45754محمدرضا عبدالملکیان2022-02-05T23:08:57Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعاملی دفتر شعر جوان، عضویت در هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضویت در هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی است که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===اهمیت فرهنگ و ادب در خانوادهاش===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین میگوید کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد. کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعرش را از پدر به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلمات و ابیات او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خودش منبع الهامش در سالهای اول شاعری طبیعت نهاوند بوده است.<br />
نخستین سروده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سروده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدهدار بوده که در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدای سرایش چهارپاره مینوشت و بعد سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک میتوانست با آن مرتبط باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلات منتشر کردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شد و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرد که آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همانجا آرامآرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تغییر داد و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج|نیما]] و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[احمد شاملو|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد|فروغ]] رسید.<br />
بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شده است، شعر کلاسیک است. با گذر زمان فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیاتش مأنوس شد، به گونهای که عمده کارهای بعدیاش شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، ارتباطتان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوتهایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برایمان میگویید؟<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخیشان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45695محمدرضا عبدالملکیان2022-01-21T21:31:18Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی بود که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===اهمیت فرهنگ و ادب در خانوادهاش===<br />
عبدالملکیان معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین میگوید کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعرش را از پدر به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سالهای اول شاعری طبیعت نهاوند بوده است.<br />
نخستین سورده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سورده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدادار بوده که به گفته خودش در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدای سرایش چهارپاره مینوشت و بعد سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک میتوانست با آن مرتبط باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود. پس از آن با مجلات دیگری چون «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» نیز همکاری کرده است. و تا پایان دوران دبیرستان و ورود به دانشگاه این جریان شعر کلاسیک نوشتن و در مجلا تمنتشر ککردن ادامه داشت تا اینکه پس از ورود به دانشگاه، با فضای شعر نو و نیمایی بیشتر آشنا شده است و پس از آن هم شعر سپید. او حس کرده که آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتواند شعر بنویسد و از همانجا آرامآرام مسیر را به سمت شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل [[فریدون مشیری]]، [[نادر نادرپور]] و کسانی از این دست تمایل پیدا کرده و پس از مدتی به خود [[نیما یوشیج|نیما]] و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل [[مهدی اخوان ثالث|اخوان]]، [[احمد شاملو|شاملو]] و [[فروغ فرخزاد|فروغ]] رسیده است.<br />
بخش زیادی از کتاب «مه در مه» که اولین کتاب شاعر است و در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوستر شد، به گونهای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، ارتباطتان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوتهایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برایمان میگویید؟<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخیشان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45694محمدرضا عبدالملکیان2022-01-21T17:18:47Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است که مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران از آن جملهاند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی بود که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===اهمیت فرهنگ و ادب در خانوادهاش===<br />
عبدالملکیان معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین میگوید کیفیت محیط پیرامون به خانه و خانواده بستگی دارد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعرش را از پدر به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا سپری کرده، طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سالهای اول شاعری طبیعت نهاوند بوده است.<br />
نخستین سورده او یک دوبیتی است که آن را با الهام از طبیعت سورده.{{سخ}}پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرد. در همه قالبها قلم زد اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت ماند. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها عهدادار بوده که به گفته خودش در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جای بهتری برای زندگی تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدای سرایش چهارپاره مینوشت و بعد سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعریِ خود شد، شرایط طوری بود که شعر کلاسیک میتوانست با آن مرتبط باشد.<br />
به همین دلیل در ۱۳ ۱۴ سالگی نخست با شعر کلاسیک آغاز کرد.<br />
انتشار شعرهایش را از مجله جوانان آغاز کرد. آن زمان مجلات زیادی به دستش میرسید و میخواند که مجله جوانان هم جزو آنان بود و علیرضا طباطبایی مسئول صفحه شعرش بود. در آن صفحه اغلب غزل منتشر می شد. و با توجه به دقت و وسواس مسئول غزلهای خوبی منتشر میشد. او هم به فکر فرستادن اشعارش به این صفحه میافتد و انتشار اشعارش از همان جا آغاز میشود.<br />
<br />
بعد از آن مجلات دیگری مثل «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» کارهایم را منتشر کردند و این ماجرا تا سه، چهار سال بعدش که من دیپلم گرفتم و وارد محیط دانشگاه شدم ادامه داشت. در آنجا با فضای متفاوت شعر نو و شعر نیمایی و بعد از آن هم شعر سپید آشنا شدم و احساس کردم آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتوانم شعر بنویسم و از همانجا یواش یواش به سمت و سوی شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل فریدون مشیری، نادر نادرپور و کسانی از این دست تمایل پیدا کردم و مدت زمانی گذشت تا به خود نیما و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل اخوان، شاملو و فروغ رسیدم.<br />
بخش عمده کتاب اول من، «مه در مه» که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوستر شد، به گونهای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، ارتباطتان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوتهایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برایمان میگویید؟<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخیشان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45681محمدرضا عبدالملکیان2022-01-19T00:14:05Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روانش را به هیجان وا میدارد'''<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]] و نسیم<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی بود که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین میگوید کیفیت محیط پیرامون را میتوان به خانه و خانواده نیز تعمیم داد.<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر رفت و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا گذرانده است طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سالهای اول شاعری همین مکان بوده است. <br />
نخستین شعرش یک دوبیتی بوده است که آن را با الهام از طبیعت نهاوند سروده است. پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرده است. در همه قالبها قلم زده اما نهایتاً در قالب نو و سپید ثابت مانده است. <br />
او فازغالتحصیل رشته کشاورزی است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
:شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند.{{سخ}}<br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها داشته است که به گفته خودش در هریک تلاش کرده تا فضای پیرامون را به جایی بهتر برای زیست تبدیل کند.<ref name= محله/><br />
در ابتدا چهارپاره کار میکرد و بعد سراغ سبک نو رفت. زمانی که متوجه ذوق شعری در خودم شد، شرایط آن روزگار و فضای فرهنگیای که میتوانست با آن مرتبط باشد، بیشتر عرصه شعر کلاسیک بود.<br />
:من هم در همان شرایط و با شعر کلاسیک شروع کردم این مربوط به ۱۳، ۱۴ سالگی من است. در آن زمان مجلاتی به دستم میرسید، از جمله مجله «جوانان» که علیرضا طبایی عهدهدار صفحه شعرش بود و غالبا غزل در آنجا منتشر میشد، ایشان هم دقت نظر خاصی داشت و غزلها هم نسبت به آن ایام و روزگار، غزلهای خوبی بودند. به تدریج من هم شعرهایم را برای آن صفحه فرستادم و از همانجا شروع کردم.<br />
بعد از آن مجلات دیگری مثل «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» کارهایم را منتشر کردند و این ماجرا تا سه، چهار سال بعدش که من دیپلم گرفتم و وارد محیط دانشگاه شدم ادامه داشت. در آنجا با فضای متفاوت شعر نو و شعر نیمایی و بعد از آن هم شعر سپید آشنا شدم و احساس کردم آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتوانم شعر بنویسم و از همانجا یواش یواش به سمت و سوی شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل فریدون مشیری، نادر نادرپور و کسانی از این دست تمایل پیدا کردم و مدت زمانی گذشت تا به خود نیما و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل اخوان، شاملو و فروغ رسیدم.<br />
بخش عمده کتاب اول من، «مه در مه» که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوستر شد، به گونهای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، ارتباطتان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوتهایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برایمان میگویید؟<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخیشان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
حدود چهل سالی میشود که به طور جدی شعر میگوید. با وجود این به تمام جوانان علاقهمند به شعر و از سویی به گروس، پسرش که چند سالی است اسم و رسمی در شاعری بهم زده سفارش کرده که فعالیتهای ادبی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب نکنند؛ چراکه از منظر مادی عاقبت خوشایندی در این عرصه در انتظارشان نیست. قدم گذاشتن وی به شعر و شاعری همراه با طبع آزماییاش در قالبهای کلاسیک بود تا اینکه با نیما و اشعارش آشنا شد و از آن به بعد اغلب سرودههایش به سرودههای نیمایی و سپید اختصاص پیدا کرد. خودش را مبدع گونه جدید از هنجارشکنی برای شعر سرودن میداند و معتقد است تا وقتی که بتوان تمام گفتهها را در یک بیت آورد دیگر نیازی به پرگویی نیست. بنابراین اشعار بسیاری سروده که تنها از دو مصرع تشکیل شدهاند و آنها را «غزلهای تک بیتی» میداند. سالها فعالیت در وزارت کشاورزی و مدیریت اداره کتاب آن و حدود ۲۰ سال قبول مسئولیت مدیرکلی در دفتر آموزش این وزارتخانه از جمله فعالیتهای غیر شعری اوست. وی سال ۱۳۶۸ دفتر شعر جوان را پایهگذاری کرد و تا همین پنج سال قبل مدیر عاملی آن را برعهده داشت. مسئولیت بخش شعر و ادب طرح شمسه، عضویت در هیأت مؤسس خانه هنرمندان ایران و حضوری۲۰ ساله در شورای شعر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و انتشار مجموعههای متعدد شعری از جمله «مه در مه»، «ردپای روشن باران» و «آوازهای آبادی» از جمله فعالیت های کاری او به شمار می آیند.<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===از خودش میگوید===<br />
من فرزند سوم یک خانوادهی هفتنفره بودم. به واسطه محل زندگی و تولدم که شهری کوچک با طبیعتی زیبا بود، از همان آغاز با طبیعت و گل و گیاه و درخت پیوند خوردم. همین انس و الفت ویژهای که با طبیعت داشتم، یکی از زمینههای چشمگیر آثار شعری من در طی همهی این سالها بوده است.<br />
دوران کودکی من تا سنین پیشدبستانی با سرگرمی و بازیهای معمول در کوچه و محله گذشت. دورهی ابتدایی تا دیپلم را در همان شهرستان نهاوند گذراندم و سپس به تحصیل در رشتهی کشاورزی مشغول شدم. اگرچه این رشته از نظر علمی و تخصصی کاربردی در زندگیام نداشت، اما احساس میکردم تحصیل در این زمینه الفتم با طبیعت را معنادارتر خواهد کرد.<br />
عبدالملکیان دربارهی زمانی که نخستین شعرش را سروده است، گفت: محیط زندگی ما از نظر امکانات فرهنگی نظیر خانههای فرهنگ و محافل و مجامع ادبی در سطح پایینی قرار داشت. از همان ابتدا احساس میکردم نسبت به همسن و سالهایم تفاوتهای رفتاری خاصی دارم. اولین شعرم را در سالهای اول ورود به دبیرستان یعنی حدود ۱۴، ۱۵ سالگی سرودم. این اتفاق در یک روز بهاری رقم خورد و یک بیت شعری را که آن روز سرودم، هنوز هم با خود زمزمه میکنم:<br />
<br />
محفل ما غرق گل و ریحان است<br />
<br />
این آب روان خون دل بستان است<br />
<br />
در جوانی هر کتابی که به دستم میرسید، میخواندم. علاقهی ذاتیام به شعر و ادبیات و تجربهای که با خواندن کتابهای مختلف به دست آورده بودم، باعث شد شعر گفتن را ادامه بدهم. در سالهای پایانی دورهی دبیرستان شعرهایم در مجلات و نشریات مختلف به چاپ میرسید تا اینکه در سال ۱۳۵۴ و در پایان دورهی دانشگاه اولین مجموعهی شعرم با عنوان «مَه در مِه» منتشر شد.<br />
او همچنین دربارهی زندگی خانوادگی و پسر شاعرش عنوان کرد: سال ۱۳۵۸ ازدواج کردم و حاصل آن دو فرزند است. گروس هم مانند پدرش به شعر و ادبیات روی آورد و با اینکه در رشتهی صنایع تحصیل کرده، فعالیتش در زمینهی شعر است. دخترم هم با علاقهای که به حیوانات و طبیعت زنده داشت، در مقطع دکترای دامپزشکی فارغالتحصیل شده و مشغول فعالیت است. گروس به سبب بزرگ شدن در یک محیط فرهنگی و رابطهای که با شاعران، هنرمندان و اهل قلم داشت، از همان ابتدا به سمت شعر کشیده شد و این مسأله بعد از دبیرستان و سالهای ابتدایی دانشگاه شکل جدی به خود گرفت.<br />
نخستین معلم گروس در سرودن شعر، زندهیاد قیصر امینپور بود و اولین مجموعهی شعرش را به توصیهی او برای چاپ آماده کرد. البته در این راه از دانش و هنر مرحوم منوچهر آتشی هم بهرهی زیادی برد. اسم «گروس» را هم به دو دلیل برای او انتخاب کردم؛ یکی اینکه پدرم اصالتا متعلق به منطقهی بیجار گروس در کردستان است و دوم اینکه در همین نهاوند کوه سر به فلک کشیدهای به نام «گروس» وجود دارد که علاقهی من به آن و ارادتی که به پدرم داشتم، باعث شد نام فرزندم را گروس بگذارم.<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
شاعر درباره مضامین بهکاررفته در شعرهایش اظهار میگوید: هر شاعر سبک خاصی در شعر گفتن دارد. من در تمام سرودههایم سعی کردم خودم را برای مخاطب بیان کنم. درآمیختگیام با طبیعت و زندگی در محیط اجتماعی خاص باعث شد خمیرمایه اصلی شعرهایم چیزهایی مثل صمیمیت، مهربانی، عطوفت و عشق باشد.<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتها===<br />
محمدرضا عبدالملکیان میگوید: هر کدام از دستگاهها وظیفه اصلیشان فراموششان شده و خودشان نمیدانند باید چه کاری انجام دهند و پیوسته در پی آن هستند که در وظایف و فعالیتهای سایر دستگاهها سرک بکشند.<br />
او درباره وضعیت فرهنگ و ادبیات و بهطور خاص وضعیت جشنوارهها و جایزههای ادبی در دولت دوازدهم میگوید:<br />
:در حال حاضر، یکی از عمدهترین مشکلات ما این است که دستگاههای گوناگون فرهنگی وظیفه و مسئولیت اصلیشان را کنار گذاشتهاند، یا اینکه مسئولیت و وظیفهای به آن معنا ندارند و دائم در وظایف سایر دستگاهها سرک میکشند.<br />
در خصوص جایزه شعر، برای مثال چند سال پیش سازمان عمران کیش یک مسابقه شعر برگزار کرد و در هدفگذاری خود نوشته بود: کشف استعدادهای شعر در اقصی نقاط کشور. آنجا من اعتراض کردم و نوشتم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و دستگاههای دیگر کشف استعدادها را تعطیل کنند و این وظیفه را به سازمان عمران کیش بسپارند، چون وظیفه این سازمان ظاهرا کشف استعدادهای شعر است!<br />
عبدالملکیان با انتقاد از عملکرد مشابه با آنچه گفته شد در سایر دستگاهها بیان کرد: حالا آن ماجرا دارد خود را به گونهای دیگر نشان میدهد. من واقعا نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور چیست؟! هر اتفاقی که در این مملکت میافتد، نهاد کتابخانههای عمومی کشور به سرعت میگوید که هر کس دراینباره اثری دارد، برای ما بفرستد.<br />
سراینده شعر «زیبا» همچنین گفت: نمیدانم وظیفه نهاد کتابخانههای عمومی کشور این است که برای اتفاقات معمول و مرسوم حضور پیدا کند، مسابقه برگزار کند و جایزه دهد یا کار دیگری دارد. چه ربطی به نهاد کتابخانههای عمومی کشور دارد که تا فلان حادثه اتفاق میافتد بلافاصله اطلاعیه میدهد «آثار خود را برای ما بفرستید»؛ بفرستند تا نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه کار کند؟ لطفا نهاد کتابخانههای عمومی کشور وظیفه اصلیاش را تعریف کند که ما به عنوان اهل فرهنگ مطلع شویم که وظیفه این نهاد چیست، آن وقت وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان فرهنگ و ارتباطات، حوزه هنری و غیره چیست. وظیفه خود را مشخص کند تا تکلیف دستگاههای فرهنگی و اهالی فرهنگ نیز روشن شود.<br />
او در ادامه بیان کرد: تا این قضایا روشن نشود و اهداف نهاد کتابخانههای عمومی کشور که به گمان من یک نهاد خدماتی است، مشخص نشود، دستگاههای گوناگون فرهنگی همین گرفتاری را دارند. نه من میدانم نهاد کتابخانههای عمومی کشور چه وظیفهای دارد و نه خیلی از اهالی فرهنگ. و با این وضعیت، فقط مداخله کردن در وظایف سایر دستگاهها، سرک کشیدن و دامن زدن به ناهنجاریهای فرهنگی است که در کشور داریم.<br />
محمدرضا عبدالملکیان در پاسخ به پرسشی درخصوص انتظاراتش از دولت جدید نیز بیان کرد: مخاطب عرض من همه دستگاههای فرهنگی است؛ هر کس کار خودش را انجام دهد و در کار و وظیفه دیگران سرک نکشد. اگر هر کس در جای خودش قرار بگیرد و وظیفه خودش را انجام بدهد، وضعیت اهداف و چشماندازهای فرهنگی روشنتر میشود. انتظار من این است که نهاد کتابخانههای عمومی کشور بگوید وظیفهاش چیست که من به عنوان یکی از اهالی فرهنگ بدانم چه چیز به این نهاد ربط دارد و چه چیز به وزارت ارشاد و سایر نهادها.<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
* هوای حوصله ابریست<br />
* ساده با تو حرف میزنم<br />
* مه در مه<br />
* ریشه در ابر<br />
* مهربانی<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45677محمدرضا عبدالملکیان2022-01-18T22:50:11Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = آشفتگی و پریشانی شعر نو و سپید نظمی دارد که روح و روان را به هیجان وا میدارد.<br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از نوجوانی آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
وی در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیئت مؤسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
عبدالملکیان یکی از افرادی بود که در شکلگیری دفتر شعر جوان، از انجمنهای قدیمی شعر در ایران، نقش مهمی داشت. این انجمن در اواخر دهه ۶۰ به همت [[قیصر امینپور]]، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، [[بیوک ملکی]]، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
او معتقد است محیط پیرامون یکی از مؤثرترین عوامل در پرورش و تربیت فرزندان است. همچنین میگوید کیفیت محیط پیرامون را میتوان به خانه و خانواده نیز تعمیم داد. مثلا<br />
:در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که به سمت شعر میرود و شاعر میشود. نهاوند محل تولد شاعر و محلی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا گذرانده است طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سالهای اول شاعری همین مکان بوده است. <br />
نخستین شعرش یک دوبیتی بوده است که آن با الهام از طبیعت نهاوند سروده است. پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر صرف کرده است. در همه قالبها قلم زده اما نهایتا در قالب نو و سپید ثابت مانده است. <br />
<br />
او در رشته کشاورزی تحصیل کرده است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند. <br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها تجربه کردهام که در هریک تلاش داشتهام فضای پیرامونم را به جایی بهتر برای زیست تبدیل کنم.<ref name= محله/><br />
<br />
شاعر شعر «زیبا» و مجموعههایی مثل «ساده با تو حرف میزنم»، «مه در مه»، «ریشه در ابر»، «مهربانی» و... در گفتوگویی به مناسبت سالروز تولدش (متولد چهاردهم خردادماه ۱۳۳۱) از انتشار شعرهایش در مجله «جوانان»، گرایشش به شعر نو، ارتباطش با جلسههای شعر دوران جوانیاش و سرودن شعر در دوران پس از جنگ میگوید. <br />
در ابتدا چهارپاره کار میکردید و بعد سراغ سبک نو رفتید، چه چیز باعث شد که به سوی شعر نو بروید؟<br />
زمانی که متوجه ذوق شعری در خودم شدم، شرایط آن روزگار و فضای فرهنگیای که میتوانستم با آن مرتبط باشم، بیشتر عرصه شعر کلاسیک بود، من هم در همان شرایط و با شعر کلاسیک شروع کردم؛ این مربوط به ۱۳، ۱۴ سالگی من است. در آن زمان مجلاتی به دستم میرسید، از جمله مجله «جوانان» که علیرضا طبایی عهدهدار صفحه شعرش بود و غالبا غزل در آنجا منتشر میشد، ایشان هم دقت نظر خاصی داشت و غزلها هم نسبت به آن ایام و روزگار، غزلهای خوبی بودند. به تدریج من هم شعرهایم را برای آن صفحه فرستادم و از همانجا شروع کردم.<br />
بعد از آن مجلات دیگری مثل «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» کارهایم را منتشر کردند و این ماجرا تا سه، چهار سال بعدش که من دیپلم گرفتم و وارد محیط دانشگاه شدم ادامه داشت. در آنجا با فضای متفاوت شعر نو و شعر نیمایی و بعد از آن هم شعر سپید آشنا شدم و احساس کردم آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتوانم شعر بنویسم و از همانجا یواش یواش به سمت و سوی شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل فریدون مشیری، نادر نادرپور و کسانی از این دست تمایل پیدا کردم و مدت زمانی گذشت تا به خود نیما و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل اخوان، شاملو و فروغ رسیدم.<br />
بخش عمده کتاب اول من، «مه در مه» که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوستر شد، به گونهای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، ارتباطتان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوتهایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برایمان میگویید؟<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخیشان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45673محمدرضا عبدالملکیان2022-01-18T18:35:33Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از دوران دبیرستان آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
او در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیات موسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
<br />
<br />
دفتر شعر جوان یکی از انجمنهای قدیمی شعر در ایران است که در سالهای پایانی دهه۶۰ به همت قیصر امینپور، سیدحسن حسینی، ساعد باقری، محمدرضا عبدالملکیان، بیوک ملکی، سهیل محمودی، فاطمه راکعی و محمدرضا محمدی نیکو شکل گرفت و تا امروز به فعالیت خود ادامه داده است.<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
عبدالملکیان کیفیت محیط پیرامون را در پرورش و شکوفایی افراد مؤثر میداند: اگر محیط محلهها از کیفیت خوبی همراه با دربرگیری همه مؤلفههای رفاه و آموزش برخوردار باشند، میتوان به شرایط پرورش و شکوفایی شهروندان امیدوار بود. در چنین شرایطی است که پیشرفت حاصل میشود. این کیفیت محیط پیرامون را میتوان به خانه و خانواده نیز تعمیم داد. برای مثال، در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری (فرزندان محمدرضا عبدالملکیان) شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. میگوید با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که رفت به سمت شعر و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و جایی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا گذرانده است طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سالهای اول شاعری همین مکان بوده است. <br />
او نخستین شعرش یک دوبیتی بوده است که با الهام از طبیعت نهاوند آن را سروده است. پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر خرج کرده است. در همه قالبها قلم زده و سروده است اما نهایتا در قالب نو و سپید ثابت مانده است. <br />
آشفتگی و پریشانی قالب نو و سپید نظمی دارد که روح و روان را به هیجان وا میدارد.<br />
او در رشته کشاورزی تحصیل کرده است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند. <br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها تجربه کردهام که در هریک تلاش داشتهام فضای پیرامونم را به جایی بهتر برای زیست تبدیل کنم.<ref name= محله/><br />
<br />
شاعر شعر «زیبا» و مجموعههایی مثل «ساده با تو حرف میزنم»، «مه در مه»، «ریشه در ابر»، «مهربانی» و... در گفتوگویی به مناسبت سالروز تولدش (متولد چهاردهم خردادماه ۱۳۳۱) از انتشار شعرهایش در مجله «جوانان»، گرایشش به شعر نو، ارتباطش با جلسههای شعر دوران جوانیاش و سرودن شعر در دوران پس از جنگ میگوید. <br />
در ابتدا چهارپاره کار میکردید و بعد سراغ سبک نو رفتید، چه چیز باعث شد که به سوی شعر نو بروید؟<br />
زمانی که متوجه ذوق شعری در خودم شدم، شرایط آن روزگار و فضای فرهنگیای که میتوانستم با آن مرتبط باشم، بیشتر عرصه شعر کلاسیک بود، من هم در همان شرایط و با شعر کلاسیک شروع کردم؛ این مربوط به ۱۳، ۱۴ سالگی من است. در آن زمان مجلاتی به دستم میرسید، از جمله مجله «جوانان» که علیرضا طبایی عهدهدار صفحه شعرش بود و غالبا غزل در آنجا منتشر میشد، ایشان هم دقت نظر خاصی داشت و غزلها هم نسبت به آن ایام و روزگار، غزلهای خوبی بودند. به تدریج من هم شعرهایم را برای آن صفحه فرستادم و از همانجا شروع کردم.<br />
بعد از آن مجلات دیگری مثل «امید ایران» و «اطلاعات هفتگی» کارهایم را منتشر کردند و این ماجرا تا سه، چهار سال بعدش که من دیپلم گرفتم و وارد محیط دانشگاه شدم ادامه داشت. در آنجا با فضای متفاوت شعر نو و شعر نیمایی و بعد از آن هم شعر سپید آشنا شدم و احساس کردم آن فضا امکان مناسبتری برای این است که بتوانم شعر بنویسم و از همانجا یواش یواش به سمت و سوی شعر نیمایی و چهرههای کلاسیکتر آن روزگار مثل فریدون مشیری، نادر نادرپور و کسانی از این دست تمایل پیدا کردم و مدت زمانی گذشت تا به خود نیما و چهرههای واقعی شعر نیمایی مثل اخوان، شاملو و فروغ رسیدم.<br />
بخش عمده کتاب اول من، «مه در مه» که در سال ۱۳۵۴ منتشر شد، شعر کلاسیک است. هر چه زمان گذشت فضای شعر نو و شعر سپید بیشتر با روحیات من مأنوستر شد، به گونهای که وجه عمده کارهای بعدی من شعرهای نیمایی و بعد هم شعر سپید بود.<br />
انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند<br />
از فضای محفلها، انجمنها و جلسات شعری که در دهه ۵۰ تا ۷۰ برگزار میشد، ارتباطتان با شاعران دیگر در آن فضاها و تفاوتهایی که با جلسات شعر این روزگار داشتند برایمان میگویید؟<br />
من در دهه ۵۰ تا اواسط آن در نهاوند و بعد همدان بودم و با انجمنهای نامآشنا خیلی ارتباط نداشتم. گاهی اگر به تهران سفر میکردیم به برخی از انجمنها هم سر میزدم و در مجموع میتوانم بگویم که جریان شعر در انجمنها شکل جدیتری داشت. البته دو گونه انجمن داشتیم؛ انجمنهای شعر کلاسیک و انجمنهای شعر نو.<br />
انجمنهای شعر کلاسیک را بیشتر غزلسرایان آن روزگار مثل مشفق کاشانی، مهرداد اوستا، امیری فیروزکوهی و کسانی از این دست تشکیل میدادند و محل عرضه آثارشان در این انجمن ها بود که من خیلی با آنها مرتبط نبودم. ولی به برخی انجمنها که بیشتر شاعران شعر نو مثل عمران صلاحی، حسین منزوی و ... در آنها حضور داشتند، سر میزدم و با برخی از این شاعران آشنا شدم و آشناییمان به تدریج بیشتر شد و با برخیشان شکل دوستی پیدا کرد که از جمله آنها عمران صلاحی، محمدعلی بهمنی و کسانی دیگر از این صنف و جنس بودند.<br />
البته من خیلی انجمنی نبودم. دلیلش هم که هنوز به آن معتقدم این است که انجمنها منزلگاههای مناسبی برای شاعران نیستند و توقفگاههایی برای استراحت، تجدید قوا و بعد هم ادامه راه هستند.<br />
اگر به بزرگان شعر نو نگاه کنیم، میبینیم که هیچکدام مسئول انجمنها نبودند. اگر چه در آغاز، فعالیت اصلیشان در انجمنها اتفاق افتاده، مثلا بزرگان شعر خراسان مثل اخوان، شفیعیکدکنی و ... عموما در انجمن فرخ که انجمن شاعران کلاسیک بود و پایه و مایه قوی شعر کلاسیک را داشت، شکل گرفتند، ولی کسانی موفق شدند که بعدا از انجمنها فاصله گرفتند و آن پشتوانه را به عنوان ارمغان از انجمن همراه خود آوردند و بعد هم در فضاهای دیگر، شعر نو را بیشتر تجربه کردند. به قول اخوان که میگوید «من نقبی زدم از خراسان به یوش». من هم خیلی قائل به انجمن به آن معنا نبودم، برای اینکه شخصیت شعری شاعران باید مستقل از این چارچوبهای انجمنی باشد، ضمن این که میتوانند آن تجربهها را به عنوان دستمایه داشته باشند. منتها بهتر و مناسبتر آن است که تجربهها، تجربههای شخصی و اجتماعی باشد تا تجربههای انجمنی.<br />
از میان افراد همعصرتان یا پیش از آن کدام یک را در ادامه جریان شعر نو موثرتر میدانید؟<br />
چون خیلی حضور ذهن ندارم، از بردن نام شاعران پرهیز میکنم.<br />
ولی من با همه شاعران شعر نو آشنایی و ارتباط داشتهام؛ با برخی بیشتر و با برخی کمتر. خیلی روی اسامی توقف نمیکنم اما چهرههای شعر نو آن روزگار را دوست داشتم و با آنها آشنا بودم و شعرهایشان را میخواندم و هم در جلسات و هم در خارج از آنها رفت و آمد داشتیم. به طور مشخص به جز آنها که نام بردم مثل صلاحی و بهمنی از کسی نام نمیبرم، اما با همه آنها که در عرصه شعر نو کار میکردند به یک اندازه آشنا بودم.<br />
شعری با عنوان «زیبا» دارید که مرحوم خسرو شکیبایی آن را خوانده و خیلیها شما را با این شعر میشناسند. از حال و هوای آن روزها و آنچه باعث شد به «زیبا» برسید بگویید. بعد از سرودن آن شعر چگونه با آن برخورد شد؟ <br />
ماجرای شعر «زیبا» را در جایی نوشتهام. زمانی که از جانب موسسه دارینوش پیشنهاد شد مجموعهای از سرودههای من منتشر شود، ایام بعد از جنگ بود و من در آن ایام شعر برای جنگ کم نداشتم و فضای آن روزگار هم فضای خاصی بود و من از شعرهای عاطفی و عاشقانه مثل «زیبا» چند سالی بود که فاصله گرفته بودم. من در چینش و گزینش اول برای آن مجموعه هم اصلا متوجه شعری مثل «زیبا» و برخی دیگر از شعرها که از این دست بود، نبودم و تصور نمیکردم بخواهیم اینها را در آن ایام منتشر کنیم.<br />
انتخاب نهایی «زیبا»، انتخاب زندهیاد خسرو شکیبایی بود که من خیلی موافق آن نبودم، اما چون تهیهکننده و خسرو شکیبایی روی این شعر اصرار داشتند، آن را با اکراه پذیرفتم. ولی بعد در آن آلبومی که منتشر شد، به تدریج «زیبا» نقش محوری پیدا کرد و خیلی مورد توجه و استقبال قرار گرفت. آن روزها حس و حال خاصی داشت، ایام بعد از جنگ بود و جامعه به یک فرصت عاطفی و عاشقانه نیاز داشت. این شعر پاسخ مناسبی برای آن نیاز بود و در آن ایام خیلی مطرح شد. بعد هم به آن سبب که مباحث عاطفی از جمله معیارهای قابل ملاحظه تفکر انسانی است که این شعر هم نمونهای از همان فضای عاطفی است، جامعه آن را پسندید و من هم بعد از آن ماجرا توجه کردم که جامعه به اینگونه شعرها به شدت نیاز دارد.<br />
از جامعه شعری این روزها یا احیانا کسانی که با آن مرتبط هستند و مسئولیتی در قبالش دارند گلهای دارید؟<br />
من از آغاز، کارم را خودم پی گرفتم. خودم نوشتم و در خلوت خودم کار شعر انجام دادم. خیلی هم در فضای انجمنها و محافل نبودهام. از آن روزگار تا امروز در خلوت و آرامش و در دنیای خودم با شعر در ارتباط بودهام و به همین سبب از هر چه اتفاق افتاده، رضایت دارم. <br />
شعری بوده است که از گفتن آن پشیمان باشید؟ <br />
شعر به یک معنا مسئول لحظههای بیتابی شاعر است و این بیتابی شاعر بستگی به شرایطی که در آن زندگی میکند دارد. گاهی مسائل روزمره خیلی ذهنها و جامعه را به خود مشغول میکند. مثلا این روزها میبینیم که در فضای مجازی و رسانهای خیلی درباره دختری که پدرش او را کشته اظهارنظر و نوشته شده است، این موارد همواره جامعه فرهنگی و هنری و به ویژه شاعران را تحت تاثیر خودش قرار میدهد. به هر جهت شعر کمی هدفگذاریهایش فراتر از ماجرایهای روزمره است، اینها به تدریج شکل عوض میکند و جایگزین میشود.<br />
شعر آن دغدغههای جامعه انسانی است که به هر حال همواره ذهن جامعه و ذهن انسان با آنها درگیر است، مسائلی مثل خوبی، بدی، دوستی و مسائل عاطفی که دغدغههای معمول انسانها است. جفایی که بر انسانها میرود میتواند همواره خودش یک منبع، منشأ و سرمشق باشد برای کسانی که کار هنری انجام میدهند. میتوانم بگویم نمونه شاخص و بارزش خود نیما است.<br />
نیما به سبب این دغدغهها کار هنریاش را پی گرفت و بعد هم سرمشق شد برای کسانی مثل من و خیلی دیگر از کسانی که کار شعر انجام میدهند. من خیلی به مسائل روزمره در عرصه هنر و ادبیات باور ندارم. ممکن است ذهن من هم به عنوان یک شاعر درگیر باشد و چیزی بنویسم ولی معتقدم اینها روزمره هستند و اگر شاعر نتواند با توانایی خودش آنها را با دغدغههای انسانی عصر پیوند بدهد، طول عمر محدودی دارد. به همین سبب شاعر و هنرمند ما باید دقیقتر، عمیقتر و جامعتر نگاه کند و بیش از مسائل روزمره به دغدغههای انسانی توجه کند.<br />
آرزویتان در تولد ۶۸سالگیتان چیست؟ <br />
جشن تولد و روز تولد مربوط به چند دهه اخیر است. در روزگاری که ما نوجوان و جوان بودیم خیلی موضوع و مبحثی به اسم جشن تولد نداشتیم؛ برای اینکه آن زمان اجزای زمان خیلی کارایی و کاربرد نداشت و تکیه روی روزها نبود و بیشتر فصلها دیده میشد. مادرم میگفت «تو بچه آلبالو گیلاسی» و مراد و منظورش از این، متولد شدن من در فصل میوههای آلبالو و گیلاس بود، به همین سبب اجازه بدهید من همان بچه فصل آلبالو گیلاس باشم یا به معنای دقیقتر ۱۴ خرداد ۱۳۳۱. <ref name= تجربه>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/517337/%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%B4%DA%A9%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF|عنوان= زیبا با اصرار خسرو شکیبایی خوانده شد}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
مرداد ۱۳۹۶<br />
نخستین کنگره «شعر نو ایران» با همراهی و حمایت چندین دانشگاه، سازمان، نهاد، ناشر و مرکز فرهنگی، در آبانماه سال جاری (۹۶) برگزار میشود.<br />
شعر<br />
به کزارش ایسنا، بنا بر اعلام برگزارکنندگان، اینک درست بعد از گذشت هشت دهه از تولد نخستین شعر نو فارسی (ققنوس - نیما یوشیج)، صدای زنگ این کاروان بزرگ در سراسر ایران طنینانداز خواهد شد.<br />
محمدرضا عبدالملکیان، دبیر کنگره شعر نو ایران، میگوید این رویداد فرهنگی، شامل سه بخش: شعر نو نیمایی، شعر آزاد و شعر سپید<br />
است که شاعران، نویسندگان و صاحبنظران میتوانند شعرها و مقالات تازه خود را برای ارائه و انتشار آثار منتخب در این کنگره ارسال کنند.<br />
همچنین برگزاری نمایشگاه تخصصی کتابهای برگزیده شعر نو و درباره شعر نو، یکی دیگر از بخشهای این کنگره خواهد بود.<br />
او میافزاید فرم فراخوان و اطلاعات تکمیلی، طی روزهای آتی، به آگاهی شاعران، استادان، دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی و سایر علاقهمندان خواهد رسید.<ref>{{یادکرد وب|نشانی =https://www.hamshahrionline.ir/news/378882/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86|عنوان= برگزاری کنگره شعر نو ایران}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
محمدرضا عبدالملکیان دبیر کنگره شعر نو ایران از توقف این کنگره در نتیجه خلف وعدهها خبر داد.<br />
مجله آشنایی با شاعران و شعر ایرانی<br />
محمدرضا عبدالملکیان پس از گذشت حدود یک سال از "نواخته شدن زنگ کاروان کنگره ملی شعر نو" در گفتوگو با ایسنا بیان کرد: در مسیر برگزاری کنگره شعر نو ایران بر خلاف آنچه وعده داده شده بود و منتظر آن بودیم دستگاههای مختلف که در ابتدا ابراز خرسندی و حمایت داشتند، یکی از پس از دیگری پا پس کشیدند و به همین علت اهداف کنگره محقق نشد.<br />
دبیر کنگره شعر نو ایران گفت: به تبع نبود حمایتها از جریان کنگره، هر روز بخش بیشتری از هدفگذاریهای کنگره را به فضای مجازی بردیم و بهدنبال آن تصمیم گرفتیم به جای یک گردهمایی سراسری، در بخشهای شمال، جنوب، شرق و غرب ایران نشستهای دو، سه ماه یکبار برگزار کنیم و از دل شعر نیما برای نامگذاری این نشستها به "شوکا" رسیدیم. تصمیم بر آن بود که در یک سال بتوانیم حدود شش "شوکا" برگزار کنیم که یک "شوکا" در روزهای ۲۳ و ۲۴ اردیبهشتماه امسال در یوش و ساری برگزار شد.<br />
او افزود: انتظار میرفت و امیدواریم بودیم که بتوانیم به تدریج سایر شوکاها را نیز برگزار کنیم اما همکاریهایی که برای آن انجام میشود ممکن است برای علاقهمندی به شعر و ادبیات باشد در حالی که باید حداقل حقالزحمهای به افراد داده شود.<br />
عبدالملکیان درباره هدفگذاری این کنگره گفت: کلیات اهداف کنگره برخاسته از اتفاقاتی بود که در همین سالها برای شعر نو ما به وجود آمده؛ پس از گذشت ۸۰ سال، بدون دلیل موجهی مجال و فرصتی برای نیما و جریان شعر نیمایی در مجامع ادبی و فرهنگی ما از جمله دانشگاهها، وزارت ارشاد و ... فراهم نشده و آنچه اتفاق افتاده فارغ از نیما و جریان شعر نیمایی بوده است.<br />
او در ادامه به نقش اساسی نیما در ادبیات معاصر اشاره و اظهار کرد: نیما نقش اساسی در شکلگیری شعر نو ما و ادبیات امروز داشت و یکی از اهداف ما این بود که زمینه لازم برای حضور نیما و شعر نیمایی را در مجامع فرهنگی فراهم کنیم. نیما غیرمنصفانه کنار گذاشته شده که بخشی از آن به مدیریتها در بخش فرهنگی بازمیگردد، یعنی مدیریتهایی داریم که از جنس فرهنگ نیستند.<br />
دبیر کنگره ملی شعر نو ایران در ادامه گفت: یک پدیده نگرانکننده که در دو، سه دهه اخیر با آن مواجه شدهایم مسابقات شعر است. سرآغاز مسابقات شعر از روزگار جنگ و برای تشویق و ترغیب در جبههها بوده که در سال چند مسابقه با هدف برانگیختن حس شاعران نسبت به دفاع مقدس برگزار میشد و شناخت استعدادهای شعری از دل این مسابقات کلید خورد. آن ماجراها که تمام شد مسابقات شعر روز به روز عمدهتر شد؛ به نحوی که در سال ۹۵ بر اساس یک برآورد بیش از ۲۰۰ مسابقه شعر در کشور برگزار شده بود؛ اما مسابقات شعری که هدف و پیشینه آنها مشخص نیستند.<br />
این شاعر در حالی که شعر را غیرقابل قیاس و قرارگیری در مسابقات دانست گفت: شعر هر شاعر ویژگیهای خاصی دارد که به هیچ وجه با دیگری قابل مقایسه نیست. شعر را نمیشود بر اساس یک اصول مشخص با دیگر شعرها مقایسه کرد و جریان این مسابقات سبب شده تا طیف گستردهای از شاعران جایزهبگیر را داشته باشیم. این باعث شده ما از آن اصلی که میگفت شعر عرقریزان روح است فاصله بگیریم و برسیم به اینکه در مسابقات جایزه بگیریم. از اهداف ما در کنگره این بود که این جریان را از بین ببریم.<br />
او در ادامه گفت: ما طی این یکی دو دهه اخیر با یک پدیده عجیب و تاثیرگذار به اسم فضای مجازی مواجهایم که این نیز از نظر مدیران فرهنگی ما مغفول مانده بود. قرار نیست هر کنگره شعری در یک سالن باشد و یک میکروفون و یک تریبون باشد تا در یکی دو روز کنگره برگزار شود. ما طرح جدیدی که البته به تدریج به آن رسیدیم داریم که تریبون را از یک فضای سربسته برمیداریم و در فضای مجازی میگذاریم. کنگره ما یک کنگره یکروزه نیست؛ کنگره مستمری است که در یک کانال فضای نقد و نظر درباره شعر نو ما ایجاد شده است.<br />
محمدرضا عبدالملکیان ضمن تاکید بر نبود حمایت دستگاهها از جریان کنگره شعر نو ایران بیان کرد: آسیبهای جدی فرهنگ و شعر ما در این روزگار تفکر جزیرهای است که هر دستگاه فقط میخواهد بر مبنای اعتبارات و امکاناتی که در اختیار دارد کار را خودش انجام دهد؛ بیآنکه آمادگی و همنفسی و همکاری با دستگاههای دیگر داشته باشد.<br />
او افزود: ما میخواستیم این دستگاهها کنار هم قرار بگیرد؛ برای این اتفاق باید این آمادگی در دستگاههای فرهنگی ما بهوجود میآمد که بخشی از اعتبارشان را سرمایهگذاری کنند که تفکر جزیرهای به هیچ وجه زمینه چنین رویدادهایی را فراهم نکرد و باورمان بر این است که دستگاهها تفکر جزیرهای را کنار بگذارند.<br />
عبدالملکیان در پاسخ به پیگیری برخی شاعران شرکتکننده در کنگره درباره نتایج آثار ارسالی نیز گفت: نه در فراخوان و نه در هیچ جای دیگری صحبتی از اینکه قرار باشد همانند مسابقات عمل کنیم نیاوردهایم و جمعآوری مقالات و اشعار برای این بود که ما علاوه بر مجموعه جمعآوریشده خودمان از اشعار نو معاصر، مجموعهای نیز از آثار شاعرانی که فکر میکردند اشعار فاخری دارند اما در دسترس ما نیست داشته باشیم. البته مجموعههای گردآوریشده هماکنون نیز حاضر هستند اما برای انتشارشان نیازمند حمایت و اعلام آمادگی دستگاهها و مراکز هستیم.<br />
او در پایان با اشاره به "تشکل صنفی شاعران" که یکی از اهداف کنگره نیز بوده است اظهار کرد: یکی از مشکلات کنونی شعر کشور وجود نداشتن چنین تشکلی است که وجودش میتواند مدافع حقوق شاعران باشد. همه هنرهای دیگر چنین تشکلی دارند الا شعر، که البته هدف بر آن بود که کار را شروع کنیم و سایرین آن را پیگیری کنند اما با وجود آنکه هماکنون اطلاعات از شاعران جمعآوری شده اما دوستان جوانتر که باید دنبال آن را بگیرند هنوز اقدامی انجام ندادهاند.<ref name= کنگره>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/413419/%DA%A9%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%86%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%A7%D9%82|عنوان= کنگره شعر نو در محاق}}</ref><br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45672محمدرضا عبدالملکیان2022-01-18T17:59:24Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از دوران دبیرستان آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
او در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیات موسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
عبدالملکیان کیفیت محیط پیرامون را در پرورش و شکوفایی افراد مؤثر میداند: اگر محیط محلهها از کیفیت خوبی همراه با دربرگیری همه مؤلفههای رفاه و آموزش برخوردار باشند، میتوان به شرایط پرورش و شکوفایی شهروندان امیدوار بود. در چنین شرایطی است که پیشرفت حاصل میشود. این کیفیت محیط پیرامون را میتوان به خانه و خانواده نیز تعمیم داد. برای مثال، در خانواده ما از همان ابتدا، فرهنگ و ادبیات از اولویت برخوردار بود. معاشرتها و تعاملهایی که بر همین مبنا شکل میگرفت و دوستیهایی که به همین سبب آغاز میشد.کتاب برایمان ارزشمند بود و من و همسرم همیشه اوقات فراغت خود را با مجموعه متنوعی از همین کتابها سپری میکردیم. حاصل این محیط فرهنگی خانوادگی، تولد و پرورش پسر و دختری (فرزندان محمدرضا عبدالملکیان) شد که به شدت به شعر و فرهنگ اهمیت میدهند و در کنار همه روزمرگیهای خود، از آراستن کلمات و ادبیات غافل نمیمانند.<ref name=محله/><br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
طبع شعر را از پدرش به ارث برده است. میگوید با اینکه پدر سواد نداشت اما طبعی لطیف داشت. حین انجام کار و استراحت ابیاتی را میخواند و زمزمه میکرد. کلماتی که در همین ابیات بود او را سر ذوق و شوق میآورد چنان که رفت به سمت شعر و شاعر شد. نهاوند محل تولد شاعر و جایی که کودکی و نوجوانیاش را در آنجا گذرانده است طبیعتی سبز و دلنشین دارد. به عقیده خود شاعر منبع الهامش در سالهای اول شاعری همین مکان بوده است. <br />
او نخستین شعرش یک دوبیتی بوده است که با الهام از طبیعت نهاوند آن را سروده است. پس از رسیدن به سن نوجوانی تمرکز و زمان بیشتری برای شعر خرج کرده است. در همه قالبها قلم زده و سروده است اما نهایتا در قالب نو و سپید ثابت مانده است. <br />
آشفتگی و پریشانی قالب نو و سپید نظمی دارد که روح و روان را به هیجان وا میدارد.<br />
او در رشته کشاورزی تحصیل کرده است اما کار و تحصیلات در این زمینه هیچگاه باعث نشد تا از شعر دور بماند. آنچنان که میگوید:<br />
شعر هر روز در من، ریشههای نویی میدواند. <br />
سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد.<br />
پس از آن هم تا به امروز، بیش از ۳۰ مجموعه دیگر با درون مایههای عاشقانه و اجتماعی منتشر کرده است. مسئولیتهای فرهنگی و ادبی مختلفی نیز در سازمان و نهادها تجربه کردهام که در هریک تلاش داشتهام فضای پیرامونم را به جایی بهتر برای زیست تبدیل کنم.<ref name= محله/><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
کتابخانهای بزرگ که کتابهای شعر بسیاری با جلدهای متنوع در آن جای گرفتهاند و با نظم خاصی روی هم چیده شدهاند. کتابهای قدیمی با ورقهای کاهی و کتابهای جدید با کاغذهایی بالکی. بیشتر اوقاتش را کنار کتابخانه میگذراند و چای صبحگاهی و عصرگاهی را هم همان جا مینوشد. کتاب میخواند و در حاشیه برخی از آنها شعری مینویسد.<ref name= محله/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
وی همچنین از چگونگی ارتقای فرهنگی و ادبی و سلیقههای فردی و جمعی در یک محله میگوید: همواره گمان میکنیم که برای داشتن فرهنگ و مطلع بودن، تنها باید کتاب بخوانیم. در حالی که کتاب هم مانند ابزار و محصولات فرهنگی و ادبی دیگر میتواند مفید عمل کند.در دنیای امروز و با این حجم از پیشرفت تکنولوژی نباید انتظار داشت که همگان به کاغذ و کتاب وابسته باشند. اقتضای زمانه حاضر این است که افراد برای ارتقای فرهنگی و ادبی خود، سینما بروند، موسیقی بامحتوا بشنوند، تئاتر ببینند، از گالریها و نمایشگاههای مختلف دیدن کنند. هرگونه فعالیتی که ریشه در فرهنگ دارد، میتواند مفید و به اندازه مطالعه یک کتاب تأثیرگذار باشد. بنابراین مسئولان و مدیران شهری میتوانند در کنار افزایش کمی و کیفی کتابخانهها به توسعه سایر مراکز فرهنگی مؤثر نیز بپردازند.<ref name=محله/><br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
بیشتر مردم عبدالملکیان را با شعرهای عاشقانهٔ نابش میشناسند.<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45630محمدرضا عبدالملکیان2022-01-17T23:28:19Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش شعر<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۴ خرداد ۱۳۳۱<ref name= محله>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/626187/%D8%B2%D9%84%D9%81-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D8%AF|عنوان= زلف محله را باید با فرهنگ و ادب گره زد}}</ref><br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی = تهران محله سازمان برنامه <ref name= محله/><br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = کارشناس وزارت کشاورزی، مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئتمدیره انجمن شاعران ایران، عضو شورای عالی خانه هنرمندان<ref name= محله/><br />
|سالهای نویسندگی = ۱۳۵۴ تا کنون<ref name= محله/><br />
|سبک نوشتاری = نوگویی با درون مایه عاشقانه و اجتماعی<ref name= محله/><br />
|کتابها = ساده با تو حرف میزنم، مهربانی، حالا که آمدهای، آوازهایآبادی و...<br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = کارشناسی مهندسی کشاورزی و کارشناسی ارشد مدیریت<br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از دوران دبیرستان آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
او در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیات موسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45628محمدرضا عبدالملکیان2022-01-16T22:35:55Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش <br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۱<br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = <br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''محمدرضا عبدالملکیان''' شاعر معاصر ایرانی است. گرایش او به شعر از دوران دبیرستان آغاز شد و در سال ۱۳۵۴ نخستین مجموعه شعرش را منتشر کرد. <br />
<center>* * * * *</center><br />
او در فعالیت ۳۰ ساله خود علاوه بر چاپ و انتشار چندین مجموعه شعر، مسئولیتهای گوناگون فرهنگی و ادبی نیز داشته است؛ مدیرعامل دفتر شعر جوان، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران و عضو هیات موسس خانه هنرمندان ایران.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.isna.ir/news/1400092015123/%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86|عنوان= دیدار با محمدرضا عبدالملکیان}}</ref><br />
<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86_%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&diff=45627فریدون مشیری2022-01-16T22:25:26Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = فریدون مشیری<br />
|تصویر = Fereydon.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر =<br />
|نام اصلی = فریدون مشیری<br />
|زمینه فعالیت = شاعر و نویسنده<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۳۰ شهریور ۱۳۰۵ <ref name= شاعر>{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120325115222-1012-201.pdf|عنوان= گفتوگو با فریدون مشیری}}</ref><br />
|محل تولد = تهران <ref name= شاعر/><br />
|والدین = ابراهیم و اعظم السّلطنه<br />
|تاریخ مرگ = ۳ آبان ۱۳۷۹<br />
|محل مرگ = تهران <br />
|علت مرگ =<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعر<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان =<br />
|تحصیلات = زبان و ادبیات فارسی<br />
|دانشگاه = دانشگاه تهران<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
[[پرونده:Avayel.jpg|200px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''فریدون مشیری در جوانی'''</center>]]<br />
[[پرونده:Moshtarak.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''همراه همسرش'''</center>]]<br />
[[پرونده:Doostan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''با فرهاد فخرالدینی و محمدرضا شجریان'''</center>]]<br />
[[پرونده:Refigh.jpeg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
'''فریدون مشیری''' شاعر و نویسندهای که از کودکی با شعر مأنوس بود و سرایش را از سنین نوجوانی آغاز کرد. او را بیشتر شاعر نوگرا میدانند اما در قالب کلاسیک هم اشعار پرمغز و نغزی دارد. از مشیری به عنوان شاعری میانهگرا یاد میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
وی علاوه بر سرایش، در زمینه مطبوعات هم فعالیت میکرد اما بیش از همه شاعر بود. مشیری در محیطی رشد یافت که در آن زمزمه اشعار حافظ، سعدی و فردوسی همیشه به گوش میرسید همین بود که از همان سنین کم اشعار بسیاری را حفظ شد و بعدها به سمت و سویِ سرودن رفت.<ref name= شاعر/><br />
خانواده، تا هفت سالگیِ فریدون در تهران زندگی کردند اما بعد، به واسطه شغل پدر و مأموریتی که داشت، راهیِ مشهد شدند. تا کلاس دهم در آنجا درس خواند. پس از بمباران آن شهر توسط روسها، که هر یک از اهالی شهر را به گوشهای فراری داده بود، به زادگاهش بازگشت و ادامه دبیرستان را در همین شهر گذراند. بلافاصله بعد از اخذ دیپلم موفق به قبولی در رشته ادبیاتِ دانشگاه تهران شد و همزمان با آن رشته روزنامهنگاری را ادامه داد.<ref name= شاعر/><br />
علاقه او به سرودن از زمان نوجوانی و نمایان شد چنان که در دوران دبیرستان و اوایل دانشگاه دفتری از غزل و مثنوی ترتیب داد. هنگامی که با شعر نو و قالبهای آزاد آشنا شد از شعر کهن فاصله گرفت اما یک سبک را انتخاب نکرد و میانهروی را برگزید؛ نه اسیر تعصبات سنتگراین شد و نه مجذوب نوپردازان افراطی. راهی که او پیش گرفت همان هدف نهایی بنیانگذاران شعر نو بود. یعنی او شکستن قالبهای عروضی و کوتاه و بلند شدن مصراعها و استفاده منطقی و به جا از قافیه را در قالب و فرم پذیرفته و از نظر معنی و مفهوم نیز با نگاه تازه و نو به انسان و طبیعت و جهان و آمیختن آنها با احسا و نازکاندیشیهای خاص خود به شعرش چهرهای بیبدیل و نو داده است.<ref name= ترکیب>{{یادکرد وب|نشانی=http://ensani.ir/file/download/article/20120426151006-5209-1035.pdf|عنوان= شبهای شعر فریدون مشیری در آلمان}}</ref><br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد===<br />
او در خانوادهای اهل کتاب پرورش یافته بود؛ پدر و مادر هر دو به شعر علاقه داشتند. همین بود که پسر کوچک به سراغ کتابهای آنها میرفت. او از سنین هفت هشت سالگی حافظ و سعدی را حفظ کرد. چنان که اشاره کرده است:<br />
:با کمال تعجب بگویم، من حافظ را در هفت هشت سالگی آنقدر خوانده بودم که در کلاس سوم وقتی معلم از ما خواست انشاء بنویسیم من آن را به زبان شعر گفته بودم. و از همان بچگی فردوسی، سعدی، حافظ، عارف قزوینی، ایرج میرزا، خسرو و شیرین نظامی و بقیه آثار نظامی را میخواندم و بسیاری را حفظ بودم.<ref name= شاعر/><br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای نحوه مرگ، بازتاب خبر مرگ در روزنامه ها و مجلات و نمونههایی از آن===<br />
[[پرونده:Badraghe.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
[[پرونده:Mordan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
[[پرونده:Margh.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
[[پرونده:Marasem.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون===<br />
===عکس سنگ قبر و ماجرایی از تشییع جنازه و جزئیات آن===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
[[پرونده:Ghabr.jpg|200px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===گذر عمر===<br />
* '''۱۳۰۵''': تولد در روز ۳۰شهریور در تهران<br />
* '''۱۳۱۳''': آغاز تحصیل در دبستان ادیب واقع در پشت مسجد سپهسالار<br />
* '''۱۳۱۹''': رفتن به مشهد، سکونت در آنجا و تحصیل در دبستان همّت<br />
* '''۱۳۲۰''': ادامه تحصیل در دبیرستان شاهرضا در مشهد<br />
* '''۱۳۲۳''': بازگشت به تهران و ادامه تحصیل در دبیرستان ادیب و دارالفنون<br />
* '''۱۳۲۴''': چاپ شعری به نام «فردای ما» در روزنامه ایران ما، درگذشت مادرش<br />
* '''۱۳۲۷''': ادامهٔ تحصیل در آموزشگاه فنی وزارت پست، تلگراف و تلفن، بعدها دانشکده مخابرات<br />
* '''۱۳۲۸''': انتقال به اداره تلگراف تجریش با سِمَت تلگرافچی مورس<br />
* '''۱۳۳۳''': آغاز فعالیتهای مطبوعاتی؛ خبرنگار روزنامه «شاهد» جبههٔ ملی در مجلس شورای اسلامی، ازدواج با اقبال اخوان، دانشجوی رشته نقاشی دانشگاه تهران بود<br />
* '''۱۳۳۴''': آغاز همکاری با مجله «روشنفکر» به مدت ۱۸ سال، انتشار کتاب «تشنهٔ طوفان» در نوروز آن سال<br />
* '''۱۳۳۵''': متولد شدن دخترش، بهار در آبان ماه<br />
* '''۱۳۳۶''': انتشار کتاب «گناه دریا»<br />
* '''۱۳۳۸''': انتشار چاپ دوم «تشنه طوفان» با افزودههایی به نام «نایافته»، تولد پسرش، بابک در اسفند ماه<br />
* '''۱۳۳۹''': دریافت نشان پیام از وزارت پست، تلگراف و تلفن<br />
* '''۱۳۴۰''': انتشار شعر «کوچه» در اول اردیبهشت<br />
* '''۱۳۴۱''': انتشار کتاب «ابر»، آغاز همکاری دائمی با مجله سخن به مدیریت [[پرویز ناتل خانلری|دکتر خانلری]]<br />
* '''۱۳۴۴''': عضویت در شورای نویسندگان رادیو ایران<br />
* '''۱۳۴۵''': دریافت دیپلم ششم ادبی و راه یافتن به دانشگاه تهران<br />
* '''۱۳۴۶''': انتشار کتاب «یک سو نگریستن»، ماجراهای ابوسعید ابوالخیر<br />
* '''۱۳۴۷''': انتشار چاپ دوم کتاب «ابر» با افزودههایی به نام «ابر و کوچه»<br />
* '''۱۳۴۸''': انتشار کتاب «بهار را باور کن»،شعر خوانی در کرمان<br />
* '''۱۳۴۹''': انتشار کتاب «پرواز با خورشید»<br />
* '''۱۳۵۰''': انتشار کتاب «برگزیده اشعار» در قطع جیبی، همکاری با شورای موسیقی رادیو ایران، واحد تولید<br />
* '''۱۳۵۲''': مدیریت کل روابط عمومی شرکت مخابرات <br />
* '''۱۳۵۳''': سفر به اروپا و بازدید از شهرهای هامبورگ و پاریس<br />
* '''۱۳۵۴''': شرکت در سمینار شاهنامه فردوسی، سفر به لندن برای بازدید از نمایشگاه هنر اسلامی، مشاور مطبوعاتی مدیر عامل شرکت مخابرات ایران<br />
* '''۱۳۵۶''': انتشار کتاب «از خاموشی»<br />
* '''۱۳۵۷''': مسافرت به هندوستان و سخنرانی در کشمیر برای استادان زبان فارسی در سراسر هند<br />
* '''۱۳۶۰''': دریافت حکم بازنشستگی پس از ۳۳ سال خدمت اداری در فروردین ماه<br />
* '''۱۳۶۴''': درگذشت پدرش<br />
* '''۱۳۶۵''': انتشار کتاب «گزینه اشعار» (ریشه در خاک)<br />
* '''۱۳۶۷''': انتشار کتاب «مروارید مهر»<br />
* '''۱۳۷۱''': انتشار کتاب «آه، آبان»<br />
* '''۱۳۷۲''': انتشار کتاب «از دیار آشتی»<br />
* '''۱۳۷۵''': انتشار کتاب «با پنج سخنسرا»، انتشار کتاب «لحظهها و احساس»<br />
* '''۱۳۷۷''': شب شعر در آلمان در شهریور ماه، انتشار مجموعهٔ «یک آسمان پرنده» در آمریکا و سخنرانی و شعرخوانی در ۲۳شهر و ایالت، انتشار مجموعهٔ «دلاویزترین»، انتشار نوار شب شعر در آلمان و سخنرانی در فرانکفورت، برلین، دوسلدرف، انتشار مجموعهٔ «زیبای جاودانه» با مقدمه عبدالحسن زرینکوب<br />
* '''۱۳۷۸''': انتشار کتاب «آواز آن پرندهٔ غمگین»، انتشار چاپ هفدهم مجموعه «پرواز با خورشید»، برگزاری مراسمی برای گرامیداشت فریدون مشیری توسط جوانان فرهنگی، شهریور ماه، در پارک نیاوران و اهدای کتاب «جشننامه» به فریدون مشیری، انتشار کتاب جشننامه فریدون مشیری با نام «به نرمی باران»، سخنرانی در بزرگداشت بزرگان موسیقی در جزیره کیش<br />
* '''۱۳۷۹''': انتشار کتاب «شکفتنها و رستنها» مجموعه اشعار شعرای معاصر ایران، انتشار کتاب «تا صبح تابناک اهورایی» در بهار ۱۳۷۹<br />
* '''۱۳۷۹''': درگذشت در بامدادِ روز سومِ آبان ماه <br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
فریون مشیری در روزهای آخرِ آخرین ماه از تابستان در تهران به دنیا آمد. او در خانوادهای ادبدوست و اهلِ شعر زاده شد و همان گونه پرورش یافت. سرایش شعر را از ۱۵ سالگی آغاز کرد. همچنین علاقه ویژهای به موسیقی ایرانی داشت و پیرو همین علاقه و دلبستگی در سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ عضو شورای موسیقی و شعر رادیو شد. همان سالها همکارِ [[هوشنگ ابتهاج]]، [[سیمین بهبهانی]] و عماد خراسانی شد که این شخصیتها سهم مهمی در پیوند دادن شعر با موسیقی و پربار ساختن برنامه گلهای تازه رادیو ایران داشتند. علاقه او به موسیقی این گونه بود که هربار سازی نواخته میشد مایه آن را میگرفت او فقط مایهشناس نبود بلکه میگفت چه گوشه و ردیفی دارد. حتی آن گوشه را بست میداد بارها و بارها درباره برجستهترین قطعات موسیقی ایران تشخیصی دقیق و تخصصی داشته است. آشنایی او با موسیقی هم مانند شعر، از بستر خانواده شکل گرفت و بیشتر خانواده مادریاش.<br />
فریدون که از دوران کودکی بر مشکلات شغلی پدر واقف بود و تصمیم داشت در سنین بزرگسالی از شغلهای این چنینی دوری کند، به دلیل مشکلات خانوادگی نتوانست! در بخشی از خاطراتش بیان میکند؛ {{سخ}}در سال ۱۳۲۰ که ایران دچار آشفتگیهایی بود و نیروهای متفقین از شمال و جنوب حمله کرده بودند آنها دوباره به تهران آمدند و مشیری به ادامه تحصیل مشغول شد ابتدا به دبیرستان و سپس به دانشگاه رفت در تمام دوران کودکی شاهد وضعیت شغلی پدر بود مدام از استخدام در ادارات و زندگی کارمندی پرهیز میکرد اما مشکلات خانوادگی، بیماری مادر و مسائلی از این دست سبب شد تا در هجده سالگی در وزارت پست و تلگراف مشغول به کار شود این کار ۳۳ سال به طول انجامید و او در این باره شعری دارد با عنوان '''«عمر ویران»'''.{{سخ}}همزمان با تحصیل در سال آخر دبیرستان در اداره پست و تلگراف نیز مشغول به کار شد در همان سال مادرش در سن ۳۹ سالگی از دنیا رفت. مرگ مادر غم عمیقی بود برایش. و تأثیر عمیقی بر روح او گذاشت. پس از گذشتِ این دوره غمگین، در آموزشگاه فنی وزارت پست مشغول تحصیل شد روزها کار می کرد و شب ها درس می خواند. در حوالی آن سالها به مطبوعات روی آورد و در روزنامهها و مجلات کارهایی از قبیل خبرنگاری و نویسندگی را بر عهده گرفت پس از آن در رشته ادبیات فارسی دانشگاه تهران تحصیل را ادامه داد اما کار اداری از یک طرف و کارهای مطبوعاتی از سوی دیگر در ادامه تحصیلش مشکلاتی به وجود میآورد با این وجود، کار مطبوعات را رها نکرد. وی از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۱ مسئول صفحه شعر و ادب مجله روشنفکر بود این صفحات بعدها به نام «هفت تار چنگ» نامیده شد و به تمام زمینههای ادبی و فرهنگی از جمله نقد کتاب، فیلم، تئاتر، نقاشی و شعر میپرداخت تعداد زیادی از شاعران مشهور معاصر اولین بار با چاپ شعرهایشان در این صفحه معرفی شدند. در سالهای بعد از آن مشیری تنظیم صفحه شعر و ادبیِ مجله «سپید و سیاه» و «زن روز» را بر عهده گرفت.<br />
در سال ۱۳۳۳ با اقبال اخوان ازدواج کرد، خانمِ اخوان دانشجوی رشتهٔ نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. اما پس از ازدواج مشغول کار شد و تحصیل را رها کرد. آنها صاحب دو فرزند با نامِ بهار و بابک شدند. هر دو فرزند در رشته معماریِ دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشکده معماری دانشگاه ملی ایران تحصیل کردهاند.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۶ و ۲۷}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
دوستی که شاگرد او بود در قسمتی از خاطراتش میگوید:<br />
فریدون آراسته و پاک، و شیک و بدون آن که اطوار معمول شاعران متظاهر را داشته باشد مرا در آغوش کشید...{{سخ}}<br />
...در این مدت دوستی هرگز نشنیدهام که از کسی حتی انتقاد کند پاکدلی او و بزرگی روحش بیش از اینها بود حتی با آنها که به ناحق بر او میتاختند مدارا میکرد. مشیری روحی به زلالیِ یک کودک معصوم دارد.<ref name= خاطره/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
در شهریور ماه سال ۱۳۷۸ جوانان فرهنگدوست مراسم بزرگ و بیسابقهای در پارک نیاوران، برای گرامیداشت فریدون مشیری بر پا کردند و کتابی با عنوان «جشننامه» به وی اهدا کردند. که این کتاب بعدها با نامِ «به نرمی باران» منتشر شد.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۹}}</ref><br />
===چند منظر===<br />
====عبدالحسین زرین کوب====<br />
{{گفتاورد تزیینی|این تازهترین روزها دیوان شعری مشیری، از دیار آشتی، را با لذت و تحسین بسیار خواندم. فریدون شاعری نوپرداز است، با اندیشههای نو و آفرینشهای نو. با این حال، نوپردازی او ناشی از ناآشنایی با سنتهای شعر فارسی نیست. با این سنتها آشنایی دارد. زبان شعرش هم بیآنکه بازاری باشد، ساده است و در عین این سادگی به نحو مرموزی فاخر و متعالی نیز هست. واژگانی که او در شعرش به کار گرفته، باآنکه گهگاه تلألؤیی از تازگی و سادگی دارد اما زبان اهل کوچه نیست. فریدون نارواییهغای محیطی بیشفقّت و تقریباً بیفردا را که محیط روزهای امروز و دیروز اوست، با لحنی که به قدر کافی رساست بینقاب میکند. او شکایت از خشونت عصر را در فضای روزگاران با درد و دریغ میسراید اما طعن و پرخاش عامیانه یا عامپسند را وسیله جلب ستایشگران آوازهگر نمیسازد.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۲}}</ref>}}<br />
====[[محمدرضا شفیعی کدکنی|شفیعی کدکنی]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|مشیری میکوشد شعرهایش را به طبقه وسیعتری از جامعه ما، که اکنون حوصله جستوجو و کوشش برای گشودن زمزمههای شعر شاعران تندرو و افراطی را ندارد و هنوز موازین پسندش کم و بیش از شعر سنتی سرچشمه میگیرد، عرضه کند. او در این راه توفیقی یافته که نصیب کمتر شاعری از معاصران ما شده است. راز این توفیق را در دو سه خصوصیت شعری او میتوان جست که نخستین آنها زبان نرم، هموار و ساده اوست. به نظر من مشیری به سعدی نزدیک است و این مورد پسند خواننده است. مضامین شعری او حوادثیست که امکان دارد برای همه روی دهد اما هر کسی نمیتواند آن را شاعرانه بیان کند. انجام این کار توفیقیست بزرگ برای او.{{سخ}}<br />
وقتی به شعر معاصر نگاه میکنم، شعرا در برابرم در چند صف قرار میگیرند: یک صف، صف شاعرانی که با آنها گریستهام! در نظر من، فریدون مشیری در صف شاعرانی قرار میگیرد که با آنها گریستهام شاعرانی که مستیقماً با عواطف آدمی سر و کار دارند.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۲ و ۳۳}}</ref>}}<br />
====عاطفی و ساده، بی پیرایه و مهربان====<br />
[[محمدرضا شفیعی کدکنی|استاد شفیعی]] یکی از شعرهای مشیری را این گونه بررسی میکند:<br />
:شعری که او در تصویرِ یاد کودکیهای خویش در مشهد سروده است کی از شعرهاییست که مستقیماً با عواطف آدمی سر و کار دارد. او در آن شعر، به جستوجوی اجزای تصویر مادر خویش که در آینههای کوچک و بیکران سقف حرم حضرت رضا (ع) تجزیه شده میپردازد و پس از پنجاه سال هنوز هم در جستوجوی آ ذرّههاست. همین الان هم که بندهایی از آن شعر از حافظهام میگذرد، گریهام میگیرد! نمیگویم در برابر تمام شعرهایی که از او خواندهام حتماً متأثر شدم و گریستم انا تأثیری که بعضی از شعرهای او ه خصوص شعرهای کوتاهش طی سالیان بر من داشته از این گونه بوده است: عاطفی و ساده، بیپیرایه و مهربان. البته گاهی ممکن است ساختمان شعر، زبان شعر، تصویرها، رابطه حجم پیام و ظرفیت شعر در تمام اجزا با سلیقه کنونی من تطبیق نکند...<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۳}}</ref><br />
====[[محمدعلی اسلامی ندوشن]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|طی این چهل سال، شعرهای مشیری به قدر کافی در دل خوانندگان جای گرفته اند طوری که نیازی نیست کسانی درباره او گواهی دهند به خصوص که شخصیت نجیب و مهربانی پشتوانه آن بوده است. ما در دورهای زندگی کردهایم که درخت شعر بسیار تناور بوده است. خروارها شعر گفته شده و از طریق چاپ یا فرستنده در سراسر جهان پخش گردیده است ولی شعر متاعی کیفیتی است. نظامی میگفت: آن خشت بود که پر توان زد.{{سخ}}<br />
لطیفترین هنر، کلامیست که با مهر و صدق سر و کار داشته باشد... در شعر آقای مشیری فریدون مشیری نشانی از این ویژگی دیده میشود. او در جهت اعتدال و گرمیست. در دورانی که بر اثر ناهمواریهای سیاسی،افراط وو ابهام رواج بیشتری داشته و نقشبازی نیز کمیاب نبوده، پایبندی به اعتدال نشانه دروننگری و وقار فکریست.<ref name= منظر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۴}}</ref>}}<br />
====[[سیمین بهبهانی]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|تصویرهای فریدون، درخشان،زیبا و در سطح هستند. پشت این تصاویر مفهموم دیگری جز معنای واقعی خودشان نیست. زبان شعرش بیار ساده است. او در کاربرد جملات و تعبیرات بسیار محتاطانه عمل میکند. ماجراجویی در کارش دیده نمیشود. اصلاً به تجربهیی تازه دست نمی زند و سرِ آن نداردکه قلمرو زبان را وسعت دهد؛ اما در حوزهٔ تسلط خود واقعاً استاد است. همان واژگان محدود در دست او مانند موم نرم هستند. او از نظام این واژگان حداکثر استفاده را میکند به همین دلیل است که زبانش تا آن حد مأنوس و نافذ است. فریدون به عمد از کاربرد واژههای دور از دسترس میپرهیزد. البته کار کردن با این واژههای محدود و همیشه حرفی برای گفتن داشتن دشوار است، اما افسونِ فریدون این دشوار را آسان میکند.<ref name= نظر/>}}<br />
====[[بهاءالدین خرمشاهی]]====<br />
فریدون مشیری شاعر فریادهای در گلو شکسته است. شاعریست خزانزده اما بهار را باور دارد و دل در گروِ رستاخیز او بسته است. او شاعر یاد و دریغ است اما رمانتیک فردگرای خویشاندیش نیست. در صورتی که در اغاز راه چنین بود، امروز که به کمال کلام دست یافته است جمعگرا و جامعهگراست.<ref name= نظر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۵}}</ref><br />
====محمدامین ریاحی====<br />
{{گفتاورد تزیینی|من در همه عمرم ندیدم که او از کسی بدگویی کند. در جایی هم که همه از کسی بد میگویند، فقط سکوت آمیخته به وقار او نشانهٔ تأیید است. او گاهی اوقات، با طنز لطیفی اعتقاد خود را بیان میکند و راه گفت را میبندد. فریدون مشیری عاشق زیباییهاست از جمله: طبیعت، شعر، موسیقی، نقاشی و خطّ زیبا. او ستایشگر خوبی، پاکی، زیبایی، نیکی، مهربانی، فضیلت و طبیعت است. فریدون هرگز شمشیر به دست به جنگ نابکاران و نابخردان نرفته، اما همیشه با شعر نرم و نافذ خود با دروغ، بیداد و همه نمودهای اهریمنی پیکار کرده است. این را هم بگویم که در ژرفای شعر ساده و روان مشیری، اندوهی لطیف و حکیمانه بدان سان که در سخن فردوسی، خیام و حافظ وجود دارد احساس میشود.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۴ و ۳۵}}</ref>}}<br />
====رودلف گلپکه، پژوهشگر سوئیسی====<br />
چنین می نماید که فریدون مشیری همانند معدودی از شاعران به شکرانهٔ وسعت دانستههایش و اطمینان و حساسیت در جملهبندیهایش رسالت دارد. آن شکاف مصنوعی را که در گذشته نزدیک۷ به سبب کشمکشهای به اصطلاح نوپردازان و سنتگرایان ایجاد شده است، ببندد.<ref name= منظر/><br />
====[[نادر نادرپور]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|مشیری همچون عکاسی خوشذوق از صحنههای گوناگون زندگی، فیلم برمیدارد ولی هرگز فیلم خود را مونتاز نمیکند. او به زبان سادهٔ مردم سخن میگوید و قدرت آن را دارد که مفاهیم بغرنج را در الفاظ آسان بگنجاند. نیازی به قلمبهگویی در خود احساس نمیکند و نمیکوشد با سخنان عجیب و غریب، تعبیرات دور از ذهن و الفاظ و اوزان کتروک، خوانندگان شعرش را دچار حیرت کند. لذا اوزان گزیدهٔ او اغلب با ذهن مردم مأنوس است و تنوعجوییهای او در قالب شعر، از حد کوتاه و بلند کردن مصراعها و نامرتّب ساختن قافیهها فراتر نمیرود. به قلمرو شعر ازاد پا نمینهد. این خصلت سادگی و بیپیرایگی نه تنها در شعر مشیری جلوه میفروشد بلکه در رفتار و گفتار خصوصی او نیز کاملاً هویداست. همه رفتار و سکنات او در حد مردم عادیست.<br />
<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۵ و ۳۶}}</ref>}}<br />
====ای فریدون====<br />
[[محمدرضا شفیعی کدکنی|م.سرشک]] شعری در رثای مشیری سروده و او را «شاعر لحظهها و همیشه» نامیده:<br />
<br />
<br />
<span style="color:darkcyan">'''''«ای فریدون! فریدون! فریدون!'''''{{سخ}} '''''ای مشیر ومشار دل ما!'''''{{سخ}}<br />
'''''شاعر لحظهها و همیشه!'''''{{سخ}}'''''ذهن تو بیشهای بیکران است'''''{{سخ}}'''''بیشهای سبز در سبز و شاداب'''''{{سخ}}'''''ریشهاش دور باد ز تیشه'''''{{سخ}}'''''...'''''{{سخ}}'''''شعر تو! با دل ما همان کرد'''''{{سخ}}'''''که بهاران به برگان بیشه'''''{{سخ}} '''''خواستم تا به نامیت نامم'''''{{سخ}}'''''نامی از این سزاتر ندیدم:'''''{{سخ}}'''''شاعر لحظهها و همیشه'''''</span><br />
====پرویز خائفی====<br />
فریدون شاعر و صیاد لحظههای زیبا و گاه تلخ زندگی است. لزومی ندارد شعار بدهد یا در این آشفته بازار که همه شعرها بیقواره است و از مفهوم تهی، و به راستی معلوم نیست چه بر سر شعر معاصر آوردهاند شعری آنچنان بگوید که هیچ بنیآدمی مفهوم آن را درک نکند.<ref name= خاطره>{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120828104912-4055-1119.pdf|عنوان =فریدون مشیری؛ آمیزهای از شعر و انسانیت}}</ref><br />
====رُودولف گِلپکه(نویسنده، محقق و مترجم سوئیسی)====<br />
چنین به نظر میرسد که فریدون مشیری چون معدودی از شاعران رسالت دارد تا به شکرانهٔ وسعت دانستگیاش و اطمینان و حساسیت در جملهبندیاش، آن شکاف در واقع مصنوعی را که در گذشتهٔ نزدیک به سبب کشمکشهایی میان به اصطلاح نوپردازان و سنتگرایان ایجاد شده بود، ببندد.<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامه===<br />
====نامهٔ [[محمدحسین شهریار|شهریار]]====<br />
بخشی از نامهای که شهریار پیش از آشنایی حضوری و دوستی با مشیری نوشته است:<br />
:شاعر بلندپایه و دوست نادیدهام آقای فریدون مشیری! چند سال پیش که اولین اثر چاپی شما را در یکی از جراید خواندم شما را بالقوّه شاعر یافتم. اخیراً هم که چندین اثر هنری از شما خواندهام، عقیدهام به شعر شما استوار گشته است. وقتی شعر خوبی میخوانم در نظرم کلمات به شکل مرغان زیبا و تیزبالی پر باز میکنند و معانی و مفاهیم را در آغوش میگیرند. از تماشای این تابلو که هر چه در آن پایه شعر بلندتر باشد روشنتر و وسیعتر میشود، حالتی که گوینده در حین سرودن داشته، در من هم که خواننده آن اثر هستم بیدار میشود. هر چه این حالت عمیق تر، پاکتر و زلالتر باشد مقام شعر در نظر من بالاتر میرود. این کیفیت را در اثار شما کاملاً درک میکنم و تقریباً هشتاد درصد توّقع بنده را که خیلی هم مشکلپسندم، قانع میکند. در آثار شما لفظ که محل تجلّی و در حکم وسایل مخابرات شعر است که در وهله اول باید از خواننده جلب نظر بکند، بسیار محکم و حسابیست. بنده حق دارم بیش از سایرین الفاظی که شما در اشعارتان به کار بردهاید بپسندم. زیرا به سبک و سلیقه بنده نزدیکتر و شبیهتر است.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۶}}</ref> <br />
====نامهٔ مشیری به سردبیر مجله بخارا====<br />
متن نامه فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا بدین شرح است:<br />
:«دوست گرامی علی دهباشی عزیزم با درود و مهر ۱۵ مردادماه ۱۳۷۸ توفیق آن را یافتم تا کتابی را که بیش از هشت ماه انتظار انتشارش را کشیده بودم از دست شما برای دقایقی چند دریافت کنم. فرمودند فعلا فقط ببینید، بعداً طی مراسمی به شما تقدیم خواهد شد. در همان چند دقیقه، برای همت و پشتکار و کوشش حیرتآور شما هزاران آفرین گفتم. راستی را که دستمریزاد چه سلیقهای، چه زحمتی، این جشننامه که در حقیقت فریدوننامه بود مرا نزد این همه ابراز مهر و اظهار لطف دوستان و محبت شخص شما علی دهباشی عزیز و گرامی شرمنده کرد. هرگز تاکنون جشننامهای به این وسعت و تنوع ندیده بودم و خود را سزاوار این باران مهر و آفرین،از چهار سوی جهان، نمیدانستم. حق این بود که برای یکایک این سروران ارجمند که مقالهای درباره شعر من نوشته و با گشادهدستی تمام مرا مرهون الطاف گرانقدر خود فرموده بودند، سپاسنامهای جدا جدا تقدیم میکردم. اما تاب و توانم را که سنجیدم دیدم از عهده این مهم برنمیآیم، گفتم از طریق مجله گرمی بخارا مگر بتوانم مراتب تعظیم و سپاس و درود بیپایان خود را از این همه لطف و مهر به آن سروران ارجمند و بزرگوار تقدیم دارم. جانم به فدای دوستدارانم باد. فریدون مشیری.<ref name= متن>{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= متن نامه فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا}}</ref>»<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکرد===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===شعرخوانی برای دوستداران ادبیات===<br />
در سال ۱۳۷۷ بود که به قصد آلمان و سپس آمریکا سفر کرد. او در این کشورها در مراسم شعرخوانی شرکت کرد و این مراسم در شهرهای کلن، لیمبورگ، فرانکفورت و ۲۴ ایالت آمریکا؛ در دانشگاههای برکی و نیوجرسی به شکل مخصوصی مورد توجه ادب دوستان ایرانی قرار گرفت. در سال ۱۳۷۸ به سوئد سفر کرد و در آن جا هم با شرکت در مراسمهای شعرخوانی شهرهای استکهلم، مالمو و گوتنبرگ بار دیگر به طور بیسابقهای مورد توجه قرار گرفت.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۷}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===تأثیرگذاری===<br />
مشیری گذشته از ارزش شعری خودش در تعالی شعر معاصر به گردن خیلی ها حق دارد منوچهر نیستانی و بسیاری از شاعران بزرگ معاصر بر محور کار او امکان عرضه آثار خود را داشتند اما هرگز ادعای خودمحوری و برتری نداشت. فروغ را او مطرح کرد و خیلی از چهرههای سرشناس دیگر.<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
مشیری چند دهه در شعر معاصر مطرح بوده و هست چون مردم زبانش را دوست دارند. بر خلاف آن چه درباره نوشتههایش می گویند، بسیاری از شعرهای او سرشار از پیام اجتماعی و انسانی است. و چنان روان و به دور از پیچیدگی است که بذای بیشتر مردم قابل درک است. مردم مخاطب شعرها و دیگر نوشتههای دست به قلمان هستند وقتی اکثریت آنها اثری را یپذیرند و لذت ببرند زبان شعر کار خودش را کرده است.{{سخ}}اگر از زاویههای مختلف شعر شاعر را بررسی کنیم میتوانیم به یقین بگوییم که شعر او، شعر ماندگار روزگار ماست. چه از عشق بگوید چه طبیعت را به تصویر بکشد و چه از خاطرات کودکی در قالب عرضه عظمت فردوسی.<br />
سادگی و تصویر پردازیهای لطیف و ظریف شعر تنها شیوه خود اوست و به نوعی سهل و ممتنع در قالب نو است. همان طور که تقلید از سعدی به ابتذال کشیده میشود شعر فریدون هم قابل تقلید نیست زبان او همواره مایهور و آهنگین است شعر نو میگوید اما ریشه در ادب کهن و زبان فصیح دارد شاعر صاحب سبک، شعرش بدون نام هم شناخته میشود.<ref name=خاطره/> <br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
====بازتاب نفس صبحدمان====<br />
فریدون مشیری از آغاز سرایش شعر تا پایان عمر در مجموع ۲۲دفتر شعر منتشر کرد که برخی از آنها تکمیل شده اشعاری است که سابق بر این منتشر شده و برخی دیگر گزیدههایی از اشعار چند دفتر اوست. در سال ۱۳۸۰ تمامی اشعارِ منتشر شده از او در قالب ۱۳ مجموعه شعر در کتابی ۲ جلدی با نامِ «بازتاب نفس صبحدمان» توسط نشر چشمه تهران وارد بازار شد.<ref name= شعر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۸}}</ref> <br />
در ادامه به آنها میپردازیم:<br />
=====تشنهی طوفان=====<br />
شامل هفتاد و پنج شعر که نیمی از آنها در قالب چهارپاره و بقیه در قالبهای رباعی، دوبیتی، غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی سروده شده است. این مجموعه نخستین بار در سال ۱۳۳۴، در بیست و نه سالگیِ شاعر، توسط انتشارات صفی علیشاه تهران با مقدمهای از [[مهدی اخوان ثالث|م.امید]] منتشر شد. مشیری این شعرها را در سنسن ۱۸ تا ۲۵ سالگی سورده است.<ref name= شعر/><br />
=====گناه دریا=====<br />
شامل سی و هشت شعر که فقط یکی از آنها در قالب نیمایی سروده شده است و بقیه پر قالب کلاسیک؛ چهارپاره، رباعی، دوبیتی، غزل، قطعه و تلفیقی سروده شده است. این اشعار برای اولین بار در اسل ۱۳۳۵ توسط انتشارات نیل تهران منتشر شد.<ref name= شعر/><br />
=====ابر و کوچه=====<br />
پنجاه و پنج قطعه که هجپه شعر آن نیمایی و باقی آن در قالب کلاسیک سروده شده است. این کتاب تکمیل شده دفتر شعری با نام «ابر» است که در اسل ۱۳۴۰ منتشر شده بود و شاعر با اضافه کردن چند قطعه دیگر از جمله شعر معروفی با نام «کوچه»، این مجموعه را در سال ۱۳۴۶ توسط نشر نیل تهران منتشر کرد.<ref name= سروده>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۹}}</ref><br />
=====بهار را باور کن!=====<br />
این مجموعه سی و دو شعر دارد که حدودِ دو سومِ آن در قالب نیمایی، بیست و شش قطعه، و بقیه در قالبهای کلاسیک؛ چهارپاره، رباعی، دوبیتی، مثنوی و تلفیقی میباشد. ایندفتر شعر نخستین بار در سال ۱۳۴۷ به همتِ نشر نیل تهران منتشر شد.<ref name= سروده/><br />
=====از خاموشی=====<br />
شامل چهل و هشت قطعه شعر که بیشتر آنها در قالب نیمایی یعنی چهل قطعه و بقیه در قالب غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی سروده شده است. چاپ اول این اثر در سال ۱۳۵۶ و چاپ دوم نیز در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات سخن بوده است.<ref name= سروده/><br />
=====ریشه در خاک=====<br />
دارای چهارده قطعه شعر که یازده شعر در قالب نیمایی و شه شعر دیگر در قالبهای رباعی، دوبیتی، غزل و قطعه سورده شده است. این اثر برای نخستین بار در سال ۱۳۶۴ با عنوان «گزینه اشعار» توسط انتشارات مروارید تهران منتشر شد. در واقع این دفتر شعر، گزینههایی از اشعار شاعر در مجموععههای قبلی است که به صورت مستثل منتشر شده بود. این اشعار در کتاب «بازتاب نفس صبحدمان» از آن حذف شده و به صورت دفتری جداگانه درآمده است.<ref name= سروده/><br />
=====مروارید مهر=====<br />
شامل سی و شش شعر در قالبهای نیمایی و بیست و چهار شعر در قالبهای رباعی، دوبیتی، قطعه و تلفیقی است که در سال ۱۳۶۵ از سوی نشر چشمه تهران منتشر شد. این مجموعه در سال ۱۳۶۴ با نام فرعیِ «شعرهای دریایی» با چهل و سه قطعه منتشر شد که در چاپ نهایی آن یعنی بازتاب نفس صبحدمان سی و شش قطعه از اشعار مشیری را در بر میگیرد و بقیه اشعار در دفترهای دیگر است.<ref name= اثر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۰}}</ref><br />
=====آه، باران=====<br />
شامل پنجاه شعر در قالب نیمایی و سی چهار شعر در قالبهای چهارپاره، دوبیتی، غزل، قطعه و مثنوی که در سال ۱۳۶۷ توسط نشر چشمه تهران منتشر شد.<ref name= اثر/><br />
=====از دیار آشتی=====<br />
شامل پنجاه و هفت قطعه شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک و تلفیقی است. در سال ۱۳۷۱ نشر چشمه تهران این اثر را منتشر کرد. در واقع این مجموعه در چاپ نخست پنجاه و هشت شعر دارد که در کتاب «بازتاب نفس صبحدمان» پنجاه و هفت قطعه از آن آمده است.<ref name= اثر/><br />
=====با پنج سخنسرا=====<br />
دارای هفت شعر بلند در قالبهای نیمایی و کلاسیک و تلفیقی است که در سال ۱۳۷۷ با مقدمهٔ شاعر از سوس نشر چشمه تهران نشر یافت.<ref name= اثر/><br />
=====لحظهها و احساس=====<br />
شصت و دو قطعه شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک؛ غزل، قطعه، مثنوی و مفرد است. این اثر در اسل ۱۳۷۶ توسط نشر سخن تهران انتشار یافت. مقدمه کوتاهی از خود شاعر بر این اثر نوشته شده است. همچنین مجموعه مذکور در چاپ نخست شامل پنجاه و چهار شعر بود که در کتاب «بازتاب نفس صبحدمان» با اضافه نمودن اشعار دیگری بر ا» به شصت و دو شعر رسیده است.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۰ و ۳۱}}</ref><br />
=====آواز آن پرندهٔ غمگین=====<br />
شصت و چهار شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک؛ چهارپاره، غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی است که در اسل ۱۳۷۶ از سوی نشر چشمه تهران منتشر شده است.<ref name= اشعار>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۱}}</ref><br />
=====تا صبح تابناک اهورایی=====<br />
شصت و دو شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک؛ رباعی، دوبیتی، غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی است که نشر چشمه تهران آن را در اسل ۱۳۷۹ منتشر کرد. این کتاب آخرین دفتر شعر شاعر است که در زمان زندگانیِ او به چاپ رسیده است.<ref name= اشعار/><br />
====گزیده====<br />
آثاری که به آنها پرداخته میشود گزیدههایی از سوردههای شاعر است:<br />
* '''نایافته''': ۱۳۶۶ تهران، شامل اشعار مجموعهٔ تشنهٔ طوفان و چند شعر دیگر است.<br />
* '''پرواز با خورشید''': ۱۳۷۴ تهران، اشعاری از چهار دقتر تشنهٔ طوفان، گناه دریا، ابر و کوچه و بهار را باور کن میباشد.<br />
* '''برگزیدهٔ اشعار مشیری''': ۱۳۵۴ تهران، اشعاری از چهار دفتر تشنهٔ طوفان، گناه دریا، ابرو کوچه و بهار را باور کن.<br />
* '''گزینهٔ اشعار''': ۱۳۶۴ تهران، شعرهایی از پنج دفتر تشنهٔ طوفان، گناه دریا، ابر و کوچه، بهار را باور کن و از خاموشی و چند شعر جدید دیگر است.<br />
* '''یک آسمان پرنده''': ۱۳۷۶ تهران، شامل اشعاری است ار دوازده دفتر شعر مشیری یعنی تمام مجموعههای جمعآوری شده در کتاب بازتاب نفس صبحدمان به جز تا صبح تابناک اهورایی.<br />
* '''زیبای جاودانه''': ۱۳۷۷ تهران، منتخب سیزده مجموعه شعری شاعر، به همراه چند شعر جدید با مقدمه [[عبدالحسین زرّین کوب]].<ref name= اشعار/><br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی درباره شاعر و آثارش===<br />
# «مهتاب شب فریدون مشیری»، به قلم تقی خاوری، منتشر شده توسط فرهنگ توسعه، فروردین ۱۳۸۰، شماره ۴۸<ref name= متن/><br />
# «بازتاب عواطف انسانی در اشعار فریدون مشیری»، به کوشش سهیلا مرادقلی، ابوالقاسم قوام، منتشر شده در پژوهشنامه ادب غنایی، سال چهاردهم، بهار و تابستان ۱۳۹۵، شماره ۲۶<ref name= متن/><br />
# «گزارش از مراسم بزرگداشت فریدون مشیری»، به نقدِارشاد رضویان، انتشار توسط مجله بخارا، مرداد ۱۳۷۸، شماره ۷<ref name= متن/><br />
# «شبهای شعر فریدون مشیری در آلمان»، منتشر شده در کلک، مرداد تا آذر ۱۳۷۶، شماره ۸۹ تا ۹۳<ref name= متن/><br />
# «متنِ نامهٔ فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا»، منتشر شده در مجله بخارا، مرداد ۱۳۷۸، شماره ۷<ref name= متن/><br />
# «خاطرهای از فریدون مشیری و سایه»، به قلم میر اصلان شکوهی، منتشر شده در حافظ، شهریور ۱۳۸۵، شماره ۳۴<ref name= متن/><br />
# «بررسی آرمان شهر در اشعار فریدون مشیری»، به قلم جمال احمدی سارا زمانی، انتشار توسط تحقیقات تمثیلی در زبان و ادب فارسی، دوره ۳، پاییز ۱۳۹۰، شماره ۹، طی صفحات ۲۹ تا ۵۹<ref name= متن/><br />
# «گفتوگو با فریدون مشیری (زندگینامه شعر و شاعری)»، به کوشش تقی شهسواری، انتشار در گنجینه اسناد، بهار و تابستان ۱۳۸۰، شماره ۴۱ و ۴۲<ref name= متن/><br />
# «نقد روانکاوانه عنصر رنگ در اشعار فریدون مشیری»، به قلم عبدالله حسن زاده میرعلی زهرا رحیمی، انتشار رخسار زبان، سال دوم، تابستان ۱۳۹۷، شماره ۵، طی صفحات ۵ تا ۲۷<ref name= متن/><br />
# «فریدون مشیری؛ آمیزهای از شعر و انسانیت»، به قلم پرویز خائفی، منتشر شده در گزارش، مرداد ۱۳۷۸، شماره ۱۰۲<ref name= متن/><br />
# «بررسی فرآیند نوستالژی غم غربت در اشعار فریدون مشیری»، به کوشش مهدی شریفیان، انتشار در فصلنامه علمی پژوهشی علوم انسانی دانشگاه الزهرا، ۱۳۸۶، شماره ۶۶<ref name= متن/><br />
# «بررسی تطبیقی آرمان شهر در اندیشه فریدون مشیری و نازک الملائکه»، به قلم الیاس نورایی و هدیه جهانی، انتشار توسط مطالعات زبان و ادبیات غنایی، سال چهارم، پاییز ۱۳۹۳، شماره ۱۲، طی صفحات ۷۱ تا ۸۳<ref name= متن/><br />
# «بررسی تطبیقی مضامین عاشقانه در آثار فریدون مشیری و نزار قبانی»، به قلم جواد دهقانیان و عایشه ملاحی، منتشر شده در ادبیات تطبیقی، سال چهارم، بهار و تابستان ۱۳۹۲، شماره ۸<ref name= متن/><br />
# «بررسی مؤلّفههای عشق در اشعار فریدون مشیری و محمد ابراهیم ابوسنه»، به قلم عباس گنجعلی و آزاده قادری، منتشر شده در ادبیات تطبیقی، سال ششم، بهار و تابستان ۱۳۹۳، شماره ۱۰<ref name= متن/><br />
# «طبیعت و کارکردهای آن در دستگاه فکری فریدون مشیری و پل الوار»، به قلم حمید جعفری قریه علی، زهرا سیدیزدی و بتول افشارکیا، منتشر شده در ادبیات تطبیقی، سال دوازدهم، بهار و تابستان ۱۳۹۹، شماره ۲۲، طی صفحات ۴۹ تا ۷۴<ref name= متن/><br />
# «بررسی شخصیّت انگاری در اشعار فریدون مشیری با تکیه بر کتاب سه دفتر»، به قلم سولماز مظفری و عاطفه عبدالملکی، انتشار در علوم ادبی، سال نهم، پاییز و زمستان ۱۳۹۸، شماره ۱۶، طی صفحات ۲۸۱ تا ۳۰۷<ref name= متن/><br />
# «فریدون مشیری با شعر «کوچه» در بین جوانان ایران به شهرتی جاودانه دست یافت»، به قلم [[ملکالشعرا بهار|محمدتقی بهار]]، منتشر شده در فردوسی، تیر ۱۳۸۸، شماره ۷۸<ref name= متن/><br />
# «واکاوی مؤلّفههای تمثیلی و نمادین رضایتمندی در اشعار فریدون مشیری از دیدگاه نظریهٔ شخصیت اریکسون»، به قلم صفا ملکی، کامران پاشایی فخری و پروانه عادل زاده، انتشار توسط تحقیقات تمثیلی در زبان و ادب فارسی، دوره ۱۲، بهار ۱۳۹۹، شماره ۴۳، طی صفحات ۷۶ تا ۱۰۰<ref name= متن/> <br />
# «اندیشههای آرمان شهر و پادآرمان شهر؛ از دیدگاه صاحبنظران شعر معاصر ایران (سهراب سپهری و فریدون مشیری)»، به کوشش مسعود حق لسان، زهره عباس زاده و محمدحسین اسلام پور،منتشر شده در باغ نظر، سال پانزدهم، شهریور ۱۳۹۷، شماره ۶۳، طی صفحات ۶۵ تا ۷۴<ref name= متن/><br />
# «هنر و اندیشه: عصاره خاطرات چهل سال آشنایی با شادروان فریدون مشیری: درست مثل بستن آلبوم عکسی از خاطرات دیرین...»، به قلم پرویز خائفی، منتشر شده در گزارش، آذر ۱۳۷۹، شماره ۱۱۸<ref name= متن/><br />
# «تحلیل تناسب تشبیه با بافت کلام در دو جریان شعری معاصر: تجدّدگرایان محافظهکار، رمانتیسم (مطالعۀ موردی: اشعار سیمین بهبهانی، بهار، حمید مصدّق و فریدون مشیری)»، نوشتهٔ مهرناز اسماعیلی بروجنی، امیدوار مالملی، سید علی سهراب نژاد، منتشر شده در مجله علمی پژوهشیِ ادبیات پارسی معاصر، پاییز و زمستان ۱۳۹۹، سال دهم، شماره ۲، طی صفحات ۳۱ تا ۴۹<ref name= مشیری>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.noormags.ir/view/fa/search?q=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&origin=start&index=|عنوان= فریدون مشیری}}</ref><br />
# «زورقی افکندهام، برای آقای فریدون مشیری عزیزم استاد ارجمند شعر»، سودهٔ نوذر پرنگ، منتشر شده در مجله بخارا، خرداد ۱۳۷۸، شماره ۶، صفحه ۱۲۲<ref name= مشیری/><br />
# «نمونهای از دستخط فریدون مشیری»، انتشار در مجله بخارا، مرداد و آبان ۱۳۷۹، شماره ۱۳ و ۱۴،صفحه ۳۳۱<ref name= مشیری/><br />
# «اسطورهگرایی در اشعار فریدون مشیری»، به قلم مهدیه محمدیان، منتشر شده در مجله کتاب ماه ادبیات، مرداد ۱۳۹۰، شماره ۱۶۶، طی صفحات ۲۵ تا ۲۹<ref name= مشیری/><br />
# «بررسی شیوههای اطناب و بسط کلام در شعر فریدون مشیری» به کوشش زینب باقری، منتشر شده در مجله علمی پژوهشیِ زیباییشناسی ادبی، تابستان ۱۳۹۶، شماره ۳۲، طی صفحات ۱۵۷ تا ۱۷۸<ref name= مشیری/><br />
# «پژوهشی در تنوع واژگان شعری؛ مطالعهٔ موردی، اشعار رهی معیری، هوشنگ ابتهاج و فریدون مشیری»، به قلم ابراهیم اناری بزچلوئی و احمد امیدوار، انتشار در مجله پژوهشهای نقد ادبی و سبک شناسی، زمستان ۱۳۹۱، شماره ۱۰، طی صفحات ۳۱ تا ۵۸<ref name= مشیری/><br />
# «اندیشه آرمان شهری در اشعار فریدون مشیری و آدونیس»، به قلم محمدرضا حاج بابایی، سحر یوسفی زاده،منتشر شده در مجله علمی ترویجی مطالعات ادبیات تطبیقی، پاییز ۱۳۹۱، شماره ۲۳، طی صفحات ۷۱ تا ۸۲<ref name= مشیری/><br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رحیمی کاشانی|نام= مصطفی|عنوان= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناسی اشعار فریدون مشیری|جلد= |سال= ۱۳۹۰|ناشر= فراگرفت|مکان= قم|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۵۵۵۳-۷۴-۱}}<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120325115222-1012-201.pdf|عنوان= گفتوگو با فریدون مشیری زندگینامه شعر و شاعری|ناشر= گنجینه|تاریخ= بهار و تابستان ۱۳۸۰|تاریخ بازدید= ۲۰ آبان ۱۴۰۰}}<br />
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120828104912-4055-1119.pdf|عنوان= فریدون مشیری؛ آمیزهای از شعر و انسانیت|ناشر= گزارش|تاریخ= مرداد ۱۳۷۸|تاریخ بازدید= ۲۵ آبان ۱۴۰۰}}<br />
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= متن نامه فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا|ناشر= مجله بخارا|تاریخ= مرداد ۱۳۷۸|تاریخ بازدید= ۲۵ آبان ۱۴۰۰}}</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45578محمدرضا عبدالملکیان2022-01-15T00:05:30Z<p>پرواز: /* ناشرینی که با او کار کردهاند */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش <br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۱<br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = <br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45577محمدرضا عبدالملکیان2022-01-15T00:05:09Z<p>پرواز: /* ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است */</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش <br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۱<br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = <br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B6%D8%A7_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%DA%A9%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=45576محمدرضا عبدالملکیان2022-01-15T00:04:36Z<p>پرواز: صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده |نام = محمدرضا عبدالملکیان |تصویر...» ایجاد کرد</p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|تصویر = Mohammadreza.jpg<br />
|توضیح تصویر = <br />
|نام اصلی = محمدرضا عبدالملکیان<br />
|زمینه فعالیت = سرایش <br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۱۳۳۱<br />
|محل تولد = نهاوند<br />
|والدین = <br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = <br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = [[گروس عبدالملکیان|گروس]]<br />
|تحصیلات = <br />
|دانشگاه =<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد=== <br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===ماجراهای مذهب و ارتباط با خداوند===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون یا فضای مجازی===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
===از نگاه دیگران===<br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامههای سرگشاده===<br />
===نامهای دسته جمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکند===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===برنامههای ادبی که در دیگر کشورها اجرا کرده است===<br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی که درباره آثار فرد نوشته شده است===<br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Mohammadreza.jpg&diff=45575پرونده:Mohammadreza.jpg2022-01-14T23:52:49Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div></div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=45441اسماعیل امینی2022-01-08T11:41:33Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = اسماعیل امینی<br />
|تصویر = Esmaeil amini.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''شاعران از رودکی تا عنصری'''{{سخ}}'''بیگمان دارند هریک دکتری'''<br />
|نام اصلی = اسماعیل امینی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش، نویسندگی، پژوهش، تدریس و داوری<br />
|ملیت = <br />
|تاریخ تولد = ۱۸دی۱۳۴۲<ref name=استعفا>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/4507293/%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%AF%D8%B1%D9%82%D9%87-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA|عنوان= آقای وزیر بدرقه امینی انتظار زیادی نیست}}</ref><br />
|محل تولد = تهران<br />
|والدین = محمد و جواهر ابراهیمپور<br />
|تاریخ مرگ = <br />
|محل مرگ = <br />
|علت مرگ = <br />
|آخرین محل زندگی =<br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی=<br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعر، نویسنده، پژوهشگر، مدرس و داور جشنوارههای ادبی<br />
|سالهای نویسندگی =<br />
|سبک نوشتاری = طنز<br />
|کتابها = «دکتربازی»، «خندمینتر افسانه» و...<br />
|مقالهها = <br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص =<br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = بهنام<br />
|تحصیلات = دکتری زبانوادبیات فارسی<br />
|دانشگاه = تهران و قم<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد = <br />
|استاد = [[قیصر امینپور]]، [[محمدرضا شفیعی کدکنی]]، [[سیدحسن حسینی]] و...<br />
|علت شهرت = طنزپردازی<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از = سیدحسن حسینی<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز =<br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''اسماعیل امینی''' شاعرطنزپرداز، نویسنده، پژوهشگر، منتقد، مدرس و داور جشنوارههای ادبی است. <br />
<center>* * * * *</center><br />
اسماعیل امینی طنزپردازی است که به جد طنز مینویسد و میگوید طنز صرفاً برای سرگرمی نیست.<ref name=پژوهش>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%d8%b4-%d8%af%d8%b1-%d8%b9%d8%b1%d8%b5%d9%87-%d8%b7%d9%86%d8%b2-%d9%88-%d9%85%d8%b4%da%a9%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%a2%d9%86-%d8%a7%d8%b2-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%af%da%a9/|عنوان= پژوهش در عرصه طنز و مشکلات آن از زبان اسماعیل امینی}}</ref> او اصالتاً اهل خلخال است و قلم طنزش هم به اصالتش بازمیگردد؛مردم خلخال اغلب شوخطبع هستند و حتی بداهه شعر طنز هم میگویند. در ساختن چهارشنبههای گلآقایی با [[کیومرث صابری]] همکاری میکرد. وی عضو تحریریه هفتهنامه، ماهنامه و سالنامهٔ گلآقا بوده است.<ref name=فعالیت>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%d8%a7%d8%b3%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c/|عنوان= خلاصه ای از فعالیتهای ادبی اسماعیل امینی}}</ref>او سرایش شعر را از نوجوانی آغاز کرد و به دو زبان فارسی و ترکی شعر میسراید. وی دارای مدرک درجه یک هنری در رشته شعر از شورای عالی ارزشیابی هنرمندان است. پژوهشِ او در حوزهٔ طنز با سالنامه گلآقا آغاز شد و بهگفتهٔ او: ''«سالنامه گلآقا زمینه خوبی بود تا کسانی که کار طنز میکنند در آنجا مقالات پژوهشی خود را منتشر کنند.»''<br />
وی پژوهشهای ارزشمندی در زمینهٔ طنز انجام داده است مانند پایان نامهاش در دورهٔ کارشناسی ارشد؛ موضوع آن «طنز در مثنوی» است که بعدها آن را به صورت کتابی با نام ''خندمین تر افسانه (جلوههای طنز در مثنوی معنوی)'' منتشر کرد.<ref name=پژوهش/> ''لبخند سعدی'' دیگر کتابیست در این زمینه. در حوزهٔ طنز منبع کم است و امینی برای چنین پژوهشهایی زمانِ بسیار صرف میکند و آثاری که در این زمنینه دارد ارزنده هستند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d8%af-%d8%a7%d8%b3%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c-%da%af%d9%86%d8%ac%db%8c%d9%86%d9%87%e2%80%8c%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%b9%d9%84%d9%88/|عنوان= استاد اسماعیل امینی گنجینهای از معلومات ادبی هستند}}</ref><br />
شاعر صاحب رتبههای نخست در جشنوارههای مهم ادبی است. مانند کسب رتبه نخست در بخش پژوهش جشنواره بینالمللی طنز، کسب عنوان برتر در بخش فعالیتهای ادبی جشنواره فجر. همچنین دبیریِ علمی دو دوره از جشنواره شعر فجر (جشنواره نهم و دهم) را عهدهدار بوده است.<br />
همچنین تجربهٔ داوری و کارشناسی در جشنوارههای ادبی و فرهنگی را دارد: جشنوارۀ شعر فجر، جشنوارۀ تولیدات صداو سیما، کنگرۀ دفاع مقدس، جشنوارۀ بینالمللی طنز، جشنوارۀ شعر گل سوری در افغانستان، جشنوارۀ سراسری کانونهای دانشجویی، جشنوارۀ کانونهای مساجد کشور، [[جایزه ادبی پروین اعتصامی]]، جایزۀ کتاب اول، جشنوارۀ شعر رضوی، جایزه [[کتابسال]].<br />
<br />
==از میان یادها==<br />
===همه را منتشر نمیکند===<br />
امینی به سرودن شعر طنز مشهور است. با وجود این اشعار غیرطنز هم دارد که آنها را در مطبوعات و رسانهها منتشر کرده و مجموعهاشعار غیرطنزش هم به چاپ رسیده. او در انتشار شعر وسواس دارد و معتقد است که شاعر نباید هرچه مینویسد منتشر کند.<ref name=گفتوگو>{{یادکرد ژورنال|عنوان= اهل ادبیات سیاست را خادم انسان میکنند|ژورنال= هفتهنامه رفاقت|سال =۱۳۹۸||شماره= ۱۰۷|صفحه= ۳}}</ref><br />
===سالهاست تو را میشناسم!===<br />
اواخر دههٔ هفتاد در دانشگاه تهران دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات بودم. [[محمدرضا شفیعی کدکنی|دکتر شفیعی کدکنی]] مثنوی معنوی تدریس میکرد. جلسات در کتابخانه مدرس رضوی تشکیل میشد. اولین روز کلاس بعد از پایان درس، استاد از من پرسید: تو چند وقت است که دانشجوی من هستی؟{{سخ}}<br />
گفتم: سی سال است که دانشجوی غیرحضوریتان هستم و از امروز حضوری تلمذ میکنم.{{سخ}}<br />
استاد گفت: بهنظرم رسید سالهاست تو را میشناسم.<ref name=گفتوگو/><br />
===دستخط دکتری===<br />
[[قیصر امینپور]]، هم استاد و معلم من بود، و هم دوست و برادرم. در دفتر شعر جوان، برای نقد اشعار اعضا، برایشان نامه مینوشتیم. قیصر تأکید داشت که نامهها دستنویس باشد چون نامۀ تایپی، صمیمیت دستنوشته را ندارد. قیصر خیلی خوشخط بود و من بدخط مینوشتم. یک بار قیصر دستخط مرا که دید گفت: با این دستخط تو استعداد دکتر شدن داری!<ref name=گفتوگو/><br />
===از ارتباط با خدا میگوید===<br />
:از مولانا جلالالدین است که:<br />
{{شعر|نستعلیق|سبک=color:#C71585}}<br />
{{ب|'''خندمینتر از تو هیچ افسانه نیست'''|'''بر لب گور خراب خویش ایست'''}}<br />
{{پایان شعر}}<br />
طنز به من آموخت که انسان، در تکاپوی خویش میان بیکرانگی اراده و آمال موعود و محدودیت واقعیتهای موجود، درمانده و سرگردان است. پس مجالی برای خودبینی و پررویی و سرکشی نیست. در این درماندگی و سرگردانی، مگر خدا به داد آدمیزاد برسد.{{سخ}}<br />
و بازهم بهتعبیر مولانا:<br />
{{شعر|نستعلیق|سبک=color:#FF1493}}<br />
{{ب|'''بیعنایات حق و خاصان حق'''|'''گر مَلَک باشد سیاهستش ورق'''<ref name=گفتوگو/>}}<br />
{{پایان شعر}}<br />
===انصراف بهدلیل اختلاف===<br />
هجدهمدیماه۱۳۹۷ خبرگزاری مهر گزارش داد: اسماعیل امینی که سرگروه بخش شعر در اداره کتاب [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]] بود از این سمت انصراف داد. وی دربارهٔ انصراف خود توضیحاتی هم داد. او معتقد است که در کار فرهنگی نباید پنهانکاری، سیاسیبازی و کار امنیتی باشد! بهتر است تنها به صاحب فرهنگ و ادب توجه شود. چرا در چنین ادارهای سیاست بالاتر از دین، اخلاق و زبانفارسی است؟ در صورتی که این سه مهم در اولویت قرار دارند نه سیاستمدار.{{سخ}}'''''«وقتی میبینم نگاه حاکم با نگاه من تفاوت دارد از ادامه کار منصرف میشوم که شدم.»'''''<ref name=انصراف>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/4507245/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D9%81%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%B1%D8%AC-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%85|عنوان= استعفای اسماعیل امینی از اداره کتاب/عمرم را خرج سیاست نمیکنم}}</ref><br />
====فدای یک تار مویش!====<br />
در طی مصاحبهای با خبرگزاری مهر، اسماعیل امینی و دوستش صابر قدیمی از تعطیلی جلسههای ادبی و فرهنگی فرهنگسراها گلایه کردند و بعد از گذشت چند ماه نام قدیمی در لیست سیاه دیده شد. همین اتفاق موجب شد تا روز ۱۸خرداد ۱۳۹۸اسماعیل امینی پستی در صفحهٔ اینستاگرامش منتشر کند و بنویسد:<br />
:من از طرف خودم و از طرف صابر قدیمی و حتی از طرف تمامی شاعران و هنرمندان و مردمی که به جلسات فرهنگسراها میآمدند، اعلام میکنم که ما اشتباه کردیم و پشیمانیم و حق با مدیران قدرتمند و قاطع سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران است و هر چه جلسه ادبی و شاعر و هنرمند و دوستدار شعر است فدای یک تار موی مدیران و قربانی یک پینه پیشانی ایشان. مرگ بر شعر و هنر، و درود بر مدیران قاطع و مقتدر.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mashreghnews.ir/news/969783/%D9%85%D9%85%D9%86%D9%88%D8%B9-%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87|عنوان= ممنوعالکاری یک شاعر بهعلت یک مصاحبه}}</ref><br />
<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
[[پرونده:E.amini.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
===سالشمار زندگی===<br />
* '''۱۳۴۲''': ۱۸دی تولد در تهران<br />
* '''۱۳۴۴''': تغییر محل زندگی از خیابان سلسبیل (رودکی فعلی) به نازیآباد<br />
* تدریس در دانشگاه آزاد واحد مرکز، دانشگاه علوم اقتصادی تهران، دانشگاه علمی کاربردی بهمدت ۱۲ سال<br />
* عضویت در شورای عالی شعر و عضو شورای عالی موسیقی صداو سیمای جمهوری اسلامی<br />
* دبیر علمی جشنواره شعر فجر (جشنواره نهم و دهم)<br />
* همکاری با دفتر اعزام اساتید نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها<br />
* فعالیت مطبوعاتی در حوزۀ نقد ادبی ، طنزو شعر بهمدت ۲۵ سال<br />
* همکاری با سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در سمت مشاور ادبی بهمدت ۵ سال<br />
* همکاری با حوزۀ هنری سازمان تبلیغات اسلامی در پست کارشناس ادبی بهمدت ۱۵ سال<br />
* همکاری با پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی با سمت عضو گروه ادبیات<br />
* عضو هیئت امنا و عضو هیئت مدیره بنیاد شعر و ادبیات داستانی<br />
* عضو کمیتۀ علمی ارزیابی هنرمندان (جهت دریافت درجه هنری) در [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]]<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
اسماعیل امینی ۱۸دی۱۳۴۲ در خیابان سلسبیل (رودکی فعلی) دیده به دنیا گشود. دو سال داشت که بههمراه خانواده به نازیآباد نقل مکان کردند. در خانه بهزبان ترکی سخن میگفتند و او زبان فارسی را در مدسه آموخت. در دوران کودکی ماه محرم به همراه پدر و برادر به هیئتها میرفت ضرب و آهنگ نوحه برایش بسیار جذاب بود و بدون اینکه معنی بداند نوحه حفظ میکرد. جذابیتی که کلام آهنگین برایش داشت باعث شد تا شعرها و ترانههایی که از رادیو میشنود را هم حفظ کند. آشنایی او با دنیای طنز به سبب مطالعهٔ کتاب و نشریات بود و طنزنویسی را با کوچکترین نشریه آغاز کرد؛ در اواسط دههٔ پنجاه که ده دوازده ساله بود نشریهای دستنویس برای بچههای فامیل تهیه میکرد که بیشتر مطالب طنز در آن گنجانده میشد.<ref name=مصاحبه>{{یادکرد ژورنال|عنوان= اهل ادبیات سیاست را خادم انسان میکنند|ژورنال= دوهفتهنامه رفاقت|سال= ۱۳۹۸|شماره= ۱۰۹|صفحه= ۳}}</ref> سرایش شعر را از روزگار نوجوانی آغاز کرد. سرودههایش را نزد دانشآموزان سال بالایی و معلم ادبیات میبرد و میگفت این شعر را دوستم نوشته و از من نظر خواسته اما من سر در نمیآورم، و اینگونه از نظر دیگران نسبت به شعرش مطلع میشد. گر چه آنها خیلی وقتها میگفتند به درد نمیخورد! در دبیرستان علیرغم میل باطنی، و به اصرار برادر بزرگتر رشته برق را انتخاب کرد. اما همچنان به ادبیات عشق میورزید. او زمانی که دبیرستانی بود برای نشریات طنز، مطلب و شعر طنز میفرستاد. پس از گرفتن دیپلم با چند سال فاصله به دانشگاه رفت. طنزنویسی مستمر و حرفهای خود را از دهه شصت آغاز کرد که تا امروز هم ادامه دارد. سال۱۳۷۵ در دانشگاه آزاد مرکز تهران مشغول به تحصیلِ کارشناسیِ رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی شد.<ref name=شعر>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920408001127/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C%D9%85-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DA%86%D9%87-%D8%AD%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%B2%D9%86%DB%8C%D9%85|عنوان= وقتی میگوییم شعر و ادبیات انقلاب دقیقا از چه حرف میزنیم}}</ref>{{سخ}}<br />
در سال۱۳۸۲ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران به پایان رساند. او فارغالتحصیل دکتری ادبیات از دانشگاه قم است.<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
امینیِ معلم شخصیتی آرام و لحنی روان دارد. سخنش آهنگی از کلمات و جملات است که صبر را نمایان میکند.<br />
او خیلی عادت به معرفی کردن خود ندارد. بهگفتهٔ خودش هیچگاه هیجانزده نمیشود. خوشحالی و ناراحتیاش هم شدت ندارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3023/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%B1%D9%87|عنوان= مصاحبه با مجله پنجره}}</ref><br />
===زمینهٔ فعالیت===<br />
سالهاست که برای مطبوعات مینویسد. شعرهای طنز و غیرطنز میسراید و نقد میکند. در دانشگاه به تدریس مشغول است. همچنین سابقه داوری و کارشناسی در جشنوارههای مختلف ادبی و فرهنگی را دارد. در این میان کارهای فرهنگی ارزشمندی نیز انجام میدهد؛ رئیس کمیته ادبی انجمن اهدای عضو ایرانیان است. و بسیاری را در این حرکت زیبای فرهنگی با خود همراه کرده است.<br />
===یادمان و بزرگداشتها===<br />
===چند منظر===<br />
{{جعبه گفتاورد|نقلقول=<center><span style="color:darkgreen">'''[[حسین اسرافیلی]]: از همصحبتی با اسماعیل امینی همیشه درس گرفتهام واز ابعاد مختلف میتوان به امینی پرداخت.'''<ref name=دیدگاه/>{{سخ}}<br />
<font color=darkcyan>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>{{سخ}}<br />
<span style="color:darkgreen">'''محمود عبدالحسینی: منش فردی و اجتماعی امینی نشأتگرفته از پیامبر اسلام است.'''<ref name=دیدگاه/>{{سخ}}<br />
<font color=darkcyan>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>{{سخ}}<br />
<span style="color:darkgreen">'''حسین قرایی: امینی بیشترین جدیت را در حوزه نقد داشته و بیشتر «منتقد» شناخته میشود.'''<ref name=دیدگاه>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%87%d9%81%d8%af%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b4%d8%a8-%d8%b4%d8%a7%d8%b9%d8%b1-%d9%be%d8%a7%d8%b3%d8%af%d8%a7%d8%b4%d8%aa-%d8%a7%d8%b3%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c%d9%84/|عنوان= هفدهمین شب شاعر پاسداشت اسماعیل امینی}}</ref>{{سخ}}<font color=darkcyan>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>{{سخ}}<br />
<span style="color:darkgreen">'''شهرام شکیبا: امینی بهخوبی نگاه طنز و آکادمیک را باهم جمع کرده است. نگاه آکادمیک از ویژگیهای امینی است. طنز امینی معقول است و هیجانزده نوشته نمیشود.'''<ref name=دیدگاه/><br />
</span><noinclude></center>|تراز=چپ|عرض=۲۱%|رنگ پسزمینه=#d5fdf4}}<br />
====محمود دستپیش====<br />
تواضع و انسانیت امینی بسیار بالاست وی جای کوچکترین فرزند من است ولی بسیار صاحب احترام است. او از نظر قدرت و آشنایی به زبان آذری در سطح بالایی قرار دارد.<ref name=دیدگاه/><br />
====محمدرضا سهرابینژاد====<br />
{{گفتاورد تزیینی|پیش از انقلاب مطالبی میخواندم که میگفت اسامی دارای بار هستند و مصداق این حرف اسماعیل امینی است که نامش دارای بار است. در حوزههای شعری مختلف دارای سابقهای طولانی است و به اندازه خودم از او درس گرفتم و خود را شاگرد وی میدانم. '''امینی امین است'''. بخیل نیست و چیزهایی که یاد گرفته را در اختیار دیگران قرار میدهد و منشی آزاد دارد وی حقطلب است و هر روز رنگ عوض نمیکند و مانند بسیاری برای لقمهای نان خود را نمیفروشد.<ref name=دیدگاه/>}}<br />
====[[علیمحمد مؤدب]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|امینی برادرانه و مهربانانه با دانشآموزان برخورد میکند، مقابله با مشهورات ادبی یکی از ویژگیهای فعالیت امینی در عرصه ادبیات است، امینی برای من به عنوان شاعر یکی از معدود آدمهای روزگار است که به مقابله با مشهورات مشغول است، تعهد راستین به انقلاب و اسلام با حوصلهای مثالزدنی دیگر ویژگی وی است.<ref name=دیدگاه/>}}<br />
===طنز و جِدّ===<br />
'''هیچ، هیچ، هیچ'''{{سخ}}<br />
بدون تواضع و ملاحظات و بهصراحت مینویسم که ارزیابی من از آثارم این است: هیچ، هیچ، هیچ بهتعبیر سطری از شعر [[محمدرضا شفیعی کدکنی]]:<br />
'''''کشتی او کاغذی میانه رگبار'''''<ref>{{یادکرد ژورنال|عنوان= اهل ادبیات سیاست را خادم انسان میکنند|ژورنال= هفتهنامه رفاقت|سال= ۱۳۹۸|شماره= ۱۰۹|صفحه= ۳}}</ref><br />
<br />
'''آدم جدی و کار طنز، چطور و چگونه'''{{سخ}}<br />
طنز، از هر نظر جدی است. هم از نظر اهداف و هم از نظر روشها و شگردهای طنزنویسی. شاهدش این که اهل قدرت که شوخی سرشان نمیشود، طنز را جدی میگیرند و غالباً خیلی زود به طنز واکنش نشان میدهند و گوش طنزنویس را میپیچانند و حق طنزنویس را کف دستش میگذارند.<ref name=گفتوگو/><br />
===نظر به دیگران===<br />
====امینی از [[کیومرث صابری|صابری]] میگوید====<br />
صابری به دیگر طنزنویسان یاد داد که میتوان طنز نوشت اما شلخته و ترسو نبود. انتقاد کردن خارج از طیف ارزشهای انقلاب و زیر سؤال بردن مسئولان نیست. میتوان صاحب تفکر و اندیشه بود؛ اما «بلهقربانگو» و منفعل نبود.<ref name=نقد>{{یادکرد وب|نشانی= http://sourehonar.ir/content/news/7454/%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%86%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%A7%D8%A8%D8%AA%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA|عنوان= اسماعیل امینی: نشریات طنز ابتدای انقلاب متولی نداشت}}</ref><br />
====نگاهش به [[سیدحسن حسینی]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|سیدحسن برای من هم معلم بود هم الگو، هم دوست. ویژگی اصلی که سید داشت این بود که خیلی جنب و جوش داشت و به لحاظ خلاقیت و هنری هم همین طور بود. چیزی را میآفرید و به سراغ رشته دیگری میرفت؛ یعنی خلاق بود و چیزی را کشف میکرد و دیگر تکرار نمیکرد. اگر سید یکی از رشتههایی را که کشف کرده بود مثلاً طنز و شعر سپید مذهبی را اگر ادامه میداد، شاید خیلیها کمرنگ میشدند ولی او راه را باز میکرد و رها میکرد تا دیگران بتوانند از آن راه بروند و میرفت یک راه اصولگرا را باز میکرد تا دیگران بتوانند از آن راه بروند. عادت داشت به حرکت کردن در جادههای سنگین.}}<br />
====از هراتی میگوید====<br />
سلمان هم خیلی ساده و خوب تجربه میکرد و شعرش بدون نقاب بود. مثل خودش تجربه میکرد و صادقانه مینوشت. خیلی منتظر ارزیابی شرایط و اینها نبود.<ref name=شعر/><br />
====[[قیصر امینپور|قیصر]] برادر و معلم بود====<br />
{{گفتاورد تزیینی|قیصر که من خیلی به او نزدیک بودم مانند برادر بزرگتر و معلم من بود. من از او همه چیز را یاد گرفتم. قیصر اینقدر عادی و معمولی به نظر میرسید که بزرگیاش به چشم نمیآمد و دیگران در برخورد با او فکر میکردند یک انسان معمولی است. او انصافا بزرگ بود و پنهان میکرد و دوست نداشت دیده شود. شعر قیصر خیلی باید خوانده شود. زبانش خیلی ساده است؛ اما زیاد باید خوانده شود.<ref name=شعر/>}}<br />
===امینی از رابطه ادبیات و سیاست میگوید===<br />
ادبیات از زندگی و انسان سخن میگوید. سیاست نیز بخشی از زندگی انسان است، بنابراین در آثار ادبی نیز اندیشهها و رخدادهای سیاسی بازتاب دارد.<br />
:<font color=#FF0090>'''''«اهل سیاست میکوشند که ادبیات را خادم سیاست کنند و اهل ادبیات میکوشند که سیاست را خادم انسان کنند.»'''''</font><ref name=گفتوگو/><br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===بدرقه نشد!===<br />
درپی استعفا و کنارهگیری اسماعیل امینی از اداره کتاب، یکی از فعال فرهنگی در [[بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان]] با نامهای به [[وزارت ارشاد|وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی]]، واکنش نشان داد: <br />
{{گفتاورد تزیینی|مقام عالی وزارتِ ما{{سخ}}<br />
جناب دکتر صالحی عزیز<br />
:این وزارتِ فخیمه که این «کیبورد» هم یکی از هموندانش است کارگزارانی دارد از جنس دکتراسماعیل امینی که مینشیند، لبخند میزند، مخالفت میکند، موافقت میکند. نه میخواهد دنیایش را زور کند، نه میخواهد دنیایی زور شود؛ اهل گفتوگو، حتّی اگر مسئول میزِ شعر اداره ممیزی باشد، برخلافِ تمام اسلاف و اخلاف و با این شیوه حتّی برخلاف آیندگانی که پنهان را بر آشکار ترجیح میدهند. او بر آیینی میزید که فرهنگ ملّی ایرانیان، بخشنامه شمارهشدهای نیست که بخواهد به آن بیاعتقاد باشد. او چنین است چنان که جنمِ شما رئیس فرهنگخانه خیابان کمالالملکمان چنین است.<br />
:چنین خادمانِ فرهنگی همانند نقشه شهری منطقه شش هستند در پیرامون خیابانهای کریمخان، قرنی، ایرانشهر، طالقانی. همه به هم راه دارند و هیچ معبری بنبست نیست و هیچ گذرگاهی بسته. دینش طالقانی است، قلبش ایرانشهری، ایثارش قرنی و وکالتش زندی. پارک هنرمندان دارد، خطِ دوچرخهسواری دارد. کافههای شلوغ دارد و کتابفروشیهای معمور.<br />
:با شما سخن گفتم چون شما را گوشی شنواست برای شنیدن و از خُلقِ صوفیانه شریفانی از جنس امینی سخن گفتن. آن دیگران هنوز دلتنگِ اهل فرهنگ نمیشوند.<br />
:مقام عالی وزارت ما<br />
:اداره ممیزی ما اعتبار از امثال دکترامینی میگرفت که میشد با سخنش موافقت یا مخالفت کرد؛ رودخانه پرخروش ادب را مأوا گرفته است که غریقش هم محترم بود چه رسد به نجات غریقی چون اسماعیل امینی. رفتن حضرتش حرفی و دربست قبول، بدرقه امّا انتظار زیادی نیست؛ تماس با جنابش و تبریک روز تولدش به ۱۸دی که امروز باشد نور علی نور است؛ شما چنین هستید؛ ما هم از شما چنین میآموختیم که یادآوری کردیم. <br />
:''روزهای سربلندی پایدار.''<ref name=انصراف/>}}<br />
===نامهای دستهجمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===بیت دلخواه===<br />
بیت محبوب سرایندهٔ دکتربازی آخرین بیتِ شعر «در حقیقت شاعر» از کتاب «دلقک و شاعر دربار» است؛<br />
:<span style="color:#FF4500">''دلقک و شاعر دربار یکی است</span><noinclude><br />
:::::<span style="color:#FF4500">''پیش سلطان اسباب طرب است</span><noinclude><br />
===جملهای از ایشان===<br />
===نام مستعار===<br />
ازآنجاکه اسماعیل امینی از نویسندگان گلآقا بوده در مجله بچهها گلآقا ستون شعر طنز هم داشته. و این شعرها را '''''بچه محصل'''''، '''''ادیب المهالک'''''، '''''جوجه کلاغ''''' و '''''جوجه پلنگ''''' مینوشتند!<ref name=گفتوگو/><br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===کارشناسی و داوری===<br />
فعالیت ادبی اسماعیل امینی از مرزها عبور کرده چنان که وی در جشنوارههایی چون؛ جشنوارهٔ بینالمللی طنز و جشنوارهٔ شعر گل سوری در افغانستان داوری و کارشناسی کرده است.<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
در جلسه نقد کتاب «دلقک و شاعر دربار» [[ساعد باقری]] اقرار کرد که کتاب بیش از انتظار او بوده؛ اما این بدینمعنی نیست که از قلم امینیِ استاد انتظار این شعرهای ناب را نداشته. او خاطر نشان کرد؛ شاعریِ اسماعیل امینی تحت تأثیر شاعری [[سیدحسن حسینی]] است. ویژگیهایی که هم در شعر امینی و هم در شعر حسینی نمایان است؛ روح جستوجوگری، اینکه اساساً چه حرفی قابل گفتن است و جدی گرفتن این دنیا و عالمش.<br />
باقری افزود؛ همهٔ شعرهای این کتاب درخشان نیست؛ اما آنچنانکه در آثار سیدحسن حسینی حرف لغو به چشم نمیخورد در کار امینی هم لغو وجود ندارد. <br />
===هیچکس شاگرد من نیست!===<br />
{{گفتاورد تزیینی|من سالهای زیادی تدریس کردهام و معلم بودهام اماهیچکس را شاگرد خودم نمیدانم. به ویژه در شعر که چندان آموختنی نیست. در اواخر دههٔ هفتاد ستونی داشتم در روزنامه که شاعران جوان را معرفی میکردم. اغلب آن شاعران جوان اکنون چهرههای صاحب نام شعر کشورند.<ref name=گفتوگو/>}}<br />
===علت شهرت===<br />
===ده تا بیست مطلب نقلشده از نمونههای فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و کتابشناسی==<br />
===کارنامهٔ امینی===<br />
====تألیفها====<br />
* «خندمینتر افسانه» (طنز در مثنوی معنوی)<br />
* «تبسم دوست» (لطایف و مطایبات در کلام [امام] خمینی)<br />
* «لبخند سعدی» (طنز در غزلهای سعدی)<br />
* «لبخند غیرمجاز» (مجموعه نثرهای طنز)<br />
* «جلسۀ شعر» (مباحث آموزشی و نقد شعر)<br />
* «نشر اکاذیب» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «دکتربازی» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «دلقک و شاعر دربار» (مجموعه شعر)<br />
* «عمو زورگیر» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «لبخند بر لب شعر» (گزیده شعر طنز برای نوجوانان)<br />
* «بوستان بیدرخت» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «ببر در کوزه» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «خنده باکلاس»<br />
* «جلسه طنز» (مباحث آموزشی طنز و نقد و تحلیل متون طنز)<br />
* «چگونه نویسنده شویم»<br />
* «چگونه مدیر فرهنگی شویم»<br />
* «بوستان بیدرخت» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «به زبان فارسی» کتابی که به صورت جستارنویسی به رشته تحریر درآمده برای مخاطبان عام ادبیات<br />
* «قافیه بیاموزیم»، کتابیست به زبان ساده برای آموختن قافیه در شعر<br />
====مقالهها<ref>{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article/author/62115|عنوان= اسماعیل امینی}}</ref>====<br />
# «طنز در شعر عاشورایی»<br />
# «جرعه» (شعر کوتاه مخاطب کمحوصله)<br />
# «جرعه» (شعر درون گرای دیروز)<br />
# «ترانه و بیم ابتذال»<br />
# «بر لب گور خراب خویش» (کاربرد تربیتی طنز)<br />
# «آدم چطوری شاعر میشود؟»<br />
# «گرگ بیمار غزل»<br />
# «سحر غزل و اعجاز بیان سعدی» (نگاهی به کتاب تکوین غزل و نقش سعدی نوشتهٔ محمود عبادیان)<br />
# «آدم چطوری ترانه سرا میشود؟!»<br />
# «برخی شعرها فقط خارند» (شیفتگی و خودشیفتگی شاعرانه)<br />
# «گفتن و نگفتن» (نگاهی به طنزآوری [[سیدحسن حسینی]] در «نوشداروی طرح ژنریک»)<br />
# «لطفاً کاری به کار شعر نداشته باشید»<br />
# «شیفتگی عاطفی با داوری علمی؟»<br />
# «رزق در مثنوی معنوی»<br />
# «جد تکوین ما به طنز بخوان» (تأملی در طنزآوریهای [[علی معلم دامغانی]])<br />
# «شعر انقلاب، زیستن با مردم»<br />
# «سواد شفاهی و شعر یکبارمصرف»<br />
# «کارنامه دانشوران ایران و اسلام»<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
اسماعیل امینی شاعری دلتنگ و دردمند است و شعر شاعرانی چون او در این روزگار غنیمت است. نگاه شعرهای او اجتماعی است. آثار وی در نظم معتدل است و جریان و بازیِ خاصی در آن نیست.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/94061107170/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعرهای اسماعیل امینی نقد شد}}</ref><br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===بررسی چند اثر===<br />
====لبخند بر لب شعر====<br />
«لبخند بر لب شعر» گزیدهای است از شعر طنز برای نوجوانان. شعر شاعرانی که به طنزپردازی مشهور نبودند. در این اثر، اشعاری از هزار سال شعر فارسی میخوانیم که توسط نویسنده انتخاب شده است. اشعاری از رودکی تا شاعران معاصر؛ خواجوی کرمانی، مولانا، سعدی، محمد فرغانی، عطار، فردوسی، باباطاهر، شهید بلخی، وحشی بافقی، [[ایرج میرزا]]، [[پروین اعتصامی]]، [[فروغ فرخزاد]]، [[عمران صلاحی]]، [[سیدحسن حسینی]] و... کتاب مذکور از سوی انتشارات سوره مهر منتشر شد و برای اولین بار، همزمان با سیودومین دورهٔ نمایشگاه کتاب تهران توزیع شد. ابتدا نویسنده در بخشی با عنوان «شعر طنز با شناسیم» این گونهٔ ادبی را به نوجوانان معرفی میکند. همچنین نگاهی هم به پیشنیهٔ این گونهٔ ادبی دارد و هجو، هزل، همانگونی، فکاهی و... به مخاطب معرفی میکند.{{سخ}}<br />
نگارنده اثر در ادامه به طرح چند پرسش مطرح درباره شعر طنز و پاسخ به این سؤالها پرداخته است. از جمله آنها؛{{سخ}}آیا طنز راهی است برای فرار از دست سانسور؟{{سخ}}آیا شعری که تلخ و غمانگیز حرف میزند، طنز نیست؟ و ...{{سخ}}بخش دیگر کتاب به ارائه نمونههایی از شعر طنز فارسی اختصاص دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13970230000316/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C|عنوان= شعر طنز برای نوجوانان از رودکی تا دوران معاصر با «اسماعیل امینی»}}</ref><ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/01/28/1990967/%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1-%D9%84%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?ref=khabarfarsi|عنوان= «لبخند بر لب شعر» فارسی/ نگاهی به حیات هزارساله طنز در ادبیات ایران}}</ref><br />
====دکتربازی====<br />
مدرکگرایی در ایران و بهیکباره دکترشدن مدیران و مسئولان، از سوژههای جالب دکتربازی است. مجموعه شعری که تمثیلهای درست و ظریفی در آن به کار برده شده و با صراحت به نقد بعضی ضعفهای اخلاقی انسان و معظلات اجتماعی پرداخته است و این نقد شامل حال مدیران و مسئولان نیز میشود.<br />
{{شعر|نستعلیق|سبک=color:#32CD32}}<br />
{{ب|'''ملک ایران سرزمین دکتران'''|'''اینقدر دکتر نباشد در جهان'''}}<br />
{{ب|'''هم وزیران هم مدیران دکترند'''|'''بیشتر از نصف ایران دکترند'''}}{{پایان شعر}}<br />
<br />
موضوع مجموعهٔ طنز تنها مدرکگرایی نیست و شاعر به مسائلی چون: شهرنشینی، رعایت حقوق همسایگان، تحولات سیاسی و وقایع روز پرداخته است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.fardanews.com/fa/news/646920/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AA%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF|عنوان= وقتی دکتربازی تبدیل به تفریح بزرگترها میشود!/طنزی که با سوژههای خود تعارف ندارد}}</ref><br />
<br />
[[پرونده:Dr.amini.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''در این روزها باد صبا آلوده است'''</center>]]<br />
===کار با نشریات===<br />
امینی در تألیف دهها مقالهٔ پژوهشی و ادبی با نشریات تخصصی چون؛ کتاب ماه ادبیات، فصلنامۀ شعر ، فصلنامۀ فرهنگستان هنر، ماهنامۀ سوره و ماهنامۀ الفبا همکاری کرده است.<br />
===تعداد چاپها و تجدیدچاپهای کتابها===<br />
<br />
==منبعشناسی==<br />
<br />
<br />
==گالری==<br />
<gallery widths="170px" heights="180px" perrow="4"><br />
پرونده: Doctor.jpg<br />
پرونده: Bostan.jpg<br />
پرونده: نویسنده.jpg<br />
پرونده: مدیر.jpg<br />
پرونده: سعدی.jpg<br />
پرونده: Labkhand.jpg<br />
پرونده: عمو زورگیر.jpg<br />
</gallery><br />
<br />
<br />
==جستارهای وابسته==<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
== منابع ==<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:E.amini.jpg&diff=45440پرونده:E.amini.jpg2022-01-08T11:40:35Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div></div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C&diff=45439اسماعیل امینی2022-01-08T11:32:38Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = اسماعیل امینی<br />
|تصویر = Esmaeil amini.jpg<br />
|توضیح تصویر = '''شاعران از رودکی تا عنصری'''{{سخ}}'''بیگمان دارند هریک دکتری'''<br />
|نام اصلی = اسماعیل امینی<br />
|زمینه فعالیت = سرایش، نویسندگی، پژوهش، تدریس و داوری<br />
|ملیت = <br />
|تاریخ تولد = ۱۸دی۱۳۴۲<ref name=استعفا>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/4507293/%D8%A2%D9%82%D8%A7%DB%8C-%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%A8%D8%AF%D8%B1%D9%82%D9%87-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B8%D8%A7%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA|عنوان= آقای وزیر بدرقه امینی انتظار زیادی نیست}}</ref><br />
|محل تولد = تهران<br />
|والدین = محمد و جواهر ابراهیمپور<br />
|تاریخ مرگ = <br />
|محل مرگ = <br />
|علت مرگ = <br />
|آخرین محل زندگی =<br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی=<br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعر، نویسنده، پژوهشگر، مدرس و داور جشنوارههای ادبی<br />
|سالهای نویسندگی =<br />
|سبک نوشتاری = طنز<br />
|کتابها = «دکتربازی»، «خندمینتر افسانه» و...<br />
|مقالهها = <br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص =<br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان = بهنام<br />
|تحصیلات = دکتری زبانوادبیات فارسی<br />
|دانشگاه = تهران و قم<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد = <br />
|استاد = [[قیصر امینپور]]، [[محمدرضا شفیعی کدکنی]]، [[سیدحسن حسینی]] و...<br />
|علت شهرت = طنزپردازی<br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از = سیدحسن حسینی<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز =<br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
'''اسماعیل امینی''' شاعرطنزپرداز، نویسنده، پژوهشگر، منتقد، مدرس و داور جشنوارههای ادبی است. <br />
<center>* * * * *</center><br />
اسماعیل امینی طنزپردازی است که به جد طنز مینویسد و میگوید طنز صرفاً برای سرگرمی نیست.<ref name=پژوهش>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%d9%be%da%98%d9%88%d9%87%d8%b4-%d8%af%d8%b1-%d8%b9%d8%b1%d8%b5%d9%87-%d8%b7%d9%86%d8%b2-%d9%88-%d9%85%d8%b4%da%a9%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d8%a2%d9%86-%d8%a7%d8%b2-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%af%da%a9/|عنوان= پژوهش در عرصه طنز و مشکلات آن از زبان اسماعیل امینی}}</ref> او اصالتاً اهل خلخال است و قلم طنزش هم به اصالتش بازمیگردد؛مردم خلخال اغلب شوخطبع هستند و حتی بداهه شعر طنز هم میگویند. در ساختن چهارشنبههای گلآقایی با [[کیومرث صابری]] همکاری میکرد. وی عضو تحریریه هفتهنامه، ماهنامه و سالنامهٔ گلآقا بوده است.<ref name=فعالیت>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%d8%a7%d8%b3%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c/|عنوان= خلاصه ای از فعالیتهای ادبی اسماعیل امینی}}</ref>او سرایش شعر را از نوجوانی آغاز کرد و به دو زبان فارسی و ترکی شعر میسراید. وی دارای مدرک درجه یک هنری در رشته شعر از شورای عالی ارزشیابی هنرمندان است. پژوهشِ او در حوزهٔ طنز با سالنامه گلآقا آغاز شد و بهگفتهٔ او: ''«سالنامه گلآقا زمینه خوبی بود تا کسانی که کار طنز میکنند در آنجا مقالات پژوهشی خود را منتشر کنند.»''<br />
وی پژوهشهای ارزشمندی در زمینهٔ طنز انجام داده است مانند پایان نامهاش در دورهٔ کارشناسی ارشد؛ موضوع آن «طنز در مثنوی» است که بعدها آن را به صورت کتابی با نام ''خندمین تر افسانه (جلوههای طنز در مثنوی معنوی)'' منتشر کرد.<ref name=پژوهش/> ''لبخند سعدی'' دیگر کتابیست در این زمینه. در حوزهٔ طنز منبع کم است و امینی برای چنین پژوهشهایی زمانِ بسیار صرف میکند و آثاری که در این زمنینه دارد ارزنده هستند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d8%af-%d8%a7%d8%b3%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c%d9%84-%d8%a7%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c-%da%af%d9%86%d8%ac%db%8c%d9%86%d9%87%e2%80%8c%d8%a7%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%b9%d9%84%d9%88/|عنوان= استاد اسماعیل امینی گنجینهای از معلومات ادبی هستند}}</ref><br />
شاعر صاحب رتبههای نخست در جشنوارههای مهم ادبی است. مانند کسب رتبه نخست در بخش پژوهش جشنواره بینالمللی طنز، کسب عنوان برتر در بخش فعالیتهای ادبی جشنواره فجر. همچنین دبیریِ علمی دو دوره از جشنواره شعر فجر (جشنواره نهم و دهم) را عهدهدار بوده است.<br />
همچنین تجربهٔ داوری و کارشناسی در جشنوارههای ادبی و فرهنگی را دارد: جشنوارۀ شعر فجر، جشنوارۀ تولیدات صداو سیما، کنگرۀ دفاع مقدس، جشنوارۀ بینالمللی طنز، جشنوارۀ شعر گل سوری در افغانستان، جشنوارۀ سراسری کانونهای دانشجویی، جشنوارۀ کانونهای مساجد کشور، [[جایزه ادبی پروین اعتصامی]]، جایزۀ کتاب اول، جشنوارۀ شعر رضوی، جایزه [[کتابسال]].<br />
<br />
==از میان یادها==<br />
===همه را منتشر نمیکند===<br />
امینی به سرودن شعر طنز مشهور است. با وجود این اشعار غیرطنز هم دارد که آنها را در مطبوعات و رسانهها منتشر کرده و مجموعهاشعار غیرطنزش هم به چاپ رسیده. او در انتشار شعر وسواس دارد و معتقد است که شاعر نباید هرچه مینویسد منتشر کند.<ref name=گفتوگو>{{یادکرد ژورنال|عنوان= اهل ادبیات سیاست را خادم انسان میکنند|ژورنال= هفتهنامه رفاقت|سال =۱۳۹۸||شماره= ۱۰۷|صفحه= ۳}}</ref><br />
===سالهاست تو را میشناسم!===<br />
اواخر دههٔ هفتاد در دانشگاه تهران دانشجوی کارشناسی ارشد ادبیات بودم. [[محمدرضا شفیعی کدکنی|دکتر شفیعی کدکنی]] مثنوی معنوی تدریس میکرد. جلسات در کتابخانه مدرس رضوی تشکیل میشد. اولین روز کلاس بعد از پایان درس، استاد از من پرسید: تو چند وقت است که دانشجوی من هستی؟{{سخ}}<br />
گفتم: سی سال است که دانشجوی غیرحضوریتان هستم و از امروز حضوری تلمذ میکنم.{{سخ}}<br />
استاد گفت: بهنظرم رسید سالهاست تو را میشناسم.<ref name=گفتوگو/><br />
===دستخط دکتری===<br />
[[قیصر امینپور]]، هم استاد و معلم من بود، و هم دوست و برادرم. در دفتر شعر جوان، برای نقد اشعار اعضا، برایشان نامه مینوشتیم. قیصر تأکید داشت که نامهها دستنویس باشد چون نامۀ تایپی، صمیمیت دستنوشته را ندارد. قیصر خیلی خوشخط بود و من بدخط مینوشتم. یک بار قیصر دستخط مرا که دید گفت: با این دستخط تو استعداد دکتر شدن داری!<ref name=گفتوگو/><br />
===از ارتباط با خدا میگوید===<br />
:از مولانا جلالالدین است که:<br />
{{شعر|نستعلیق|سبک=color:#C71585}}<br />
{{ب|'''خندمینتر از تو هیچ افسانه نیست'''|'''بر لب گور خراب خویش ایست'''}}<br />
{{پایان شعر}}<br />
طنز به من آموخت که انسان، در تکاپوی خویش میان بیکرانگی اراده و آمال موعود و محدودیت واقعیتهای موجود، درمانده و سرگردان است. پس مجالی برای خودبینی و پررویی و سرکشی نیست. در این درماندگی و سرگردانی، مگر خدا به داد آدمیزاد برسد.{{سخ}}<br />
و بازهم بهتعبیر مولانا:<br />
{{شعر|نستعلیق|سبک=color:#FF1493}}<br />
{{ب|'''بیعنایات حق و خاصان حق'''|'''گر مَلَک باشد سیاهستش ورق'''<ref name=گفتوگو/>}}<br />
{{پایان شعر}}<br />
===انصراف بهدلیل اختلاف===<br />
هجدهمدیماه۱۳۹۷ خبرگزاری مهر گزارش داد: اسماعیل امینی که سرگروه بخش شعر در اداره کتاب [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]] بود از این سمت انصراف داد. وی دربارهٔ انصراف خود توضیحاتی هم داد. او معتقد است که در کار فرهنگی نباید پنهانکاری، سیاسیبازی و کار امنیتی باشد! بهتر است تنها به صاحب فرهنگ و ادب توجه شود. چرا در چنین ادارهای سیاست بالاتر از دین، اخلاق و زبانفارسی است؟ در صورتی که این سه مهم در اولویت قرار دارند نه سیاستمدار.{{سخ}}'''''«وقتی میبینم نگاه حاکم با نگاه من تفاوت دارد از ادامه کار منصرف میشوم که شدم.»'''''<ref name=انصراف>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mehrnews.com/news/4507245/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D9%81%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D8%AE%D8%B1%D8%AC-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%85|عنوان= استعفای اسماعیل امینی از اداره کتاب/عمرم را خرج سیاست نمیکنم}}</ref><br />
====فدای یک تار مویش!====<br />
در طی مصاحبهای با خبرگزاری مهر، اسماعیل امینی و دوستش صابر قدیمی از تعطیلی جلسههای ادبی و فرهنگی فرهنگسراها گلایه کردند و بعد از گذشت چند ماه نام قدیمی در لیست سیاه دیده شد. همین اتفاق موجب شد تا روز ۱۸خرداد ۱۳۹۸اسماعیل امینی پستی در صفحهٔ اینستاگرامش منتشر کند و بنویسد:<br />
:من از طرف خودم و از طرف صابر قدیمی و حتی از طرف تمامی شاعران و هنرمندان و مردمی که به جلسات فرهنگسراها میآمدند، اعلام میکنم که ما اشتباه کردیم و پشیمانیم و حق با مدیران قدرتمند و قاطع سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران است و هر چه جلسه ادبی و شاعر و هنرمند و دوستدار شعر است فدای یک تار موی مدیران و قربانی یک پینه پیشانی ایشان. مرگ بر شعر و هنر، و درود بر مدیران قاطع و مقتدر.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.mashreghnews.ir/news/969783/%D9%85%D9%85%D9%86%D9%88%D8%B9-%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87|عنوان= ممنوعالکاری یک شاعر بهعلت یک مصاحبه}}</ref><br />
<br />
<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===سالشمار زندگی===<br />
* '''۱۳۴۲''': ۱۸دی تولد در تهران<br />
* '''۱۳۴۴''': تغییر محل زندگی از خیابان سلسبیل (رودکی فعلی) به نازیآباد<br />
* تدریس در دانشگاه آزاد واحد مرکز، دانشگاه علوم اقتصادی تهران، دانشگاه علمی کاربردی بهمدت ۱۲ سال<br />
* عضویت در شورای عالی شعر و عضو شورای عالی موسیقی صداو سیمای جمهوری اسلامی<br />
* دبیر علمی جشنواره شعر فجر (جشنواره نهم و دهم)<br />
* همکاری با دفتر اعزام اساتید نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها<br />
* فعالیت مطبوعاتی در حوزۀ نقد ادبی ، طنزو شعر بهمدت ۲۵ سال<br />
* همکاری با سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در سمت مشاور ادبی بهمدت ۵ سال<br />
* همکاری با حوزۀ هنری سازمان تبلیغات اسلامی در پست کارشناس ادبی بهمدت ۱۵ سال<br />
* همکاری با پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی با سمت عضو گروه ادبیات<br />
* عضو هیئت امنا و عضو هیئت مدیره بنیاد شعر و ادبیات داستانی<br />
* عضو کمیتۀ علمی ارزیابی هنرمندان (جهت دریافت درجه هنری) در [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی]]<br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
اسماعیل امینی ۱۸دی۱۳۴۲ در خیابان سلسبیل (رودکی فعلی) دیده به دنیا گشود. دو سال داشت که بههمراه خانواده به نازیآباد نقل مکان کردند. در خانه بهزبان ترکی سخن میگفتند و او زبان فارسی را در مدسه آموخت. در دوران کودکی ماه محرم به همراه پدر و برادر به هیئتها میرفت ضرب و آهنگ نوحه برایش بسیار جذاب بود و بدون اینکه معنی بداند نوحه حفظ میکرد. جذابیتی که کلام آهنگین برایش داشت باعث شد تا شعرها و ترانههایی که از رادیو میشنود را هم حفظ کند. آشنایی او با دنیای طنز به سبب مطالعهٔ کتاب و نشریات بود و طنزنویسی را با کوچکترین نشریه آغاز کرد؛ در اواسط دههٔ پنجاه که ده دوازده ساله بود نشریهای دستنویس برای بچههای فامیل تهیه میکرد که بیشتر مطالب طنز در آن گنجانده میشد.<ref name=مصاحبه>{{یادکرد ژورنال|عنوان= اهل ادبیات سیاست را خادم انسان میکنند|ژورنال= دوهفتهنامه رفاقت|سال= ۱۳۹۸|شماره= ۱۰۹|صفحه= ۳}}</ref> سرایش شعر را از روزگار نوجوانی آغاز کرد. سرودههایش را نزد دانشآموزان سال بالایی و معلم ادبیات میبرد و میگفت این شعر را دوستم نوشته و از من نظر خواسته اما من سر در نمیآورم، و اینگونه از نظر دیگران نسبت به شعرش مطلع میشد. گر چه آنها خیلی وقتها میگفتند به درد نمیخورد! در دبیرستان علیرغم میل باطنی، و به اصرار برادر بزرگتر رشته برق را انتخاب کرد. اما همچنان به ادبیات عشق میورزید. او زمانی که دبیرستانی بود برای نشریات طنز، مطلب و شعر طنز میفرستاد. پس از گرفتن دیپلم با چند سال فاصله به دانشگاه رفت. طنزنویسی مستمر و حرفهای خود را از دهه شصت آغاز کرد که تا امروز هم ادامه دارد. سال۱۳۷۵ در دانشگاه آزاد مرکز تهران مشغول به تحصیلِ کارشناسیِ رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی شد.<ref name=شعر>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13920408001127/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%88%DB%8C%DB%8C%D9%85-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82%D8%A7-%D8%A7%D8%B2-%DA%86%D9%87-%D8%AD%D8%B1%D9%81-%D9%85%DB%8C-%D8%B2%D9%86%DB%8C%D9%85|عنوان= وقتی میگوییم شعر و ادبیات انقلاب دقیقا از چه حرف میزنیم}}</ref>{{سخ}}<br />
در سال۱۳۸۲ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران به پایان رساند. او فارغالتحصیل دکتری ادبیات از دانشگاه قم است.<br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
امینیِ معلم شخصیتی آرام و لحنی روان دارد. سخنش آهنگی از کلمات و جملات است که صبر را نمایان میکند.<br />
او خیلی عادت به معرفی کردن خود ندارد. بهگفتهٔ خودش هیچگاه هیجانزده نمیشود. خوشحالی و ناراحتیاش هم شدت ندارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3023/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%B1%D9%87|عنوان= مصاحبه با مجله پنجره}}</ref><br />
===زمینهٔ فعالیت===<br />
سالهاست که برای مطبوعات مینویسد. شعرهای طنز و غیرطنز میسراید و نقد میکند. در دانشگاه به تدریس مشغول است. همچنین سابقه داوری و کارشناسی در جشنوارههای مختلف ادبی و فرهنگی را دارد. در این میان کارهای فرهنگی ارزشمندی نیز انجام میدهد؛ رئیس کمیته ادبی انجمن اهدای عضو ایرانیان است. و بسیاری را در این حرکت زیبای فرهنگی با خود همراه کرده است.<br />
===یادمان و بزرگداشتها===<br />
===چند منظر===<br />
{{جعبه گفتاورد|نقلقول=<center><span style="color:darkgreen">'''[[حسین اسرافیلی]]: از همصحبتی با اسماعیل امینی همیشه درس گرفتهام واز ابعاد مختلف میتوان به امینی پرداخت.'''<ref name=دیدگاه/>{{سخ}}<br />
<font color=darkcyan>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>{{سخ}}<br />
<span style="color:darkgreen">'''محمود عبدالحسینی: منش فردی و اجتماعی امینی نشأتگرفته از پیامبر اسلام است.'''<ref name=دیدگاه/>{{سخ}}<br />
<font color=darkcyan>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>{{سخ}}<br />
<span style="color:darkgreen">'''حسین قرایی: امینی بیشترین جدیت را در حوزه نقد داشته و بیشتر «منتقد» شناخته میشود.'''<ref name=دیدگاه>{{یادکرد وب|نشانی= https://shirintanz.ir/%da%af%d8%b2%d8%a7%d8%b1%d8%b4-%d9%87%d9%81%d8%af%d9%87%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%b4%d8%a8-%d8%b4%d8%a7%d8%b9%d8%b1-%d9%be%d8%a7%d8%b3%d8%af%d8%a7%d8%b4%d8%aa-%d8%a7%d8%b3%d9%85%d8%a7%d8%b9%db%8c%d9%84/|عنوان= هفدهمین شب شاعر پاسداشت اسماعیل امینی}}</ref>{{سخ}}<font color=darkcyan>♦ ♦ ♦ ♦ ♦</font>{{سخ}}<br />
<span style="color:darkgreen">'''شهرام شکیبا: امینی بهخوبی نگاه طنز و آکادمیک را باهم جمع کرده است. نگاه آکادمیک از ویژگیهای امینی است. طنز امینی معقول است و هیجانزده نوشته نمیشود.'''<ref name=دیدگاه/><br />
</span><noinclude></center>|تراز=چپ|عرض=۲۱%|رنگ پسزمینه=#d5fdf4}}<br />
====محمود دستپیش====<br />
تواضع و انسانیت امینی بسیار بالاست وی جای کوچکترین فرزند من است ولی بسیار صاحب احترام است. او از نظر قدرت و آشنایی به زبان آذری در سطح بالایی قرار دارد.<ref name=دیدگاه/><br />
====محمدرضا سهرابینژاد====<br />
{{گفتاورد تزیینی|پیش از انقلاب مطالبی میخواندم که میگفت اسامی دارای بار هستند و مصداق این حرف اسماعیل امینی است که نامش دارای بار است. در حوزههای شعری مختلف دارای سابقهای طولانی است و به اندازه خودم از او درس گرفتم و خود را شاگرد وی میدانم. '''امینی امین است'''. بخیل نیست و چیزهایی که یاد گرفته را در اختیار دیگران قرار میدهد و منشی آزاد دارد وی حقطلب است و هر روز رنگ عوض نمیکند و مانند بسیاری برای لقمهای نان خود را نمیفروشد.<ref name=دیدگاه/>}}<br />
====[[علیمحمد مؤدب]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|امینی برادرانه و مهربانانه با دانشآموزان برخورد میکند، مقابله با مشهورات ادبی یکی از ویژگیهای فعالیت امینی در عرصه ادبیات است، امینی برای من به عنوان شاعر یکی از معدود آدمهای روزگار است که به مقابله با مشهورات مشغول است، تعهد راستین به انقلاب و اسلام با حوصلهای مثالزدنی دیگر ویژگی وی است.<ref name=دیدگاه/>}}<br />
===طنز و جِدّ===<br />
'''هیچ، هیچ، هیچ'''{{سخ}}<br />
بدون تواضع و ملاحظات و بهصراحت مینویسم که ارزیابی من از آثارم این است: هیچ، هیچ، هیچ بهتعبیر سطری از شعر [[محمدرضا شفیعی کدکنی]]:<br />
'''''کشتی او کاغذی میانه رگبار'''''<ref>{{یادکرد ژورنال|عنوان= اهل ادبیات سیاست را خادم انسان میکنند|ژورنال= هفتهنامه رفاقت|سال= ۱۳۹۸|شماره= ۱۰۹|صفحه= ۳}}</ref><br />
<br />
'''آدم جدی و کار طنز، چطور و چگونه'''{{سخ}}<br />
طنز، از هر نظر جدی است. هم از نظر اهداف و هم از نظر روشها و شگردهای طنزنویسی. شاهدش این که اهل قدرت که شوخی سرشان نمیشود، طنز را جدی میگیرند و غالباً خیلی زود به طنز واکنش نشان میدهند و گوش طنزنویس را میپیچانند و حق طنزنویس را کف دستش میگذارند.<ref name=گفتوگو/><br />
===نظر به دیگران===<br />
====امینی از [[کیومرث صابری|صابری]] میگوید====<br />
صابری به دیگر طنزنویسان یاد داد که میتوان طنز نوشت اما شلخته و ترسو نبود. انتقاد کردن خارج از طیف ارزشهای انقلاب و زیر سؤال بردن مسئولان نیست. میتوان صاحب تفکر و اندیشه بود؛ اما «بلهقربانگو» و منفعل نبود.<ref name=نقد>{{یادکرد وب|نشانی= http://sourehonar.ir/content/news/7454/%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%86%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%A7%D8%A8%D8%AA%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA|عنوان= اسماعیل امینی: نشریات طنز ابتدای انقلاب متولی نداشت}}</ref><br />
====نگاهش به [[سیدحسن حسینی]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|سیدحسن برای من هم معلم بود هم الگو، هم دوست. ویژگی اصلی که سید داشت این بود که خیلی جنب و جوش داشت و به لحاظ خلاقیت و هنری هم همین طور بود. چیزی را میآفرید و به سراغ رشته دیگری میرفت؛ یعنی خلاق بود و چیزی را کشف میکرد و دیگر تکرار نمیکرد. اگر سید یکی از رشتههایی را که کشف کرده بود مثلاً طنز و شعر سپید مذهبی را اگر ادامه میداد، شاید خیلیها کمرنگ میشدند ولی او راه را باز میکرد و رها میکرد تا دیگران بتوانند از آن راه بروند و میرفت یک راه اصولگرا را باز میکرد تا دیگران بتوانند از آن راه بروند. عادت داشت به حرکت کردن در جادههای سنگین.}}<br />
====از هراتی میگوید====<br />
سلمان هم خیلی ساده و خوب تجربه میکرد و شعرش بدون نقاب بود. مثل خودش تجربه میکرد و صادقانه مینوشت. خیلی منتظر ارزیابی شرایط و اینها نبود.<ref name=شعر/><br />
====[[قیصر امینپور|قیصر]] برادر و معلم بود====<br />
{{گفتاورد تزیینی|قیصر که من خیلی به او نزدیک بودم مانند برادر بزرگتر و معلم من بود. من از او همه چیز را یاد گرفتم. قیصر اینقدر عادی و معمولی به نظر میرسید که بزرگیاش به چشم نمیآمد و دیگران در برخورد با او فکر میکردند یک انسان معمولی است. او انصافا بزرگ بود و پنهان میکرد و دوست نداشت دیده شود. شعر قیصر خیلی باید خوانده شود. زبانش خیلی ساده است؛ اما زیاد باید خوانده شود.<ref name=شعر/>}}<br />
===امینی از رابطه ادبیات و سیاست میگوید===<br />
ادبیات از زندگی و انسان سخن میگوید. سیاست نیز بخشی از زندگی انسان است، بنابراین در آثار ادبی نیز اندیشهها و رخدادهای سیاسی بازتاب دارد.<br />
:<font color=#FF0090>'''''«اهل سیاست میکوشند که ادبیات را خادم سیاست کنند و اهل ادبیات میکوشند که سیاست را خادم انسان کنند.»'''''</font><ref name=گفتوگو/><br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===بدرقه نشد!===<br />
درپی استعفا و کنارهگیری اسماعیل امینی از اداره کتاب، یکی از فعال فرهنگی در [[بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان]] با نامهای به [[وزارت ارشاد|وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی]]، واکنش نشان داد: <br />
{{گفتاورد تزیینی|مقام عالی وزارتِ ما{{سخ}}<br />
جناب دکتر صالحی عزیز<br />
:این وزارتِ فخیمه که این «کیبورد» هم یکی از هموندانش است کارگزارانی دارد از جنس دکتراسماعیل امینی که مینشیند، لبخند میزند، مخالفت میکند، موافقت میکند. نه میخواهد دنیایش را زور کند، نه میخواهد دنیایی زور شود؛ اهل گفتوگو، حتّی اگر مسئول میزِ شعر اداره ممیزی باشد، برخلافِ تمام اسلاف و اخلاف و با این شیوه حتّی برخلاف آیندگانی که پنهان را بر آشکار ترجیح میدهند. او بر آیینی میزید که فرهنگ ملّی ایرانیان، بخشنامه شمارهشدهای نیست که بخواهد به آن بیاعتقاد باشد. او چنین است چنان که جنمِ شما رئیس فرهنگخانه خیابان کمالالملکمان چنین است.<br />
:چنین خادمانِ فرهنگی همانند نقشه شهری منطقه شش هستند در پیرامون خیابانهای کریمخان، قرنی، ایرانشهر، طالقانی. همه به هم راه دارند و هیچ معبری بنبست نیست و هیچ گذرگاهی بسته. دینش طالقانی است، قلبش ایرانشهری، ایثارش قرنی و وکالتش زندی. پارک هنرمندان دارد، خطِ دوچرخهسواری دارد. کافههای شلوغ دارد و کتابفروشیهای معمور.<br />
:با شما سخن گفتم چون شما را گوشی شنواست برای شنیدن و از خُلقِ صوفیانه شریفانی از جنس امینی سخن گفتن. آن دیگران هنوز دلتنگِ اهل فرهنگ نمیشوند.<br />
:مقام عالی وزارت ما<br />
:اداره ممیزی ما اعتبار از امثال دکترامینی میگرفت که میشد با سخنش موافقت یا مخالفت کرد؛ رودخانه پرخروش ادب را مأوا گرفته است که غریقش هم محترم بود چه رسد به نجات غریقی چون اسماعیل امینی. رفتن حضرتش حرفی و دربست قبول، بدرقه امّا انتظار زیادی نیست؛ تماس با جنابش و تبریک روز تولدش به ۱۸دی که امروز باشد نور علی نور است؛ شما چنین هستید؛ ما هم از شما چنین میآموختیم که یادآوری کردیم. <br />
:''روزهای سربلندی پایدار.''<ref name=انصراف/>}}<br />
===نامهای دستهجمعی===<br />
===بیانیهها===<br />
===بیت دلخواه===<br />
بیت محبوب سرایندهٔ دکتربازی آخرین بیتِ شعر «در حقیقت شاعر» از کتاب «دلقک و شاعر دربار» است؛<br />
:<span style="color:#FF4500">''دلقک و شاعر دربار یکی است</span><noinclude><br />
:::::<span style="color:#FF4500">''پیش سلطان اسباب طرب است</span><noinclude><br />
===جملهای از ایشان===<br />
===نام مستعار===<br />
ازآنجاکه اسماعیل امینی از نویسندگان گلآقا بوده در مجله بچهها گلآقا ستون شعر طنز هم داشته. و این شعرها را '''''بچه محصل'''''، '''''ادیب المهالک'''''، '''''جوجه کلاغ''''' و '''''جوجه پلنگ''''' مینوشتند!<ref name=گفتوگو/><br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===کارشناسی و داوری===<br />
فعالیت ادبی اسماعیل امینی از مرزها عبور کرده چنان که وی در جشنوارههایی چون؛ جشنوارهٔ بینالمللی طنز و جشنوارهٔ شعر گل سوری در افغانستان داوری و کارشناسی کرده است.<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
در جلسه نقد کتاب «دلقک و شاعر دربار» [[ساعد باقری]] اقرار کرد که کتاب بیش از انتظار او بوده؛ اما این بدینمعنی نیست که از قلم امینیِ استاد انتظار این شعرهای ناب را نداشته. او خاطر نشان کرد؛ شاعریِ اسماعیل امینی تحت تأثیر شاعری [[سیدحسن حسینی]] است. ویژگیهایی که هم در شعر امینی و هم در شعر حسینی نمایان است؛ روح جستوجوگری، اینکه اساساً چه حرفی قابل گفتن است و جدی گرفتن این دنیا و عالمش.<br />
باقری افزود؛ همهٔ شعرهای این کتاب درخشان نیست؛ اما آنچنانکه در آثار سیدحسن حسینی حرف لغو به چشم نمیخورد در کار امینی هم لغو وجود ندارد. <br />
===هیچکس شاگرد من نیست!===<br />
{{گفتاورد تزیینی|من سالهای زیادی تدریس کردهام و معلم بودهام اماهیچکس را شاگرد خودم نمیدانم. به ویژه در شعر که چندان آموختنی نیست. در اواخر دههٔ هفتاد ستونی داشتم در روزنامه که شاعران جوان را معرفی میکردم. اغلب آن شاعران جوان اکنون چهرههای صاحب نام شعر کشورند.<ref name=گفتوگو/>}}<br />
===علت شهرت===<br />
===ده تا بیست مطلب نقلشده از نمونههای فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و کتابشناسی==<br />
===کارنامهٔ امینی===<br />
====تألیفها====<br />
* «خندمینتر افسانه» (طنز در مثنوی معنوی)<br />
* «تبسم دوست» (لطایف و مطایبات در کلام [امام] خمینی)<br />
* «لبخند سعدی» (طنز در غزلهای سعدی)<br />
* «لبخند غیرمجاز» (مجموعه نثرهای طنز)<br />
* «جلسۀ شعر» (مباحث آموزشی و نقد شعر)<br />
* «نشر اکاذیب» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «دکتربازی» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «دلقک و شاعر دربار» (مجموعه شعر)<br />
* «عمو زورگیر» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «لبخند بر لب شعر» (گزیده شعر طنز برای نوجوانان)<br />
* «بوستان بیدرخت» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «ببر در کوزه» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «خنده باکلاس»<br />
* «جلسه طنز» (مباحث آموزشی طنز و نقد و تحلیل متون طنز)<br />
* «چگونه نویسنده شویم»<br />
* «چگونه مدیر فرهنگی شویم»<br />
* «بوستان بیدرخت» (مجموعه شعر طنز)<br />
* «به زبان فارسی» کتابی که به صورت جستارنویسی به رشته تحریر درآمده برای مخاطبان عام ادبیات<br />
* «قافیه بیاموزیم»، کتابیست به زبان ساده برای آموختن قافیه در شعر<br />
====مقالهها<ref>{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article/author/62115|عنوان= اسماعیل امینی}}</ref>====<br />
# «طنز در شعر عاشورایی»<br />
# «جرعه» (شعر کوتاه مخاطب کمحوصله)<br />
# «جرعه» (شعر درون گرای دیروز)<br />
# «ترانه و بیم ابتذال»<br />
# «بر لب گور خراب خویش» (کاربرد تربیتی طنز)<br />
# «آدم چطوری شاعر میشود؟»<br />
# «گرگ بیمار غزل»<br />
# «سحر غزل و اعجاز بیان سعدی» (نگاهی به کتاب تکوین غزل و نقش سعدی نوشتهٔ محمود عبادیان)<br />
# «آدم چطوری ترانه سرا میشود؟!»<br />
# «برخی شعرها فقط خارند» (شیفتگی و خودشیفتگی شاعرانه)<br />
# «گفتن و نگفتن» (نگاهی به طنزآوری [[سیدحسن حسینی]] در «نوشداروی طرح ژنریک»)<br />
# «لطفاً کاری به کار شعر نداشته باشید»<br />
# «شیفتگی عاطفی با داوری علمی؟»<br />
# «رزق در مثنوی معنوی»<br />
# «جد تکوین ما به طنز بخوان» (تأملی در طنزآوریهای [[علی معلم دامغانی]])<br />
# «شعر انقلاب، زیستن با مردم»<br />
# «سواد شفاهی و شعر یکبارمصرف»<br />
# «کارنامه دانشوران ایران و اسلام»<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
اسماعیل امینی شاعری دلتنگ و دردمند است و شعر شاعرانی چون او در این روزگار غنیمت است. نگاه شعرهای او اجتماعی است. آثار وی در نظم معتدل است و جریان و بازیِ خاصی در آن نیست.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.isna.ir/news/94061107170/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D8%B4%D8%AF|عنوان= شعرهای اسماعیل امینی نقد شد}}</ref><br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===بررسی چند اثر===<br />
====لبخند بر لب شعر====<br />
«لبخند بر لب شعر» گزیدهای است از شعر طنز برای نوجوانان. شعر شاعرانی که به طنزپردازی مشهور نبودند. در این اثر، اشعاری از هزار سال شعر فارسی میخوانیم که توسط نویسنده انتخاب شده است. اشعاری از رودکی تا شاعران معاصر؛ خواجوی کرمانی، مولانا، سعدی، محمد فرغانی، عطار، فردوسی، باباطاهر، شهید بلخی، وحشی بافقی، [[ایرج میرزا]]، [[پروین اعتصامی]]، [[فروغ فرخزاد]]، [[عمران صلاحی]]، [[سیدحسن حسینی]] و... کتاب مذکور از سوی انتشارات سوره مهر منتشر شد و برای اولین بار، همزمان با سیودومین دورهٔ نمایشگاه کتاب تهران توزیع شد. ابتدا نویسنده در بخشی با عنوان «شعر طنز با شناسیم» این گونهٔ ادبی را به نوجوانان معرفی میکند. همچنین نگاهی هم به پیشنیهٔ این گونهٔ ادبی دارد و هجو، هزل، همانگونی، فکاهی و... به مخاطب معرفی میکند.{{سخ}}<br />
نگارنده اثر در ادامه به طرح چند پرسش مطرح درباره شعر طنز و پاسخ به این سؤالها پرداخته است. از جمله آنها؛{{سخ}}آیا طنز راهی است برای فرار از دست سانسور؟{{سخ}}آیا شعری که تلخ و غمانگیز حرف میزند، طنز نیست؟ و ...{{سخ}}بخش دیگر کتاب به ارائه نمونههایی از شعر طنز فارسی اختصاص دارد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.farsnews.com/news/13970230000316/%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C|عنوان= شعر طنز برای نوجوانان از رودکی تا دوران معاصر با «اسماعیل امینی»}}</ref><ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.tasnimnews.com/fa/news/1398/01/28/1990967/%D9%84%D8%A8%D8%AE%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%B1-%D9%84%D8%A8-%D8%B4%D8%B9%D8%B1-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AD%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%B7%D9%86%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86?ref=khabarfarsi|عنوان= «لبخند بر لب شعر» فارسی/ نگاهی به حیات هزارساله طنز در ادبیات ایران}}</ref><br />
====دکتربازی====<br />
مدرکگرایی در ایران و بهیکباره دکترشدن مدیران و مسئولان، از سوژههای جالب دکتربازی است. مجموعه شعری که تمثیلهای درست و ظریفی در آن به کار برده شده و با صراحت به نقد بعضی ضعفهای اخلاقی انسان و معظلات اجتماعی پرداخته است و این نقد شامل حال مدیران و مسئولان نیز میشود.<br />
{{شعر|نستعلیق|سبک=color:#32CD32}}<br />
{{ب|'''ملک ایران سرزمین دکتران'''|'''اینقدر دکتر نباشد در جهان'''}}<br />
{{ب|'''هم وزیران هم مدیران دکترند'''|'''بیشتر از نصف ایران دکترند'''}}{{پایان شعر}}<br />
<br />
موضوع مجموعهٔ طنز تنها مدرکگرایی نیست و شاعر به مسائلی چون: شهرنشینی، رعایت حقوق همسایگان، تحولات سیاسی و وقایع روز پرداخته است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.fardanews.com/fa/news/646920/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AA%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AA%D8%B1%D9%87%D8%A7-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF|عنوان= وقتی دکتربازی تبدیل به تفریح بزرگترها میشود!/طنزی که با سوژههای خود تعارف ندارد}}</ref><br />
<br />
[[پرونده:Dr.amini.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''در این روزها باد صبا آلوده است'''</center>]]<br />
===کار با نشریات===<br />
امینی در تألیف دهها مقالهٔ پژوهشی و ادبی با نشریات تخصصی چون؛ کتاب ماه ادبیات، فصلنامۀ شعر ، فصلنامۀ فرهنگستان هنر، ماهنامۀ سوره و ماهنامۀ الفبا همکاری کرده است.<br />
===تعداد چاپها و تجدیدچاپهای کتابها===<br />
<br />
==منبعشناسی==<br />
<br />
<br />
==گالری==<br />
<gallery widths="170px" heights="180px" perrow="4"><br />
پرونده: Doctor.jpg<br />
پرونده: Bostan.jpg<br />
پرونده: نویسنده.jpg<br />
پرونده: مدیر.jpg<br />
پرونده: سعدی.jpg<br />
پرونده: Labkhand.jpg<br />
پرونده: عمو زورگیر.jpg<br />
</gallery><br />
<br />
<br />
==جستارهای وابسته==<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
== منابع ==<br />
==پیوند به بیرون==</div>پروازhttps://wikiadabiat.net/index.php?title=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86_%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&diff=45386فریدون مشیری2022-01-03T21:11:03Z<p>پرواز: </p>
<hr />
<div>{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br />
|نام = فریدون مشیری<br />
|تصویر = Fereydon.jpg<br />
|اندازه تصویر = 200px<br />
|توضیح تصویر =<br />
|نام اصلی = فریدون مشیری<br />
|زمینه فعالیت = شاعر و نویسنده<br />
|ملیت = ایرانی<br />
|تاریخ تولد = ۳۰ شهریور ۱۳۰۵ <ref name= شاعر>{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120325115222-1012-201.pdf|عنوان= گفتوگو با فریدون مشیری}}</ref><br />
|محل تولد = تهران <ref name= شاعر/><br />
|والدین = ابراهیم و اعظم السّلطنه<br />
|تاریخ مرگ = ۳ آبان ۱۳۷۹<br />
|محل مرگ = تهران <br />
|علت مرگ =<br />
|آخرین محل زندگی = <br />
|مختصات محل زندگی =<br />
|مدفن = <br />
|تقارن زندگی با نظامهای سیاسی= <br />
|اتفاقات مهم = <br />
|نامهای دیگر = <br />
|لقب = <br />
|بنیانگذار = <br />
|پیشه = شاعر<br />
|سالهای نویسندگی = <br />
|سبک نوشتاری = <br />
|کتابها = <br />
|مقالهها =<br />
|نمایشنامهها =<br />
|فیلمنامهها = <br />
|دیوان اشعار =<br />
|تخلص = <br />
|فیلم ساخته براساس اثر = <br />
|همسر = <br />
|شریک زندگی =<br />
|فرزندان =<br />
|تحصیلات = زبان و ادبیات فارسی<br />
|دانشگاه = دانشگاه تهران<br />
|حوزه = <br />
|شاگرد =<br />
|استاد = <br />
|علت شهرت = <br />
|تأثیرگذاشته بر = <br />
|تأثیرپذیرفته از =<br />
|وبگاه =<br />
|imdb_id =<br />
|soure_id =<br />
|جوایز = <br />
|گفتاورد =<br />
|امضا = <br />
}}<br />
[[پرونده:Avayel.jpg|200px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''فریدون مشیری در جوانی'''</center>]]<br />
[[پرونده:Moshtarak.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''همراه همسرش'''</center>]]<br />
[[پرونده:Doostan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center>'''با فرهاد فخرالدینی و محمدرضا شجریان'''</center>]]<br />
[[پرونده:Refigh.jpeg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
'''فریدون مشیری''' شاعر و نویسندهای که از کودکی با شعر مأنوس بود و سرایش را از سنین نوجوانی آغاز کرد. او را بیشتر شاعر نوگرا میدانند اما در قالب کلاسیک هم اشعار پرمغز و نغزی دارد. از مشیری به عنوان شاعری میانهگرا یاد میشود.<br />
<center>* * * * *</center><br />
وی علاوه بر سرایش، در زمینه مطبوعات هم فعالیت میکرد اما بیش از همه شاعر بود. مشیری در محیطی رشد یافت که در آن زمزمه اشعار حافظ، سعدی و فردوسی همیشه به گوش میرسید همین بود که از همان سنین کم اشعار بسیاری را حفظ شد و بعدها به سمت و سویِ سرودن رفت.<ref name= شاعر/><br />
خانواده، تا هفت سالگیِ فریدون در تهران زندگی کردند اما بعد، به واسطه شغل پدر و مأموریتی که داشت، راهیِ مشهد شدند. تا کلاس دهم در آنجا درس خواند. پس از بمباران آن شهر توسط روسها، که هر یک از اهالی شهر را به گوشهای فراری داده بود، به زادگاهش بازگشت و ادامه دبیرستان را در همین شهر گذراند. بلافاصله بعد از اخذ دیپلم موفق به قبولی در رشته ادبیاتِ دانشگاه تهران شد و همزمان با آن رشته روزنامهنگاری را ادامه داد.<ref name= شاعر/><br />
==از میان یادها ==<br />
===ماجراهای انتشار===<br />
===ماجرای عشق===<br />
===ماجرای استاد===<br />
او در خانوادهای اهل کتاب پرورش یافته بود؛ پدر و مادر هر دو به شعر علاقه داشتند. همین بود که پسر کوچک به سراغ کتابهای آنها میرفت. او از سنین هفت هشت سالگی حافظ و سعدی را حفظ کرد. چنان که اشاره کرده است:<br />
:با کمال تعجب بگویم، من حافظ را در هفت هشت سالگی آنقدر خوانده بودم که در کلاس سوم وقتی معلم از ما خواست انشاء بنویسیم من آن را به زبان شعر گفته بودم. و از همان بچگی فردوسی، سعدی، حافظ، عارف قزوینی، ایرج میرزا، خسرو و شیرین نظامی و بقیه آثار نظامی را میخواندم و بسیاری را حفظ بودم.<ref name= شاعر/><br />
===ماجرای شاگرد===<br />
===ماجرای مردم===<br />
===بین ده تا بیست مطلب برگرفته از مجلات دوره خود===<br />
===ماجراهای دشمنی===<br />
===ماجراهای دوستی===<br />
===ماجراهای قهرها===<br />
===ماجراهای آشتیها===<br />
===ماجراهای نگرفتن جوایز===<br />
===ماجراهای حرفی که در حین گرفتن جایزه زده است===<br />
===مذهب و ارتباط با خدا===<br />
===ماجراهای عصبانیت، ترک مجالس، مهمانیها، برنامهها، استعفا و مشابه آن===<br />
===ماجراهای نحوه مرگ، بازتاب خبر مرگ در روزنامه ها و مجلات و نمونههایی از آن===<br />
[[پرونده:Badraghe.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
[[پرونده:Mordan.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
[[پرونده:Margh.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
[[پرونده:Marasem.jpg|210px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
===ماجراهای دارایی===<br />
===ماجراهای زندگی شخصی===<br />
===ماجرای برخی خالهزنکیهای شیرین===<br />
===ماجرای شکایتهایی از دیگران کرده به محاکم و شکایتهایی که از او شده===<br />
===ماجراهای مشهور ممیزی===<br />
===ماجراهای مربوط به مصاحبهها، سخنرانیها و حضور رادیو یا تلویزیون===<br />
===عکس سنگ قبر و ماجرایی از تشییع جنازه و جزئیات آن===<br />
===ماجراهای دیگر===<br />
[[پرونده:Ghabr.jpg|200px|thumb|بندانگشتی|چپ|<center></center>]]<br />
==زندگی و یادگار==<br />
===گذر عمر===<br />
* '''۱۳۰۵''': تولد در روز ۳۰شهریور در تهران<br />
* '''۱۳۱۳''': آغاز تحصیل در دبستان ادیب واقع در پشت مسجد سپهسالار<br />
* '''۱۳۱۹''': رفتن به مشهد، سکونت در آنجا و تحصیل در دبستان همّت<br />
* '''۱۳۲۰''': ادامه تحصیل در دبیرستان شاهرضا در مشهد<br />
* '''۱۳۲۳''': بازگشت به تهران و ادامه تحصیل در دبیرستان ادیب و دارالفنون<br />
* '''۱۳۲۴''': چاپ شعری به نام «فردای ما» در روزنامه ایران ما، درگذشت مادرش<br />
* '''۱۳۲۷''': ادامهٔ تحصیل در آموزشگاه فنی وزارت پست، تلگراف و تلفن، بعدها دانشکده مخابرات<br />
* '''۱۳۲۸''': انتقال به اداره تلگراف تجریش با سِمَت تلگرافچی مورس<br />
* '''۱۳۳۳''': آغاز فعالیتهای مطبوعاتی؛ خبرنگار روزنامه «شاهد» جبههٔ ملی در مجلس شورای اسلامی، ازدواج با اقبال اخوان، دانشجوی رشته نقاشی دانشگاه تهران بود<br />
* '''۱۳۳۴''': آغاز همکاری با مجله «روشنفکر» به مدت ۱۸ سال، انتشار کتاب «تشنهٔ طوفان» در نوروز آن سال<br />
* '''۱۳۳۵''': متولد شدن دخترش، بهار در آبان ماه<br />
* '''۱۳۳۶''': انتشار کتاب «گناه دریا»<br />
* '''۱۳۳۸''': انتشار چاپ دوم «تشنه طوفان» با افزودههایی به نام «نایافته»، تولد پسرش، بابک در اسفند ماه<br />
* '''۱۳۳۹''': دریافت نشان پیام از وزارت پست، تلگراف و تلفن<br />
* '''۱۳۴۰''': انتشار شعر «کوچه» در اول اردیبهشت<br />
* '''۱۳۴۱''': انتشار کتاب «ابر»، آغاز همکاری دائمی با مجله سخن به مدیریت [[پرویز ناتل خانلری|دکتر خانلری]]<br />
* '''۱۳۴۴''': عضویت در شورای نویسندگان رادیو ایران<br />
* '''۱۳۴۵''': دریافت دیپلم ششم ادبی و راه یافتن به دانشگاه تهران<br />
* '''۱۳۴۶''': انتشار کتاب «یک سو نگریستن»، ماجراهای ابوسعید ابوالخیر<br />
* '''۱۳۴۷''': انتشار چاپ دوم کتاب «ابر» با افزودههایی به نام «ابر و کوچه»<br />
* '''۱۳۴۸''': انتشار کتاب «بهار را باور کن»،شعر خوانی در کرمان<br />
* '''۱۳۴۹''': انتشار کتاب «پرواز با خورشید»<br />
* '''۱۳۵۰''': انتشار کتاب «برگزیده اشعار» در قطع جیبی، همکاری با شورای موسیقی رادیو ایران، واحد تولید<br />
* '''۱۳۵۲''': مدیریت کل روابط عمومی شرکت مخابرات <br />
* '''۱۳۵۳''': سفر به اروپا و بازدید از شهرهای هامبورگ و پاریس<br />
* '''۱۳۵۴''': شرکت در سمینار شاهنامه فردوسی، سفر به لندن برای بازدید از نمایشگاه هنر اسلامی، مشاور مطبوعاتی مدیر عامل شرکت مخابرات ایران<br />
* '''۱۳۵۶''': انتشار کتاب «از خاموشی»<br />
* '''۱۳۵۷''': مسافرت به هندوستان و سخنرانی در کشمیر برای استادان زبان فارسی در سراسر هند<br />
* '''۱۳۶۰''': دریافت حکم بازنشستگی پس از ۳۳ سال خدمت اداری در فروردین ماه<br />
* '''۱۳۶۴''': درگذشت پدرش<br />
* '''۱۳۶۵''': انتشار کتاب «گزینه اشعار» (ریشه در خاک)<br />
* '''۱۳۶۷''': انتشار کتاب «مروارید مهر»<br />
* '''۱۳۷۱''': انتشار کتاب «آه، آبان»<br />
* '''۱۳۷۲''': انتشار کتاب «از دیار آشتی»<br />
* '''۱۳۷۵''': انتشار کتاب «با پنج سخنسرا»، انتشار کتاب «لحظهها و احساس»<br />
* '''۱۳۷۷''': شب شعر در آلمان در شهریور ماه، انتشار مجموعهٔ «یک آسمان پرنده» در آمریکا و سخنرانی و شعرخوانی در ۲۳شهر و ایالت، انتشار مجموعهٔ «دلاویزترین»، انتشار نوار شب شعر در آلمان و سخنرانی در فرانکفورت، برلین، دوسلدرف، انتشار مجموعهٔ «زیبای جاودانه» با مقدمه عبدالحسن زرینکوب<br />
* '''۱۳۷۸''': انتشار کتاب «آواز آن پرندهٔ غمگین»، انتشار چاپ هفدهم مجموعه «پرواز با خورشید»، برگزاری مراسمی برای گرامیداشت فریدون مشیری توسط جوانان فرهنگی، شهریور ماه، در پارک نیاوران و اهدای کتاب «جشننامه» به فریدون مشیری، انتشار کتاب جشننامه فریدون مشیری با نام «به نرمی باران»، سخنرانی در بزرگداشت بزرگان موسیقی در جزیره کیش<br />
* '''۱۳۷۹''': انتشار کتاب «شکفتنها و رستنها» مجموعه اشعار شعرای معاصر ایران، انتشار کتاب «تا صبح تابناک اهورایی» در بهار ۱۳۷۹<br />
* '''۱۳۷۹''': درگذشت در بامدادِ روز سومِ آبان ماه <br />
===کودکی و نوجوانی، جوانی، پیری===<br />
فریون مشیری در روزهای آخرِ آخرین ماه از تابستان در تهران به دنیا آمد. او در خانوادهای ادبدوست و اهلِ شعر زاده شد و همان گونه پرورش یافت. سرایش شعر را از ۱۵ سالگی آغاز کرد. همچنین علاقه ویژهای به موسیقی ایرانی داشت و پیرو همین علاقه و دلبستگی در سالهای ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ عضو شورای موسیقی و شعر رادیو شد. همان سالها همکارِ [[هوشنگ ابتهاج]]، [[سیمین بهبهانی]] و عماد خراسانی شد که این شخصیتها سهم مهمی در پیوند دادن شعر با موسیقی و پربار ساختن برنامه گلهای تازه رادیو ایران داشتند. علاقه او به موسیقی این گونه بود که هربار سازی نواخته میشد مایه آن را میگرفت او فقط مایهشناس نبود بلکه میگفت چه گوشه و ردیفی دارد. حتی آن گوشه را بست میداد بارها و بارها درباره برجستهترین قطعات موسیقی ایران تشخیصی دقیق و تخصصی داشته است. آشنایی او با موسیقی هم مانند شعر، از بستر خانواده شکل گرفت و بیشتر خانواده مادریاش.<br />
فریدون که از دوران کودکی بر مشکلات شغلی پدر واقف بود و تصمیم داشت در سنین بزرگسالی از شغلهای این چنینی دوری کند، به دلیل مشکلات خانوادگی نتوانست! در بخشی از خاطراتش بیان میکند؛ {{سخ}}در سال ۱۳۲۰ که ایران دچار آشفتگیهایی بود و نیروهای متفقین از شمال و جنوب حمله کرده بودند آنها دوباره به تهران آمدند و مشیری به ادامه تحصیل مشغول شد ابتدا به دبیرستان و سپس به دانشگاه رفت در تمام دوران کودکی شاهد وضعیت شغلی پدر بود مدام از استخدام در ادارات و زندگی کارمندی پرهیز میکرد اما مشکلات خانوادگی، بیماری مادر و مسائلی از این دست سبب شد تا در هجده سالگی در وزارت پست و تلگراف مشغول به کار شود این کار ۳۳ سال به طول انجامید و او در این باره شعری دارد با عنوان '''«عمر ویران»'''.{{سخ}}همزمان با تحصیل در سال آخر دبیرستان در اداره پست و تلگراف نیز مشغول به کار شد در همان سال مادرش در سن ۳۹ سالگی از دنیا رفت. مرگ مادر غم عمیقی بود برایش. و تأثیر عمیقی بر روح او گذاشت. پس از گذشتِ این دوره غمگین، در آموزشگاه فنی وزارت پست مشغول تحصیل شد روزها کار می کرد و شب ها درس می خواند. در حوالی آن سالها به مطبوعات روی آورد و در روزنامهها و مجلات کارهایی از قبیل خبرنگاری و نویسندگی را بر عهده گرفت پس از آن در رشته ادبیات فارسی دانشگاه تهران تحصیل را ادامه داد اما کار اداری از یک طرف و کارهای مطبوعاتی از سوی دیگر در ادامه تحصیلش مشکلاتی به وجود میآورد با این وجود، کار مطبوعات را رها نکرد. وی از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۱ مسئول صفحه شعر و ادب مجله روشنفکر بود این صفحات بعدها به نام «هفت تار چنگ» نامیده شد و به تمام زمینههای ادبی و فرهنگی از جمله نقد کتاب، فیلم، تئاتر، نقاشی و شعر میپرداخت تعداد زیادی از شاعران مشهور معاصر اولین بار با چاپ شعرهایشان در این صفحه معرفی شدند. در سالهای بعد از آن مشیری تنظیم صفحه شعر و ادبیِ مجله «سپید و سیاه» و «زن روز» را بر عهده گرفت.<br />
در سال ۱۳۳۳ با اقبال اخوان ازدواج کرد، خانمِ اخوان دانشجوی رشتهٔ نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. اما پس از ازدواج مشغول کار شد و تحصیل را رها کرد. آنها صاحب دو فرزند با نامِ بهار و بابک شدند. هر دو فرزند در رشته معماریِ دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشکده معماری دانشگاه ملی ایران تحصیل کردهاند.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۶ و ۲۷}}</ref><br />
===شخصیت و اندیشه===<br />
دوستی که شاگرد او بود در قسمتی از خاطراتش میگوید:<br />
فریدون آراسته و پاک، و شیک و بدون آن که اطوار معمول شاعران متظاهر را داشته باشد مرا در آغوش کشید...{{سخ}}<br />
...در این مدت دوستی هرگز نشنیدهام که از کسی حتی انتقاد کند پاکدلی او و بزرگی روحش بیش از اینها بود حتی با آنها که به ناحق بر او میتاختند مدارا میکرد. مشیری روحی به زلالیِ یک کودک معصوم دارد.<ref name= خاطره/><br />
===زمینه فعالیت===<br />
===یادمانها و بزرگداشتها===<br />
در شهریور ماه سال ۱۳۷۸ جوانان فرهنگدوست مراسم بزرگ و بیسابقهای در پارک نیاوران، برای گرامیداشت فریدون مشیری بر پا کردند و کتابی با عنوان «جشننامه» به وی اهدا کردند. که این کتاب بعدها با نامِ «به نرمی باران» منتشر شد.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۹}}</ref><br />
===چند منظر===<br />
====عبدالحسین زرین کوب====<br />
{{گفتاورد تزیینی|این تازهترین روزها دیوان شعری مشیری، از دیار آشتی، را با لذت و تحسین بسیار خواندم. فریدون شاعری نوپرداز است، با اندیشههای نو و آفرینشهای نو. با این حال، نوپردازی او ناشی از ناآشنایی با سنتهای شعر فارسی نیست. با این سنتها آشنایی دارد. زبان شعرش هم بیآنکه بازاری باشد، ساده است و در عین این سادگی به نحو مرموزی فاخر و متعالی نیز هست. واژگانی که او در شعرش به کار گرفته، باآنکه گهگاه تلألؤیی از تازگی و سادگی دارد اما زبان اهل کوچه نیست. فریدون نارواییهغای محیطی بیشفقّت و تقریباً بیفردا را که محیط روزهای امروز و دیروز اوست، با لحنی که به قدر کافی رساست بینقاب میکند. او شکایت از خشونت عصر را در فضای روزگاران با درد و دریغ میسراید اما طعن و پرخاش عامیانه یا عامپسند را وسیله جلب ستایشگران آوازهگر نمیسازد.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۲}}</ref>}}<br />
====[[محمدرضا شفیعی کدکنی|شفیعی کدکنی]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|مشیری میکوشد شعرهایش را به طبقه وسیعتری از جامعه ما، که اکنون حوصله جستوجو و کوشش برای گشودن زمزمههای شعر شاعران تندرو و افراطی را ندارد و هنوز موازین پسندش کم و بیش از شعر سنتی سرچشمه میگیرد، عرضه کند. او در این راه توفیقی یافته که نصیب کمتر شاعری از معاصران ما شده است. راز این توفیق را در دو سه خصوصیت شعری او میتوان جست که نخستین آنها زبان نرم، هموار و ساده اوست. به نظر من مشیری به سعدی نزدیک است و این مورد پسند خواننده است. مضامین شعری او حوادثیست که امکان دارد برای همه روی دهد اما هر کسی نمیتواند آن را شاعرانه بیان کند. انجام این کار توفیقیست بزرگ برای او.{{سخ}}<br />
وقتی به شعر معاصر نگاه میکنم، شعرا در برابرم در چند صف قرار میگیرند: یک صف، صف شاعرانی که با آنها گریستهام! در نظر من، فریدون مشیری در صف شاعرانی قرار میگیرد که با آنها گریستهام شاعرانی که مستیقماً با عواطف آدمی سر و کار دارند.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۲ و ۳۳}}</ref>}}<br />
====عاطفی و ساده، بی پیرایه و مهربان====<br />
[[محمدرضا شفیعی کدکنی|استاد شفیعی]] یکی از شعرهای مشیری را این گونه بررسی میکند:<br />
:شعری که او در تصویرِ یاد کودکیهای خویش در مشهد سروده است کی از شعرهاییست که مستقیماً با عواطف آدمی سر و کار دارد. او در آن شعر، به جستوجوی اجزای تصویر مادر خویش که در آینههای کوچک و بیکران سقف حرم حضرت رضا (ع) تجزیه شده میپردازد و پس از پنجاه سال هنوز هم در جستوجوی آ ذرّههاست. همین الان هم که بندهایی از آن شعر از حافظهام میگذرد، گریهام میگیرد! نمیگویم در برابر تمام شعرهایی که از او خواندهام حتماً متأثر شدم و گریستم انا تأثیری که بعضی از شعرهای او ه خصوص شعرهای کوتاهش طی سالیان بر من داشته از این گونه بوده است: عاطفی و ساده، بیپیرایه و مهربان. البته گاهی ممکن است ساختمان شعر، زبان شعر، تصویرها، رابطه حجم پیام و ظرفیت شعر در تمام اجزا با سلیقه کنونی من تطبیق نکند...<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۳}}</ref><br />
====[[محمدعلی اسلامی ندوشن]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|طی این چهل سال، شعرهای مشیری به قدر کافی در دل خوانندگان جای گرفته اند طوری که نیازی نیست کسانی درباره او گواهی دهند به خصوص که شخصیت نجیب و مهربانی پشتوانه آن بوده است. ما در دورهای زندگی کردهایم که درخت شعر بسیار تناور بوده است. خروارها شعر گفته شده و از طریق چاپ یا فرستنده در سراسر جهان پخش گردیده است ولی شعر متاعی کیفیتی است. نظامی میگفت: آن خشت بود که پر توان زد.{{سخ}}<br />
لطیفترین هنر، کلامیست که با مهر و صدق سر و کار داشته باشد... در شعر آقای مشیری فریدون مشیری نشانی از این ویژگی دیده میشود. او در جهت اعتدال و گرمیست. در دورانی که بر اثر ناهمواریهای سیاسی،افراط وو ابهام رواج بیشتری داشته و نقشبازی نیز کمیاب نبوده، پایبندی به اعتدال نشانه دروننگری و وقار فکریست.<ref name= منظر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۴}}</ref>}}<br />
====[[سیمین بهبهانی]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|تصویرهای فریدون، درخشان،زیبا و در سطح هستند. پشت این تصاویر مفهموم دیگری جز معنای واقعی خودشان نیست. زبان شعرش بیار ساده است. او در کاربرد جملات و تعبیرات بسیار محتاطانه عمل میکند. ماجراجویی در کارش دیده نمیشود. اصلاً به تجربهیی تازه دست نمی زند و سرِ آن نداردکه قلمرو زبان را وسعت دهد؛ اما در حوزهٔ تسلط خود واقعاً استاد است. همان واژگان محدود در دست او مانند موم نرم هستند. او از نظام این واژگان حداکثر استفاده را میکند به همین دلیل است که زبانش تا آن حد مأنوس و نافذ است. فریدون به عمد از کاربرد واژههای دور از دسترس میپرهیزد. البته کار کردن با این واژههای محدود و همیشه حرفی برای گفتن داشتن دشوار است، اما افسونِ فریدون این دشوار را آسان میکند.<ref name= نظر/>}}<br />
====[[بهاءالدین خرمشاهی]]====<br />
فریدون مشیری شاعر فریادهای در گلو شکسته است. شاعریست خزانزده اما بهار را باور دارد و دل در گروِ رستاخیز او بسته است. او شاعر یاد و دریغ است اما رمانتیک فردگرای خویشاندیش نیست. در صورتی که در اغاز راه چنین بود، امروز که به کمال کلام دست یافته است جمعگرا و جامعهگراست.<ref name= نظر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۵}}</ref><br />
====محمدامین ریاحی====<br />
{{گفتاورد تزیینی|من در همه عمرم ندیدم که او از کسی بدگویی کند. در جایی هم که همه از کسی بد میگویند، فقط سکوت آمیخته به وقار او نشانهٔ تأیید است. او گاهی اوقات، با طنز لطیفی اعتقاد خود را بیان میکند و راه گفت را میبندد. فریدون مشیری عاشق زیباییهاست از جمله: طبیعت، شعر، موسیقی، نقاشی و خطّ زیبا. او ستایشگر خوبی، پاکی، زیبایی، نیکی، مهربانی، فضیلت و طبیعت است. فریدون هرگز شمشیر به دست به جنگ نابکاران و نابخردان نرفته، اما همیشه با شعر نرم و نافذ خود با دروغ، بیداد و همه نمودهای اهریمنی پیکار کرده است. این را هم بگویم که در ژرفای شعر ساده و روان مشیری، اندوهی لطیف و حکیمانه بدان سان که در سخن فردوسی، خیام و حافظ وجود دارد احساس میشود.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۴ و ۳۵}}</ref>}}<br />
====رودلف گلپکه، پژوهشگر سوئیسی====<br />
چنین می نماید که فریدون مشیری همانند معدودی از شاعران به شکرانهٔ وسعت دانستههایش و اطمینان و حساسیت در جملهبندیهایش رسالت دارد. آن شکاف مصنوعی را که در گذشته نزدیک۷ به سبب کشمکشهای به اصطلاح نوپردازان و سنتگرایان ایجاد شده است، ببندد.<ref name= منظر/><br />
====[[نادر نادرپور]]====<br />
{{گفتاورد تزیینی|مشیری همچون عکاسی خوشذوق از صحنههای گوناگون زندگی، فیلم برمیدارد ولی هرگز فیلم خود را مونتاز نمیکند. او به زبان سادهٔ مردم سخن میگوید و قدرت آن را دارد که مفاهیم بغرنج را در الفاظ آسان بگنجاند. نیازی به قلمبهگویی در خود احساس نمیکند و نمیکوشد با سخنان عجیب و غریب، تعبیرات دور از ذهن و الفاظ و اوزان کتروک، خوانندگان شعرش را دچار حیرت کند. لذا اوزان گزیدهٔ او اغلب با ذهن مردم مأنوس است و تنوعجوییهای او در قالب شعر، از حد کوتاه و بلند کردن مصراعها و نامرتّب ساختن قافیهها فراتر نمیرود. به قلمرو شعر ازاد پا نمینهد. این خصلت سادگی و بیپیرایگی نه تنها در شعر مشیری جلوه میفروشد بلکه در رفتار و گفتار خصوصی او نیز کاملاً هویداست. همه رفتار و سکنات او در حد مردم عادیست.<br />
<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۵ و ۳۶}}</ref>}}<br />
====ای فریدون====<br />
[[محمدرضا شفیعی کدکنی|م.سرشک]] شعری در رثای مشیری سروده و او را «شاعر لحظهها و همیشه» نامیده:<br />
<br />
<br />
<span style="color:darkcyan">'''''«ای فریدون! فریدون! فریدون!'''''{{سخ}} '''''ای مشیر ومشار دل ما!'''''{{سخ}}<br />
'''''شاعر لحظهها و همیشه!'''''{{سخ}}'''''ذهن تو بیشهای بیکران است'''''{{سخ}}'''''بیشهای سبز در سبز و شاداب'''''{{سخ}}'''''ریشهاش دور باد ز تیشه'''''{{سخ}}'''''...'''''{{سخ}}'''''شعر تو! با دل ما همان کرد'''''{{سخ}}'''''که بهاران به برگان بیشه'''''{{سخ}} '''''خواستم تا به نامیت نامم'''''{{سخ}}'''''نامی از این سزاتر ندیدم:'''''{{سخ}}'''''شاعر لحظهها و همیشه'''''</span><br />
====پرویز خائفی====<br />
فریدون شاعر و صیاد لحظههای زیبا و گاه تلخ زندگی است. لزومی ندارد شعار بدهد یا در این آشفته بازار که همه شعرها بیقواره است و از مفهوم تهی، و به راستی معلوم نیست چه بر سر شعر معاصر آوردهاند شعری آنچنان بگوید که هیچ بنیآدمی مفهوم آن را درک نکند.<ref name= خاطره>{{یادکرد وب|نشانی =http://ensani.ir/file/download/article/20120828104912-4055-1119.pdf|عنوان =فریدون مشیری؛ آمیزهای از شعر و انسانیت}}</ref><br />
===نظرات فرد در مورد خودش و آثارش===<br />
===تفسیر خود از آثارش===<br />
===موضعگیریهای او درباره دیگران===<br />
===همراهیهای سیاسی===<br />
===مخالفتهای سیاسی===<br />
===نامه===<br />
====نامهٔ [[محمدحسین شهریار|شهریار]]====<br />
بخشی از نامهای که شهریار پیش از آشنایی حضوری و دوستی با مشیری نوشته است:<br />
:شاعر بلندپایه و دوست نادیدهام آقای فریدون مشیری! چند سال پیش که اولین اثر چاپی شما را در یکی از جراید خواندم شما را بالقوّه شاعر یافتم. اخیراً هم که چندین اثر هنری از شما خواندهام، عقیدهام به شعر شما استوار گشته است. وقتی شعر خوبی میخوانم در نظرم کلمات به شکل مرغان زیبا و تیزبالی پر باز میکنند و معانی و مفاهیم را در آغوش میگیرند. از تماشای این تابلو که هر چه در آن پایه شعر بلندتر باشد روشنتر و وسیعتر میشود، حالتی که گوینده در حین سرودن داشته، در من هم که خواننده آن اثر هستم بیدار میشود. هر چه این حالت عمیق تر، پاکتر و زلالتر باشد مقام شعر در نظر من بالاتر میرود. این کیفیت را در اثار شما کاملاً درک میکنم و تقریباً هشتاد درصد توّقع بنده را که خیلی هم مشکلپسندم، قانع میکند. در آثار شما لفظ که محل تجلّی و در حکم وسایل مخابرات شعر است که در وهله اول باید از خواننده جلب نظر بکند، بسیار محکم و حسابیست. بنده حق دارم بیش از سایرین الفاظی که شما در اشعارتان به کار بردهاید بپسندم. زیرا به سبک و سلیقه بنده نزدیکتر و شبیهتر است.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۶}}</ref> <br />
====نامهٔ مشیری به سردبیر مجله بخارا====<br />
متن نامه فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا بدین شرح است:<br />
:«دوست گرامی علی دهباشی عزیزم با درود و مهر ۱۵ مردادماه ۱۳۷۸ توفیق آن را یافتم تا کتابی را که بیش از هشت ماه انتظار انتشارش را کشیده بودم از دست شما برای دقایقی چند دریافت کنم. فرمودند فعلا فقط ببینید، بعداً طی مراسمی به شما تقدیم خواهد شد. در همان چند دقیقه، برای همت و پشتکار و کوشش حیرتآور شما هزاران آفرین گفتم. راستی را که دستمریزاد چه سلیقهای، چه زحمتی، این جشننامه که در حقیقت فریدوننامه بود مرا نزد این همه ابراز مهر و اظهار لطف دوستان و محبت شخص شما علی دهباشی عزیز و گرامی شرمنده کرد. هرگز تاکنون جشننامهای به این وسعت و تنوع ندیده بودم و خود را سزاوار این باران مهر و آفرین،از چهار سوی جهان، نمیدانستم. حق این بود که برای یکایک این سروران ارجمند که مقالهای درباره شعر من نوشته و با گشادهدستی تمام مرا مرهون الطاف گرانقدر خود فرموده بودند، سپاسنامهای جدا جدا تقدیم میکردم. اما تاب و توانم را که سنجیدم دیدم از عهده این مهم برنمیآیم، گفتم از طریق مجله گرمی بخارا مگر بتوانم مراتب تعظیم و سپاس و درود بیپایان خود را از این همه لطف و مهر به آن سروران ارجمند و بزرگوار تقدیم دارم. جانم به فدای دوستدارانم باد. فریدون مشیری.<ref name= متن>{{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= متن نامه فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا}}</ref>»<br />
===بیانیهها===<br />
===جمله مورد علاقه در کتابهایش===<br />
===جمله یا جملاتی که از کتابش کالت شده است===<br />
===نحوه پوشش===<br />
===تکیه کلامها===<br />
===خلقیات===<br />
===منزلی که در آن زندگی میکرد===<br />
===گزارش جامعی از سفرها===<br />
===شعرخوانی برای دوستداران ادبیات===<br />
در سال ۱۳۷۷ بود که به قصد آلمان و سپس آمریکا سفر کرد. او در این کشورها در مراسم شعرخوانی شرکت کرد و این مراسم در شهرهای کلن، لیمبورگ، فرانکفورت و ۲۴ ایالت آمریکا؛ در دانشگاههای برکی و نیوجرسی به شکل مخصوصی مورد توجه ادب دوستان ایرانی قرار گرفت. در سال ۱۳۷۸ به سوئد سفر کرد و در آن جا هم با شرکت در مراسمهای شعرخوانی شهرهای استکهلم، مالمو و گوتنبرگ بار دیگر به طور بیسابقهای مورد توجه قرار گرفت.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۷}}</ref><br />
===ناشرانی که با او کار کردهاند===<br />
===بنیانگذاری===<br />
===تأثیرپذیریها===<br />
===تأثیرگذاری===<br />
مشیری گذشته از ارزش شعری خودش در تعالی شعر معاصر به گردن خیلی ها حق دارد منوچهر نیستانی و بسیاری از شاعران بزرگ معاصر بر محور کار او امکان عرضه آثار خود را داشتند اما هرگز ادعای خودمحوری و برتری نداشت. فروغ را او مطرح کرد و خیلی از چهرههای سرشناس دیگر.<br />
===استادان و شاگردان===<br />
===علت شهرت===<br />
مشیری چند دهه در شعر معاصر مطرح بوده و هست چون مردم زبانش را دوست دارند. بر خلاف آن چه درباره نوشتههایش می گویند، بسیاری از شعرهای او سرشار از پیام اجتماعی و انسانی است. و چنان روان و به دور از پیچیدگی است که بذای بیشتر مردم قابل درک است. مردم مخاطب شعرها و دیگر نوشتههای دست به قلمان هستند وقتی اکثریت آنها اثری را یپذیرند و لذت ببرند زبان شعر کار خودش را کرده است.{{سخ}}اگر از زاویههای مختلف شعر شاعر را بررسی کنیم میتوانیم به یقین بگوییم که شعر او، شعر ماندگار روزگار ماست. چه از عشق بگوید چه طبیعت را به تصویر بکشد و چه از خاطرات کودکی در قالب عرضه عظمت فردوسی.<br />
سادگی و تصویر پردازیهای لطیف و ظریف شعر تنها شیوه خود اوست و به نوعی سهل و ممتنع در قالب نو است. همان طور که تقلید از سعدی به ابتذال کشیده میشود شعر فریدون هم قابل تقلید نیست زبان او همواره مایهور و آهنگین است شعر نو میگوید اما ریشه در ادب کهن و زبان فصیح دارد شاعر صاحب سبک، شعرش بدون نام هم شناخته میشود.<ref name=خاطره/> <br />
===فیلم ساخته شده بر اساس===<br />
===حضور در فیلمهای مستند درباره خود===<br />
===اتفاقات بعد از انتشار آثار===<br />
===نام جاهایی که به اسم این فرد است===<br />
===کاریکاتورهایی که دربارهاش کشیدهاند===<br />
===مجسمه و نگارههایی که از او کشیدهاند===<br />
===ده تا بیست مطلب نقل شده از موارد فوق از مجلات آن دوره===<br />
===برگههایی از مصاحبههای فرد===<br />
<br />
==آثار و منبعشناسی==<br />
===سبک و لحن و ویژگی آثار===<br />
<br />
===کارنامه و فهرست آثار===<br />
====بازتاب نفس صبحدمان====<br />
فریدون مشیری از آغاز سرایش شعر تا پایان عمر در مجموع ۲۲دفتر شعر منتشر کرد که برخی از آنها تکمیل شده اشعاری است که سابق بر این منتشر شده و برخی دیگر گزیدههایی از اشعار چند دفتر اوست. در سال ۱۳۸۰ تمامی اشعارِ منتشر شده از او در قالب ۱۳ مجموعه شعر در کتابی ۲ جلدی با نامِ «بازتاب نفس صبحدمان» توسط نشر چشمه تهران وارد بازار شد.<ref name= شعر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۸}}</ref> <br />
در ادامه به آنها میپردازیم:<br />
=====تشنهی طوفان=====<br />
شامل هفتاد و پنج شعر که نیمی از آنها در قالب چهارپاره و بقیه در قالبهای رباعی، دوبیتی، غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی سروده شده است. این مجموعه نخستین بار در سال ۱۳۳۴، در بیست و نه سالگیِ شاعر، توسط انتشارات صفی علیشاه تهران با مقدمهای از [[مهدی اخوان ثالث|م.امید]] منتشر شد. مشیری این شعرها را در سنسن ۱۸ تا ۲۵ سالگی سورده است.<ref name= شعر/><br />
=====گناه دریا=====<br />
شامل سی و هشت شعر که فقط یکی از آنها در قالب نیمایی سروده شده است و بقیه پر قالب کلاسیک؛ چهارپاره، رباعی، دوبیتی، غزل، قطعه و تلفیقی سروده شده است. این اشعار برای اولین بار در اسل ۱۳۳۵ توسط انتشارات نیل تهران منتشر شد.<ref name= شعر/><br />
=====ابر و کوچه=====<br />
پنجاه و پنج قطعه که هجپه شعر آن نیمایی و باقی آن در قالب کلاسیک سروده شده است. این کتاب تکمیل شده دفتر شعری با نام «ابر» است که در اسل ۱۳۴۰ منتشر شده بود و شاعر با اضافه کردن چند قطعه دیگر از جمله شعر معروفی با نام «کوچه»، این مجموعه را در سال ۱۳۴۶ توسط نشر نیل تهران منتشر کرد.<ref name= سروده>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۲۹}}</ref><br />
=====بهار را باور کن!=====<br />
این مجموعه سی و دو شعر دارد که حدودِ دو سومِ آن در قالب نیمایی، بیست و شش قطعه، و بقیه در قالبهای کلاسیک؛ چهارپاره، رباعی، دوبیتی، مثنوی و تلفیقی میباشد. ایندفتر شعر نخستین بار در سال ۱۳۴۷ به همتِ نشر نیل تهران منتشر شد.<ref name= سروده/><br />
=====از خاموشی=====<br />
شامل چهل و هشت قطعه شعر که بیشتر آنها در قالب نیمایی یعنی چهل قطعه و بقیه در قالب غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی سروده شده است. چاپ اول این اثر در سال ۱۳۵۶ و چاپ دوم نیز در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات سخن بوده است.<ref name= سروده/><br />
=====ریشه در خاک=====<br />
دارای چهارده قطعه شعر که یازده شعر در قالب نیمایی و شه شعر دیگر در قالبهای رباعی، دوبیتی، غزل و قطعه سورده شده است. این اثر برای نخستین بار در سال ۱۳۶۴ با عنوان «گزینه اشعار» توسط انتشارات مروارید تهران منتشر شد. در واقع این دفتر شعر، گزینههایی از اشعار شاعر در مجموععههای قبلی است که به صورت مستثل منتشر شده بود. این اشعار در کتاب «بازتاب نفس صبحدمان» از آن حذف شده و به صورت دفتری جداگانه درآمده است.<ref name= سروده/><br />
=====مروارید مهر=====<br />
شامل سی و شش شعر در قالبهای نیمایی و بیست و چهار شعر در قالبهای رباعی، دوبیتی، قطعه و تلفیقی است که در سال ۱۳۶۵ از سوی نشر چشمه تهران منتشر شد. این مجموعه در سال ۱۳۶۴ با نام فرعیِ «شعرهای دریایی» با چهل و سه قطعه منتشر شد که در چاپ نهایی آن یعنی بازتاب نفس صبحدمان سی و شش قطعه از اشعار مشیری را در بر میگیرد و بقیه اشعار در دفترهای دیگر است.<ref name= اثر>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۰}}</ref><br />
=====آه، باران=====<br />
شامل پنجاه شعر در قالب نیمایی و سی چهار شعر در قالبهای چهارپاره، دوبیتی، غزل، قطعه و مثنوی که در سال ۱۳۶۷ توسط نشر چشمه تهران منتشر شد.<ref name= اثر/><br />
=====از دیار آشتی=====<br />
شامل پنجاه و هفت قطعه شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک و تلفیقی است. در سال ۱۳۷۱ نشر چشمه تهران این اثر را منتشر کرد. در واقع این مجموعه در چاپ نخست پنجاه و هشت شعر دارد که در کتاب «بازتاب نفس صبحدمان» پنجاه و هفت قطعه از آن آمده است.<ref name= اثر/><br />
=====با پنج سخنسرا=====<br />
دارای هفت شعر بلند در قالبهای نیمایی و کلاسیک و تلفیقی است که در سال ۱۳۷۷ با مقدمهٔ شاعر از سوس نشر چشمه تهران نشر یافت.<ref name= اثر/><br />
=====لحظهها و احساس=====<br />
شصت و دو قطعه شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک؛ غزل، قطعه، مثنوی و مفرد است. این اثر در اسل ۱۳۷۶ توسط نشر سخن تهران انتشار یافت. مقدمه کوتاهی از خود شاعر بر این اثر نوشته شده است. همچنین مجموعه مذکور در چاپ نخست شامل پنجاه و چهار شعر بود که در کتاب «بازتاب نفس صبحدمان» با اضافه نمودن اشعار دیگری بر ا» به شصت و دو شعر رسیده است.<ref>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۰ و ۳۱}}</ref><br />
=====آواز آن پرندهٔ غمگین=====<br />
شصت و چهار شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک؛ چهارپاره، غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی است که در اسل ۱۳۷۶ از سوی نشر چشمه تهران منتشر شده است.<ref name= اشعار>{{پک|رحیمی کاشانی|ک= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناختی اشعار فریدون مشیری همراه با نمونه اشعار|ص= ۳۱}}</ref><br />
=====تا صبح تابناک اهورایی=====<br />
شصت و دو شعر در قالبهای نیمایی و کلاسیک؛ رباعی، دوبیتی، غزل، قطعه، مثنوی و تلفیقی است که نشر چشمه تهران آن را در اسل ۱۳۷۹ منتشر کرد. این کتاب آخرین دفتر شعر شاعر است که در زمان زندگانیِ او به چاپ رسیده است.<ref name= اشعار/><br />
====گزیده====<br />
آثاری که به آنها پرداخته میشود گزیدههایی از سوردههای شاعر است:<br />
* '''نایافته''': ۱۳۶۶ تهران، شامل اشعار مجموعهٔ تشنهٔ طوفان و چند شعر دیگر است.<br />
* '''پرواز با خورشید''': ۱۳۷۴ تهران، اشعاری از چهار دقتر تشنهٔ طوفان، گناه دریا، ابر و کوچه و بهار را باور کن میباشد.<br />
* '''برگزیدهٔ اشعار مشیری''': ۱۳۵۴ تهران، اشعاری از چهار دفتر تشنهٔ طوفان، گناه دریا، ابرو کوچه و بهار را باور کن.<br />
* '''گزینهٔ اشعار''': ۱۳۶۴ تهران، شعرهایی از پنج دفتر تشنهٔ طوفان، گناه دریا، ابر و کوچه، بهار را باور کن و از خاموشی و چند شعر جدید دیگر است.<br />
* '''یک آسمان پرنده''': ۱۳۷۶ تهران، شامل اشعاری است ار دوازده دفتر شعر مشیری یعنی تمام مجموعههای جمعآوری شده در کتاب بازتاب نفس صبحدمان به جز تا صبح تابناک اهورایی.<br />
* '''زیبای جاودانه''': ۱۳۷۷ تهران، منتخب سیزده مجموعه شعری شاعر، به همراه چند شعر جدید با مقدمه [[عبدالحسین زرّین کوب]].<ref name= اشعار/><br />
===جوایز و افتخارات===<br />
===منابعی درباره شاعر و آثارش===<br />
# «مهتاب شب فریدون مشیری»، به قلم تقی خاوری، منتشر شده توسط فرهنگ توسعه، فروردین ۱۳۸۰، شماره ۴۸<ref name= متن/><br />
# «بازتاب عواطف انسانی در اشعار فریدون مشیری»، به کوشش سهیلا مرادقلی، ابوالقاسم قوام، منتشر شده در پژوهشنامه ادب غنایی، سال چهاردهم، بهار و تابستان ۱۳۹۵، شماره ۲۶<ref name= متن/><br />
# «گزارش از مراسم بزرگداشت فریدون مشیری»، به نقدِارشاد رضویان، انتشار توسط مجله بخارا، مرداد ۱۳۷۸، شماره ۷<ref name= متن/><br />
# «شبهای شعر فریدون مشیری در آلمان»، منتشر شده در کلک، مرداد تا آذر ۱۳۷۶، شماره ۸۹ تا ۹۳<ref name= متن/><br />
# «متنِ نامهٔ فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا»، منتشر شده در مجله بخارا، مرداد ۱۳۷۸، شماره ۷<ref name= متن/><br />
# «خاطرهای از فریدون مشیری و سایه»، به قلم میر اصلان شکوهی، منتشر شده در حافظ، شهریور ۱۳۸۵، شماره ۳۴<ref name= متن/><br />
# «بررسی آرمان شهر در اشعار فریدون مشیری»، به قلم جمال احمدی سارا زمانی، انتشار توسط تحقیقات تمثیلی در زبان و ادب فارسی، دوره ۳، پاییز ۱۳۹۰، شماره ۹، طی صفحات ۲۹ تا ۵۹<ref name= متن/><br />
# «گفتوگو با فریدون مشیری (زندگینامه شعر و شاعری)»، به کوشش تقی شهسواری، انتشار در گنجینه اسناد، بهار و تابستان ۱۳۸۰، شماره ۴۱ و ۴۲<ref name= متن/><br />
# «نقد روانکاوانه عنصر رنگ در اشعار فریدون مشیری»، به قلم عبدالله حسن زاده میرعلی زهرا رحیمی، انتشار رخسار زبان، سال دوم، تابستان ۱۳۹۷، شماره ۵، طی صفحات ۵ تا ۲۷<ref name= متن/><br />
# «فریدون مشیری؛ آمیزهای از شعر و انسانیت»، به قلم پرویز خائفی، منتشر شده در گزارش، مرداد ۱۳۷۸، شماره ۱۰۲<ref name= متن/><br />
# «بررسی فرآیند نوستالژی غم غربت در اشعار فریدون مشیری»، به کوشش مهدی شریفیان، انتشار در فصلنامه علمی پژوهشی علوم انسانی دانشگاه الزهرا، ۱۳۸۶، شماره ۶۶<ref name= متن/><br />
# «بررسی تطبیقی آرمان شهر در اندیشه فریدون مشیری و نازک الملائکه»، به قلم الیاس نورایی و هدیه جهانی، انتشار توسط مطالعات زبان و ادبیات غنایی، سال چهارم، پاییز ۱۳۹۳، شماره ۱۲، طی صفحات ۷۱ تا ۸۳<ref name= متن/><br />
# «بررسی تطبیقی مضامین عاشقانه در آثار فریدون مشیری و نزار قبانی»، به قلم جواد دهقانیان و عایشه ملاحی، منتشر شده در ادبیات تطبیقی، سال چهارم، بهار و تابستان ۱۳۹۲، شماره ۸<ref name= متن/><br />
# «بررسی مؤلّفههای عشق در اشعار فریدون مشیری و محمد ابراهیم ابوسنه»، به قلم عباس گنجعلی و آزاده قادری، منتشر شده در ادبیات تطبیقی، سال ششم، بهار و تابستان ۱۳۹۳، شماره ۱۰<ref name= متن/><br />
# «طبیعت و کارکردهای آن در دستگاه فکری فریدون مشیری و پل الوار»، به قلم حمید جعفری قریه علی، زهرا سیدیزدی و بتول افشارکیا، منتشر شده در ادبیات تطبیقی، سال دوازدهم، بهار و تابستان ۱۳۹۹، شماره ۲۲، طی صفحات ۴۹ تا ۷۴<ref name= متن/><br />
# «بررسی شخصیّت انگاری در اشعار فریدون مشیری با تکیه بر کتاب سه دفتر»، به قلم سولماز مظفری و عاطفه عبدالملکی، انتشار در علوم ادبی، سال نهم، پاییز و زمستان ۱۳۹۸، شماره ۱۶، طی صفحات ۲۸۱ تا ۳۰۷<ref name= متن/><br />
# «فریدون مشیری با شعر «کوچه» در بین جوانان ایران به شهرتی جاودانه دست یافت»، به قلم [[ملکالشعرا بهار|محمدتقی بهار]]، منتشر شده در فردوسی، تیر ۱۳۸۸، شماره ۷۸<ref name= متن/><br />
# «واکاوی مؤلّفههای تمثیلی و نمادین رضایتمندی در اشعار فریدون مشیری از دیدگاه نظریهٔ شخصیت اریکسون»، به قلم صفا ملکی، کامران پاشایی فخری و پروانه عادل زاده، انتشار توسط تحقیقات تمثیلی در زبان و ادب فارسی، دوره ۱۲، بهار ۱۳۹۹، شماره ۴۳، طی صفحات ۷۶ تا ۱۰۰<ref name= متن/> <br />
# «اندیشههای آرمان شهر و پادآرمان شهر؛ از دیدگاه صاحبنظران شعر معاصر ایران (سهراب سپهری و فریدون مشیری)»، به کوشش مسعود حق لسان، زهره عباس زاده و محمدحسین اسلام پور،منتشر شده در باغ نظر، سال پانزدهم، شهریور ۱۳۹۷، شماره ۶۳، طی صفحات ۶۵ تا ۷۴<ref name= متن/><br />
# «هنر و اندیشه: عصاره خاطرات چهل سال آشنایی با شادروان فریدون مشیری: درست مثل بستن آلبوم عکسی از خاطرات دیرین...»، به قلم پرویز خائفی، منتشر شده در گزارش، آذر ۱۳۷۹، شماره ۱۱۸<ref name= متن/><br />
# «تحلیل تناسب تشبیه با بافت کلام در دو جریان شعری معاصر: تجدّدگرایان محافظهکار، رمانتیسم (مطالعۀ موردی: اشعار سیمین بهبهانی، بهار، حمید مصدّق و فریدون مشیری)»، نوشتهٔ مهرناز اسماعیلی بروجنی، امیدوار مالملی، سید علی سهراب نژاد، منتشر شده در مجله علمی پژوهشیِ ادبیات پارسی معاصر، پاییز و زمستان ۱۳۹۹، سال دهم، شماره ۲، طی صفحات ۳۱ تا ۴۹<ref name= مشیری>{{یادکرد وب|نشانی= https://www.noormags.ir/view/fa/search?q=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86%20%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&origin=start&index=|عنوان= فریدون مشیری}}</ref><br />
# «زورقی افکندهام، برای آقای فریدون مشیری عزیزم استاد ارجمند شعر»، سودهٔ نوذر پرنگ، منتشر شده در مجله بخارا، خرداد ۱۳۷۸، شماره ۶، صفحه ۱۲۲<ref name= مشیری/><br />
# «نمونهای از دستخط فریدون مشیری»، انتشار در مجله بخارا، مرداد و آبان ۱۳۷۹، شماره ۱۳ و ۱۴،صفحه ۳۳۱<ref name= مشیری/><br />
# «اسطورهگرایی در اشعار فریدون مشیری»، به قلم مهدیه محمدیان، منتشر شده در مجله کتاب ماه ادبیات، مرداد ۱۳۹۰، شماره ۱۶۶، طی صفحات ۲۵ تا ۲۹<ref name= مشیری/><br />
# «بررسی شیوههای اطناب و بسط کلام در شعر فریدون مشیری» به کوشش زینب باقری، منتشر شده در مجله علمی پژوهشیِ زیباییشناسی ادبی، تابستان ۱۳۹۶، شماره ۳۲، طی صفحات ۱۵۷ تا ۱۷۸<ref name= مشیری/><br />
# «پژوهشی در تنوع واژگان شعری؛ مطالعهٔ موردی، اشعار رهی معیری، هوشنگ ابتهاج و فریدون مشیری»، به قلم ابراهیم اناری بزچلوئی و احمد امیدوار، انتشار در مجله پژوهشهای نقد ادبی و سبک شناسی، زمستان ۱۳۹۱، شماره ۱۰، طی صفحات ۳۱ تا ۵۸<ref name= مشیری/><br />
# «اندیشه آرمان شهری در اشعار فریدون مشیری و آدونیس»، به قلم محمدرضا حاج بابایی، سحر یوسفی زاده،منتشر شده در مجله علمی ترویجی مطالعات ادبیات تطبیقی، پاییز ۱۳۹۱، شماره ۲۳، طی صفحات ۷۱ تا ۸۲<ref name= مشیری/><br />
===بررسی موردی چند اثر===<br />
===ناشرینی که با او کار کردهاند===<br />
===تعداد چاپها و تجدید چاپهای کتابها===<br />
<br />
==نوا، نما و نگاه==<br />
===خواندنی و شنیداری و تصویری و قطعاتی از کارهای وی===<br />
<br />
== پانویس ==<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
==منابع==<br />
# {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی= رحیمی کاشانی|نام= مصطفی|عنوان= پشت این نقاب خنده، بررسی سبکشناسی اشعار فریدون مشیری|جلد= |سال= ۱۳۹۰|ناشر= فراگرفت|مکان= قم|شابک= ۹۷۸-۶۰۰-۵۵۵۳-۷۴-۱}}<br />
<br />
==پیوند به بیرون==<br />
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120325115222-1012-201.pdf|عنوان= گفتوگو با فریدون مشیری زندگینامه شعر و شاعری|ناشر= گنجینه|تاریخ= بهار و تابستان ۱۳۸۰|تاریخ بازدید= ۲۰ آبان ۱۴۰۰}}<br />
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/file/download/article/20120828104912-4055-1119.pdf|عنوان= فریدون مشیری؛ آمیزهای از شعر و انسانیت|ناشر= گزارش|تاریخ= مرداد ۱۳۷۸|تاریخ بازدید= ۲۵ آبان ۱۴۰۰}}<br />
# {{یادکرد وب|نشانی= http://ensani.ir/fa/article?ArticleSearch%5Btitle%5D=%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AF%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C&ArticleSearch%5BsortBy%5D=relevance|عنوان= متن نامه فریدون مشیری به سردبیر مجله بخارا|ناشر= مجله بخارا|تاریخ= مرداد ۱۳۷۸|تاریخ بازدید= ۲۵ آبان ۱۴۰۰}}</div>پرواز